OK!! I love U ♥ ยุ่งนัก...กูรักมึงก็ได้ [Yaoi][Boy's love]

ตอนที่ 81 : ☆OK! I love U ★.. 67. มันคงเป็นความรัก

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 10,033
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 44 ครั้ง
    20 ต.ค. 56



 67. มันคงเป็นความรัก

 

ผมกับไอ้ต็อปนั่งเล่นชิวๆ อยู่ที่บ้านเสบียง วันนี้พี่ปอกลับมาแล้ว และก็มาทำหน้าที่ดูแลร้านหลังจากที่หนีไปเที่ยวกันมาตามประสาคู่แต่งงานใหม่ แม่ไม่ได้เข้ามาที่บ้านเสบียงแต่อยู่บ้านกับพี่ฝ้าย วันนี้ผมกะว่าจะกลับไปเก็บของแล้วพรุ่งนี้ก็คงกลับมานอนที่ห้องตามเดิม

 

“พี่โก้ว่าไงวะมึง” ผมว่าผมคุยกับพี่พายแล้วไม่เคลียร์ ถามว่าไปไหน ทำไมยังไม่มาอีก รอมันกลับมากินข้าวด้วยกัน มันก็หาว่าผมตามจิกมันอย่างนั้นอย่างนี้ คือรู้เลยว่ามันกำลังบ่ายเบี่ยงไม่ยอมบอกว่าไปไหน...ไปทำอะไร

 

“บอกแค่ว่าอีกสิบนาทีถึง...” ไอ้ต็อปมันยักไหล่เล็กน้อยแล้วมันก็ตักนั่นนู้นนี่กินไปเรื่อย ส่วนผมก็นั่งมองไปรอบๆ ร้าน วันนี้คนไม่เยอะเท่าไหร่ ไม่อย่างนั้นผมคงไม่ได้มานั่งชิวๆ สบายๆ แบบนี้หรอก คงโดนลากไปทำหน้าที่อันทรงเกียรติเป็นเด็กเสิร์ฟแล้วหล่ะ

 

“พี่โก้ขับรถเร็วฉิบหายเหอะมึง กูบอกตามตรงนะว่าไม่กล้านั่งรถพี่โก้ว่ะ” จริงๆ พี่พายมันก็ขับเร็วนะแต่ผมเบรกมันได้ มันก็แกล้งๆ ขับช้าๆ แบบกวนตีนให้ผมเหวมันเล่น แต่กับพี่โก้นี่บอกตามตรงว่าเร็วแบบท้านรกมาก

 

“เออ...ก็จริง พี่โก้มันชอบความเร็วไง” ไอ้ต็อปมันเงยหน้ามามองหน้าผมแล้วยักคิ้วให้ มันดูไม่ค่อยทุกข์ร้อนอะไรเท่าไหร่ น่าอิจฉาแม่งฉิบหายที่ไม่ต้องกังวลเรื่องความรัก พ่อแม่ตามใจโคตรๆ เปิดทางให้ซะขนาดนั้น

 

ของผมก็ไม่ได้มีปัญหาอะไรแล้วนะกับทางคุณนายน่ะ แต่ที่กลัวๆ และกังวลใจอยู่เนี่ยก็ทางฝ่ายพ่อพี่พายนี่แหล่ะ ไหนจะแฟนเก่าผู้โรคจิตของพี่พายอีก ปัญหามึงมาแบบโครมเบอเร้อมากอ่ะ ซัดสาดเข้ามาทีกูจะทรุดอ่ะครับ

 

“แล้วเวลาที่พี่โก้...มึงเนี่ยเร็วป่ะ...” นานๆ ขอทะลึ่งกับเพื่อนต็อปสักทีแล้วกันนะ แต่มันไม่มีท่าทีอะไรเลยนอกจากมองหน้าผมนิ่งๆ

 

“กูไม่เคยจับเวลาว่ะ แต่ก็คงไม่เร็วเท่าพี่พายมึงหรอกมั้ง จำได้ว่าพี่พายเคยบอกว่าเร็วสุด 15 นาทีไม่ใช่ เข้าซอยกันอย่างเดียวเลยสินะหมาต่อ” ไอ้หมาต็อป...เข้าซอยอะไรถนนใหญ่กูก็ขึ้นเว้ย ไม่ใช่เข้าซอยอย่างเดียว

 

เดี๋ยวๆ ว่าแต่กูคุยเรื่องอะไรกับมันวะเนี่ย อะไรเข้าซอยวะภาพมาเลยทีนี้ ขนลุกตั้งแต่หัวยันตีนอ่ะครับ ต้องสะบัดภาพที่มันโดดเด่นและความรู้สึกที่ชัดเจนออกไปซะก่อน

 

“แหม่ะ...หน้าตาบ่งบอกมากว่าคิดอะไรอยู่ไอ้ต่อ เดี๋ยวนี้แรดนักนะมึง” ผมมองหน้าไอ้ต็อปแบบจริงจัง คือที่มันว่าผมแรดเนี่ยมันได้มองตัวเองป่ะวะ เวลาที่อยู่ด้วยกันมันก็ไม่ได้อะไรมากมายนะเว้ย แบบกวนตีนเป็นธรรมดาอยู่แล้ว แต่พออยู่กับพี่โก้นะเว้ยแม่งอ้อยมาก นี่ถ้าไม่เคยรู้มาก่อนว่ามันเคยเป็นผัวคนอื่นมาแล้ว จะคิดว่ามันเกิดมาเพื่อเป็นเมียพี่โก้โดยเฉพาะเลยนะเว้ย

 

“นินทาอะไรกูในใจไอ้หมาต่อ...”

 

“พี่พายเรียกกูได้คนเดียวเถอะ ไอ้หมาต่อเนี่ย...” ผมเอาผักกาดหอมปาใส่หน้ามันอย่างหมั่นไส้ ทำมาเป็นเรียกกูไอ้หมาต่อ กูไม่เรียกมึงว่าไอ้หมาต็อปเลยนะไอ้เพื่อนเตี้ย

 

“อ่ะจ้า...หวงเอาไว้ให้ผัวเรียกคนเดียวเนอะ” แม่งปาเม็ดมะม่วงหิมพานต์กลับมา หมาต็อปล่อของแพงมาเล่น แถมยังเป็นของโปรดกูอีกต่างหาก ผมนี่อ้าปากงับแม่งเข้าปากเลย แม่นสุดตีนอ่ะกู

 

“แหมๆ มึงอย่าน้อยใจกูเลย ถึงยังไงกูก็รักมึงนะต็อป...”

 

“นอกใจผัวมึงรึไงต่อ ไอ้พายมันหายไปไหนไม่มานั่งเฝ้ามึงวะเนี่ย” ทายสิใครเอ่ย...ไอ้พี่ปอ พี่ชายสุดล้ำของผมเอง คือผมยังไม่กล้าเรียกพี่พายว่าผัวเลยนะเว้ย รู้สึกว่าแม่งโคตรกระดากปาก แต่ไอ้พี่ปอนี่มันยัดเยียดไอ้พี่พายให้มาเป็นผัวผมตั้งแต่ที่ผมยังแมนทั้งแท่ง ตอนนี้ทั้งแท่งก็แมนอยู่นะเว้ย แต่ไม่ได้ใช้เท่านั้นเอง

 

ทำไมยิ่งพูดยิ่งเข้าตัววะ

 

“เค้าห่างกันไม่ได้หรอกพี่ปอ เดี๋ยวก็ตามมาแล้วหล่ะ ว่าแต่พี่ไปเที่ยวมาหนุกป่ะ ของฝากต็อปอ่ะ” ไอ้ต็อปมันทำหน้าทะเล้นใส่พี่ปอ พร้อมกับยื่นมือออกไปร้องหาของฝาก

 

“มึงอย่าหวังเลยห่า ขนาดกูเป็นน้องแท้ๆ พี่ปอมันยังไม่ซื้ออะไรมาฝากกูเลย...” ผมมองดูพี่ปอที่หยิบอะไรบางอย่างออกมาจากกระเป๋าเสื้อแล้ววางลงบนมือไอ้ต็อป เดี๋ยวนะ...อะไรวะ แม่งทำไมไอ้ต็อปได้ของฝากอ่ะ แล้วทำไมกูไม่ได้อ่ะ

 

“โทษทีว่ะต่อที่กูได้ของฝาก โคตรรักพี่ปอเลย” มันลุกขึ้นไปกอดแขนพี่ปอแล้วทำหน้าตากวนส้นตีนใส่ผม ผมโคตรเคืองอ่ะ ถึงมันจะเป็นอะไรที่เล็กๆ น้อยๆ ไม่ได้มีราคาสูงค่าอะไร แต่มันมีคุณค่าทางจิตใจกูนะเว้ย

 

“พี่ปอ...โคตรลำเอียงเลยว่ะ นี่น้องนะเว้ย น้องแท้ๆ คลานตามกันมาเลยนะเว้ยพี่ ไม่เคยคิดจะซื้ออะไรมาฝากเลยนะ ทีกับไอ้ต็อปนี่ตามใจมันจังเลย เอามันไปเป็นน้องเลยไป...” นี่ไม่ได้งอน ไม่ได้น้อยใจนะเว้ย แค่หันมาแดกมะม่วงหิมพานต์แก้หงุดหงิดจนแม่งจะหมดจานแล้ว

 

“หมาต่อ...กูไม่ใช่ไอ้พายผัวมึงนะที่จะได้มางอนใส่กู คิดว่ามันน่ารักมากมั้ยไอ้โข่ง มึงน่ารักไม่เท่าไอ้ต็อปก็อย่าทำเลยมันทุเรศว่ะ” ไอ้พี่ปอ กูจะไม่รักมึงแล้วไอ้พี่เฮงซวย อวยไอ้ต็อปมันตลอดๆ แล้วมันก็คุยทับใส่กูตลอดๆ อ่ะ

 

“อ้อ! อีกอย่างมึงอาจจะลืมไปว่ากูให้ของที่มีค่ากับมึงไปแล้ว ถ้ากูไม่ช่วยพูดเรื่องมึงกับไอ้พาย มึงคิดว่าแม่จะยอมรับง่ายๆ ขนาดนี้หรอวะ...บางทีมึงอาจจะไม่รู้ว่ากูเสียสละเพื่อมึงมากแค่ไหน” พี่ปอมันเดินเข้ามาหาผมแล้ววางมือลงบนหัวผมพร้อมกับตบเบาๆ สองสามที ทำไมพี่กูดูแปลกๆ วะ แต่คงไม่มีอะไรหรอกมั้ง แม่งก็แค่ทวงบุญคุณเท่านั้นแหล่ะ

 

“พี่ปอ...กลับมาแล้วหรอพี่” ยังไม่ทันที่ผมจะพูดอะไรกับพี่ปอ พี่พายมันก็เดินเข้ามาพร้อมกับทักทายพี่ปอ พี่โก้เดินเข้าไปหาไอ้ต็อปแล้วยกมือไหว้พี่ปอ ไอ้ต็อปแม่งอวดใหญ่เลยว่ามันได้ของฝาก มึงทำตัวเหมือนเด็กมาก ชิชะ...

 

“ก็เพิ่งกลับมาเมื่อตอนบ่ายๆ นี่แหล่ะ ได้ข่าวมีคนบ้าหลุดมาอาละวาดที่บ้านกูหรอวะ...” พี่ปอแม่งแรงว่ะ ทำไมไอ้พวกผู้ชายพวกนี้แม่งแรงกันจัง ว่าแต่คนบ้าที่พี่ปอพูดถึงนี่ชื่อว่าน้ำหรือเปล่าวะ ฮ่าๆ ถ้าใช่ก็คงจะคนเดียวกันนั่นแหล่ะ

 

หมาต่อเอ๊ย...ว่าแต่เค้ามึงก็ไม่เบานะครับ

 

“ก็ใช่...แต่ผมจัดการเรียบร้อยแล้วพี่ปอ รับรองเลยว่าเค้าจะไม่มายุ่งวุ่นวายกับแม่กับครอบครัวพี่ปอแล้วแน่นอน” ผมหันไปมองหน้าพี่พาย พูดแบบนี้แสดงว่าที่หายไปเนี่ยคือไปจัดการเรื่องนี้มาสินะ กะแล้วไม่มีผิดว่าธุระที่พี่พายมันไปจัดการคือเรื่องนี้ แต่ก็คงไม่มีอะไรรุนแรงเท่าไหร่เพราะว่าพี่โก้ไปด้วย

 

ผมค่อนข้างมั่นใจว่าพี่โก้ไม่มีทางปล่อยให้พี่พายมันสร้างเรื่องอะไรรุนแรงแน่นอน พี่โก้มันเป็นเพื่อนรักเพื่อนแท้กับพี่พายจริงๆ นะเว้ย แบบมันไม่ตามใจมาก ผิดคือผิดว่ากันไปตามเหตุและผล โคตรเป็นเพื่อนที่ดีอ่ะ

 

“เออ...ก็ดีแล้ว อย่าให้มายุ่งวุ่นวายอะไรกับแม่กูกับน้องกูมาก เพราะถ้ากูทนไม่ได้กูคงเล่นกลับหนักเหมือนกัน...” พี่ปอมันยักคิ้วให้พี่พาย ก่อนที่มันจะล็อคคอผมเอาไว้แน่นๆ

 

“ดูแลมันให้ดีๆ นะไอ้พาย ให้สมกับที่กูทำเพื่อพวกมึง...” อะไรของพี่ปอมันวะผมไม่ค่อยเข้าใจ มันทำอะไรให้ผมวะถ้าที่มันพูดหมายถึงยัดเยียดผมให้ไอ้พี่พายล่ะก็พอจะเข้าใจ อันนั้นมันเรื่องจริงครับ แต่ถ้าวันนั้นพี่พายมันไม่ได้มากับพี่ปอ ผมอาจจะโดนแทงตายไปแล้ว คงไม่มีชีวิตรอดมาให้ไอ้พี่พายมันแทงซ้ำไปซ้ำมาแบบนี้หรอก ฮ่าๆ

 

กูว่ากูแม่งแรดเหมือนอย่างที่ไอ้ต็อปมันด่าจริงๆ ละ

 

“พี่ปอไม่ต้องบอกผมก็ต้องดูแลมันดีอยู่แล้ว รักจะตายเลยคนนี้ ว่าแต่พี่ปอพอจะรู้มั้ยว่าทำไมอยู่ดีๆ พี่ชายมันจะย้ายไปคุมงานที่อังกฤษวะ นี่จะไปสิ้นเดือนนี้แล้ว...” เออ เหมือนว่าช่วงนี้จะไม่ค่อยเห็นหน้าพี่ชายเลยนี่หว่า เห็นครั้งล่าสุดนี่คงจะเป็นวันแต่งงานพี่ปอ ผมว่าช่วงนี้ผมใส่ใจคนรอบข้างน้อยลงไปหรือเปล่าวะ

 

“กู...ไม่รู้เหมือนกันว่ะ แล้วมันเป็นยังไงบ้าง ไม่เห็นโผล่หน้ามาเลย” ผมว่าผมหิวข้าวว่ะ ถ้าพี่พายกับพี่ปอมันจะคุยกันต่อผมขอไปสั่งอาหารรอเลยแล้วกัน ปล่อยให้สองคนเค้าเสวนากันต่อไป

 

“แดกอะไรดีวะต็อป” ผมจับแขนไอ้พี่ปอมันออกจากคอแล้วเดินมานั่งตรงข้ามกับไอ้ต็อป ไอ้นี่พอพี่โก้มาก็เมินกูเลยนะ ดูรักกูมากเลยครับเพื่อน

 

“กูกับพี่โก้สั่งรอแล้ว ว่าแต่สองคนนั้นเค้าคุยอะไรกันวะ พี่พายนอกใจมึงแล้วเหอะต่อ...”

 

“หวงพี่ปอก็บอกมาเหอะ” มึงเล่นกูก่อนนะต็อป กูเล่นกลับบ้างอะไรบางอย่ามาทำเป็นมองค้อนกู แล้วพี่โก้นี่คืออะไร เอาดอกไม้ในแจกันมาเคาะหัวกูเนี่ย ก็แค่แกล้งเว้ยพี่ไม่ได้พูดอะไรมากมายเลยนะ

 

“ถ้าจะหวงพี่ปอสู้หวงพี่โก้ไม่ดีกว่าหรอ ถ้าวันดีคืนดีพี่โก้หันไปกินพี่พายกูคงขาดใจตาย” มันทำหน้าอ้อยใส่พี่โก้ รายนั้นก็หัวเราะในลำคอเล็กน้อยแล้วลูบหัวไอ้ต็อปไปมา เห็นแล้วหมั่นไส้มาก เวลาเห็นคนรักกันแล้วหงุดหงิด เคยเป็นกันป่ะ ไม่ใช่อาการอิจฉาเนอะ

 

“รอนานมั้ยวะต่อ...” พี่พายมันลงมานั่งข้างๆ ผม พี่ปอเดินเลยไปทางอื่นแล้ว

 

“ก็ไม่นานเท่าไหร่ ว่าแต่ว่าพี่พายไปคุยกับเค้ามาหรอวะ...” พี่พายหยักหน้ารับพร้อมกับจ้องมองหน้าผมอย่างจริงจัง พี่พายมันอาจจะเห็นรอยกังวลในดวงตาของผมก็เป็นได้

 

“เอาไว้กลับไปคุยกันนี่ห้อง ตอนนี้หิวข้าวฉิบหาย” พี่พายมันตบหัวผมเบาๆ แล้วมันก็หันไปสนใจอาหารตรงหน้าที่มากองอยู่บนโต๊ะเรียบร้อยแล้ว

 

ถ้าพี่พายมันบอกว่าจะกลับไปคุยที่ห้องก็คงไม่ได้หลีกเลี่ยงอะไร พี่พายมันเองก็รู้นิสัยของผมดี ถ้าผมสงสัย ถ้าผมอยากรู้ผมก็ต้องรู้ให้ได้ เพราะฉะนั้นพี่พายมันไม่มีทางปิดผมได้หรอก

 

ปิดได้ปิดไปเดี๋ยวกูจะอ้อนแม่งให้หลุดปากออกมาให้หมดเลยคอยดู

 

..........

 

 

 

เมื่อพวกเราจัดการฟาดอาหารลงท้องกันเรียบร้อยแล้ว งานนี้ก็ทางใครทางมันแล้วครับ พี่โก้หิ้วไอ้ต็อปกลับไปนอนด้วยที่บ้าน สองคนนี้แม่งสลับกันมานอนค้างนะ บางวันพี่โก้ก็ไปนอนที่บ้านไอ้ต็อป หลังๆ นี่ไอ้ต็อปก็มีไปนอนค้างที่บ้านพี่โก้บ้าง มันคงอยากจะเปลี่ยนบรรยากาศกันมั้ง นานๆ มันก็พากันมาค้างที่ห้องของพี่พายสักที

 

ผมเดินตามพี่พายเข้ามาในห้อง พอคุณชายเข้าห้องได้พ่อก็สะบัดรองเท้าไปคนละทิศละทาง เดือดร้อนใครล่ะครับที่ต้องตามเก็บ ถึงมันจะบอกว่าไม่ต้องเก็บเดี๋ยวตอนเช้ามันก็ใส่แล้ว แต่มันขัดหูขัดตานี่หว่า

 

“ต่อไม่ต้องเก็บ เดี๋ยวกูเก็บเอง” พี่พายมันรีบออกปากห้ามผมเมื่อมันหันมาเห็นว่าผมกำลังจะก้มลงเก็บรองเท้า ผมไม่ได้ถืออะไรพวกนี้หรอกนะ แต่พี่พายมันคงไม่อยากให้ผมทำ

 

“ไม่เป็นไรว่ะพี่พายกูไม่ถือหรอก กูเข้าใจว่ามึงมันสันหลังยาวก้มไม่ลงเท่าไหร่ ฮ่าๆ ไม่ได้แดกกูหรอกพี่พาย กูรู้ทันมึงหรอก” ผมยกมือขึ้นมากันไอ้พี่พายมันจะตบหัวผมที่ผมไปหลอกด่ามันว่าสันหลังยาว

 

“อย่าเหลิงต่อเดี๋ยวกูจับปล้ำแม่งตั้งแต่หน้าประตูยันเตียงนอน กูกล้านะ...”

 

“เชื่อครับ...เชื่อครับว่ามึงกล้า หื่นแตกแบบไร้ลิมิตแบบมึงเนี่ยทำไมจะไม่กล้าเล่า” ผมส่ายหน้าอย่างขำๆ ก่อนจะนั่งลงจัดรองเท้าให้เข้าที่เข้าทาง พี่พายมันเดินมาหยุดตรงข้างๆ ที่ผมนั่งอยู่ แล้วมันก็นั่งลงตรงข้างๆ ผม แย่งรองเท้าในมือของผมเอาไปเก็บเข้าที่เข้าทางอย่างเรียบร้อย

 

“รองเท้ามันต่ำเหอะต่อ กูไม่อยากให้มึงทำอะไรแบบนี้ กูไม่อยากให้มึงคิดว่ากูใช้ให้มึงทำอะไรพวกนี้” พี่พายแม่งคิดมากว่ะ แล้วรองเท้าที่ไหนแม่งสูงวะ ก็เอาไว้ใส่ที่ตีนมันก็ต้องต่ำอยู่แล้วเหอะ

 

“คิดมากน่าพี่พาย กูเต็มใจทำให้มึงเองกูไม่คิดอะไรมากหรอก” ผมยีหัวพี่พายเบาๆ ก่อนจะเดินเข้ามาทางด้านใน หาน้ำเย็นๆ กินให้มันชื่นใจเสียก่อน เรื่องอื่นค่อยว่ากันอีกที

 

ตอนแรกก็ว่าจะนอนค้างที่บ้านอีกสักคืน แต่ว่าคิดไปคิดมาแล้วมานอนที่ห้องแล้วกัน เพราะว่าอยากจะคุยเรื่องนั้นกับพี่พาย อีกอย่างตอนนี้พี่ปอกับพี่ฝ้ายกลับมาแล้วด้วย กลัวว่าพี่พายจะอึดอัดใจที่ไปอยู่กับคนมากมายแบบนั้น

 

“วันนี้กูไปหาน้ำมา...” อยู่ดีๆ พี่พายก็พูดขึ้นมาโดยที่ผมไม่ได้เอ่ยถาม ถึงพี่พายมันจะบอกว่าจะกลับมาคุยเรื่องนี้กันที่ห้อง ก็ไม่คิดว่ามันจะพูดเลยแบบนี้ แต่ก็ดีแล้ว มันทำให้ผมรู้ได้ว่าพี่พายมันแคร์ผมมากแค่ไหน และเราสัญญากันเอาไว้แล้วว่าเราจะไม่ปิดบังกันและกัน

 

“ก็คิดอยู่ว่ามึงต้องไปหาผู้หญิงคนนั้น...” ผมวางแก้วน้ำแล้วเดินกลับมานั่งกอดไอ้ตัวร้ายที่โซฟา พี่พายมันถอดเสื้อช็อปออกวางพาดที่โซฟาแล้วทิ้งตัวนั่งข้างๆ ผม มันคว้าไอ้ตัวร้ายไปกอด ซึ่งผมที่กำลังกอดไอ้ตัวร้ายอยู่ก็ถูกมันดึงเข้าไปสู่อ้อมกอดของมันด้วย

 

“ความจริงแล้วกูให้ไอ้ต้นมันสืบเรื่องนี้มาสักพักแล้ว มันก็ได้เรื่องมาเยอะแยะพอที่จะจัดการผู้หญิงคนนั้นออกไปจากชีวิตของเราสองคนได้” พี่พายมันไม่ได้เล่ารายละเอียดของเรื่องให้ผมฟัง บางทีมันอาจจะไม่ใช่เรื่องที่ผมควรรู้ก็ได้มั้ง

 

“กูไม่ควรรู้เรื่องทั้งหมดใช่มั้ยพี่พาย ถ้ามึงบอกว่ากูไม่ควรรู้กูก็จะไม่ถาม เพราะกูเชื่อใจมึง เชื่อว่ามึงจะปกป้องและดูแลกูได้” ผมยิ้มให้กับพี่พาย ไม่เล่าก็ไม่เป็นไร เพราะบางทีถ้าผมรับรู้ในสิ่งที่ผมไม่ชอบขึ้นมา ผมอาจจะรู้สึกแย่ก็ได้

 

“กูไม่ได้ทำอะไรรุนแรงกับเค้า ไม่ได้ใช้แต่อารมณ์ กูสัญญากับแม่เอาไว้แล้วว่าจะพยายามระงับอารมณ์ให้ได้ มึงไม่ต้องกังวลอะไรนะต่อ รู้แค่ว่าต่อจากนี้เค้าจะไม่มายุ่งวุ่นวายอะไรกับเราก็พอแล้ว” ผมพยักหน้ารับพร้อมกับยิ้มให้ไอ้พี่พาย มันส่งยิ้มกลับมาให้ พร้อมกับยื่นหน้ามาใกล้ๆ หน้าหล่อๆ ที่ดูเจ้าเล่ห์ๆ นั้นบดบังแสงสว่างจากหลอดไฟจนเกือบหมด

 

“กูรักมึงว่ะต่อ” พี่พายมันบอกรักตามแบบฉบับของมัน พร้อมกับกดจูบลงบนปากของผมแผ่วเบา มือของพี่พายกระชับอ้อมกอดเอาไว้ ผมยินยอมให้พี่พายจูบอยู่เนิ่นนาน หลังๆ มานี่ผมว่าผมเริ่มสร้างภูมิต้านทานอาการเขินขึ้นมาได้บ้างแล้วหล่ะ อาจจะไม่มากแต่ก็พอที่จะต้านทานอาการเขินได้บ้าง

 

“รู้แล้วว่ารัก นี่ก็รักพี่พายเหมือนกันนะ รักจนน่าสงสัยว่าทำไมถึงรักได้มากขนาดนี้” เราสองคนบอกรักกันบ่อยมากไปหรือเปล่าวะ บางคนบอกว่าการกระทำสำคัญกว่าคำพูด แต่สำหรับผมแล้วมันสำคัญทั้งการกระทำและคำพูดนั่นแหล่ะ ถ้าเรารักใครสักคนหนึ่ง มันก็ไม่ได้ลำบากอะไรถ้าจะแสดงออกอย่างชัดเจนทั้งคำพูดและการกระทำ

 

“ทำไมวะต่อ มันน่าสงสัยมากมายขนาดนั้นเลยรึไงกัน” ผมพยักหน้ารับ ก็มันน่าสงสัยจริงๆ นี่หว่า หรือคุณๆ ไม่เคยสงสัยกันว่าทำไมตัวคุณเองถึงได้รักใครอีกคนได้มากมายขนาดนี้

 

“เอ้า มันน่าสงสัยจริงๆ นะเว้ยพี่พาย ลองคิดดูดิว่าทำไมเราถึงได้รักใครอีกคนมากๆ มากจนแบบบางทียังมากกว่าที่รักตัวเอง สามารถอดทนกับทุกสิ่งทุกอย่าง สามารถเปิดใจยอมให้ใครอีกคนเข้ามาในใจ มันน่าสงสัยใช่มั้ยล่ะ” ผมมองหน้าพี่พายที่ดูงงๆ กับคำพูดของผม มันน่างงตรงไหนวะพี่พาย นี่กำลังจะพาเข้าโหมดซึ้งเหอะ

 

“ก็น่าสงสัยแต่มึงเองก็น่าจะรู้คำตอบอยู่ในใจแล้วไม่ใช่หรอวะ...ว่าเพราะอะไร” พี่พายดึงไอ้ตัวร้ายที่คั่นกลางระหว่างเราออก มือของพี่พายกอดไหล่ของผมแล้วรั้งให้ผมนอนพิงอกมันเอาไว้

 

“ก็มีอยู่...” ผมยักคิ้วรับ แน่นอนสิว่ามันต้องมี และผมก็รู้คำตอบดีด้วยว่ามันเพราะอะไร

 

“เพราะว่ารักไง ใจมันอยากจะรัก มันไม่มีเหตุผลอะไรมากมาย ไม่สวยหรู รู้แค่ว่ารักพี่พายแบบเว่อร์ๆ ไม่รู้ว่าไอ้หล่อนี่มีอะไรดีวะ กูถึงได้รักจนจะเป็นบ้าแบบนี้” อันนี้เว่อร์ไปนิดนึง แต่ก็พูดให้คุณชายเค้ารู้สึกว่าผมน่ะรักเค้ามากๆ เว่อร์ๆ แบบไหน พี่พายมันต้องการความรัก ผมคนนี้ก็พร้อมที่จะมอบให้แบบไม่มีสิ้นสุด

 

“นั่นสิ...กูมีอะไรดีพอให้คนดีๆ แบบมึงมารักวะต่อ บางทีกูก็คิดเหมือนกันนะถ้าตอนนี้กูไม่ได้เจอมึง ไม่ได้มารักมึง ไม่มีมึงอยู่ข้างๆ แบบนี้ กูจะเป็นยังไง...” เอาอีกแล้วผู้ชายของกู คิดมากอีกแล้วว่ะ พี่พายมึงอ่อนไหวกับอะไรแบบนี้มากไปแล้ว ทีเมื่อก่อนนี่ทำเป็นเข้ม ตอนนี้ไม่ต่างอะไรกับเด็กที่ขาดความรัก โหยหาและต้องการความรักแบบไม่มีที่สิ้นสุด

 

“พี่พายรู้ป่ะ...คนเรามันก็มีดีกันทั้งนั้นแหล่ะ อยู่ที่ว่าเราจะมองเห็นมันมั้ย บางทีบางคนก็มองไม่เห็นความดีของตัวเอง แต่คนอื่นอาจจะเป็นฝ่ายมองเห็น” ผมสางผมพี่พายเล่นแบบเบามือ พี่พายมองหน้าผมนิ่งๆ ผมก็ยิ้มจางๆ ให้กับมัน

 

“เหมือนที่พี่พายถามว่าตัวเองมีอะไรดีกูถึงรัก มึงมองไม่เห็นความดีในตัวมึงเอง แต่กูมองเห็นอย่างชัดเจนนะเว้ย” ผมตบหน้าพี่พายเบาๆ แล้วยิ้มให้มัน ทำหน้านิ่งๆ ก็ยังหล่ออ่ะคนบ้าอะไรวะ

 

“คนอื่นๆ อาจจะบอกว่ามึงเลว นิสัยไม่ดี อย่างนั้นอย่างนี้ แต่กูมองเห็นข้อดีในตัวมึงนะพี่พาย มึงอาจจะร้ายกับคนอื่นแต่มึงดีกับกู แค่นั้นก็เกินพอที่จะทำให้กูรักมึงแล้วหล่ะ” พี่พายมันยิ้มมุมปากเล็กน้อย มันยีหัวผมเล่นแล้วหัวเราะอย่างชอบใจ

 

“กูไม่ได้ต้องการคนที่โคตรเพอร์เฟค กูต้องการคนที่รักกูจริง ดีกับกูจริงๆ ต่อให้เลวกับคนอื่นแต่ดีกับกู...กูก็รักนะ” ที่พูดมานี่คือไอ้พี่พายทั้งนั้นแหล่ะครับ ผมไม่รู้เหมือนกันว่าทำไมถึงได้รักมันมากมายขนาดนี้ คนอื่นจะดีมากแค่ไหนผมก็ไม่สนใจ เพราะคนที่ผมสนใจคือคนที่นั่งกอดผมอยู่นี่ต่างหาก

 

“ต่อ...กูโคตรรักมึงเลยว่ะ มึงทำให้กูรู้สึกว่าตัวเองโคตรโชคดีที่ได้มึงมาเป็นคนรัก...”

 

“แน่นอนเหอะพี่พาย คนแบบไอ้เป็นต่อเนี่ยมันมีแค่คนเดียวในโลกนะเว้ย แล้วมันถูกสร้างขึ้นมาเพื่อรัก มึงโดยเฉพาะเลยรู้ป่ะ” ผมยิ้มกับคำพูดของตัวเอง คิดได้เนอะไอ้หมาต่อ กูว่ากูติดความเสี่ยวมาจากพี่ต้นแล้วแหงมๆ

 

“เหมือนกันเลยว่ะ...กูก็ถูกส่งลงมาเกิดเพื่อที่จะได้มารักมึงโดยเฉพาะ” พี่พายแม่งเลียนแบบว่ะ คิดเองไม่เป็นเลยรึไงก็ไม่รู้ ฮ่าๆ

 

“งั้นอย่างนี้ก็แสดงว่าเราเกิดมาเพื่อกันและกันดิพี่พาย...” ผมแกล้งจับมือพี่พายขึ้นมาแล้วจับนิ้วก้อยของพี่พายลูบๆ ไปมา พี่พายมันเอียงคอมองหน้าผมแบบกวนๆ แปลกๆ ยังไงก็ไม่รู้

 

“อยากหรอต่อ มารูดนิ้วกูแบบนี้...”

.

.

.

 

“พี่พายมึงนี่ก็คิดแต่เรื่องแบบนี้ คนกำลังโรแมนติกอยู่นะเว้ย” พี่พายมันคงสงสัยว่ามันน่าโรแมนติกตรงไหนกับการที่ผมไปรูดไปดึงนิ้วก้อยมันแบบนี้

 

“โรแมนติกตรงไหนว่ะนั่งรูดนิ้วก้อยกูเล่นเนี่ย มันเล็กไปมั้ยต่อ รูดอะไรที่มันใหญ่กว่านี้มั้ย” ถ้ากูตบหน้าไอ้พี่พายมันแรงๆ สักที กูจะถูกมันฆ่าทิ้งมั้ยวะเนี่ย พี่พายมึงทำให้กูเกิดมโนภาพเลยไอ้บ้า บรื๋อ...

 

“ไม่ใช่แล้วพี่พาย กูกำลังหาด้ายแดงที่นิ้วก้อยมึงต่างหาก ว่ามันร้อยโยงอยู่ที่นิ้วก้อยกูหรือเปล่า...” ผมยกนิ้วก้อยของตัวเองขึ้นมากระดิกให้พี่พายดู พี่พายมันทำหน้าเหมือนหมาสงสัยแต่ยังไงก็ยังหล่อ นี่ไม่ได้เข้าข้างมันเลยนะ หลักฐานแม่งจะทิ่มหน้าผมอยู่แล้วเนี่ย

 

“ไม่เห็นจะมีอะไรเลยต่อ มึงเพ้อเจ้อมากเกินไปแล้ว...”

 

“ของแบบนี้มันต้องใช้ใจมองเว้ย เค้าว่ากันว่าคนที่เกิดมาเป็นเนื้อคู่กันจะมีด้ายแดงโยงกันอยู่” ผมยกนิ้วก้อยของตัวเองขึ้นมา แล้วอีกมือหนึ่งก็จับนิ้วก้อยของพี่พาย แล้วเคลื่อนมันมาหากัน

 

“ถ้าอย่างนั้นมันก็คงมีแบบไม่ต้องสงสัย เพราะว่ากูกับมึงเป็นเนื้อคู่เนื้องอกกันอย่างแน่นอน” เนื้อคู่นี่กูยอมเป็นนะ แต่เนื้องอกนี่อย่าเลยเหอะพี่พาย

 

“งั้นกูจะเอาด้ายแดงที่โยงเราเอาไว้มัดมึงติดกับกูไม่ให้หลุดหายไปไหน...” พี่พายมันทำท่าเหมือนว่าจับด้ายพันที่นิ้วก้อยของเราเอาไว้ด้วยกัน ว่าแต่กูเพ้อเจ้อแล้วนี่คืออะไรวะพี่พาย แล้วที่ทำหน้าตาภาคภูมิใจซะขนาดนี้นี่มันคืออะไร มึงจะน่ารักเกินไปแล้วไอ้บ้า

 

“พี่พาย...มึงเพ้อเจ้ออะไรเนี่ย ฮ่าๆ ว่าแต่กูเพ้อเจ้อ มึงนี่น่ารักดีเนอะ กูรักมึงว่ะ” ผมหัวเราะด้วยความชอบใจ ไอ้พี่พายแม่งมองกูตาขวางเชียว แล้วมันก็ล็อคตัวผมเอาไว้แน่น แม่งจับผมฟัดอีกแล้ว

 

“พี่พายกูจุกนะ ฮ่าๆ อย่าจี้กูดิ โอย...ไอ้บ้าพี่พาย” ไม่น่าเลยกู ไม่น่าให้มันรู้จุดอ่อนเลยว่าบ้าจี้ แล้วทีนี้พอมันหมั่นไส้ผมมันก็ทั้งไซร้ ทั้งจี้ ทำเอาผมดิ้นพล่านอยู่แบบนี้

 

“ต่อให้ถ้าเราไม่ใช่เนื้อคู่กัน กูก็จะตัดด้ายที่นิ้วกูออก แล้วก็ตัดด้ายที่นิ้วมึงทิ้ง แล้วจับปลายด้ายของเรามาผูกกัน กูจะทำทุกทางให้เราเป็นของกันและกัน...ซึ้งพอมั้ยไอ้หมาต่อ” เออ!! ซึ้งพอแล้วครับพี่พาย ถึงมึงจะเรียกกูว่าไอ้หมาต่อก็เหอะ ช่างมันไม่เป็นไร เพราะกูยอมให้มึงเรียกได้แค่คนเดียวนี่แหล่ะ

 

“ซึ้งอยู่นะ วิธีนี้นี่โคตรเหมาะกับมึงเลยพี่พาย...”

 

“กูลิขิตชีวิตและโชคชะตาของตัวเองด้วยตัวเองว่ะต่อ มึงควรจะภูมิใจนะที่กูเลือกมึงมาเป็นคนรัก พลาดจากกูแล้วใครเค้าจะเอามึงวะ...”

 

“โหๆ พูดแบบนี้ดูถูกกูเกินไปแล้วเหอะพี่พาย ลืมไปหรือเปล่าว่ากูอ่ะมีทั้งเด็กสินกำ ทั้งเด็กถาปัตย์มาชอบ...ไมอ่ะ กูพูดเรื่องจริงนี่หว่า” พี่พายแม่งตาขวางใส่ผมอีกแล้ว ก็มันอยากจะมาพูดดูถูกผมเองนี่หว่า เห็นๆ อยู่ว่ามีคนมาชอบผมเยอะแยะ ฮ่าๆ

 

“มึงดูภูมิใจนะที่มีคนมาชอบ แต่ขอโทษเถอะไม่มีใครเค้ารับกับความเอ๋อแดก ซุ่มซ่าม ขี้แงของมึงได้เหมือนกูหรอก” พี่พายมันยักคิ้วพร้อมกับไล่จูบปากผมอีกรอบ มึงจะกินปากกูให้ได้อะไรขึ้นมาครับพี่พาย กูจะพูดอะไรนี่พูดไม่ได้เลยแม่ง

 

“ก็คงเหมือนกับที่ไม่มีใครเค้ารับกับความบ้าอำนาจ เอาแต่ใจ งี่เง่า เรื่องมาก เข้าใจอะไรยาก ขี้หึง ขี้หวง เจ้าอารมณ์ ของมึงได้เหมือนกันนั่นแหล่ะ...” พูดจบแล้วจะรออะไรล่ะครับ โกยอ้าวหนีเข้าห้องนอนดิครับ เรื่องอะไรจะอยู่ให้ไอ้พี่พายมันลงโทษล่ะครับ

 

“หมาต่อ!! มึงกลับมานี่เลย ปากดีแบบนี้ต้องตบด้วยปาก กระชากด้วยลิ้น แล้วจับมากินทั้งตัว แน่จริงมึงอย่าหนีดิต่อ...” พี่พายแม่งดูอาฆาตผมมาก ผมผิดตรงไหนวะก็แค่พูดความจริงอ่ะ แล้วใครเค้าจะอยู่รอให้มึงมาตบกูด้วยปากวะพี่พาย

 

“ใครเค้าจะรอมึงครับพี่พาย รอให้โง่หรอครับพี่ ฮ่าๆ” ผมโกยอ้าวเข้าห้องพร้อมกับปิดประตู แต่ทว่าพี่พายมันก็วิ่งตามมาทัน มายื้อยุดกันอยู่ที่ประตู ผมพยายามดันประตูปิด แต่พี่พายมันก็ดันเปิด ผลักๆ ดันๆ กันอยู่อย่างนั้นจนผมจะทานแรงแม่งไม่ไหวแล้ว

 

ไม่ได้การละหมาต่อ มึงหนีเข้ามาในมุมอับแบบนี้ไอ้พี่พายก็จับกูเชือดได้ง่ายๆ ดิวะ เอาไงดีวะเนี่ย ท่าทางแม่งจะอาฆาตกูมากอ่ะ...

 

“ต่อ...อย่าต้องให้ใช้กำลัง ยินยอมให้กูลงโทษมึงซะดีๆ” พี่พายมึงยิ้มเย็นมากจนกูเสียวสันหลัง เรื่องอะไรกูจะต้องยอมวะเนี่ย ไม่ได้การละ ไหนๆ ก็หนีไปไหนไม่รอดแล้ว ก็แว้บเข้าห้องน้ำเลยดีกว่า แล้วค่อยว่ากันอีกที

 

“เรื่องอะไรกูจะต้องยอมมึงวะพี่พาย หนีแล้วคร้าบ...” ผมปล่อยให้ไอ้พี่พายมันดันประตูเข้ามาจนมันแทบจะหน้าทิ่ม อยากจะขำแต่ขำไม่ได้เว้ยต้องหนีเอาตัวรอดก่อน วิ่งเข้าห้องน้ำแบบไม่คิดชีวิตเลยครับ อาบน้ำอาบท่าให้ใจเย็นก่อนแล้วค่อยมาคุยกันนะ

 

ได้ข่าวกูอาบ แล้วไอ้พี่พายมันจะใจเย็นได้ไงวะ แต่ช่างเถอะเดี๋ยวมันก็สงบลงเองแหล่ะมั้ง

 

ผมหนีเข้ามาในห้องน้ำจัดการล็อคประตูอย่างเรียบร้อย พี่พายมันตามเข้ามาไม่ได้แล้วเหอะงานนี้ ฮ่าๆ คืนนี้ผมจะต้องนอนในห้องน้ำหรือเปล่าวะเนี่ย ไม่หรอกมั้ง พี่พายมันออกจะรักผม มันคงไม่ฆ่าผมตายหรอกมั้ง...เนอะ

 

“ว่าแต่ทำไมมันเงียบๆ วะ ไม่ใช่งอนกูไปแล้วล่ะ” ผมเงี่ยหูฟังที่ประตู ไม่ยักจะได้ยินเสียงอะไรเลยสักนิด พี่พายมันงอนไปแล้วหรอวะ

 

“ไว้ค่อยออกไปง้อแล้วกัน ตอนนี้ขออาบน้ำก่อนร้อนแบบไม่ไหวแล้วเหอะ” ผมถอดเสื้อพาดเอาไว้ ถอดกางเกงออกจนเหลือแค่บ็อกเซอร์ตัวเดียวเท่านั้น อยากจะอาบน้ำแล้วไปนอนพัก ซึ่งไม่รู้จริงๆ ว่าจะได้นอนพักหรือเปล่า แต่ก็เอาเถอะว่ากันอีกที

 

ขณะที่ผมกำลังเกี่ยวบ็อกเซอร์ตัวเองลง มีเรื่องไม่คาดคิดเกิดขึ้นเว้ย อยู่ดีๆ ประตูห้องน้ำก็เปิดพร้อมกับไอ้พี่พายที่นุ่งผ้าเช็ดตัวพันท่อนล่างเอาไว้อย่างเรียบร้อย มันยืนแสยะยิ้มอย่างเยือกเย็นอยู่ที่ประตู

 

ตายห่าน!!! มันเข้ามาได้ไงวะเนี่ย กูล็อคประตูแล้วไม่ใช่หรอวะ

 

“นี่กูไม่ได้บอกมึงหรอวะต่อว่าล็อคประตูมันเสีย...” ผมส่ายหน้ารัวๆ มือที่เกี่ยวบ็อกเซอร์ลงจนเกือบจะพ้นจุดอันตรายแล้วกลับดึงมันขึ้นมาสวมใส่ตามเดิม ขาของผมพาร่างของผมก้าวถอยหลังหนีไอ้พี่พายที่เดินเข้ามาหาผมแบบช้าๆ

 

“นี่มึงไม่รู้จริงๆ หรืออยากเปลี่ยนสถานที่กับกูวะต่อ แต่ไม่เป็นไรห้องน้ำก็ดีเหมือนกัน ทำเสร็จก็ล้างตัวไปเลย...สะดวกดี” สะดวกกับผีมึงสิพี่พาย มึงจะทำอะไรกูวะ ขอเวลาทำใจแป๊บๆ กูไม่อยากนะเว้ยวันนี้ อยากจะนอนจะตายแล้ว

 

“ไม่เอานะเว้ยพี่พาย...กูไม่เล่นกับมึงหรอกนะ จะอาบน้ำนอนแล้ว” ผมเดินถอยหลังมาจนติดอ่างน้ำ แม่งเอ๊ยเกือบหงายหลังลงอ่าง ถ้าไม่ได้ไอ้พี่พายมันเอื้อมมือมาดึงเอาไว้ผมก็อาจจะหัวฟาดขอบอ่างไปแล้ว

 

“หนีให้ตายก็ไม่พ้นหรอกต่อ...เมื่อกี้มึงด่ากูเจ็บแสบมากเลยนะครับ” พี่พายมันกอดเอวของผมเอาไว้ด้วยมือข้างหนึ่ง ส่วนมืออีกข้างมันเชยคางผมขึ้น ผมจะเถียงอะไรมันสักหน่อยแต่ก็ถูกไอ้ปากหยุ่นๆ มันกดทับลงมาเสียก่อน

 

โอย...ท่าทางจะไม่รอดแล้วสินะกู ถึงพี่พายมันจะพูดเหมือนโกรธผม แต่จูบที่มันมอบให้กับผมในตอนนี้มันทั้งอ่อนหวาน ออดอ้อน แล้วคนใจง่ายแบบกูจะไปไหนรอดวะเนี่ย

 

“ยังคิดจะหนีกูอีกมั้ยต่อ...” พี่พายมันกระซิบถามเบาๆ พร้อมกับงับหูผมเล่นอยู่อย่างนั้น มือของพี่พายกอดเอวของผมแล้วรั้งเข้ามาแนบชิดกับหน้าท้องแบนราบที่อัดไปด้วยกล้ามเนื้อของมัน

 

สยิวมั้ยทายสิ...

 

“ก็...เอ่อ...จะหนีไปไหนพ้นวะ หลังติดผนังอยู่แบบนี้” ผมเบนสายตาไปทางด้านข้างเล็กน้อย ยามที่พี่พายมันยกมือขึ้นมาเท้าผนังแล้วยื่นหน้าเข้ามาหาผม มองสบตากับมันมากๆ แล้วทำอะไรไม่ถูกจริงๆ นะ ดวงตาคู่นี้มีเสน่ห์มากจนทำให้ผมรู้สึกว่าไม่อาจจะทานทนกับความรู้สึกที่ไอ้พี่พายมันส่งมาให้

 

“อาบน้ำด้วยกันนะครับ...” พี่พายมึงจงใจฆ่ากูใช่ป่ะ มึงก็รู้ว่ากูแพ้มึงแล้วยังจะมาทำหน้าตากรุ้มกริ่มใส่กูอีก คิดบ้างป่ะว่าหัวใจกูมันทำงานหนักมากกว่าเดิมตั้งกี่เท่า

 

+++++CUT++++

 

+++++CUT+++++

 

 

“พี่พาย...มีความสุขโคตรๆ ขอบคุณที่อ่อนโยนกับต่อนะเว้ย...” ผมบอกอย่างอายๆ พี่พายยีหัวผมไปมาพร้อมกับจูบหน้าผากของผมเบาๆ

 

“ก็รักนี่ครับ ต่อให้อยากทำมากแค่ไหนก็จะไม่รุนแรงกับต่อเด็ดขาด...จะถนอมต่อเอาไว้ให้นานที่สุด ไอ้ตัวร้ายของพี่” พี่พายน่ารักเนอะ ผมรักพี่พายจนกล้าที่จะทำอะไรหลายๆ อย่างที่ไม่เคยคิดเลยว่าตัวเองจะกล้าทำมันลงไป

 

แต่ผมเชื่อว่าที่คนเรากล้าทำอะไรหลายๆ อย่าง กล้าทำในสิ่งที่เราอาจจะไม่เคยคิดว่าเราจะกล้าทำ นั่นก็เพราะว่าอีกฝ่ายที่เราอยากจะทำสิ่งนั้นๆ ให้ คือคนที่เรารักและมีคุณค่าต่อจิตใจของเรามากที่สุด

 

“ขอบคุณครับ...” เราสองคนยิ้มให้กัน พี่พายก้มหน้าลงมาเอาหน้าผากแตะกับหน้าผากของผม เราหัวเราะให้แก่กันอย่างมีความสุข

 

อุปสรรคมันผ่านพ้นไปเกือบหมดแล้ว ทีนี้ก็เหลือแค่อีกด่านเดียวเท่านั้น ถ้าเราสามารถก้าวผ่านมันไปได้ คงไม่มีอะไรมาทำลายความรักของเราลงได้แล้วจริงๆ

 

..........100%........

 

ขอบคุณสำหรับแท็ก #ยุ่งนัก บนทวิตเตอร์ค่า

ฉากคัทอยู่ในบล็อกนะคะ ใครที่หาไม่เจอเมลไปขอได้ค่า อย่าแปะเมลในนี้เพราะเกรทส่งให้แค่ทางเมลกับทางทวิตเท่านั้นค่า

ใจหายเนอะ อีกแค่ 3 ตอนสุดท้ายก็จะจบแล้ว ยอมรับว่าคตรรักตัวละครเรื่องนี้เลย แบบรักน้องต่อมาก ชอบคนแบบนี้มากๆ เลยสร้างขึ้นมาให้เป็นตัวละครที่ชื่อ เป็นต่อ นี่แหล่ะ เลยรักมากเป็นพิเศษ

ขอบคุณที่ยังอยู่ด้วยกันเสมอ ใม้ว่าหลายๆ คนจะได้หนังสือไปแล้ว แต่ก็ยังเข้ามาเม้นให้กันอยู่ ขอบคุณมากจริงๆ ค่า ^^

เจอกันตอนหน้าค่า

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 44 ครั้ง

15,978 ความคิดเห็น

  1. #15973 nin28041992 (@nin28041992) (จากตอนที่ 81)
    วันที่ 22 พฤศจิกายน 2561 / 17:49
    เดียวตีกันเดียวรักกันคู่นี้
    #15973
    0
  2. #15717 NNYuki (@nooniiz501) (จากตอนที่ 81)
    วันที่ 26 พฤศจิกายน 2558 / 13:45
    ชอบสองคนนี้เวลาสวีทกันจริงๆ ละมุนและอ่อนโยนมากกกกกกก จากพี่พายแบดบอยกลายเป็นเจ้าของแมวที่เป็นทาสแมวสุดหัวใจยังไงอย่างงั้นเลย ><
    #15717
    0
  3. #15210 ัyour reader (จากตอนที่ 81)
    วันที่ 27 กันยายน 2557 / 22:00
    ละมุน ยิ้มแก้มแตก รักมากครับ พายต่อ
    #15210
    0
  4. #14645 aoypchy (@aoypchy) (จากตอนที่ 81)
    วันที่ 4 กรกฎาคม 2557 / 12:56
    อ่านไปก็กัดผ้าห่มไปเเบบโอ้ยยยย เขินอายเเทนต่อ555555
    #14645
    0
  5. #14564 วีว่า (จากตอนที่ 81)
    วันที่ 20 มิถุนายน 2557 / 06:57
    หวานมากอะพี่พาย มดเต็มเลยเนี่ย
    #14564
    0
  6. #14041 JENNYHA (@jennyha) (จากตอนที่ 81)
    วันที่ 30 เมษายน 2557 / 15:33
    เขิลลลล
    #14041
    0
  7. #13269 Hiro Hiro Shi (@hiroshi1234) (จากตอนที่ 81)
    วันที่ 30 มีนาคม 2557 / 00:03
    ฮิๆๆหนียังไงก็ไม่เคยหนีพ้น บทสรุปของเป็นต่อมีอย่างเดียวคือ 'ถูกพี่พายกด' ช้ะ? ฮึๆๆ
    #13269
    0
  8. #13257 onuma781998 (@onuma781998) (จากตอนที่ 81)
    วันที่ 29 มีนาคม 2557 / 02:18
    โอยยยรักอบอวนนนน



    #13257
    0
  9. วันที่ 23 มกราคม 2557 / 00:00
    อรั๊ยยยยยยย พายต่อ



    หวานมากกกกกก-/-
    #12637
    0
  10. #11950 -dark angel- (@areeyafah) (จากตอนที่ 81)
    วันที่ 18 ธันวาคม 2556 / 19:25
    พี่พายจะน่ารักไปไหน
    #11950
    0
  11. #11674 LooknamTK (@looknamjaa) (จากตอนที่ 81)
    วันที่ 5 ธันวาคม 2556 / 20:40
    พี่ปอเจ็บมากป่าวววววว :(
    #11674
    0
  12. #11366 B216 (@loveisofnot) (จากตอนที่ 81)
    วันที่ 24 พฤศจิกายน 2556 / 20:47
    เจ็บอะ ปอกับชาย ทำเพื่อน้องสุดๆๆ เป็นเรานะเราโคดเจ็บเลยถ้าเราเป็นชาย ต้องไปงานแต่งของปอ ถ้าเป็นตัวเราเองนะคงไปทั้นน้ำตาอะ ปอก็ดีนะทำเหมือนไม่สนใจน้องแต่ก็รักน้องทำเพื่อน้อง คือจะว่าใครผิดก็ไม่ได้จะว่าแม่ผิดก็ไม่ได้เพราะถ้าคิดถึงความรู้สึกของแม่เค้าก็คงอยากอุ้มหลานอะ โอ้ยๆๆเจ็บ

    แอบฟินเอง อิ อิ อิน ปอชาย อะ 

    คู่พายต่อน่ารักนะ อิ อิ
    #11366
    0
  13. #11321 Mysterious (@World27) (จากตอนที่ 81)
    วันที่ 21 พฤศจิกายน 2556 / 23:14
    พี่ปอพี่ชาย รักน้องมากสินะ ถึงยอมทำเพื่อน้องได้ขนาดนี้

    ตอนนี้พี่พายก็แสนจะน่ารัก ลืมภาพเจ้าชายแบดบอยไปหมดละ
    #11321
    0
  14. #11038 Pungpond Blink (@pondpeerapol) (จากตอนที่ 81)
    วันที่ 9 พฤศจิกายน 2556 / 00:16
    พี่พายน่ารัก
    #11038
    0
  15. #10585 sawhaชาลิตี้* (@eingkung) (จากตอนที่ 81)
    วันที่ 28 ตุลาคม 2556 / 09:19
    กริ๊ด พี่พายทำฟินไปไหนนน 
    พี่พายน่ารักเว่ออร์ ><
    #10585
    0
  16. #10516 Bullet killer (@withdestiny) (จากตอนที่ 81)
    วันที่ 25 ตุลาคม 2556 / 22:05
    กรี๊ด พี่พาย หวานเว่อร์อีกเเละ

    ต่อพาย ต่อพาย ต่อพาย ต่อพาย ต่อพาย ต่อพาย 
    #10516
    0
  17. #10511 M-Seraph♆ (@m-my-mew) (จากตอนที่ 81)
    วันที่ 25 ตุลาคม 2556 / 19:02
    อยากบอกว่า เราจิ้น พี่ปอพี่ชายอะ
    แบบตอนงานแต่งพี่ปอ ต่อก้เหนพี่ชายทำหน้าเศร้าๆ
    แล้วแบบตอนนี้พี่ปอก้บอกว่าต้องเสียสละเพื่อต่ออีก
    พอถามถึงพี่ชายก้แบบเงียบไปแปปนึงกว่าจะตอบอะ
    โอ้ยยยย มันใช่อะมันใช่
    พี่ปออยุดีๆก้แต่งงาน=ยอมแต่งสืบสกุลมีหลานให้แม่เพื่อให้น้องสมหวัง
    เชียร์ ปอชาย ปอชาย แม้จะแต่งงานแล้วก้ตาม
    #10511
    0
  18. #10481 อั๊ยตัวป่วน (@buleeye) (จากตอนที่ 81)
    วันที่ 25 ตุลาคม 2556 / 00:43
    ระทวยไปเลยตอนนี้ ><
    #10481
    0
  19. #10453 spin around (@spin_around) (จากตอนที่ 81)
    วันที่ 24 ตุลาคม 2556 / 09:55
    สครีมดังๆๆๆ  ฮืออออ  
    หวานเวอร์ ใจจะขาด อิจฉา อยากเป็นคัวร้ายของพี่พาย 

    พี่พายนี่น่ารักแบบ ชะนีจะไม่ทนเเล้วอ่ะ  >///////<
    #10453
    0
  20. #10422 แกงส้ม (จากตอนที่ 81)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2556 / 11:09
    อ่ะนะ เคลียร์ด่านที่เหลือให้เรียบเลยนะ พายต่อ สู้ๆ
    #10422
    0
  21. #10393 p*chu*ka (@pchuka) (จากตอนที่ 81)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2556 / 20:00
    ขอบคุณครับ ...น่ารักทั้งคู่
    #10393
    0
  22. #10392 MinjunKT (@tae-why) (จากตอนที่ 81)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2556 / 19:21
    พี่พายถนอมต่อสุดๆเลออ-/-
    #10392
    0
  23. #10389 SuJuHanHyuk (@loveloveyaoi) (จากตอนที่ 81)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2556 / 01:12
    หวานนนนนนนนนนน



    น่ารักกกกกกกกกกก



    อบอุ่นนนนนนนนนนน
    #10389
    0
  24. #10388 Rainbow_Jang (@bovy30) (จากตอนที่ 81)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2556 / 01:01
    พี่ปอกะพี่ชายมีซัมตื้งชิมิ
    #10388
    0
  25. #11 ploylybbs (@ploylybbs) (จากตอนที่ 81)
    วันที่ 22 กันยายน 2557 / 03:32
    เขินนนนน
    #11
    0