OK!! I love U ♥ ยุ่งนัก...กูรักมึงก็ได้ [Yaoi][Boy's love]

ตอนที่ 88 : ☆OK! I love U ★... Special ลอยกระทง (พายต่อ)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 6,869
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 31 ครั้ง
    17 พ.ย. 56



Special...ลอยกระทง

 

[Pie & Pentor]

 

ลั้ลลัลลา วันนี้เป็นวันอะไรครับ...ถ้าไม่รู้นายเป็นต่อสุดหล่อคนนี้จะบอกให้ทราบกันนะครับ วันนี้เป็นวันลอยกระทงเว้ยเฮ้ย ฮ่าๆ

 

จริงๆ มันก็เป็นวันวันหนึ่งที่ผมรู้สึกว่ามันโคตรจะยุ่งวุ่นวายอ่ะครับ เพราะอะไรน่ะหรอ ก็เพราะว่าผมจะถูกลากไปช่วยงานที่บ้านเสบียงทุกปีไงครับ คนจะแห่มาหาอะไรกินกันก่อนที่จะลอยกระทงกันแบบท่วมร้านครับ อีกอย่างทางร้านเราติดแม่น้ำด้วย เลยมีการแต่งตรงศาลาท่าน้ำให้ลูกค้าได้มาลอยกระทงด้วยกัน

 

ต้องเข้าใจนะครับบางคนไม่ชอบฝ่าการจราจรที่โคตรแน่นขนัด ขนาดวันธรรมดาการจราจรประเทศนี้เมืองนี้ยังเนืองแน่นเหมือนไม่อยากจะขยับ ยิ่งเทศกาลแบบนี้ยิ่งแล้วใหญ่อย่าหาได้ถามถึงความรวดเร็วไม่ เพราะเหตุนี้ลูกค้าส่วนใหญ่จึงเลือกที่จะลอยกระทงที่ร้านเลย

 

เรื่องการบริการนี้เป็นความคิดของไอ้พี่ปอมันครับ เราจะมีกระทงให้สำหรับลูกค้าที่มาทานอาหารในวันลอยกระทงเป็นบริการพิเศษเพื่อเป็นการขอบคุณลูกค้า เพราะเหตุนี้ในวันลอยกระทงทางร้านจะมีลูกค้ามาใช้บริการอย่างเนืองแน่น

 

แต่ปีนี้...นายเป็นต่อคนนี้จะเป็นอิสระครับผม เพราะว่าพี่ปอมันบอกว่าไม่ต้องไปช่วย ตอนนี้เด็กเสิร์ฟมีเพียงพอแล้วไม่จำเป็นที่เด็กเสิร์ฟกิตติมศักดิ์แบบผมจะต้องเสนอหน้าไปทำงาน

 

จะว่าไปทำไมกูดูเหมือนลูกเนรคุณเลยวะ ไม่ค่อยได้ไปช่วยงานการที่ร้านเลย แต่ก็เอาเถอะ ก่อนหน้านี้ก็ช่วยมาตลอดนี่นะ เรียนจบแล้วก็คงต้องไปช่วยงานที่บ้านอยู่ดี ตอนนี้ขอใช้เวลาให้คุ้มค่าก่อนแล้วกันนะครับ

 

ผมตกลงกับพี่พายว่าเราจะไปลอยกระทงกันที่แม่น้ำเจ้าพระยา ไปตรงที่เงียบๆ ไม่มีคนเยอะแยะมากมายให้น่ารำคาญใจ พี่พายมันไม่ใช่คนที่ควรพาไปไหนมาไหนในที่ที่คนมากมาย ไม่ใช่อะไรหรอกครับเพราะว่ามันจะชอบทำให้ผมอับอายชาวบ้านเค้าไง

 

“ต่อ...ต่อคร้าบ อยู่ไหนวะมึง” พี่พายมันแหกปากเรียกผมเสียงดังลั่นบ้านเลยครับ ตอนนี้เราสองคนระเห็จมาที่บ้านของผมครับ ถามว่ามาทำไมก็มาทำกระทงครับพี่น้อง เพราะว่าหลังบ้านมีต้นกล้วยเว้ย มีดอกไม้ที่คุณนายกับพี่ฝ้ายเค้าปลูกเอาไว้ตั้งเยอะตั้งแยะ ให้ไปเดินหาซื้อก็ขี้เกียจอ่ะ มีอะไรเราก็เอาแบบนั้นแหล่ะ

 

“อยู่นี่เว้ยพี่พาย ตัดดอกไม้อยู่” วันนี้ตรงกับวันหยุดเลยมีเวลาเตรียมทำกระทงกับคุณชายเค้านานหน่อย ไม่งั้นกว่าจะเลิกเรียนมาก็ไม่ต้องทำแล้วครับ ซื้อเถอะครับจะได้ไม่เสียเวลาอะไร

 

“มีอะไรให้ช่วยป่ะครับ” อย่ามาสร้างภาพห่าพี่พาย แหมๆ พูดกับกูเพราะ เพราะว่าพี่ฝ้ายเดินไปเดินมาอยู่แถวนี้อ่ะดิ

 

“มีครับ ต่ออยากกินน้ำอ่ะพี่พาย ป้อนหน่อยดิ” จริงๆ ก็กินเองได้แหล่ะ แต่อยากอ้อนมันบ้างไง ให้มันรู้สึกว่าตัวมันสำคัญหน่อย ฮ่าๆ

 

“ไม่มีมือหรอครับต่อ” พี่พายมันถือแก้วน้ำเข้ามาหาแล้วมองหน้าผมอย่างกวนๆ เป็นเรื่องธรรมดาของเราสองคนครับอย่าใส่ใจ เพราะถ้าไม่กวนตีนไม่ใช่พี่พายครับ ผมชอบที่พี่พายมันกวนตีนแบบนี้นะ เพราะมันทำให้รู้ว่าพี่พายมันอยู่ในสภาวะอารมณ์ปกติ ไม่ได้มีอะไรในใจ

 

“มืออ่ะมีเหอะพี่พาย แต่อยากให้มึงทำหน้าที่แฟนที่ดีบ้างอะไรบ้าง เร็วๆ หิวน้ำโคตรๆ ของโคตรๆ เลย” ผมงับหลอดที่พี่พายมันจ่อมาที่ปาก อ่า...ชื่นใจแบบคูณสองเนอะว่ามั้ย

 

“กูชอบเวลาที่มึงดูดน้ำกูจัง...” พรวด!! สำลักน้ำเพราะคำพูดของไอ้ห่าพี่พายเลยแม่ง มึงจงใจแกล้งกูใช่มั้ยไอ้หื่น วกเข้าเรื่องหื่นๆ ได้ตลอดเวลาเลยไอ้เวรเอ๊ย

 

“ต่อ...สกปรกว่ะ” ขอโทษนะเว้ยที่มันกระเซ็นเป็นละอองไปแปะที่หน้ามึง ฮ่าๆ มึงสมควรโดนแบบคลื่นสึนามิซัดมากกว่านะพี่พาย แค่นี้ยังน้อยไปไอ้หอกหัก

 

“ก็มึงทะลึ่งนี่หว่าไอ้พี่พาย พูดซะภาพมาเลยห่า ว่างมากมึงมาตัดต้นกล้วยให้กูดิกูเลื่อยไม่ไหวละ” คือไอ้ห่าพี่พายมันบอกว่าอยากได้กระทงใหญ่ๆ ไง คืออารมณ์ไหนของมันไม่รู้แต่ก็ตามใจมัน พี่ปอตัดแล้วลากมากองเอาไว้ให้แล้ว ทีนี้ก็เหลือแค่เลื่อยให้มันออกมาไม่เบี้ยว เดี๋ยวเอามีดเจียนมันอีกทีก็ได้

 

“ครับๆ ว่าแต่ว่าเอากี่อันวะต่อ เราลอยด้วยกันใช่มั้ย” ผมทำท่าคิดว่าจะเอากี่อัน ตัดต้นกล้วยต้นนึงแล้วเอาแค่อันสองอันนี่น่าสงสารต้นกล้วยเหมือนกันนะ รู้งี้ซื้อเอาก็ดีหรอก แต่ตัดแล้วนี่นะก็เอามาเหอะ ดีกว่าทิ้งโดยที่ไม่ได้ใช้ประโยชน์อะไร

 

“ตัดๆ มาเหอะพี่พาย เอาสองสามอันก็ได้ เห็นไอ้ต็อปมันว่าจะแวะมาทำด้วย แต่คงไม่ได้ลอยด้วยกันหรอกมั้ง” ผมชวนมันแต่มันบอกว่าไปให้พี่พายมองหน้าหรอวะ พี่พายมันคงอยากไปกับผมแค่สองคนมากกว่า มันว่าแบบนั้นนะ แต่ผมคิดว่ามันนั่นแหล่ะที่ไม่อยากไปเอง คงจะไปมอมเหล้าแล้วหาที่ฟีทกับพี่โก้อ่ะดิไอ้นี่อ่ะ

 

“โอเคขอเวลากูคำนวณค่าแป๊บๆ...” หืม! คำนวณอะไรของมึงพี่พายแค่ตัดต้นกล้วยมึงต้องใช้สูตรด้วยหรอวะ กลัวเค้าว่าเรียนแล้วไม่ได้เอามาใช้รึไงไอ้บ้า แต่ว่าอย่าไปใส่ใจมันเลยครับ ผมเก็บดอกไม้กับหาใบไม้สีสวยๆ มาทำกลีบกระทงดีกว่า

 

“นี่ถือว่าเป็นปีแรกเลยนะเว้ยพี่พายที่กูไม่ต้องไปช่วยงานที่บ้านเสบียงอ่ะ ไม่อย่างนั้นอย่าได้ฝันเลยว่าจะมานั่งชิวแบบนี้ได้ ป่านนี้คงต้องเตรียมตัวไปทำหน้าที่เด็กเสิร์ฟแล้ว” ผมชินแล้วนะกับการที่ต้องทำหน้าที่นี้ เพราะว่ามันเป็นกิจการร้านของบ้านเราเอง ถ้าคนในครอบครัวยังไม่รัก ไม่คิดอยากจะทำ งานบริการคงออกมาไม่ดี ผลที่ตามมามันคงไม่ประสบความสำเร็จมาจนถึงทุกวันนี้หรอก

 

“ต่อ...กูถามจริงๆ นะ ซุ่มซ่ามแบบมึงเนี่ยไปเสิร์ฟของแบบนั้น เคยทำอะไรราดหัวลูกค้ามั้ยวะ...” ฉึกๆ แม่งมีการเอาเลื่อยพาดบ่าแล้วเอียงคอมองหน้ากูอีก ทำท่าทางเหมือนพวกนักฆ่าโรคจิต แต่ทำไมแม่งทำท่าทางแบบนี้ก็ยังหล่อ ลำเอียงไปแล้วครับฟ้าดิน

 

“ก็เคย...ไม่ต้องมาขำเลยพี่พาย มึงจะถามทำห่าอะไรในเมื่อมึงเองก็รู้ดี...” ผมค่อยๆ เอากรรไกรตัดดอกกุหลาบที่บานเต็มที่เพื่อที่จะเอากลีบดอกของมันมาใช้ก่อนที่มันจะแห้งเหี่ยวและร่วงโรยราไป ส่วนดอกที่ตูมๆ นี่ปล่อยให้มันสวยอยู่บนต้นแบบนั้นไปก่อน

 

“ก็แปลกใจนี่หว่า ก็มึงซุ่มซ่ามมากขนาดนั้นแล้วทำไมไปทำหน้าที่นั้นวะ งานอื่นมีเยอะแยะทำไมไม่ทำ...”

 

“มึงจะให้กูเป็นผู้จัดการร้านเลยดีมั้ย เขี่ยพี่ปอแม่งทิ้งลงไปเลยดีป่ะ พูดอะไรไม่คิด คิดว่ากูจะทำอะไรได้ดีไปกว่าหน้าที่นี้วะ...” จริงๆ ผมชอบทำหน้าที่นี้นะ ได้เจ๊าะแจ๊ะกับสาวๆ ทุกวันสนุกดีออก อาหารตาแบบหลากหลายเลยด้วย

 

“เป็นห่วงเหอะต่อ แต่ก็ดี มองไม่เห็นความเป็นห่วงของกูก็ไม่เป็นไร...” พี่พายมันก้มหน้าก้มตาลงมือเลื่อยต้นกล้วยแล้วครับ สงสัยมันคำนวณค่าห่าอะไรของมันเสร็จแล้วมั้ง แต่ผมนี่ดิยังคำนวณค่าความงอนของไอ้พี่พายไม่ได้เลย

 

“โกรธหรอครับพี่พาย...” ผมเนียนเดินเข้าไปใกล้ๆ พี่พายที่กำลังตั้งหน้าตั้งตาแบบจริงจังในการเลื่อยต้นกล้วย มันไม่ตอบผมเว้ย ไม่เงยหน้าขึ้นมามองด้วย แปลกมากนะเว้ย

 

“วันนี้วันลอยกระทงด้วยกันครั้งแรกของเรานะพี่พาย จะงอนต่อจริงๆ หรอ” ผมก้มหน้าลงไปแล้วเอียงคอมองหน้าพี่พาย แม่งอมยิ้มอยู่ซะงั้นนะไอ้พี่พาย แกล้งกูได้มึงแกล้งไปเลยครับ

 

“น่ารักว่ะ” พี่พายมันหันมายิ้มให้กับผม ผมได้แต่ส่ายหน้าอย่างระอาใจกับความกวนประสาทของพี่พาย ผมเดินมานั่งตัดใบตองเพื่อที่จะได้จัดการเก็บซากที่ไม่ได้ใช้ให้เป็นที่เป็นทาง ผมเป็นคนที่ไม่ค่อยชอบอะไรที่มันรกหูรกตาอ่ะ นิสัยผมคล้ายๆ แม่ อาจจะเพราะว่าผมอยู่กับแม่มานานด้วยแหล่ะมั้ง

 

ผมนั่งลงจัดการเช็ดใบตองเช็ดใบไม้แล้วเอาดอกไม้ล้างน้ำแล้วเอาไปเก็บในตู้เย็นก่อน กว่าจะถึงเวลาลอยกระทงดอกไม้เหี่ยวเป็นเจี๊ยวเป็ดพอดีกัน ว่าแต่กูเปรียบห่าอะไรของกูเนี่ย

 

“โห...แซนวิสน่ากินอ่ะพี่ฝ้าย ต่อขอสองชิ้นได้มั้ยครับ” ผมเดินเข้ามาทางด้านในครัวเพื่อเอาดอกไม้ใส่ถุงเก็บเข้าตู้เย็น ก็พบว่าพี่ฝ้ายกำลังทำแซนวิสแบบพอดีคำใส่ลงกล่อง เนียนหน้าด้านเดินเข้าไปขอแบบไม่มีการอ้อมค้อมอะไร ก็พี่ฝ้ายใจดีจะตายไป

 

“เอาไปสิจ๊ะต่อ หลายๆ ชิ้นก็ได้ พี่ทำเผื่อต่อกับพายไว้แล้วหล่ะ” พี่ฝ้ายจัดการจัดแซนวิสใส่จานให้ผมอย่างใจดี ผมยิ้มแป้นแล้วตะเบ๊ะขอบคุณพี่ฝ้าย พร้อมกับรับมันมาถือเอาไว้ แล้วเดินลั้ลลาออกไปทำกระทงที่หลังบ้านต่อ

 

“อ้าม...” เดินไปหาพี่พายก็จิ้มแซสวิสไปจ่อที่ปากมัน พี่พายมันมองหน้าผมนิดๆ ก่อนที่จะงับแซนวิสเข้าปากไปเคี้ยวตุ้ยๆ น่ารักว่ะไอ้พี่พายเนี่ย มาเป็นเมียกูสักวันสองวันป่ะ จะทะนุถนอมอย่างดี ไม่ทำรุนแรงเหมือนที่มึงทำกูหรอก

 

“คิดเหี้ยไรอยู่ต่อ หน้าตามึงบ่งบอกมากว่าคิดมิดิมิร้ายกับกู” อะไรวะ...หน้ากูมันฟ้องขนาดนั้นเลยหรอวะว่าคิดอะไรไม่ซื่ออ่ะ น่าเบื่อฉิบหาย

 

“ก็แค่คิดว่าพี่พายน่ารักดี อยากได้มาเป็นเมียอ่ะ เราลองสลับกันดูบ้างมั้ยพี่พาย นะๆ ครั้งนึงก็ยังดี...โอ๊ย! พี่พายกูเจ็บนะ” พี่พายมันตบหน้าผากผมแบบไม่แรงมากแต่ก็ไม่ได้เบาห่าอะไรเลย แค่ขอขึ้นมึงบ้างแค่นี้ทำไมต้องรุนแรงกับกูตลอดๆ เลยวะ

 

“ต่อ...มึงดูหมกมุ่นนะครับ เพ้อเจ้อไร้สาระ น้ำหน้าอย่างมึงเนี่ยเป็นเมียดีแล้วอย่ามาอยากเป็นผัวกูเลยครับ” พี่พายมันมองผมด้วยสายตาและสีหน้าที่โคตรหยามเหยียดผมอ่ะ ก็ได้ อย่าเผลอแล้วกันกูจะลองพลิกบทบาทดูบ้าง อย่าให้กูเอาจริงนะพี่พาย มึงเสร็จกูแน่ หึๆ

 

กูว่ามึงเพ้อเจ้อแล้วห่าต่อ

 

“เอาอีกมั้ยพี่พาย...พี่ฝ้ายนี่ทำอาหารอร่อยทุกอย่างเลยว่ะ อีกหน่อยพี่ปอแม่งอ้วนตายห่า” ผมจิ้มแซนวิสจ่อที่ปากพี่พายอีกชิ้น มันก็กินแบบไม่มีปฏิเสธ แถมยังใช้สายตาจ้องไปที่แก้วน้ำอีกต่างหาก เอ้าๆ จ้องเข้าไปเดี๋ยวมันก็วิ่งมาจ่อหลอดที่ปากมึงเองนั่นแหล่ะ

 

“อ้วนห่าอะไร กูว่าช่วงนี้พี่ปอแม่งผอมลงตั้งเยอะ...” ผมเดินไปหยิบแก้วน้ำมาให้คุณชายเค้าได้กิน มันยิ้มให้แบบโคตรน่าฟัดอ่ะ อะไร ทำไมวันนี้กูหื่นแบบแปลกๆ ฮอร์โมนกูพุ่งพล่านรึไงวะเนี่ย”

 

“คงเพราะทำงานเยอะแหล่ะมั้ง วันๆ เห็นทำงานกลับค่ำมืดดึกดื่นเลยนี่หว่า เฮ้อ...แทนที่จะได้ใช้ชีวิตหลังแต่งงานกับพี่ฝ้ายให้คุ้ม แต่ก็ต้องทำงานหนักตลอด นี่กูว่าเรียนจบจะต่อบริหารแล้วมาช่วยพี่ปอดูแลบ้านเสบียงแล้วเนี่ย” อีกแค่ปีเดียวผมก็จะจบแล้วนี่นะ ต้องคิดหาลู่ทางปูเอาไว้ให้กับอนาคตของตัวเอง เวลาแห่งความสนุกสนานมันจะจบลงแล้ว ความรับผิดชอบจะดาหน้าเข้ามาแบบสลอนเลยทีเดียวเชียว

 

“กูก็คิดเหมือนกันว่าจะต่อโทเลย เรียนให้จบจะได้เข้าไปช่วยพ่อกับพี่ชายดูแลกิจการ กูคุยเรื่องนี้กับพี่ชายแล้วมันก็เห็นด้วย อีกอย่างจะได้อยู่เฝ้าเมียต่ออีกหน่อย...นี่แหล่ะประเด็น” นั่นไงพี่พายมึงนี่แบบไม่พ้นเรื่องแบบนี้เลยจริงๆ สินะ

 

“กูว่าอันหลังนี่มันไม่ใช่แล้วพี่พาย เนียนไปแล้วมึง” ผมว่าพี่พายมันเนียนมากไปแล้วครับ ไม่เคยเห็นมันพูดเรื่องจะเรียนต่อโทให้ผมรู้เลย ก็ไม่ได้หมายความว่าต้องบอกกันทุกเรื่องหรือว่าต้องรู้ไปทุกเรื่องหรอกครับ แค่แปลกใจเท่านั้นเอง

 

“ก็ถือว่าได้ประโยชน์สองต่อไง ได้เรียนต่อแล้วก็ยังมองเห็นมึงในสายตา ถึงแม้ว่าอาจจะไม่ได้เฝ้ามึงบ่อยอะไร แต่อย่างน้อยๆ คนอื่นมันยังพอจะเกรงใจบ้างว่าเจ้าของเค้ายังอยู่...” ลึกซึ้งเนอะความคิดมึง ซับซ้อนดีแต่ก็เอาเหอะ เพราะมันเรียนตัวมันก็ได้อ่ะ

 

“ตามใจพี่พายก็แล้วกัน ดีเหมือนกัน...จะได้ไม่ต้องมาคอยคิดถึง” ผมยักคิ้วให้พี่พายที่มองหน้าผมด้วยรอยยิ้ม ช่วงนี้เป็นช่วงที่ผมรู้สึกว่าพวกเรามีความสุขกับชีวิตเพราะเราสามารถคบกันอย่างเปิดเผยต่อหน้าคนที่เรารักได้ มันมีความสุขนะ มันเป็นความสุขที่ไม่อาจจะอธิบายออกมาเป็นคำพูดได้จริงๆ

 

“หมาต่อเอ๊ย...จะน่ารักไปเพื่ออะไรนักหนาวะ” มันเรื่องธรรมดาว่ะพี่พาย คนแบบเป็นต่อแม่งทั้งหล่อทั้งน่ารักมาตั้งแต่ไหนแต่ไรแล้ว มาชมกูแบบนี้คิดว่ากูจะเขินหรอวะ ไม่มีหรอกเพราะว่ากูชินแล้วว่ะ ฮ่าๆ

 

 

 

 

หลังจากที่เราได้ฐานทำกระทงมาแล้วก็มานั่งมองมันกันอยู่สองคน ไอ้ห่าต็อปแม่งเบี้ยวนัดมันโทรมาบอกว่ามันมาไม่ได้แล้ว พ่อกับแม่เกิดกลับมาเลยต้องอยู่บ้านกับพ่อแม่ไม่สามารถออกมาได้ ก็ไม่เป็นไรผมแค่จะจำเอาไว้ว่าวันนี้อุตส่าห์โค่นต้นกล้วยเพื่อเอาต้นมันมาทำกระทงแค่อันเดียว เหอะๆ

 

“มึงว่ามันจะลอยมั้ยวะเนี่ย” พี่พายมันนั่งส่องนั่งมองฐานกระทงที่มันอุตส่าห์นั่งเลื่อยนั่งเจียนมาซะอย่างสวย ผมว่ามันไม่น่าจะจมหรอกนะ

 

“ลองเอาไปลอยน้ำดูก่อนดิพี่พายว่ามันเอียงหรือว่าจมมั้ย แต่กูว่าน่าจะโอแล้วแหล่ะ มึงตัดโคตรเจ๋งอ่ะพี่พาย” ผมยกนิ้วโป้งให้พี่พาย แม่งมีการยืดครับ ยักคิ้วใส่ผมด้วย มึงดูภาคภูมิใจมากเนอะ ฮ่าๆ

 

“เดี๋ยวกูลองเอาไปลอยดูก่อนก็แล้วกัน แล้วนี่มึงทำอะไรวะเนี่ย ไอ้นี่เรียกว่าอะไรอ่ะ...” มันชี้มาที่หัวปลีที่ผมแอบไปขโมยมาจากอีกต้นที่มันออกเครือเรียบร้อยแล้ว กะว่าจะเอาหัวปลีมาทำกระทงอ่ะ สีมันสวยดี

 

“เค้าเรียกว่าหัวปลีไง พี่พายมึงไม่รู้จักหรอวะ...” มันส่ายหน้าแบบจริงจังมากๆ เดี๋ยวพี่พาย...มึงโตมาได้ยังไงวะเนี่ยไม่รู้จักหัวปลี คือกูงงมากอ่ะ มึงไม่เคยเรียนหรอวะ

 

“กูเคยได้ยินแต่ไม่เคยเห็นอ่ะ” พี่พายมันหน้ามึนใส่ผม ผมพยักหน้ารับแบบเอ๋อๆ ซึ่งปกติกูก็เอ๋ออยู่แล้วนะ มาเจอไอ้พี่พายนี่กูเอ๋อแดกแบบคูณสิบอ่ะ

 

“เออช่างมันเถอะพี่พาย ไปลอยน้ำดูไปแล้วจะได้ลงมือกันสักที กูอยากเข้าไปอาบน้ำแล้วเนี่ย” ตื่นมาก็วุ่นกับการทำกระทงเลยครับ ทั้งๆ ที่ออกไปซื้อเอาก็จบแล้วใช่ป่ะ แต่ไม่ได้เว้ย นี่มันเป็นลอยกระทงครั้งแรกของผมกับพี่พายเลยนะเว้ย เพราะฉะนั้นมันต้องพิเศษหน่อย ทำกระทงกันเองจะสวยไม่สวยช่างเถอะแค่อยากทำด้วยกันอะไรแบบนี้

 

อย่าๆ อย่ามาอิจฉาตาร้อน แค่นี้ผมก็ร้อนมากพอแล้วครับ ฮ่าๆ

 

“ผ่านเว้ย! ฝีมือใครวะแม่งโคตรเจ๋งอ่ะ” พี่พายมันเดินยิ้มร่ากลับมาเลยครับ มันภาคภูมิใจในฝีมือตัวเองแบบสุดๆ อ่ะครับเห็นแล้วก็ขำแต่ต้องกลั้นเอาไว้ เดี๋ยวพ่อคุณจะงอนเอาอีก

 

“เออ...แม่งโคตรเจ๋งอ่ะ ว่าแต่ว่าปีที่แล้วมึงไปลอยกระทงที่ไหนวะพี่พาย...” ผมเริ่มต้นตัดปลีกล้วยเพื่อที่จะเอาปลีกับเกสรมาตกแต่งทำกระทง

 

“อืม...น่าจะที่ผับสักที่หรือไม่ก็ที่โรงแรมสักแห่ง กูจำไม่ได้ว่ะ...” แหม่ะ! ถึงมันจะผ่านมาแล้วก็เหอะ แต่กูแอบเคืองได้มั้ยเนี่ย แต่ก็ช่างมันเหอะมันเป็นเรื่องของอดีตมันผ่านไปแล้ว และตั้งแต่ที่คบกันมาพี่พายก็พิสูจน์แล้วว่ามีผมแค่คนเดียว ไม่เคยไปยุ่งกับใครที่ไหนอีก ก็พอแล้วหล่ะเนอะ

 

“เลวครบสูตรจริงๆ ไอ้เจ้าชายแบดบอยเอ๊ย” ผมเอาดอกดาวเรืองปาใส่พี่พายไปทีด้วยความหมั่นไส้ พี่พายมันมองผมพร้อมกับยิ้มมุมปากได้โคตรเจ้าเล่ห์ มันขยับเข้ามานั่งใกล้ๆ แล้วคว้ามือของผมไปกุมเอาไว้หลวมๆ

 

“หึงหรอครับ...ก็ตอนนั้นยังไม่เจอมึงนี่นา ถ้าเจอมึงก่อนหน้านั้นก็ไม่สนใจใครหรอก น่ารักขนาดนี้” พี่พายมันเนียนหอมแก้มผมอย่างแรง เนียนมากไปแล้วห่าพี่พาย

 

“เอ่อ...พี่เอาแซนวิสมาให้จ้าน้องต่อ” เสียงของพี่ฝ้ายที่ดังขึ้นมาอย่างเก้อๆ ทำเอาผมหน้าร้อนฉ่าขึ้นมาทันที พี่พายมันขยับออกห่างจากผมแล้วเนียนก้มหน้าก้มตาสำรวจฐานกระทงต่อไป ทิ้งให้ผมเผชิญหน้ากับสายตาแบบเขินๆ ของพี่ฝ้าย

 

“ขอบคุณครับพี่ฝ้าย...” รับแซนวิสมาวางเอาไว้พี่ฝ้ายก็เดินกลับเข้าบ้านไป ผมต่อยแขนไอ้พี่พายมันหนึ่งทีโทษฐานที่มันมาทำประเจิดประเจ้อกับผมแบบนี้

 

“อะไรของมึงวะต่ออย่าทำร้ายร่างกายกูดิ เขินหรือว่าหึงเอาสักอย่าง” พี่พายมันต่อว่าที่ผมไปต่อยแขนมัน ดูมันสำออยทำเป็นลูบแขนป้อยๆ ทำหน้าตาเหมือนว่าเจ็บเสียเต็มประดาทั้งๆ ที่ผมไม่ได้ทำอะไรรุนแรงเลยสักนิด

 

“ไม่สนใจ ไม่พูดด้วยแล้วเหอะพี่พาย กูจะทำกระทงแล้ว” ผมคว้าเอาฐานกระทงมาจากตรงหน้าพี่พาย ถ้าขืนยังไม่เริ่มต้นลงมือคืนนี้อาจจะไม่ได้ลอยอ่ะครับ ผมมันพวกไม่ถนัดกับงานอะไรแบบนี้ เคยไปกับไอ้เฟียไปช่วยไอ้พวกสินกำมันทำกระทงขายเมื่อปีที่แล้ว ก็ทำแค่โรยดอกไม้อ่ะครับ ฮ่าๆ เห็นพวกมันกวนตีนแบบนั้นแต่เรื่องงานฝีมือนี่ต้องยกให้พวกมันเลยนะเว้ย ขายดิบขายดีเป็นเทน้ำเทท่า  ลูกค้าส่วนใหญ่ก็มีแต่สาวๆ ทั้งนั้นอ่ะ

 

“งอนอะไรกูอ่ะครับน้องต่อ เรื่องที่กูตอบเรื่องลอยกระทงหรอวะ มันผ่านมาแล้วเหอะต่ออย่าคิดเล็กคิดน้อยดิวะ...” รู้ได้ไงว่ากูคิดเล็กคิดน้อยวะพี่พาย กูแค่หมั่นไส้พ่อคนหล่อเลือกได้ เอดส์ไม่แดกตายห่าก็บุญแล้วสัด

 

“นี่โกรธกูเรื่องนั้นจริงๆ หรอวะต่อ มึงนั่นแหล่ะที่ผิด...”

 

“อะไรของมึงวะพี่พาย...กูผิดตรงไหน” ผมถึงขั้นร้องหืมในใจ คือกูผิดตรงไหนวะบอกมาดิไอ้ห่าพี่พาย นี่เริ่มชวนทะเลาะอีกแล้วใช่ป่ะเนี่ย

 

“ก็ผิดที่เสือกไม่มาเจอกูเร็วกว่านี้ไง...” เอ่อ! กูพูดอะไรไม่ออกครับ เถียงไปกูก็แพ้อ่ะครับ เลยไม่พูดเลยดีกว่า แม่งไม่รู้ว่าตอนนี้ผมกับมันใครแม่งงี่เง่ามากกว่ากันก็ไม่รู้

 

“ถามจริงๆ เหอะพี่พาย มีอะไรกับคนที่ไม่ได้รักมันรู้สึกดีหรอวะ...” นี่ไม่ได้ชวนดราม่าแค่อยากรู้ว่าทำไมพวกมันถึงได้ชอบการมีเซ็กส์กันจัง กับคนที่ไม่ได้รักนี่มันทำลงได้ไงวะ ไม่รู้ดิ! อาจจะมีแค่ผมที่ต่างจากคนอื่นๆ มั้ง เห็นทั้งไอ้ต็อป ไอ้พี่พาย แล้วก็หลายๆ คนที่อยู่รอบตัวผมมันก็เป็นแบบนี้ทั้งนั้น

 

“มันก็ไม่ได้รู้สึกดีแต่มันได้ระบายอารมณ์...” ตอบตรงสมเป็นมึงอ่ะพี่พาย แต่จะโทษไอ้พวกนี้ฝ่ายเดียวก็ไม่ได้หรอกเพราะว่าอีกฝ่ายยอมเป็นของเล่นให้พวกมันกันเองนี่นะ

 

“แล้วที่ผ่านๆ มาเนี่ยไม่มีใครสักคนที่รู้สึกแบบติดใจ อยากสานต่อมากกว่าแค่คู่นอนบ้างหรอวะ...” นี่กูกำลังถามอะไรอยู่วะเนี่ย ผมก็ไม่ได้รู้สึกดีหรอกที่ต้องมานั่งขุดคุ้ยถามอะไรแบบนี้ แต่ปากมันถามออกไปแล้วนี่หว่า บางทีมันอาจจะเป็นเรื่องที่ผม  ข้องใจและอยากถามมาตั้งนานแล้วก็ได้มั้ง

 

“ต่อ...กูขอโทษ” พี่พายมันเอื้อมมือมาจับมือผม ผมมองหน้าพี่พายด้วยความรู้สึกที่ว่ามันกำลังรู้สึกผิด คือกูไม่ได้จะดราม่าขนาดนั้นนะเว้ย แต่กูก็ไม่รู้เหมือนกันว่ากูอยู่ในอารมณ์ไหน หรือว่ากูงี่เง่าเกินไปวะ

 

“ขอโทษเรื่องอะไร” รู้นะว่าเรื่องอะไร แต่แค่อยากแน่ใจว่ามันใช่หรือเปล่า ผมไม่ได้โกรธอะไรพี่พายมันหรอกนะ ผมไม่ได้ไร้เหตุผลอะไรมากมายขนาดนั้นรึเปล่าวะ เรื่องมันผ่านไปแล้วรื้อฟื้นมาก็ไม่มีประโยชน์อะไร

 

“ก็ขอโทษที่เคยทำตัวไม่ดี มึงคงรู้สึกแย่กับกูอยู่ใช่มั้ย กูยอมรับว่าเมื่อก่อนกูเหี้ย...”

 

“มากๆ ด้วย” ผมต่อให้พี่พายมันแบบไม่ต้องร้องขอ มันมองหน้าผมแบบเคืองๆ เลยทีเดียว เป็นอะไรที่ฮานามิมากๆ ฮ่าๆ

 

“ช่างมันเหอะพี่พาย กูงี่เง่าเองแหล่ะที่ดันไปขุดเรื่องเก่าๆ ขึ้นมา มันผ่านแล้วก็ให้มันผ่านไปเหอะ ตอนนี้มึงก็เป็นคนดีแล้วนี่นา ดีมากๆ ด้วยนะเว้ย” ผมเอื้อมมือไปบีบจมูกพี่พายมันอย่างหมั่นไส้ มาทำหน้าอ้อนๆ ใส่คิดว่าน่ารักมากป่ะให้ทาย

 

น่ารักรึเปล่าก็ไม่รู้ รู้แค่ว่ารักแม่งไปจนจะหมดใจแล้วเนี่ย

 

.

.

.

.

 

 

 

“มึงไม่ได้งี่เง่าหรอก ที่ผ่านมามึงไม่เคยพูดเรื่องเก่าๆ ของกูเลย ถ้าเป็นคนอื่นคงขุดมาพูดหมดทุกอย่าง แต่กูก็เลิกหมดแล้วจริงๆ นะต่อ ตั้งแต่ที่ตามจีบมึง ตั้งแต่ที่มึงบอกว่าไม่ชอบคนเจ้าชู้ คนหลายใจ กูก็เลิกทุกอย่างแล้วหันมาชอบแค่มึงคนเดียว...”

 

“กูรู้แล้วน่าพี่พาย เห็นอยู่กับตา รู้ได้ด้วยหัวใจเลยล่ะ ไม่เอาไม่คุยเรื่องนี้แล้ว กูขอโทษนะที่งี่เง่า ว่าแต่ว่าเราจะไปกันตอนกี่โมงดีวะพี่พาย ไม่อยากกลับดึกมากนะพรุ่งนี้มีเรียน” ผมว่าเปลี่ยนเรื่องไปเลยดีกว่า พี่พายมันจะได้ไม่ต้องคิดอะไรมากมาย เรื่องมันผ่านไปแล้วก็ช่างมันเถอะ

 

“ทำกระทงเสร็จอาบน้ำอาบท่าแล้วออกเลยก็ได้เผื่อว่ารถติด ไปลอยที่คนเงียบๆ ดีกว่าเนอะ คนเยอะๆ เบียดกันแล้วน่ารำคาญ” ไม่ต้องบอกกูก็รู้ครับพี่พายเพราะว่ามึงเป็นคนที่เข้ากับใครไม่ได้ไง เห็นเข้ากับกูง่ายอยู่คนเดียวอ่ะ...ทำไมกูสัมผัสได้ถึงความหื่นแบบแปลกๆ ฮ่าๆ

 

“เอาแบบนั้นก็ได้ เพราะฉะนั้นเรามาเริ่มต้นลงมือทำกระทงกันเถอะพี่พาย กูคันไม้คันมือและ” ที่ว่าคันไม่คันมือนี่ไม่ได้หมายความว่าอยากจะเริ่มทำใจจะขาดอะไรแบบนั้น แต่ว่ายางกล้วยมันเริ่มทำร้ายมืออันบอบบางของผมแล้วนี่สิ ฮ่าๆ แต่ก็ยังพอทนเว้ย เพื่อวันลอยกระทงปีแรกของเรา ปีหน้านี่ซื้อเอาเหอะพี่พายจะไม้ไม่ต้องลำบากลำบน นี่ถ้าพี่ปอมันรู้ว่าตัดต้นกล้วยเพื่อเอามาทำกระทงแค่กระทงเดียวเนี่ย มันอาจจะด่าได้นะเว้ย

 

“ให้กูทำอะไรมั่งวะ บอกตามตรงกูไม่เคยทำเลยนะเว้ย ลอยกระทงครั้งสุดท้ายก็เมื่อตอนที่...” แล้วพี่พายมันก็เงียบลงไป ถ้าให้เดาก็คงจะตอนที่คบกับยัยคุณน้ำสินะ

 

“เดี๋ยวกูทำเองก็ได้ไม่น่าจะยากเท่าไหร่” ผมไม่พูดถึงประเด็นนั้นปล่อยมันไป พี่พายมันก็ไม่ได้คิดอะไรหรอก แต่ที่มันหยุดเพราะมันคงกลัวว่าผมจะคิดมาก

 

“ให้กูช่วยอะไรก็บอกแล้วกัน ตอนนี้กูจะนั่งหล่อเป็นกำลังใจให้เมียก็แล้วกันนะครับ” คือพี่พายมึงรู้อะไรป่ะ มึงช่วยเงียบไม่ต้องพูดขึ้นมามันจะดีมากอ่ะ ฮ่าๆ

 

ผมเริ่มต้นลงมือทำกระทงจากกลีบปลีกล้วย ก็ไม่ยากนะเพราะว่าส่องภาพจากในไอแพดไปทำตามไปก็ได้อยู่ เริ่มต้นจากตัดใบตองเป็นวงกลมขนาดเท่ากับฐานรองแล้วกลัดด้วยตะปูหมุด แปะรอบๆ ฐานรองให้เรียบร้อยแล้วก็เอาตะปูหมุดมา กลัดเกสรของหัวปลีรอบๆ ฐานรองกระทง

 

“ฮัดช่า!! ดูดีขึ้นมาแล้วใช่ป่ะพี่พาย” ผมอวดมันเลยเว้ย แบบกูก็ไม่เคยทำเหมือนกันบอกตามตรง ปกติลอยแต่ที่บ้านเสบียงกระทงขนมปังที่อบกันเองทั้งนั้นอ่ะ ไม่เคยมานั่งทำอะไรแบบนี้หรอก พี่พายมันชูนิ้วโป้งให้ผมพร้อมกับรอยยิ้มหล่อๆ ที่ส่งมาให้ กำลังใจมาเต็มเลยเว้ย ฮ่าๆ

 

“ต่อไปก็เอากลีบปลีกล้วยสีอ่อนที่สุดมาพับแล้วกลัดรอบๆ กระทง” อ่านตามในเว็บนะครับเหมือนง่ายนะเว้ยแต่คนที่ไม่เคยทำมันก็ไม่คล่องไง แต่ค่อยๆ ทำไปก็โอเคนะ ได้มาแล้วชั้นที่หนึ่ง

 

ถามว่าทำไมถึงเอาหัวปลีมาทำ ผมว่ามันแปลกดีอ่ะ สีมันก็สวยด้วยมันไล่สีอ่อนเข้มตามธรรมชาติเลยอ่ะครับ คนคิดค้นนี่ก็โคตรฉลาดอ่ะนะ ผมก็นั่งทำชั้นที่สอง สาม สี่ มาเรื่อยๆ โดยมีพี่พายมันคอยส่งหมุดมาให้ มันเองก็ดูตั้งอกตั้งใจมากเหมือนกัน

 

“ชั้นสุดท้ายแล้วเว้ยครับพี่พาย” ผมยิ้มร่าอย่างดีใจ ไม่สวยเหมือนในแบบแต่ก็สวยตามแบบฉบับกูอ่ะครับใครจะทำไม คนเราต้องพอใจในสิ่งที่ตัวเองมี สิ่งที่ตัวเองทำได้เว้ย อย่าไปเทียบกับคนอื่นให้เป็นทุกข์ครับ ผมกำลังแถครับ เหอะๆ

 

“เออ!! สวยดีว่ะต่อ ฝีมือมึงเข้าขั้นเลยนะเว้ย” พี่พายมันหลอกด่ากูหรือเปล่าวะ แต่เท่าที่ดูก็โอเคแล้วนะเนี่ย ชั้นสุดท้ายติดยากนิดนึงเพราะมันไล่ระดับลงมาเรื่อยๆ พยายามจับอย่างดีแล้วก็พับกลีบปลีกล้วยสีที่เข้มที่สุดที่มันออกแดงๆ นั่นแหล่ะแล้วค่อยๆ เอาหมุดปักครับ

 

“ห่าเอ๊ย...โดนจนได้นะกู” ผมวางกระทงของเราลงแล้วมองดูนิ้วตัวเองที่มีเลือดไหลซึมขึ้นมา พี่พายมันคว้ามือของผมทันที พี่พายแตะปากลงมาที่นิ้วมือของผมแล้วค่อยๆ ดูดเลือดที่นิ้วของผมเบาๆ ผมพยายามยื้อเต็มที่แต่พี่พายมันก็จับมือของผมเอาไว้

 

“พี่พายนิ้วกูเลอะนะเว้ย...”

 

“กูไม่ได้รังเกียจนี่หว่า มึงเลือดออกนะต่อ” พี่พายมันหันซ้ายหันขวาแล้วคว้าเอากระดาษทิชชู่มาพันๆ ที่นิ้วมือของผม

 

“ก็มันสกปรกนี่หว่า อีกอย่างกูก็ไม่ได้เจ็บอะไรมากเท่าไหร่ แต่ก็ขอบคุณครับพี่พาย” พี่พายน่ารักมากๆ เลยใช่มั้ยล่ะ มันเป็นห่วงผมมากๆ ทั้งๆ ที่นิ้วผมเต็มไปด้วยยางกล้วยแท้ๆ แต่พี่พายก็ไม่ลังเลที่จะทำการดูดเลือดจากนิ้วมือเลอะๆ ของผม

 

“ก็รักนี่นะ ถ้าไม่รักจะทำแบบนี้ให้หรอครับ” พี่พายยีหัวผมเบาๆ แล้วยิ้มให้ ผมยิ้มกว้างอย่างซึ้งใจ แต่ทว่ารอยยิ้มกว้างๆ ของผมก็แปลเปลี่ยนเป็นรอยยิ้มแบบเก้อๆ เขินๆ เมื่อมองเลยไปทางด้านหลังพี่พายแล้วพบว่าคุณนายพรทิพย์กำลังยืนกอดอกมองมาด้วยรอยยิ้มล้อเลียน

 

“แหม่ะ! เห็นเด็กๆ รักกันแล้วมันอิจฉายังไงก็ไม่รู้” นั่นไง มาแล้วคุณนายพรทิพย์ ชอบแซวผมอยู่เรื่อยเลย แม่ผมนี่โคตรล้ำพอๆ กับไอ้พี่ปออ่ะ ไม่ใช่แค่รับเรื่องของผมได้นะ ยังสนับสนุนอีกต่างหาก

 

“แม่อ่ะ...”

 

“รักมากเลยครับแม่ ลูกชายแม่น่ารักมากครับ” ห่าพี่พายมึงก็นะ...ทำเอากูพูดอะไรไม่ออกเลยห่า แม่งโคตรจะอายเลยจริงๆ

 

“ถ้าต่อดื้อพายจัดการได้เลยนะ แม่จะทำเป็นไม่รู้ไม่เห็นก็แล้วกัน...”

 

“อะไรอ่ะแม่...ต่อลูกแม่นะไม่ใช่ไอ้พี่พาย ทำไมชอบเข้าข้างคนอื่นอยู่เรื่อยเลย” ผมอดที่จะโวยไม่ได้ ต้องรักษาสิทธิ์สักหน่อย ถึงแม้จะรู้ว่ามันไม่ได้ผลอะไรก็ตามที

 

“คนอื่นที่ไหน นี่ว่าที่ลูกเขยเลยนะต่อ...ไปดีกว่าเห็นคนเขินแล้วหมั่นไส้...” มาปล่อยระเบิดลูกใหญ่แล้วก็เดินจากไป นี่แหล่ะแม่ผม คุณนายพรทิพย์ตัวจริงเสียงจริง ส่วนไอ้พี่พายนี่ก็ยิ้มแป้นแบบตามึงหายไปจากโลกใบนี้แล้ว ชอบอกชอบใจเหลือเกินนะครับไอ้ว่าที่ลูกเขย

 

แต่ในความจริงมันเป็นลูกเขยไปแล้วต่างหากแม่

 

“ไม่ต้องพูดเลยพี่พาย” มึงไม่ต้องอ้าปากพูดเลยห่าพี่พาย แค่นี้กูก็เขินมากพอแล้ว ยังไม่ชินสักทีเวลาที่แม่มาเจอผมกับพี่พายแบบโหมดสวีทอะไรแบบนี้

 

“ครับๆ เมียว่าไงก็ว่างั้นครับ จะนั่งหล่อเงียบๆ ไม่พูดอะไรเลย” อารมณ์ดีเหลือเกินนะมึงไอ้พี่พาย ผมละความสนใจจากพี่พายมันก่อน หันมาจัดการกระทงที่เหลืออีกแค่นิดเดียวก็จะเสร็จแล้ว

 

“เสร็จแล้วเว้ยพี่พาย เป็นไงๆ สวยป่ะ...โธ่!! คนแบบเป็นต่อพ่อทุกสถาบันถ้ามันตั้งใจทำอะไรจริงจังมันก็ทำได้ครับ” โอยๆ กระทงอันแรกของการลอยกระทงด้วยกันปีแรกของเราแม่งฟินเว่อร์อ่ะ คือมันเป็นการผสมผสานการทำงานร่วมกันระหว่างผมกับพี่พายเลยนะเว้ย มันอุตส่าห์เลื่อยต้นกล้วยให้ ผมก็นั่งทำสานต่อเจตนารมณ์จนเสร็จ เหลือแค่โรยดอกไม้อีกนิดหน่อยก็เสร็จละ

 

“เออ...สวยดีว่ะต่อ มึงมันเจ๋ง” พี่พายมันยื่นนิ้วโป้งมาแปะที่หน้าผากของผม ผมยักคิ้วรับคำชมแบบโคตรจะภูมิใจอ่ะ น้องไอกูอยู่ไหนวะมามะมาถ่ายรูปดีกว่า แท็กไปหาไอ้เตี้ยทรพีที่หนีไม่ยอมมาทำกระทงด้วยกัน คาดการณ์ว่าผมอาจจะถูกพี่ปอกระทืบตายได้ที่ลากมันตื่นแต่เช้ามาตัดต้นกล้วยให้ แล้วใช้แค่ทำกระทงอันเดียวเนี่ย

 

“พี่พายถ่ายรูปกัน...” ผมยกกระทงแล้วขยับไปนั่งข้างๆ พี่พาย ไม่ได้เว้ยรักต้องเปิด เราทำอะไรอยู่ต้องบอกให้คนทั้งโลกรับรู้ ฮ่าๆ ไม่ใช่ดิ มันเป็นเรื่องธรรมดาอ่ะครับ ต้องอัพ IG ไม่ว่าจะ กิน จะนอน จะเที่ยว จะห่าอะไรต้องอัพครับเดี๋ยวมันจะไม่อินเทรน

 

ผมนั่งข้างๆ พี่พายแล้วส่งมือถือของผมให้พี่พายเป็นคนถ่าย เราสองคนนั่งชิดกัน หน้าแทบจะชนกันแล้วครับ พื้นที่มันจำกัดเว้ยไม่ได้อยากจะสวีทโชว์ใคร มือนึงถือกระทงอีกมือชูนิ้วโป้งชื่นชมผลงานตัวเองแบบไม่แคร์สื่อ สวยไม่สวยกูก็ว่าสวยอ่ะ ณ จุดนี้

 

 

“เจ๋งสุดอ่ะพี่พาย เดี๋ยวค่อยโรยดอกไม้กับปักธูปเทียนแล้วกันเนอะ” ผมมองดูภาพที่มีคนหล่อสองคนกับกระทงสวยๆ หนึ่งอัน แม่งลงตัวมากอ่ะ นี่พูดแบบไม่ได้หลงตัวเองเลยนะเว้ย

 

Pentor0104

ทำกระทงด้วยกันกับ @BlackPieฟินเว่อร์ 555 แม่งโคตรดูดีทั้งคนทั้งกระทง (ไม่ได้หลงตัวเองนะครับ หลักฐานมันชัดเจนขนาดนี้ หึๆ) cc : @Paparazzi เพื่อกดดันแม่ง

 

พิมพ์ยิกๆ แล้วอัพเลยครับ กดดันไอ้ต็อปให้มันออกมาแสดงความผิดของมัน เชื่อเถอะว่าเดี๋ยวมันก็มาเม้น แล้วพี่โก้ก็จะตามาแก้ข่าวให้สุดที่รักของมัน จริงๆ แล้วช่วงหลังๆ มานี่ผมไม่ค่อยเล่น IG เท่าไหร่ คนตามเยอะแล้วกลัวเหมือนกันนะ ก็ต้องเข้าใจแหล่ะครับว่าผมมันฮอต มันดัง หน้าตาดีก็อย่างนี้แหล่ะ

 

แต่ได้ข่าวว่าที่มาตามเนี่ยกว่า 80% เป็นสาววายทั้งนั้น อัพภาพคู่ทีคำว่า ฟิน มาเต็มเลยครับ นี่ผมกะว่าคนตามกันมากๆ แบบนี้จะชวนพี่พายมันขายครีมแล้วเนี่ย ฮ่าๆ ทำไมต้องขายครีมก็ไม่รู้ กูงงวิถีเซเลปมากบอกตรง

 

“นั่นไงไอ้ต็อปแม่งมาแล้วพี่พาย มันบอกว่ากระทงสวยเหมาะกับคนน่ารักแบบมันมากกว่า ไอ้ห่าต็อปเอ๊ย...” ไม่สำนึกอีกนะครับมึง นี่กูกดดันมึงไม่ใช่ให้มึงมาระริกระรี้ใส่กูครับ

 

“ห่าพี่พาย!! อะไรคือการที่มึงไปเม้นว่านี่คือกระทงแห่งความรักครับ” กูจะบ้าตายกับไอ้พี่พาย กลัวคนเค้าไม่รู้รึไงครับว่ากูทำด้วยความรักเนี่ย รักมากจนเลือดตกยางออกเลยห่า

 

“กลัวคนไม่รู้ไง ฮ่าๆ ไอ้ห่าโก้แม่งมาแขวะใส่กูอีกต่างหาก ช่างแม่งมันเก็บของแล้วไปอาบน้ำกันเหอะต่อ จะค่ำแล้ว...ยุงจะหามกูไปทำผัวแล้วครับ” พี่พายมึงก็แอบฮาเป็นเหมือนกันเนอะ ฮ่าๆ

 

..........

 

 

 

 

จริงๆ แล้วเราควรจะไปลอยกระทงตรงที่มันสว่างๆ ที่เค้าจัดงานและทำการเตรียมสถานที่เอาไว้ให้แล้วใช่มั้ยครับ แต่ผมกับพี่พายกลับเลือกมาที่ที่เงียบๆ คนน้อยกว่าเพื่อหลีกเลี่ยงความวุ่นวายของผู้คนที่ไม่รู้ว่ามาจากที่ไหนกันนักหนา

 

เราสองคนเดินชิวๆ กันมาตามทางที่มีแสงไฟจากข้างทางส่องสว่างพอให้เห็นทางเดิน มีคู่รักที่แอบมาอยู่กันแบบเงียบๆ หลายคู่เหมือนกัน แต่คงมีแค่คู่ของผมกับพี่พายที่ดูแตกต่างจากคู่อื่นๆ แต่ใครสนล่ะว่ามั้ย...ถึงจะแตกต่างแต่มันก็ไม่ต่างกันหรอก

 

ที่ว่าแตกต่างแต่ไม่ต่างก็คือถึงเราจะแตกต่างกว่าคู่อื่นๆ ตรงที่เราเป็นเพศเดียวกัน แต่ทว่าพวกเราก็มีความรักที่ไม่ได้แตกต่างไปจากคู่รักคู่อื่นๆ เลย ผมคิดแบบนั้นนะ ผมเชื่อว่าความรักของผมกับพี่พายไม่ได้น้อยไปกว่าใครๆ เผลอๆ อาจจะมากกว่าคู่รักบางคู่ด้วยซ้ำ

 

“ต่อ...” พี่พายมันเอื้อมมือมาจับไหล่ของผมที่กำลังจะข้ามทาง พี่พายรั้งตัวผมเอาไว้ด้วยการจับไหล่ และเจ้าตัวก็เดินนำหน้าผมออกไปก่อนหนึ่งก้าวเพื่อมองดูถนนว่าสามารถข้ามได้หรือไม่

 

“ข้ามได้แล้วต่อ...ถนนว่างแล้ว” พี่พายหันมายิ้มให้กับผม แสงสลัวๆ จากแสงไฟทางกับแสงนวลตาจากแสงจันทราที่นวลผ่องเต็มดวง ช่วยทำให้ผมเห็นรอยยิ้มของ   พี่พายชัดเจนยิ่งขึ้น

 

“ขอบคุณครับ” เราสองคนก็มีช่วงเวลาที่พูดจาดีใส่กันนะเว้ย ไม่ใช่จะมึงมาพาโวยกันตลอดเวลาอะไรแบบนั้น เราจะรู้กันเองว่าเวลาไหนที่เราจะพูดเพราะๆ ใส่กันเพื่ออะไร อย่างเวลาเอาใจ อ้อน ง้องอน นี่คำพูดหวานหูจะถูกยกมาใช้เป็นพิเศษ

 

“เดี๋ยวเราลอยกระทงเสร็จแล้วปล่อยโคมกันมั้ยพี่พาย เหมือนตรงนั้นจะมีคนขายโคมลอยด้วยนะ กูไม่เคยปล่อยโคมเลยอ่ะ” จริงๆ แล้วชีวิตวัยรุ่นของผมนี่ก็อยู่แต่บ้านกับร้านอ่ะ ไม่ค่อยได้ไปเที่ยวไหนอะไรเท่าไหร่ ก็มีเบื่อบ้างในบางอารมณ์ แต่ทั้งแม่ทั้งพี่ปอต่างก็ทำงานกันอย่างหนัก ผมจะเอาแต่เที่ยวเล่นก็ใช่ที่

 

แต่ตอนนี้แม่กับพี่ปอต่างก็ถีบหัวส่งผมออกมาสู่โลกกว้าง แม่บอกว่าให้ออกมาเรียนรู้ชีวิตบ้างจะได้ทันคน ก็ดีครับ...ได้เจออะไรแปลกใหม่เยอะดี ทั้งเพื่อนใหม่ๆ ชีวิตในแบบที่ไม่เคยได้สัมผัส คนแปลกหน้าที่ค่อยๆ ขยับความสัมพันธ์มาเป็นคนรู้ใจ ก็ถือว่าเป็นเรื่องราวดีๆ ที่อยากจะบอกต่อให้คุณๆ ได้รับรู้กันอ่ะเนอะ

 

“เฮ้ย...ทำไมทำแบบนี้ตลอดเลย” ผมกับพี่พายหันไปมองเสียงที่ดังมาจากทางด้านหลัง ภาพที่เราเห็นคือผู้หญิงคนหนึ่งยืนอยู่อีกฝั่งของถนนที่เราสองคนเพิ่งข้ามมาด้วยกัน ส่วนคนที่เธอตะโกนเรียกเดินข้ามฝั่งมาแล้ว และยังหันไปมองแบบไม่ใส่ใจก่อนจะเดินเลยผมกับพี่พายไป

 

“มึงว่าเค้าเป็นแฟนกันป่ะวะ” ผมว่าน่าจะใช่แหล่ะ ท่าทางน่าจะทะเลาะกันด้วย พี่พายมันจับไหล่ของผมแล้วดันให้ก้าวเดินไปข้างหน้า

 

“มันไม่ใช่เรื่องของเราหรอกต่อ อย่าไปมองเค้าเลย เค้าคงไม่อยากให้เรามองหรอกมั้ง” พี่พายมันเอามือวางบนหัวของผมแล้วตบเบาๆ ผมหันไปมองอีกรอบก็พบว่าเธอเดินข้ามฝั่งมาแล้ว ใบหน้านั้นอาบไปด้วยน้ำตา

 

ก็อย่างที่บอกไปแล้วนั่นแหล่ะว่าไม่มีอะไรเป็นหลักประกันได้หรอกว่าคู่รักปกติแบบที่คนในสังคมยอมรับ จะรักกันมากกว่าคู่รักที่คนในสังคมมองว่าผิดปกติแบบพวกผม พี่พายมันไม่เคยทิ้งให้ผมอยู่ข้างหลังในเวลาที่มันโกรธหรือว่าเราทะเลาะกัน เราจะเคลียร์กันให้จบ ให้เข้าใจกันในที่สุด

 

“กูดีใจนะที่มึงไม่เคยทำกับกูแบบนี้...”

 

“ใครเค้าจะทิ้งมึงลงวะต่อ น่ารักแบบนี้มีตัวเดียวในโลก กูไม่ปล่อยให้ใครมาคว้าไปหรอก” พี่พายมันรับกระทงไปถือมืออีกข้างก็กอดคอของผมเอาไว้ เราเดินไปที่ริมแม่น้ำที่มีตะเกียงจุดเอาไว้เป็นจุดๆ

 

“พูดซะเหมือนว่ากูไม่ใช่คนอ่ะพี่พาย...” ผมว่าผมชินแล้วนะกับคำพูดคำจาของพี่พายเนี่ย มันก็เป็นของมันแบบนี้แหล่ะ ต่อให้พี่พายมันพยายามพูดดีๆ กับผมมากแค่ไหน แต่สุดท้ายมันก็ไปไม่รอดหรอกครับ กลับมาหมาต่ออย่างนั้นอย่างนี้เหมือนเดิมนั่นแหล่ะ

 

“ล้อเล่นครับ...รักจะตายใครจะไปทำแบบนั้นกับมึงลงวะต่อ กูเกลียดน้ำตามึงจะตายไป ทำให้มึงร้องไห้นี่กูเกลียดตัวเองฉิบหาย” เราสองคนจุดเทียนจุดธูปอยู่ด้วยกันตรงตะเกียงริมทาง รอบๆ ตัวเรามีผู้คนกระจัดกระจายอยู่ตามริมแม่น้ำ อาจจะไม่เยอะมากเหมือนสถานที่ที่มีการจัดงาน แต่ก็ถือว่ามีคนที่ชอบความเงียบสงบอยู่มากเหมือนกันนะ

 

“ก็ดีแล้วอย่าทำกูร้องไห้เลย กูไม่อยากเป็นคนอ่อนแออะไรแบบนั้นหรอก มันไม่แมนว่ะ ฮ่า” ตอนนี้เทียนกับธูปติดไฟเพิ่มความสว่างทำให้เรามองเห็นหน้าของกันและกันชัดเจนยิ่งขึ้น

 

“ลอยกระทงกันเหอะพี่พาย อากาศเริ่มเย็นแล้ว” ผมกับพี่พายนั่งลงริมแม่น้ำ พี่พายวางมือลงบนมือของผมที่จับกระทงขึ้นมาอธิษฐาน เรามองสบตากันและยิ้มให้กันก่อนที่จะอธิษฐานและขอขมาพระแม่คงคาตามธรรมเนียมและประเพณี

 

“ลอยเลยนะครับ” พี่พายค่อยๆ ประคองมือของผมที่ประคองกระทงอีกที เราปล่อยกระทงที่เราทำด้วยกันลงสู่แม่น้ำแล้ววักน้ำไล่ให้กระทงลอยไปเรื่อยๆ พี่พายกอดไหล่ผมแล้วรั้งผมเข้ามาใกล้ มือของพี่พายลูบหัวของผมไปมา

 

“ปีหน้ามาด้วยกันอีกนะต่อ ปีต่อๆ ไปด้วยนะ มาลอยกระทงด้วยกันทุกๆ ปี” สายตาของเราทั้งคู่มองกระทงที่ลอยไปตามแรงลมและสายน้ำที่ไหลเอื่อยๆ ไปเรื่อย แสงจากธูปและเทียนค่อยๆ ไกลห่างออกไปจนเป็นจุดเล็กๆ ท่ามกลางความมืดมิดของแม่น้ำยามค่ำคืน

 

มือของพี่พายเลื่อนลงมากุมมือของผมแบบสอดประสาน เรายืนมองดูกระทงที่ลอยอยู่ในแม่น้ำด้วยกันเงียบๆ มือของเรากระชับกันแน่นมากขึ้นเมื่อสายลมพัดโชยเอาความเย็นมาปะทะกับร่างกายของเรา พี่พายหันมายิ้มให้กับผม รอยยิ้มที่ช่วงนี้เห็นได้จากบนใบหน้านิ่งๆ หล่อๆ นี่บ่อยเสียเหลือเกิน

 

“พี่พาย...อย่าเบื่อนะถ้าต่อจะบอกคำเดิมๆ กับพี่อ่ะ...โคตรรักพี่พายเลยว่ะ” ผมกระชับมือของพี่พายแน่นๆ พี่พายหันมายิ้มให้กับผมพร้อมกับยื่นหน้ามาฝังจมูกลงบนแก้มผม ตรงนี้มันมืดคนไม่เยอะเท่าไหร่พออนุโลมให้ได้ถึงจะเขินบ้างก็เหอะ

 

“ใครจะเบื่อ พี่ชอบฟังคำนี้จากต่อที่สุด...รักต่อเหมือนกันครับ” พี่พายบอกรักกลับมา ผมเองก็ชอบฟังคำว่ารักจากปากของพี่พายเหมือนกันนะ เป็นคำที่มีความหมายมากที่สุดเมื่อมันออกจากปากคนที่เรารักมากที่สุด

 

“ไปปล่อยโคมกันดีกว่าเนอะพี่พาย จะได้กลับกัน” เราสองคนเดินเคียงกันไปตามทาง สวนกับผู้คนที่เดินมากันเป็นคู่บ้างเป็นกลุ่มบ้าง แต่ก็ไม่มีใครสนใจใครเท่าไหร่เพราะแต่ละคนก็คงอยากใช้เวลากับคนที่ตัวเองรักทั้งนั้น

 

เราสองคนปล่อยโคมไปให้ลอยขึ้นฟ้า แล้วมองมันส่องสว่างห่างไปเรื่อยๆ ตอนแรกมันทำท่าจะร่วงแบบแปลกๆ ทำเอาผมกับพี่พายลุ้นแทบตายแต่สุดท้ายมันก็ลอยผ่านพ้นไปได้อ่ะนะ

 

“ลอยกระทงครั้งแรกของเราเป็นไงบ้างวะต่อ ชอบมั้ย” พี่พายมันดูกังวลแปลกๆ นะ สงสัยกลัวว่าผมจะเบื่อหรือว่าไม่ชอบมั้ง ก็พี่พายมันเลือกที่จะมาในที่ที่เงียบๆ ไม่ไปที่คนเยอะๆ เหมือนที่คนอื่นๆ เค้าไปกัน

 

“อืม...ก็ดีนะ ไม่วุ่นวาย ไม่ต้องเบียดกับใคร แต่ครั้งหน้าต่ออยากไปลอยที่ทะเลว่ะพี่พาย ไว้ครั้งหน้าเราไปลอยที่บางแสนกันนะ” ผมยักคิ้วให้พี่พายแบบกวนๆ พี่พายมันจริงจังมากนะไม่ว่าจะเป็นเรื่องอะไรก็แล้วแต่ที่เกี่ยวกับผม แล้วจะไม่ให้ผมรักมันมากได้ยังไงวะ

 

“อย่าเบื่อกูนะที่กูเอาแต่ใจตัวเองแบบนี้ เพราะว่ากูรักมึงมากๆ เลยเอาแต่ใจกับมึงมากๆ...”

 

“มันช่างเป็นเหตุผลที่โคตรไม่คือเลยพี่พาย แต่ก็โอเค กูยอมให้มึงเอาแต่ใจกับกูก็ได้ เพราะว่ากูก็รักมึงมากๆ เหมือนกันนะพี่พาย” เราสองคนขึ้นมานั่งประจำที่บนรถเรียบร้อย พี่พายมันเอี้ยวตัวมาหาผม ผมมองหน้าพี่พายที่อยู่โคตรใกล้แบบเห็นแพขนตาของมันอย่างชัดเจน ผมตั้งท่าจะพูดบางอย่างแต่พี่พายก็เอานิ้วมือแตะลงมาที่ปากของผมเบาๆ

 

พี่พายลดนิ้วมือลงแล้วจุมพิตลงมาที่ปากของผมอย่างอ่อนโยน ปากหยุ่นที่แตะลงมาเบาๆ เน้นจังหวะเล็กน้อยก่อนที่จะค่อยๆ กดทับลงมาแนบแน่น  ผมยกมือขึ้นโอบกอดรอบคอของพี่พายแล้วจูบตอบกลับไปอย่างเต็มใจที่จะสานต่อรอยจูบของพี่พายที่มอบให้กับผม

 

เราสองคนจูบกันเนิ่นนาน จากจูบแผ่วเบาค่อยๆ ดูดดื่มมากยิ่งขึ้น สัมผัสแลกสัมผัสอย่างโหยหาทั้งๆ ที่เราต่างก็มอบมันให้แก่กันสม่ำเสมอ พี่พายงับปากของผมเบาๆ แล้วประกบจูบหนักๆ อีกครั้งก่อนที่จะค่อยๆ ผละตัวออก

 

“กลับห้องเหอะ...ก่อนที่จะอดใจไม่ไหวแล้วจัดบนรถสักยกก่อนกลับ” ไอ้ห่าพี่พาย ไอ้หื่นกามเอ๊ย พูดเปล่ากูไม่ว่า เสือกวางมือแหม่ะเฉียดเป้ากูไปแบบเส้นยาแดงผ่าแปดอีกต่างหาก แล้วมันมีการลูบขาผมเบาๆ ตั้งท่าจะสอดมือเข้าไปในขากางเกงอีก

 

“ห่าพี่พายเอามือออกเลยมึง อย่ามาเนียนเดี๋ยวกูตีมือหักเลยนี่” ผมรู้แล้วหล่ะว่ายังไงคืนนี้ผมก็คงไม่รอด คือการที่มีแฟนหื่นกาม บ้าเซ็กส์นี่โคตรจะเหนื่อยกายและเหนื่อยใจแบบสุดๆ

 

แต่ก็นะ...มันก็ฟินใช่ป่ะล่ะ หึๆ

 

………100%..........

 

คิดถึงพายต่อ เม้ามอยบนทวิต ติดแท็ก #ยุ่งนัก กันค่า ^^

ตามสัญญาค่ะ ว่าจะเอาตอนพิเศษของยุ่งนักมาลงให้ได้อ่านกัน

 คิดถึงน้องต่อกับพี่พายกันมั้ยเอ่ย สองคนนี้ก็ยังคงกวนๆ ฮาๆ หื่นๆ ใส่กันอย่างเสมอต้นเสมอปลายจริงๆ เนอะ น่ารักน่าหยิกมากเลยคู่นี้ ><

ขอบคุณที่แวะเข้ามาอ่านนะคะ

 
 

 กระทงสื่อรักของพายต่อค่า #มโนคือชนะ #ยางหัวปลีเยอะมาก 55
 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 31 ครั้ง

15,978 ความคิดเห็น

  1. #14569 วีว่า (จากตอนที่ 88)
    วันที่ 21 มิถุนายน 2557 / 08:00
    น่ารักตลอดอะคู่นี้
    #14569
    0
  2. #14520 mitake (@voldermore) (จากตอนที่ 88)
    วันที่ 12 มิถุนายน 2557 / 09:00
    เหมือนจะไม่หวานนะ แต่ก็ยิ้มตลอดเลยเหอะ 55555555





    #14520
    0
  3. #14048 JENNYHA (@jennyha) (จากตอนที่ 88)
    วันที่ 30 เมษายน 2557 / 18:45
    ฟินเลย
    #14048
    0
  4. #13396 Hiro Hiro Shi (@hiroshi1234) (จากตอนที่ 88)
    วันที่ 5 เมษายน 2557 / 00:48
    ฟินอะไรจ๊ะเป็นต่อ หึๆ ตั้งแต่ตกเป็นเมืองขึ้นของพี่พายนี่อัพเกรดความหื่น+ความเพ้อเจ้อแต่น่ารักมากขึ้นทุกวันเลยน อย่าว่าแต่พี่พืสยรักพี่พายหลงเลย แม่ยกก็ไปไหนไม่รอดเหมือนกันค้าาาา~ #รักกันนานๆนะเออ
    #13396
    0
  5. วันที่ 11 กุมภาพันธ์ 2557 / 00:23
    โอ้ยยย น่ารักอ้ะ
    #12815
    0
  6. #12780 ooarir (@kanchana-ooarir) (จากตอนที่ 88)
    วันที่ 4 กุมภาพันธ์ 2557 / 11:00
    น่ากที่สุดอะ
    #12780
    0
  7. #12753 Praew_Parichat (@26159) (จากตอนที่ 88)
    วันที่ 2 กุมภาพันธ์ 2557 / 22:29
    หวานๆๆๆๆจ้า หุหุ น่ารักมากๆเลย

    ความหวานเพิ่มขึ้นทวีคูณ หุหุ
    #12753
    0
  8. #12198 แกงส้ม (จากตอนที่ 88)
    วันที่ 2 มกราคม 2557 / 16:43
    ที่สุดอ่ะ ตาร้อนไปหมด อิอิ
    #12198
    0
  9. #11353 9153 (จากตอนที่ 88)
    วันที่ 24 พฤศจิกายน 2556 / 10:16
    หวานจัง คนรักกัน เเค่รักกันก็พอเเล้ว ไม่ต้องสนอะไร ไม่ได้ทำใครเดือดร้อน

    คู่รักที่ว่าไม่ถูกต้อง เเต่สามารถรักเเละดูเเลกันได้อย่างดี น่าจะมีความสุขมากกว่าคู่รักที่คิดว่าถูกต้อง (เอาอะไรมาตัดสินว่า

    อันไหนถูกอันไหนไม่ถูก) เเต่ต้องเลิกรากันไป ไม่สามารถไปด้วยกันได้ ถ้าเป็นเเบบนี้ คุณคิดยังไงล่ะ
    #11353
    0
  10. #11318 padca (@phatcha140437) (จากตอนที่ 88)
    วันที่ 21 พฤศจิกายน 2556 / 21:39
    อ่านเรื่องนี้แล้วทำให้รู้สึกไม่อยากเกิดมาเป็นผู้หญิงอ่ะ อยากมีแบบนี้บ้างจัง
    พี่พายกะต่อน่ารักมากเลยอ่ะชอบมากเลยคู่นี้ อยากมีแบบนี้บ้างจัง
    #11318
    0
  11. #11308 KiHaE*129 (@princezzaofz) (จากตอนที่ 88)
    วันที่ 21 พฤศจิกายน 2556 / 03:28
    น่ารักละมุนละไม
    #11308
    0
  12. #11300 KiHae.SuJu (@sukprasert) (จากตอนที่ 88)
    วันที่ 20 พฤศจิกายน 2556 / 23:21
    หวานกันเกิ๊น  >//////<
    #11300
    0
  13. #11289 TumTimTK (@ohpungpond) (จากตอนที่ 88)
    วันที่ 20 พฤศจิกายน 2556 / 07:19
    เอ่ิมมมมมมมม พี่พายยยยยยยความหื่นไม่เคยเสื่อมคลายเลยนะ==' เพลียแทนนนนน55555555
    น่ารักเหมือนเดิมเลย5555555 เริ่มอยากให้โลกนี้มีแต่ชายชาย อุ๊อิ๊>< ต่อน่ารักกกกกกก
    นิสัยแบบต่อหาซื้อได้จากไหนนนนนนนน ตอบบบบบ5555555 ชอบๆๆ ไม่รู้จะลอยกระทงในน้ำไหนแน่555555
    สู้ๆๆๆนะไรท์ รอติดตามเรื่องของพี่ปอกับพี่ชายด้วยนะ อิอิ
    #11289
    0
  14. #11282 nongnoi7 (@nongnoi7) (จากตอนที่ 88)
    วันที่ 19 พฤศจิกายน 2556 / 22:25
    น่ารักจริงๆ
    แต่ยังไงก็รอปอชายอยู่นะค่ะ
    #11282
    0
  15. #11281 Vanilla (จากตอนที่ 88)
    วันที่ 19 พฤศจิกายน 2556 / 22:21
    ฟินเฟ่อร์มากกกกกกกก
    #11281
    0
  16. #11275 ดาราพันใจ (@ladyvivi) (จากตอนที่ 88)
    วันที่ 19 พฤศจิกายน 2556 / 17:29
    น่ารักอะ เขินแทนเลย
    #11275
    0
  17. #11274 kiwi_moo (@kiwikiwikiwi) (จากตอนที่ 88)
    วันที่ 19 พฤศจิกายน 2556 / 15:44
    >///< หวานนนน ชอบง่ะ
    #11274
    0
  18. #11257 mon9228 (@mon9228) (จากตอนที่ 88)
    วันที่ 19 พฤศจิกายน 2556 / 00:31
    หวานมากมาย อิจฉาฝุดๆ ขำแม่อ่า มีมาแซวลูกด้วย แถมไม่เคยจะเข้าข้างน้องต่ออ่ะ อิอิ
    #11257
    0
  19. #11254 SuJuHanHyuk (@loveloveyaoi) (จากตอนที่ 88)
    วันที่ 18 พฤศจิกายน 2556 / 22:24
    น่ารักอ่าาา



     >< 





    #11254
    0
  20. #11253 มีนพฤกษา (@tititheme) (จากตอนที่ 88)
    วันที่ 18 พฤศจิกายน 2556 / 22:21
    อิจฉาอ่ะ
    #11253
    0
  21. #11251 mytknk (@mytknk) (จากตอนที่ 88)
    วันที่ 18 พฤศจิกายน 2556 / 21:43
    ฟินเฟ่อออ คิดถึงสอวคนนี้สุดๆ >____<
    #11251
    0
  22. #11250 aj68 (@ai68) (จากตอนที่ 88)
    วันที่ 18 พฤศจิกายน 2556 / 20:45
    ฟินจริงอะไรจริงอ่ะตอนนี้ ><
    #11250
    0
  23. #11242 shshshx (@shxtaop) (จากตอนที่ 88)
    วันที่ 18 พฤศจิกายน 2556 / 15:49
    คู่นี้น่ารักที่สุดแหละ แต่ฉันเบื่อที่พวกแกบอกรักกัน อิจฉาา

    พี่พายว่าหื่นแล้วต่อหื่นกว่า555555 ฟิน>//<
    #11242
    0
  24. #11241 PuiPui (จากตอนที่ 88)
    วันที่ 18 พฤศจิกายน 2556 / 15:00
    ฟินนนนนน... เป็นต่อก็อย่าเพิ่งเบื่อคำนี้นะเพราะตราบใดที่อิพี่พายยังเป็นอิพี่พายที่โคตรรักโคตรหลงน้องต่อและขยันหื่นขยันหวานอยู่แบบนี้ เป็นต่อได้ยินคำนี้อีกล้านครั้งแน่ๆ รักทั้งคู่นะจ๊ะ จุ๊บ
    #11241
    0
  25. #11236 Nobuta (@poohanddew) (จากตอนที่ 88)
    วันที่ 18 พฤศจิกายน 2556 / 07:15
    พายต่อยังคงน่ารักเหมือนเดิม
    #11236
    0