DOGMATIC LOVE (Yaoi) | รับน้องป่วนๆกับก๊วนวิศวะ

ตอนที่ 32 : Season 2 | Ch 1 อกหักเพียงครั้งยังไม่ตาย

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 13,585
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 19 ครั้ง
    4 ต.ค. 58



1

“อกหักเพียงครั้งยังไม่ตาย”

 

 

 

เกิดเป็นชายอกสามศอก ไม่นึกเลยว่าจะโดนหักอกตั้งแต่ยังไม่ได้เริ่มแบบนี้ โธ่! ชีวิตคนหล่ออย่างนายณติน บริภัทรเสถียร เกิดมาสิบเก้าปีต้องมาโดนธนูปักเข่า ทรุดฮวบแบบเดินไปทางไหนชีวิตก็พัง!

 

“เอ้าๆ เทน้ำล้นครับไอ้สัส!”เสียงทุ้มคุ้นหูของเพื่อนสนิทในกลุ่มอย่างไอ้เรโชดังขึ้นพร้อมกับดึงขวดน้ำในมือของผมออกไปก่อนจะเทลงแก้วให้ดีๆ

 

“ไรมึง โดนจับไปเป็นคอลเลคชั่นเก็บแต้มของสาวบัญชีแค่นี้ถึงกับชีวิตพังตั้งหลักไม่ถูกเลยอ๋อวะมึง?”เสียงทักจากเพื่อนอีกคนที่ผมเคยคิดว่ามันน่ารักมาโดยตลอดพูดแหย่ขึ้นมา ไอ้กรวยพีชครับ ถ้าไม่ติดว่าเคยแหย่มันเมื่อปีที่แล้วไว้มากพี่จะไม่ทนนะครับ! เหอะ เอาความจริงมาพูดให้กูนอยด์ทำไมครับ

 

ตอบ!!!

 

“คนนี้มันบอกว่าจริงจังนี่หว่า จีบมาตั้งเทอมกว่าจะได้คบ พอได้คบเสร็จลากไปฟาดแต่เสือกโดนเก็บแต้มสะงั้น โธ่ ลูกพ่อ มามะให้พ่อกอดเร็ว”นี่อีกตัว พัฒนาการความกวนตีนไอ้เบลมันเพิ่มขึ้นอย่างไม่หยุดยั้งมากครับ ตอนปีหนึ่งเห็นติ๋มๆ เหยดแหม๋! พอขึ้นปีสองนี่เรียกว่าตัวพ่อเลยทีเดียว!

 

“พวกมึงนี่ปลอบกู?”ผมเลิกคิ้วถามไอ้เพื่อนเหลวแหลกที่เงยหน้าขึ้นมาจากโน้ตบุคแล้วพยักหน้ากับพร้อมเพรียง

 

สึสสสส นึกเกลียดพวกมันยังไงไม่รู้นะครับ

 

“โธ่ ไอ้สัส! มานี่เดี๋ยวพี่โชจะพาไปตะลาล๊า รับรองว่าแซ่บลืม!”เรโชกอดคอผมแล้วลากให้ลุกขึ้นจากที่นั่ง

 

“เดี๋ยวๆคอมกู!”ผมร้องโวยวายเมื่อเห็นว่าคอมตัวเองยังวางบนโต๊ะฉายหน้าโปรแกรมสำหรับพัฒนาแอพพลิเคชั่นที่เปิดทิ้งเอาไว้

 

“ห่วงไร เดี๋ยวพวกไอ้พีชเก็บให้ ป้ะ! ไปแต่งหล่อกับกูดีกว่า จะพาไปสะดิ้งปาร์ตี้กับนักศึกษาแพทย์วันนี้มีมีตติ้งแบบที่รับรองว่ามึงจะลืมไปเลยว่าเคยอกหัก”

 

ไอ้ห่า!!! ปาร์ตี้เชร้ไร นักศึกษาแพทย์แบบใส่แว่นหน้าเต๊อะอ่ะนะ? อะไรของมึ๊งงงงงงงงงงง!

ผมนี่นึกภาพไม่ออกเลยครับ ว่าเด็กแก่เรียนอย่างนักศึกษาแพทย์นี่จะเอาอะไรที่ไหนมาแซ่บกัน!

 

“พวกมึงที่เหลือรีบๆเก็บของแล้วตามกูมานะ รู้ที่แล้วช้ะ?”เรโชหันไปสั่งพวกที่เหลือที่พยักหน้าตอบกลับมาเช่นกัน

 

เฮ้ยๆๆๆๆ พวกมึงทำไมรู้เรื่องกันโดยไม่บอกกูวะ?????

เห้ยยยยยยยยยยย จะเอากูไปหนายยยยยยยยยยยยยยย!!

ตอบบบ!

 

 

 

10%










 

 

 

ความครึกครื้นของร้านเหล้าร้านประจำยังคงเหมือนเดิม กลุ่มเพื่อนที่เฮฮาตามประสาคนที่ไม่ได้มีเรื่องให้ทุกข์ใจเท่าไหร่นัก โฮววววววว ใช่สิ มีแต่ณติณเนี่ยแหละที่เศร้า มีแต่ณติณที่โดนกระทำ พวกมึงเลยเมาเย้ยณติณใช่ไหม! เกลียดแม่ม!

 

“หน้าเหมือนจะพร้อมแดกหัวพวกกูตลอดเวลา เป็นไรเนี่ยมึง?”เสียงไอ้พีชดังขึ้นก่อนจะปาถั่วลิสงทอดใส่ผมแบบมึงไม่ได้ดูหน้าและอารมณ์กูเลยแงะ?

 

คือไม่ได้อารมณ์ดีเหมือนหน้าตานะเว้ย!

 

“โธ่ จะมีอะไร๊ โดนเก็บแต้มไม่เท่าไหร่ ดันโดนสอยซิงไปเนี่ยน่าห่วงหวะ”

 

ไอ้สัสสสสสสสเบ๊ลลลลลลล ปากคอเราะร้าย วาจาหยาบคาย น้องเติร์กรับไม่ด้ายยยยย ฮืออออออออออ สอยซิงโพ่งงงง กูไม่ซิงโว้ยยยยย!

 

“มึงก็พูดไป เสียงดังเดี๋ยวเค้ารู้หมดว่าเพื่อนเราอ่อน หึหึ”

 

แหม เข้ากันเป็นปี่เป็นขลุ่ย คิดว่ามีผัวเป็นประธานปีสี่แล้วมีแบคดีว่างั้น?

 

“พวกมึงนี่ก็อะไรว้า เพื่อนอกหักก็ย้ำมันจัง หู้ยยยยมานี่ดีกว่า เดี๋ยวพี่โชแนะนำสาวแพทย์น่ารักๆให้รู้จักดีไหมคะน้องเติร์ก”เรโชพูดขึ้นหลังจากที่มันเข้าไปเฮฮากับกลุ่มของบับเบิ้ล มือถือแก้วมาร์ตินี่แกว่งไปมาก่อนจะยกกระดกเข้าคอแบบที่หากสาวๆคนไหนได้มองคงระทวยกันเป็นแถว

 

เออ ยอมรับว่าผมหล่อไม่เท่า แต่ความอร่อยนี่กินกันไม่ลงนะครับ (อร่อยอะไรของแก?)

 

“เออๆ เอามันไป เห็นเป็นหมาหงอยเดี๋ยวเฉาตายสักวัน”

 

สัสเบล....เดี๋ยวนี้ปากมันถือว่าร้ายกาจมาก

 

ผมหันไปยกนิ้วกลางให้ไอ้เพื่อนตัวดีที่แม่มไม่สำนึกแถมยังหัวเราะร่ากับท่าทีที่ได้รับอีก เอาเถอะครับ เอาที่สบายใจเลย ไอ้เชี่ยโชนี่ก็อะไรลากกูอยู่ได้ โว้ยยยยยยยยย!

 

 

“เบิ้ล นี่ไงเพื่อนที่เราเล่าให้ฟัง”เสียงทุ้มของเรโชพูดขึ้นแบบที่ไม่อยากจะเชื่อหู แบบที่อยากวิ่งกลับไปที่มหาวิทยาลัย เลี้ยวซ้ายเลี้ยวขวา สไลด์ตัวกระโดดไปที่ชั้นสามพุ่งหลาวเข้าห้องพยาบาลแล้วขอเบิกสำลีและแอลกอฮอลมาเช็ดหูเพื่อเช็คดูว่าหูไปฝาดไป

 

อื้อหือ...ถ้าจะคุยกับเมียด้วยเสียงละมุนขนาดนี้...ไม่ระทวยก็ให้รู้กันไป

 

“นี่หรอที่บอกว่าโดนเก็บแต้มอ่ะ”

 

มึง.....ถ้าไม่ติดว่าเป็นเมียเพื่อน

ไม่ติดว่าหน้าตาน่ารัก

คิดว่าได้วัดเท้าบนหน้าขาวๆนั่นสักที

 

ฮึ๊ยยยยย! ย้ำกันทำไม!!! รู้-แล้ว-โว้ย-ว่า-กู-โดน-เก็บ-แต้ม!!!!!!!

 

“โอ๋ๆ เราล้อเล่น ไม่พูดแล้วไม่พูดแล้ว มาสนุกกันดีกว่า เดี๋ยวแนะนำเพื่อนให้รู้จัก ลองมองๆดูแล้วกันสนใจคนไหนบอกนะ ถ้าว่างอยู่เดี๋ยวช่วยเต็มที่เลย”

 

อันนี้ให้อภัย ถือว่าเฟรนด์ลี่นิสัยดีมีน้ำใจ และขอณติณเช็กดูก่อนว่ามีใครผ่านมั่ง

 

ขณะที่ตอนแรกที่ผมจำได้ว่านั่งฟังเพลงชิวๆ ก่อนที่นักดนตรีประจำร้านจะเปลี่ยนเพลงเป็นจังหวะบีทหนักๆพร้อมกับคนเริ่มลุกขึ้นเต้นกัน และจำนวนแอลกอฮอลที่ถูกเติมในแก้วก็ไม่สามารถตอบได้ว่าครั้งนี้เป็นครั้งที่เท่าไหร่ แต่รู้ว่ามีใครสักคนยังทำหน้าที่ให้อย่างไม่ขาดตกบกพร่อง จนจากที่สติที่อยู่ครบสมประกอบเปลี่ยนเป็นเบลอๆมึนๆ สายตาเริ่มมองภาพตรงหน้าไม่ชัดเท่าไหร่แล้ว

 

“ไมมานั่งคนเดียว อยู่ปีไหนหรอไม่เคยเห็นหน้าเลย”ระหว่างที่ผมกำลังนั่งกุมขมับกับอาการเริ่มเมาเหล้าของตัวเองก็มีเสียงเอ่ยทักขึ้น พยายามหันมองไปตามเสียงเอ่ยถาม ก่อนจะพบใครสักคนที่มองวูบแรกความรู้สึกถูกใจก็ปะทะเข้ามา

 

น่ารัก

 

ในสมองของผมประมวลผลคำนี้ออกมาได้อย่างรวดเร็ว สายตาจับจ้องใบหน้าขาวใสประดับไปด้วยตากลมโต จมูกเล็กน่าขบกัด ปากอิ่มสีเชอร์รี่ นี่มันสเปคเลยนะเว้ย

 

ไอ้โช๊ววววว กูจะเอาคนนี้!

 

“อื้ม..”ผมไม่รู้จะตอบคำถามของอีกฝ่ายไปอย่างไรก่อนจะแค่ส่งเสียงในลำคอออกไปจนใบหน้าน่ารักของคนมาใหม่ขมวดคิ้วเล็กน้อย

 

“ไปเต้นไหม? เพื่อนๆไปเต้นกันหมด นั่งเฝ้าโต๊ะแบบนี้ไม่สนุกหรอก”มือบางเรียวสวยเอื้อมมาคว้าแก้วเหล้าออกไปจากมือผมก่อนจะคว้ามือนั้นแล้วดึงจูงให้ลุกตามไป

 

ผู้คนมากมายที่กำลังโยกย้าย เคลื่อนไหวร่างกายไปตามจังหวะดนตรีหนักๆ และแสงไฟที่สาดส่องมาหลากหลายสีทำให้บรรยากาศตรงหน้าดูเหมือนกำลังมอมเมาผม มันดูดกลืนและเรียกร้องให้ทุกอย่างไม่ว่าจะเป็นอารมณ์ หรือร่างกายร่วมสนุกไปกับมัน

 

ในเมื่อความรักมันเป็นทุกข์ ผมก็ควรปลดเปลื้องมันออกไปเสียที

ก็แค่ผู้หญิงไม่ดีคนหนึ่งที่ไม่ควรค่าแก่การทุ่มเทของเราเท่านั้นเอง...

 

 “สนุกไหม”เสียงเล็กเอ่ยถามขึ้นหลังจากที่เต้นอยู่ด้วยกันจนสุดเหวี่ยงกระทั่งจบไปแล้วหนึ่งเพลง จังหวะหนักๆ เริ่มซอฟท์ลงมาหน่อยแต่เพลงที่พี่มึงเล่นเนี่ย กะจำฆ่าคนอกหักใช่ไหม พูด!!!

 

แม้ไม่ได้โดนสาวบอกเลิกเพราะได้ชายใหม่ แต่ยังไงก็เฮิร์ทนะเว้ย! ผมนี่สตั๊นเลยครับ ใครทักอะไรไม่ได้ยินหละ หูตาอื้ออึง พร่ามัวไปหมดแล้วตอนนี้

 

“นี่! สนุกไหม!”เหมือนคนข้างกายยังคงพยายามเรียกความสนใจของผมอยู่จนต้องทำหน้าเบลอๆงงๆหันไปมอง ก่อนจะพบตาใสแจ๋วกำลังมองอยู่พร้อมกับยกยิ้มให้

 

น่ารักอีกแล้ว....

 

“เมื่อกี้ว่าไรนะ?”แม้จะเมา แม้จะมึนแต่เชื่อเถอะว่ายังมีคนที่สามารถพูดชัดๆได้นะครับ ผมคนหนึ่งหละ

 

“เราถามว่าสนุกไหม?”

 

“อื้อ...ก็ดี”ผมตอบออกไปเบาๆ สายตายังคงจับจ้องใบหน้านั้นราวกับต้องมนต์สะกด

 

“หงอยเชียว อกหักมาดิ”

 

อื้อหือ...นี่เป็นนักเรียนหมอ สาขาหมอดูป้ะครับ ทายแม่นอย่างกับจับวาง

 

“อึ้งสิ อึ้ง! ดูทำหน้าเข้า”เจ้าตัวพูดพร้อมกับหัวเราะตาหยีใส่ ตอบตอนนี้ไปจะทันไหมว่าไม่อกหักแล้ว แต่เป็นตกหลุมรักแทน

 

“น่า..รัก...”ผมพึมพำเบาๆเหมือนคนที่เพ้ออะไรสักอย่าง ก่อนจะยิ้มกว้างๆออกมาบ้างเมื่อเห็นว่าคนตรงหน้าเริ่มทำหน้าเหวอกับสิ่งที่ผมเพิ่งพูดออกไป

 

“น่ารักบ้าไรวะ เมาเปล่าเนี่ย ท่าจะเมาแน่ๆ”และอีกครั้งที่ผมได้ยินอีกฝ่ายพูดออกมา จากที่ยิ้มแฉ่งสู้หน้าเมื่อครู่แปรเปลี่ยนเป็นหลบหน้าพยายามหันมองไปทางอื่น

 

หลังจากนั้นที่จำได้คือผมยืนอยู่ตรงนั้น ยืนฟังเพลงบ้าง เต้นบ้าง มองหน้าคนข้างๆบ้างจนไม่รู้ว่าเวลาผ่านไปเท่าไหร่ รู้ว่าสนุกสุดเหวี่ยงจนลืมไปว่าเคยอกหัก ซัดเหล้าเข้าไปให้ลืมโลก ถูกกลืนไปด้วยเสียงเพลง ราวกับทั้งโลกมีเพียงแค่เราสองคน

 

 

นี่ผมกำลังทำอะไร?

ความรู้สึกว่าริมฝีปากของคนตรงหน้ากำลังเย้ายวนเสียเหลือเกินจนต้องลอบกลืนน้ำลายลงคอ แล้วแลบลิ้นไล่เลียริมฝีปากแห้งผากของตัวเอง สายตายังไม่ยอมละออกจากกลีบปากสีเชอร์รี่น่ามอง ขณะที่มือบางเรียวสวยราวกับพระเจ้าจงใจปั้นแต่งขึ้นมานั้นกำลังวางอยู่แบบแผ่นอกของผม เหมือนเจ้าของมันมีแรงเพียงน้อยนิดที่จะส่งผลักไสร่างกายให้มีระห่างต่อกัน

 

ลมหายใจที่เริ่มหอบถี่ขึ้นจากความรู้สึกที่ถูกจุดขึ้นจนขับเคลื่อนร่างกายเข้าหากันเหมือนมีแรงแม่เหล็กดึงดูด และทันทีที่ริมฝีปากแนบชิดหัวของผมก็เต้นแรงขึ้นอย่างบ้าคลั่ง รู้สึกตื่นเต้นและแปลกใหม่จนไม่สามารถอธิบายมันออกมาได้ทั้งหมด จากที่เริ่มที่สัมผัสแผ่วบางเบาเริ่มเป็นกดจูบฝังลึกและหนักหน่วงจากแรงอารมณ์ที่ชักจูงไป กดจูบย้ำๆซ้ำๆกลายเป็นต้องส่งลิ้นอุ่นชื้นเข้าไปไล่เลียริมฝีปากอวบอิ่มนั้นราวกับต้องการขออนุญาต เพียงแค่อีกฝ่ายเผยอปากคล้ายแทนคำตอบทั้งหมด ลิ้นร้อนก็รีบแทรกเข้าสัมผัสประสบการณ์แปลกใหม่ในโพรงปากอุ่นทันที

 

ผมไม่รู้ตัวเลยว่ากำลังทำอะไรอยู่...

 

 

DOGMATIC LOVE SEASON 2






 

อื้ม....ผมร้องขึ้นมาเบาๆเมื่อรู้สึกถึงแสงที่กำลังสาดเข้ามาโดนตา และรบกวนการนอนพักผ่อนของตัวเอง แต่สุดท้ายก็จำยอมด้วยเหตุผลหลายประการ หนึ่งในนั้นคือเจ้าแสงที่ส่องแยงตา และสองคือรู้สึกคอแห้งผากจนต้องลุกไปหาน้ำเย็นๆมาช่วยบรรเทาการนั้น

 

โอ้ยยยยย สัสแต่พอลืมตาเท่านั้นหละครับ โลกหมุน! เสียงวิ้งๆ ดังขึ้นมาในหูทั้งสองข้างเลย แถมเมื่อคืนฝันอย่างแปลก ดันฝันว่าไปหิ้วเด็กแพทย์กลับมาที่หอด้วยไม่พอ แถมยังกระทำอุกอาจเอาแต่ใจปล้ำเค้าโดยที่เจ้าตัวไม่ยินยอมอีก โอ้โห้! เก่งจริงๆกูในฝันเนี่ย ฮืออออออออออออออออ

 

ชีวิตมันเศร้า ขอเหล้าเข็มๆด้วย ปล่อยหลุดมือไปได้ไงวะ คนเมื่อคืนนี้อย่างน่ารักเลย

 

หลังจากเศร้าโศกากับชะตาชีวิตที่โคตรจะไม่อำนวยให้ผมก็ได้แต่ปลงแล้วตัดสินใจลุกขึ้นไปเอาน้ำกินที่ตู้เย็น แต่พอลุกลงจากเตียงเท่านั้นแหละครับ ความสงสัยกลับเกิดขึ้นมาทันทีเมื่อเจอร่างกายตัวเองล่อนจ้อนอยู่โดยไม่มีเสื้อผ้าติดตัวแม้แต่ชิ้นเดียว

 

แม่จ๋า หรือน้องณติณจะโดนลอบปล้ำ!

 

ตั้งแต่เกิดมายอมรับว่าเคยถอดเสื้อนอน แต่ไม่เคยเปลือยเปล่าขนาดนี้นะเว้ยยยยย!

น้องกูจะเป็นไข้ไหมเนี่ย? ตอบ!

 

อ่าวๆ ไม่ใช่เรื่องตลกอย่าเพิ่งเล่นครับ !

 

ผมขมวดคิ้วพร้อมกับพยายามนึกว่าเมื่อคืนกลับมาที่หอได้ยังไง ไอ้โช? ไอ้พีช? ไอ้เบล?  หรือใครมาส่ง?

 

 

Rrrrrrrr Rrrrrrrrrrr

 

เสียงโทรศัพท์ที่ดังขึ้นเรียกให้ผมตื่นจากห้วงภวังค์ความคิดที่พยายามคิดเท่าไหร่ก็คิดไม่ออก แต่ช่างแม่ม มาถึงห้องโดยสวัสดิภาพแถมทรัพย์สินไม่หายเป็นโอเค!

 

ว่าไงมึง

 

(ฮายยยยยย ไม่แฮงก์หรอครับเพื่อน!) น้ำเสียงสดใสของไอ้คนปลายสายนี่มันก่อกวนอารมณ์ให้รู้สึกหงุดหงิดได้อย่างแปลกประหลาดครับ

 

มึงว่างหรอโช รายงานทำเสร็จยัง?ขมวดคิ้วด้วยเรื่องหน่วงที่ศรีษะที่เป็นแอฟเฟคหลังปาร์ตี้ที่เราเรียกสั้นๆง่ายๆว่าแฮงค์นั่นเอง

 

(อู้หูวววว ดุจริงครับน้องณติณ กูก็แค่โทรมาเช็กได้ข่าวว่าเมื่อวานเพื่อนเมียกูไปส่ง นี่ถึงบ้านปลอดภัยนะ?)เสียงหยอกล้อจากปลายสายพูดขึ้นจนฉุดให้ผมคิดขึ้นมา

 

เพื่อนเมีย?

เมียไอ้โช = บับเบิ้ล และ บับเบิ้ล = นักเรียนแพทย์

 

เค้าจางๆ เริ่มมาลางๆหละ

 

เพื่อนเมียมึงมาส่ง? ใครวะ?ผมถามขึ้นมาอีกครั้งพร้อมกับใจที่เริ่มเต้นแรงขึ้นมาทีละนิด

 

(เอ้าไอ้นี่ กูเห็นมึงคุยกบเขาตั้งนานสองนาน จำไม่ได้หรอวะ?)

 

คุยตั้งนานสองนาน?

 

หรือว่า......

 

 

คนนั้น?

 

(นี่มึงความจำเสื่อม หรือมึงเมายังไม่หายเนี่ย?)

 

คือกูไม่รู้จักชื่อหวะ...ลืมถามผมตอบออกไปก่อนจะเริ่มเดินออกไปจากห้องเพื่อพิสูจน์เรื่องราวที่เริ่มจำเค้ารางๆได้จากในความทรงจำ

 

(คุยกันตั้งนานไม่ถามชื่อ โอ้ยยยยยย ทำไมเพื่อนกูอ่อนขนาดนี้วะ! รีบอาบน้ำแต่งตัววันนี้มีนัดบ่ายโมงที่คณะไม่ลืมช้ะ พี่ปีสามเรียกนะเว้ย!)

 

โอเคๆ เดี๋ยวกูไปผมรับปากเพื่อนก่อนจะเดินตรงไปที่ห้องนั่งเล่นที่มีโซฟาสีดำตั้งอยู่ ในความทรงจำที่กำลังบอกผมว่าได้ทำเรื่องเลวร้ายไปตรงจุดนี้

 

ทุกย่างก้าวที่ก้าวไปยังจุดนั้นดึงหัวใจให้เต้นหนักจนรู้สึกเหนื่อย และเพียงแค่เดินมาถึงโซฟาสายตาก็สังเกตุเห็นคราบอะไรบางอย่างเพื่อเป็นการตอบคำถามในความสงสัยนั้นได้ดี...

 

 

ชิบหายหละมึง.........

ไอ้ที่คิดว่าฝันแม่มดันเป็นเรื่องจริงหวะ.....

 

 

 

 

DOGMATIC LOVE SEASON 2

75%




 

 

 

 

 

 

“งายยยยยยย คุณณติณไหนมาให้สัมภาษณ์หน่อยครับ ทุกคนปรบมือ!”หลังจากที่ผมเดินเข้ามาในคณะแบบที่ยังไม่ทันได้พักให้หายเหนื่อย ก็มีเสียงทักจากเพื่อนพีชที่ทำหน้าเริงร่าสุดราวกับว่ามีประเด็นได้เอาคืนจากเมื่อปีที่แล้วผมทำมันไว้หนักพอสมควร และไอ้ทุกคนที่ว่านั่นก็มีเพียงไอ้เบลคนเดียวครับที่ตอนนี้นั่งปรบมือเสียงดังพร้อมกับทำหน้ากวนประสาทสุดๆ

 

ถ้าไม่เสียดายหมวกกันน็อคมันแพงจะทุ่มใส่พวกมันเสียที เอาจริงอารมณ์ไม่ค่อยดีตั้งแต่รับรู้ว่าตัวเองทำเรื่องแย่ๆไปเมื่อคืน แถมจำหน้าค่าตาคนนั้นไปเลือนรางราวกับมีคนมาลบความทรงจำออกไป คือจำได้ว่าน่ารัก จำได้ว่าเป็นเด็กแพทย์ แต่เอาตรงคือเมา ทุกอย่างเลยพร่าเลือนในสมองไปหมด

 

เกิดมาปูนนี้ไม่นึกเลยว่าจะเลวได้ขนาดนี้ โธ่ ไอ้เติร์กนะไอ้เติร์ก คือถ้าเขาสมยอมจะไม่ว่าเลย แต่นี่แม่มมม....อื้ออออออออออ อยากหามีดมากระซวกท้องทำฮาราคีรีให้สมกับความเป็นชายจริงๆ

 

“หน้าเครียด? ไมหน้าเครียดวะได้ข่าวว่าเมื่อคืนฟินเหอะ กูเห็นมึงลากเด็กแพทย์กลับหอ”ไอ้พีชพูดออกมาหลังจากที่เห็นผมเงียบไป และนั่นเป็นเหมือนแสงสว่างในความมืดมนที่มีในใจผม

 

โฮรววววววววว วันนี้มึงดูดีจริงๆยอดรักของพี่เติร์กกก

 

“มึงเห็นหรอวะ?”ผมหันไปถามก่อนจะสไลด์ตัวเข้าไปนั่งข้างๆมันแล้วทำหน้าสนอกสนใจสุดขีดจนไอ้คนโดนยิงคำถามทำหน้าเหวอใส่

 

“อะไรครับ? ก็เห็นสิครับถึงเอามาพูด นี่ใคร? ระดับพิชญ์พลไม่มีเต้าข่าวนะครับคุณเติร์ก”

 

“เออๆๆ ดีๆๆๆ มึงจำได้ป้ะว่าใครที่กูลากไป พากูไปหาหน่อย”ผมกระตือรือร้นมากว่าเก่าเมื่อพบว่าเพื่อนสนิทของตัวเองเห็นเหตุการณ์เมื่อคืน อย่างน้อยขอให้ได้เจอเจ้าตัวก่อน แล้วยังไงต่อค่อยคิดอีกทีหละกัน

 

“เดี๋ยวๆ กูเริ่มงงกับมึงหละ”

 

“เออ กูก็งง”

 

พีชทำหน้างงใส่ผมพร้อมกับไอ้เบลที่นั่งกอดอกมองผมอยู่นานก็ออกเสียงเห็นด้วย ไม่ใช่แต่พวกมันที่งงนะ ผมเองก็งงคืออะไรของพวกมึง แค่ให้พาไปหาเด็กแพทย์เมื่อคืนทำงงตาแตกกันทำไม

 

“ไอ้ตัวดีอยู่นี่เอง!

 

และไม่ทันที่ผมจะได้พูดอะไรต่อเสียงทุ้มของเพื่อนอีกคนก็ดังขึ้นพร้อมกับสารร่างที่เหมือนโดนทึ้งมาก็ไม่ปาน ผมเผ้ายุ่งเหยิงเสียฟอร์มแบบที่วันนี้ได้เห็นเป็นบุญตา เพราะทุกทีเพื่อนเรโชของเขาจะเนี๊ยบอยู่ตลอดเวลา

 

“เฮ้ยยย วันนี้ฝนฟ้าจะร่วงพี่เรโชของเราไมมาสภาพนี้วะ”ได้ทีเอาใหญ่ครับไอ้พีช หันไปแขวะสภาพไอ้โชที่ตอนนี้ไอ้เพื่อนตัวดีกลับทำหูทวนลมไม่สนใจคำพูดนั้นแล้วเดินตรงมาหาผมแทน

 

เฮ้ยยยย โกรธเคืองอะไรกูวะ???

 

“มึงนี่น้า แม่มโคตรร้ายเลย”เรโชยกนิ้วขึ้นชี้หน้าผมก่อนจะเปรียบเป็นโบกเข้าให้ไปหนึ่งที อื้อหื้อออ ผมนี่เห็นดาวเลยครับ ได้ข่าวว่ายังแฮงค์ ขับมอไซต์มามหาวิทยาลัยไหวนี่คือมีบุญมากหละ

 

“โบกกูไมเนี่ย??”

 

“ยังๆ ยังทำหน้าไขสือ เมื่อคืนก่อเรื่องยังทำแบ้ว เดี๋ยวกูโบกอีกรอบเพื่อเรียกความจำแม่มเลย”

 

กูแบ้วอะร๊ายยยยยยยย ฮืออออ กูทำไรผิดครับ ไหนตอบให้กูกระจ่างหน่อยดิ!

 

“อะไรวะมึง?”

 

“เมื่อคืนมึงทำอะไรเพื่อนเมียกูวะ? ตอนนี้บับเบิ้ลแม่มแบนมึงไปหละ พาลมาถึงกูเนี่ย ลงกับมึงไม่ได้มาลงกับกูจนได้สภาพอย่างที่มึงเห็น บอกมาเลยมึงทำอะไรมา”

 

โอ้โห โดนแบนเลยหรอวะ?

ร้องไห้ได้ป้ะ?

 

“เอ่อ...”

 

“เอ่อไรมึง”

 

ใจเย็นๆครับพี่เรโช ผมขอทำใจแป้บ

 

“คือ..”

 

“แม่มลีลาสัสๆ” นี่เสียงไอ้พีชครับ แหวเข้ามาก่อนเลย รู้ว่าต่อมเผือกกระดิกแต่ไม่ต้องคิดดังขนาดนั้นเพื่อกดดันกูได้ปร้า!

 

“มึง...กูมันชั่วเอง TT ”ผมกุมขมับก่อนจะยกมือสองข้างเพื่อบอกว่ายอมแพ้ก้มหน้าอย่างคนสำนึกผิด

 

“ยังแงะ..”นี่ไอ้เบล

 

“แบบเมื่อคืนกูเมา...”

 

“แล้ว?” เสียงเขียวๆนี้ไอ้โช

 

“กูไม่มีสติอ่ะตอนนั้น แบบกูแม่มไม่ดี กูมันชั่ว กูอยากขอโทษเค้ามากอ่ะตอนนี้”

 

“โดนถีบสักที มันจะพูดออกมาให้กูรูเรื่องไหม?” อันนี้เหมือนไม่ได้ถามผมครับ ไอ้พีชเหมือนหันไปคุยกับไอ้เบลที่ผมได้ยินมาแผ่วๆว่าลองดู ซึ่งผมไม่ยอมให้มันทำแบบนั้นแน่ๆ

 

“มึงทำอะไรผิดไว้ว่ามาดิ เดี๋ยวกูพิจารณาเองว่ามึงเลวขนาดไหน”เรโชพูดขึ้น เจ้าตัวเท้าเอวมองมาทางผมแบบที่พร้อมชนเต็มที่แล้ว หน้าตามันหาเรื่องมาก ถึงมากที่สุด น้องเติร์กอยากจิครายยยยย

 

 

“ก็....กูแค่...แบบกูไม่รู้ตัวนะมึง..คือแบบ...”

 

“ไอ้สัสลีลาอย่างกับไปปล้ำลูกเค้างั้นแหละ มึงนี่!

 

อื้อหือ...ไอ้พีชพูดมาจี้ใจดำเต็มๆเลยครับ ตรงประเด็นยิ่งกว่าจับวาง ทำเอาผมตาโตหน้าซีดมองเพื่อนแบบที่ไม่คิดว่ามันจะเดาถูกได้ขนาดนี้

 

“เดี๋ยว....อย่าบอกนะว่า....”

 

มาขนาดนี้หละคงไม่ต้องปล่อยให้เพื่อนเดากันแล้วหละครับ ได้แต่พยักหน้ายอมรับไปแบบแมนๆลูกผู้ชายเนี่ยแหละ

 

“อื้อ”

 

“เชี่ย....”

 

“เลวจริงอย่างที่มึงว่า กูนี่อึ้งไปเลย”

 

 

รอบนี้ผมได้แต่จำนนไม่สามรถโต้เถียงต่อคำว่าร้ายทั้งหมดของเพื่อนได้เลย ซึ่งมันจริงอย่างที่เพื่อนผมมันว่านั่นแหละ

 

ผมมันเลวจริงๆ

 

แล้วต้องทำยังไงต่อไปกันหละ?

 

 

 

 

DOGMATIC LOVE SEASON 2

TBC

 

 

 

 

 




talk: เขียนจนจบตอน เพิ่งมาถามตัวเองว่า พอลไปไหน? ๕๕๕๕๕๕๕๕
เพลียกับความอินดี้ของตัวเองจริงๆ นี่อารมณ์ดีขึ้นแล้วเชื่อป้ะ?

HAPPY NEW YEAR 2015


เป็นอีกปีที่เราก้าวข้ามปีด้วยกัน ขอบคุณทุกแรงผลักดัน กำลังใจ รอยยิ้มจากคอมเม้นของพวกเธอที่ผ่านมา
และต่อจากนี้ยังอยากอยู่ด้วยกันตลอดๆไปนะคะ

เธอคือคนสำคัญ รู้ใช่ไหม :)



รักนะคะ



a solphase








 

 
 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 19 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

3,209 ความคิดเห็น

  1. #3121 moonui-ii (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 29 ตุลาคม 2560 / 15:40
    นั้นดิ พอลไปไหน??
    #3,121
    0
  2. #3090 chompu_y (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 26 ตุลาคม 2560 / 00:56
    นั่นเสะ! พอไปไหน?
    #3,090
    0
  3. #2628 KiHaE*129 (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 9 กันยายน 2558 / 02:51
    ใช่เลยพอลไปไหน 
    - -
    #2,628
    0
  4. #2507 BUNGKEE (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 9 กรกฎาคม 2558 / 12:47
    อ่านตอนนี้แล้ว สงสัยเรื่องเดียว พอลไปไหนนน5555555
    #2,507
    0
  5. #2224 โอลีโอ้สีฟ้า (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 28 เมษายน 2558 / 22:53
    โอ๊ะ ไอ้เติร์กของเรา งานงอกล่ะสิ
    #2,224
    0
  6. #2214 sundaymorning3841 (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 28 เมษายน 2558 / 16:23
    เติร์กกกกกกกกกกกกกกกก ตามไปเต๊าะ เอ๊ย ไปขอโทษเลยแก๊ สงสารน้องงุ้ยยยยยยย
    #2,214
    0
  7. #1939 KimHeeBum (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 2 มกราคม 2558 / 23:25
    รักพี่ซอลนะค้า
    #1,939
    0
  8. #1933 mini_mickey (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 2 มกราคม 2558 / 08:24
    โหยไหนๆก็ได้เมียละตามเลยค่ะตาม
    #1,933
    0
  9. #1930 Som O Usanee (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 2 มกราคม 2558 / 00:52
    อิเติร์ก น่าฟาดให้หน้ายุบ แกโดนแบนแล้ว ใครจะช่วยแกนะ เรโชไปเรียกบับเบิ้ลมาจัดการอิเติร์กเลย ฮ่าๆๆ แกเอ๊ย งานนี้ลำบากแน่ อาจจะโดนนักศึกษาแพทย์เขม่นแล้วแอบมาปาดคอแล้วชำแหละชิ้นส่วนนะแก ฮ่าๆๆ แม้แต่เพื่อนยังด่าเลยแก งานงอกอย่างแรงอ่ะเติร์กเอ๊ย
    #1,930
    0
  10. #1928 >_<...LoOk OnLy At Me...>_< (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 1 มกราคม 2558 / 22:19
    ง้าววววว พี่เติร์กสายเลว 555555
    #1,928
    0
  11. #1926 NamfonLoveLove (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 1 มกราคม 2558 / 19:07
    เติร์กไมชั่วงี้อ่าา แต่ถึงชั่วก็ร๊ากน่าา >_<
    #1,926
    0
  12. #1925 NamfonLoveLove (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 1 มกราคม 2558 / 19:07
    เติร์กไมชั่วงี้อ่าา แต่ถึงชั่วก็ร๊ากน่าา >_<
    #1,925
    0
  13. #1923 p_cosicosi (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 1 มกราคม 2558 / 10:36
    อ้าวพี่เตริกรุกเหรอ 555
    #1,923
    0
  14. #1922 decha bn (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 1 มกราคม 2558 / 10:09
    นุ้งพีชของเจ้ เจ้คิดถึงหนูมาก
    #1,922
    0
  15. #1921 NaNa.S (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 1 มกราคม 2558 / 10:08
    โว้ววววว เติร์กรับผิดชอบด่วนนนนนน ว่าแต่คนนั้นเป็นใครอ่ะ//HNY นะคะไรท์ ขอให้ไรท์มีความสุขมากกกกกกก สุขภาพร่างกายแข็งแรงๆนะค้า จะได้มีแรงมาอัพทุกวันเลย อิอิ
    #1,921
    0
  16. #1920 KillerKill (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 1 มกราคม 2558 / 03:00
    สวัสดีปีใหม่ค่าาาา เลิฟๆพี่โมน้องพีชและชาวเกรียนทุกคน <3
    #1,920
    0
  17. #1919 myyoonn (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 1 มกราคม 2558 / 01:17
    สวัสดีปี2015นะคะ
    #1,919
    0
  18. #1918 sany sanny (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 1 มกราคม 2558 / 00:59
    สุขสันต์วันปีใหม่ค่าาา
    #1,918
    0
  19. #1917 { i M o O a U i } (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 1 มกราคม 2558 / 00:56
    เง้อ! 100% แล้วค้างเลยสรุปมันเป็นใคร เด็กแพทย์เนี่ย ลุ้นกันข้ามปีเลยทีเดียว มาต่อไวๆ นะคะ อย่าลืมพาพี่พอลมาด้วย อิอิ
    #1,917
    0
  20. #1916 Moo_knowpun (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 1 มกราคม 2558 / 00:47
    เอิ่มแล้วพี่พอลลลไปไหนอะไม่เห็นออกเลย แง้
    #1,916
    0
  21. #1915 KillerKill (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 31 ธันวาคม 2557 / 22:56
    พี่เติร์กเปิดมาก็แซ่บเลยน้าาาาา >o<
    #1,915
    0
  22. #1914 Game Min (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 31 ธันวาคม 2557 / 20:01
    โห่เปิดมา!เฮ้ยแต่ชอบhaลุ้นๆว่าใคร
    #1,914
    0
  23. #1913 Akane View (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 31 ธันวาคม 2557 / 17:20
    เติร์กเราสุดยอดอ่ะ เปิดมาก็ได้เมียเลย5555นักศึกษาแพทย์อีกต่างหาก ฮิ้วววววววววว
    #1,913
    0
  24. #1912 Maprang Soly (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 31 ธันวาคม 2557 / 15:58
    แล้วๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
    #1,912
    0
  25. #1911 KimHeeBum (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 31 ธันวาคม 2557 / 14:47
    ซวยแล้วไงไอ้เติร์กกก
    #1,911
    0