OK!! I love U ♥ ยุ่งนัก...กูรักมึงก็ได้ [Yaoi][Boy's love]

ตอนที่ 96 : ☆OK! I love U ★... Special เพราะรัก (พายต่อ)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 5,459
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 22 ครั้ง
    2 ม.ค. 57



Special...เพราะรัก

 

[Pentor…]

 

สวัสดีปีใหม่ไทยครับผม...วันนี้เป็นวันแรกของปี เป็นวันแรกเริ่มต้นปีใหม่ครับ เมื่อคืนที่ผ่านมาพวกเราพากันยกขโยงไปสวดมนต์ข้ามปีที่วัดกันครับ ปีนี้ครึกครื้นมากกว่าทุกๆ ปี เพราะว่ามีสมาชิกเพิ่มมา...เอิ่ม ขอนับนิ้วก่อนนะครับว่ากี่คน

 

ก็มีไอ้พี่พาย ไอ้พี่โก้ ไอ้ต็อปที่ถูกแงะมาด้วย(แม่งไม่ชอบเข้าวัดครับมันบอกว่าร้อนๆ หนาวๆ แบบแปลกๆ ยังไงก็ไม่รู้ ฮ่าๆ) และที่น่าแปลกประหลาดคือพวกพี่ต้นที่แห่มาตามคำชวนของพี่พาย ทั้งพี่ปริ้น พี่ปาล์ม พี่กอล์ฟ ไหนจะพวกไอ้เฟียที่มาเจอกับแทบทุกปี ไอ้หยีก็มาครับ แม่งยกกันมาหลายคนมากอย่าให้สาธยายนี่แทบจะเอานิ้วตีนขึ้นมานับแล้วนะเนี่ย

 

ก็ไม่มีอะไรมากครับแค่เรามาร่วมสวดมนต์เพื่อเป็นสิริมงคลให้กับการเริ่มต้นปีใหม่ ถึงพี่พายมันจะบอกว่าไม่มีอะไรดีขึ้นหรอกก็ตามที มันเป็นเรื่องของความเชื่อเว้ยมึงจะไปเข้าใจหาอะไรเล่า

 

สวดมนต์ข้ามปี รับน้ำมนต์ตอนเที่ยงคืนกว่าๆ นี่ก็ฟินไปอีกแบบ ไอ้ต็อปนี่เหมือนถูกน้ำร้อนลวกอ่ะครับ มันยุกไปยิกมาจนพี่โก้ต้องตีมันเบาๆ มันเลยนิ่งลงได้ ผมก็แอบฮาเหมือนกันนะครับ แต่ก็หนาวเหมือนกันเพราะว่าน้ำมนต์เย็นมากๆ อากาศเย็นมากๆ ด้วยครับเมื่อคืนนี้ถือได้ว่าเย็นที่สุดในรอบหลายๆ วันที่ผ่านมาเลย

 

จริงๆ แล้วเรานัดกันเอาไว้แล้วว่าปีใหม่นี้เราจะแบกเป้ไปพักที่อุทยานแห่งชาติน้ำหนาว จังหวัดเพชรบูรณ์ แต่ทว่าก็ไม่ได้ไปกันอ่ะครับ พอดีว่าพ่อพี่พายป่วยเข้าโรงบาลเมื่อสองวันก่อน ตอนนี้กลับมาพักรักษาตัวที่บ้านแล้ว พี่พายไม่ค่อยอยากไปเพราะเป็นห่วงพ่อ...ก็ฟังไม่ผิดหรอกครับมันเป็นห่วงพ่อครับ ตั้งแต่ที่เค้าเข้าใจกันความสัมพันธ์ของพ่อลูกก็ดีขึ้นมากอ่ะครับ

 

เป็นอันว่าทริปนี้ยกเลิกไปครับ เลื่อนไปประมาณสิ้นเดือนมกราค่อยว่ากันอีกที จริงๆ ผมก็อยากแบกเป้ไปเที่ยวแบบนั้นบ้าง อยู่กับธรรมชาติ อยู่กับคนที่รักในสถานที่ที่เราไม่เคยไปมันก็น่าจะตื่นเต้นดีอ่ะนะ

 

แล้วผมเวิ่นห่าอะไรแต่วันวะเนี่ย ทั้งๆ ที่กว่าจะได้นอนก็เกือบสว่าง เพราะว่าหลังจากออกจากวัดเราก็เลี้ยวไปที่บ้านของพี่ต้นกันครับ ไปกินเหล้าเคล้าเสียงเพลงกันก็ไม่ได้เมาหัวราน้ำนะครับก็แค่ฉลองต้อนรับแสงอาทิตย์แรกของวัน

 

ผมก็ได้แต่นั่งมองเค้ากินกัน ได้กินแค่สองสามแก้วครับเพราะเหล้ามันแรง     พี่พายมันบอกว่ากลัวผมเรื้อนใส่พี่ต้น แล้วผมจะเสร็จพี่ต้นครับ ก็น่ากลัวนะไอ้พี่ต้นเนี่ย แม่งม่อไปทั่วซะขนาดนั้นอ่ะ

 

“มึนขั้นสุดยอดแล้วกู” ผมตื่นนอนมาก็พบว่าตีนผมแม่งเกือบทิ่มหน้าพี่พาย ตีนพี่พายมันพาดบนอกผมเลยครับ ผมนอนดิ้นขนาดนั้นเลยหรอวะ ไม่รู้สึกตัวเลยอ่ะ รู้แค่ว่าพากันกลับมาโดยที่ผมนี่แหล่ะที่เป็นคนขับ ให้พวกมันขับรับรองเลยว่าไม่เสยเกาะกลางก็ถูกลากไปเป่าแล้วโดนซิวกันทั้งแถบ

 

สรุปไม่ใช่ผมเว้ยที่นอนดิ้น เพราะหัวผมยังนอนหนุนหมอนตามเดิม แต่ไอ้ห่าพี่พายนี่ดิไม่รู้ว่านอนกลับหัวกลับหางท่า 69 ตั้งแต่เมื่อไหร่ นี่ตีนไม่กระตุกไปที่หน้ามันก็ดีแค่ไหนแล้วไม่รู้

 

“ห่านี่แม่งนอนไม่รู้เรื่อง เดี๋ยวกูก็ลักหลับเลยดีมั้ยเนี่ย” คิดแล้วก็น่าสนนะเว้ย พี่พาย ไหนๆ นี่ก็ปีใหม่แล้วใช่ป่ะล่ะ กูว่าเราลองมาเปลี่ยนสถานะกันบ้างดีป่ะ แบบเผื่อมันจะเป็นสีสันของชีวิตเราอะไรแบบนี้

 

“พี่พาย...นอนให้มันดีๆ ดิวะ” ผมยกเท้ามันออกจากตัวผมแล้วลุกขึ้นจากเตียงนอน แหม่ะ...เมื่อคืนนี้กูรอดมาได้อย่างปาฏิหาริย์ คิดว่ามันจะทำตามที่มันพูดซะทีไอ้ซั่มข้ามปีชีวีมีสุขห่าอะไรของมันเนี่ย ต้องขอบคุณพี่ต้นสินะที่มอมเหล้าพี่พายจนมันนอนตายไม่รู้เรื่องแบบนี้อ่ะ

 

“เน่ามากกู” ผมมองสภาพตัวเองกับสภาพพี่พายที่ยังไม่ได้อาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้า ยังคงนอนเน่ากันอยู่ในชุดเดิม คิดได้แบบนั้นก็เลยเข้าไปอาบน้ำอาบท่าให้รู้สึกสดชื่นก่อน เรื่องอื่นค่อยว่ากันอีกทีแล้วกัน

 

หลังจากที่อาบน้ำอาบท่าเรียบร้อยแล้ว ผมก็เดินออกมาจัดการถกเสื้อผ้าพี่พายมันออก เหลือแค่ลิงตัวเดียวที่ปิดพาย(ไม่)น้อยเอาไว้ แหม่ะ น่าอิจฉานะมึงพกมาเยอะนะเนี่ย ฮ่าๆ หมาต่อมึงแอบดูอะไรของไอ้พี่พายมันวะ ก็โทษกูไม่ได้อ่ะนะ มันเตะตากูเองนี่หว่า หึๆ

 

“ไม่เอาครับ...พายจะนอน” เอาอีกละห่านี่ละเมอน่ารักเชียว ละเมอหาป้าอิ่มอีกแล้วสินะ มึงนี่มันมีความเป็นเด็กอยู่สูงนะครัยคุณสามี

 

“นอนไปสิครับต่อไม่ได้กวนนี่นา” พูดเพราะมาก็ต้องพูดเพราะกลับครับ มันเป็นธรรมเนียมการปฏิบัติของเราสองคนเว้ย พี่พายมันก็พลิกตัวไปมาเช็ดตัวให้ยากฉิบหาย แต่ก็เสร็จคามืออ่ะครับ หืม...อะไรเสร็จคามือวะต่อ อ้อๆ เช็ดตัวให้มันเสร็จคามือนี่เอง

 

หมาต่อมึงคุยกับตัวเองก็ได้เนอะ...

 

“เป็นต่อ...พี่หนาว” เอ้าๆ นี่มึงละเมอถึงกูอยู่หรอกหรอวะ กูก็นึกว่าละเมอหาป้าอุ่นอีก น่ารักมากน้องพายของป๋า เดี๋ยวป๋าจะห่มผ้าให้นะครับ พาย(ไม่)น้อยมันยั่วตายั่วใจป๋าเกินไปว่ะ หึๆ

 

ผมจัดการห่มผ้าให้ไอ้พี่พายกันอุจาดตา เปล่าหรอกกันสมาธิผมมันแตกซ่าน ช่วงนี้ยิ่งรู้สึกตัวว่าตัวเองแรดๆ ยังไงก็ไม่รู้ เอ้า...จริงๆ นะเว้ย รู้สึกว่าตัวเองแรดมากอ่ะ แรดเป็นพักๆ อยากถูกรักเป็นช่วงๆ อะไรแบบนั้น

 

“ชงชากินให้รู้สึกสดชื่นดีกว่ามั้ยวะเนี่ย วันนี้ไม่ต้องรีบปลุกพี่พายหรอกให้มันนอนไปเหอะ ค่อยตื่นมาอีกทีตอนมื้อเย็นเลยแล้วกัน” โชคดีที่เมื่อวันก่อนผมไปเตรียมเสบียงมาเก็บเอาไว้ในตู้เย็นจนเกือบเต็มหมดแล้ว วันนี้วันหยุดกะว่าจะไม่ออกไปไหน ทำมื้อเย็นกินด้วยกันที่นี่เลย พี่พายมันคุยเอาไว้ว่ามันจะทำกับข้าวให้ผมกิน เดี๋ยวมาดูกันว่าพี่พายมันจะทำอะไร มื้อเย็นผมจะรอดหรือไม่...โปรดติดตามต่อไป หึๆ

 

 

 

กว่าเวลาจะล่วงเลยผ่าน กว่าพี่พายมันจะเสด็จตื่นบรรทม ทำเอาผมนั่งเหงาอยู่หน้าจอทีวีคนเดียว ดูหนังก็แล้ว เล่นเกมก็แล้ว ไม่มีอะไรให้ทำเลยอ่ะ นั่งมองภาพที่เพื่อนๆ อัพว่าอยู่นั่นอยู่นี่แล้วอิจฉา อยากไปเที่ยวบ้าง ไว้ก่อนเถอะพวกมึงรอกูได้ไปก่อนจะอัพแม่งทุกเวลาเลย จะกิน จะขี้ จะปี้ จะนอน อัพแม่งหมดอ่ะ

 

หมาต่อมึงมันทะลึ่ง!!!

 

“ไอ้ไม้แม่งพาน้องดีโน่ไปกกที่เชียงรายอ่ะ น่าอิจฉาฉิบหาย ไอ้ป้ากลับบ้านที่แม่ฮ่องสอนพาน้องไอน้ำไปด้วย ส่วนไอ้เมานี่ไปไหนวะเนี่ย อ้อๆ ไปกับไอ้ป้าพาน้องรหัสมึงไปปู้ยี่ปู้ยำด้วยหรอวะ ฮ่า” มันเหมือนอย่างที่ไอ้ต็อปได้กล่าวไว้เลยครับ ว่าไอ้พวกนี้แม่งแดกกันเองหมดเหมือนกลัวเงินทองจะรั่วไหลไปคณะอื่นยังไงยังงั้น

 

“เพ้ออะไรแต่เช้าวะต่อ...” ผมกรอกตามองนาฬิกาว่ามันเช้าตรงไหน พี่พายมันเอาฝ่ามือตบหัวตัวเองเบาๆ สองสามทีคงจะไล่อาการมึนงงที่เกิดจากการแฮงค์แหงมๆ

 

“พี่พายมึงแหกตามองใหม่ดิว่าตอนนี้กี่โมง นี่มันห้าโมงเย็นแล้วครับพี่ไม่ใช่ตีห้า เช้าบ้าอะไรของมึงวะ” ผมล่ะอยากจะประสาทแดก เมื่อราวๆ ชั่วโมงที่แล้วพี่โก้กับไอ้ต็อปก็พากันกลับไปแล้ว ท่าทางเหมือนผีตายซากมากครับ ท่าทางจะแฮงค์ทั้งคู่ ไม่รู้ว่ามันจะรอดกลับถึงบ้านกันหรือเปล่า

 

ใครว่าเหล้าไม่ทำให้คนได้ดีวะ...นี่ไง ได้หลายดีด้วย หลายดีกรีไงครับ เหอะๆ

 

“เอ้า! นี่กูนอนหรือว่ากูไหลตายวะเนี่ย แล้วนี่คืออะไรต่อ ทำไมกูเหลือแค่นี้อ่ะ...” ผมมองพี่พายแบบชัดๆ ตอนแรกโซฟาบังมันอยู่ครับคิดว่ามันเปลือยแค่ท่อนบน ท่อนล่างน่าจะมีอะไรปิดสักหน่อย แต่พอชะเง้อมองเท่านั้นแหล่ะครับ ...

 

“ห่าพี่พายมึงจะใส่เสื้อผ้าให้มันดีๆ ก่อนไม่ได้รึไงวะเนี่ย” ผมอยากจะเอาไอ้ตัวร้ายปาใส่มันให้รู้แล้วรู้รอด แต่ก็เกรงใจเหลือเกินครับ สงสารไอ้ตัวร้ายด้วยเดี๋ยวมันจะเป็นตากุ้งยิงตาย

 

“ลักหลับกูรึเปล่าวะต่อ นี่กูเหมือนถูกสูบวิญญาณออกจากร่าง มึงคงไม่ได้กลัดมันจนจับกูปล้ำทำเมียหรอกนะ” พี่พายมึงนี่เพ้อเจ้อเหมือนใครวะเนี่ย ไร้สาระชะมัดยาด

 

“ไม่ได้ทำอะไรเลยครับนอกจากเช็ดตัวให้มึงอ่ะ เห็นนอนเน่าแล้วทุเรศลูกกะตา ตื่นแล้วก็ไปอาบน้ำเหอะพี่พาย ไหนบอกว่าจะทำมื้อเย็นให้กูกินไง นี่กูล้างท้องรอแล้วนะ...” มันทำหน้ามึนๆ เหมือนคนเมาไม่สร่าง แล้วยิ้มแบบตาปิดๆ ใส่ผม ท่าทางมึงยังไม่สร่างดีนะครับห่าพี่พาย

 

“โอเค! วันนี้กูจะทำแม่งสุดฝีมือเลยครับที่รัก ขอเวลาอาบน้ำแป๊บๆ” กูว่าพี่พายมันยังไม่สร่างว่ะ แดกอย่างกับน้ำเปล่า เหล้านะเว้ยเหล้า ไอ้พี่ต้นก็ชงเอาชงเอา ท้าดวลกันแต่ไหงพี่พายมันเมาแอ๋แต่พี่ต้นไม่เป็นไรเลยวะ

 

ผมละความสนใจจากพี่พายมาดูภาพตรงหน้าต่อ มันก็ไม่แปลกนะที่ช่วงเทศกาลจะเฮโลไปเที่ยวกันแบบนี้ บางคนก็กลับบ้านเพราะว่าบ้านเกิดมันไม่ได้อยู่ในกรุงเทพ ส่วนผมก็กลับเหมือนกันแต่เป็นช่วงปีใหม่ไทย ช่วงสงกรานต์อ่ะครับจะกลับบ้านป้าที่ชลบุรี

 

อ้อ!! จะว่าเหงาก็ไม่เต็มที่ครับ เพราะว่าอย่างน้อยๆ ก็มีไลน์เด้งอยู่ถี่ๆ จนน้องไอของผมอาจจะท้องได้แล้วหล่ะ ส่วนมากก็เป็นคำอวยพรจากบรรดาเพื่อนๆ น้องๆ ที่สนิทกัน แอบมีของไอ้เซียน น้องรหัสตัวแสบที่ไม่ค่อยโผล่หน้ามาเท่าไหร่ด้วย

 

“พวกมึงนี่น้า นึกว่าลืมกูกันหมดแล้ว” ผมยิ้มน้อยๆ อย่างอารมณ์ดี พร้อมกับกดข้อความพิมพ์ๆ แล้วส่งกลับไปให้พวกมัน เด้งกันมันอ่ะครับวันนี้ ไลน์น่ะครับไม่ใช่อย่างอื่น อันนั้นจะเด้งหรือเปล่าคืนนี้รู้กัน

 

ผมว่าหลังๆ มานี่ผมเริ่มหื่น เริ่มด้านชากับเรื่องแบบนี้บ้างแล้วนะเว้ย ไม่อย่างนั้นในสมองคงคิดเรื่องแบบนี้ไม่ได้หรอกครับ แม่งสุดๆ อ่ะ ไม่รู้ว่าซึมซับเอาความด้านมาจากไอ้ต็อปหรือว่าพี่พายกันแน่

 

ผมที่นอนคว่ำหน้าหนุนไอ้ตัวร้ายเอาไว้ที่อก ในมือถือไอแพดเล่นเกมอย่างเมามัน มีอันต้องหยุดทุกอย่างแล้วหันไปตามแรงสะกิด พอหันไปก็เห็นว่าพี่พายมันมานั่งยองๆ อยู่ตรงข้างๆ ผม มันส่งยิ้มมาให้พร้อมกับยื่นหน้าเข้ามาจูบปากผมเบาๆ ไม่อยากจะเม้าว่ากลิ่นเหล้ายังอยู่ในลมหายใจของมันเลยครับ

 

กูจะเมาจูบมั้ยครับเนี่ย...

 

“นอนรอเฉยๆ เลยครับต่อ เดี๋ยวกูทำมื้อเย็นให้มึงกินเอง” พี่พายมันวางมือลงบนหัวของผมแล้วยีเบาๆ ก่อนที่มันจะยันตัวลุกขึ้นแล้วเดินเข้าไปในครัว ว่าแต่ว่าใครสั่งใครสอนให้มึงใส่แค่บ็อกเซอร์ตัวเดียวเดินร่อนไปร่อนมาแบบนี้วะเนี่ย เฮ้อ...คิดว่าหล่อแล้วจะทำอะไรก็ได้หรือไงวะ

 

……….

 

 

 

[Pie…]

 

เมื่อคืนที่ผ่านมานั้นผมไปสวดมนต์ข้ามปีกับครอบครัวเมียมาครับ เมียผมนี่ใครวะ...อ่อ ไอ้หมาต่อไง ก็มีแค่มันคนเดียวเนี่ยแหล่ะแต่ก็แค่แกล้งมึนไปงั้นเอง จริงๆ ก็ไม่ได้แกล้งมึนนะครับตอนนี้โคตรของโคตรๆ มึนจริงๆ เมื่อคืนไอ้ต้นแม่งมอมเหล้าผม มันท้าชนผมก็พร้อมสู้ดิ ใครจะไปรู้แม่งเล่นชงตัวแรงให้แบบไม่ยั้งแบบนั้น กลับมาถึงห้องได้ก็ถือว่าปาฏิหาริย์แล้วครับ

 

“ตื่นอะไรของกูเกือบค่ำแบบนี้วะเนี่ย มึนหัวชะมัด” ผมสะบัดหัวไล่ความมึนงงอยู่ในห้องครัว เพิ่งเนียนไปจูบไอ้ต่อมาให้รู้สึกสดชื่น แต่ยิ่งจูบยิ่งงงเว้ยเฮ้ย เพราะว่าไม่อยากจะทำอะไรนอกจากจูบมันแบบนั้น

 

“ว่าแต่ว่ากูจะทำอะไรให้มันกินวะเนี่ย...” ก็ปากดีบอกมันไปว่าจะทำมื้อเย็นให้มันกินไปแบบนั้นเองแหล่ะครับ ทั้งๆ ที่จริงยังคิดไม่ออกเลยว่าจะทำห่าอะไรกินดี ผมทำอะไรเป็นบ้างวะนอกจากมาม่า โจ๊ก ข้าวต้ม ซึ่งไอ้ที่พูดมาทั้งหมดนั้นมันก็แค่ต้มน้ำร้อนเติมลงไปเท่านั้นเอง

 

“อืม...ไข่เจียว ต้มจืด กระเพรา...ก็น่าจะโอเคแล้วมั้ง กูทำให้แล้วไม่แดกมึงโดนแดกเองแน่ๆ หมาต่อ” ว่าแล้วผมก็คว้าเอาผ้ากันเปื้อนที่ไอ้ต่อมันชอบใช้เวลาที่มันทำอาหาร เสื้อผ้าอะไรผมก็ยังไม่ได้ใส่มีแค่บ็อกเซอร์ตัวเดียวเท่านั้นที่ผมนุ่งอยู่ สภาพกูเหมือนพวกที่เล่น GV เลยห่า ถ้าสลับกันเป็นไอ้ต่อมาใส่ผมจะเข้ามากอดสอดมือไปลูบอกมันจากทางด้านหลัง

 

หมาต่อ...แค่คิดก็ฟินยาวแล้วมึง

 

“แหม่ะ...เซ็กซี่เลดี้มากอ่ะพี่พาย” ไอ้หมาต่อแม่งมาแล้วครับ ผมก็กะแล้วว่ามันต้องมา มันไม่ไว้ใจให้ผมทำอะไรให้มันกินหรอก อีกอย่างมันคงจะเสียเวลาเสียของถ้าทำออกมาแล้วเสียจนต้องเททิ้งไป

 

“เพ้อไรหมาต่อ ออกไปรอข้างนอกไปไม่ต้องมายุ่ง เดี๋ยวกูลงมือทำให้กินเอง ถ้ามึงเข้ามายุ่งวุ่นวายกูไม่มีสมาธิทำเหอะ” ผมโบกมือไล่มันออกไป ช่วงนี้ไอ้หมาต่อมันอยากจะพลิกผมเหลือเกิน มันเพ้อเจ้ออะไรของมันนักก็ไม่รู้ ใครเค้าจะไปยอมให้มันพลิกง่ายๆ

 

“กูกลัวไม่มีอะไรแดกอ่ะพี่พาย มึงมั่นใจแค่ไหนวะว่าจะทำมื้อเย็นให้กูกินได้อ่ะ...” มึงดูถูกกูมากครับที่รัก ดูถูกมากจริงๆ กูก็ไม่รู้เหมือนกันว่าจะทำอะไรให้มึงแดกได้หรือเปล่า แต่ทว่าเรื่องอะไรกูจะยอมรับล่ะครับต่อ ข้อผิดพลาดต้องไม่มีกับคนแบบกูเว้ย

 

“มึงไม่เชื่อใจกูหรอวะต่อ...อย่างน้อยๆ กูก็เคยต้มโจ๊กให้มึงกินอ่ะนะ เอาน่าไปนั่งรอเฉยๆ ครับที่รัก ไม่ต้องห่วงรอแค่แป๊บเดียวมึงได้กินแน่ๆ” ผมโบกมือไล่มันให้ออกไปจากตรงนี้ ไม่อยากให้มันเห็นตอนที่ผมเอ๋อแดกหน้าเตา แบบคนไม่เคยทำอ่ะนะคุณคงเข้าใจ ผมมันถนัดแต่สั่งชาวบ้านเค้า มีคนคอยตามทำให้จนเคยตัว เลยไม่ค่อยได้ฝึกทำอะไรเท่าไหร่ แล้วหน้าที่ทำอาหารมันหน้าที่ผู้ชายที่ไหนวะเนี่ย ไม่นับไอ้ต่อนะเพราะว่ามันเป็นลูกเจ้าของร้านอาหาร แต่ผมมันไม่ใช่ไงเว้ย

 

“มึงเพ้อเจ้ออะไรในใจวะพี่พาย ทำไม่ได้ก็ไปนั่งเฉยๆ รอแดกไป กูห่วงสวัสดิภาพของท้องไส้ตัวเองมากกว่า” เอ้า...ไอ้ต่อแม่งรู้ได้ไงว่ากูกำลังเพ้อเจ้อ แม่งเดี๋ยวนี้มันชักจะรู้มากเกินไปแล้วครับ แถมยังวางอำนาจเอะอะก็โกรธให้ผมต้องตามง้อ คิดดูเอาเองก็แล้วกันว่าผมมันใช่คนประเภทที่จะมานั่งตามง้องอนใครมั้ยวะ...

 

ก็เว้นมันเอาไว้คนนึงนี่แหล่ะ แม่งเสียฟอร์มฉิบหาย ถ้าไม่รักมันมากๆ อย่าหวังเลยว่ามันจะทำให้ผมเป็นไปได้ถึงขนาดนี้

 

“อย่ามาดูถูกกูว่ะต่อ คนแบบกูถ้าอยากจะทำอะไรก็ต้องทำให้ได้ แค่ทำอาหารมันจะยากแค่ไหนวะ เรียนหนักกว่านี้กูยังเรียนได้เลย สูตรกี่ร้อยสูตรกูก็ท่องจำได้ แค่ทำอาหารแค่นี้...”

 

“อ่ะครับ โอเคครับกูจะรอดูนะครับพี่พายสุดเก่ง ไหนๆ ก็รับฝากหัวใจกูไปแล้วอ่ะนะ กูขอฝากท้องเพิ่มอีกอย่างแล้วกัน” มันน่ามั้ยวะเนี่ย มันน่าจับมาฟัดให้หนำใจ มาพูดจาน่ารัก ยิ้มน่ารักๆ แล้วก็เดินออกไป ไม่อยากทำแม่งแล้วมื้อเย็นเนี่ย ข้ามไปกินของหวานเลยได้มั้ยครับ

 

“ทำเป็นปากเก่งแล้วจะทำอะไรให้มันแดกวะเนี่ย” ผมยืนงงๆ อยู่ที่หน้าตู้เย็น มีอะไรบ้างวะเนี่ย อืม...หมูสับ กุ้ง ไข่ เต้าหูหลอด หมึก ห่าอะไรเต็มไปหมดเลยวะเนี่ย” ผมว่าผมมึนละ มันมีอะไรไม่รู้เต็มตู้เย็นไปหมด เมื่อก่อนนี่เปิดมาก็เจอแต่น้ำกับเบียร์ แต่นี่อะไรก็ไม่รู้เว้ย

 

“กูว่าแดกมาม่าหมูสับเหอะต่อ...ยุ่งยากฉิบหายเลยเว้ย สั่งขึ้นมากินก็จบแล้วห่า ไม่น่าเลยกู” ไม่ได้เว้ย จะยอมให้มันมาดูถูกไม่ได้ครับ นี่มันเรื่องของศักดิ์ศรี แดกได้ไม่ได้ก็ว่ากันอีกที ขอให้ได้ลองทำดูก่อนดีกว่า

 

“เอาวะ มาลองกันสักครั้ง ให้มันรู้กันไปว่ากูจะทำอาหารง่ายๆ แค่นี้ไม่ได้...” ก่อนอื่นก็ต้มจืดครับ เคยเห็นไอ้ต่อมันทำ เวลาที่มันทำอาหารผมชอบมากอดมันจากทางด้านหลังแล้วมองดูมันทำอาหาร ก็พอจะจำได้บ้างว่าใส่อะไรลงไปบ้าง

 

ตั้งน้ำในหม้อเปิดไฟปานกลาง พอน้ำร้อนได้ที่ก็ใส่ผงปรุงรสลงไป...แล้วมันใส่เท่าไหร่หว่า เออ...ค่อยๆ ใส่แล้วชิมเอาก็ได้มั้ง แล้วอะไรต่อวะเนี่ย อ่า...ใช้ได้เหมือนกันนะกูเนี่ย หึๆ

 

“ใส่หมูสับลงไปได้แล้ว...” ไอ้ห่าต่อมันเดินเนียนเข้ามาในห้องครัว ทำเป็นเทน้ำกินแล้วพูดลอยๆ ก่อนจะเดินออกไป แม่งแอบซุ่มแน่ๆ ครับไอ้หมาต่อเนี่ย มันเป็นห่วงผมหรือว่าห่วงท้องตัวเองวะ

 

“เปิดไฟเบาๆ ระวังน้ำขุ่นครับ...”

 

“รู้หรอกน่ามึงไปไกลๆ ดิต่อ อย่ามายุ่งกับวิถีคนหน้าตาดีแบบกู” หงุดหงิดแม่งมาเดินน่ารักไปน่ารักมาอยู่ได้

 

“งั้นเราก็เดินบนวิถีทางเดียวกันดิวะพี่พาย ฮ่า” อยู่ดีๆ ไอ้ต่อมันก็เดินเข้ามาสวมกอดผมจากทางด้านหลัง แล้วเอาคางเกยลงบนไหล่ของผม มันทำเหมือนอย่างที่ผมเคยทำกับมัน

 

“มึงมั่นหนังหน้าตัวเองขนาดนั้นเลยหรอวะต่อ...ทำตัวเหมือนปลิงว่ะ มาเกาะกูทำไมเนี่ย” ผมหันไปมองหน้ามัน แล้วรู้มั้ยครับว่ามันทำยังไง มันยื่นหน้ามาฝังจมูกลงบนแก้มของผมแล้วยิ้มแป้นแล้นใส่ มึงอยากโดนในครัวมั้ยครับหมาต่อ

 

“กูเป็นปลิงที่หล่อที่สุดในโลกอ่ะพี่พาย ไหนๆ มาชิมหน่อยดิว่าต้มจืดฝีมือไอ้หน้าหล่อแบบมึงเนี่ย รสชาติมันจะออกมาดีเหมือนหน้าตามึงป่ะ” มันจับมือของผมให้ตักน้ำซุปขึ้นมาแล้วมันก็เป่าๆ ลมอุ่นๆ มันเฉียดแก้มของผมไปมา ผมมองดูท่าทางที่น่าฟัดของมันแล้วเริ่มไม่อยากทำมันแล้วมื้อเย็นเนี่ย อยากจะหันไปกอดมันมากกว่า น่ารักเกินไปแล้วไอ้หมาต่อของผม

 

“เออ...ก็อร่อยดีนะ แต่เค็มไปนิดนึงว่ะพี่พาย ใส่เต้าหู้หลอดเลยครับผม” มันจับมือผมให้เทเต้าหูหลอดลงไปในหม้อ สักพักก็ปิดไฟแล้วมันก็สั่งให้ผมยกลง ตักใส่ชามแล้วโรยผักชีลงไป แม่งครอบงำกูแล้วครับหมาต่อ เข้ามากอด มาเนียนช่วย นี่สั่งงานกูแล้วครับ

 

“ต่อ...กูว่ามึงทำเองเลยดีกว่ามั้ยเนี่ย...” ผมหันไปมองหน้ามัน มันส่ายหน้าไปมาจมูกโด่งๆ ของมันก็เฉียดที่ไหล่ของผมไปมา มึงยั่วกูหรือเปล่าวะเนี่ยหมาต่อ เดี๋ยวพ่อจับมาฟัดให้หายหมั่นเขี้ยวเลยนี่ เมื่อคืนนี้กูไม่ได้เอามึงข้ามปีนะต่อ กูยังจำได้

 

“ไม่เอาอ่ะอยากให้พี่พายทำ อีกอย่างถ้าต่อไม่อยู่หรือว่าออกไปไหน เวลาที่พี่พายหิวพี่พายก็ยังทำกินเองได้ไง เอาน่าๆ ทำๆ ไปเหอะ เดี๋ยวปลิงหน้าหล่อคนนี้จะเกาะหนึบอยู่ใกล้ๆ แล้วคอยบอกเองว่าต้องทำยังไงบ้าง...” มันยิ้มตาใสให้กับผม เฮ้อ...มันจะน่ารักไปไหนของมันนักวะเนี่ย

 

“ต่อ...น่ารักว่ะ” ผมหันไปหอมแก้มมันหนึ่งทีอย่างอดไม่ได้ การที่คุณอยู่กับคนน่ารักๆ แบบไอ้ต่อเนี่ย ต้องพยายามห้ามตัวห้ามใจแบบโคตรๆ ไม่งั้นมันคงไม่ได้พักไม่ได้ผ่อนหรอกครับ

 

หรือว่ามันเป็นที่ผมหื่นเองวะ...

 

เราสองคนก็ทำมื้อเย็นด้วยกันไปเรื่อยๆ โดยที่ไอ้ต่อมันคอยบอกผมว่าต้องทำอะไร ใส่อะไรเท่าไหร่ ให้ชิมเองแล้วมันจะชิมอีกทีถ้าผมบอกว่าโอเคแล้ว แต่ถ้ามันชิมแล้วยังไม่โอเคมันก็จะบอกว่าต้องใส่อะไรเพิ่ม ทีหลังต้องลดอะไรลงบ้าง

 

คือเอาจริงๆ ผมก็รู้นะว่ามันหวังดีที่อยากให้ผมทำอะไรกินเองเป็นเผื่อว่าเวลาที่มันไม่อยู่อะไรแบบนั้น แต่จริงๆ ถ้าถึงเวลานั้นคงอาหารสำเร็จอ่ะครับ ใครจะมาเสียเวลานั่งทำ ยิ่งไม่มีมันอยู่ด้วยเนี่ยไม่อยากทำห่าอะไรหรอกครับ

 

“พี่พายมึงเอาใบโหระพามาทำไมวะเนี่ย นี่มันผัดกระเพราะนะเว้ย แยกไม่ออกหรือไงวะ” มันค่อนขอดผมที่ผมหยิบใบโหระพามาจะใส่ผัดกระเพรา ก็กูไม่รู้จักอ่ะต่อมึงจะบ่นทำห่าอะไรเนี่ย เผื่อมันออกมาแล้วมันจะเป็นสูตรใหม่อะไรแบบนี้ไงห่า

 

“ขอโทษคร้าบ...” แม่งบ่นอย่างกับแม่ นี่เมียหรือแม่ครับบอกกูหน่อยดิวะหมาต่อ ทำหน้าเหยียดหยามกูอีกห่า ก็ได้...เรื่องนี้กูขอยอมแพ้มึงเรื่องนึง เรื่องอื่นมึงไม่มีทางชนะกูอ่ะต่อ

 

“ดีมาก เด็กดีของพี่ ฮ่าๆ” มันตบหัวผมเบาๆ แล้วเดินหนีไปทันที หมาต่อมึงเหลิงแล้วครับ กูยังไม่เอาคืนตอนนี้แต่ก็ไม่ได้หมายความว่ากูจะไม่เอาคืนนะครับต่อ เดี๋ยวกูรวบยอดทีเดียวเลยมึง

 

กว่าอาหารจะเสร็จ กว่าจะได้กินมื้อเย็นด้วยกันทำเอาปวดท้องไปตามๆ กัน จะโทษอะไรได้วะก็ในเมื่อเมาแฮงค์นอนเป็นตายตื่นมาก็มึนขนาดนี้ ทำได้เท่านี้ก็ดีแล้วเว้ย แต่ไอ้ต่อมันก็กินเยอะมากเลยนะ ผมมองมันกินไปก็ยิ้มกับภาพตรงหน้าไป ต่อมันน่ารักอ่ะ แก้มมันน่าฟัดมากตอนนี้

 

มันชมไม่ขาดปากว่าผมทำอร่อย ก็รู้ครับว่ามันเอาใจผม เพราะที่ออกมารสชาติดีแบบนี้ก็เพราะว่ามันคอยกำกับบอกว่าใส่นั้น ใส่นี่ รสชาติเลยออกมาอร่อยเหมือนอย่างที่ต่อมันทำ

 

“พี่พายไปพักไปยังไม่หายแฮงค์ไม่ใช่หรอวะ เดี๋ยวกูเก็บล้างเอง มึงทำสงครามกับครัวมาคงจะเหนื่อยน่าดูอ่ะนะ ฮ่าๆ” ผมขี้เกียจจะเถียงกับมันครับ เพราะที่มันพูดมาก็ไม่ผิด เข้าครัวทำกับข้าวเหมือนทำสงครามกับมันยังไงก็ไม่รู้

 

“ไม่เป็นไรเดี๋ยวช่วยๆ กันจะได้เสร็จเร็วๆ” จะเอาเปรียบมันแล้วให้มันทำคนเดียวมันก็ไม่ใช่ที่หรอกครับ ถึงบอกมันว่าไม่ต้องล้างไม่ต้องทำเพราะเดี๋ยวพรุ่งนี้แม่บ้านก็มาเก็บล้างแล้วแต่มันก็ไม่เคยฟัง มันบอกว่าอย่าขี้เกียจมากนักเดี๋ยวตัวเป็นขน อยู่กับคนจุกจิกต้องทำใจว่ะ

 

ผมกับไอ้ต่อช่วยกันล้างจานชามและข้าวของที่กองเอาไว้ตั้งแต่เมื่อวานจนเสร็จเรียบร้อย วันนี้ไม่ได้ไปไหน ไม่ได้ไปเที่ยวเหมือนที่ตั้งใจกันเอาไว้ เลยไม่ได้ไปไหนอยู่แต่ในห้องกันสองคน ไอ้โก้มันหิ้วไอ้ต็อปหนีไปเที่ยวที่เขาใหญ่แล้วครับ มันเพิ่งโทรมาบอกเพราะว่าน้องสาวมันอยากไปมันก็พาไป

 

“มึงอยากไปไหนมั้ยวะต่อ ปีใหม่ทั้งทีต้องมาขลุกอยู่แต่ห้องแบบนี้...” มันส่ายหน้าไปมาแล้วตั้งหน้าตั้งตากดเปลี่ยนหาช่องที่มันอยากดู ผมขยับเข้าไปใกล้ๆ แล้วกอดไหล่ของมันเอาไว้หลวมๆ มันหันมามองหน้าผมพร้อมกับเอนหัวพิงไหล่ของผม

 

“ไม่อ่ะ...มึงไม่ไปกูก็ไม่ไป ไม่รู้จะไปไหนด้วย อีกอย่างอยู่กับมึงก็มีความสุขดีแล้ว” มันทำให้ผมยิ้มได้ทุกครั้งเลยจริงๆ สินะไอ้หมาต่อเนี่ย

 

“ขอบใจนะต่อ...”

 

“ก็รักนี่นะ” มันยักคิ้วแบบกวนๆ ผมเนียนโฉบลงไปหอมแก้มมันแรงๆ หนึ่งที นั่งกอดมันอยู่เงียบๆ แบบนี้ก็มีความสุขได้ในแบบที่เราเป็น ไม่ต้องหวือหวาแต่เราก็สามารถแสดงความรักต่อกันได้

 

“เอาไว้ถ้ามีเวลาว่างหรือว่ามีวันหยุดยาวๆ อีก กูจะพาไปเที่ยวชดเชยนะต่อ แล้วนี่อยากได้อะไรพิเศษมั้ยวะ...ปีใหม่ทั้งที” ผมสางเส้นผมของมันที่ตอนนี้มันทำสีผมอีกครั้งแต่ก็สีใกล้เคียงกับสีเดิมที่มันทำไว้

 

“ไม่เอาว่ะพี่พาย ไม่ได้อยากได้อะไรเป็นพิเศษ จะวันปีใหม่หรือว่าวันธรรมดาอะไรก็วันวันนึงเหมือนกัน ไม่ต้องเปลืองเงินซื้ออะไรมาให้หรอกครับ” จริงๆ แล้วผมก็พอจะรู้คำตอบอยู่แล้วหล่ะ เป็นต่อเป็นคนที่นิสัยดีมากๆ ต่อไม่เคยเรียกร้องให้ผมต้องซื้ออะไรให้ในวันสำคัญต่างๆ เวลาที่ผมซื้ออะไรพิเศษมาให้มันเนี่ยแทบจะกราบกรานให้มันเอา ไม่อย่างนั้นมันจะไม่ยอมรับ

 

มันให้เหตุผลว่าเงินที่ผมซื้อของมาให้มันเป็นเงินของพ่อผม มันจะรับก็ต่อเมื่อวันที่ผมใช้เงินที่หามาได้ด้วยน้ำพักน้ำแรงของตัวเองซื้อให้มัน มันเป็นการแสดงให้รู้อย่างชัดเจนเลยว่าต่อคบกับผมด้วยหัวใจ ไม่ใช่เงินทองหรือเพียงแค่ความสุขทางกายที่ผมสามารถมอบให้

 

“ถ้าอย่างนั้นมีอะไรที่อยากให้กูทำให้เป็นพิเศษมั้ยวะต่อ...” มันหันมามองหน้าผมอย่างแปลกใจ พร้อมกับทำท่าครุ่นคิดด้วยการเอานิ้วชี้เคาะที่แก้มตัวเองไปมา ท่าทางมึงน่ารักมากไอ้หมาต่อ

 

“อืม...ที่อยากมากๆ เลยก็มีแค่อย่างเดียวว่ะ...อยากลองเป็นผัวมึงดูบ้างอ่ะพี่พาย...โอ๊ย! กูเจ็บนะเว้ย” ผมเขกหัวมันไปหนึ่งทีอย่างห้ามมือตัวเองไม่ได้ นี่มันจริงจังกับเรื่องนี้มากเลยหรอวะ เห็นมันพูดแบบนี้มาหลายครั้งแล้วนะเว้ย ถึงกูจะรักมึงมากแค่ไหนก็ไม่ได้หมายความว่ากูจะยอมตกเป็นรองมึงนะหมาต่อ

 

“มึงเพ้อเจ้อแล้วต่อ นี่มึงดูจริงจังมากนะกับเรื่องนี้” แม่งมีการพยักหน้าอีกไอ้หมาต่อ ผมดึงมันเข้ามากอดแน่นๆ แล้วมองหน้ามันอย่างจริงจังเช่นกัน

 

“อะไรของมึงเนี่ยพี่พายกูหายใจไม่ออกนะเว้ย ออกไปไกลๆ ดิ” มันพยายามยื้อตัวออกจากอ้อมกอดของผม แต่ผมก็ไม่ยอมปล่อยมันไปง่ายๆ ยังคงกอดมันแน่นๆ แล้วมองหน้ามันอย่างจริงจัง จนมันค่อยๆ นิ่งแล้วเม้มปากน้อยๆ ท่าทางแบบนี้ของมันคือท่าทางตอนที่กำลังงอนน้อยๆ ผมพยายามกลั้นยิ้ม ไม่ยิ้ม ไม่พูดอะไร มองมันอย่างเดียว

 

“เออ!! ก็ได้ กูผิดเองแหล่ะ กูก็แค่พูดเล่นอ่ะ เลิกมองหน้ากูแบบนี้สักทีเหอะโคตรกดดันเลยห่า...” ผมคลายอ้อมกอดเล็กน้อย แต่ก็ไม่ยอมให้มันออกไปไหนไกล ผมยื่นหน้าเข้าไปใกล้ๆ มันเบี่ยงตัวหนี ผมเลยดันให้มันนอนลงบนโซฟาแล้วนอนคร่อมทับร่างของมันเอาไว้

 

“ต่อ...จริงๆ แล้วมันก็มีนะคู่ที่เค้าสลับบทบาทกันอย่างที่มึงอยากจะเป็นเนี่ย แต่ไม่ใช่กับกูไง กูก็ไม่รู้หรอกนะว่ามึงกำลังคิดห่าอะไรอยู่ แต่ที่กูกำลังคิดก็คือ...กูทำให้มึงไม่มีความสุขอยู่หรือเปล่าวะ” ผมเกลี่ยเส้นผมของมันเบาๆ ลูบที่หน้าผากของไอ้ต่อแล้วก้มหน้าลงไปเอาหน้าผากแตะกับหน้าผากของมันแผ่ว

 

“เปล่าซะหน่อย กูก็มีความสุขดีอยู่แล้วนี่ ก็แค่คิดเล่นๆ ไม่ได้จริงจังอะไร มึงอย่าจริงจังดิวะพี่พาย เลิกๆ ไม่เอาไม่ต้องคิดแล้ว กูมีความสุขในสิ่งที่กูเป็นอยู่แล้ว” มันยกมือขึ้นกอดผม พร้อมกับตบหลังและลูบหลังผมเบาๆ ผมเลื่อนมาซบหน้าลงบนไหล่ของมัน กอดมันแน่นๆ

 

น่าแปลกที่ใครสักคนมาทำให้เราคิดมาก ทั้งๆ ที่ปกติแล้วผมไม่ใช่คนที่คิดถึงความรู้สึกของใครเท่าไหร่ ผมคิดถึงแต่ความรู้สึกของตัวเองเท่านั้น แต่กับคนที่ผมรักผมจะไม่สามารถละความสนใจได้เลย แล้วยิ่งรักมากๆ อย่างไอ้ต่อเนี่ย บอกตามตรงว่าโคตรจะคิดมากเลยห่า

 

“กูอ่อนไหวกับทุกเรื่องที่เกี่ยวกับมึงนะต่อ มึงทำให้กูกลายเป็นคนแบบนี้ไปแล้ว มึงต้องรับผิดชอบอ่ะต่อ...” ผมโยนความผิดให้มันเลยครับ ก็มันเรื่องจริง ไอ้ห่าต่อนี่แหล่ะเพราะมันคนเดียวเลยที่ทำให้ผมเป็นได้ถึงขนาดนี้ ไม่ใช่ความผิดของมันแล้วความผิดของใครกันล่ะ

 

“กูขอโทษนะพี่พายที่เสือกเดินเข้ามาในชีวิตมึง มาทำให้มึงรัก มาทำให้มึงเป็นไปได้มากขนาดนี้อ่ะ ขอโทษน้า...” มันทำเสียงอ้อนๆ อย่างน่ารัก พร้อมกับลูบหัวผมเบาๆ ผมอ่อนข้อให้มันมากกว่าเมื่อก่อนเยอะ ผมสัญญากับแม่พรทิพย์แล้วว่าจะเป็นคนที่ดีพอที่จะรักไอ้หมาต่อของผมได้ ผมพยายามทำตามที่พูด ผมรู้สึกว่าตัวเองปรับปรุงตัวดีขึ้นมากกว่าเมื่อก่อนนี้เยอะจริงๆ นะเว้ย ไม่ได้คิดแบบเข้าข้างตัวเองด้วย

 

“ไม่เป็นไร กูให้อภัยมึงก็ได้หมาต่อ...” ผมยิ้มให้กับมัน พร้อมกับถูกมันยกมือขึ้นโอบกอดรอบคอแล้วโน้มหน้าผมลงไปใกล้ๆ มันมอบจูบให้กับผม สัมผัสแผ่วๆ ที่ดูไม่ค่อยประสาเท่าไหร่ ทั้งๆ ที่เราก็ออกจะจูบกันโคตรบ่อย มีอะไรกันก็ออกจะบ่อย แต่เป็นต่อก็คือเป็นต่อ มนุษย์ที่ร้ายเดียงสากับเรื่องเซ็กส์ไม่เคยเปลี่ยนแปลง

 

ปากนุ่มๆ ของมันเม้มปากของผมไปมา มันพยายามจะทำให้ผมมีความสุขข้อนี้ผมรู้ดี สิ่งที่มันแสดงออกมานั้นมันมาจากความรู้สึกข้างในใจของมันทั้งหมด ผมรักมันก็เพราะว่ามันคือไอ้หมาต่อนี่แหล่ะ

 

คนที่ไม่เคยมองข้ามความรู้สึกของคนที่รัก คนที่เข้าใจและพยายามทำทุกอย่างเพื่อผม ไม่เคยที่จะมองข้ามหรือว่าละทิ้งให้ผมต้องอยู่กับความรู้สึกนึกคิดคนเดียวลำพัง เราผ่านอะไรมาด้วยกันเยอะมากนะ ผมรู้สึกขอบคุณมันมากๆ ที่ไม่เคยปล่อยมือจากผมเลย

 

“รักมึงนะพี่พาย...” มันกอดผมแน่นๆ ผมเองก็กอดมันเอาไว้ไม่ห่าง ชอบฉิบหายเวลาที่ได้ฟังคำว่ารักจากปากของมัน เป็นอะไรที่ทำให้รู้สึกว่าผมเป็นคนที่มีค่ามากที่สุดที่ถูกมันรักแบบนี้

 

“รู้แล้วครับ รักต่อเหมือนกันนะ...ขอบคุณครับที่ทำให้พี่รู้สึกว่าตัวเองเป็นคนที่โชคดีที่สุดในโลก...”

 

“พี่พายเป็นคนที่โชคร้ายที่สุดในโลกต่างหาก โชคร้ายที่ได้คนแบบต่อเป็นแฟนเนี่ย โชคดีตรงไหนกัน” มันหัวเราะน้อยๆ ต่อมันไม่ค่อยคิดมากกับเรื่องความซวยของมันเท่าไหร่ มันบอกว่ามันชาชินมากแล้ว แต่เท่าที่ดูๆ มาเนี่นระยะหลังๆ มานี่มันไม่ค่อยซวยเท่าไหร่แล้วนะ

 

หรืออีกนัยหนึ่งก็คือ...มันไม่ค่อยซุ่มซ่าม ไม่ค่อยเอ๋อแดกเท่าไหร่แล้วอ่ะครับ

 

“คนโชคร้ายที่ไหนมันจะหล่อได้ขนาดนี้วะ ไม่มีหรอก...” ผมชอบนอนกอดมันแล้วซุกหน้าลงบนซอกคอมัน ผมชอบกลิ่นแป้งที่ติดบนตัวมัน ทั้งๆ ที่ผมไม่ชอบแป้งกลิ่นนี้เท่าไหร่ ผมชอบไออุ่นๆ จากผิวกายมัน ผมชอบผิวนุ่มๆ เนียนๆ ของมัน ผมชอบทุกอย่างที่รวมเป็นมัน...

 

“เออ! ก็จริงนะ คนโชคร้ายที่ไหนมันจะหล่อบาดใจได้ขนาดนี้วะเนี่ย” มันยีหัวผมจนยุ่งไปหมด ผมเม้มผิวนิ่มๆ ที่คอของมันเบาๆ อย่างเอาคืน มันดิ้นไปมาเพราะว่ามันบ้าจี้ครับ เห็นแล้วก็ฮาดีเหมือนกัน

 

“ไม่เอาแล้วพี่พายกูจะดูหนังแล้วห่า ฮ่าๆ ไม่เอาแล้วพี่พาย โอย...กูหายใจไม่ทัน ฮ่าๆ” ผมแกล้งฟัดมันไปมา มันก็ดิ้นไปมาจนสุดท้ายแล้วเราก็พากันกลิ้งตกจากโซฟาลงมาบนพื้นซะงั้น เป็นอันว่าทุกอย่างยุติลงทันที ไอ้หมาต่อมันนอนแน่นิ่งเลยครับคงจะจุกอ่ะ เพราะว่าผมลงมาทับมันด้วย

 

“ไปตายไปไอ้พี่พาย....”

 

 

..........CUT……….

 

..........CUT………

 

 

“พี่พาย...” ผมจูบหน้าผากของเป็นต่อเบาๆ กระชับอ้อมกอดแนบแน่น ต่อมันค่อยๆ พลิกตัวเข้ามาสู่อ้อมกอดของผม ร่องรอยที่เราสองคนทิ้งเอาไว้มันชัดเจนมากว่าเรามีความต้องการในกันและกันมากเพียงใด เราไม่อาจจะปฏิเสธความรู้สึกนี้ได้เลยจริงๆ

 

“ขอบคุณนะครับที่ทำให้พี่มีความสุข” เป็นต่อยิ้มให้กับผม พร้อมกับจูบที่อกของผมเบาๆ

 

“ขอบคุณพี่พายเหมือนกันครับที่อ่อนโยนกับต่อเสมอ...ต่อรักพี่พายที่สุด” ไม่มีคำบอกรักของใครจะมีค่าและมีความหมายเท่าคำบอกรักของเป็นต่ออีกแล้ว

 

ผมพอแล้วจริงๆ กับชีวิตนี้ ไม่ต้องการใครอีกแล้วนอกจากคนคนนี้ที่ผมอยากให้อยู่เคียงข้างผมไปเรื่อยๆ ผมไม่รู้หรอกว่าวันข้างหน้าจะมีอะไรเกิดขึ้นกับเราทั้งคู่อีกบ้าง แต่ทว่าสิ่งเดียวที่ผมมั่นใจก็คือ ถ้าเรายังคงจับมือเดินเคียงข้างกันต่อไปเรื่อยๆ แบบนี้ เราจะเป็นคนที่มีความสุขมากกว่าใครๆ

 

ไม่ว่าใครจะมองความรักของเราเป็นอย่างไรก็ตาม มันไม่ได้สำคัญอะไรกับผมเลย ผมรักและจะรักแค่คนที่ผมกุมมือเอาไว้ไม่ห่างคนนี้เท่านั้น

 

“ฝันดีครับ...เป็นต่อของพี่”

 

คนเดียวที่ผมรัก คนเดียวที่ผมแคร์ คนเดียวที่ทำให้ผมเป็นได้มากถึงขนาดนี้

 

คนคนนี้...เป็นต่อของผม

 

………100%.........

 

#ยุ่งนัก

ฉากตัดอยู่ในบล็อคนะคะ

สวัสดีปีใหม่ค่ะ ขอให้คนอ่านสุขภาพแข็งแรง คิดหวังสิ่งใดขอให้สมปรารถนาทุกประการ อายุมั่นขวัญยืน การเรียนและหน้าที่การงานก้าวหน้าประสบความสำเร็จทุกอย่างในชีวิต มีความสุขกับสิ่งที่คิดและสิ่งที่ทำค่า

เพิ่งกลับมาจากเที่ยวเหนือในช่วงปีใหม่ที่ผ่านมา อากาศหนาวมากๆ นักท่องเที่ยวเยอะมากๆ เช่นกัน การเดินทางก็ทรหดเพราะรถติดแบบมหาโหด แต่ทั้งนี้ทั้งนั้นการได้ใช้เวลากับครอบครัวก็ทำให้มีความสุขมากๆ เหมือนกัน

แวะเอาตอนพิเศษของพายต่อมาลงให้อ่านกันค่า ดับดราม่าคู่พี่เอาไว้ก่อน เดี๋ยวจะมาลงต่อให้ได้อ่านกันค่า

เจอกันกับปอชายค่า ^^

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 22 ครั้ง

15,978 ความคิดเห็น

  1. #14528 mitake (@voldermore) (จากตอนที่ 96)
    วันที่ 12 มิถุนายน 2557 / 12:37
    คู่นี้ก็หวานกันซะเหลือเกิน -///////////-
    #14528
    0
  2. #14058 JENNYHA (@jennyha) (จากตอนที่ 96)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2557 / 00:31
    สวีททททขัดดราม่านิสนึง
    #14058
    0
  3. #13508 Hiro Hiro Shi (@hiroshi1234) (จากตอนที่ 96)
    วันที่ 8 เมษายน 2557 / 15:48
    โอย สำลักความหวานของคู่นี้จริง อิอิ น่ารักเฟอร์ ><~
    #13508
    0
  4. #13213 poo (จากตอนที่ 96)
    วันที่ 27 มีนาคม 2557 / 05:55
    น่ารักมากๆเลยค่ะ
    #13213
    0
  5. #13042 kim (จากตอนที่ 96)
    วันที่ 18 มีนาคม 2557 / 06:28
    คิดถึงก็เลยมาอ่าน >_<



    ฮ่า น่ารักสุด ๆ เลย

    สงสัยต้องกลับไปอ่านย้อนใหม่ซะแล้ว

    คิดถึงสุด ๆ 5555555555555
    #13042
    0
  6. วันที่ 12 กุมภาพันธ์ 2557 / 19:28
    รักคู่นี้จริงๆเลยย

    ฟิน -/-
    #12835
    0
  7. #12762 Praew_Parichat (@26159) (จากตอนที่ 96)
    วันที่ 2 กุมภาพันธ์ 2557 / 23:48
    หวานไม่มีเปลี่ยนแปลงจริงๆคู่นี้ หุหุ

    ลดความหวานลงบ้างได้ม๊ะ เดี๋ยวมดขึ้น ฮ่าๆ
    #12762
    0
  8. #12422 hatsaya (จากตอนที่ 96)
    วันที่ 9 มกราคม 2557 / 23:37
    หวานน ! ต้อนรับปีใหม่เลยทีเดียวว
    #12422
    0
  9. #12382 Bullet killer (@withdestiny) (จากตอนที่ 96)
    วันที่ 8 มกราคม 2557 / 22:28
    ฟินกันรับปีใหม่//////ฟินไปดิ

    ก็เเบบว่า...ก็เเบบไม่ค่อยเขินเท่าไหร่อะนะ(เหรอ?)///////เเอร่่ยยยยยย(^///^)
    #12382
    0
  10. #12266 ABC. (@sukprasert) (จากตอนที่ 96)
    วันที่ 4 มกราคม 2557 / 17:28
    คิดถึงคู่นี้ 
    เดี๋ยวนี้ต่อเริ่มรู้ทันพี่พายล่ะ 55555555
    เเอบฮาเป็นต่อ เเรดเป็นพักๆ อย่างถูกรักเป็นช่วงๆ  -//////-
    #12266
    0
  11. #12224 kiwi_moo (@kiwikiwikiwi) (จากตอนที่ 96)
    วันที่ 3 มกราคม 2557 / 20:36
    หวานเจี๊ยบเลย >///< ต่อเมะไม่น่ารอดนะ เลิกคิดเถอะ 55555555
    #12224
    0
  12. #12222 KiHaE*129 (@princezzaofz) (จากตอนที่ 96)
    วันที่ 3 มกราคม 2557 / 19:27
    น่ารักกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก
    #12222
    0
  13. #12220 Khunkolf (@kolfzaa) (จากตอนที่ 96)
    วันที่ 3 มกราคม 2557 / 18:48
    โอยเบาหวานถามหาเลย
    #12220
    0
  14. #12219 คาสโนว่า (@darkdowza) (จากตอนที่ 96)
    วันที่ 3 มกราคม 2557 / 16:48
    อร๊ายยยยยยยยยยยยยยยยย

    หวานน่ารัก อบอุ่นตอนรับปีใหม่กันเลย >/////////<

    ชอบจังคู่นี้ขอให้รักกันไปนานๆนะ

    #12219
    0
  15. #12216 kim (จากตอนที่ 96)
    วันที่ 3 มกราคม 2557 / 07:23
    หืมมม คนหล่อพากันไปสวดมนต์ข้ามปี >_<



    วัดไหนเนี้ย 55555555555

    แอบอิจฉาคนที่ไปวัดนั้นด้วย

    พี่พายเพ้อเจ้อเหมือนต่อแล้ว

    คิดเยอะด้วย คู่นี้รักกันไม่เคยเปลี่ยนเลย

    รักยังไงก็รักอย่างนั้น ~ ♥

    #12216
    0
  16. #12215 mon9228 (@mon9228) (จากตอนที่ 96)
    วันที่ 3 มกราคม 2557 / 01:16
    อั๊ยย่ะ!! >/////< หวานได้อีกคู่นี้
    #12215
    0
  17. #12214 Pat Patty (@kimjisun) (จากตอนที่ 96)
    วันที่ 3 มกราคม 2557 / 00:35
    น่ารักอ่าาาาาาา

    สงสัยอยู่ด้วยกันนานต่อหื่นเหมือนพี่พาย พี่พายเพ้อเจ้อเหมือนต่อแล้วเนี่ย
    #12214
    0
  18. #12213 .Mune Zzji (@izardza) (จากตอนที่ 96)
    วันที่ 3 มกราคม 2557 / 00:00
    หวานมากคู่นี้้้้ น่ารักวุ้ยยยยยยย

    #แก้คำผิดจ้า ใหลตาย กับ กะเพรา นะจ๊ะ><v
    #12213
    0
  19. #12212 IBANA (@aiang_bana) (จากตอนที่ 96)
    วันที่ 2 มกราคม 2557 / 23:54
    พี่พายน้องต่อหวานมากกก
    #12212
    0
  20. #12211 ดาราพันใจ (@ladyvivi) (จากตอนที่ 96)
    วันที่ 2 มกราคม 2557 / 23:05
    แม้จะปีใหม่แต่พี่พายก็น่ารักไม่เปลี่ยนๆ
    #12211
    0
  21. #12208 dsjdkh (จากตอนที่ 96)
    วันที่ 2 มกราคม 2557 / 22:51
    อิพี่พาย น่ารัก?ไม่เคยเปลี่ยน แต่อ่านไปอ่านมารู้สึกว่าคู่นี้จะเริ่มหื่นพอกัน เขาก็รักกันหวานกันในแบบของเขาเน๊อะ? อิอิ รออ่านปอชายค่ะ มาต่อเร็วๆน่ะค่ะ
    #12208
    0
  22. #12206 rabbitgril (@rabbitgril) (จากตอนที่ 96)
    วันที่ 2 มกราคม 2557 / 21:15
    พายกับต่อลืมอะไรกันเหรอป่าว...อิ่มแทนข้าวแล้วละสิ
    #12206
    0
  23. #12205 SuJuHanHyuk (@loveloveyaoi) (จากตอนที่ 96)
    วันที่ 2 มกราคม 2557 / 21:14
    มดกัดทั้งตัวแล้วววววว



    ฮิ้ววววววววววววววววว



    หวานต้อนรับปีใหม่จ้าาาา



    >< 
    #12205
    0
  24. #12204 PuiPui (จากตอนที่ 96)
    วันที่ 2 มกราคม 2557 / 20:27
    ทั้งหวานท้ังร้อนแรง อร๊ายยย~ไม่ทน!!! รักพาร์ทของพี่พายเสมอ เวลาที่พี่พายบอกเล่าความรู้สึกที่มีต่อเป็นต่อมันช่างอบอุ่นอ่อนหวานและทำให้รู้สึกเป็นสุขจนอดยิ้มออกมาไม่ได้จริงๆ ในที่สุดพี่พายก็เจอบ้านที่พักพิงและคอยเยียวยาจิตใจให้หายจากความอ้างว้างและแข็งกระด้างแล้ว ดีใจแทนพี่พาย ภูมิใจในตัวน้องต่อ รักพายกับเป็นต่อที่สุด จุ๊บ~
    #12204
    0
  25. #12203 jittrawa (@jittrawa) (จากตอนที่ 96)
    วันที่ 2 มกราคม 2557 / 20:16
    แก้คิดถึงพายต่อได้เยอะเลย
    #12203
    0