OK!! I love U ♥ ยุ่งนัก...กูรักมึงก็ได้ [Yaoi][Boy's love]

ตอนที่ 74 : ☆OK! I love U ★.. 60. อบอวลไปด้วยรัก

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 10,742
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 53 ครั้ง
    23 ก.ย. 56



 60. อบอวลไปด้วยรัก (Stop & Pentor)

 

 

ความรู้สึกในใจของเรายามที่ได้รับการกลั่นกรองช้อนเอาตะกอนที่มันนอนก้นออกไปแล้ว มันทำให้ผมรู้สึกสบายใจเป็นอย่างมาก ผมยืนมองตัวเองอยู่หน้ากระจกบานโต วันนี้เลือกใส่เสื้อผ้าที่ดูเป็นทางการเสียหน่อย ไม่ถึงขั้นใส่สูทผูกไทด์อะไร แค่แต่งตัวให้เป็นระเบียบกว่าเดิมเท่านั้น

 

“หล่อแล้วมึง...” พี่โก้มันนั่งกระดิกตีนมองหน้าผมที่สะท้อนจากกระจกเงา สีหน้ากวนตีนแบบนั้นคือห่าอะไรวะ ปกติแล้วพี่โก้มันไม่ค่อยกวนตีนผมเท่าไหร่หรอก แต่วันนี้มาแปลกนะ หรือว่าหึง...

 

“ก็หล่อพอตัว แต่สู้ผัวไม่ได้อ่ะ...” แรงไปป่ะวะ แต่พี่โก้แม่งยิ้มก็โอเคแล้ว แม่ง หึงจริงๆ หรอวะ หรือว่าแค่แกล้งกูก็ไม่รู้

 

“ใครวะผัวมึง...” พี่โก้มันอยากตายใช่มั้ย ได้ๆ เดี๋ยวพี่โก้มันต้องเจอลูกอ้อนสักดอกสองดอก จะได้กลับมาน่ารักๆ เหมือนอย่างที่เคยเป็น ไม่รู้เป็นอะไรทั้งๆ ที่เมื่อคืนนี้ก็ยังน่ารักใส่กันอยู่เลย

 

ผมปลดกระดุมเสื้อเชิ้ตสองสามเม็ดทั้งๆ ที่จัดการติดมันเรียบร้อยแล้ว พร้อมกับหมุนตัวเดินกลับไปยืนตรงหน้าคนที่นั่งอยู่บนเตียงนอน ผมทิ้งตัวลงนั่งบนตักพี่โก้ พร้อมกับยกมือขึ้นเกาะไหล่พี่โก้เอาไว้ สายตาผมมองพี่โก้อย่างอ้อนๆ

 

“ก็คนนี้ไง...คนที่ต็อปรักอ่ะ” ผมยิ้มพร้อมกับกะพริบตาปริบๆ เอาหัวถูอกพี่โก้อย่างอ้อนๆ มางอนอะไรก็ไม่รู้ไม่เข้าเรื่องว่ะพี่โก้ คิดว่าตัวเองงอนแล้วน่ารักมากเลยรึไงก็ไม่รู้

 

 

“คิดว่าอ้อนแล้วกูจะหายหมั่นไส้มึงหรอวะต็อป...” เอ้าๆ อะไรวะเนี่ย พี่โก้เป็นอะไรอีกวะเนี่ย เมื่อคืนยังนอนกอดพลอดรักกันอยู่เลยนี่หว่า กูทำอะไรให้พี่โก้มันอารมณ์เสียรึเปล่า แต่ปกติพี่โก้ไม่เคยโกรธ ไม่เคยว่า ไม่เคยมีท่าทีแบบนี้เลยนะ

 

“เค้าทำอะไรให้ตัวเองโกรธรึเปล่าอ่ะ” นี่แอ๊บสุดๆ แล้วนะ เอาแก้มเนียนๆ ไปถูกับแก้มพี่โก้ไปมา คลอเคลียปากพี่โก้แล้วจูบอย่างอ้อนๆ พลิกตัวขึ้นนั่งคร่อมทับขาพี่โก้แล้วกอดคอพี่โก้เอาไว้ อ้อนขนาดนี้แล้วทำไมยังนิ่งอีกวะเนี่ย

 

“อย่ามาทำตัวน่ารักว่ะต็อป...มันน่าหมั่นไส้” พี่โก้หยิกแก้มผมไม่แรงแต่ก็ไม่เบา ผมทำหน้างอนๆ ใส่ แล้วนาบมือทั้งสองข้างลงบนแก้มของพี่โก้แล้วบีบคืนบ้าง

 

“พี่โก้โกรธอะไรต็อปรึเปล่าอ่ะ ทำไมทำท่าทางมึนตึงแปลกๆ ทั้งๆ ที่เมื่อคืนนี้เรายังตื๊ดกันอยู่เลยนะ...หลายรอบด้วย” ผมเป็นคนตรงไปตรงมา พี่โก้ต้องเคลียร์กับผมให้รู้เรื่องก่อน ก่อนที่จะไปงานแต่งพี่ปอ ไม่เคลียร์ให้จบนี่มันค้างคาใจ

 

“เมื่อคืนส่วนเมื่อคืนว่ะต็อป ตอนนี้ส่วนตอนนี้...ทำไมมึงต้องน่ารักด้วยวะ” พี่โก้จับเอวของผมแล้วรั้งร่างผมให้เข้าไปแนบชิด หน้าหล่อๆ เงยหน้ามองผม ตอนนี้ผมสูงกว่าพี่โก้ได้เพราะว่าผมนั่งคุกเข่าคร่อมทับขาพี่โก้อยู่บนเตียงนอน

 

“น่ารักแล้วผิดตรงไหนอ่ะ ไม่ชอบหรอที่ต็อปน่ารัก...”

 

“ก็เพราะว่าชอบไง แต่มึงเข้าใจป่ะว่ามันน่าหมั่นไส้อ่ะ...” ห้ะ!! อะไรของพี่โก้มันวะเนี่ย เมาเบียร์รึเปล่า หรืออะไรของมันวะ ตกลงแล้วงอนกูเรื่องอะไรวะครับ

 

“ตกลงโกรธต็อปเรื่องอะไรอ่ะพี่โก้นี่ไม่เข้าใจจริงๆ นะเนี่ย” ผมทิ้งตัวลงนั่งทับขาพี่โก้ เซ็งว่ะกลับมาเตี้ยกว่าพี่โก้อีกแล้ว สายตาของผมอยู่แค่ระดับอกของพี่โก้เท่านั้นเอง

 

“กูไม่ได้โกรธมึงสักหน่อย แค่หมั่นไส้ที่มึงน่ารักก็แค่นั้น แถมยังตั้งอกตั้งใจแต่งตัวเหลือเกินนะ ไปงานแต่งพี่ชายคนพิเศษเนี่ย” อ้อ...นั่นไง สงสัยจะเป็นประเด็นหลักเลยมั้งเนี่ย แหมๆ ปกติเห็นว่าง่าย พูดอะไรก็เชื่อไปหมดทุกอย่าง ทำไมวันนี้ดูขี้งอนแปลกๆ วะ

 

ผมออกแรงดันพี่โก้ให้หงายลงไปนอนบนเตียง ผมคร่อมทับขาพี่โก้แล้วโน้มตัวลงไปนอนนาบทับร่างพี่โก้เอาไว้ สายตาผมมองสบตากับพี่โก้ไม่ละไปทางไหน ปากของผมกดลงบนแก้มของพี่โก้อย่างแผ่วเบา แล้วค่อยๆ ไล้ไปทั่วใบหน้าของพี่โก้ จะอ้อนให้หายงอนกันไปข้างเลยคอยดู

 

“หึงหรอ หึงอะไร ปกติพี่โก้ไม่ใช่คนแบบนี้นี่นา อยากให้ต็อปบอกมั้ยว่าต็อปรักใคร...รักพี่โก้ครับ รักที่สุด รักมากๆ เลยนะ” ผมรู้ว่าพี่โก้ไม่ได้งอนจริงจัง หรือว่าหึงมากมายหรอก คงอยากจะแกล้งผมมากกว่าที่ผมเสียเวลาอยู่หน้ากระจกมาชาติเศษ   พี่โก้อาจจะแค่หมั่นไส้ที่ผมตั้งอกตั้งใจแต่งตัวหล่อเพื่อไปงานแต่งพี่ปอ ก็นะ นิดนึงดิวะ พี่ชายแต่งงานทั้งคน

 

“อย่าเยอะต็อป...กูตั้งรับไม่ทัน...”

 

“พี่โก้รุกอ่ะดีแล้ว อย่ามารับให้ต็อปเลย ต็อปทำไม่ลง” ผมถูกพี่โก้กัดปากแรงๆ หนึ่งทีที่ทะลึ่งใส่ ผมก็กัดตอบดิ ผลัดกันกัดไปกัดมาจนปากเจ่อหมดแล้วยังก็ไม่รู้

 

“กูแค่แกล้งมึงเล่นเฉยๆ ว่ะต็อป แต่คุ้มฉิบหาย หึๆ” พี่โก้กอดรัดผมแล้วดันให้ผมลุกขึ้นนั่งดีๆ ตอนนี่เสื้อผ้านี่พากันยับเล็กน้อยแล้วหล่ะ ไม่รวมปากที่เจ่อๆ นี่อีก ผมมองพี่โก้อย่างงอนๆ แต่ก็จับมือพี่โก้ขึ้นมาจูบเบาๆ อย่างออดอ้อน ก็บอกแล้วว่าผมมัน ขี้อ้อน

 

“ไม่เอาอย่าแกล้งแบบนี้ดิพี่โก้ ปกติพี่โก้ไม่เคยเป็นแบบนี้กับต็อปเลยนะ ต็อปชอบให้พี่โก้รักต็อปเยอะๆ เอาใจต็อปเยอะๆ ให้ไอ้ต่อมันอิจฉาตายไปเลยได้ยิ่งดี” แอบสงสารเพื่อนตัวเองเหมือนกันนะ แต่ก็ช่วยไม่ได้มันเลือกของมันเอง แต่เท่าที่เห็นพี่พายก็เอาใจมันมากขึ้นกว่าเมื่อก่อนมากโข

 

“ไปแกล้งมัน มันน่าสงสารจะตายห่า นานๆ จะถูกตามใจสักที หึๆ” พี่โก้เองก็ขำไอ้ต่อเหมือนกัน ผมว่ามันน่าจะเปลี่ยนชื่อเป็น เป็นรอง มากกว่า เป็นต่อเพราะว่ามันเป็นรองทุกคนเค้าหมดจริงๆ

 

“ก็มันน่าแกล้ง แต่ตอนนี้ไม่พูดถึงมัน มาพูดเรื่องของเราก่อน...” ผมลุกขึ้นยืนบนพื้นตามปกติ พี่โก้เองก็ลุกขึ้นยืนจัดเสื้อผ้าของผมให้เข้าที่เข้าทางตามเดิม ฟัดกันไปมากระดุมหลุดไปหลายเม็ดซะงั้น

 

“โอเคครับไอ้ยุ่ง กูแค่แกล้งมึงเล่นเห็นมึงดูเคร่งเครียดกับการแต่งตัวเหลือเกิน แล้วกูก็หมั่นไส้ที่มึงใส่อะไรก็น่ารักไปซะหมด...”

 

“แล้วเวลาไม่ใส่อ่ะพี่โก้ น่ารักมั้ย” ผมยักคิ้วให้พี่โก้ ได้รับจูบหนักๆ มาหนึ่งทีเป็นการลงโทษที่ผมกวนตีนรึเปล่าไม่แน่ใจ แต่ก็ดี ผมออกจะชอบ

 

“เวลาที่ไม่ใส่นี่ยิ่งน่ารัก รักจนพากันหมดแรงตายทั้งคู่อ่ะครับ” พี่โก้เคาะหัวผมเบาๆ แล้วจัดเสื้อผ้าตัวเองเข้าที่เข้าทางบ้าง พี่โก้หล่อว่ะ ขนาดแค่ใส่เสื้อเชิ้ตธรรมดากับกางเกงสแลคขายาวสีดำเท่านั้น ทำไมยังหล่อและดูดีมากขนาดนี้ก็ไม่รู้

 

“พี่โก้หล่อว่ะ...น่าหมั่นไส้อ่ะ ทำไมต็อปไม่เกิดมาหล่อบ้าง” พี่โก้หันมายิ้มให้กับผมและยักคิ้วเล็กน้อย

 

“กูมันหล่อใส่อะไรก็หล่อ แต่เวลาไม่ใส่นี่ตัดหอหีบออกไปตัวนึงแล้วกัน...”    ทั้งหลงตัวเอง ทั้งทะลึ่งเลยห่าผัวใครวะเนี่ย แต่มันก็จริงอ่ะ พี่โก้มันพูดความจริงถือว่าไม่ผิด หึๆ

 

“คุยอะไรก็แล้วแต่วกเข้าเรื่องใต้สะดือตลอดๆ อ่ะพี่โก้ ไม่เอาๆ เราไปกันเหอะป่านนี้ไอ้ต่อมันชะเง้อรอแล้วมั้ง มันกำชับมาหลายรอบแล้วว่าต้องไปให้ได้ ทำไมมันคิดว่าต็อปจะไม่ไปวะ งานแต่งพี่ชายทั้งที” ผมเช็กความพร้อมอีกครั้ง ก็โอเคแล้ว ไม่หล่อแต่กูก็น่ารักอ่ะนะ พอสู้กับคนอื่นได้

 

“ต็อป...มึงโอเคแล้วใช่มั้ย” ผมมองหน้าพี่โก้พร้อมกับยิ้มให้ ผมรู้และเข้าใจว่าพี่โก้หมายถึงอะไร ความรู้สึกของผมตอนนี้มันพร้อมเต็มที่แล้ว ผมพร้อมที่จะเจอกับพี่ปอแล้วหล่ะ เรื่องทุกอย่างมันจะเคลียร์แบบไม่มีอะไรติดค้างในใจแม้แต่น้อยนิดก็ไม่มีเหลือ

 

“พร้อมดิพี่โก้ ต็อปไม่มีอะไรติดค้างในใจแล้ว ต็อปมีคนที่ต็อปรักและก็รักต็อปมากๆ แบบพี่โก้อยู่แล้ว ต็อปจะต้องไปเรียกร้องหาความรักจากใครอีกล่ะ...แค่ที่ได้จากพี่โก้มันก็ล้นใจต็อปแล้วครับ” ผมกอดพี่โก้อีกครั้ง แล้วเงยหน้ายิ้มให้พี่โก้ พี่โก้ลูบหัวผมเบาๆ แล้วก้มลงจุ๊บหน้าผากผม

 

“กูรักมึงจังเลยว่ะ ทำยังไงดีวะเนี่ย...รักจนไม่รู้จะรักยังไงแล้ว” พี่โก้ยีหัวผมเบาๆ ผมเผ้ายุ่งหมดเหอะพี่โก้ แต่ไม่เป็นไร คนมันหน้าตาดีก็คือหน้าตาดีวันยังค่ำ

 

“ขอบคุณพี่โก้มากนะครับที่รักต็อป ต็อปไม่มีอะไรเลยนอกจากความรักที่จะมอบคืนกลับไปให้พี่โก้ไม่รู้จบ” ผมรักผู้ชายคนนี้จัง ผมยอมทิ้งทุกอย่างที่เคยเป็นเพื่อผู้ชายคนนี้ คนที่ดีกับผมจนผมไม่อาจจะหาใครที่ดีกับผมได้เท่าพี่โก้อีกแล้ว

 

“ขอบคุณครับต็อป พี่ก็รักต็อปที่สุดเหมือนกัน...ไปกันเถอะครับ” พี่โก้พูดเพราะว่ะ น่ารักว่ะ ใจละลายเว้ย อยากจะทำอย่างอื่นก่อนไปงานแต่งได้มั้ยเนี่ย แต่เก็บเอาไว้ก่อนก็ได้ รอหลังงานแต่งก่อนจะเนียนมาเข้าหอกับพี่โก้สองคนบ้างอะไรบ้าง หึๆ

 

..........

 

 

 

 

ที่นี่ที่ไหนวะ...ทำไมมันดูบรรยากาศหวานแหววและอบอวลไปด้วยความรัก จนลืมบรรยากาศวุ่นวายของร้านอาหาร ที่คลาคล่ำไปด้วยบรรดาลูกค้าและเหล่าบริกรที่เดินกันไปมา ตั้งแต่ที่ทางเข้าของบ้านเสบียงมีซุ้มประตูดอกลิลลี่สีชมพูประดับอย่างสวยงาม ดอกไม้ที่ประดับอยู่ตามมุมต่างๆ ของงานแต่งก็เป็นดอกลิลลี่สีชมพูทั้งนั้น

 

ก็แน่ล่ะ...ดอกไม้โปรดของเจ้าสาวนี่นะ

 

“ไปไหว้แม่กันพี่โก้” ผมเดินเข้ามาทางด้านในงาน ส่งยิ้มให้กับบรรดาเหล่าเด็กเสิร์ฟ ที่วันนี้แต่งตัวเรียบร้อยกว่าทุกวันอย่างคุ้นเคย ผมมองหน้าแม่พรทิพย์ที่คาดว่าน่าจะยืนอยู่กับบรรดาเจ้าบ่าวเจ้าสาวเพื่อต้อนรับบรรดาแขกเหรื่อทั้งหลายที่มาร่วมเป็นสักขีพยานในงานวิวาห์ครั้งนี้

 

“ไอ้ต่อก็อยู่ด้วย...” ผมมองตามไปยังสายตาของพี่โก้ มองเห็นไอ้ต่อมันยืนอยู่ข้างๆ แม่พรทิพย์ ถัดมาเป็นพี่ปอกับพี่ฝ้าย ทั้งสวยทั้งหล่อเลยคู่นี้ เหมาะสมกันดีแล้วจริงๆ นะผมว่า

 

“ไอ้พายมันไม่อยู่ด้วยหรอวะ...ปกติไม่เห็นมันเคยห่างไอ้ต่อ...”

 

“พี่พายอาจจะเห็นว่าเป็นงานของครอบครัวเค้าล่ะมั้ง เลยปล่อยไอ้ต่อมันอยู่กับครอบครัว...” ผมคิดว่าน่าจะเป็นอย่างนั้น พี่พายน่าจะอยู่ไม่ใกล้ไม่ไกลจากแถวๆ นี้หรอก พี่พายบอกแล้วนี่ว่าจะมา ยังไงก็ต้องมา

 

“พี่โก้ไปกับต็อปนะ...” ผมหันไปมองหน้าพี่โก้ มือคู่นั้นที่คอยกอดผมยามที่ผมเหงาและเสียใจยื่นมือลูบหัวผมเบาๆ แล้วตบปุๆ สองสามที ก่อนที่พี่โก้จะดันผมให้ก้าวเดินไปข้างหน้า

 

“มึงเป็นคนเก่งอยู่แล้วต็อป กูอยู่ข้างๆ มึงเสมอ...” ผมยิ้มให้กับพี่โก้ พร้อมกับก้าวเดินเข้าไปหาแม่พรทิพย์ ไอ้ต่อ พี่ปอ พี่ฝ้ายและพ่อแม่พี่ฝ้าย สิ่งแรกที่ผมเห็นก็คือรอยยิ้มของพี่ปอที่ส่งตรงมาให้กับผม รอยยิ้มที่ยังคงเหมือนเดิมไม่เปลี่ยนแปลงไปเลยแม้แต่น้อย มันทำให้ผมรู้สึกดีใจเป็นอย่างมาก

 

“ต็อปลูก...” ผมยกมือขึ้นไหว้ผู้ใหญ่ทั้งสามท่าน แม่พรทิพย์ยิ้มด้วยความดีใจที่เห็นหน้าผม ทำให้ผมอดที่จะรู้สึกผิดไม่ได้ที่ไม่ได้แวะเวียนมาเยี่ยมท่านเลย

 

“กว่าจะมาได้นะมึง...” ไอ้ต่อมันต่อยแขนผมเบาๆ ผมลูบแขนป้อยๆ แล้วหันไปทำหน้าอ้อนๆ ใส่แม่พรทิพย์ ไอ้ต่อโดนดุแบบไม่จริงจังเท่าไหร่ มันทำหน้ากวนตีนใส่ผมเลยครับ

 

“คิดว่าต็อปจะไม่มาซะแล้ว  ไม่ได้เจอลูกมานานรู้มั้ยว่าแม่คิดถึงแค่ไหน มาให้แม่กอดหน่อยสิต็อป” ผมเดินเข้าสู่อ้อมกอดที่แสนอบอุ่นของแม่พรทิพย์ ท่านกอดผมแน่น อ้อมกอดที่บอกตามตรงเลยว่าอบอุ่นกว่ากอดของแม่ผมเสียอีก

 

“ต็อปขอโทษครับแม่ที่ไม่ได้แวะมาหาแม่เลย ช่วงนี้เรียนยุ่งๆ ด้วย คิดถึงแม่เหมือนกันครับ” ผมกอดแม่พรทิพย์พร้อมกับหันมามองหน้าพี่โก้ พี่โก้ยิ้มให้กับผม ยักคิ้วให้กับผม พี่โก้มันถอยไปยืนอยู่ไม่ใกล้ไม่ไกลเท่าไหร่

 

“เอ้าๆ จะกอดกันอีกนานมั้ยครับแม่...ส่งมันมาให้ปอฟัดหน่อย” พี่ปอมันพูดขัดขึ้นมา แม่พรทิพย์ปล่อยผมออกจากอ้อมกอดพร้อมกับลูบหัวผมเบาๆ พี่ปอมันดึงผมเข้าไปกอดแน่นๆ ผมยกมือขึ้นกอดพี่ปอด้วยความบริสุทธิ์ใจ ไม่มีอะไรที่มันติดค้างในหัวใจอีกต่อไปแล้วจริงๆ

 

“ว่าไงไอ้เสือ...คิดว่ามึงจะไม่มาแล้วนะเว้ย ไม่มากูเคืองจริงๆ ด้วย” พี่ปอกอดผมแน่นมาก มากจนผมแทบหายใจไม่ออก ผมหัวเราะน้อยๆ กับเสียงที่ดูงอนๆ ของพี่ปอ แม่งคิดว่าตัวเองน่ารักมากเลยใช่มั้ย

 

“โหย!! ไม่มาได้ไงล่ะพี่ปอแต่งงานทั้งที ต็อปต้องมาอยู่แล้ว วันนี้หล่อนะเนี่ย” ผมยักคิ้วให้พี่ปอ มันยีหัวผมซะยุ่งไปหมด แล้วก็ดึงผมเข้าไปกอดอีกที เห็นคนบ้านนี้รักและคิดถึงผมมากแบบนี้ก็ดีใจจังเลยว่ะ ดีใจที่ได้รับความรักและความอบอุ่นจากครอบครัวนี้มาตลอด

 

“ยินดีด้วยนะพี่ปอ มีความสุขมากๆ นะ มีหลานตัวน้อยๆ ให้แม่พรทิพย์เลี้ยงเร็วๆ เอาให้ไอ้ต่อมันตกกระป๋องไปเลย...”

 

“กูตกกระป๋องตั้งแต่ที่มึงโผล่เข้ามาแล้วต็อป ไม่ต้องมาตอกย้ำกูเลย...ไอ้เตี้ย” โห! ไอ้สัดต่อมึงด่ากูได้เจ็บจี๊ดมาก สมน้ำหน้ามึงเลยโดนแม่พรทิพย์ตีเลยห่า

 

“ดีใจด้วยนะครับ พี่ฝ้ายโชคดีมากเลยนะที่ได้แต่งงานกับพี่ปอ เห็นบ้าๆ บอๆ แบบนี้ก็เหอะ แต่พี่ปอต้องเป็นหัวหน้าครอบครัวที่ดีได้อย่างแน่นอน” ผมยิ้มให้กับพี่ฝ้าย ผมกับพี่ฝ้ายอาจจะไม่ได้สนิทกันมากมายเท่าไหร่ แต่ผมรู้ว่าพี่ฝ้ายนิสัยดี น่ารัก และเหมาะที่จะคู่กับพี่ปอมากๆ

 

“ขอบคุณน้องต็อปมากเลยนะคะ ปอบ่นคิดถึงน้องต็อปทุกวันเลย พี่ดีใจนะคะที่น้องต็อปมางานแต่งเราในวันนี้” ผมยิ้มรับแล้วถูกพี่ปอมันลากให้ไปถ่ายรูปรวมกับครอบครัวที่ผมคลุกคลีมาตั้งแต่เด็กๆ ผมยืนอยู่ข้างๆ พี่ปอกับไอ้ต่อ เหมือนอย่างที่เราเคยเป็นมาตลอด ผมดีใจมากจริงๆ ที่ระหว่างพวกเรามันไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลงไป

 

นี่คือครอบครัวของผม ครอบครัวที่ผมรักมากจริงๆ

 

++++++++++

 

 

 

 

ผมเดินเลี่ยงออกมาเพื่อให้แม่พรทิพย์กับพี่ปอต้อนรับแขกเหรื่อท่านอื่นๆ ไอ้ต่อมันเนียนเดินออกมากับผมด้วย มันบอกว่ายกมือไหว้คนนานๆ แล้วปวดแผล แสบๆ คันๆ แบบแปลกๆ ยังไงก็ไม่รู้

 

“เป็นไงมึงไหวป่ะ” ผมมองดูมันที่ทำท่าจะเกาแขนแต่มันก็ยั้งเอาไว้

 

“ก็ไหวอยู่ ว่าแต่พี่โก้เห็นพี่พายป่ะ...ป่านนี้ยังไม่เห็นมันเลย โทรไปก็ไม่รับ เห็นแต่พี่ชายที่มาคนเดียว” เออ...มันน่าแปลกนะเว้ย ปกติพี่พายมันห่างไอ้ต่อได้ซะที่ไหนกันล่ะ

 

“เอ้า! กูก็คิดว่ามันอยู่กับมึงที่นี่แล้วซะอีก กูก็ไม่ได้ติดต่ออะไรกับมัน” ไอ้ต่อมันทำหน้าตาแปลกใจ มันคงเป็นกังวลกลัวว่าพี่พายจะไปทำอะไรหรืออาจจะเกี่ยวข้องกับยัยผู้หญิงบ้าประสาทแดกคนนั้น

 

“เดี๋ยวกูลองโทรหาให้แล้วกัน มึงไม่ต้องกังวลอะไรหรอกต่อ ไอ้พายมันไม่ทำอะไรวู่วามหรอกน่า มันสัญญากับมึงเอาไว้แล้วนี่” พี่โก้ตบบ่าไอ้ต่อเบาๆ แล้วเดินแยกออกไปเพื่อโทรหาพี่พายแหล่ะมั้ง ผมยืนอยู่กับไอ้ต่อตามลำพัง

 

“อย่าทำหน้าแบบนั้นดิวะต่อ วันนี้วันแต่งงานพี่ปอนะมึง ยิ้มเข้าไว้ก่อน ทำให้แม่สบายใจ เรื่องอื่นค่อยว่ากันหลังงานแต่ง” ผมตบบ่ามันเบาๆ มันหันมาพยักหน้าให้ผม ความจริงเรื่องนี้มันไม่น่าจะมีปัญหาอะไรเลย ถ้าไม่มีตัวแปรอย่างยัยนั่นเข้ามาทำให้วุ่นวาย ส่วนเรื่องที่ว่านางจะเข้ามาวุ่นวายในงานแต่งเนี่ย ผมว่าพี่ปอไม่ยอมให้เกิดขึ้นหรอก

 

“ก็จริง วันนี้วันดีๆ ก็ไม่ควรคิดถึงอะไรที่มันไม่ดี...ว่าแต่ว่ามึงรู้ป่ะกูถูกแม่เล่นซะยับเลยที่ปล่อยให้มือเป็นแผลแบบนี้ พี่ปอมันบอกแม่ว่ากูซุ่มซ่ามทำน้ำแกงราดตัวเอง แม่จะจับกูไปสะเดาะเคราะห์ท่าเดียว” ไอ้ต่อมันทำหน้าเหมือนหมาเหนื่อยแบบแปลกๆ เห็นแล้วก็ฮาดี แต่นี่แหล่ะแม่พรทิพย์ ท่านเชื่อเรื่องดวงจะตายไป แต่บางทีท่านน่าจะเข้าใจใหม่นะ ว่าไอ้ต่ออ่ะมันซุ่มซ่ามไม่ใช่ดวงซวยอย่างเดียว

 

“อย่างมึงสะเดาะเคราะห์ให้ตายยังไงก็ไม่หายหรอกต่อ ทางแก้เดียวที่กูมองเห็นคือมึงต้องเลิกซุ่มซ่ามว่ะ...” มันมองผมด้วยหางตา งอนกูหรอต่อกูไม่ง้อมึงหรอกนะ ฮ่าๆ

 

“ขอบใจนะครับสัดต็อป ดูรักกูมากเลยนะมึงเนี่ย กูเพื่อนมึงรึเปล่าวะ มีผัวแล้วรักผัวมากกว่ารักเพื่อนนะครับ” ไอ้ต่อมันล็อคคอผมแล้วกอดแน่นๆ ผมเตะมันไปทีนึงมันถึงยอมปล่อย

 

“แต่กูดีใจนะที่มึงมา แม่กับพี่ปอออกมารอมึงที่ท่าน้ำทุกวัน...”

 

“ต่อ...มันใช่เวลาที่มึงจะมาฮาป่ะ กูว่ามันแป้กว่ะ” ผมเชื่อแล้วจริงๆ ว่าไอ้ต่อมันเกรียนได้ทุกสถานการณ์ แต่ก็ดีแล้วหล่ะครับ เห็นมันยิ้มได้ อารมณ์ดีขึ้นมาบ้างผมก็ดีใจ บอกตามตรงว่าที่มันเป็นอยู่ในช่วงนี้พาลจะพาให้คนรอบตัวมันจิตตกตามไปด้วย ไม่ใช่แค่ผมที่เป็นห่วงมัน พวกไอ้เฟียลามไปถึงพวกสินกำก็พากันเป็นห่วงมัน

 

จะว่าไปแล้วพวกนั้นมันก็เป็นเพื่อนที่ดีกันทั้งนั้นเลยนะครับ ถึงมันจะดูกวนตีนกันไปบ้าง แต่มันก็สามารถพึ่งพาได้ทุกเรื่อง ขอแค่เอ่ยปากบอกมันก็พร้อมที่จะช่วยแล้วจริงๆ

 

“แป้กก็แป้กกูชินแล้ว...กูรักมึงนะต็อป” ผมมองหน้ามันด้วยความแปลกใจ วันนี้มันมาอารมณ์ไหนของมันก็ไม่รู้ แต่ผมก็ยิ้มให้มันแล้วตบบ่ามันเบาๆ

 

“เออ...กูก็รักมึงไอ้หมาต่อ” วันนี้น่าจะเป็นวันที่พวกเราต่างก็มีความสุข ทุกอย่างดูเข้าที่เข้าทางเกือบจะหมดแล้วสินะ ผมเชื่อว่าต่อกับพี่พายน่าจะพากันผ่านเรื่องนี้ไปได้อย่างแน่นอน

 

..........

 

 

 

ใครก็ได้ช่วยบอกทีว่าไอ้ห่าพี่พายมันหายไปไหน ผมเดินตามหามันเท่าไหร่ต่อเท่าไหร่ ถามใครต่อใครก็ไม่เห็นว่าจะมีใครรู้เลยว่ามันไปไหน พี่โก้โทรไปหามันมันรับสายแล้วก็บอกว่ากำลังจะมาติดธุระนิดหน่อย ทีกูโทรหาไม่รับนะไอ้หล่อ ทีพี่โก้โทรหาแล้วรับนี่มันคือห่าอะไร แหมๆ อย่าทำให้กูคิดดิวะ

 

“มันใช่เวลามั้ยเนี่ยกู” ผมส่ายหน้าไปมากับความคิดของตนเองที่ดูจะฟุ้งซ่านไปเรื่อยเปื่อย เมื่อคืนที่ผ่านมาผมกลับมานอนที่บ้านส่วนพี่พายมันอัปเปหิตัวเองกลับไปนอนที่คอนโด วันนี้มันบอกว่าจะมาเร็วหน่อยแต่นี่มันเร็วอะไรครับ จนเค้ามากันจะครบแล้วมั้ง จนจะได้เวลาที่เจ้าบ่าวเจ้าสาวจะขึ้นเวทีแล้ว แต่มันก็ยังไม่เห็นจะมา

                                                                                                                  

“ไม่ได้ถ่ายรูปกับมันเลย นี่กูอุตส่าห์ใจดียอมให้มึงเข้ามามีส่วนร่วมในรูปครอบครัวเลยนะพี่พาย” ผมบ่นกับตัวเองไปเรื่อย ยิ้มให้คนนั้นคนนี้ไปเรื่อยเปื่อย ส่วนใหญ่ก็จะเป็นพวกเพื่อนๆ พี่ปอ กับญาติๆ ที่มาจากชลบุรี แต่ผมก็แอบเนียนชิ่งออกมาจากวงศาคณาญาติ มาตามหาไอ้ห่าพี่พายเนี่ยแหล่ะ

 

มันมาช้าผมไม่กลัวหรอก อย่างน้อยๆ เห็นว่ามันมาผมก็โอเคแล้ว สบายใจแล้ว แต่ทว่ากลัวว่ามันจะคิดไปทำอะไรที่วู่วาม ถึงพี่โก้จะบอกให้สบายใจแต่ผมก็สบายใจไม่ลง จนกว่าจะเห็นมันมายืนอยู่ตรงหน้าผมนี่แหล่ะ

 

“เฮ้อ...พี่พายมึงไปไหนของมึงวะเนี่ย” ผมได้ยินเสียงเอ่ยเรียกเจ้าบ่าวเจ้าสาวขึ้นไปบนเวที ผมหยุดสายตาของผมไว้ที่บนเวที หยุดการสอดส่องสายตามองหาพี่พายมันไปชั่วขณะ บนเวทีมีคนสองคนที่เป็นคนที่โดดเด่นที่สุดของงานในวันนี้ 

                                                                                                                          

พี่ชายของผม...พี่ชายที่ผมภาคภูมิใจ ลูกชายที่แม่ภาคภูมิใจ พี่ปอเป็นความภาคภูมิใจของแม่ ผมเองก็เป็นอีกหนึ่งความภาคภูมิใจของแม่...ในตอนนี้ ผมไม่เคยทำให้แม่เสียใจ เราสองคนไม่เคยคิดจะทำให้แม่ต้องมาปวดหัวกับเรา เราเลยพยายามคุมตัวเองให้อยู่ในลู่ในทาง       

 

ตอนนี้พี่ปอกำลังจะสร้างครอบครัวของตัวเอง กำลังจะมีหลานน่ารักๆ ให้กับแม่ ซึ่งผมอาจจะไม่สามารถทำแบบพี่ปอได้ ผมเลือกเดินในเส้นทางที่ผมเลือก ผมแค่หวังว่าแม่จะยอมรับกับมันได้ในที่สุด

 

ถ้อยคำพูดของพี่ปอกับพี่ฝ้ายที่ดูเก้อเขินไม่น้อยที่ต้องมาพูดอะไรหวานๆ ต่อหน้าผู้คนมากมาย ผมมองดูมือคู่นั้นที่กุมกันเอาไว้ตลอดเวลา กับรอยยิ้มที่พี่ปอกับพี่ฝ้ายมอบให้แก่กัน มันอบอวลไปด้วยความรักมากมายที่ทั้งคู่มีให้ต่อกัน

 

แล้วผมก็ลองย้อนมองกลับมาที่ผมกับพี่พาย เราเองก็ไม่ได้ต่างจากพี่ปอและ พี่ฝ้ายเลย เราเองก็มีความรักให้แก่กัน ความรักของเราก็ไม่ได้เลวร้ายอะไร มันก็สร้างความสุขให้กับเราสองคนเสมอมา

 

มันต่างกันตรงไหน...

 

อาจจะต่างแค่รูปแบบของความสัมพันธ์ อาจจะต่างตรงที่ความรักของเรานั้นมันคือความรักที่ผิดในสายตาของใครบางคน แต่เมื่อใดก็ตามที่เรามีความรัก และเรามอบความสุขให้แก่กันและกัน มันก็ไม่น่าจะต่างอะไรกับความรักในรูปแบบปกติที่คนในสังคมยอมรับ

 

“สำหรับผมแล้ว...ผมอยากจะขอบคุณ ทุกๆ คนที่เดินเข้ามาในเส้นทางชีวิตของผม ขอบคุณที่ทำให้ผมมีความทรงจำและความรู้สึกดีๆ มากมาย ผมจะจดจำทุกสิ่งทุกอย่างที่ผ่านมาเอาไว้เป็นความทรงจำที่ดีตลอดไป”

 

“ต่อจากนี้ไปผมจะเป็นหัวหน้าครอบครัวที่ดี เป็นสามีที่ดี เป็นพ่อที่ดีของลูก และผมจะยังคงเป็นลูกที่ดีของแม่ เป็นพี่ชายที่ดีของน้องชายผม ผมอาจจะไม่ใช่คนที่ดีที่สุดในโลก แต่ผมจะทำหน้าที่ของผมให้ดีที่สุดเท่าที่ผมจะทำได้...”

 

“ขอบคุณแม่ที่เลี้ยงดูปอมาอย่างดีที่สุด ขอบคุณพ่อที่ให้กำเนิดปอมา ถึงวันนี้พ่อจะไม่อยู่กับเราแต่ปอเชื่อว่าพ่อยังคงมองดูเราเสมอ ขอบคุณเป็นต่อ น้องชายตัวป่วนของผมที่มันเกิดมาทำให้ผมได้ปวดหัวอยู่เรื่อย” พี่ปอมันชี้มาทางผม ผมยิ้มให้กับพี่ปอแล้วชี้หน้ามันที่มันแซวผมต่อหน้าคนมากมาย

 

 “ขอบคุณไอ้ตัวป่วนสต็อป น้องชายอีกคนของพวกเราที่เข้ามาทำให้ผมมีน้องแสบๆ เพิ่มมาอีกคน” ไอ้ต็อปมันโบกมือให้พี่ปอแล้วโค้งตัวน้อมรับคำขอบคุณจากเจ้าบ่าวบนเวที

 

“ขอบคุณไอ้ชาย...เพื่อนที่ดีที่สุดของผม ขอบคุณทุกๆ คนที่มาร่วมเป็นสักขีพยานในวันนี้ครับ...” เสียงปรบมือดังเกลียวกาวไปทั่วบ้านเสบียง ที่นี่คือความทรงจำดีๆ มากมายของครอบครัวเรา และตอนนี้ก็มีความทรงจำดีๆ เพิ่มเติมเข้ามาอีกหนึ่งความทรงจำ

 

“พี่ปอแม่งพูดมากฉิบหายเลยวันนี้” ไอ้ต็อปมันเดินเข้ามาหาผม ผมมองดูมันที่ไม่มีแววของความสับสนหลงเหลืออยู่ ผมดีใจที่มันมาในวันนี้ ถึงผมจะแอบกังวลและแอบเซ้าซี้กำชับมันไปเสียหลายรอบก็ตามที

 

“นั่นดิวะ แถมยังนินทากูต่อหน้าคนเยอะแยะอีกต่างหาก” ผมส่ายหน้าไปมาแต่ทว่ารอยยิ้มกลับเปื้อนอยู่บนใบหน้าของผม วันนี้เป็นวันดีนี่นะ แต่ก็ขาดบางสิ่งบางอย่างไปอยู่เหมือนกัน ขาดไอ้ผู้ชายที่มันบอกว่าจะอยู่เคียงข้างกับผมนี่แหล่ะ ไม่รู้ว่ามันหายไปไหนของมัน

 

“พี่โก้ตกลงแล้วพี่พายมันมาถึงหรือยัง ผมโทรหาเท่าไหร่ต่อเท่าไหร่ก็ไม่เห็นมันรับสาย..” ผมยังคงแอบกังวล ครั้งที่แล้วถ้าผมจับไม่ได้ว่าพี่พายมันคิดจะทำอะไร มันก็อาจจะทำอะไรที่รุนแรงกับผู้หญิงคนนั้นไปแล้ว มันไม่คุ้มเลยจริงๆ ที่จะไปแลกกับคนบ้าแบบยัยคุณน้ำเน่าเงาจันทร์อะไรนั่น

 

“เห็นว่ามาถึงแล้ว ให้มึงรอมันอยู่ในนี้นี่แหล่ะ...” ผมไม่เข้าใจนี่พี่พายมันเล่นอะไรของมัน ผมโทรไปเท่าไหร่ๆ มันไม่รับสักสายเลยจริงๆ คิดแล้วมันน่าโมโหนะเว้ย ตกลงพี่พายมันจะเอายังไงกับชีวิตวะ

 

“กูว่าเราไปนั่งที่โต๊ะเหอะต่อ...กูหิวว่ะ” ไอ้ต็อปมันลากผมไปที่โต๊ะ VIP ที่แม่จัดเตรียมเอาไว้ให้กับเราโดยเฉพาะ ตอนนี้แม่กับพี่ปอพี่ฝ้ายและพ่อแม่ของพี่ฝ้ายเดินทักทายแขกเหรื่อตามโต๊ะต่างๆ เรียบร้อยแล้ว

 

กูนั่งรออยู่ที่โต๊ะด้านในนะพี่พาย มาเร็วๆ นะกูรอมึงอยู่

 

ผมส่งไลน์ไปหามัน มันก็เปิดอ่านนะแต่มันไม่ตอบผมว่ะ เออๆ ช่างมันก็แล้วกันเดี๋ยวมันมาถึงมันก็น่าจะเข้ามาหาผมเองนั่นแหล่ะ ตอนนี้ผมละความสนใจมามองไอ้ต็อปที่มันกินนั่นกินนี่ไม่หยุดปาก สงสัยว่ามันจะหิวอย่างที่ว่าจริงๆ

 

จริงๆ แล้วงานวันนี้ก็ไม่มีอะไรมากเท่าไหร่ เราไม่ได้เชิญแขกเหรื่อมากมาย เน้นที่ทางญาติและเพื่อนสนิทของเจ้าบ่าวเจ้าสาว บนเวทีก็จะมีพวกเพื่อนๆ ของพี่ปอที่เป็นนักดนตรีประจำร้านขึ้นมาสลับกันร้องเพลง ตอนนี้เป็นพี่ชายที่กำลังร้องเพลงอยู่ทางด้านบนเวที เป็นเพลงรักที่ฟังแล้วชวนให้ยิ้มตาม...แต่ในบางอารมณ์ทำไมน้ำเสียงของพี่ชายก็แอบดูเศร้าแบบแปลกๆ สงสัยจะอินไปตามเพลงมั้งครับ

 

“พี่พายกับพี่ชายนี่หน้าเหมือนกันดีว่ะ...”

 

“แล้วจะให้พี่พายหน้าเหมือนพี่ปอรึไงต่อ มึงนี่ก็เพ้อเจ้อนะ...” ผมได้แต่มองไอ้ต็อปมันด้วยหางตา คือผมแค่เปรยเฉยๆ เว้ยไม่ได้ร้องขอความคิดเห็นอะไรจากมันเสียหน่อย ดูมันจะมีความสุขกับการได้ด่าผมนะ

 

“มึงกับพี่ชายก็หน้าคล้ายกันต่อ...”

 

“ก็ถ้าผมหน้าไปคล้ายพี่ชายพี่พายก็แปลกแล้วพี่โก้...” ผมแกล้งย้อนพี่โก้แต่สายตาผมกลับมองหน้าไอ้ต็อป เราก่อสงครามย่อมๆ ท่ามกลางเสียงประกาศของพี่ชายที่กำลังพูดบางสิ่งบางอย่างอยู่บนเวที จับใจความได้คราวๆ ว่ามีเพลงพิเศษจะมอบให้กับคู่บ่าวสาว แต่ผมก็ยังคงแกล้งไอ้ต็อปมันต่อไป จนกระทั่งอินโทรเพลงขึ้น และเสียงที่แสนคุ้นหูของผมดังขึ้นมา ผมหันกลับไปมองบนเวทีทันที

 

ผู้ชายคนนั้น...คนที่กำลังจับไมค์และร้องเพลงอยู่บนเวที ไอ้คนที่ไม่ยอมรับสายผมมาตลอด ไม่ยอมตอบไลน์ ขาดการติดต่อกับผมมาตั้งแต่ช่วงบ่ายๆ มันขึ้นไปยืนหล่อเรียกเสียงกรี๊ดเบาๆ จากแขกสาวๆ ในงานได้ยังไงวะ

 

ไอ้พี่พาย...

 

*ตั้งแต่วันที่ได้เจอเธอ เท่าที่จำเธอไม่เคยมีสักทีที่ลืมกัน
บอกเลยฉันไม่เข้าใจที่เธอทำเพราะอะไร เธอนั้นดีซะจนหัวใจฉันลอยไป

ไม่ต้องถามก็รู้ ว่าเธอนั้นรักฉันเท่าไร (ฉันบอกไป)
ไม่รู้จะต้องใช้คำๆไหน

บอกรักเท่าไรมันคงไม่พอสำหรับฉัน
จะให้หันมองใครไม่มีใครดีเสมือนเธอ
มันเอ่อล้นเต็มใจ ไม่รู้พูดยังไง
ให้มากมายเกินคำว่ารักเธอ ที่เคยได้พูดออกไป

บอกให้เธอทำอะไรทำอะไร
บ่นสักคำก็ไม่มีไม่มี แสนดีหมด
จดจำฟังข้างในหัวใจว่าเธอนั้นดีกว่าใคร
ไม่ว่าอะไรไม่ต้องการ เพราะวันนี้ฉันมีเธอ

ไม่ต้องถามก็รู้ ว่าเธอนั้นรักฉันเท่าไร (ฉันบอกไป)
ไม่รู้จะต้องใช้คำๆไหน

บอกรักเท่าไรมันคงไม่พอสำหรับฉัน
จะให้หันมองใครไม่มีใครดีเสมือนเธอ
มันเอ่อล้นเต็มใจ ไม่รู้พูดยังไง
ให้มากมายเกินคำว่ารักเธอ ที่เคยได้พูดออกไป

ก็มากมายเกินคำว่ารักเธอ เกินคำว่ารักเธอ ให้เธอได้รู้

บอกรักเท่าไรมันคงไม่พอสำหรับฉัน
จะให้หันมองใครไม่มีใครดีเสมือนเธอ
มันเอ่อล้นเต็มใจ ไม่รู้พูดยังไง
ให้มากมายเกินคำว่ารักเธอ ที่เคยได้พูดออกไป

บอกรักเท่าไรมันคงไม่พอสำหรับฉัน
จะให้หันมองใครไม่มีใครดีเสมือนเธอ
มันเอ่อล้นเต็มใจ ไม่รู้พูดยังไง
ให้มากมายเกินคำว่ารักเธอ ที่เคยได้พูดออกไป*

                                            * เพลง เกินคำว่ารัก แคลช

 

ตลอดเวลาที่พี่พายร้องเพลงนี้ สายตาของพี่พายไม่ได้ละไปจากผมเลยสักนิด เพราะสายตาของผมเองก็ไม่ได้ละไปจากพี่พายเช่นกัน ผู้ชายที่ไม่ชอบแสดงออก(ในทางที่ดี)อย่างพี่พาย กำลังร้องเพลงต่อหน้าผู้คนมากมาย ท่ามกลางสายตาที่จับจ้องมานับไม่ถ้วน

 

แต่ทว่าในสายตาของพี่พายนั้นอาจจะมองมาแค่เพียงผม ผมเม้มปากน้อยๆ ยิ้มเสียจนเต็มหน้า ผมขอคิดเข้าข้างตัวเองแล้วกันว่าพี่พายกำลังร้องเพลงนี้ให้กับผม ก็ว่าแล้วว่าได้ยินมันฟังเพลงนี้อยู่บ่อยๆ ก็ไม่คิดว่ามันจะเอามาร้องในงานแต่งงานของพี่ปอแบบนี้

 

“ขอมอบเพลงนี้ให้กับ...คู่บ่าวสาว และคนที่ผมไม่อาจละสายตาไปจากเค้าได้...ขอบคุณครับ” โอยพี่พาย กูขอระเบิดตัวเองตายสักห้านาทีได้มั้ย ไอ้ต็อปกับ พี่โก้แม่งมองผมด้วยสายตาล้อเลียนจนผมแทบจะมุดลงไปอยู่ที่ใต้โต๊ะแล้วจริงๆ

 

“ร้ายนะไอ้พาย หึๆ” พี่โก้มันจิบไวน์พลางมองไปยังร่างคุ้นตาของคนที่เพิ่งเดินลงมาจากเวที ไอ้พี่พายในชุดที่ดูหล่อเหลาเอาการ เรียกให้สาวๆ มองตามมาตลอดทางอย่างน่าหมั่นไส้

 

แต่ขอโทษเถอะครับ สายตาคมเข้มคู่นั้นกลับมองมาที่ผมจนเหมือนกับว่าสายตาคู่นั้นไม่อาจจะละไปจากผมได้เลย...แม่งเขินจนจะระเบิดบ้านเสบียงให้พังพินาศแล้วจริงๆ

 

“เอ้าๆ เขินเข้าไปไอ้ห่าต่อ หน้ามึงแดงยิ่งกว่ากุหลาบที่ปักบนแจกันแล้ว”    ไอ้ต็อปมันเอาดอกกุหลาบมาเคาะหัวผม แต่มันก็ยิ้มๆ แล้วส่ายหน้าไปมาเหมือนกำลังแซวผมเสียมากกว่า เสียงเก้าอี้ที่เลื่อนขึ้นข้างๆ พร้อมกับมือที่วางลงบนหัวของผมเบาๆ เรียกความสนใจให้ผมหันไปมองคนที่มาใหม่

 

“กูร้องเพลงเพราะป่ะ” มันยักคิ้วให้กับผมอย่างกวนๆ ผมว่าอากาศมันร้อนนะ ทั้งๆ ที่ลมก็พัดโชยเอากลิ่นไอรักลอยมาเรื่อยๆ แต่แม่งร้อนอ่ะ เจาะจงร้อนที่หน้าอย่างเดียวด้วยนี่ดิ

 

“ก็งั้นๆ ว่ะ...เพราะก็เพราะครับไอ้พี่พาย อย่าล็อคคอกูดิวะ กูหายใจไม่ออกนะพี่พาย” ผมโวยน้อยๆ เมื่อพี่พายมันล็อคคอผมแล้วดึงผมเข้าไปใกล้ๆ ผมพยายามดึงมือมันออกแต่ก็ต้องชะงักเล็กน้อยยามที่พี่พายมันกระซิบบางสิ่งบางอย่างให้เราได้ยินกันแค่สองคนเท่านั้น

 

“กูให้มึง...รักนะครับ” แล้วพี่พายก็ปล่อยผมให้เป็นอิสระ โอย! กูจะบ้าตายกับมึงจริงๆ นะพี่พาย ปล่อยให้คิดมาก มองหา เป็นห่วงอยู่ได้ตั้งนานสองนาน บทจะโผล่มาก็โผล่มาร้องเพลงจีบกูในงานแต่งงานพี่ชายกูเนี่ยนะ

 

ไม่ใช่มึงนี่คงทำไม่ได้ใช่มั้ยครับไอ้คุณแฟน

 

“เอ้าๆ จะจีบกันอีกนานมั้ยครับเพื่อน นี่มันงานแต่งคู่พี่ไม่ใช่งานแต่งคู่น้องครับ อย่าไปแย่งซีนเจ้าของงานสิวะ” พี่โก้ส่ายหน้าอย่างระอา อย่าว่าแต่มันระอาผมเลย ผมก็ระอาคู่มันเหมือนกันนั่นแหล่ะแทบจะป้อนอาหารเข้าปากกันอยู่แล้วเหอะ

 

“ก็ซ้อมๆ เอาไว้ก่อนไง เดี๋ยวคืนนี้กลับห้องก็กะว่าจะซ้อมเข้าหอต่อเลย...” พรวด!! สำลักน้ำเลยเว้ย ใครเค้าจะไปเข้าหอกับมึงวะพี่พาย หื่นได้ไม่รู้จบจริงๆ ไอ้หล่อเนี่ย

 

“เหมือนกันเลยพี่ นี่ก็กะว่าจะซ้อมเข้าห้องหอกับพี่โก้เหมือนกัน...” เอ่อ กูว่า  พี่พายกับไอ้ต็อปนี่แม่งด้านพอกันเลยจริงๆ ผมกับพี่โก้ถึงขั้นหันไปมองหน้าไอ้ต็อป มันทำเป็นมองผมกับพี่โก้ด้วยตาโตๆ ของมัน น่าหมั่นไส้ไอ้นี่จริงๆ ผู้ชายอะไรวะแค่ทำตาโตก็น่ารักแล้ว

 

“มึงกลับไปซ้อมกันที่บ้านมึงนะ กูกะว่าจะใช้ห้องนั่งเล่นทำสงครามซะหน่อย...” พี่พายแม่งเอ๊ย ไอ้หน้าด้าน แล้วไอ้ต็อปแม่งก็เสือกพยักหน้ารับอีกต่างหาก กูอยากจะบ้าตาย ทั้งเพื่อน ทั้งแฟน แม่งด้านสุดอะไรสุด

 

“มึงสองคนนี่ยังไงวะ คุยอะไรกันเนี่ย สงบจิตใจกันหน่อยก็ดีนะ” พี่โก้ตบหัวไอ้ต็อปเบาๆ ส่วนพี่พายมันก็เอาแต่มองหน้าผมด้วยสายตากรุ้มกริ่ม มองยิ้มๆ ยิ้มทั้งตา ยิ้มทั้งปาก อาร๊าย...อะไรของมึงเนี่ยพี่พาย มาทำหน้าตาแบบนี้ใส่กูหวั่นไหวนะเว้ย

 

“มึงน่ารักนะวันนี้” ผมก้มลงมองดูตัวเอง กูก็ใส่เสื้อผ้าที่ผู้ชายทั่วไปเค้าใส่กัน กูไม่ได้มีอะไรแปลกตาเลยนะพี่พาย กูน่ารักตรงไหนวะเนี่ย...ออกจะหล่อลากขนาดนี้ หึๆ

 

“เพ้ออะไรนักวะพี่พาย หิวมั้ย...หิวก็กินจะได้ไม่เป็นภาระของกูต้องมาคอยดูแล” ผมถูกพี่พายมันกุมมืออยู่ที่ใต้โต๊ะ มันเท้าคางมองหน้าผมอยู่อย่างนั้นจนหน้าด้านๆ แบบผมเกิดความรู้สึกเขินๆ แบบแปลกๆ อย่างต่อเนื่องไม่รู้จบ

 

“หิวมึงอ่ะ กินได้เมื่อไหร่” ผมว่าพี่พายมันอาการหนักแล้วนะ ตอนนี้ผมไม่รู้ว่าจะเขินพี่พายหรือว่าอายไอ้พี่โก้กับไอ้ต็อปมันดี

 

“ต็อป..กูเลี่ยนว่ะ เราไปเดินย่อยอาหารกันดีกว่า” พี่โก้มันลากไอ้ต็อปออกไปแล้ว มันก็น่าเลี่ยนจริงๆ นั่นแหล่ะเพราะว่าพี่พายมันเอาแต่มองผมด้วยสายตาที่เหมือนว่ามันจะแดกผมเข้าไปทั้งตัว

 

“กูร้องเพลงให้มึงอ่ะต่อ...”

 

“กูรู้แล้ว บอกรอบที่สองแล้วเหอะ” ผมยกน้ำขึ้นดื่มเผื่อว่าอาการร้อนวูบวาบที่หน้ามันจะทุเลาเบาบางลงไปบ้าง พี่พายก็เอาแต่กุมมือผมพร้อมกับใช้นิ้วแม่มือเกลี่ยที่หลังมือของผมเบาๆ สายตาคู่นั้นก็เอาแต่จ้องมองด้วยสายตาที่ดูพราวระยับ

 

“ไม่มีรางวัลให้กูบ้างหรอวะ” มันเอียงคอมองหน้าผม ผมก็อยากจะให้รางวัลมันหรอกนะ แต่มึงมองหน่อยพี่พายว่านี่มันกลางงานแต่งงานเว้ย จะให้กูคว้าคอมึงมาจูบรึไง หรือหอมแก้มมึงหรอ...ไม่ใช่แล้วมึง

 

“โห...หว่านพืชหวังผลนี่หว่าพี่พาย แล้วอยากได้อะไรอ่ะ” ปากก็ต่อว่า แต่สุดท้ายก็ต้องยอมให้มันอยู่ดีสินะ เจอสายตาแบบนี้เข้าไปใครมันจะไปทนไหววะ

 

“อยากได้มึง...ทุกอย่างที่เป็นมึงอ่ะต่อ” พี่พายมึงจะชัดเจนมากเกินไปแล้วมั้งเนี่ย คิดว่ากูเขินมั้ย ตั้งแต่มาอยู่กับมึงเนี่ยต่อมความด้านกูมันไม่ค่อยทำงานเลยวะ ส่วนไอ้ต่อมเขินนี่แม่งทำงานถี่เกินไปจนกูเบื่อมันเลยจริงๆ ไม่รู้จะเขินห่าไรนัก

 

“ไว้รอกลับห้องก่อนค่อยว่ากัน...” พี่พายมันบีบมือผมเบาๆ พร้อมกับยิ้มกริ่มอย่างชอบใจ ซุ่มไปแอบซ้อมร้องเพลงตอนไหนของมันวะเนี่ย ถามว่าซึ้งมั้ย...แน่นอนว่าผมต้องซึ้งอยู่แล้ว เพราะว่าทุกสิ่งทุกอย่างที่พี่พายมันทำให้กับผม ไม่ว่าสิ่งนั้นจะเป็นสิ่งเล็กน้อยหรือว่ามากมายมหาศาล ขึ้นชื่อว่าเป็นสิ่งที่พี่พายตั้งใจทำให้ผม ผมรู้สึกดีและรับรู้ได้ถึงความตั้งใจของพี่พาย

 

“พี่พาย ขอบคุณครับ ต่อชอบมากเลย” ผมยิ้มให้กับพี่พายอีกครั้ง พี่พายวางมือลงบนหัวผมแล้วยีเบาๆ พร้อมกับหัวเราะน้อยๆ อย่างอารมณ์ดี

 

“ดีใจที่ชอบครับ ไว้คืนนี้จะร้องให้ฟังอีกที...ร้องให้ต่อฟังแค่คนเดียวนะครับ”   พี่พาย ไอ้บ้าเอ๊ย จะมีสักครั้งมั้ยที่กูจะต้านทานความน่ารักของการกระทำของมึงได้อ่ะ ไม่เคยเลยแม่ง กูแพ้ทางมึงตลอด แพ้แบบนี้กูจะไปไหนรอดได้ไงวะเนี่ย แม่งเพลียตัวเองฉิบหาย

 

“ว่าไงไอ้เสือ...ร้ายไม่เบานะมึง เนียนมาร้องเพลงจีบน้องกูในงานแต่งกูเนี่ย หึๆ” มาแล้วไอ้พี่ชายตัวดี นี่มันแอบเดินมาแซวพี่พายกับผมโดยเฉพาะเลยเปล่าวะเนี่ย ปกติเห็นเดินทักทายแขกเหรื่อเป็นกลุ่ม นี่พี่ปอมันแยกมาคนเดียวโดดๆ เลย

 

“นิดนึงว่ะพี่ปอ ก็น้องพี่มันน่ารักอ่ะ ผมก็อยากจะบอกรักท่ามกลางคนเยอะๆ บ้างไง ยืมพื้นที่นิดนึงเองน่า” ผมว่าพี่ปอกับพี่พายมันเข้ากันได้ดีเกินไปรึเปล่าวะ พี่ปอก็อวยพี่พายเหลือเกิน มันมองเห็นอะไรในตัวพี่พายรึไงวะ ถึงได้ถีบส่งผมให้ไปอยู่กับไอ้พี่พายตั้งแต่แรกเริ่มเลยเนี่ย ที่กูเสียเอกราชและความเป็นชายให้ไอ้พี่พายเนี่ย ส่วนหนึ่งก็เพราะมึงเลยนะครับพี่ปอ

 

“สาวๆ นี่กรี๊ดผัวมึงดังมากอ่ะต่อ ระวังจะถูกงาบไปแดกนะไอ้น้อง...”

 

“พี่ปออย่าล้ำมากว่ะผมตามไม่ทัน ไม่ต้องอวยมันมากนักหรอกไอ้พี่พายเนี่ย แค่นี้มันก็เหลิงมากพอแล้ว” ผมอยากจะบ้าตาย พี่ปอมันจะทำให้ผมอายไปถึงไหนวะ มาผงมาผัวห่าอะไร อย่าตอกย้ำมากว่ากูตกเป็นเบี้ยล่างมันอ่ะ มันสะเทือนใจ ความหล่อไม่ช่วยอะไรเลยสินะ

 

“ก็แค่แวะมาแซวก็แค่นั้น ขอบใจมึงมากนะพายที่อุตส่าห์มาร้องเพลงให้ ถึงเจตนามึงจะไม่ได้ร้องให้กู แต่ร้องจีบน้องกูก็ได้ ไม่เป็นไร พี่ชายอย่างกูหยวนๆ ให้” พี่ปอมันหัวเราะแล้วมันก็เดินดุ่มๆ กลับไปอย่างเร่งรีบ กูเชื่อล่ะว่ามันมาเพื่อแซวกูจริงๆ

 

“กูยืนยันคำเดิม กูโคตรชอบพี่ชายมึงเลยว่ะต่อ หึๆ” พี่พายมันยิ้มอย่างอารมณ์ดี วันนี้ไม่ทำหน้าหมาดุใส่ผมเลยสักครั้ง อยากจะบอกมันเหลือเกินว่ายิ้มแบบนี้บ่อยๆ เหอะ ผมโคตรชอบรอยยิ้มของพี่พายเลยจริงๆ

 

“ชอบมันก็ไปตามจีบดิ...”

 

“แต่กูรักมึงแล้วอ่ะ จะให้ไปตามจีบคนอื่นได้ไง” อ่อก!! แพ้เลยครับ โดนหมัดฮุกเข้ามาเต็มๆ แบบนี้แพ้ราบคาบเลยจริงๆ

 

“พี่พายมึงอาการหนักแล้วนะรู้ตัวเปล่า” ผมถามออกไปส่วนพี่พายก็พยักหน้ารับซะงั้น ผมส่ายหน้าน้อยๆ แล้วยิ้มกับจานอาหารตรงหน้า ทำไมไอ้คุณชายธราเทพมันน่ารักขนาดนี้วะเนี่ย น่ารักจนผมไม่รู้ว่าผมจะรับมือยังไงด้วยดีเลยหล่ะ

 

“อะไรยังไงไม่รู้ กูรู้แค่ว่า...คืนนี้เข้าหอกับกูนะครับ” ห้ะ! มึงจะเอาจริงอ่ะพี่พาย ใจคอมึงจะไม่ละไม่เว้นกับร่างกายกูบ้างเลยหรอวะ ทีเมื่อก่อนนี่อดทนได้ พอหลังๆ มานี่มึงไม่คิดจะอดจะทนบ้างรึไง ไม่สงสารร่างกายกูบ้างหรอวะ เรื่องอะไรกูจะยอมมึง ไม่มีวันหรอกคืนนี้กูจะนอนค้างที่บ้าน

 

“อื้อ...” ไอ้หมาต่อ มึงงับช้อนคาปากแล้วพยักหน้ารับกับคำพูดของไอ้พี่พายมันทำไม

 

มึงมันใจง่าย!!! มึงมันใช้ร่างกายเปลือง!!!

 

………. 100%..........

ขอบคุณที่ช่วยติดแท็ก #ยุ่งนัก เวลาที่ทวิตถึงนิยายเรื่องนี้นะคะ ^^

เหมือนว่าครั้งที่แล้วจะเขียนเปอร์เซ็นผิดไป มันไม่ถึง 50% ครั้งนี้เลยมาต่อให้มันจบแบบครบ 100% เลยเนอะ ดูคนเค้าเนียนบอกรักกันผ่านเพลง แบบเขินแทนน้องต่อ >///<

แจ้งข่าวค่า!! พรุ่งนี้เกรทส่งยุ่งนักให้นะคะ น่าจะได้รับหนังสือกันตั้งแต่วันพุธหรือพฤหัสเป็นอย่างเร็วค่ะ ส่วนคนที่จองแบบโอนเงินเดือนกันยา ขอความกรุณาอย่าชิ่งไปแบบเงียบๆ อะไรยังไงมาบอกกันได้นะคะ เกรทจะได้เก็บหนังสือเอาไว้ให้

เจอกันค่ะ

 

 แปะๆ สูงท่วมหัวเลยจ้ากล่องหนังสือ เตรียมส่งน้องต่อกับพี่พายไปถึงบ้านแล้วจ้า ^^

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 53 ครั้ง

15,978 ความคิดเห็น

  1. #15966 nin28041992 (@nin28041992) (จากตอนที่ 74)
    วันที่ 22 พฤศจิกายน 2561 / 15:37
    พายกับต็อปพี่น้องกันป่าวว่ะเข้าคู่กันจังเลยเรื่องหื่นๆเนี้ย
    #15966
    0
  2. #15712 NNYuki (@nooniiz501) (จากตอนที่ 74)
    วันที่ 24 พฤศจิกายน 2558 / 21:47
    นี่รุ้สึกแบบเดียวกับพี่พายเลยว่าต็อปอ้อนแล้วน่าเตะน่าถีบ หมั่นไส้มากกกกก นี่มองว่าต็อปออกแนวเด็กกะโปโลมากกว่าน่ารักนะ ชอบแบบต่อมากกว่า น้องน่ารักแบบเอ๋อๆใสๆอ่ะ ธรรมชาติมากกว่า เวลาอ้อนนี่น่ารักมากกกก ถึงพี่พายไม่ตามใจแต่ก้อชอบคู่นี้อ่ะ รักกันแบบครบทุกรสชาติของชีวิตดี อ่านแล้วไม่เบื่อ ><
    #15712
    0
  3. #15670 Alleytama (@tamagome23) (จากตอนที่ 74)
    วันที่ 29 สิงหาคม 2558 / 10:37
    กรี๊สสสส เขิลบิดกะพี่พาย โอยยย น่ารักไปไหนเนี่ยแม่งเอ้ยยยยยยยย ตายๆๆๆ ละลายไปกะพื่นเลยจ่ะ 55555
    #15670
    0
  4. ความเห็นนี้ถูกลบแล้ว :(
  5. #14029 JENNYHA (@jennyha) (จากตอนที่ 74)
    วันที่ 30 เมษายน 2557 / 01:56
    เขิลลลลล
    #14029
    0
  6. #13255 Hiro Hiro Shi (@hiroshi1234) (จากตอนที่ 74)
    วันที่ 29 มีนาคม 2557 / 01:24
    โอย ฟินจริง >3<~
    #13255
    0
  7. วันที่ 20 มกราคม 2557 / 19:11
    โอ้ยยยย เขินน -/-
    #12610
    0
  8. #11618 LooknamTK (@looknamjaa) (จากตอนที่ 74)
    วันที่ 3 ธันวาคม 2556 / 23:31
    ต่อแม่งเกรียน ได้ทุกสถานการณ์เลยจริงๆๆ 555
    #11618
    0
  9. #11310 Mysterious (@World27) (จากตอนที่ 74)
    วันที่ 21 พฤศจิกายน 2556 / 08:49
    พี่ชายแอบเศร้านะ แต่พี่ทำเพื่อคนที่รักได้ขนาดนี้ เอาใจไปเลยพี่

    ส่วนพี่พาย ร้องเพลงจีบน้องเจ้าบ่าวซะงั้น ไม่เกรงใจกันเลย

    รู้ไหมว่าเป็นต่อเขินจนตัวระเบิดไปหลายรอบแล้ว
    #11310
    0
  10. #11278 -dark angel- (@areeyafah) (จากตอนที่ 74)
    วันที่ 19 พฤศจิกายน 2556 / 18:42
    งานแต่งพี่ แต่ ร้องเพลงจีบน้อง
    ร้ายไม่เบานะเนี่ย
    #11278
    0
  11. #10520 sawhaชาลิตี้* (@eingkung) (จากตอนที่ 74)
    วันที่ 26 ตุลาคม 2556 / 19:04
    น่ารักไปป๊าววะ >/////////////////<
    #10520
    0
  12. #10461 อั๊ยตัวป่วน (@buleeye) (จากตอนที่ 74)
    วันที่ 24 ตุลาคม 2556 / 21:52
    หวานเลย เปลี่ยนคู่ จากงานพี่ปอกับพี่ฝ้าย เป็นงานพี่พายกับต่อเถอะ ฮา><
    #10461
    0
  13. #10285 Fai_YeSung (@tjgdt) (จากตอนที่ 74)
    วันที่ 17 ตุลาคม 2556 / 17:31
    น่ารัก พี่พายโคตรน่ารักเลยยยย

    อ่านแล้วก็ยิ้ม ยิ้ม ยิ้ม ยิ้มไม่หุบเลย
    #10285
    0
  14. #10005 SuJuHanHyuk (@loveloveyaoi) (จากตอนที่ 74)
    วันที่ 8 ตุลาคม 2556 / 21:00
    พี่พายตลอดเวอ่าาาาา





    #10005
    0
  15. #9892 Toblerone (@kewalin) (จากตอนที่ 74)
    วันที่ 6 ตุลาคม 2556 / 21:08
    พี่พายแซบเว่อออ ฮิฮิ
    #9892
    0
  16. #9844 Hug_U (@mygreatday) (จากตอนที่ 74)
    วันที่ 5 ตุลาคม 2556 / 14:30

    คิดถึงยุ่งนะ คิดถึงพายต่อ คิดถึงโก้ต๊อป


    แล้วก็ดราม่ากับพี่ชายอ่าาา แง๊ TT


     


    คู่อื่นนี่หวานกันแย่งซีนพี่ปอพี่ฝ้ายมากอ่ะ


    แต่ทำไมพี่ชายของบ่าว(?)


    ถึงได้แอบดราม่าเงียบๆล่ะเจ้าคะ T^T


     


    ดูพี่พายมันขโมยซีนคู่บ่าวสาวบอกรักเมียบนเวที


    เขินเถอะ เขินไง >//////<


    #เปลี่ยนอารมณ์เร็วเกิ๊นนนน


     

    #9844
    0
  17. #9839 aj68 (@ai68) (จากตอนที่ 74)
    วันที่ 5 ตุลาคม 2556 / 13:57
    ลดลงบางก็ดีนะความหวานเนี่ยเดี๋ยวเป็นเบาหวานกันพอดีหวานเกิ๊นนนนนนน
    #9839
    0
  18. #9501 MIZZ-MAY (@mizz-may) (จากตอนที่ 74)
    วันที่ 2 ตุลาคม 2556 / 18:57
    .โฮกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก ตายเถอะ  งื้อออออออ 
    พี่พาย
    !!!!!!!!!!!!!!!!  หายหัวไปนานสองงนานต่อมันโทรหาก็ไม่รับ
    แล้วอะไรคือไปโผล่บนเวทีห๊ะ
    !!!!!!!!!!  งื้อออออออออออ เขินตัวแตก 
    ตายคาคอม อ๊ากกกกกก  พี่พายแม่งวิน  ใช้พื้นทีส่วนตัวในงานแต่พี่ปอเนี่ยนะ
    55555 
    ด้านมากค่า  ไม่พี่พายแม่งทำไม่ได้นะ
    55 เอาคู่แต่งงานมาบังหน้าแล้วร้องเพลงจีบเมีย 
    ว๊ายยย  เขิน
    >///////<  ป๊าดดดดดดดพี่พายมันทำตัวเสี่ยวอะ  อือออออ  

    คนที่ผมไม่อาจละสายตาไปจากเค้าได้   เสี่ยวๆๆๆๆ เลยค่ะพี่พาย 
    อร๊ายยยยยยยยยยยยยยยยย 
    ฮ่าๆๆๆ  พี่โก้กับต็อปก็นะแท็คทีมแซวได้ใจจริงๆ
     เฮ้อออออออ แต่เหนือสิ่งอื่นใด.....คือความหื่นแล้วความหน้าทนของต็อปกับพี่พาย
    นี่เข้ากันได้ดีมากไปป้ะ????  แอบนึกภาพหากมันเป็นพายต็อป.....วันๆ คงไม่ออกไปไหนอะ 
    อี่กคนก็หื่น  อีกคนก็หื่นกว่า 
    - -*  ดีแล้วที่ไม่ได้คู่กัน  เพราะไม่งั้น  คงมีแต่เอนซี 
    เนื้อหาไม่มีแน่ๆ
    555555  เป็นคู่ที่ไม่สมควรวนมาบรรจบกันมาก  แต่โก้พายนี่น่าสนนะ 
    ฮ่าๆๆๆๆๆๆ  โอ๊ยยยยยยยยยยยย เขินสุดชีวิต  พีพ่ายแม่งหื่นออกหน้าออกตา
    แต่ก็แฝงมาในมุมน่ารักละนะ  อิจฉาพี่ปอไงวะ???  แหมๆๆๆๆจะเข้าหอกับต่อ....
    ปั๊ดโถ่....เข้าอยู่ทุกวี่วัน 
    5555 พี่ปอ....ล้ำอานาคตอีกแล้ว  ...เอาจริง พี่พายนี่ FC
    พี่ปอออย่างเป็นทางการอะ 5555 ยัดเยียดน้องให้พี่พายเหลือเกิน  ป๊าดดดดดดดด 
    !!!!!!!!!!!!!!!!!  ปอชายนั้นมีความลับอะไร????ไม่นะ!!!!!!!!!  เค้ามีซัมติงกันใช่ไหม????? พี่เกรทททททททททททททททท อกเมย์จะแตกตายแล้ว T^T

    #9501
    0
  19. #9500 MIZZ-MAY (@mizz-may) (จากตอนที่ 74)
    วันที่ 2 ตุลาคม 2556 / 18:56

    555555555555555 เดี๋ยวอันอื่นไว้
      อะไรคือแม่กับพี่ปอออกมารอที่ท่าน้ำทุกวัน  กร๊ากกกกกกกก 
    ต่อ......มุกนี้เกือบผ่านค่ะ  ถ้าต่อไม่เล่นเอง  มุกนี้จจะผ่านแบบสมบูรณ์แบบ 

    555 แหมๆๆๆๆๆ  ต็อปโคตรอ้อนเลยว่ะ   อ้อนทีต่อแม่งตาเขียวเลยยยย 
      อ๊ากกกกกกก  พี่ปอๆๆๆๆๆ ฮือออ พี่ปอจะแต่งงานแล้ว แงงงงงงงงงง 
    อยากได้อะ  โหย  ....... พี่ปอแม่งโคตรอบอุ่นอะ  ดูดิ กอดต็อปซะ  ฮือออออออออ 
    แต่เราก็ยังอยากรู้  ปอชาย  มีความลับอะไร
    !!!!!!!!!!!  พี่พายหายไปไหน???? 
    เย้ย....วันนี้อย่าให้เกิดเรื่องนะ

    #9500
    0
  20. #9499 MIZZ-MAY (@mizz-may) (จากตอนที่ 74)
    วันที่ 2 ตุลาคม 2556 / 18:55
    .55555555วันนี้พี่โก้มาแปลกอะ  >//////<  โอ๊ยจะตาย.....คือเจอพี่โก้โหมดไหนก็หลงค่า 
    โว้วววว หมั่นไส้หรา???  แหมๆๆๆ ต็อป  เชื่อเขาเลยเหอะ 
    เอาจริงมีใครแรงได้เท่านางบ้าง???  อย่านับดีโน่นะ  อันนั้นเค้าเรียกว่าแรงคนละแบบ

    5555  แหมะๆๆๆ  เห็นพี่โก้แปลกๆไปนีสสสส เดียวอ้อนซะ  ต็อปนี่มันอ้อนมืออ้อนปากนะ >< 
    พี่โก้ก็นะ  คุ้มอะดิ  โหยยย นานๆ จะเห็นพี่โก้โหมดนี้ ปกตินี่ว่านอนสอนง่าย 555555
    ต็อป...ถามจริง  อายเป็นป้ะ
    555 โอ้วววว  นางรุกก่อนตลอดค่ะ  รุกเพื่อนรับจริงๆ 
    พอพี่โด้ทนไม่ไหวนางก็เปรมสิคะ 
    ><   คู่นี้น่ารักอะ  น่าน.....แซวไปถึงต่ออีก 
    อะนะ  ใช่สิ
    !!!!!  พี่พายแมงไม่เอาใจแบบพี่โก้นี่หว่า
    แต่เวลาหน้ามืดขึ้นมาปากหวานทีเพื่อนคุณก็ตายนะคะคุณต็อป

    #9499
    0
  21. #9382 aisement (@frei) (จากตอนที่ 74)
    วันที่ 30 กันยายน 2556 / 22:11
    ไรท์รู้เปล่า ทำเค้ายิ้มแก้มจะแตก เขิลจนตัวจะระเบิดอยู่แล้ว น่ารักไปไหนอะ พายต่อ อร๊ายยย >///<
    #9382
    0
  22. #9305 BabyU (จากตอนที่ 74)
    วันที่ 28 กันยายน 2556 / 14:55
    อั๊ยยยยย พี่พายอ่า ทำตัวน่ารัก ทำตัวหวานอีกแล้วนะ

    มีร้องพงร้องเพลงให้ด้วย โงยยย อิจฉาต่ออ่ะ อิจฉาๆ >
    #9305
    0
  23. #9209 แกงส้ม (จากตอนที่ 74)
    วันที่ 25 กันยายน 2556 / 12:45
    น่ารักมากๆ ว่าแต่พายติดธุระอะไรอ่ะ อยากรู้ๆ
    #9209
    0
  24. #9205 ตุ้ม (จากตอนที่ 74)
    วันที่ 25 กันยายน 2556 / 11:27
    อ่านไปยิ้มไป น่ารักมากเลยพี่พาย

    ชอบมากเลยคะ
    #9205
    0
  25. #3 ploylybbs (@ploylybbs) (จากตอนที่ 74)
    วันที่ 22 กันยายน 2557 / 01:26
    น่ารักกกก ><
    #3
    0