DOGMATIC LOVE (Yaoi) | รับน้องป่วนๆกับก๊วนวิศวะ

ตอนที่ 22 : Ch 21 - Cute Boy

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 16,786
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 56 ครั้ง
    12 เม.ย. 58




21

Cute Boy

 

 

 

 

ผมทิ้งตัวนอนลงบนที่นอนด้วยความรู้สึกเหนื่อยอ่อน เพราะหลังจากเหตุการณ์ที่โรงยิมก็เผ่นกระโดดขึ้นมอไซต์วินกลับมาหาพักเลย เงยหน้ามองเพดานสีขาวตรงหน้าด้วยความรู้สึกหลากหลาย ก่อนจะล้วงมือหยิบป้ายชื่อสีดำของพี่โมที่มีเกียร์สีทองของรุ่นห้าสิบสี่แขวนอยู่บนนั้น

 

ผมแกะเกียร์ออกมาจากสายคล้องป้ายชื่อแล้วชูขึ้นสูงให้สามารถเห็นได้ในระดับสายตา โดยบางที่อาจจะไม่ได้รู้ตัวเลยว่าตัวเองกำลังยิ้มอยู่ ใบหน้าพี่โมที่ขมวดคิ้วใส่ผมเมื่อตอนที่กำลังจะถอดป้ายชื่อคืน ไหนจะพูดตัดพ้อถึงความพยายามของพี่แกที่ไปหาไอ้เกียร์ที่ตัวเองเก็บไว้มานานนั่นอีก

 

แต่ไม่ทันที่จะได้มองเกียร์ในมือตัวเองดี เสียงสั่นจากเครื่องมือสื่อสารก็เข้ามาแย่งซีนเสียก่อนจนต้องวางเกียร์นั้นไว้ข้างกายแล้วลุกขึ้นมาล้วงมือถือเปิดดูไอ้ต้นเหตุที่ทำให้โทรศัพท์สั่นแบบเจ้าเข้ายังไงอย่างงั้น

 

ข้อความเตือนการพูดถึงผมในเฟสบุคกำลังเด้งเข้ามาไม่หยุดจนต้องวาดนิ้วเพื่อใส่รหัสปลดลอคเครื่องแล้วกดเข้าไปดู พอเห็นหน้าจอเพจก็ต้องขมวดคิ้วยุ่งๆทันที

 

เพจคิ้วท์บอยของมหาวิทยาลัย แล้วมาเกี่ยวอะไรด้วยวะ?

ใช้นิ้วโป้งวาดนิ้วไล่ดูก่อนจะเกิดอาการคิ้วกระตุกแบบกล้ามเนื้อทำงานผิดทันที มองรูปตัวเองที่อยู่บนเพจแบบไม่เชื่อสายตาแบบที่คิดว่าคงตาฝาดไป พอมองยอดไลค์นับพันบนนั้นเรียกให้รอยยิ้มผุดขึ้นมาบนริมฝีปาก อดปริ่มกับตัวเองไม่น้อย

 

ไม่ติดว่าสายตามันเหลือบไปเห็นคำอธิบายรูปที่เขียนไว้เสียก่อน อ่านแล้วอยากกุมขมับกลับบ้านไปฟ้องแม่เสียเหลือเกินที่ไอ้แอดมินเพจนี้มันทำร้ายจิตใจผมเสียเหลือเกิน เฮ้ยๆๆๆๆ ใครมีเจ้าของวะมาเคลียร์กูดิ๊!

 

 

 

คือหลังจากนั่งอ่านสเตตัสและเลื่อนรูปขึ้นดูก็ตบหน้าผากตัวเองฉาดใหญ่ด้วยความรู้สึกเหมือนสมองกำลังปวดหนึบกับภาพที่เพิ่งจับประเด็นไอ้แอดมินเพจนี้ได้

 

ไอ้ห่านฟ้า! ทำไมต้องเอารูปที่มีป้ายชื่อไอ้พี่โมห้อยอยู่ที่คอกูวะตอบ!!!!

ไม่มีรูปอื่นแล้วรึไง แบบหล่อๆหาได้ในเฟสผมเยอะแยะครับพี่!

 

บ้านแอดมินอยู่ที่ไหนวะ???? จะเอาขี้ไปปาบ้านมัน โง้ยยยยยยยยยยย!!!

 

และไม่ทันที่ผมจะลงไปดีดดิ้นบนที่นอนได้ดี เสียงเตือนก็ดังขึ้นมาอีกจนต้องยกมือถือขึ้นมาดูอีกครั้ง ข้อความเตือนบอกว่าผมถูกพูดถึงอีกครั้งจนต้องกดดูคอมเมนต์


 

 

เอิบบ.....จุดนี้อยากถีบยอดหน้าเพื่อนแบบสองขาคู่เลยอ่ะครับ! ถุ้ย!!!!!

มิน่าหละยอดแอดเฟรนด์พุ่งเอาๆ เพราะพวกมึงแอดชื่อกูในคอมเมนต์ รักกันมากสินะไอ้พวกนี้!!!

แม่ค้าบพีชโดนแกล้ง ไอ้เพื่อนไม่รักดีพวกนี้มันทำร้ายพีชอ่ะ! โหวววววววววว ร้องไห้แป๊บได้ป้ะวะ

 

คาวนี้ผมเขวี้ยงโทรศัพท์มือถือไปบนที่นอนอย่างคนไม่สบอารมณ์แบบเอาจริงเอาจังหละ ก่อนที่จะทิ้งตัวลงนอนแล้วดีดดิ้นคลายความบ้าในตัวเองออกมา แต่อย่างว่าหละครับเวลาผมจะทำอะไรสักอย่างต้องมีมารมาขวาง เพราะดีดดิ้นไปไม่เท่าไหร่เสียงเตือนข้อความเข้าของแอพลิเคชั่นแชทค่ายสีเขียวก็ดังขึ้นมา

 

ใคร?

มันหน้าไหนกล้าทักผมมาเวลานี้วะ????

จะแหยมกับพี่พีชวิดวะคอมตอนโกรธช้ะ?

ด้ายยยยยยยยย เดี๋ยวเห็นดีกัน!

 

 

คว้าไอ้โทรศัพท์มือถือที่เพิ่งเขวี้ยงในมือออกไปเมื่อครู่ขึ้นมากดปลดลอคแล้วดูอีกครั้งว่าใครมันกล้ากระตุกหนวดป๋าพีชเวลานี้ ก่อนจะกระตุกยิ้มที่มุมปากเมื่อเห็นว่าไอ้ตัวต้นเรื่องเป็นคนทักมาเอง

 

MOGUL CPE

ไง ) 19.13

Peach.apol

19.14 ( อะไรพี่

MOGUL CPE

ก็ไม่ไร ) 19.14

Peach.apol

19.15 ( กวนป้ะพี่

MOGUL CPE

ป่าว  ) 19.15

แค่อยากลองทักดู  ) 19.16

ตอบไวดีจัง  ) 19.16

Peach.apol

19.17 ( งั้นทีหลังผมจะตอบช้าๆนะพี่

 

MOGUL CPE

นี่จะกวน? ไม่กลัวโดนผมซ่อม  ) 19.18

Peach.apol

19.18 ( เอะอะซ่อม ผมเริ่มไม่แน่ใจหละ

 

MOGUL CPE

ไม่แน่ใจอะไรคุณ? ) 19.19

 

 

ผมนั่งมองหน้าจอแชทแบบที่รู้สึกตัวว่าเขินหน่อยกับข้อความที่พิมพ์เรียบร้อยแล้วแต่ยังไม่ได้กดส่ง ก่อนจะกดปุ่มลบมันออกไปแล้วยกมือข้างที่ว่างอยู่ขึ้นมาปิดหน้าตัวเอง

 

โอยยยยย

หัวใจมึงหยุดเต้นแรงแป๊บได้ป้ะวะ?

นี่กูจะประสาทกินหละ โฮฮฮฮฮฮฮฮฮ พี่โมมึงเป็นไวรัส โทรจัน เวิร์ม สปายแวร์หรือบ้าบอคอแตกอะไรสักอย่างที่ทำระบบปฏิบัติการของผมมันสรวนป้ะวะ?

แบบร่างกาย หัวใจ ความคิดมันถึงคิดอะไรมากมายแบบที่ไม่สามารถห้ามมันได้เลย จุดนี้อยากร้องไห้ดังๆให้กับตัวเองจริงๆ

 

MOGUL CPE

อ้าวคุณ พูดให้สงสัยแล้วเงียบไปเลย

นี่ทดลองตอบช้าอย่างที่พูดจริงป้ะเนี่ย? ) 19.24

 

 

พอเห็นผมหายไปนานไม่ยอมตอบพี่โมก็พิมพ์มาถาม ความจริงคือไม่ได้ตั้งใจตอบช้าเว้ย ที่กำลังรีบูธเครื่องตัวเองอยู่อ้ะ! เข้าใจป้ะวะ? นี่คือยังรีไปเสร็จ เครื่องประมวลผลยังไม่เต็มที่จะมาแอคแทคอะไรหละครับคุณพี่!

ยังไม่พร้อมเว้ย!!!

สตอปนาว!

 

 

MOGUL CPE

อ่านแล้วไม่ตอบนะครับคุณ ) 19.25

 

 

โง้ยยยยยยยยยยยยยยย

อย่าเร่งเร้าผมสิพี่ชายยยย!!!

 

Peach.apol

19.26 ( ใจเย็นพี่

 

MOGUL CPE

คุณยังไม่ได้ตอบผมเลยนะครับ ) 19.27

 

Peach.apol

19.27 ( ตอบอะไรครับ งง?

 

MOGUL CPE

ก็ที่คุณบอกว่าเริ่มไม่แน่ใจ ) 19.28

 

Peach.apol

19.28 ( อ๋อ ถ้าผมไม่บอกผิดป้ะ?

 

MOGUL CPE

ไม่ผิด  ) 19.29

แต่ผมจะโผล่ไปถามคุณเองที่ห้องตอนนี้เลยดีไหม? ) 19.30

 

 

อ้าว ไอ้ซั๊ซซซซ ซวยหละพิชญ์พล ลืมไปว่าไอ้พี่โมมันอยู่หอเดียวกัน แถมอยู่ห้องบนหัวผมด้วยอีกต่างหาก ระยะทางไม่ได้ห่านกันเลยนี่วะ

 

โอ้ยยยยย อยากย้อนเวลาไม่ให้คิดอะไรแผลงๆในสมองแล้วพิมพ์แบบนั้นออกไปหรอกเว้ย!

 

เอาไงดีกับชีวิตตอนนี้หละครับ นี่เครียดยิ่งกว่าคิดข้อสอบไม่ออกอีกนะเว้ย ไม่รู้จะเขียนอะไรไปบนนั้น จะพิมพ์ตอบหรือไม่พิมพ์ตอบไปดี จะแถยังไงให้รอดหรือยังไงวะ!!!

 

เรียกเฮียพลับมาพิมพ์แทนได้ป้ะวะ??????

ฮืออออออ

 

 

MOGUL CPE

ไม่ตอบแบบนี้สงสัยต้องลงไปหละ  ) 19.36

 

 

เออๆๆๆ พิมพ์ก็พิมพ์วะ ไม่ต้องลงมาโว้ยยยย ไม่พร้อมพูดเลย!!!

 

Peach.apol

โหยพี่ใจร้อนหวะ

19.37 (  ไม่มีอะไรเลยผมแค่บอกว่าไม่แน่ใจแล้วเฉยๆ

 

 

MOGUL CPE

ไม่มีแล้วอะไร? ผมงงนะไม่เคลียร์แบบนี้ต้องเจอตัวป้ะ?  ) 19.38

 

พี่โมมึงทดลองเป็นนักสืบหรอครับ?

ซักไซ้ไล่ต้อนผมจนมุมนี่นิสัยของคนเรียนวิศวะอ๋อวะ?

ออกไปเรียนสาขาอื่นที่เหมาะกับมึงมะ?

 

บีบคั้นผมเสียเหลือเกินเว้ย!!

 

 

Peach.apol

19.39 (  เอะอะขู่ ไม่ปลื้มอ่ะ ไม่ใช่สเปค

 

คุณเคยเป็นไหมครับ ที่คิดว่าตัวเองพิมพ์อะไรที่เรียกว่าอ่อยลงไป นี่เป็นครั้งแรกที่ผมพิมพ์อะไรที่ก้าวพลาดในชีวิตมากๆ ข้อความพวกนี้มันคงจะปกติมากๆถ้าผมกำลังคุยแชทกับผู้หญิงสักคนหนึ่ง แต่นี่อะไรผู้ชายแมนๆด้วยกันครับ! ทำไมเป็นเด็กแบบนี้วะพิชญ์พล

 

โง้ยยยยยยยย ลงไปนอนเอาจมูกอุดที่นอนตายดีไหมวะ???

พี่โมมึงเป็นไวรัสแน่ๆ ฟันธง!

 

 

MOGUL CPE

อืม งั้นผมต้องแก้นิสัยแบบนี้ของตัวเองแล้วหละ

เดี๋ยวน้องพีชไม่ชอบเอา ดีไหมครับJ  ) 19.41

 

 

จุดนี้ผมควรทำหน้าแบบไหนตอนอ่านประโยคเมื่อครู่จบครับ ไอ้หัวใจที่ทำงานเริ่มหนักขึ้นเรื่อยๆแบบนี้ผมควรจัดการกับมันยังไงดี ไอ้เลือดที่สูบฉีดบนใบหน้านี่อีก คืออะไร ทำงานผิดพลาดรึเปล่าพวกมึ๊งงงงงงงง หยุดนะเว้ยยยยยยย ไม่เขินนะนี่พูดเลย คนอย่างพิญช์พลไม่เขินอะไรแบบนี้หรอก!

 

พี่โมมันชักจะได้ใจไปใหญ่หละ ไม่ได้การ ผมต้องเรียกสติตัวเองกลับมาแล้วกำราบให้รู้ว่าใครเป็นใครบ้าง!

 

 

Peach.apol

อย่าเรียกผมว่าน้องพีชได้ป้ะ

19.43 (  ชื่อนี้ไว้ให้พ่อกับแม่เรียกสองคนพอแล้ว

 

MOGUL CPE

ได้ ผมจะกล้าหือกับคุณได้ยังไง J  ) 19.44

 

 

หลังจากที่พี่โมส่งข้อความมาผมก็ยกยิ้มเหมือนคนที่กุมชัยชนะอยู่ในมือ ให้รู้เสียบ้างครับ นี่ใคร นี่น้องเฮียพลับครับ! ธรรมดาเสียที่ไหนกันหละ! พี่โมก็พี่โมเหอะ อย่ามาหือ!

 

ตึ๊ง!

MOGUL CPE

ถ้าเรียกน้องพีชไม่ค่อยถนัด

ขอเรียกที่รักได้ไหมครับ J  ) 19.47

 

 

แง๊บ!

ขณะที่กำลังมีความสุขกับชัยชนะของตัวเองได้ไม่นานพี่โมก็แชทมาใหม่ด้วยข้อความที่อยากจะร้องลั่นห้องเอาหัวไปโขกเสาปูนให้รู้แล้วรู้รอดจริงๆ

 

โง้ยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย

ไอ้ซั๊ซซซซซซซซซ บ้านมึงทำโรงลิเกอ๋อวะพี่โม!!!!

 

แม่!!!! พีชโดนหัวหน้าคณะลิเกมาจีบอ่ะ!!!!

 

 

 

 

 

DOGMATIC LOVE

50%

 

 

 

 

“เอามึ๊งงงงงงงงง คิวท์บอยวิดวะเดินมาหวะ ทำการต้อนรับหน่อยครับผม”เสียงมารผจญดังเข้าหูแต่เช้า ผมเงยหน้ามองกลุ่มเพื่อนที่นั่งกันอยู่ที่โต๊ะหินอ่อนหน้าคณะที่กำลังลุกขึ้นยืนปรบมือโดนพร้อมเพรียงไม่เว้นแม้กระทั่งไอ้พอลเพื่อนที่เคยไว้ใจว่ามันอยู่ฝ่ายผม

 

ยิ่งนึกยิ่งแค้น ภาพเมื่อวานที่เปิดเฟสไปเจอคอมเมนต์พวกมันนี่ขึ้นเลยครับ อยากสกายคิกใส่พวกมันเรียงตัวกันเลยทีเดียว

 

“ไอ้พีช ไอ้เด็กใจง่าย มึงบอกกูไปธุระทิ้งพวกกูนั่งเชียร์บาสเหงาๆกันสามคน แต่แอบไปมุ้งมิ้งกับพี่โมที่ข้ามสนาม กูไม่นึกเลยว่ามึงจะสะดิ้งขนาดนี้!”ไอ้เติร์กเพื่อนรักแหกปากดังลั่นจนคนที่เค้าเดินผ่านไปมาเริ่มให้ความสนใจกับการปรากฏตัวของผมแบบที่เดิมก็มีอยู่แล้ว ตอนนี้มันดันเพิ่มมามากกว่าเก่าจนอยากหันไปยกมือไหว้เพื่อนที่ช่วยเหลือกันดีเหลือเกิน

 

ไอ้ซั๊ซซซซ ลุกจากโต๊ะมาต่อยกับกูมา แม่มมมมมมมมมม

 

“แหนะ มาทำหน้ามงหนามุ้ย ไหนหละเกียร์ที่ไปเอาของเขามาเอามาโชว์กูสิคะน้องพีช”เรโชคว้าคอผมให้ทิ้งตัวลงนั่งข้างๆมันพร้อมกับเอื้อมมือมาล้วงตรงนู้นตรงนี้ราวกับหาอะไรสักอย่างให้ผมต้องปัดป้องตัวเองจากการถูกล้วงครั้งนี้

 

“ไม่มีเว้ยยย หาอะไรของมึงไปดูของพวกมึงนู้น วุ่นวายกูจริงๆ”ผมปัดมือไอ้โชออกก่อนจะหยิบนมกล่องที่แว้บซื้อมาจากเซเว่นหน้าปากขึ้นมาเจาะดูด และมันคงจะอร่อยกว่านี้มากถ้าเพื่อนในกลุ่มพร้อมใจกันเงียบแล้วจ้องมาทางผมกันหมด

 

“อะไรของพวกมึงวะ?” ผมเลิกคิ้วถามเพื่อนเวรทั้งหลายที่ทำหน้าอยากรู้อยากเห็นอย่างปิดไม่มิดแถมทำตาปริบๆใส่แบบที่คิดว่ามันน่าเอ็นดูเสียเต็มประดา บอกตรงๆว่าน่าประเคนเท้าให้พวกมันเสียมากกว่าครับ ตลกกกกกตาหลกกกกกกกไอ้พวกกรวกกกกกก

 

“พีชมึง พวกกูเพื่อนมึงนะมีความลับอ๋อวะ”ไอ้เติร์กนำขบวนครับ ทำตีหน้าเศร้าเล้าดรามาคิดรึว่าผมจะไม่ทันมารยามัน ดังนั้นเลยพยักหน้าแล้วเบะปากใส่มันแบบว่าไอ้ฟายกูไม่เชื่อมึงหรอกไปเสียหนึ่งที

 

“พีช ทีมเวิร์กแม่ งก็ดูตรงนี้แหละมึง นี่มึงไม่เคยไว้ใจกูเลยใช่ป้ะ?”ไอ้เรโชมาแนวใหม่ คำพูดแบบปลุกใจเสียเหลือเกิน แต่โทษทีครับ พิชญ์พลไม่โง่พูดเลย ดังนั้นทำหน้าเอือมใส่มันแล้วโบกมือบายได้เลย

 

“พีชกูอยากรู้ บอกกูมา”ไอ้เบลเพื่อนพูดน้อยของผมโผลงขึ้นมาแบบผิดคาดสุดๆ ตอนแรกคิดว่าไอ้พอลจะเป็นคนพูดเสียอีกพอเห็นผมหัวเราะเจ้าตัวก็ทำตาเขียวส่งมาให้จนต้องยอมแพ้ นี่บอกเลยนะว่าไม่ได้รักเพื่อนลำเอียง แต่เห็นใจที่ไอ้เบลที่ไม่ค่อยขี้เสือกแต่เรื่องนี้ดันเผยไต๋ออกมาจนขัดกับบุคลิก

 

“พวกมึงอยากรู้เรื่องอะไร กูให้คนละคำถาม หลังจากนั้นกูไม่ตอบแล้ว”

 

พอผมพูดจบไอ้พวกนี้ทำเป็นหน้าเป็นหมาเจอเจ้าของเลยครับ หางกระดิกหูตั้งทำท่าเริงร่าต่างจากเมื่อครู่นี้สิ้นเชิงเลย

 

“กูก่อนๆๆๆๆๆๆๆ ไอ้พีชมึงยังไงกับพี่โมวะ”ไอ้เติร์กถามขึ้นเพราะกับยื่นหน้ามาใกล้และไอ้ที่เหลือก็ไม่ได้ยอมแพ้กันเลย ยื่นหน้ากันมาเต็มแบบที่จะไม่ยอมให้ไอ้คนถามมันได้ยินคำตอบแบบเน้นๆอยู่คนเดียว ผมยังคำถามจากมันแล้วก็คิดตามว่าตอนนี้ผมกับพี่โมกำลังดำเนินกันไปด้วยสถานะไหน คิดไปคิดมาก็ไม่สามารถหาคำตอบอะไรได้นอกเสียจากคำตอบนี้คำตอบเดียว

 

“ลุงรหัสกับหลานรหัสไงมึง”ผมตอบออกไปซึ่งมาพร้อมกับสีหน้าผิดหวังจากเพื่อนๆอย่างเห็นได้ชัด

 

“โหยยยยย ไอ้สัสสสส ลุงหลานเชี่ยไรเต๊าะกันไม่ได้เกรงใจคนอื่นแบบนี้ มึงนี่มันไอ้คนขี้โกหก หลอกได้แม้กระทั่งกู คุณหลอกดาว!”เติร์กโวยวายเสียงดังแถมเขย่าบ่าผมไปมาจนเรียกเสียงหัวเราะขึ้นมากับสติหลุดๆของมัน ผมเองก็ไม่ได้ซีเรียสอะไร เพราะที่ตอบไปมันก็เป็นเรื่องจริงนี่หว่า พี่โมไม่ได้มาขอเปลี่ยนสถานะอะไรกับผมเสียหน่อย และอีกอย่างผมว่ามันคงเร็วเกินไปถ้าหากเราต้องเดินไปถึงจุดนั้นเพราะที่ผ่านมาเรายังไม่ได้รู้จักกันดีเลย

 

“พอๆๆ เดี๋ยวไอ้พีชแม่ งเฉามือมึงตายห่าไม่ได้ตอบคำถามพวกกูที่เหลือพอดี”ไอ้โชที่เหมือนจะรักผมเสียเหลือเกินหันไปผลักไอ้เติร์กที่แสร้งสติแตกให้ออกไปไกลๆแล้วแทรกตัวเข้ามาทำสายตาแพรวพราวใส่ ร้อนที่ผมรู้สึกเสียวสันหลังวาบแบบเหมือนมีอะไรไม่ชอบมาพากลในสายตานั้น

 

“เอาดีๆนะมึง ถ้าโกหกตกแคลแบบได้แดกปลาเล่นๆในทรานคริปต์นะครับ”

 

“เล่นแช่งกูแบบนี้ คำถามไม่ดีแน่กูว่า”ผมลอบกลืนน้ำลายก่อนจะหรี่ตามองไอ้โชที่มันก็หรี่ตาตาม

 

“ไม่มีอะไรมาก แค่กูอยากรู้ว่ามึงชอบพี่เค้าป่าว”

 

“ฮิ้วววววว คำถามนี้ถูกใจกูหวะ แหมงี้สิเพื่อนกัน”ไอ้เติร์กร้องดังลั่นพร้อมกับเข้าสวมกอดตบบ่าไอ้โชแบบถูกอกถูกใจเสียเหลือเกิน ไม่ได้สนใจไอ้คนถูกถามอย่างผมที่ไม่รู้จะทำหน้ายังไง จะเขินก็เขินจะตั้งตัวไม่ถูกก็ตั้งตัวไม่ถูกเป็นครั้งแรกที่รู้สึกไปไม่เป็นทั้งๆที่คิดไว้อยู่แล้วต้องมีคำถามแบบนี้โผล่มา พอมาเจอจริงๆก็ดันมีอะไรจุกอยู่ที่คอพูดออกมาไม่ถูก

 

“อ้ะ อ้ะ เงียบเลยมึง ยังไง? รีบแถลงไขพวกกูด่วน”ไอ้เติร์กเข้าเสริมวงร่วมกับไอ้โชเรียบร้อยแล้วครับ

 

“โหยมึง พี่เค้าขยันเต๊าะเช้าเย็นขนาดนี้ ให้แมนๆเหมือนกันก็หวั่นไหวหละมึง ขนาดกูบางทียังฟินแทนไอ้พีชเลยใช่ป้ะวะมึง”ไอ้เบลพูดขึ้นพร้อมยกมือโอบบ่าผมในเมื่อมีคนช่วยตอบผมก็ทำอะไรไม่ได้นอกจากพยักหน้ารับไปอย่างรับความจริงแต่โดยดี แต่หลังจากนั้นผมก็อยากจะนึกย้อนเวลาไปเปลี่ยนเป็นส่ายหน้าแทนเมื่อไอ้เพื่อนที่เหลือมันส่งเสียงร้องแซวไม่หยุด

 

“แล่วๆๆๆๆๆๆ มีหวั่นวงหวั่นไหว มอบใจให้เค้าแล้วก็บอกพวกกูมา อย่างงี้ต้องมีฉลองที่เพื่อนกูจะออกเรือนแล้วสินะ”ไอ้โชแหกปากไม่หยุดพร้อมกับไอ้เติร์กที่ยกมือตีโต๊ะประหนึ่งกลองยาว

 

“โป๊ะทึ่งโป๊ะทึ่งโป๊ะทึ่งทึ่ง มาหละเหวย มาหละวา มาแต่ของเขาของเราไม่มา”

 

“ตะละลา”

 

“โห่!!

 

“ฮิ้วววว!!!

 

ฮิ้วววววพ่องไอ้ซั๊ซซซซซ จะเสียงดังทำบ้านอ่าม่ามึงไงไอ้เชี่ยเติร์กกกกกก!!!

ผมเหลือกตาใส่มันแบบต้องการปรามให้มันหยุดเห่าหอนเสียที ไอ้ที่หลุดสารภาพอะไรมันก็อายมากพออยู่แล้วป้ะสัส นี่ต้องมาโดนแซวอีก โอยยยยยยยยย สติจะพังแล้วกู TT

 

“พอๆๆๆๆ ไอ้เชี่ย กูแค่หวั่นไหวไม่ได้แปลว่ามีใจโอเคป้ะ”ผมเหยียบเบรกสกัดมู้ดไอ้พวกเพื่อนที่กำลังสนุกสนานกับการกลั่นแกล้งผมไม่หยุด และพอพวกมันได้ยินอย่างงั้นก็รีบหันมามองหน้าผมเป็นตาเดียว

 

“หน้ามึงมันเฉลยมาหมดและไอ้ฟายยยจะปฏิเสธเผื่อ? ไอ้เอาเกียร์เขามาเก็บไว้ มึงก็อย่าลืมเอาเกียร์มึงไปให้เขาเก็บด้วยละกันนะครับน้องพิชญ์พล”ไอ้โชพูดขึ้นแถมท้ายสุดยังหย่อนประโยคล้อเลียนให้ผมรู้สึกร้อนที่หน้าไว้อีก

 

เรื่องอะไรวะ??? เกียร์กูกูก็ต้องเก็บไว้ดูเองดิ จะให้ใครได้ไง

โง้ยยยยยยยยยยยยย กว่าจะได้มาไม่ใช่ง่ายๆนะเว้ย!!

 

 

 

 

 

DOGMATIC LOVE

 

 

 

 

 

หลังจากที่ซ้อมแสตนด์เชียร์เสร็จเรียบร้อยแล้วผมก็ตรงรี่กลับหอโดยที่ครั้งนี้ไม่ได้กลับมาคนเดียวแต่อย่างใด ยังต้องพ่วงสมาชิกกลุ่มให้กลับมาทำรายงานโซเชี่ยลที่เป็นวิชาบังคับที่เด็กปีหนึ่งจะต้องผ่านพ้นวิชานี้ได้ให้ได้ทุกคน โชคดีที่อาจารย์สุรพลแกมีเมตตาที่ไม่ออกข้อสอบให้ปวดสมอง แต่กลายเป็นถูกแทนด้วยรายงานหนึ่งเล่มที่ต้องแน่นขนัดไปด้วยข้อมูลในหัวข้อที่จับฉลากได้และทำการพรีเซนต์เวลาครึ่งชั่วโมงต่อกลุ่ม

 

ไอ้เชี่ยพอลก็มือดีเหลือเกินเลขก็มีตั้งหลายเลข ดันจับได้เลขหนึ่ง อยากจะรำมวยถวายมันสักท่าแต่ดันมาคิดได้ทีหลังว่าทำไปก็ไม่ได้ทำให้เลขบนกระดาษมันเปลี่ยนไปแต่อย่างใดเลยเป็นบุญหัวของไอ้พอลให้รอดตัว

 

ผมกางโต๊ะญี่ปุ่นไว้กลางห้องเพื่อไว้เป็นโต๊ะที่พวกเราทั้งหมดจะได้รุมหัวกันคิดคอนเซปรายงานครั้งที่มีคะแนนถึงเจ็ดสิบคะแนน เรียกได้ว่าถ้าทำได้เต็มเกรดบีงามๆก็ลอยมาอยู่บนทรานสคริปต์แล้ว รวมไปถึงไอ้คะแนนเก็บอย่างอื่นที่เหลืออีกสี่สิบคะแนนอีก ถือว่ามันเป็นแรงกระตุ้นที่ดีทีเดียวในการทำรายงานครั้งนี้ให้ออกมาให้ดี

 

แต่ตามประสาพวกสมาธิสั้นที่ดันมารวมตัวกันจากที่ตอนแรกเหมือนจะดีก็ไม่ดีเสียแล้วครับ ไอ้ที่สุมหัวกันคิดคอนเซปตอนนี้เริ่มกระจายกันไปเป็นหย่อมๆพากันตีดอทกันมันจนผมอยากจะเอาโต๊ะญี่ปุ่นฟาดหัวแม่มกันเรียงตัว ไอ้ฉิบ...ให้กูจริงจังอยู่คนเดียวมันใช่ไหมวะ???

 

ตอบ!!!

 

“กูว่ากูหิวหวะ ลงไปเซเว่นหน้าปากซอยหาซื้อขนมมากินก่อนได้ป่าววะเดี๋ยวกลับมาทำต่อ กูเลิกเล่นเกมส์หละ สัญญา”ไอ้เติร์กที่โล่หัวออกมาจากหน้าจอโน้ตบุคหลังจากที่ผมนั่งด่าพวกมันเรียงตัวแถมยังยื่นข้อเสนอขอออกไปหาอะไรกินก่อนจะกลับมาทำแบบไม่อู้งานอีก ผมเลยต้องจำใจปล่อยให้พวกมันออกไปที่หน้าปากซอยโดยมีผมอยู่เฝ้าห้องคิดงานต่อ แต่ไม่ทันจะได้คิดอะไรต่อเสียงเตือนข้อความแชทเข้าก็ดังขึ้นมาเสียก่อน

 

ตือดึ้ง!

MOGUL CPE

ทำอะไรอยู่  ) 22.25

 

ผมมองข้อความของลุงรหัสก่อนจะพิมพ์กลับไป

Peach.apol

22.26 (  ทำรายงานพี่

 

MOGUL CPE

มิน่าเสียงดังมาถึงข้างบนเลย

แล้วคุยได้ไหม?  ) 22.27

Peach.apol

22.28 (  เรื่องสำคัญรึเปล่า?

 

MOGUL CPE

ไม่สำคัญแล้วผมคุยกับคุณไม่ได้?  ) 22.29

 

แหมะ..พิมพ์มาแบบนี้ต้องการอะไรรึเปล่าครับพี่? จะงอน? จะนอยด์ มันไม่ได้เข้ากับคาเรคเตอร์พี่เลยครับนี่พูดเลย

 

Peach.apol

22.30 (  ป่าวววววววววววววววววววววววว

 

MOGUL CPE

ไม่มีอะไรหรอก ผมแค่มีเรื่องอยากให้คุณช่วย  ) 22.31

 

ผมหรี่ตามองข้อความที่พี่โมส่งมาให้ก่อนจะชั่งใจว่าสิ่งที่พี่เค้าอยากให้ช่วยนี่มันมีความปลอดภัยต่อชีวิตผมมากน้อยขนาดไหนกัน?

 

Peach.apol

22.33 (  ยังไงพี่ ถ้าไม่เหนือบ่ากว่าแรงนี่ก็พอช่วยได้อยู่

 

MOGUL CPE

ผมแก้สมการไม่ออกอ่ะ อยากให้คุณช่วย  ) 22.35

 

เดี๋ยวๆๆๆๆ ได้ข่าวว่ามึงเก่งแคลครับพี่โม มึงโกหกกูป่าววะครับว่ามึงแก้สมการไม่ได้ยังไง? จริงจังแค่ไหนวะ?

 

Peach.apol

22.36 (  พี่ไม่ได้แกล้งผมใช่ป้ะ?

 

MOGUL CPE

ผมจริงจังนะ มีตรงไหนที่ผมทำให้คุณคิดว่าผมล้อเล่น?  ) 22.38

 

Peach.apol

22.39 (  โห่ยยยยยยย ก็พี่เก่งแคลป้ะ?

 

MOGUL CPE

ไม่ได้แปลว่าเก่งไปทุกสมการครับ

ตกลงจะช่วยไหม?  ) 22.41

 

Peach.apol

22.41 (  โอเคๆ ลองดูก็ได้พี่

 

สุดท้ายผมก็ต้องจำยอมอย่างจำนนบางทีพี่โมอาจจะเดือดร้อนจริงๆ

 

MOGUL CPE

128√e980 

แก้ได้แล้วบอกด้วยนะ   ) 22.43

 

ผมมองโจทย์ที่พี่โมพิมพ์มาให้ด้วยความสงสัยด้วยความที่โคตรจะเป็นเด็กที่ฉลาดเรื่องแคลคูลัสเสียเหลือเกินเลยได้แต่กุมขมับนั่นจดตัวเลขลงบนกระดาษทดเพื่อแทนค่าดู ลองย้ายข้างสลับที่หรือมั่วเท่าไหร่ก็ไม่ได้ผลสงสัยต้องรอไอ้เพื่อนที่ออกไปหาอะไรกินให้กลับมาช่วยผมแก้โจทย์นี้

 

ไม่นานนั้นเสียงเคาะประตูห้องก็ดังขึ้นพร้อมกับไอ้เพื่อนตัวดีที่ออกไปซื้อขนมมาเสียเต็มไม้เต็มมือเหมือนเด็กอดอยากมาไหน

 

“ซื้อเกี๊ยวน้ำหมูแดงมาให้กูป่าว”ผมเอ่ยถามพร้อมกับไอ้พอลที่ชูถุงใสที่บรรจุของกินที่ว่าให้ดู ก่อนที่มันจะเดินหายไปที่ระเบียงเพื่อหยิบอุปกรณ์การกินออกมาอย่างรู้งานแบบที่มาอยู่บ้านท่านอย่านิ่งดูดายโปรดเทข้าวปลาอาหารให้ท่านกินหนะ

 

“แล้วนี่มึงคิดไปถึงไหนแล้ววะ”ไอ้เติร์กถามขณะที่ที่ทิ้งตัวนั่งลงข้างๆผม ผมได้แต่ทำหน้าเอือมใส่ไอ้คนที่ตั้งแต่มายังไม่ช่วยคิดอะไรนอกจากนั่งตีดอทแล้วยังมีคำถามแบบนี้ออกจากปาก

 

“ยัง กูพอสสมองกูให้หยุดคิดเพื่อรอให้พวกมึงมาช่วยคิดพร้อมกันเพื่อการไม่เสียเปรียบ”ผมตอบออกไปก่อนจะโดนไอ้เบลมาจากไหนไม่รู้มาไสหัวผมอย่างหมั่นไส้ไปเสียหนึ่งที ก่อนจะทิ้งตัวลงนั่งข้างๆผมอีกฝั่ง กลายเป็นว่าตอนนี้ผมโดนขนาบข้างทั้งสองฝั่งเรียบร้อย ฝั่งซ้ายเป็นไอ้เติร์ก ขวาเป็นไอ้เบล และมันทั้งสองคนก็กำลังก้มหน้ามองไปที่สมุดของผมเพื่อดูว่าผมคิดงานไปถึงไหนแล้ว แต่บนหน้านั้นกลับไม่มีอะไรนอกจากตัวเลขที่ถูกใส่แสคร์รูทเอาไว้อยู่กลางหน้ากระดาษ

 

“นี่มันสูตรไรวะมึง โซเชี่ยลต้องใช้สูตรด้วยหรอ?”ไอ้เบลถามขึ้นก่อนจะจับจ้องที่สูตรตรงหน้าไม่เลิกตามนิสัยเด็กชอบตัวเลขอย่างมัน

 

“อ๋อเปล่าหวะ พี่โมเค้าฝากมาให้กูช่วยคิด เค้าบอกว่าแก้สมการไม่ออกอ่ะ”ผมตอบออกไป

 

“หื้มมมม เทพแคลอย่างพี่โมเนี่ยนะแก้สมการไม่ได้ โหยยยยย กูอยากหัเราะเป็นภาษาฮิปโป”ไอ้เติร์กเสริมขึ้นมา คราวนี้ผมไม่เถียงมันครับเพราะผมก็สงสัยเหมือนกันแบบหรือว่าโจทย์นี้มันยากถึงขนาดล้มเทพวะ? ยังไง?

 

“พวกมึงทำอะไรกันอยู่วะ อ่ะนี่ของมึง”ไอ้พอลเดินกลับมาจากระเบียงพร้อมกับถ้วยที่บรรจุเกี๊ยวน้ำของผมในนั้นเรียบร้อยส่งมาให้ ผมหันไปขอบคุณมันก่อนจะรับมาหยิบช้อนเพื่อตักเกี๊ยวขึ้นชิม

 

“สูตรอะไรไม่รู้หวะ พี่โมมาให้ไอ้พีชช่วยแก้มึงมาช่วยมันดูหน่อยดิ กูดูแล้วมันแหม่งๆหวะ”ไอ้เบลขยับเปลี่ยนที่ให้ไอ้พอลมานั่งข้างผมเพื่อสะดวกที่จะดูโจทย์ที่ว่า ผมหันไปมองหน้าไอ้พอลด้วยความหวังแต่แล้วมันก็ยังขมวดคิ้วพร้อมกับส่ายหน้าหลังจากที่ลองทดลงให้กระดาษถอดรากสลับข้างและลองทำทุกอย่างที่ผมเคยทำมาก่อนหน้านี้ก็ยังไม่ได้ผลลับออกมาเสียที ตรงกับที่ประตูห้องเปิดเข้ามาอีกครั้ง

 

“ไอ้เชี่ยโชมาดิ๊มึง เอาแต่คุยกับเมียมาช่วยกันคิดอันนี้ดิ”ไอ้เติร์กกวักมือเรียกเรโชที่เพิ่งเดินเข้ามา มันทำหน้างงๆก่อนจะยอมนั่งลงเพื่อดูโจทย์บนกระดาษแต่โดยดี ก่อนที่จะจุดยิ้มที่มุมปาก

 

“มึงได้โจทย์นี้มาจากไหนกันวะ?”ไอ้โชถามขึ้น

 

“พี่โมให้ไอ้พีชมาช่วยแก้โจทย์ ยังไงวะมึงแก้ได้ป่าว เอาสะพวกกูอยากรู้คำตอบไปด้วยเลย นี่คิดกันจนปวดสมองหละ”ไอ้เบลตอบแทนผมที่ตอนนี้กำลังเอร็ดอร่อยกับเกี๊ยวน้ำตรงหน้า

 

“กูรู้ เดี๋ยวแก้ให้ดู”ไอ้โชว่าพร้อมกับหยิบโพสอิทไปหนึ่งแผ่นแล้วลอกโจทย์ลงบนนั้น

 

“แหม วันนี้พี่เรโชเปล่งแสงมาเลยครับ เท้าแทบไม่ติดพื้นเลยทีเดียว”พอรู้ว่าเรโชสามารถถอดสูตรได้ไอ้เติร์กก็อวยซะเรียกเสียงฮาได้ไม่น้อย ผมเองที่ตาก็มองไอ้โชแก้โจทย์ปากก็กินไปด้วย เรียกว่าอย่าทำให้เสียเวลาครับ ทุกอย่างต้องบูรณาการเข้าด้วยกัน

 

“งี้มึง จากที่สูตรเป็นแบบนี้ใช่มะ”

 

 

 

ไอ้โชเลื่อนกระดาษให้พวกเราที่เหลือดูสูตร และพวกผมก็บ้าจี้พยักหน้าให้มันเพื่อเป็นการตอบรับมันว่า เออๆๆกูรู้แล้ว ก่อนที่มันจะมองหน้าผมด้วยสายตาแปลกๆจนเริ่มสังหรณ์ใจขึ้นมา

 

“พวกมึงไม่ต้องถอดรากบ้าบอไรเลย สูตรนี้แก้ง่ายมากโดยการทำแบบนี้”ไอ้โชอธิบายก่อนจะหยิบลิควิดขึ้นมาระบายลงไปในกระดาษและผมก็ได้แต่งงท่าทีของมันก่อนที่มันจะทาเสร็จแล้วหันกระดาษให้พวกผมดูใหม่อีกครั้ง

 

 
 

“ยังไงวะมึง นี่กูไม่เก็ทพูดเลย”ไอ้พอลถามขึ้นขณะที่มองไปที่กระดาษเรียบร้อยแล้ว ผมเองก็พยักหน้าตามอยากถามเหมือนกันแต่ปากติดเคี้ยวเกี๊ยวอยู่

 

“มึงดูนี่ มึงลองอ่านไอ้คำที่เหลือดูมึงเห็นเป็นอะไร?”ไอ้โชชี้ไปทีละตัวให้พวกเราอ่านตาม

 

“ไอ แอล โอ วี อี วาย โอ ยู”เพื่อนทั้งหมดพูดตามอักษรที่ไอโชชี้ยกเว้นผมที่บอกไปแต่แรกแล้วว่าเคี้ยวเกี๊ยวอยู่ แต่สมองก็คิดตามไปด้วย

 

I

L

O

V

E

Y

O

U

 

 

 

เดี๋ยวนะ???

มันอ่านว่าไรนะ?

 

“เยดดดดดดดดดดดดด”

 

“โง้ยยยยยยยยยยยยยย”

 

“ว๋ายๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ”

 

“เดี๋ยวนะคะน้องพีชของพี่โช ใครให้โจทย์นี่มานะคะ”

 

ผมตาเหลือกขณะที่มองหน้าเพื่อนเลิ่กลั่กที่กำลังส่งสายล้อเลียนมาให้

 

ไอ้ซั๊ซซซซซซซซซซซพี่โม!!!!!!!

มึง มึง มึง มึ๊งงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงง!

 

โอยยยยยยยยยยยยยย ผมควรทำไงต่อไปดีวะเนี่ยยยยยยยยยย

แม่!!!!!!!!! พีชเกลียดคณิตศาสตร์!!!!

 

 

 

ตื้อดึง

 

ผมหันไปมองโทรศัพท์ที่กำลังแจ้งเตือนข้อความแชทเข้ามาก่อนจะเปิดขึ้นอ่าน

 

 

MOGUL CPE

เสียงดังเชียว แก้สมการได้แล้วหละสิ

ก็บอกแล้วว่าสมการนี้ผมแก้ไม่ค่อยถนัด

แต่น้องพีชจะรับรักพี่ก็ไม่ปฏิเสธนะครับ   ) 23.13

 

 

รับรักโพ่งงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงง!

ไอ้พี่โม มึงแม่มมมมมม$%^&**)(_+_))_***^^$@!@$#%^*&*((

 

 

 

 

 

 

DOGMATIC LOVE

TBC.

 




 

 Talk: ไอ แอม คัม แบค!!!! #เสียงมา 
หายไปนานเพราะติดหลายอย่างเสียเหลือเกิน ทั้งงานประจำที่ทำ ทั้งวิ่งวุ่นเรื่องพิมพ์เล่ม ทั้งป่วย ทั้งงานรับน้องริญญาโทปี1 #คณะฉันมีรับน้องนะเออเก๋ป้ะ? และป่วย ซึ่งตอนนี้ก็ยังเป็นอยู่ #เพลียร่าง แต่ด้วยความที่ปล่อยให้พวกเธอรอมานานแล้วบัดนี้ถึงแก่เวลามาต่อจนครบร้อยแล้วจ้า! #ปรบมือ การกลับมาครั้งนี้มีข่าวมาแจ้งงงงงงงงงง แอ่นแอ๊นนนนนนนน!!! "ซอลเฟสเปิดเทอมแล้ว!!!!" #น่ายินดีตรงไหน
มาบอกไว้เฉยๆ แต่ถ้าจะหายไปจิโพสบอก อยากให้พวกเธอกดไลค์ในเฟสแฟนเพจที่ solphase เพื่อรับรู้ความเคลื่อนไหวของซอลนะคะจะได้รู้ว่าหายไปไหน ทำอะไรอยู่ หรือกำลังคิดจะทำอะไร รวมไปถึงรับรู้ข่าวสารการอัพเดตนิยายด้วย

เอาหละ พูดยาวไปเริ่มพิมพ์ผิดพิมพ์ถูกด้วยอาการเมายาแก้ไข้หละ TT ขอบคุณมากเลยน้าสำหรับคอมเม้นและเเฟนนิยายที่ดำเนินมาถึง 1,006 คนแล้ว จุดนี้ซอลปริ่มมากเบย ขอบคุณที่ชอบนิยายของเราน้า และขอโทษที่เป็นไรต์เตอร์ที่ไม่ค่อยมีวินัยในการลงฟิคเท่าไหร่ด้วยภารกิจหลักของชีวิตคือการทำงานและเรียนหนังสือ แต่ยังไงก็จะพยายามทำในสิ่งที่รักไปควบคู่พร้อมกันให้ได้

อยู่ด้วยกันไปนานๆนะพวกเธอ


สุดท้ายนี้จะพูดอะไรรู้ใช่มะ?
อย่าลืมเม้นให้ซอลมีความสุข เหมือนๆกับพวกเธอมีความสุขในการอ่านฟิคของซอลน้า


รัก
a solphase 







ตอบเม้นกันเถอะสู!




Ans : เชิญรับหมอนสำรองที่ห้อง 406 ค่ะ น้องพีชมีหมอนหลายใบ 555555



Ans : CPE ย่อมาจาก Computer Engineering จ้ะ แหนะ คิดไปไกลนี่อะไรหนออยากรู้ด้วยคนนะเนี่ย 555555555




Ans :  โมกุลไม่มีขาย ถ้าอยากได้เชิญหาเองที่คณะวิศวกรรมจ้า 555555555 





Ans : แอบคิดว่าจะมีคนไปไปเสิร์ชเฟสหาเพจคิ้วท์บอยไหม? 555555555 มีด้วย น่ารัก รักเธอจังงง #กอดหมุนๆ



มุมมโน : จะดีแค่ไหนที่ร้อยกว่าคนที่เข้ามาอ่านตอนนี้เปลี่ยนใจกลับมาเม้นงะ TT จะดีแค่ไหนถ้าคนที่กดเฟบมาเม้นหมด #เพ้อเจ้อ
บอกแล้วว่าได้แค่มโน #ยักไหล่ #รักพวกเธอนะเออ จุ้บ <3 


แบ่งปันความฟินโดยคุณโมกุล #แปะรูปพี่โมท่ากวักมือเรียกน้องพีช

รัก #ปาหัวใจใส่พี่โมกุลรัวๆ

 

 











 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 56 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

3,209 ความคิดเห็น

  1. #3182 Post-It-Conan (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2561 / 07:34
    รุกหนักเกิ๊นนน!
    #3,182
    0
  2. #3115 moonui-ii (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 28 ตุลาคม 2560 / 23:25
    รุกให้หนัก จัดเน้นๆ เลยพี่โม หยอดเข้าไปหยอดจนกว่าน้องพีชตัวจะแตกแหละ 5555 คิดว่าคนตัวแตกคนคงเป็นรีด ฟินจนตัวแตก 5555
    #3,115
    0
  3. #3105 POLUYA (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 28 ตุลาคม 2560 / 13:46
    อ้ากกกกกกกกกกกก ????
    #3,105
    0
  4. #3063 arenajangg (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 21 ตุลาคม 2560 / 10:06
    อร้ายย ชอบๆ
    #3,063
    0
  5. #3051 ผู้ส่องแสงแห่งข้า (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 19 ตุลาคม 2560 / 21:53
    โหยพี่ เล่นรายอ่ะพี่เล่นรายยย~
    อย่างนี้ก็ได้เหรอ555+ ตอนแรก
    ก็ว่าอยู่หรอกอย่างพี่โมแก้สมการ
    ไม่เป็น? นึกว่าจะเล่นมุกแต่พอ
    เห็นกระดาษนึกว่าจะจริง ที่ไหน
    ได้เซนส์หนูไม่เคยผิดจ้าาาา
    ถ้าขนาดนี้น้องพีชยอมเป็นเมีย
    พี่เขาเถอะ ยอมใจ5555+
    #3,051
    0
  6. #3046 saipannuttamon2 (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 18 ตุลาคม 2560 / 19:27
    งื้อออออออ
    #3,046
    0
  7. #3042 wamt (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 18 ตุลาคม 2560 / 01:46
    เขินน หยอดได้หยอดเอาเลยพี่โม
    #3,042
    0
  8. #3029 feonixsh (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 17 ตุลาคม 2560 / 12:35
    เขินตัวแตก เค้าบอกรักกันแล้ว ฮิ๊ววววววววววว เฮียแกออกตัวจีบแรงมากกกก
    #3,029
    0
  9. #3017 #DESTINY# (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 14 ตุลาคม 2560 / 22:15
    อ้ากกกกกกกกกกกกก
    #3,017
    0
  10. #3003 ikonyg (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 12 ตุลาคม 2560 / 23:10
    เอาเลยพีชอน่าไปยอมเค้ารักมาเรารักกลับเลยลูกกกก
    #3,003
    0
  11. #2992 minixiuminseok (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 11 ตุลาคม 2560 / 22:09
    ยังยืนยันคำเดิมว่าอยากได้พี่โม????
    #2,992
    0
  12. #2963 namhom-3449 (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 1 เมษายน 2560 / 09:19
    โอ๊ยยยพี่โมนี่มาเหนือม๊ากกกก5555
    #2,963
    0
  13. ความเห็นนี้ถูกลบแล้ว :(
  14. #2872 Mammy Sentereza (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 29 ตุลาคม 2558 / 16:04
    ตอนแรกก็คิดละนะว่าพี่โมอาจจะเหยอดว่าสมการรักไรงี้ แต่พอพี่แกส่งเท่านั้นล่ะ อ้อหอออ รู้เลยจ้าาา 5555 พีชไม่เคยเห็นหรา
    #2,872
    0
  15. #2817 janeicelet (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2558 / 11:47
    พีชเอะอะเรียกหาแม่ตลอด 555555 น่ารักกกกก
    พี่โมแม่งขยันจีบว่ะ ยอมใจ
    #2,817
    0
  16. #2743 b a m b a m (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 14 ตุลาคม 2558 / 09:20
    เกลียดด 55555 พี่โมขยันหยอดด 555554554
    #2,743
    0
  17. #2621 KiHaE*129 (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 8 กันยายน 2558 / 16:01
    ฮาาาาาาาาาาาาาาาาาาา
    เกลียดแรงมุกจีบ
    #2,621
    0
  18. #2524 byungan (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 16 กรกฎาคม 2558 / 22:34
    ตายแน่กู โอ๊ยแม่ง เขิน จนหมอนจิขาดแล้วเนี่ย
    #2,524
    0
  19. วันที่ 21 มิถุนายน 2558 / 20:21
    ง่อววววววววววววววววววววววว 555555555
    #2,442
    0
  20. #2370 Tangmo1a (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2558 / 11:56
    ฟินนนนนนนนมากกกกกนี่พูดเลอออออ~
    #2,370
    0
  21. #2318 VampireVillain (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2558 / 01:41
    ไรท์ ทำไมไรท์ใจร้ายเยี่ยงนี้ ไรท์ทำให้หมอนที่บ้านของรีดขาดไปเป็นสิบๆใบแล้ว>/////<
    #2,318
    0
  22. #2272 CKstyle (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2558 / 14:38
    พี่โมคนเสี่ยว
    #2,272
    0
  23. #2267 Monster-A (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2558 / 01:50
    เขินมากกกกกกกกกกกกก กรีดร้องอย่างบ้าคลั่ง55555555555555
    #2,267
    0
  24. #2238 P.Secret (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 30 เมษายน 2558 / 08:49
    ฮือออออ ไอ้บ้าพี่โม ฮือออออ เจ้เขินอ่า
    #2,238
    0
  25. #2205 sundaymorning3841 (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 28 เมษายน 2558 / 12:45
    เต๊าะรัวรัววววววววว ฟกดดห้่าสววงงหวกสก .สิ้นใจ
    #2,205
    0