OK!! I love U ♥ ยุ่งนัก...กูรักมึงก็ได้ [Yaoi][Boy's love]

ตอนที่ 73 : ☆OK! I love U ★.. 59. เพราะรัก

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 12,105
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 63 ครั้ง
    19 ก.ย. 56


59. เพราะรัก

 

รัก นะ ครับ...

 

รัก นะ ครับ...

 

รัก นะ ครับ...

 

คำๆ นี้ วนเวียนอยู่ในหัวของผมไม่รู้จักจบจักสิ้น คำว่ารักที่ผมชอบที่จะได้ยิน มันเป็นคำที่มีความหมายมากมายเหลือเกิน มันเป็นคำที่ทำให้ความรู้สึกแย่ๆ ทุกอย่างเบาบางลงไปมากจริงๆ

 

แต่ทว่าจนกระทั่งวันที่ไอ้พี่พายมันอัพวิดีโอลง IG วันนั้น คำว่า รัก นะ ครับ กลับกลายเป็นคำที่ทำให้ผมรู้สึกว่ามัน...โคตรหลอกหลอนกูเลยแม่ง!!

 

จะไม่ให้หลอกหลอนได้ไงวะ เพื่อนผมแต่ละตัวแม่งกวนตีนมากแค่ไหน โดยเฉพาะไอ้ต็อปที่ไม่รู้ว่ามันเจ็บแค้นเคืองอะไรกับผมนักหนาก็ไม่รู้ เจอหน้ามันปั๊บ รัก นะ ครับ ใส่หน้ากูทันทีเลย

 

แม้กระทั่งไอ้เฟีย ไอ้จั่น ไอ้โฟน ก็ยังเป็นไปกับเค้าด้วย แม่งทำเหมือนกูทำอะไรผิด จับกูมานั่งกลางวงแล้วทำการสวบสวนสืบสวนข้อเท็จจริงจากกูกันยกใหญ่ แค่ไอ้ต็อปตัวเดียวกูก็อายทั้งแผ่นดินแล้วว่ะ นี่พวกมึงยังมารุมกูกันอีกอะไรอีก

 

พอพวกมันรู้ความจริงมันก็ใส่ก่อนเลยว่าผมทำให้พวกมันห่วงมากมายขนาดนั้น บลา บลา บลา อะไรก็ไม่รู้สวดกูแบบยกใหญ่จนกูมึนไปหมดแล้วว่าตกลงนี่เพื่อนหรือพ่อ ก็รู้ว่าผิดที่ปิดบังแต่ก็ไม่ได้ร้ายแรงอะไรมากมายไม่ใช่หรอวะ

 

ยังครับ...ยังไม่จบแค่นั้นหรอก พอไอ้เฟียมันรู้ พวกสินกำก็รู้ครับ เอาแบบง่ายๆ นะครับ ไอ้เฟียรู้สินกำรู้ ถ้าไอ้ต็อปรู้คนทั้งมหาลัยรู้โดยที่ผมไม่ต้องไปป่าวประกาศอะไรให้เสียเวลา

 

แต่ก็เอาเถอะครับ...ผมชินแล้วกับการที่ถูกรุมทึ้ง ถูกพวกมันแกล้งแบบนั้น ชินกับการถูกนินทาแต่ทว่ามันก็น้อยลงไปเยอะเลยครับ ตั้งแต่ผมกระทืบไอ้แว่นวิดวะไป แค่ผมมองหน้าคนที่มันนินทาผมแบบดุๆ แม่งมีสะดุ้งกันเป็นรายบุคคล เห็นแล้วก็ฮาดีครับ

 

เดี๋ยวคุณๆ อาจจะสงสัยว่าไอ้หล่อคนนี้มาเวิ่นอะไรไร้สาระ ก็น่าจะชินกันแล้วนี่ครับ จะมาหาสาระอะไรจากนายเป็นต่อคนนี้ ผมคนครับไม่ใช่สารานุกรรม...ฮ่าๆ เกี่ยวมั้ยไม่รู้ รู้แค่ว่ามุกแม่งก็ไม่ได้ฮาแถมยังพาคนอ่านเครียดอีกกู

 

ขอสรุปใจความสำคัญให้กับคุณๆ ทั้งหลายรับทราบพอสังเขปว่าตอนนี้คนทั่วไปก็รู้แล้วว่าผมกับพี่พายยังคบกันอยู่ พวกเพื่อนๆ ก็รู้แล้วว่าเกิดอะไรกับผมบ้าง ทั้งเรื่องที่ทำเหมือนเลิกกัน และเรื่องแผลที่ได้รับมาจากผู้หญิงโรคจิตที่ชื่อว่า...น้ำ

 

พวกมันเจ็บแค้นแทนผมมากๆ โดยเฉพาะไอ้ต็อปที่องค์ลงจนแทบจะวิ่งพล่านไปลากผู้หญิงคนนั้นมาจัดการ แต่ผมก็ขอมันเอาไว้ว่าอย่าไปยุ่งเกี่ยวอะไรเลย ผมไม่ได้ใจดี ผมไม่ใช่พ่อพระ ผมเพียงแค่ไม่อยากให้คนที่ผมรักไปข้องเกี่ยวกับคนโรคจิตพรรณนั้น

 

“กูเบื่อมึง!!!” เอ้าๆ ไอ้ต็อปแม่งเอาอีกแล้ว มันลุกขึ้นยืนแล้วชี้หน้าผม มองผมด้วยสายตาที่แบบโคตรระอา คือกูไปทำอะไรให้มึงอีกวะเนี่ย

 

“เออ!! พี่แม่งน่าเบื่อว่ะพี่ต่อ” ห้ะ!! ขนาดพวกไอ้เมามันยังบอกว่าผมน่าเบื่อ ผมจะอ้าปากด่าพวกมันแต่ไม่ทันครับไอ้หินแม่งแทรกขึ้นมาซะงั้น

 

“มึงทำตัวเป็นพ่อพระไปมั้ยวะต่อ ถึงจะเป็นผู้หญิงแต่เค้าทำมึงเจ็บขนาดนี้...”

 

“เป็นห่วงเป็นใยกันสุดๆ” ไอ้หินมันพูดอยู่ดีๆ ไอ้ปีนที่นั่งดูดน้ำอยู่ไม่ห่างก็พูดลอยๆ ขึ้นมา ก่อนที่เจ้าตัวมันจะเดินออกไป อะไร...ทำไมกูสัมผัสได้ถึงบางสิ่งบางอย่างที่ดูเหมือนว่าจะเกี่ยวกับกูวะ เห็นไอ้หินมันมองตามไปแต่ก็แค่แป๊บเดียว ก่อนที่มันจะหันกลับมามองผม

 

“เฮ้ยๆ พวกมึงใจเย็นๆ ดิวะ กูไม่ได้เป็นอะไรมากหรอกน่า แค่นี้จิ๊บๆ คนดวงซวยแบบกูเจอเรื่องแบบนี้มาจนชินแล้ว ถูกโจรแม่งอัดจนน่วมก็ยังเคย...”

 

“มันใช่เรื่องที่มึงควรจะเอามาคุยหรอวะต่อ มันใช่เรื่องที่มันจะทำตัวทำใจให้ชินมั้ย แล้วเรื่องที่เกิดขึ้นกับมึงเนี่ย...แน่ใจหรอวะว่าเกิดเพราะความซวย ไม่ใช่เกิดเพราะว่ามึงเอ๋อแดกของมึงหรอวะ...” โอย แม่ง ฉึก ฉึก ฉึก แทงเข้ามาจนกูแทบจะเล่นเอฟเฟคเซถอยหลังเอามือกุมอก อะไรจะแทงใจกูขนาดนี้ไม่มีอีกแล้ว เพื่อนต็อปด่ากูเจ็บไปไหนวะเนี่ย ทำไมพวกมึงต้องมองกูด้วยสายตาเอือมระอาแบบนี้

 

ไอ้สายตาเห็นใจ สงสาร ห่วงใย แบบเมื่อสองวันก่อนหายไปไหน กลับมาดิ กลับมามองกูด้วยสายตาแบบนั้นที

 

“ไอ้เก๋าครับ ตามไปเลยมั้ยครับถ้าจะมองตามขนาดนั้น...” ไอ้เมาแม่งพูดแทรกขึ้นมา อะไรๆ มีอะไรวะ ไหนๆ กูอยากรู้บ้างอะไรบ้าง

 

“อะไรของมึงวะเมา ไม่มีอะไรหรอกน่า ว่าแต่มึงเหอะต่อแน่ใจนะว่าผู้หญิงคนนั้นเค้าจะไม่มายุ่งวุ่นวายกับมึงอีก กูว่าแม่งบ้าไปแล้ว” ดูเหมือนว่าทุกคนจะพร้อมใจกันกอดอกแล้วพยักหน้ารับคำพูดของไอ้หิน ทุกคนดูดราม่าแต่ทำไมกูเห็นท่าทางของพวกมันแล้วกูฮาวะ...

 

“กูไม่แน่ใจ...ก็ไม่แน่ใจจริงๆ นี่หว่า พวกมึงจะเครียดกันไปรึเปล่าวะเนี่ย ทำหน้าเหมือนว่าถูกแย่งเมียกันอยู่ได้ กูบอกว่าไม่เป็นไรก็ไม่เป็นไรดิวะ ไม่เอาไม่เครียดเว้ย...” ผมรีบพูดแบบยาวๆ ก่อนที่จะมีใครสักตัวในพวกมันที่อยู่รอบๆ ผมแทรกเข้ามาเสียก่อน ประเด็นเรื่องไอ้หินนี่กูค้างคาใจมาก แม่งมีอะไรที่กูควรรู้แต่ไม่รู้หรือเปล่า เดี๋ยวกูต้องสืบ แต่ก่อนจะสืบนี่กูขอเคลียร์เรื่องของตัวเองก่อนก็แล้วกัน

 

“เหอะๆ คนดีๆ แบบนี้มีหลงเหลืออยู่ในโลกอีกหรอวะเนี่ย...เครียดๆ ไปหาซาลาเปากินดีกว่าเว้ย” ไอ้เมามันหัวเราะเหอะๆ แล้วแอบกัดผม ก่อนที่มันจะเดินหนีออกไป แหมๆ อยากกินซาลาเปาหรืออยากกินน้องเปาวะ

 

“เครียดแล้วแดกซาเลาเปาหายด้วยหรอวะ ขอกินสักคำสองคำได้ป่ะเมา...” ไอ้เวสป้ามันลุกตามไปด้วย เออๆ ไปกันซะให้หมดเลยพวกมึงเนี่ย กูเห็นแล้วกูหงุดหงิดลูกกะตา มาทำสายตาระอาใจใส่กูกันอยู่ได้ มึงไม่เข้าใจหรอวะว่ากูไม่อยากให้มันมีเรื่อง กูยอมแบกรับมันอยู่คนเดียว กูไม่อยากให้แม่ต้องเครียด ไม่อยากให้พี่พายมันทำอะไรแบบวู่วาม กูผิดตรงไหน

 

“มึงไม่ผิดหรอกต่อ แต่มึงเสือกเป็นคนดีไม่ถูกเวลา...” ห้ะ!! อะไรวะ ทำไม   ไอ้ต็อปมันทำเหมือนว่ารู้ใจผมแบบนี้ ไอ้นี่ศิษย์น้องของท่านพายหรือเปล่า

 

“คิดเพ้อเจ้ออยู่ได้ สายตามึงมันฟ้องหมดแหล่ะว่ามึงคิดอะไรน่ะต่อ หัดเป็นคนปกปิดความรู้สึกบ้างก็ดีนะ ถูกอ่านเกมออกจนหมดแบบนี้มึงตายห่าก่อนคนแรกเลย” ไอ้เฟียมันชี้หน้าผมแบบสั่งสอน ผมนั่งลงยองๆ แล้วยกมือพนมท่วมหัวกราบไหว้พวกมันรอบวง ใครมองกูไม่สนอ่ะตอนนี้ กูขอกราบไหว้เพื่อนที่เคารพเสียก่อน

 

“เอาเหอะ...กูว่าอย่าไปกดดันหรือว่าอย่าไปอะไรกับมันมากเลย มันทำหน้ามึนไปหมดแล้วเนี่ย” ไอ้หยีมันพูดขึ้นมาแบบทัดทานทุกคน ผมอยากจะขอบใจมันมากจริงๆ

 

“กูว่าพวกเราแยกย้ายเหอะกูมีเรียนต่อแล้วด้วย...” ไอ้เฟียมันมองดูเวลาแล้วทอดถอนใจ ผมก็ถอนหายใจแบบยาวๆ เหนื่อยทั้งกาย เหนื่อยทั้งใจ อยากได้กำลังใจดีๆ จากใครสักคนบ้างจังเลยเว้ย เห็นเด็กนิเทศกับเด็กสินกำเค้ามองตากันหวานเยิ้มแล้วอิจฉาโคตรๆ

 

“เอ้าๆ จะจ้องกันจนท้องเลยมั้ยครับไอ้หยีไอ้เฟีย กลับคณะเว้ย...เด็กรอกูอยู่” ไอ้ไม้มันเร่งไอ้หยีให้เลิกเล่นเกมมองตากับไอ้เฟีย มันกรอกตาไปมองไอ้ไม้อย่างรำคาญใจ ก่อนที่จะวางมือลงบนหัวไอ้เฟียแล้วยีเบาๆ ก่อนที่พวกมันจะเดินจากไป เด็กที่ว่านี่คงไม่พ้นน้องดีโน่สินะ ท่าทางจะหลงเด็กแล้วไอ้ไม้ ก็เด็กน่าหลงซะขนาดนั้น ใครจะไปทนไหวเล่า

 

“เฮ้ย! ไอ้ต่อ...” เสียงใครวะแม่งเรียกกู อ้อ...เสียงไอ้แบงค์นี่เอง แม่งสิงกับไอ้โฟนอยู่เงียบๆ ตรงมุมนั้น คิดว่าแม่งไม่ได้เอาปากมาแล้วเสียอีก

 

“อะไรของมึง...” ผมถามยังไม่ทันจะจบ ผมก็เจอกับความกวนส้นตีนของมันแบบทันทีทันใด

 

“รัก นะ ครับ...ฮ่าๆๆ” มันหัวเราะร่าส่วนผมน่ะหรอก็แค่กำมือแน่นแล้วมองมันอย่างแค้นใจ มันยักคิ้วทำหน้าตากวนส้นตีนใส่ผม

 

“ไอ้แบงค์...เรียกผิดชื่อหรือเปล่าครับ มึงต้องเรียกชื่อไอ้โฟนดิ...ผัวมึงอ่ะ” ไม่ตอกกลับไม่ใช่กูเว้ย แม่งยกนิ้วกลางใส่ผมแล้วเดินหนีไปเลย ผมหัวเราะร่าด้วยความสะใจส่วนตัวที่สามารถยอกย้อนเอาคืนกับมันได้บ้าง ไม่ใช่ถูกทุกคนรุมซะขนาดนี้

 

“มึงน่ารักมากต่อ หึๆ” ไอ้โฟนแม่งทำหน้าหื่นกามแบบแปลกๆ เว้ย ขนลุกว่ะไอ้เชี่ย กูว่ากูหนีไปเข้าเรียนดีกว่ามั้ยวะเนี่ย

 

“กูหล่อเหอะ...” ผมส่ายหน้าไปมาอย่างระอาใจ วันนี้อากาศแม่งร้อนนรกยังไงก็ไม่รู้เนอะ อยากแว้บไปล้างหน้าล้างตากูก็กลัวเมคอัพจะหลุด...จะบ้าหรอ ไม่ได้แต่งหน้าซะหน่อยเมคอัพจะหลุดได้ไงวะไอ้ต่อ ยิ่งนับวันกูยิ่งระบุเพศตัวเองไม่ถูกละครับ

 

กูเป็นผู้ชายที่หล่อแบบโคตรหล่อ แต่ทำไมแฟนกูแม่งหล่อกว่ากู กูก็ยังชอบมองผู้หญิง แต่ทำไมสายตากูละจากผู้ชายอย่างไอ้พี่พายไม่ได้...สับสนมั้ย ช่างแม่งเหอะ กูรักพี่พาย...แค่นั้นแหล่ะที่ชัดเจน

 

“เดี๋ยวกูไปล้างหน้าก่อนนะมึง อากาศแม่งร้อนเชี่ยอะไรขนาดนี้ สาบานได้ว่านี่จะเข้าหน้าหนาวแล้ว...”

 

“มึงนี่ขี้บ่นขึ้นทุกวันนะต่อ แล้วอย่าให้แผลเปียกล่ะ กูไปรอที่ห้องเลยนะ ร้อนฉิบหาย” ได้ข่าวมึงก็บ่นเหอะว่ะ แล้วใจคอไม่คิดจะรอกูเลยหรอวะ นี่ถ้ามีใครพิศวาสมาลากกูไปทำไงวะเนี่ย ฮ่าๆ

 

“คงไม่มีคนหลงผิดไปกว่าไอ้พี่พายแล้วหล่ะมั้ง...” ผมเดินเลี้ยวไปที่ห้องน้ำชาย รู้สึกว่าวันนี้ถูกสวดมาซะยับจนหน้าเยินยังไงก็ไม่รู้

 

รู้ว่าพวกมันเป็นห่วงก็รู้สึกดีที่มีเพื่อนดีแบบนี้ แต่ทว่ามันห่วงกันเกินไปรึเปล่าวะ มันไม่น่าจะมีอะไรหรอกน่า ผู้หญิงคนนั้นถูกพี่ปอขู่ไปขนาดนั้นคงไม่มายุ่งอะไรหรอก...มั้ง

 

“เฮ้อ...” ผมได้แต่ถอนหายใจอย่างเหนื่อยและระอาใจ ชีวิตมันวุ่นวายนะว่าป่ะ ผมควรจะมีความสุขดิวะก็ในเมื่อคนที่ผมรักกำลังจะมีวันสำคัญ กำลังจะแต่งงานมีครอบครัว พี่ปอมันไม่ได้ทำให้แม่ผิดหวัง

 

ผมแอบคิดแบบเห็นแก่ตัวว่าดีแล้วที่พี่ปอแต่งงานไป เพราะอย่างน้อยๆ พี่ปอก็มีครอบครัว สามารถมีหลานให้แม่ได้ แม่อาจจะไม่เครียดมากถ้ารู้ความจริงในสิ่งที่ผมเป็น

 

ผมอยากให้แม่ยอมรับในสิ่งที่ผมเป็นได้ แต่ทว่าผมก็รู้ดีว่าทุกอย่างมันต้องใช้เวลา เรื่องแบบนี้มันเป็นเรื่องที่ค่อนข้างละเอียดอ่อนในความรู้สึก แต่ทว่าผมตัดสินใจแล้วว่าหลังจากงานแต่งงานของพี่ปอผมจะบอกกับแม่

 

สถานการณ์แบบนี้มันไม่มีอะไรแน่นอนเลย ผมอยากให้แม่รู้จากปากของผมมากกว่าที่แม่จะไปรู้อะไรจากปากของคนอื่น ยิ่งจากปากของผู้หญิงคนนั้นยิ่งแล้วใหญ่ ไม่รู้ว่าจะพ่นพิษสงอะไรออกมาอีก ไม่อยากให้เข้ามายุ่งวุ่นวายกับแม่เลยจริงๆ

 

“เฮ้อๆๆๆ กูอยากจะบ้าตาย” ผมเงยหน้าขึ้นมามองกระจก มองดูหน้าของตัวเองที่มีรอยกังวลอย่างชัดเจน ผมเป็นคนที่อ่านง่ายมากขนาดนั้นเลยหรอวะ หรือเพราะว่าคนที่อ่านใจผมได้อย่างง่ายดายมันคือคนที่รู้ใจผมดีเกินไป

 

“เอาเหอะ...ชีวิตกูมันคงไม่ซวยไปตลอดชีวิตหรอกมั้ง แต่ถ้ามันจะซวยมันก็ช่วยไม่ได้นี่หว่า...สิ่งที่กูควรทำตอนนี้คือตั้งใจเรียน อย่างน้อยๆ มันก็ทำให้แม่ภูมิใจล่ะนะ” ผมยิ้มจางๆ ให้กับตัวเอง คนบ้าอะไรทำไมหล่อแบบนี้วะเนี่ย...นี่ถ้าไม่หลงตัวเองจริงๆ คิดไม่ได้แบบนี้หรอกนะเว้ย

 

..........

 

 

อะไรวะ...มันเป็นเทรนรึไงไอ้การเรียกชื่อกูพอกูหันไปแล้วพูดกันอยู่คำเดียวว่า รัก นะ ครับ เนี่ย จะล้อกูกันทำไมนักครับ คิดว่ากูอายไม่เป็นหรอวะ ถึงจะเหมือนว่าหน้าด้าน แต่กูก็แอบอายเป็นเหมือนกันนะเว้ย

 

แต่ก็เอาเหอะ...เพราะว่ากูไม่อยากจะมานั่งใส่ใจแล้ว ไอ้ตัวการแม่งยืดจนไม่รู้จะยืดยังไงแล้วเนี่ย ดูอารมณ์ดีจริงจังหลังจากที่อัพคลิปนั่น สาบานได้เลยว่ากูไม่เคยรู้ว่าก่อนว่าหน้ากูแม่งมุ้งมิ้งอิอิมากอ่ะ เสียชาติเกิดมากกู อุตส่าห์เกิดมาหล่อกับเค้าทั้งที

 

“น้องต่อครับ...” เสียงของไอ้พี่ต้นมันดูเจ้าเล่ห์แบบแปลกๆ ผมละสายตาจากเส้นก๋วยเตี๋ยวในชามที่อุตส่าห์ลากกันออกมากินนอกมอเพื่ออะไรก็ไม่รู้

 

“พอเหอะพี่ต้น ผมเอียนแล้วว่ะ โดนบอกรักมาทั้งวันแล้วเนี่ย ไม่รู้หมาตัวไหนแม่งสร้างกระแสบ้าบอนี่ขึ้นมา” เหล่และปรายตาไปมองหมาที่นั่งแดกอยู่ข้างๆ มันเอาตะเกียบเคาะหัวผมเบาๆ รู้หรอกว่ามันอยากทำมากกว่านี้ แต่พี่พายมันบอกแล้วว่ามันจะทำตัวดีๆ กับผม ชดเชยกับการที่ผมต้องมาเจ็บตัวเพราะอดีตคนเคยรักของมันแบบนี้

 

“อิจฉาอะไรมันวะต็อป นานๆ มันจะถูกเอาใจสักที เวทนามันเหอะ...” ยิ่งนับวันพี่โก้แม่งยิ่งปากร้ายใส่กูเว้ย นี่มันติดนิสัยปากร้ายมาจากเมียมันหรือเปล่า นิสัยแบบนี้มันถ่ายทอดให้กันตอนมันฟีทเจอริ่งกันรึเปล่าวะ

 

“อย่าว่าน้องมายของพี่เพียครับโก้ พี่เพียไม่ปลื้ม...” ไอ้พี่ต้นแม่ง...ฮึ่ม!! กูไม่สนแล้วกูจะแดก เย็นนี้กูต้องวิ่งไปบ้านเสบียงอีก เออว่าแต่กูจะวิ่งทำไมก็ขับรถไปซะก็จบ หึๆ แป้กมากมุกกูเนี่ย

 

“ต่อ...แผลมึงเป็นไงบ้างวะวันนี้ ตึงป่ะ หรือว่าเจ็บมากป่ะ” ไอ้ต็อปมันถามผมก่อนที่จะอ้าปากงับลูกชิ้นที่พี่โก้ส่งให้บ้าง แอบฮาสายตาไอ้พี่ต้นที่แม่งดูเหมือนว่าจะอิจฉาแบบจริงๆ จังๆ ไม่เห็นพวกมันจะมีแฟนเป็นตัวเป็นตนอะไร คบคนนั้นที คนนี้ที ไม่ผูกมัดหัวใจกับใครสักคน

 

“ก็ไม่เท่าไหร่ แสบๆ คันๆ อยากเกาว่ะ...อะไรของมึงสองคนวะเนี่ย เอาตะเกียบตีมือกูทำไม” ไอ้พี่พายกับไอ้ต็อปนี่ใจตรงกันมาก ผมแค่จะถกแขนเสื้อแค่นั้นไม่ได้จะเกาแผลสักหน่อย แม่งล่อตะเกียบเคาะนิ้วกูดังป๊อกป๊อกเด้งด้วยนะเว้ย

 

“อย่ามือซนต่อ เดี๋ยวแผลถลอก อักเสบ ติดเชื้อขึ้นมามึงจะทำยังไง แขนด่างขึ้นมากูทิ้งนะเว้ย...”

 

“ดีๆ ทิ้งไปเลย แล้วอย่ามานอนปวดท้องทรมานเพราะคิดถึงกูล่ะ หึๆ” ฮ่าๆ มึงคิดว่าเหนือกว่ากูได้ตลอดหรอพี่พาย กูพูดความจริงเว้ยอย่ามาทำเป็นมองกูด้วยหางตา

 

“ปากดีนักนะมึงเดี๋ยวกูจับจูบปากแตก...เอามั้ยวะ รู้นะว่ากูกล้า” พี่พายแม่งล็อคคอกูอีกแล้ว ไอ้พวกนั้นก็นั่งมองกูกันตาแป๋วเชียว อยากดูหนังสดหรือไง

 

“กูล้อเล่นคร้าบ มึงปล่อยดิวะพี่พายคนเค้ามองกันทั้งร้านแล้ว...อ๊ะ!” นอกจากพี่พายมันจะไม่ปล่อยผมมันยังจรดจมูกลงมาที่แก้มผมอีก กดแช่อยู่อย่างนั้น คลอเคลียกูกลางร้านแบบนี้คิดว่ากูควรอายมากน้อยแค่ไหน ไม่เห็นต้องสนใจสายตาใครเลยใช่มั้ย มันก็ไม่น่าต้องไปสนใจอะไรหรอก ถ้ามันไม่มองกันเกือบทั้งร้านเนี่ย

 

“กูว่ามึงสองคนไปฟีทกันต่อที่คอนโดเลยดีกว่า หรือถ้าอดไม่ไหวจริงๆ ก็บนรถเลยมั้ย...กูอิจฉา” ไอ้พี่ต้นแม่งแซวไม่ว่างไม่เว้น ไม่เห็นเหมือนพวกพี่ปาล์ม พี่ปริ้น พี่กอล์ฟ สามคนนี้แม่งไม่ค่อยพูดไม่ค่อยแซวเท่าไหร่ แต่ถ้าเมื่อไหร่ที่มันแทคทีมกันนี่ก็เอาการเหมือนกัน

 

“เออ...ก็ดีนะ กูกับมึงยังไม่เคยลองบนรถเลยนะต่อ...” พี่พายมึง... ไอ้พี่ต้นนี่ก็เสนอจังเลยนะครับ อยากลองมากมึงสองตัวไปฟีทกันเองเลยไป ได้ข่าวว่าเคย คิสกันมาแล้วด้วยนี่

 

ชิ้ง! เสียงเหมือนใบมีดมันถูกปามาใส่หน้าหล่อๆ ของผม ปามาด้วยสายตาของพี่พายที่มันคงอยากจะจับผมฆ่าทิ้งแล้วจริงๆ

 

“มึงสองตัวนี่ก็จริงๆ เลยนะ...ว่าแต่มึงโอเคเปล่าวะกอล์ฟ” อ้อๆ พี่กอล์ฟอกหักครับ โคตรหล่อ โคตรรวย ก็ใช่ว่าจะอกหักไม่เป็นนะเว้ย

 

“ชิวๆ ว่ะครับ กูก็แค่อยากลองสอยดาวมาเชยชมบ้างอะไรบ้างก็เท่านั้น...” อุ้ยๆ กูสะดุ้งเลยครับเหมือนมันถูกกระทบแบบแปลกๆ แต่ก็ไม่ใช่หรอก คนมันเคยมีปมก็เลยรู้สึกเหมือนถูกจี้ใจดำเท่านั้นเอง

 

“เหมือนคนแถวนี้จะมีประสบการณ์สอยดาวเหมือนกันนะ...” ไอ้ต็อปมันยักคิ้วให้ผม ผมมองมันอย่างเหยียดๆ หมั่นไส้เกินไอ้นี่ มีผัวคอยเอาใจแล้วเหลิงนะต็อป

 

“สอยดาวไม่สำเร็จเลยถูกสอยเอาซะเองไง...” พี่พายแม่งทำอารมณ์กูสะดุด กูจะไม่คุยกับพวกมึงแล้ว แดกอย่างเดียวเลยก็ได้ ไม่ต้องมายิ้มประจบเลย ไม่ต้องส่งลูกชิ้นมากูไม่กิน...งั่ม! อร่อยสุดร้านนี้

 

“เสร็จไอ้ภาคินถาปัตย์ไปแล้วใช่ป่ะวะ” พี่ปริ้นมันถามขึ้นมาหลังจากที่นั่งแดกเงียบๆ มาตั้งนานสองนาน ว่าแต่ภาคินไหนวะไม่รู้จัก แต่อย่าไปรู้จักกับพวกมันมากนักเลย เท่านี้ก็ประสาทจะแดกตายอยู่แล้ว

 

“น่าจะอย่างนั้น แต่ช่างแม่งเหอะเพื่อนๆ กันทั้งนั้นกูไม่อยากจะสนใจ อีกอย่างสาวเจ้าเค้าก็ไม่เอากูด้วย คิดมากทำไมหาใหม่ง่ายจะตายไป” อืมๆ จงยึดมั่นและเชื่อมั่นในหน้าตาอันหล่อเหลาของเจ้าต่อไปเถิด ฮ่าๆ ทำไมกูดูฮาวะ

 

“กูเกลียดไอ้แต๊ก...เพื่อนมัน” พี่พายมันพูดเสียงเรียบ หน้ามันบ่งบอกเลยว่าไม่ชอบไอ้นั่นขนาดไหน เดี๋ยวก่อนนะ...คิดออกแล้วว่าไอ้ที่พวกนี้พูดถึงกันนี่ใคร น่าจะเป็นกลุ่มไอ้พวกที่มีเรื่องที่สนามบอลกันครั้งนั้นสินะ

 

“ใส่ใจอะไรวะพาย มันไม่สำคัญหรอกว่าทางนั้นจะชอบไอ้ต่อก่อนหรือหลังมึง มันสำคัญที่ว่าไอ้ต่อมันชอบมึง...” พี่โก้พูดถูก แต่กูก็แอบเขินแบบแปลกๆ ยังไงก็ไม่รู้ พี่พายแม่งทำตัวเหมือนเด็กที่หวงของอ่ะ แค่พูดถึงแค่นี้ก็ไม่ได้กูอยากจะบ้า

 

“ชอบที่ไหน...มันรักกูต่างหาก เนอะๆ” แม่งเอ๊ย!! ทำหน้าตาน่ารักใส่กูนี่คืออะไรพี่พาย น่ารักมากจนกูด่าแม่งไม่ลงเลยทีเดียว ได้แต่ยกมือขึ้นยีหัวมันเบาๆ พี่พายมันก็แค่ยักคิ้วใส่เพื่อนๆ พวกมันด้วยสีหน้าที่ดูภูมิใจแบบโคตรๆ

 

การที่กูมีค่าในสายตามึง มันไม่ได้หมายความว่ากูจะมีค่าในสายตาคนอื่นขนาดนั้นหรอก ไม่ต้องทำเป็นอวดมากไอ้บ้ากูอายเค้า

 

“เพื่อนกูแม่งหลงเมียจนเชื่องไปแล้วหรอวะ พอกลับมาสวีทกันคราวนี้มึงยอมน้องต่อของกูไปหมดทุกอย่างเลยนะไอ้พาย...” ก่อนที่พี่พายมันจะตอบอะไรพี่ต้น ผมมีคำถามที่ต้องการคำตอบ ผมไปเป็นของไอ้พี่ต้นตั้งแต่เมื่อไหร่วะ

 

“กูเชื่องกับมันตัวเดียว แต่กับคนอื่นกูยังกัดไม่ปล่อยอยู่นะไอ้ต้น แล้วไอ้ต่อมันเป็นของมึงตั้งแต่เมื่อไหร่เดี๋ยวกูเตะคว่ำ” ผมระอาใจกับพี่ต้นพี่พายจริงๆ ไหนมันบอกว่ามันไม่ค่อยสนิทกับคนอื่นมากเท่าพี่โก้ไง แต่แม่งกัดกันตลอดๆ อ่ะ

 

“กูรำคาญเสียงมึงสองตัวว่ะ เงียบๆ แล้วแดกเร็วๆ เหอะ ไม่อย่างนั้นกูว่าได้มีเรื่องอีกแน่ๆ” พี่โก้มันมองไปยังกลุ่มคนที่เดินเข้ามาในร้านราวๆ 5-6 คน มหาลัยเดียวกันครับจำเครื่องแบบได้

 

“ตายยากฉิบไอ้พวกนี้...” พี่พายมันยกมือขึ้นวางพาดบนเก้าอี้ที่ผมนั่ง มือของมันเกาะไหล่ของผมเอาไว้ พูดง่ายๆ ก็คือมันกำลังแสดงความเป็นเจ้าของอยู่

 

“เอ้า!! พวกก็มึงมาแดกเตี๋ยวหรอวะ” หนึ่งในนั้นเอ่ยทักขึ้นมา แล้วมันจะพอเหมาะพอเจาะอะไรขนาดนี้วะ ทำไมต้องเป็นกูกับไอ้พี่พายที่นั่งหันหน้าไปทางกลุ่มนั้นด้วยเล่า เห็นทางนั้นก็จ้องมาทางพี่พายเขม็งเลยเหมือนกัน

 

เออ..มันก็หล่อหรอกไอ้คนที่มีเรื่องกับพี่พายอ่ะ แต่ผมไม่รู้สึกอะไรเลยสักนิดกับสายตาที่มองมาทางผม ไม่รู้ดิ...ชีวิตนี้คงมีแค่ไอ้หมาดุที่นั่งแยกเขี้ยวอยู่ข้างๆ ผมเท่านั้นแหล่ะมั้งที่ผมรู้สึกหวั่นไหวได้เพียงแค่มองสบตา

 

“เออดิ...แดกกันจนจะอิ่มแล้ว” พี่ต้นตอบกลับไปแบบไม่ได้อะไรมากมาย ผมมองหน้าพี่พายที่มันเอาแต่จ้องเขม็งไปทางนั้น ผมมองหน้าไอ้ต็อปที่นั่งอยู่ข้างๆ ผม มันส่ายหน้าให้ผมเป็นเชิงอย่าไปใส่ใจอะไร

 

“เออ...ไอ้กอล์ฟ เรื่องน้องจีนอ่ะ...กูโทษทีนะเว้ย กูไม่รู้ว่ามึงเล็งอยู่...”

 

“ไม่เห็นต้องไปขอโทษมันเลยไอ้คิน ทีเพื่อนมันยังทำเลย...” เอาแหล่วเอาแล้ว ไอ้คนที่นั่งอยู่ข้างๆ กูแม่งวางตะเกียบลงบนโต๊ะเสียงดังเชียว ตั้งท่าจะลุกขึ้นจากเก้าอี้อีกต่างหาก แต่ผมรีบคว้ามือมันเอาไว้ทันทีเช่นกัน

 

“ไม่เอาพี่พาย อย่ามีเรื่องเลยนะ...กูขอล่ะ” ผมมองหน้าพี่พายอย่างขอร้อง มันดูไม่สบอารมณ์เป็นอย่างมากจริงๆ แต่สุดท้ายแล้วพี่พายมันก็ยอมนั่งลงตามเดิม

 

“แต๊ก...มึงก็หยุดสักทีเหอะว่ะ...” ไอ้พี่คนที่ชื่อคินมันเอ่ยแบบปรามๆ แต่ไอ้พี่แต๊กอะไรนั่นยังเอาแต่จ้องพี่พายกับผมไม่วางตา พี่พายแม่งคุมอารมณ์ตัวเองเต็มที่แล้วจริงๆ นะตอนนี้ ผมกุมมือมันเอาไว้แน่นเลยหล่ะ

 

“แต่กูชอบของกู...ชอบมานานแล้ว” สายตาที่จ้องมองมาทางกูแบบนั้นมันหมายความว่ายังไงวะเนี่ย พี่พายแม่งคำรามในลำคอแล้วเหอะตอนนี้ มันไม่ชอบให้ใครมามองมายุ่งวุ่นวายกับผม แต่ที่มันยังทนไม่ลุกขึ้นไปมีเรื่องกับไอ้นั่นเพราะมือของผมที่กุมมือมันเอาไว้แล้วออกแรงดึง

 

“มันไม่ได้สำคัญที่ว่าใครชอบก่อนชอบหลังหรอกพี่ของแบบนี้น่ะ มันอยู่ที่ว่าเจ้าตัวเค้าชอบใครมากกว่า” ไอ้ต็อปพูดขึ้นมาโดยไม่ได้เงยหน้าขึ้นไปสนใจสายตาใคร มันกินของมันเฉยๆ นั่นแหล่ะ

 

“กูว่ามึงจบๆ กันสักทีเหอะอย่ามีเรื่องกันเลย...กูเบื่อ” พี่โก้แม่งทำหน้าได้นิ่งมากๆ ผมมองหน้าพี่พายแล้วส่ายหน้าไปมา มันระบายลมหายใจหนักๆ เหมือนอารมณ์คนอยากมีเรื่องแต่มีไม่ได้ พี่พายมันคงอึดอัด

 

“อย่าไปสนใจเลยพี่พาย รู้ไม่ใช่หรอว่ากูรักมึง” ผมยิ้มและยักคิ้วให้พี่พาย พี่พายมันยกมือขึ้นกอดคอผมเอาไว้พร้อมกับยิ้มให้ แต่ไอ้รอยยิ้มแบบนี้แม่งไม่ค่อยน่าไว้ใจเท่าไหร่ แม่งแอบยิ้มเยาะทางนั้นอ่ะดิไม่ว่า

 

“กูไม่มีอารมณ์แดกแล้วแม่ง...” มันลุกขึ้นแล้วเดินออกจากร้านไป ผมก็ไม่ได้อยากจะให้เป็นแบบนี้หรอกนะ เข้าใจอารมณ์คนผิดหวังมันเจ็บปวด แต่ผมรักพี่พายนี่หว่า ผู้ชายคนนี้คนเดียวเท่านั้น คนอื่นคงไม่ได้จริงๆ

 

เฮ้อ...การเกิดมาหน้าตาดีบางทีมันก็เป็นบาปเนอะ

 

จนถึงตอนนี้ผมก็ยังคงยืนยันคำเดิมว่าผมไม่ใช่เกย์ ผมแค่รักผู้ชายที่ชื่อพี่พาย แค่คนนี้คนเดียวเท่านั้น คนอื่นต่อให้ดีกว่า เอาใจมากกว่า อ่อนโยนมากกว่า หรือดีกับผมมากกว่าพี่พายสักร้อยเท่าพันเท่า ก็ไม่มีผลอะไรกับความรู้สึกของผมหรอก

 

“โทษที่ว่ะที่กูจุดประเด็นขึ้นมา...”

 

“ไม่เป็นไรเรื่องจีนกูไม่ซีเรียสว่ะคิน เชิญมึงตามสบายเลยกูไม่มายด์” พี่กอล์ฟมันยักคิ้วให้ทางฝ่ายนั้น ผมล่ะเชื่อเลยจริงๆ ว่ามันเป็นเพื่อนกันได้ไงวะ คือปากมันบอกว่าเป็นเพื่อนๆ กัน แต่เอาจริงๆ ในใจนี่มันใช่หรอวะ

 

ก็อย่างที่รู้ๆ กันว่าวิดวะกับถาปัตย์มันไม่กินเส้นกันมาตั้งแต่ไหนแต่ไรแล้ว  มันเจอกันมันก็สั่งแต่เกาเหลา ฮ่าๆ มันใช่เวลาฮามั้ยหมาต่อ แต่มันเป็นแบบนั้นจริงๆ นะ ไม่รู้ว่าทำไม เจอกันแม่งแยกเขี้ยวใส่กันซะงั้น

 

“มองไอ้คินมันทำไม...มันหล่อกว่ากูหรอ” พี่พายมันถามผม ผมละสายตามาจากทางฝั่งนั้น คือแบบมันนั่งหันหน้ามาทางกูแบบเป๊ะๆ ขนาดนี้ แล้วไม่ให้กูมองหน้ามันได้ไงวะพี่พาย

 

“ก็หล่ออยู่...แต่สู้มึงไม่ได้” ผมรีบชิงพูดก่อนที่พี่พายมันจะโวยขึ้นมา มันบีบแก้มผมเป็นการลงโทษที่แกล้งมัน เจ็บอ่ะพี่พาย แก้มกูช้ำหมดแล้ว

 

“ตอนเติมเครื่องกูก็ว่าเติมน้ำตาลแค่นิดเดียวเองนี่หว่า ทำไมแม่งหวานจนเลี่ยนแบบนี้วะเนี่ย” พี่ปาล์มส่ายหน้าอย่างระอาใจพร้อมกับส่งสายตาแซวมาให้ผมกับพี่พาย

 

“อิ่มเหอะกูเลี่ยนแล้ว ไม่อยากนั่งมองคนรักกันให้มันช้ำใจ แวอาร์ยูมายเนื้อคู่” พี่ต้นแม่งเริ่มคร่ำครวญหาเนื้อคู่หนังคู่มันอีกแล้ว เพลียกับมันจริงๆ เลยเว้ย อยากรู้    ฉิบหายว่าใครกันวะที่มันจะมาเป็นคู่แท้ปาฏิหาริย์ของพี่ต้นเนี่ย

 

แม่งคงโชคร้ายมาก...แต่จะว่าไปแล้วจะมีใครโชคร้ายเท่ากูวะ ฮ่าๆ กูมันผู้ชายที่เดินอยู่บนความซวยนี่หว่า

 

“เห็นคนเค้าพูดกันว่ามึงอาการหนัก...พอกูได้มาเห็นกับตาตัวเองวันนี้กูก็เชื่อแล้ว เด็กคนนี้มีดีอะไรวะ...ทำไมเอาคนอย่างมึงอยู่” ไอ้พี่ภาคินไรนั่นแม่งมองกูเหมือนจะทะลุไปทั้งร่าง พี่พายมันยิ้มแบบกวนๆ ใส่ทางนั้น ผมล่ะหวั่นใจจริงๆ ให้ดิ้นตาย

 

“กูรักของกู...กูรู้แค่นี้” พี่พายมึงคิดว่ากูควรรู้สึกอย่างไรดีวะเนี่ย กับการที่มันบอกรักผมต่อหน้าคนทั้งร้านแบบนี้ คือมึงตั้งใจจะทำให้คนทั้งร้านรู้เลยรึไงเล่า เสียงอย่างดังเลยคุณชายธราเทพเอ๊ย!

 

“หึ...กูเชื่อแล้ว” ไอ้พี่ภาคินมันละความสนใจจากพวกผมไปสั่งเมนูอาหารของพวกมันไป ผมระบายลมหายใจช้าๆ ที่อย่างน้อยๆ ก็ไม่มีเรื่องอะไรเกิดขึ้น คือพวกมันไม่น่าจะเรียกความสัมพันธ์แบบนี้ว่าเพื่อนว่ะ คือมันชัดเจนมากว่าพวกมึงไม่ถูกกันอ่ะไอ้ฟาย ทำเอากูงงไปหมดแล้วเนี่ย

 

....................

 

 

รู้สึกเหมือนว่าไม่ได้มานั่งเล่นที่บ้านเสบียงกับพี่พายนานแล้วนะเนี่ย วันนี้บ้านเสบียงปิดให้บริการครับ เพราะสถานที่จะถูกเนรมิตเป็นงานแต่งงานของพี่ปอกับพี่ฝ้าย ตอนนี้เราชิวๆ กันอยู่ที่ริมน้ำ ผมกับพี่พายแค่สองคนเท่านั้น ไอ้ต็อปมันไม่ยอมมามันอ้างว่าปวดหัวอยากกลับไปนอน

 

แต่ผมว่ามันยังไม่อยากมาเจอพี่ปอมากกว่า ผมไม่รู้เหมือนกันว่าในใจมันยังคงคิดหรือติดใจในเรื่องไหนอยู่หรือเปล่า เพราะว่ามันก็ผ่านมาจะเป็นเดือนแล้วที่มันไม่โผล่มาให้แม่กับพี่ปอเห็นหน้าเลย

 

“พี่พาย...มึงว่าไอ้ต็อปมันตัดใจได้แล้วจริงๆ หรอวะ...”

 

“ถามกูแล้วกูถามใครได้วะต่อ...” ไอ้พี่พายมึงมันกวนส้นตีน เดี๋ยวกูเอาอาหารปลายัดปากแม่ง

 

“กูแค่อยากให้มึงออกความเห็น แต่กูก็ลืมไปว่าคนแบบมึงคิดอยู่แค่ไม่กี่เรื่องหรอก...” กิน ขี้ X นอน อ่ะคนแบบมึงอ่ะ คิดอยู่แค่นี้แหล่ะไอ้เวร

 

“หึๆ พอกูเอาใจเข้าหน่อยมึงเลยเหลิงหรอต่อ ปากดีกับกูมากๆ กูจับจูบปากแตกแน่ๆ...”

 

“กูเจ็บแผลที่แขนจัง...”

 

“ครับๆ ผัวขอโทษครับ ผัวผิดไปแล้วครับที่พูดจาไม่ดีกับเมีย ให้กูกราบมึงด้วยมั้ยต่อ...เอานิสัยแบบนี้มาจากไหนวะ ไม่น่ารักเลย” ผมเหล่ตามมองมันอย่างขำๆ แต่ฮาไม่ได้เดี๋ยวมันจะงอนอีก ไอ้บ้านี่มันพยายามห้ามสันดานตัวเองอยู่ แต่ก็แอบมีหลุดมาบ้างแหล่ะ

 

“ต่อไม่น่ารักหรอพี่พาย...” ผมแกล้งหันไปมองหน้าพี่พายนิ่งๆ กะพริบตารัวๆ หลายๆ ทีแล้วเม้มปากน้อยๆ นี่พยายามเลียนแบบไอ้ต็อปเต็มที่เลยนะเว้ย แบบเห็นมันทำแล้วพี่โก้แม่งตายคาที่ทุกที แต่ก็ไม่รู้ว่ามันใช้ได้ผลกับไอ้ผู้ชายตรงหน้าผมหรือเปล่า

 

“อะไรเข้าตามึงรึไงต่อ กะพริบตารัวเชียว” มันยิ้มอย่างรู้ทัน...อารมณ์เสียสุดๆ อ่ะ ทำเป็นรู้ไม่ทันกูบ้างมันจะตายมั้ยวะ

 

“เฮ้อ...ไม่เล่นกับมึงแล้วพี่พาย กูเบื่อคนรู้ทัน” ผมหว่านอาหารให้กับปลาที่มารออยู่ในน้ำ เห็นมันแย่งกันกินใหญ่เลยครับ เคยไปเที่ยวที่เขื่อนป่าสักเว้ย แล้วมันก็จะมีทางให้เราลงไปให้อาหารปลาใช่ป่ะ ผมก็แข่งกับไอ้พี่ปอว่าใครปาไปไกลกว่ากันคนนั้นชนะ

 

ผมก็เหวี่ยงเต็มแรงเลยครับ ผลที่ตามมายังไงล่ะครับ ผมชนะใสๆ เลยครับ ผมปาไปได้ไกลกว่าพี่ปอ แต่เสือกไม่ใช่แค่อาหารที่ปาไปอย่างเดียว ตัวกูด้วยครับ เซตกน้ำจนเค้ากรีดร้องกันทั้งเขื่อน คนแม่งกรูมารุมดูกูกันใหญ่ ไอ้พี่ปอแม่งรีบลงไปช่วยลากผมขึ้นมา อีกนิดเดียวนะเว้ย อีกนิดเดียวจะได้ตายห่าเฝ้าเขื่อนแล้วครับ

 

ฮ่าๆ มันก็นานมากแล้วหล่ะ ตั้งแต่เรียนมอต้นนู่น เรื่องเก่าเอามาเล่าใหม่ อย่าเอาไปบอกใครกันเชียวครับ ผมโคตรอายมากถึงมากที่สุดเลยจริงๆ

 

“คิดว่างอนแล้วน่ารักป่ะวะ...นี่ถ้าไม่ติดว่าอยู่ในสายตาแม่...มึงโดนกัดปากแล้วต่อ” พี่พายมันจ้องปากผมด้วยสายตาพราวระยับ บ่งบอกมากว่ามันอยากจะทำอะไร

 

“เค้าทำงานกันยุ่งวุ่นวาย มึงสองตัวหลบมานั่งจู่จี๋อะไรกันตรงนี้ แม่ให้มาตามไปกินข้าวเว้ย” พี่ปอมันเข้ามาขัดบทสนทนาที่ดูเหมือนว่าจะกลายเป็นสงครามเล็กๆ ระหว่างผมกับพี่พายไปแล้ว

 

“กำลังจะแดกน้องพี่แทนข้าวอยู่เนี่ย...”

 

“มึงอย่ามากวนส้นตีนกูนักพี่พาย เพ้อเจ้อไร้สาระ” ผมรู้ว่าพี่ปอรู้ว่าผมกับพี่พายเป็นอะไรกัน แต่ผมก็ไม่ชินที่พี่พายมันจะมาพูดอะไรแบบนี้ต่อหน้าพี่ปอสักที แม่งกูเหมือนโดนรุมให้เขินด้วยสายตาของคนที่รักมากๆ ทั้งสองคน

 

“เขินไรต่อ มันเอามึงทำเมียก็ดีแล้ว โตจะตายไม่เคยมีแฟน...ทีนี้มึงมีจนคุ้มแน่ๆ เชื่อกู ทั้งเพื่อน ทั้งพี่ ทั้งผัวในคนเดียว แหม่ะ!! คุ้มสุดๆ” บางทีกูก็อยากจับพี่ชายตัวเองมานั่งซักนั่งถาม ว่ามันไม่คิดจะห้ามน้องมันบ้างหรอวะ ไม่ห้ามแล้วยังเสือกยุส่งให้เป็นอีก กูล่ะมึน...

 

“ไม่อยากคุยด้วยว่ะ ชอบรุม” ผมยันตัวลุกขึ้นจากพื้นที่นั่งอยู่ หว่านอาหารให้ปลาจนหมดแล้วเดินหนีเสียงแซวของไอ้พี่ปอกับไอ้พี่พายมาเลย ก็ดีหรอกที่มันเข้ากันดีแบบนั้น เห็นแล้วก็สบายใจ แต่เข้ากันดีแล้วมารุมทึ้งกูแบบนี้ก็เกินไปนะครับ

 

 

 

ผมเดินเข้ามาทางด้านในที่ตอนนี้มีพวกพี่ๆ น้องๆ ที่ทำงานตำแหน่งต่างๆ ในบ้านเสบียงกำลังช่วยกันตั้งโต๊ะอาหาร แม่กับพี่ฝ้ายนั่งรออยู่ทางด้านโซนวีไอพีห้องกระจกริมน้ำ พี่ปอมันเดินเข้าไปหาแม่พร้อมกับหันมากวักมือเรียกผมให้ตามเข้าไป

 

“ต่อ...เขินหรอเดินสะบัดตูดมาก่อนเนี่ย” พี่พายมันเดินตามผมมาไม่ห่าง ผมหันไปมองหน้ามันด้วยสายตาที่บอกให้มันรู้ว่าแถวบ้านกูเรียกว่ารำคาญ

 

“รุ่นนี้เขินไม่เป็นแล้วว่ะพี่พาย แต่ก็ยังอัพเวลความด้านได้ไม่เท่ามึงสักที แม่ง ยากเกิน...หึๆ” ผมโดนไอ้พี่พายมันโบกหัวเบาๆ หันไปแยกเขี้ยวใส่มันด้วยความเกรียนส่วนตัว ถ้าไม่ติดว่ามีคนอื่นอยู่นี่กูจะกระโดดงับคอแม่งละ...ตกลงนี่กูคนหรือหมาวะเนี่ย

 

“กูหมั่นเขี้ยวว่ะต่อ...มากับกูแป๊บดิ” ผมกำลังจะเดินไปหาแม่กับพี่ปอแต่กลับถูกพี่พายมันลากไปที่ห้องทำงานของพี่ปอแทน แบบแม่งเอ๊ยกูขัดขืนไม่ได้เดี๋ยวทุกสายตาแม่งจะจับจ้องมาว่ายื้อยุดอะไรกัน เลยต้องเดินเนียนตามพี่พายมันไปอย่างรู้ชะตากรรม ก็วันนี้ผมปากดีกับมันมาทั้งวันอ่ะ แม่งคงหมดความอดทนแล้วแหงๆ งานนี้กูจะถูกแดกก่อนได้แดกข้าวป่ะให้ทาย...

 

เอาแหล่ว...เอาแล้ว ตอนนี้ผมกับพี่พายอยู่ด้วยกันในห้องพักที่มันเคยลากผมมาชิงจูบแรกของผมไป ผมถูกพี่พายมันดันให้ยืนพิงประตูห้องทำงานพร้อมกับขาของมันที่แทรกเข้ามาตรงกลางระหว่างขาของผม มึงไม่ต้องแกล้งยกขาขึ้นเลยหากูเสียววาบแล้วเนี่ย

 

“ทำไมวันนี้ดื้อจังครับต่อ ทำไมทำตัวไม่น่ารักกับพี่เลย...ไม่รักพี่แล้วหรอ” ผมเม้มปากน้อยๆ ไม่ให้เม้มได้ไงวะก็พี่พายมันยกมือขึ้นมาปิดปากผมอยู่ ปิดปากกูแบบนี้แล้วจะให้กูตอบยังไงวะ ผมก็ทำเพียงแค่พยักหน้ารับเท่านั้น

 

“พี่ไม่ชอบให้ต่อดี้อเลยนะ...” พี่พายมันเอามือออกจากปากของผมแล้ว แต่ผมก็เงียบเพราะไม่รู้จะตอบอะไรดี แบบว่าก็แค่แกล้งๆ ไงทำไมต้องจริงจังด้วยวะ เก่งนักนะเรื่องทำให้กูรู้สึกผิดเนี่ย

 

“ไม่ได้ดื้อสักหน่อย ก็แค่อยากให้พี่พายตามใจไง...ไม่ได้หรอ” ว่าจะต่อคำว่าวะลงไปท้ายประโยค แต่กลืนมันลงคออย่างรวดเร็วเพราะเดียวมันจะไม่เหมือนการอ้อน พี่พายมันชอบให้อ้อน แต่ผมมันพวกอ้อนมืออ้อนตีนเสียมากกว่า

 

“อย่ามาทำหน้าตาน่ารัก...” เอ้า ของแบบนี้มันห้ามกันได้ด้วยหรอวะพี่พาย มึงมันบ้า...

 

“อย่าดุดิพี่พาย ตามใจต่อบ้างเหอะ” ผมมองสบตากับมันที่อยู่ห่างกันแค่ไม่กี่เซน จะยื่นหน้าเข้ามาใกล้อะไรขนาดนี้เล่า จะโชว์หนังหน้าว่าเป๊ะสินะ เหอะๆ    ขอโทษทีที่กูเป๊ะกว่า ฮ่าๆ ... ทำไมมันแป้กวะ

 

“ตามใจแล้วเสียคน...”

 

“ก็ได้ ไม่ต้องตามใจก็ได้” ไม่ง้อเว้ย รู้อยู่แล้วว่าคนแบบมึงน่ะมันเอาแต่ใจ ตามใจใครได้ไม่นานหรอก อย่ามาทำให้กูรู้สึกน้อยใจแบบแปลกๆ นะ ทั้งๆ ที่กูพยายามไม่คิดแล้วนะเว้ยไอ้ผัวเทวดาเอ๊ย

 

“งอนหรอ...” เรื่องอะไรต้องบอกมึงว่ากูงอน ที่กูพยักหน้ารับมันก็แค่รำคาญผมที่มันตกลงมาปรกหน้าก็เท่านั้น กูไม่ได้ยอมรับสักหน่อยว่ากำลังงอน

 

“ให้ง้อมั้ย...” ง้อไม่ง้อก็เรื่องของมึงดิ แล้วผมมันจะตกลงมาปรกหน้ากูทำไม ดูดิกูเลยต้องพยักหน้ารับเลย...ทำไมช่วงนี้กูดูอ่อยมันจังวะ ความแมนกูหดหายไปหมดแล้วมั้งเนี่ย วุ้ย! เซ็งตัวเองเว้ย ทำไมต้องอ่อนข้อให้มันตลอดเลย

 

“ขอจูบนะครับ...” บอกตามตรงมั้ยว่ากูหายงอนไปเลย เจอพี่พายในมุมนี้ทีไรผมไปไม่เป็นตลอด ผมไม่ได้ตอบรับหรือว่าปฏิเสธ แต่ทว่าพี่พายก็บรรจงจูบลงมาอย่างอ่อนโยน มือสอดรัดเข้าที่เอวของผมแล้วรั้งร่างผมเข้าสู่อ้อมกอดที่แนบแน่น จุมพิตที่ดูเหมือนการงอนง้อนั้นช่างทำให้ผมล่องลอยไปไกลทั้งๆ ที่เท้าของผมยังคงแตะอยู่ที่พื้น

 

“เวลาต่อว่าง่ายแบบนี้น่ารักมากเลยรู้มั้ย” พี่พายละริมฝีปากขึ้นเล็กน้อย แล้วมองสบตากับผมไม่ว่างเว้น ความรู้สึกมากมายที่ส่งผ่านมานั้นทำให้ผมรับรู้ได้ถึงความรู้สึกของพี่พายที่มันช่างมากล้น

 

ผมกำลังทำอะไร...ผมกำลังเรียกร้องอะไรอยู่วะ ผมอยากให้พี่พายมันตามใจผมบ้าง อยู่ในโอวาทผมบ้าง ทั้งๆ ที่รู้อยู่แก่ใจว่าพี่พายก็คือพี่พาย พี่พายมันไม่ใช่พี่โก้ ถ้าพี่พายทำได้เหมือนอย่างที่พี่โก้ทำกับไอ้ต็อป มันก็คงจะไม่ใช่พี่พายที่ผมรัก

 

“ต่อขอโทษ...” ผมรู้สึกว่าช่วงนี้ตัวเองคิดเล็กคิดน้อยเกินไป คิดมันซะทุกเรื่อง ผมยังรำคาญตัวเองเลย ไม่รู้ว่าพี่พายมันจะรำคาญผมมากน้อยเพียงใด

 

“ขอโทษทำไมต่อไม่ได้ผิดสักหน่อย พี่แค่แกล้งเล่นเท่านั้น ไม่ว่าต่อจะเป็นยังไง จะกวนตีน จะปากหมา หรือว่ายังไงก็แล้วแต่ พี่ก็รักต่ออยู่ดี” เหมือนจะซึ้งนะ แต่ทำไมเหมือนถูกหลอกด่าวะ เหอะๆ

 

“ก็ขอโทษที่อยากให้พี่พายเป็นเหมือนพี่โก้บ้าง แบบตามใจต่อบ้าง แต่ก็ช่างมันเหอะ พี่พายเป็นพี่พายแบบเดิมก็ดีแล้ว” ผมยิ้มให้กับพี่พาย ยิ้มให้คนที่โอบกอดผมเอาไว้ พี่พายก็พยายามตามใจผมแล้วแหล่ะ แต่ด้วยนิสัยที่พี่พายเป็น กับผมที่ดูเรียกร้องมากเกินไป มันเลยเหมือนไม่ใช่ตัวเรา

 

“พี่อาจจะเป็นเหมือนไอ้โก้ไม่ได้ ตามใจแล้วก็ใจเย็นแบบมันไม่ได้ แต่ที่พี่รู้คือ พี่รักต่อมากๆ มากจนต่ออาจจะไม่รู้เลยว่ามันมากล้นแค่ไหน...แค่นี้ยังไม่พอหรอครับ” โอย!! กูจะสิ้น พี่พายทำไมต้องมาทำตัวน่ารักให้กูรักด้วยวะ ปกติแบดตัวพ่อขนาดนั้นกูยังรักจนไม่รู้ว่าจะรักยังไงแล้ว แล้วนี่ยังจะมาทำให้กูหวั่นไหวในอารมณ์อีก...ไม่อยากจะทนเลยจริงๆ

 

“พอแล้วครับ...” ผมพยักหน้ารับพร้อมกับยกมือขึ้นโอบกอดรอบคอพี่พาย เวลามีความรักมันก็ทำให้เรามีความสุขและความทุกข์คละเคล้ากันไป แต่สิ่งที่พี่พายมันมอบให้กับผมคือความสุขเกือบจะทั้งหมด ผมรู้สึกดีมากๆ กับสิ่งที่มันมีให้ผมเสมอมา

 

“ต่อก็รักพี่พายนะ...” ผมแตะหน้าผากชนกับหน้าผากของพี่พาย เราสองคนส่งยิ้มให้กันและกัน ก่อนที่แรงดึงดูดจะดึงให้เราสองคนประกบปากกันอีกครั้ง สัมผัสนุ่มๆ จากริมฝีปากที่แนบชิด กับอ้อมแขนที่โอบกอดกันเอาไว้ไม่ห่าง ทำให้ผมมีความสุขมากที่สุดจริงๆ

 

เป็นอย่างที่เราเป็นก็ดีแล้วหล่ะมั้ง...

 

ปัง!!! ปัง!!!

 

“แดกข้าวกันก่อนครับค่อยกลับไปแดกของหวานที่บ้านครับ เค้ารอมึงสองตัวกันอยู่ครับน้องชาย...น้องเขย” พี่ปอกูสะดุ้งเลย แม่งทุบประตูอย่างดัง คนกำลังสร้างฟิลลิ่งและบรรยากาศหวานแหววสีชมพูอมม่วงอยู่ มึงมาขัดอารมณ์กูมากอ่ะพี่ปอ

 

“พี่ชายมึงโคตรล้ำเลยว่ะต่อ กูโคตรชอบ...”

 

แน่สิพี่พาย ก็มันอวยมึงซะขนาดนี้ ลองถ้ามันไม่ยกกูให้มึง มึงจะยังชอบมันอยู่มั้ยวะ...หึๆ

 

..........100%..........

 

รณรงค์ให้คนอ่านยุ่งนักที่เล่นทวิตเตอร์ ติดแท็ก # ยุ่งนัก เวลาที่ทวิตถึงนิยายเรื่องนี้ด้วยนะคะ ^^

 

แจ้งข่าวค่ะ!! ตอนนี้หนังสือทั้งหมดมาส่งที่บ้านแล้วนะคะ พรุ่งนี้เกรทจะเริ่มทำการห่อและเตรียมจัดส่งในวันอังคารค่ะ

สำหรับคนที่จองแบบโอนเงินเดือนกันยาที่โอนเงินมาแล้ว (ถึงวันที่ 19 กันยา) จะได้รับหนังสือรอบเดียวกันคนที่สั่งแบบจัดส่งนะคะ

ส่วนใครที่จองมากรุณาโอนเงินมาตามเวลาที่กำหนดนะคะ เพราะตอนนี้มีคนถามหาหนังสือหลุดจองมาเยอะมาก ถ้าใครไม่โอนมาเกรทจะตัดยอดให้กับคนที่ถามเข้ามานะคะ

เจอกันตอนหน้าค่า ^^

 

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 63 ครั้ง

15,978 ความคิดเห็น

  1. #15965 nin28041992 (@nin28041992) (จากตอนที่ 73)
    วันที่ 22 พฤศจิกายน 2561 / 11:51
    พี่ปอห้ามหน่อนเถอะ5555แทบจะประเคนให้นะน้ัน
    #15965
    0
  2. #15669 Alleytama (@tamagome23) (จากตอนที่ 73)
    วันที่ 29 สิงหาคม 2558 / 10:18
    สุดยอดพี่ปอ แม่งล้ำ!!! 555555
    #15669
    0
  3. ความเห็นนี้ถูกลบแล้ว :(
  4. #14251 'ViperiSh (@083625) (จากตอนที่ 73)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2557 / 17:56
    555555 พี่ปอขัดจังหว่ะอ่ะ >\\\\\<
    #14251
    0
  5. #14028 JENNYHA (@jennyha) (จากตอนที่ 73)
    วันที่ 30 เมษายน 2557 / 01:34
    เบาหวานขึ้นนน
    #14028
    0
  6. #13251 Hiro Hiro Shi (@hiroshi1234) (จากตอนที่ 73)
    วันที่ 28 มีนาคม 2557 / 13:41
    โหย หวานเว่อร์ อ้ากกก#ฟิน แล้วลงไปแดดิ้นตาย อร๊าย!!??
    #13251
    0
  7. วันที่ 20 มกราคม 2557 / 18:42
    โอ้ยยย พี่ปอนี่ล้ำมาก5555555
    #12609
    0
  8. #11550 LooknamTK (@looknamjaa) (จากตอนที่ 73)
    วันที่ 1 ธันวาคม 2556 / 01:58
    ยิ่งนานยิ่งหวานนนนนนนนนนนนนน เบาหวานจะขึ้นนนนนนนนนนน อิจฉาาาาาาาา พี่ปอชั่งน่ารักกกกกกกกก
    #11550
    0
  9. #11309 Mysterious (@World27) (จากตอนที่ 73)
    วันที่ 21 พฤศจิกายน 2556 / 07:58
    ในที่สุดหินก็ไม่เดียวดาย บอกแล้วว่ากันปีนจากน้องสาวมากๆ ระวังจะได้กันเอง

    ผิดจากที่บอกซะที่ไหน ฮร่าาา แล้วทำไมพี่พายเมิงชอบทำตัวน่ารักใส่ต่อฮะ

    รู้ไหมว่าคนอ่านก็เขินนะเว้ย
    #11309
    0
  10. #11276 -dark angel- (@areeyafah) (จากตอนที่ 73)
    วันที่ 19 พฤศจิกายน 2556 / 17:58
    ไม่ได้เข้ามานานเค้าอัพไปดาวอังคารกันแย้วววววววววว

    พี่พายกับเป็นต่อก็ยังหวานกันจนนำ้ตาลอายกันเป็นแถบๆ น่ารักสุดๆคู่นี้
    #11276
    0
  11. #10513 sawhaชาลิตี้* (@eingkung) (จากตอนที่ 73)
    วันที่ 25 ตุลาคม 2556 / 20:43
    เขินเว่อร์ หลงรักต่อเข้าไปทุกวัน -/////-
    #10513
    0
  12. #10460 อั๊ยตัวป่วน (@buleeye) (จากตอนที่ 73)
    วันที่ 24 ตุลาคม 2556 / 21:26
    พี่พายกับต่อหวานมาก//ทำกูเขินตามเลย><
    พี่ปอมาได้จังหวะมากพี่ โคตรล้ำ หึหึ
    #10460
    0
  13. #10445 XYZ (จากตอนที่ 73)
    วันที่ 24 ตุลาคม 2556 / 00:40
    พี่พายกับต่อจะหวานเลี่ยนกันไปไหน อ่านแล้วเขินเว้ย

    แต่เหมือนจะแอบเห็นคู่เรียลอีกคู่นะ ฮะเก๋ากับปืน

    ปืนมีเคืองที่ฮะเก๋าห่วงต่อนะ คึคึ
    #10445
    0
  14. #10284 Fai_YeSung (@tjgdt) (จากตอนที่ 73)
    วันที่ 17 ตุลาคม 2556 / 17:06
    น่ารักเกินไปแล้วคู่นี้ -////-

    พี่ปอมาล้ำตลอดอ่ะพี่ 55555555
    #10284
    0
  15. #10120 shshshx (@shxtaop) (จากตอนที่ 73)
    วันที่ 11 ตุลาคม 2556 / 21:55
    ถ้าจะหวานเลี่ยนขนาดนี้นะ จะบ้าตาย อิจฉานะย่ะ
    พี่ปอสุดยอดพี่ชายเลย55555555 ถ้ามาช้ากว่านี้ต่อเส็จแน่ๆๆ
    เราว่าหินปีนมันมีอะไรๆๆนะ อือื
    #10120
    0
  16. #10002 SuJuHanHyuk (@loveloveyaoi) (จากตอนที่ 73)
    วันที่ 8 ตุลาคม 2556 / 20:28
    ก๊ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก



    พี่ปอวินว่ะ 
    #10002
    0
  17. #9990 I'm sone M.Seo >O< (@lovelymylonelyfk) (จากตอนที่ 73)
    วันที่ 8 ตุลาคม 2556 / 15:05
    น่ารักอ่ะ ชอบบบบบบบบบบบบ >//////////<
    #9990
    0
  18. #9836 aj68 (@ai68) (จากตอนที่ 73)
    วันที่ 5 ตุลาคม 2556 / 13:41
    น่ารักเกินไปแล้ว ~ อ่านไปเขินไป >////< // ฟิน
    #9836
    0
  19. #9498 MIZZ-MAY (@mizz-may) (จากตอนที่ 73)
    วันที่ 2 ตุลาคม 2556 / 18:53
    .5555555555555555555555555555 
    โอ๊ยตายพี่ปอ
    !!!!!!! งื้อๆๆๆๆๆ >//////< อะร๊ายยยยยยย
    เป็นพี่ชายที่แบบโหววววววววว เข้าข้างน้องเขยแบบสุดๆอะ งื้อ
    555 ฮาต่ออะ 
    ทำจตัวอ้อนน่ารักๆๆๆ  แบบต็อปแต่พี่พายแม่งไม่ตามใจ
    555 แป้กต่อไป 
    อะนะ  ถ้าพี่พายเหมือนพี่โก้  ก็ไม่ใช่พี่พายตัวจริงแล้วล่ะ  ของเท้ต้อง กวน 
    เอาแต่ใจ หื่น แล้วก็ลูบหลังด้วยคำพูดเพราะๆให้ใจละลาย  นั่นแหละ คอนเซ็ปพี่มัน

    5555  พี่ปอ...พี่แบบว่าโหย.......พี่คิดไงอะ  ถึงสนับสนุนพี่พายให้ต่อตั้งแต่แรกอะ 
    มองเห็นอะไรในตัวน้องหรอ??? 
    5555  ไม่ได้ถนอมน้ำใจน้องเล๊ยยยยยยยย
    อ๊ากกกกกกกกกกกกก พี่พายไปสิ้นซะ
    !!!!!!!!!!  มาพูดเพราะมาคงมาครับแบบนี้
    งื้ออออออออ ตายดิ  ฮืออออนั่น  ต่อแม่งตกหลุมพรางพี่พายอีกแล้ว
    5555 
    อร๊ายยยยยยหวานไปนะ
    !!!!!!!!   พี่ปอวินค่ะ!!!!!  อุแม่เจ้า  ..... 
    แซวน้องพอเป็นกระษัย  แถมด้วยการอวยน้องเขยอีกแหนะ 
    555 พี่พายจะปลื้มก็ไม่แปลก  
    ก็เล่นถีบส่งน้องให้พี่พายขนาดนี้อะนะ

    #9498
    0
  20. #9497 MIZZ-MAY (@mizz-may) (จากตอนที่ 73)
    วันที่ 2 ตุลาคม 2556 / 18:51

    5555555555ชอบพี่ต้น  !!!!!!!!!!!!! เอาจริง เมย์ฟาดเรียบทั้งเรื่องแล้วนะ
    ผู้ชายเนี่ย ...เอาเป็นว่านายนำหน้า เมย์ได้หมดอะ
    555555อร๊ายยยยชอบๆๆๆๆ  
    กวนแม่งทุกคนเลย  เปลี่ยนชื่อเรื่องฝเถอะค่ะพี่เกรท  เปลี่ยนเป็นกวนกันนัก 
    กูรักก็ได้วะ  
    55555555 โคตรกวนจริงๆ  กวนแม่งตั้งแต่พระเอกลามไปยันตัวประกอบอะ 
    กวนอะไรกันนักหนา  มหาลัยไรเนี่ย???  สอนคนให้กวนป่าว
    5555 
    แบบว่าความกวนมีหลายเลเวลมากอะ
    >//////< แต่พี่พายหนักแล้วนะ555
    โคตรหึงหวง หลง ต่อเลยอ เห้ออ
    !!!!!!!! เอาแหล่วววววววววววว 
    นึกว่าจะมีเรื่องเฮ้อลุ้นชิบ
    - -*  แน่ใจนะว่าเพื่อน???? เมย์ว่าศัตรูที่ยิ้มให้กันมากกว่าอะแบบนี้
    เฮือกกกกกกกกกกก  แต่เดี๋ยวพี่พายแม่งมากไปจริงๆแ
    5555  กลางร้านเลยนะ
    เดี๋ยวรักเดี๋ยวหอม  ตายๆๆๆๆๆ

    #9497
    0
  21. #9496 MIZZ-MAY (@mizz-may) (จากตอนที่ 73)
    วันที่ 2 ตุลาคม 2556 / 18:50
    .5555555  ชอบเพื่อนต่อจริงๆ แต่ละคน  กวนได้ใจ  รักเพื่อนแบบฝุดๆ 
    (ขอวิบัติเล็กน้อย )
    55555  โคตรจะรักเลยเถอะ รักนะครับๆๆๆๆๆๆ  
    รักกันให้บ้านบึ้มไปเลย  ฮ่า  เกิดแป็น  เป็นต่อแสนลำบาก 
    ตกเบี้ยล่างแถมเป็นรองเขาตลอด
    55555 เป็นต่อตรงไหน???  อยู่กับพี่พายก็อยู่ใต้ล่าง
    อยู่กับเพื่อนก็เถียงไม่ค่อยจะทัน  อนาถจิต......

    เกิดมา...เป็นต่อนี้แสนยากลำบากแท้ ...หน้าก็หล่อนะ...
    แต่ผัวดันหล่อกว่า ถ
    555  สงสารหรืออิจฉาดี  แต่เพื่อนแต่ละคนเอาจริงเป็นห่วงก็เข้าใจนะ
    55 แต่เหน็บแนมจตลอดดดดดดด   หินปืน??????  อะไร  มีความลับอะไรกัน
    ว๊ายยยยยยยยยย  แบงค์โดนไปอีกดอก
    55555
    #9496
    0
  22. #9134 sqwsq (@haeeun) (จากตอนที่ 73)
    วันที่ 23 กันยายน 2556 / 15:29
    งื้อ -////-
    #9134
    0
  23. #9119 nunyjan (@nunymind) (จากตอนที่ 73)
    วันที่ 22 กันยายน 2556 / 13:16
    น่ารัก ไม่ทนนะ มุ้งมิ้ง หวาน สวีทสุด ๆๆ >///< 
    #9119
    0
  24. #9118 nunyjan (@nunymind) (จากตอนที่ 73)
    วันที่ 22 กันยายน 2556 / 13:15
    น่ารัก ไม่ทนนะ มุ้งมิ้ง หวาน สวีทสุด ๆๆ >///< 
    #9118
    0
  25. #2 ploylybbs (@ploylybbs) (จากตอนที่ 73)
    วันที่ 22 กันยายน 2557 / 01:13
    พี่ปอน่ารักกกกกก พายต่อก็มุ้งมิ้งหวานแหววซะเหลือเกินนน
    #2
    0