Snow Princess

ตอนที่ 8 : งานแข่งขันโชกเลือด

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 126
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1 ครั้ง
    28 ธ.ค. 56

     การแข่งขันได้ดำเนินมาถึงรอบสุดท้ายแล้วซึ่งคู่ต่อสู้ของรอบสุดท้ายก็คือจินดะปะทะชายะ
      "การแข่งขันรอบสุดท้ายจินดะปะทะชายะ แมทชแรกวันนี้อย่ากระพริบตาเชียวน่ะค้าาาาาาาาา" เรดิโอน่าตะโกนใส่ไมค์
ฝั่งของพวกชายะ
     'ชายะจะสู้ไหวไหมเนี่ย?' คุโรมิกับนิรันเดรุคิด
ฝั่งของพวกจินดะ
     'จินดะดวงตกจริงๆ' แองเจล
     'สู้เขาน่ะจิน ! ' มรณะเชียร์อยู่ในใจสุดฤทธิ์
ที่สนาม
     "มาสู้กันให้สนุกเถอะน่ะ" จินดะพูดแล้วก็เอาเคียวมังกรหัวกะโหลกออกมาซึ่งเรดิโอน่าก็พูดให้เคียวยักษ์อันน่าเกรงขามกลายเป็นเคียวอันแสนเฉิ่มเบ๊อะ
     "จินดะเอาเคียวเกี่ยวข้าวยักษ์ออกมาแล้วค่า!! "
ฉึก  เหมือนมีธนูเสียบเข้าที่หัวของจินดะ
     "เคียวยักษ์เฉยๆ เฟร้ย!! " จินดะหันไปโวยวายทางกรรมการซึ่งโวยวายได้ไม่นานก็มีเสียงหัวเราะดังลั่น ชายะนั่นเอง
     "ฮ่าๆๆ เคียว เคียว...เกี่ยวข้าว...ฮ่าๆๆๆๆ ....แค่กๆๆ...เคียวเกี่ยวข้าว..ฮ่าๆๆ!!! "
เวอร์ ความคิดของทุกคน
     "การต่อสู้เริ่มได้ค่ะ! " เรดิโอน่าประกาศจินดะก็กระโจนเข้าหาชายะทีเผลอแล้วใช้เคียวยักษ์ล็อคคอเอาไว้ชายะที่รู้ตัวก็หน้าซีดเผือดทันที
     "ยอมแพ้ซะเถอะ ชาช่า" จินดะ
     "ชายะ..ต่างหาก"
ชายะยิ้มอย่างโหดเหี้ยมแล้วเสียงกระดิ่งที่ผมของชายะทั้งสองข้างก็มีเสียงดังกังวานไปทั่วสนาม
     "คิดจะ....อั่ก! " จู่ๆเลือดก็ไหลออกจากปากของจินดะทำให้เคียวที่ล็อคชายะไว้สลายไปจินดะค่อยๆล้มลงกับพื้นแล้วมือทั้งสองก็กุมอกด้านซ้ายเอาไว้
     "ความรู้สึกนี้น่ะมัน..ไม่มีทาง....เจ้าไปเรียน..มาจากไหนกัน" จินดะถามชายะที่ยืนนิ่งไร้ซึ่งการตอบสนองใดๆ
     "เกิดอะไรขึ้น! ทำไมจู่ๆ จินดะถึงได้ล้มลงไปอย่างนั้น" มรณะหันไปทางแองเจล แองเจลได้แต่ยืนนิ่ง

ฝั่งพวกของชายะ
     "เริ่มแล้วสินะ......เร็วไปหน่อยน่ะกับการที่จะเริ่มน่ะ" นิรันเดรุที่ใส่ชุดที่คลุมตั้งแต่หัวจรดเท้ามีแค่ดวงตาที่ไม่ได้โดนผ้าปิดแต่ก็มองได้ยากอยู่ดี
     "ใช่แล้วล่ะ...ความทรมานของชายะน่ะ......มันเริ่มขึ้นแล้ว" คุโรมิตอบแค่คำถามแรกของนิรุแต่ไม่ได้ตอบคำถามที่สอง เพราะคงรู้อยู่แกใขทั้งคู่แล้วว่า จินดะเก่งแค่ไหน ถ้าไม่เอาจริงก็อาจจะแพ้ได้

     ทางแองเจล
     "ดาย คิดเหมือนกันไหม" แองเจล
     "อืม  บางที่น่ะ...."
     "จินดะอาจจะตายในการแข่งขันครั้งนี้ก็ได้น่ะ" ดายและแองเจลพูดพร้อมกันมรณะได้ยินก็รีบหันไปแย้งทันที
     "พวกเจ้าพูดอะไรน่ะ! การแข่งขันเพิ่งเริ่มเองน่ะ! จินดะน่ะจะต้องไม่...!" มรณะพึ่งจะรู้ตัวว่าเมื่อกี้ตนไม่ได้พูดเสียงผู้ชายเสียงเมื่อกี้จึงเป็นเสียงของที่แท้จริง
     "สะเสียงเจ้า..." เหมือนดายจะช็อกนิดๆแล้วจู่ๆทั่งสนามก็กรี๊ดลั่น
     "ดะดูนั่นสิ!!!!" โบเน่ชี้ลงไปที่สนามแองเจลมองลงไปหน้าก็แดงถึงใบหู
     "ทะทำอะไรของหล่อนกันย้าาาาาาาาาา!!!!!!!!!!!!"
     ภาพที่เห็นคือชายะจูบกับจินดะ.........(กรี๊ดดดดดดดดดด!!!!!! -ไดค์)
     "ไม่ใช่! นี่ไม่ใช่การจูบ ดูดีๆสิ" โบเน่ที่ผิดสังเกตุรีบแย้งออกมาทันทีแล้วแองเจลก็พบว่าไม่ได้จูบแค่หน้าใกล้กันเฉยๆแต่สิ่งที่สำคัญกว่านั้นคือมีลำแสงจากปากและตาของจินดะเข้าไปในตาและปากของชายะ...(แหวะ!)
     "นั่นมัน Memory load ! " ดาย
     "แปลว่าชายะกำลังดูดความทรงจำของจินดะสิน่ะ" มรณะ
ที่สนาม
     'อะไรกัน....คนรักคือเจ้านั่นจริงน่ะหรอ?.....อย่างนี้คงต้องหาสิ่ง "นั้น" จากฝ่ายหญิงซะล่ะมั้ง' ชายะคิดแล้วก็ปาจินดะทิ้งกับพื้น
     "หมดประโยชน์"
ฟุบ
     "จินดะ!!" มรณะไม่รอช้ารีบกระโจนลงสนามทันที
เรดิโอน่าที่กำลังทึ่งพอได้สติก็รีบทำหน้าที่กรรมการต่อ
     "นะเนื่องจากจินดะเป็นล้มชายะจึงชนะไปค่ะ"
มรณะวิ่งเข้าไปใกล้จินดะแล้วพยายามเรียกสติแต่ก็ไม่ไหว
     "เธอเองหรอ? " ชายะเอ่ยเนือยๆ
     "แกทำอะไรจินดะ!"
     "ก็แค่ดูดความทรงจำมาเท่านั้นแหละ แล้วผเอิญว่าดูดนานไปหน่อยเลยเผลอดูดวิญญาณเข้ามาด้วย..มั้ง" ชายะทำท่าคิดแต่ก็ยิ้มเจ้าเล่ให้มรณะ
     "เจ้า...!" มรณะพยายามห้ามอารมณ์ของตัวเองเอาไว้แล้วแองเจลก็ตามลงมาพอดี
     "มรณะเรียกกองแพทย์ก่อน!"
ห้องพยาบาลประจำลานแข่งขัน
     ดาย โบเน่ มรณะ และแองเจลนั่งรออยู่หน้าห้องพยาบาล พอแข่งคู่นึงจบก็จะมีเวลาไปพักก่อนสักประมาณสิบนาที เลยมาห้องพยาบาลได้อย่างสบายใจ
     พอหมอเดินออกมามรณะก็ปรี่เข้าไปแล้วเขย่าตัวหมอคาดคั้นเอาคำตอบ
     "จะใจเย็นๆก่อนครับ"
     "แล้วผลเป็นยังไงล่ะ?" แองเจล
     "คือ....เนื่องจากถูกดูดวิญญาณไปเกือบครึ่ง ทำให้วิญญาณไม่สมดุล วิญญาณส่วนอื่นๆก็เลยพาลค่อยๆสลายไปด้วย....ดังนั้น..วิญญาณคงจะสลายใน สิบนาทีนี้"
เปรี้ยง!!
     เหมือนมีสายฟ้าผ่ามรณะทันที
     ถ้าวิญญาณสลายไปก็หมายความว่าดวงวิญญาณนั้นจะไม่มีอีกเลย ถ้าวิญญาณสลาย คนที่ตนรักก็จะไม่มีอีกต่อไป....
     "ยัยนั่นร้ายจริงๆ" ดาย
     ".......จินดะ..." โบเน่เอ่ยออกมาเบาๆ
     "มา..มาแล้ว!" เรดิโอน่าวิ่งหอบมาจากห้องกรรมการ
     "จะจินดะเป็นไงมั่ง?"
     "คือ..." โบเน่ค่อยๆเล่าให้เรดิโอน่าฟังเรดฺิโอน่าเมื่อรู้ก็สลดเองเหมือนกัน...
     "ใกล้ได้เวลาแข่งขันแล้วข้าไปเตรียมตัวก่อนน่ะ" แล้วเรดิโอน่าก็วิ่งกลับไปห้องกรรมการ
     "มรณะหายไปไหนแล้วอ่ะ! " โบเน่
     "คิดว่า...แก้แค้นให้จินดะมั้งน่ะ" แองเจล
ทางด้านมรณะ
     มรณะค่อยๆเดินอย่างเชื่องช้าในทางเดินปากก็พึมพำแต่ชื่อของจินดะ
     "จินดะ...จิน....จินดะ......ข้าจะ...ฆ่าชายะ...ไม่สิ....ข้าต้องทำให้มัน...เจ็บปวด..เหมือนกับ..ข้า..มันต้องเห็นคนที่มันเป็นห่วง...ทรมาน!" แล้วก็มีรังศีน่าสยดสยองแผ่ออกมาจากตัวของมรณะนิดๆและช้าๆ

ที่สนาม
     "คู่ที่สองของวันนี้ มรณะปะทะคุโรมิค่า!!!!! " เรดิโอน่า
     "เริ่มได้! "
     คุโรมิที่มองไปที่มรณะเห็นถึงความผิดปกติแต่แค่แวบเดียวที่มรณะเอ่ยชื่อของจินดะออกมารอบสนามก็ถูกปกคลุมไปด้วยบาเรียความมืดจากตัวของมรณะ ซึ่งมีแต่วิญญาณโหยหวนและวิญญาณแค้นอยู่รอบบาเรีย
     ' อะไรกันถูกความเศร้าโศกเสียใจครอยงำแล้วงั้นหรอ? ' คุโรมิคิดแต่ตอนนั้นเองก็มีลมวูบหนึ่งพัดมาด้วยความเร็วแล้วมรณะก็อยู่ข้างหลังซะแล้ว
     "ความเร็วระดัยนี้มัน! ไม่มีทาง! "
     "ตายซะ"
     "อ๊าาาาาาาาาาาาาา!!!!!!!!!!!!" เสียงร้องอย่างทรมานของคุโรมิดังไปทั่วลานประลองชายะที่ยืนอยู่บนฝั่งถึงกับลงไปในสนาม
     "คุโรมิ!"
     "อย่าน่ะ! นั่นมันกับดัก" นิรันเดรุจับมือของชายะไว้ได้แต่ก็ลื่นหลุดไป
     "ชาย้าาาาาาาาาาาาาาาาาาาา"
ฟุบ
     ชายะลงมาในสนามโดยไม่มีใครสังเกตุเห็นเนื่องจากสนามถูกปกคลุมไปด้วยบาเรียของมรณะซึ่งมรณะจัดทำเอาไว้ให้ชายะอยู่แล้ว
     "มาเร็วดีนี่" มรณะแสยะยิ้มอย่างพอใจชายะหันไปทางต้นเสียงก็เจอกับผู้หญิงคนหนึ่งที่เสื้อผ้าขาดวิ่นมีรอยถูกทำร้ายเต็มตัวแถมยังถูกโช่ล่ามมือทั้งสอง มีหนามดำเสียบทะลุอกจากข้างล่าง.....นั่นคือร่างของ
     "คุโรมิ!!...." ชายะใช้มือปิดปากของตัวเองเอาไว้เพื่อไม่ให้ร้องออกมาแล้วหันไปมรณะด้วยสายตาอาฆาต
     "แก...!"
กรุ๊งกริ๊ง
     เสียงกระดิ่งที่ผมของชายะส่งเสียงแต่มันก็แตกระเบิดไปก่อน
     ตูม
     "โอ๊ย! "
     "เจ้ารู้หรือไม่ว่าเจ้าได้ทำสิ่งที่เลวร้ายลงไป" พูดแล้วก็มีโว่สีดำพุ่งออกมารอบทิศตรงเข้าไปรัดตัวชายะไว้มรณะชี้นิ้วไปที่หน้าผากของชายะ
     "เจ้ารู้หรือไม่ว่าคาถาที่ข้าไม่อยากใช้ที่สุดคือคาถาใด.....หากเจ้าไม่รู้เจ้าก็จะได้รู้แล้วเพราะข้าจะใช้มันกับเจ้า" ชายะที่ขัดขืนอะไรไม่ได้ ได้แต่ยืนนิ่งๆ มรณะหลับตาลงแล้วเริ่มร่ายคาถา
     "เหล่าวิญญาณผู้อาฆาตจงสดับฟังข้า.....ทรมานนางผู้นั้นผู้ซึ่งทำร้ายข้า ทำร้ายจิตของข้าอย่าให้นางอยู่เป็นสุข........" แล้วก็เม็ดสีดำเล็กก็ปรากฏที่ปลายนิ้วของมรณะแล้วเข้าไปที่หน้าผากของชายะ ชายะเหมือนถูกยิง ร่างจึงค่อยๆหล่น
     'ข้าเจอแล้ว........คนที่จะทำลายทุกสิ่งได้เพื่อคนสำคัญ....เท่านี้ที่ข้าและเจ้าทำมาก็ไม่สูญเปล่าแล้วเนอะ "นิรันเดรุ" ' แล้วร่างของชายะก็ร่วงถึงพื้น

ทางด้านนิรันเดรุ
     นิรันเดรุเป็นห่วงชายะมากแล้วจู่ๆร่างของชายะก็แว้บมาข้างหลังบาเรียที่คลุมสนามอยู่ก็หายไปแล้วผลก็คือ
     "เนื่องจาคุโรมเป็นฝ่ายล้มไป เกิดอะไรขึ้นไม่มีใครทราบแต่ผู้ชนะคือ มรณะค่าาาา!!! " เรดิโอน่า

หน้าห้องพยาบาล
     "เย้ๆๆๆ" โบเน่
     "มรณะชนะแล้วหรอ? " ผู้ชายคนหนึ่งถาม
     "ใช่ จะไปหาไหมล่ะ หามรณะน่ะ? " แองเจล
     "งั้นข้าไปด้วย...อ๊ะ! " โบเน่ที่ทำท่าจะวิ่งตามไปถูกแองเจลจับคอเสื้ไว้ซะก่อน
     "เจ้าน่ะไปที่สนามเถอะ คู่ต่อไปแล้วน่ะ"
ทางด้านมรณะ
     มรณะรีบวิ่งไปที่ห้องพยาบาลด้วยความเหนื่อยหอบหวังที่จะพบคนคนนั้นก่อนที่จะสลายไปจนวิ่งไปชนเข้ากับยมทูตตนหนึ่ง
พลั่ก
     "ขอโทษครับ! " มรณะคิดจะเบี่ยงตัวไปอีกทางแต่ยมทูตตนนั้นกลับดึงมรณะเข้ามาในอ้อมกอดแล้วกอดแน่นยิ่งขึ้นแล้วพูดด้วยเสียงอ่อนโยน
     "เจ้าไม่ต้องทำเ็นผู้ชายต่อหน้าข้าหรอกน่ะ...มรณะ"
เสียงนี้มัน...
     มรณะค่อยๆเงยหน้าขึ้นมองยมทูตตนนี้และยมทูตตนนี้ก็ยิ้มให้น้ำตาของมรณะเริ่มออกมาจากตาแม้ว่าผมจะปิดหน้าอยู่ก็เถอะ
     "จินดะ..."
     "ไง"
     "ทำไมล่ะ...ก็เจ้าน่ะ..ควรจะสลายไม่ใช่หรอ?" มรณะถอยออกมาจากจินดะก้าวหนึ่ง
     "อุตส่าห์รอดมาได้ช่วยดีใจหน่อยสิ..."
     "......อ่า......นี่ก็ดีใจสุดแล้วน่ะ"
     "............." เจ้าหน้านิ่ง!!!
     "ขนลุกว้อย!! " จู่ๆทานุกิจากไหนก็ไม่รู้โผล่มาพูดทำให้มรณะและจินดะแยกออกจากกันเข้าไปใหญ่
     "เสียงนี้..." มรณะ
     "แองเจลหรอ?"
     "ใช่..ข้าเองล่ะ น่ารักม่ะ?" แองเจลในร่างทานุกิพยายามโชว์ตัวอย่างเต็มที่
     'ตัวอื่นที่น่ารักมีเยอะแยะทำไมแปลงเป็นทานุกิ?' ความคิดของมรณะและจินดะ
     "นี่แล้วโบเน่เป็นยังไงบ้างล่ะ?" จินดะ
     "..นั่นสิ" แล้วแองเจลก็วิ่งไปที่ลานประลองในร่างทานุกิพร้อมทั้งคู่
ลานประลอง
     " !!! " สิ่งที่ทุกคนสัมผัสได้คือกลิ่นเลือด...และลานประลองที่ชโลมไปด้วยเลือด
     "ประกาศสิ" ผู้ที่ใส่ชุดคลุมเอ่ยกับเรดิโอน่าที่อึ้งอยู่
     "ผะผู้ชนะคือ..นิรันเดรุค่ะ...โบเน่เป็นฝ่ายแพ้"
     "อะไรน่ะ!! " แองเจลรีบคืนร่างจากทานุกิเป็นยมทูตตามเดิมกระโจนลงไปในสนาม
นิรันเดรุมองร่างของแองเจลที่ใกล้เข้ามาด้วยสายตาที่แสนคิดถึงและเศร้าสร้อย
     "โบเน่........โบเน่!! " แองเจลมองนิรันเดรุ
     "เจ้า....นี่แค่การแข่งน่ะ"
     ".........องค์หญิง..." นิรันเดรุพูดจนแทบไม่ได้ยินแองเจลยิ่งโมโหขึ้นเป็นทวีคูณ
     "พวกเจ้าต้องการอะไรกันแน่!! "
     "ข้าต้องการคำตอบจากท่าน...ข้าขอตัวก่อนล่ะ" แล้วนิรันดเรุก็หายไปจากตรงนั้น มีเพรียงร่างของโบเน่ที่ชุ่มไปด้วยเลือด........
     "นี่มันไม่ใช่การแข่งขันแล้ว! " แองเจลสบถออกมา
     "งานแข่งขันโชกเลือด..." ดายที่ยืนอยู่บนลานประลองพูดด้วยน้ำเสียงเยือกเย็น
:) Shalunla
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1 ครั้ง

18 ความคิดเห็น