OK!! I love U ♥ ยุ่งนัก...กูรักมึงก็ได้ [Yaoi][Boy's love]

ตอนที่ 64 : ☆OK! I love U ★.. 51. ใต้แสงจันทรา (Pentor & Stop)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 12,254
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 66 ครั้ง
    21 ส.ค. 56



 51. ใต้แสงจันทรา (Pentor & Stop)

 

พวกเราใช้เวลาอยู่ด้วยกันที่ชายหาดนานมากๆ เลยหล่ะครับ อยู่ตั้งแต่บ่ายๆ จนมืดจนค่ำ อยู่จนรู้สึกว่าตัวเริ่มจะเกรียมขึ้นมาเล็กน้อย ถึงแดดจะไม่แรงมากแต่ก็เชื่อเถอะครับว่ามันก็ทำให้ผิวเราไหม้ได้อยู่ดี

 

ผมน่ะไม่เท่าไหร่นะครับยังไงก็ได้ เดี๋ยวมันก็กลับมาสู่สภาวะปกติ แต่ไอ้ต็อปกับไอ้พี่พายนี่ไม่ได้นะครับ แม่งนั่งชโลมซันบล็อกกันหลายรอบมากๆ มันบอกว่าไม่ได้กลัวดำแต่กลัวเป็นมะเร็งผิวหนังตายซะก่อน

 

ซึ่งผมคิดว่ามันก็แค่ข้ออ้างครับ เห็นแบบนี้แล้วพี่พายแม่งสำอางเอาเรื่องเหมือนกัน แต่มันก็ขาลุยได้ที่เช่นเดียวกัน ทั้งนี้ทั้งนั้นทุกอย่างล้วนแต่ขึ้นอยู่กับอารมณ์ของคุณชายเค้าทั้งนั้นแหล่ะครับ

 

“ฮ่าๆ ต็อปมึงน่ารักว่ะโอ๊ย...พี่โก้เอามาโป๊ะที่นมมันอีกดิพี่ เอาแบบตู้มๆ เลยพี่” ผมนั่งหัวเราะท้องคัดท้องแข็งอยู่กับพื้นโดยมีพี่โก้มันกำลังทำการเอาทรายกลบตัวไอ้ต็อป ตอนนี้มันโผล่มาแค่หัวเท่านั้น ที่เลือกไอ้ต็อปเพราะว่าตัวมันสั้นกว่าคนอื่นๆ ไม่ต้องเสียเวลากลบทรายที่ลำตัวนานเท่าไหร่ มันเลยโดนจับกลบทรายไปตามระเบียบ

 

“พี่โก้เอาแบบตู้มๆ เลยนะพี่ ถ่ายรูปเก็บไว้ด้วยนะต็อปจะเอาไปให้แม่ดู” ผมล่ะอยากจะไปหาชุดบิกินี่มาวางพาดให้มันสมจริงมากกว่านี้สุดๆ แต่พี่โก้ก็เข้าใจทำนะเว้ย มีการเอาเปลือกหอยมาปิดบนนมปลอมๆ ให้มันอีกต่างหาก แล้วไอ้ต็อปมันอายซะที่ไหน ใครเดินผ่านไปผ่านมามันก็ยิ้มร่ารับอย่างเดียว

 

“นมมึงใหญ่มากอ่ะต็อป เห็นแล้วคันมือว่ะ...อยากขยำ” พี่โก้แม่งมาอย่างหื่น พี่พายมันนั่งหัวเราะอยู่ข้างๆ ผม มันแอบเก็บภาพไอ้ต็อปเอาไว้แล้วครับ มันไม่เคยพลาดหรอกกับเรื่องแบบนี้

 

“ตอนไม่ตู้มก็เห็นไม่เคยยั้ง  แล้วถ้าต็อปมีตู้มๆ จริง มะเร็งเต้านมจะถามหามั้ยพี่โก้...” สองคนนี้แม่งคุยกันแบบโจ่งแจ้งมากไปป่ะ สื่อมากว่าตอนอยู่ด้วยกันมึงมันทำอะไรกันมากแค่ไหน

 

“ไอ้สั้นเอ้ย...มึงนี่นะทำเพื่อนกูเสียคนหมด” พี่พายมันนั่งกอดเข่าแล้วส่ายหน้าอย่างระอาใจ ผมนั่งพิงพี่พายแล้วมองดูรอยยิ้มของมันอย่างมีความสุข

 

“ได้ที่ไหนกันเล่า เพื่อนพี่นั่นแหล่ะที่ทำผมเสียคนอ่ะ เมื่อก่อนผมเป็นแบบนี้กับผู้ชายซะที่ไหน” มันพยายามเงยหน้าขึ้นมามองสภาพตัวเอง แต่มึงจะเห็นอะไรวะต็อปกูว่าไอ้ภูเขาสองลูกที่อยู่ตรงอกมึงอ่ะมันบังทิวทัศน์หมดแล้ว

 

“กูเปล่าทำมึงเสียคนว่ะต็อป...แต่กูทำมึงเสียตัว” อยู่ดีๆ พี่โก้ก็โพล่งขึ้นมาทำเอาผมกับพี่พายหันมามองหน้ากันแบบไม่ได้นัดหมาย ก่อนจะพากันส่ายหน้าไปมา พี่โก้นี่เป็นคนที่คาดเดาอารมณ์ยากมากๆ คือพี่โก้มันไม่ได้แปรปรวนแบบไอ้พี่พายนะ แต่คือมันจะมาอารมณ์ไหนนี่เราจะไม่สามารถจับสังเกตได้เลย นึกอยากจะหื่นมันก็หื่นแบบนิ่งๆ มานิ่งแต่วินสุดอ่ะ

 

“ว่าแต่กูอาการหนัก มึงเองก็อาการหนักเหอะโก้” พี่พายมันเอาเปลือกหอยที่อยู่แถวๆ นั้นปาใส่พี่โก้ด้วยความหมั่นไส้ หรือความรักอย่างสุดซึ้งอันนี้ผมก็ไม่อาจจะทราบได้ แต่ที่เห็นคือพี่โก้มันปัดทิ้งแล้วหันมายักคิ้วให้

 

“ก็มันน่ารักอ่ะ...กูรักมัน” เอ้าๆ ไอ้ต็อปแม่งตายห่าคาที่แล้วมั้ง มันทำหน้าอึ้งๆ แต่ก็แค่พักเดียวเองแหล่ะครับอย่าไปคิดว่าคนแบบมันจะอายนานๆ เป็น

 

“พี่โก้กับพี่พายนี่เหมาะที่จะเป็นเพื่อนกันเนอะ...หน้านี่หนาพอๆ กัน” ผมหัวเราะน้อยๆ พี่โก้อ่ะแค่ยักคิ้วแบบไม่มีปฏิเสธ แต่ทว่าพี่พายนี่ดิถ้ามันจะมองหน้าผมด้วยสายตากวนตีนมากมายขนาดนี้

 

“เพื่อนเล่นหรอครับเป็นต่อ เดี๋ยวมึงจะโดนไม่ใช่น้อย” พี่พายมันเอามือเลอะทรายมายีหัวผมอีกแล้ว ผมปลงละ จะไปปัดมือปัดไม้ออกก็ไม่ได้ เพราะตอนนี้มือกำลังเจ็บอยู่ มืออีกข้างก็ไม่ได้หนักหนาอะไรหรอกครับแค่นี้มันชิวจะตายไป

 

“มึงกับไอ้ต็อปก็เหมาะที่จะเป็นเพื่อนกันมาก...น่ารักฉิบหาย” พี่โก้แม่งทิ้งตัวลงนอนข้างๆ ร่างไอ้ต็อปที่ถูกกลบด้วยทรายแล้วครับ มันสองคนไม่ได้สนใจสายตาของใครต่อใครที่เค้าพากันมองมา ถึงขนาดมีคนมรถ่ายรูปไอ้ต็อปด้วยนะเว้ย แล้วมันทำยังไง...มันก็ยิ้มรับจนตายิบหยีไง ไม่ต้องคิดเลยครับว่ามันจะอาย

 

“อันนี้กูเห็นด้วยแบบสุดใจเลยว่ะ...” พี่พายมันยิ้มให้พี่โก้ก่อนที่จะหันมายิ้มให้กับผม มือของพี่พายค่อยๆ กุมมือข้างที่เจ็บของผมขึ้นมา มันกดนวดเบาๆ อย่างอ่อนโยน ผมยิ้มน้อยๆ แล้วมองดูท้องฟ้าที่ยามนี้เริ่มมืดมิด แสงสว่างจากดวงอาทิตย์ลาลับขอบฟ้าไปแล้ว ปล่อยให้ดาวดวงเล็กดวงน้อยอวดแสงสว่างแข่งกันจนพร่างพราวเต็มผืนฟ้าสีดำสนิท

 

“อยากกลับห้องรึยังต่อ” พี่พายมันหันมามองหน้าผมแล้วเอ่ยปากถาม ผมพยักหน้ารับเพราะว่าทั้งเหนื่อย ทั้งหิว อยากจะกลับไปอาบน้ำอาบท่าแล้วนั่งเล่นนอนเล่นให้สบายตัวเสียหน่อย

 

“ก็ดีนะพี่พาย เหนียวตัวเพราะไอทะเล ที่สำคัญไปกว่านั้นกูหิวแล้วด้วย” พอพูดว่าหิวเท่านั้นท้องแม่งร้องขึ้นมาแบบไม่รักษาหน้าตาอันหล่อเหลาของกูเลยครับ พี่พายมันผลักหัวผมเบาๆ แล้วส่ายหน้าไปมาพร้อมรอยยิ้มบนใบหน้า

 

“ป่านนี้พนักงานคงเตรียมมื้อค่ำเอาไว้ให้แล้วหล่ะ กูว่ากลับที่พักกันก็ดีเหมือนกัน อยากอาบน้ำ...กับมึง” พี่พายมึงเนียนและครับ กูไม่ได้บอกสักคำว่าอยากอาบน้ำกับมึงอย่ามามั่ว

 

“เพ้อละพี่พาย อย่ามาหื่นกับกูมากกูเจ็บมืออยู่นะเว้ย” ผมเอาเรื่องเจ็บมือมาอ้าง ซึ่งผมเชื่อว่าไอ้พี่พายมันไม่สนหรอก เดี๋ยวมันก็แถและอ้างนั่นอ้างนี่ใส่ผมอีก

 

“ก็เพราะว่ามึงกำลังเจ็บมืออยู่ไงต่อกูถึงต้องตามเข้าไปดูแลอาบน้ำอาบท่าให้มึง จะเขินทำห่าอะไรนักหนาวะต่อ...เคยๆ กันมาแล้ว” เคยๆ อะไรของมึงวะพี่พาย อย่ามาทำสายตากรุ้มกริ่มใส่กู กูไม่หลงกลมึงหรอก

 

“กูเจ็บข้อมือไม่ได้แขนหักว่ะพี่พาย มึงเอาหน้าเหียกๆ ของมึงออกไปไกลๆ ดิ แล้วก็ลุกขึ้นซะทีกูอยากกลับที่พักแล้ว” ผมเอามือยันหน้าผากของไอ้พี่พายมันออกห่าง จะเล่นเกมจ้องตากันอีกนานมั้ยก็ไม่รู้ คิดว่ากูจะทานทนกับสายตามึงได้นานแค่ไหนกันเชียวไอ้โรคจิต

 

“แกล้งใครก็ไม่สนุกเท่าแกล้งมึงว่ะต่อ...น่ารักไปแล้ว” พี่พายมันลุกขึ้นจากพื้นแล้วยื่นมือมาให้ผมตรงหน้า ผมส่งมือข้างที่ไม่เจ็บไปให้พร้อมกับกุมมือพี่พาย มันดึงผมขึ้นจากพื้นแล้วเราทั้งสองคนก็มองดูพี่โก้กับไอ้ต็อปที่กำลังนอนดูดาวกันอยู่ไม่ห่าง

 

“กูกับไอ้ต่อกลับที่พักแล้วนะเว้ย มึงสองคนจะกลับเลยมั้ย” พี่พายมันถาม พี่โก้ก็หันมามองพร้อมกับลุกขึ้นนั่ง

 

“กลับยังต็อป...” นี่ก็รักเพื่อนกูจริงๆ จังๆ ทำอะไรก็ต้องถามความเห็นมันก่อน ตามใจกันแบบสุดๆ จนตอนนี้ไอ้ต็อปแม่งทำตัวน่ารักเว่อร์ๆ กับพี่โก้ตลอด จนผมแทบจะลืมภาพเพลบอยตัวร้ายที่เปลี่ยนผู้หญิงไม่ซ้ำหน้าไปแล้ว

 

ความรักมันทำให้คนเราสามารถเปลี่ยนแปลงตัวเองได้ขนาดนี้เลยหรอวะ...หึๆ

 

“ก็ดีนะพี่โก้ ต็อปหิวข้าว” มันพยักหน้ารับอย่างยากลำบาก พี่โก้มันขำน้อยๆ แล้วลุกขึ้นจากพื้นซะงั้น ผมก็คิดว่ามันจะช่วยแงะไอ้ต็อปขึ้นมาก่อนซะอีก

 

“ทิ้งเอาไว้ที่นี่คนเดียวดีกว่ามั้ยวะเนี่ย...”

 

“กล้าทิ้งหรอพี่โก้ มีคนมาเก็บต็อปไปไม่เสียใจหรอ...” นี่ก็อ้อนผัวจังเลยครับ เห็นแล้วอยากจะแซวแต่อย่าครับเดี๋ยวเข้าตัว เดี๋ยวนี้ผมไม่อยากจะต่อล้อต่อเถียงกับพวกมันเวลาที่เราอยู่ด้วยกันแบบครบๆ แล้วครับ เพราะเถียงกับพวกมันทีไรผมตายทุกที ไม่รู้ทำไมพวกมันชอบรุมผมกันจัง

 

“เออวะ...งั้นเก็บกลับไปเองก็แล้วกัน” พี่โก้กลับไปแงะไอ้ต็อปขึ้นมา ส่วนพี่พายก็กอดคอผมแล้วดึงความสนใจของผมจากไอ้คู่รักหวานเว่อร์ให้หันมาสนใจมันแทน

 

“เห็นไอ้โก้มีความสุขแบบนี้กูก็ดีใจนะ...” เอาอีกแล้วนะพี่พาย มึงนี่ชอบมาทำโมเม้น โก้พาย ให้คนแถวนี้เค้าหวั่นไหว เดี๋ยวกูสร้างกระแส ต่อต็อปบางแล้วมึงจะหนาว

 

“ก็เหมือนกัน เห็นไอ้ต็อปมันหยุดอยู่กับพี่โก้ได้กูก็ดีใจ ไม่งั้นเอดส์แดกแม่งแน่ๆ เปลี่ยนผู้หญิงเยอะขนาดนั้น หรือไม่ก็ถูกผัวเค้ามาตามกระทืบ...” ผมเดินตามพี่พายมาเรื่อยๆ วันนี้ท้องฟ้าสวยมากๆ มากจนผมอยากจะทิ้งตัวลงนอนมองมันด้วยความเพลินใจ

 

“เฮ้ย!! กูกับต่อเดินไปก่อนแล้วกันนะ รีบๆ ตามมานะไอ้โก้ไอ้สั้น หาอะไรกินกัน” พี่พายมันหันไปตะโกนบอกกับพี่โก้ที่พยายามแงะร่างไอ้ต็อปขึ้นมา พี่โก้มันพยักหน้ารับเท่านั้นไม่ได้พูดอะไร

 

“พูดถึงไอ้สั้น...มันจะไปงานแต่งพี่ชายมึงมั้ยวะ” ดูเหมือนว่าตั้งแต่เกิดเรื่องมันก็ไม่ได้ไปที่บ้านเสบียงเลย แม่บ่นคิดถึงมันมันก็ทำเพียงแค่โทรไปหาแม่เท่านั้น ผมว่ามันเองก็คงคิดถึงแม่ผมมากเหมือนๆ กัน แต่บางทีมันอาจจะรู้สึกละอายใจเกินกว่าที่จะไปพบหน้าแม่กับพี่ปอก็เป็นได้

 

“บอกตามตรงมั้ยพี่พาย กูไม่รู้เหมือนกันว่ะ แต่ถ้าให้กูเดากูว่ามันน่าจะไป ยังไงซะมันก็เป็นเหมือนคนในครอบครัวเรา...” ผมว่ามันน่าจะโอเคกับเรื่องนี้แล้ว มันมีความสุขดีออกช่วงนี้ จริงๆ แล้วใครก็ตามที่ได้พี่โก้เป็นแฟนมึงควรจะมีความสุขมากๆ เพราะพี่โก้มันเป็นผู้ชายในอุดมคติที่ทั้งสาวและไม่สาวต่างก็ต้องการ

 

แม่งหล่อ รวย ใจดี อบอุ่น เอาใจใส่ คือแบบใครได้พี่โก้ไปนี่โคตรโชคดี...และคนที่โชคดีก็คือเพื่อนรักของผม

 

แต่ผมว่าผมเองก็โชคดีนะ เพราะผมได้ไอ้พี่พาย...คนที่รักผมมากๆ เป็นคนรัก

 

“ก็ดีแล้ว...แม่มึงคงคิดถึงมันมากๆ เห็นว่าท่านรักไอ้สั้นมากกว่ารักมึงอีกไม่ใช่หรอวะ...” กูจะเคืองมึงก็ตรงนี้นี่แหล่ะพี่พาย อย่าเอาเรื่องจริงมาพูดได้ป่ะวะ ฮ่าๆ

 

ผมก็ไม่ได้อะไรหรอก ไม่ได้มานั่งคิดเล็กคิดน้อยเพราะผมรู้ดีว่าแม่น่ะรักผม รักพี่ปอมากๆ และการที่แม่รักและเอ็นดูไอ้ต็อปน่ะก็ดีแล้ว มันเป็นคนขี้เหงา มันต้องการความรัก และความรักจากครอบครัวผมก็ทำให้มันมีความสุข

 

“คิดว่ากูจะเคืองหรอ...ไม่ว่ะพี่พาย กูดีใจมากกว่าที่แม่รักมัน และกูก็ดีใจมากๆ เหมือนกันที่แม่กูรักมึง” ผมยิ้มให้กับพี่พาย ยกมือขึ้นยีหัวพี่พายมันเบาๆ ผมมีความสุขมากที่เห็นแม่รักพี่พาย ผมอยากให้คนที่ผมรักมากที่สุดรักยอมรับในตัวของคนที่ผมรักอีกคนได้อย่างไม่มีเงื่อนไข ผมไม่รู้หรอกว่าผมขอมากเกินไปมั้ย แต่มันคงจะดีมากๆ ถ้ามันสามารถเป็นแบบนั้นได้

 

“กูรักมึงเพราะมึงเป็นคนดีแบบนี้นี่แหล่ะต่อ มึงมองโลกในแง่ดี...ดีแล้วต่อ” พี่พายตบบ่าผมเบาๆ แล้วส่งยิ้มให้กับผม ผมชอบรอยยิ้มของผู้ชายคนนี้ ผมชอบที่พี่พายมันยิ้มให้กับผม รอยยิ้มที่เต็มไปด้วยความสุขแบบนี้เป็นรอยยิ้มที่ผมหวงแหน

 

“กูรักมึงเพราะอะไรวะพี่พาย...กูไม่รู้จริงๆ นะว่ากูรักมึงเพราะอะไร แต่กูก็รักมึงมากๆ มากจนไม่อาจจะหาเหตุผลมาอธิบายถึงความรู้สึกของกูที่มีต่อมึงได้ รู้ไว้แค่ว่ากูรักมึงมากๆ มากจนไม่สามารถเลิกรักได้ง่ายๆ” ผมถูกพี่พายดึงเข้ามายังใต้เงาต้นไม้ มันค่อนข้างมืดพอสมควร มันเป็นมุมอับสายตาที่ผมคิดว่าพี่พายมันคงจ้องเอาไว้แล้ว

 

“กูว่าจะไม่แล้วนะต่อ แต่มึงน่ารักเกินไป กูจะทนยังไงไหว” พี่พายดันผมให้ชิดกับต้นไม้ มือข้างหนึ่งของพี่พายเชยคางของผมขึ้น พร้อมกับลมหายใจอุ่นๆ ที่รินรดใบหน้าของผม สัมผัสนุ่มๆ จากปากหยักแตะลงมาบนริมฝีปากของผมแผ่วเบา

 

.

.

.

 

 

มือของพี่พายอีกข้างสอดเข้าที่เอวของผมและรั้งร่างของผมเข้ามาโอบกอดแนบชิด ปากหยักกดน้ำหนักลงมาบนปากของผมอย่างแนบชิดยิ่งขึ้น ผมกอดพี่พายเอาไว้ด้วยความรู้สึกมากมาย

 

ผมจะหยุดรักผู้ชายคนนี้ได้ยังไง ผมมองไม่เห็นหนทางที่ผมจะหยุดรักพี่พายได้เลย ผมไม่ใช่คนที่บูชาความรัก แต่ผมเลือกที่จะรักอย่างมีสติ แต่ผมก็รักพี่พายและคิดว่าคงเลิกรักได้ยาก

 

“ต่อ...กูรักมึงนะ ไม่รู้จะต้องทำยังไงถึงจะบอกความรู้สึกทั้งหมดของหัวใจกูให้มึงได้รับรู้” พี่พายถอนริมฝีปากขึ้นเล็กน้อย จมูกโด่งคลอเคลียที่แก้มของผมไม่ห่าง ผมกำเสื้อพี่พายเอาไว้แน่น ทำไมผมรู้สึกตื้นตัน ทำไมผมรู้สึกร้อนผ่าวที่ขอบตาแบบแปลกๆ

 

ไม่รู้สิ...ผมไม่เคยคิดหรอกว่าตัวเองจะถูกรักได้มากขนาดนี้ จะมีค่ากับใครสักคนมากมายขนาดนี้ แต่ตอนนี้ผมรู้แล้วว่าผมมีค่ากับพี่พายมากแค่ไหน ถูกพี่พายรักมากมายแค่ไหน...ผมตื้นตันใจมากจริงๆ

 

“พี่พายมึงไม่ต้องทำอะไรเพื่อกูหรอก...กูรับรู้ได้ด้วยหัวใจว่ามึงรักกูมากแค่ไหน” ผมยิ้มให้กับพี่พาย ผมเลื่อนมือขึ้นไปโอบกอดรอบคอของพี่พายแล้วจูบมันกลับคืน จูบย้ำความรู้สึกที่ผมบอกกับพี่พายออกไป ให้พี่พายมันรู้ว่าผมรู้สึกกับมันมากมายแค่ไหน

 

“ต่อ...เราจะข้ามผ่านเรื่องทุกอย่างไปด้วยกัน กูอาจจะไม่ใช่คนดีมากมายอะไร แต่เชื่อมั่นในผู้ชายคนนี้นะ...กูจะไม่มีวันทำให้มึงต้องเสียใจ” พี่พายกอดผมแนบแน่น ผมพยักหน้ารับกับคำพูดของพี่พาย เราสองคนกอดกันแนบแน่นใต้ท้องฟ้าที่พร่างพราวไปด้วยดวงดาวนับล้านตระการตา

 

เราจูบจุมพิตกันด้วยความรักโดยมีดวงดาวเป็นพยานในความรักของเราสองคน เราไม่อาจจะล่วงรู้ได้ว่าในวันพรุ่งนี้หรือวันต่อๆ ไป จะเกิดอะไรขึ้นกับเราบ้าง แต่ทั้งตัวผมเองและตัวพี่พายต่างก็เชื่อมั่นในกันและกัน

 

ตราบใดที่ใจเรายังคงเชื่อในความรักที่เรามีต่อกัน

 

ตราบใดที่มือของเรายังคงคอยพยุงกันและกันเอาไว้ในยามที่เราล้มลุกคลุกคลาน

 

ตราบใดที่เรายังคงรักและเชื่อใจกัน

 

ผมเชื่อว่าเราจะสามารถพากันก้าวผ่านอุปสรรคต่างๆ ที่เข้ามาเป็นบททดสอบบนเส้นทางความรักของเราสองคน

 

..........

 

 

 

 

 

กว่าจะงัดร่างตัวเองขึ้นมาจากกองทรายได้ก็เอาการอยู่เหมือนกันครับ มันทั้งหนักทั้งแสบผิวแต่ก็ไม่ได้มากมายอะไรเท่าไหร่ พี่โก้ดึงผมขึ้นมาพร้อมกับจัดการลากผมลงไปล้างเนื้อล้างตัวในทะเลอีกรอบ ไหนๆ พี่พายกับไอ้ต่อมันก็ไม่อยู่แล้ว ผมก็เลยแอบนัวพี่โก้อีกสักยกก่อนก็แล้วกัน หึๆ

 

“ต็อป...มึงรู้ตัวมั้ยวะว่าตัวเองขี้อ้อนขึ้นทุกวัน แถมยังทำตัวน่ารักมากๆ จนกูจะเป็นบ้าตายอยู่แล้ว” พี่โก้กอดเอวผมเอาไว้ใต้น้ำ เราลงมาเล่นน้ำกันอีกรอบ ผมชอบเล่นน้ำนะ ให้เล่นเป็นวันๆ เลยก็ได้ ครั้งก่อนที่ไปจันกับไอ้พวกสินกำนี่ไม่ได้เล่นน้ำเลย แม่งมีเรื่องวุ่นวายเข้ามาซะก่อน แต่ก็ถือว่าเป็นทริปที่อยู่ในความทรงจำเลยก็ว่าได้

 

“จริงๆ ต็อปจะเป็นแบบนี้กับคนที่ต็อปรักมากๆ เวลาอยู่กับคนอื่นต็อปก็ไม่เป็นนะ...” ผมยักคิ้วให้กับพี่โก้แล้วแกล้งทิ้งตัวลงน้ำลากพี่โก้มันล้มลงมาด้วยกัน สนุกดีออกเวลาที่ได้เล่นน้ำเนี่ย

 

“มันก็น่ารักดีหรอกนะ...แต่มันอันตรายกับหัวใจกูมากเกินไป” พี่โก้มันจะสูงไปเพื่อห่าอะไรกันวะ เวลาเดินกับพวกมันนี่ผมเหมือนอะไรที่ไม่เข้าพวกจริงๆ กลุ่มพวกพี่โก้สูงๆ ทั้งนั้น แม้แต่ไอ้ต่อเองมันก็สูง ผมนี่เหมือนหลุมอะไรสักอย่างอ่ะเวลาเดินกับพวกมัน

 

“ยิ่งกับพี่โก้นี่ต็อปรู้ตัวเลยว่าอ้อนมากเป็นพิเศษ...ก็พี่โก้เป็นคนรักนี่นะ อ้อนไม่ได้รึไง” นี่ไงๆ เอาหัวถูอกพี่โก้มันเล่นๆ แล้วก็เงยหน้าขึ้นยิ้มให้อย่างอ้อนๆ พี่โก้ตบหน้าผากตัวเองหนึ่งทีแล้วสะบัดหน้าไปมาพร้อมกับระบายลมหายใจหนักๆ

 

“อยากโดนกลางทะเลมั้ยต็อป...อย่ามาทำหน้าตาแบบนี้ใส่กู เดี๋ยวมึงจะไม่รอด” ผมว่าผมกับพี่โก้อ่ะเคมีตรงกันสุดๆ แล้ว เราสองคนอาจจะนิสัยต่างกัน ผมเอาแต่ใจในขณะที่พี่โก้ก็ตามใจผมตลอด มันลงตัวว่ะ...ใช่ป่ะล่ะ

 

แต่สิ่งหนึ่งที่ผมรู้สึกว่าเราสองคนเหมือนกันมากๆ นั่นคือความหื่น การตื่นตัว และการไวต่อความรู้สึก เราซื่อสัตย์กับความรู้สึกของตัวเอง ตั้งแต่ที่คบกันมานี่พี่โก้หื่นกับผมแบบเปิดเผยมาก แต่ว่าพี่โก้ไม่ได้นะเว้ย ทั้งนี้ทั้งนั้นเป็นเพราะว่าผมเป็นฝ่ายเริ่มก่อนทั้งนั้น

 

“เมื่อคืนนี้โดนไปแล้วเหอะพี่โก้อย่ามาหื่น ต็อปก็หน้าตาแบบนี้ไม่ให้ทำหน้าตาแบบนี้ใส่ ให้ทำหน้าตาเหมือนกิ๊บซี่แฟนเก่าพี่รึไง” หึๆ พูดถึงแฟนเก่าพี่โก้นี่แม่งสวยมาก เซ็กซี่มาก น่าฟัดมาก ถ้าผมไม่ได้เป็นแฟนกับพี่โก้ ผมอาจจะลองจีบดูก็ได้ ท่าทางเป็นมิตรอยู่นะแฟนเก่าพี่โก้อ่ะ

 

ตอนแรกที่รู้ว่าเป็นแฟนเก่าพี่โก้รู้มั้ยว่าต่อมหึงผมแม่งทำงานดีเว่อร์อะไรเว่อร์ ทั้งๆ ที่ปกติแล้วผมไม่เคยหึงหวงคู่ควงของผมคนไหน อยากจะไปคบไปอะไรกับใครก็ช่าง ตามสบาย เพราะผมผูกแค่กายแต่ไม่ได้ผูกใจกับคนพวกนั้น

 

แต่กับพี่โก้มันต่างกันไง คนนี้ผมรัก รักมากๆ และไม่อยากจะทำอะไรให้ผู้ชายคนนี้ต้องเสียใจ เท่าที่ผ่านมาผมก็ทำให้พี่โก้ต้องเจ็บเพราะผมมาเยอะแล้ว ผมอาจจะไม่ใช่คนดีแบบไอ้ต่อ แต่ผมก็จะซื่อสัตย์กับคนรักของผม

 

ผมยังคงมองผู้หญิงเหมือนอย่างที่เคยมอง แต่ก็แค่มองตามประสาเท่านั้นไม่ได้หวังสานสัมพันธ์อะไรกับใคร ผมมีคนที่ดีที่สุด คนที่พร้อมจะอยู่เคียงข้างผมอย่างพี่โก้อยู่แล้ว ผมจะต้องสนใจใครไปอีกทำไม

 

“ไม่เอาว่ะ ตอนนี้กูชอบคนน่ารักไม่ได้ชอบคนสวย คนสวยทำให้xxxกูตื่นไม่ได้หรอก” เซ็นเซอร์ครับเดี๋ยวจะถูกแบน ฮ่าๆ พี่โก้แม่งโคตรหื่นเลยว่ะผัวใคร แฟนใครวะเนี่ย พูดซะภาพลอยมาจนกูแทบจะกัดปาก

 

“หื่น!!” ผมกระโดดขี่หลังพี่โก้แล้วงับไหล่พี่โก้อย่างหมั่นเขี้ยว ผู้ชายอะไรตรงแบบสุดๆ พี่โก้กับพี่พายนี่เหมาะที่จะเป็นเพื่อนกันจริงๆ ทั้งด้าน ทั้งหนา ไม่เคยอายห่าอะไร ผมเข้าใจอารมณ์ไอ้ต่อแล้วว่าทำไมมันถึงได้ดูเขิน ดูอายมากๆ เวลาที่ถูกพี่พายมันเล่นงาน

 

“หรือมึงไม่ชอบ...” พี่โก้แม่งทิ้งตัวหงายหลังซะงั้น ทำเอาผมจมน้ำสำลักเลยห่า พี่โก้แม่งแกล้งกูอ่ะ...

 

“แค่กๆ พี่โก้อ่ะ แค่กๆ โอย น้ำเข้าปากเลย” ผมโวยน้อยๆ แล้วมองพี่โก้อย่างเคืองๆ งอนๆ พี่โก้มันเดินเข้ามากอดผมแล้วเอาไว้แล้วหัวเราะอย่างชอบใจ

 

“โอ๋ๆ อย่างอนนะครับไอ้แสบ ฮ่าๆ” ดูอารมณ์ดีเหลือเกินนะไอ้คุณแฟน แต่อารมณ์ดีแบบนี้ก็ดีแล้ว เพราะว่ามันทำให้ผมรู้ว่าพี่โก้กำลังมีความสุข และถ้าคนที่ผมรักมีความสุข ผมเองก็มีความสุขไปด้วย

 

“พี่โก้ๆ ถามอะไรอย่างดิ...เคยมีอะไรกับผู้ชายคนอื่นที่ไม่ใช่ต็อปป่ะ” นี่ถามเพื่อความอยากรู้เฉยๆ ไม่ได้ดราม่าอะไร อย่างกรณีพี่พายอ่ะมันฟาดหมดทั้งผู้หญิงผู้ชาย อันนี้พี่พายมันเล่าให้ไอ้ต่อฟังเองนะเว้ย ผมไม่ได้ไปเสือกอะไร

 

“ไม่เคยว่ะ มึงคนแรกนี่แหล่ะต็อป...มึงเปิดซิงกูเลยนะเนี่ย หึๆ” ไอ้พี่โก้บ้า เปิดซิงอะไรพูดซะภาพลอยมาเลย คนที่ถูกเปิดซิงมันคือกูว่ะพี่ แต่ก็เต็มใจนะเว้ย เพราะว่าอยากรู้อยากลองด้วยแหล่ะประเด็น

 

“ต็อปก็ไม่เคยว่ะ พี่โก้คนแรกเลยนะเว้ย...” เราสองคนนี่คุยกันได้ทุกเรื่องจริงๆ สินะ มีอย่างที่ไหนคนเป็นแฟนกันกลับมาถามกันแบบนี้ แต่ก็แค่อยากรู้เท่านั้นเองไม่ได้อะไรมากมาย

 

“จริงๆ กูก็เคยอยากลองเหมือนกันนะ แต่ก็ไม่ได้ลอง ไม่ได้ใส่ใจอะไร มือมีก็จัดการตัวเองกันไป...” ฮ่าๆ โอยพี่โก้มึงจะมาบอกกูทำไมหมดทุกอย่างเนี่ย เป็นคนตรงไปไหนของเค้าวะเนี่ย

 

“ระดับพี่โก้เนี่ยยังต้องทำเองให้เมื่อยอีกหรอวะพี่ มีคนอยากช่วยเต็มบ้านเต็มเมืองไปหมด...”

 

“กูไม่อยากดึงใครเข้ามาในชีวิต เดี๋ยวจะมาผูกติดกูเอาไว้ กูรอคนที่ใช่สำหรับกูจริงๆ...” พี่โก้รั้งเอวผมเข้าไปกอดพร้อมกับก้มหน้าลงมาหา รอยยิ้มที่บ่งบอกให้รู้ว่าพี่โก้มันกำลังอารมณ์ดีมากแค่ไหน ทำให้ผมรู้สึกดีแบบมากๆ

 

“พูดแบบนี้ทายดิว่าต็อปเขินป่ะ” ผมกอดเอวพี่โก้เอาไว้แล้วเม้มปากน้อยๆ ทำไมพี่โก้ชอบทำให้ผมเกิดความรู้สึกวะเนี่ย ปกติผมก็เป็นคนที่ความรู้สึกไวง่ายอยู่แล้ว ยิ่งกับพี่โก้เนี่ยยิ่งแล้วใหญ่เลย วันๆ นึงกูคงไม่ต้องทำอะไรแล้วจริงๆ นัวกับพี่โก้อย่างเดียวก็หมดวันแล้ว

 

“อย่างมึงเขินเป็นหรอวะต็อป ถ้ามึงเขินเป็นจริงๆ มึงจะยืนล้วงกูมั้ยไอ้หื่น” พี่โก้ตะปบมือผมที่เลื้อยลงต่ำแบบทันที โหย...หวงเนื้อหวงตัวเกินไปมั้ยเนี่ย จับนิดจับหน่อยมันไม่สึกหรอหรอกน่าพี่โก้

 

“ก็มือมันว่างไม่รู้จะทำอะไรนี่หว่า พี่โก้หวงตัวกับต็อปหรอวะ...” ผมมองพี่โก้อย่างงอนๆ พี่โก้ก้มหน้าลงมาหอมแก้มผมซะฟอดใหญ่ แถมยังจูบปากผมซะแทบหายใจไม่ทัน ไหนใครว่ากูหื่นวะพี่ ตัวเองไม่หื่นเลยเนอะ

 

“ต็อป...ทำไมมึงน่ารักจังวะ กูทั้งรักทั้งหลงจนไม่เป็นอันทำอะไรแล้วเนี่ย น่ารักจนไม่อยากทน” พี่โก้กอดผมเอาไว้แนบแน่น แล้วลากผมลงน้ำลึกๆ จนผมเกือบจะจม พี่โก้มันอุ้มผมจนตัวลอยแล้วจับขาผมเกี่ยวเข้าที่เอวของมันเอาไว้ ตอนนี้สายตาผมอยู่ในระดับเดียวกับสายตาของพี่โก้เลยหล่ะครับ

 

“ถ้าต็อปตัวสูงพอๆ กับพี่โก้ ต็อปจะยังดูน่ารักในสายตาพี่โก้อยู่รึเปล่า...” ผมแค่อยากรู้ว่าที่พี่โก้บอกว่าผมน่ารักเนี่ย เพราะว่าผมตัวเล็กๆ หน้าตาดูน่ารัก แล้วถ้าผมสูงๆ เหมือนอย่างคนอื่นๆ ล่ะ

 

“จริงๆ ที่กูมองว่ามึงน่ารักเนี่ย มันไม่ใช่แค่รูปร่างหรือว่าหน้าตาของมึงอย่างเดียวหรอกต็อป กูยอมรับว่าแว้บแรกที่กูถูกใจมึงคือหน้าตา มึงน่ารัก ตามึงโต แก้มมึงน่าฟัด” ไม่ใช่แค่พูดนะครับ พี่โก้กำลังฟัดแก้มของผมแรงๆ จนผมแทบจะหันหน้าหนี แต่ก็ทำเพียงแค่ยกมือขึ้นกอดรอบคอของพี่โก้เอาไว้

 

“แต่ที่น่ารักมากจริงๆ คือนิสัยอ้อนๆ ของมึง คือการที่มึงเป็นคนที่เข้าใจอะไรง่าย ไม่งี่เง่า ถึงมึงจะเอาแต่ใจ แต่ทุกเรื่องที่มึงขอกูก็เต็มใจที่จะทำให้เองทั้งนั้น” พี่โก้ยักคิ้วให้ผม เราสองคนอยู่ในน้ำที่ค่อนข้างลึก (สำหรับผม) แต่ผมก็มั่นใจว่าผมไม่มีทางจมลงไปหรอก ก็ผมเกี่ยวขาไว้ที่เอวพี่โก้แน่นซะขนาดนี้

 

“ที่ถามนี่ไม่ได้ดราม่านะ แค่อยากรู้เฉยๆ ว่าพี่โก้คิดยังไง เมื่อก่อนต็อปก็อยากตัวสูงนะ อยากสูงให้มันดูแมนๆ เท่ๆ แต่ตอนนี้ไม่แล้ว...” ผมซุกหน้าลงบนซอกคอของพี่โก้แล้วแกล้งกัดเบาๆ พี่โก้บีบแก้มผมซะแรงเลย คงหมั่นเขี้ยวผมสินะ

 

“บางทีเกิดมาตัวเล็กๆ แบบนี้ก็ดีเหมือนกัน จะได้มีคนหล่อๆ ใจดีๆ แบบคนนี้มาปกป้อง” ผมยิ้มให้พี่โก้ด้วยความรู้สึกที่ว่ามันเต็มเปี่ยมไปทั้งหัวใจ ทำไมผู้ชายดีๆ แสนจะดีคนนี้ถึงได้เดินเข้ามาในชีวิตของผม แต่ไม่ว่าจะด้วยสาเหตุอะไรก็ตาม ผมรู้สึกขอบคุณมากจริงๆ

 

“จริงๆ มันก็หน้าที่ผัวที่จะปกป้องเมียอ่ะนะ...ใช่มั้ยครับเมียที่รัก” โห...เล่นแบบนี้จะให้ตอบว่าไงวะพี่โก้นอกจากพยักหน้ารับแบบรัวๆ อ่ะ ฮ่าๆ

 

“นี่ตกลงเราจะสมสู่กันในน้ำหรือไงพี่โก้ ถ้าไม่เอาก็ขึ้นเหอะต็อปหิวข้าวแล้วอ่ะ แล้วค่อยไปว่ากันบนเตียงเนอะ...” นี่แหล่ะผม คนที่ตรงไปตรงมาที่สุดกับเรื่องของความรู้สึก พี่โก้ส่ายหน้าเหมือนระอา แต่ก็ยอมพาผมขึ้นมาจากน้ำ เราสองคนมองไปรอบๆ ที่มีผู้คนหลงอยู่ที่ชายหาดแบบประปราย

 

แต่ถึงมีคนอยู่เยอะแยะก็ไม่สนอ่ะ ช่างประไร ไม่รู้จักใครสักคน ไม่เห็นต้องแคร์ใครเลยนี่หว่า...ผมด้านกว่าไอ้ต่อเยอะ แถมพี่โก้ก็ไม่สนใจใครเป็นทุนเดิมอยู่แล้วด้วย ผมกับพี่โก้นี่แม่งโคตรเหมาะกันเลยเว้ย...หึๆ

 

..........

 

 

 

ค่ำคืนที่สองของการมาพักผ่อนที่ไร่เลย์ เราทั้งสี่คนนั่งอยู่ที่ชานระเบียงไม้เพื่อทานมื้อค่ำด้วยกัน อาหารหรูที่ถูกจัดเตรียมเอาไว้ให้ตั้งแต่ที่เรายังไม่กลับเข้าที่พัก ตามคำสั่งของพี่พาย แน่นอนว่าคำสั่งของลูกชายเจ้าของรีสอร์ทย่อมถือเป็นสำคัญอยู่แล้ว

 

ผมนั่งจิบไวน์อยู่เงียบๆ ท่ามกลางเสียงต่อล้อต่อเถียงของพี่พายกับไอ้ต่อ ไม่มีวันไหนที่สองคนนี้จะไม่เถียงกันหรอกครับควรทำใจให้ชิน ที่ผมนั่งเงียบใช่ว่าผมไม่อยากเถียงหรือว่าไม่อยากคุยอะไร แต่ผมแม่งเหนื่อยๆ ยังไงก็ไม่รู้

 

อาจจะเพราะว่าวันนี้เราเล่นน้ำกันนานสองนาน แถมยังถูกจับกลบทรายให้ระคายผิวอีก ฮ่าๆ ที่บ่นๆ เนี่ยไม่ใช่ไม่ชอบนะครับ แต่ก็บ่นไปเรื่อยเปื่อย มันก็สนุกดี การได้ใช้เวลากับคนที่เรารักเนี่ยมันมีความสุขมากๆ เลยหล่ะครับ

 

“ตะกละว่ะต่อ...แดกให้มันดีๆ หน่อยดิวะเลอะเทอะว่ะ” พี่พายมันเอื้อมมือไปเช็ดปากไอ้ต่อ อย่างที่พี่พายด่าเลยครับ มันยัด ยัด และยัด ทุกอย่างที่มันอยากกินเข้าปากแบบ...เอิ่ม...ติดคอตายห่าจะว่ายังไง”

 

“อ้ออันอาอ่อย....” มันคงพูดว่าก็มันอร่อย คือมึงไม่สมควรพูดว่ะต่อ เพราะว่ามันอาจจะติดคอตายได้ แล้วพูดผิดซะที่ไหนกันเล่า เอาๆ แม่งหน้าดำหน้าแดงจนพี่พายต้องทุบหลังดังอัก

 

“ต่อเอ๊ย!! มึงอย่าทำให้กูรู้สึกอนาถมากไปกว่านี้เลยนะครับ ถ้ามึงตายเพราะแดกจนติดคอตายเนี่ยมันเสียชาติเกิดมากเลยว่ะต่อ” พี่พายส่งน้ำให้มันแล้วก็บ่นประณามๆ มันอยู่อย่างนั้น ผมไม่รู้ว่าจะสงสารหรือว่าระอามันดี ฮ่าๆ

 

“เอาแต่นั่งมองเพื่อนมึงอยู่ได้ ไม่หิวหรอวะต็อป...กินนิดเดียวเอง หรือว่าแย่งไอ้ห่าต่อมันแดกไม่ทัน” พี่โก้มันชอบแอบกัดไอ้ต่อครับ

 

.

.

.

 

“ไม่เกี่ยวกับผมนะเว้ย มันไม่แดกของมันเอง” พอมันรอดจากวิกฤตอาหารติดคอมาได้ก็ปากดีเหมือนเดิมแล้วครับเพื่อนกู

 

“ยังจะมีหน้าปฏิเสธอีก ดูมึงแดกอย่างกับตายอดตายอยากมาสิบชาติ กูเลี้ยงมึงให้อดอยากขนาดนั้นเลยหรอวะต่อ” พี่พายมันบ่นก็จริง แต่มันก็ตักอาหารใส่จานให้ไอ้ต่อเรื่อยๆ แหล่ะครับ มันรักของมันอย่างกับอะไรดี

 

“ต็อปเพลียๆ ว่ะพี่โก้...”

 

“แหม่ะ!!” ทั้งพี่พายทั้งไอ้ต่อต่างก็พร้อมใจกันร้องออกมาสั้นๆ พร้อมกับสายตาที่มองมาอย่างเจ้าเล่ห์ ไอ้ห่าต่อนี่สายตาพราวระยับมากครับ มันไม่เคยลืมที่จะล้อผมหรอก แต่มันคงลืมไปว่ามันนั่นแหล่ะที่จะโดนรุมสะกำกลับไปแบบเละสุดๆ

 

แต่วันนี้ผมจะเว้นมันเอาไว้สักวันแล้วกัน

 

“มึงสองตัวนี่สมที่เป็นผัวเมียกันเลยนะ คิดห่าอะไรเหมือนกันเป๊ะ...ว่าแต่ที่เพลียๆ นี่ไม่สบายรึเปล่าวะต็อป" พี่โก้มันละความสนใจจากไอ้คู่รักฮาร์ดคอแล้วหันมาอังมือที่หน้าผากผม ผมรู้สึกเพลียๆ คิดว่านะ บางทีตัวเองอาจจะไม่สบาย เพราะว่าเล่นน้ำจนมืดจนค่ำแถมเมื่อคืนยังทะลึ่งไปทำห่าอะไรกับพี่โก้ที่ในน้ำอีก แบบคนมันอยากลองนี่หว่า เล่นหนังสดให้มวลมัจฉาดูสักหน่อย...อ่ะนะ

 

“ตัวแลร้อนๆ เหมือนกันนะมึง ไหวมั้ยวะต็อป กูไม่ได้พกยาแก้ไข้มาด้วยสิ...”

 

“ผมเอามาเว้ยพี่ เพราะคนแถวนี้แม่งเสร่อป่วยง่ายเลยต้องพกมาด้วย...ไอ้เอี้ยอี้อาย...” ไอ้ห่าต่อมันถูกไอ้พายยัดขนมปังเข้ามาทั้งดุ้น ผมละเพลียกับมันสองคนจริงๆ จะทะเลาะกันเอาโล่รึไงก็ไม่รู้

 

“งั้นเดี๋ยวกูขอยาแก้ไข้ให้ไอ้ต็อปมันกินหน่อยแล้วกันนะต่อ รอเอาไว้มึงสองตัวกัดกันเสร็จก่อนก็ได้กูไม่ได้รีบเท่าไหร่...กินข้าวหน่อยนะต็อปเดี๋ยวจะได้ไปกินยา พรุ่งนี้งดเล่นน้ำหนึ่งวันนะ...” พี่โก้ตักอาหารให้ผมอย่างเอาใจ อย่าครับ...อย่าอิจฉาผมเลย อิจฉาไปใจคุณก็ไม่เป็นสุขเปล่าๆ ฮ่าๆ

 

“ขอบคุณนะพี่โก้” ผมยิ้มให้พี่โก้ แล้วตักข้าวเข้าปากไปเรื่อย อากาศที่นี่ดีมากๆ ดวงดาวนับล้านที่ทอแสงแข่งกันบนท้องฟ้าก็เป็นภาพที่สวยมากๆ เช่นกัน มันสวยงามจริงๆ นะธรรมชาติเนี่ย

 

แต่แม่งดันเสือกมีมลพิษทางเสียงของไอ้คู่รักฮาร์ดคอที่แม่งแทบจะฆ่ากันตายอยู่แล้ว

 

“พายมึงก็เลิกแกล้งน้องมันซะทีเหอะ เดี๋ยวก็ติดคอตายห่ากันพอดี” ผมยิ้มแบบขำๆ สงสารไอ้ต่อก็สงสารนะ แต่ทั้งนี้ทั้งนั้นพวกเราต่างก็รู้กันดีว่าพี่พายน่ะรักไอ้ต่อมากแค่ไหน มันก็แค่แกล้งไปงั้นๆ มันรักของแบบโคตรๆ

 

“พี่พายถ้าเพื่อนผมตายขึ้นมาแล้วพี่จะมีคนให้กอดให้กกหรอวะพี่ อย่าแกล้งมันเลยมันน่าสงสารออก” ผมมองดูไอ้ต่อที่เอาแต่กินน้ำอึกใหญ่ๆ แล้วมันก็หันมาฟาดไอ้พี่พายแบบเสียงดังมากๆ พี่พายมันลูบแขนป้อยๆ แต่มันก็ไม่ได้เอาคืนไอ้ต่อนะ มันคงแบบแกล้งเพื่อนต่อของผมมาเยอะแล้วอ่ะ

 

“โอ๋ๆ เห็นแก่ไอ้โก้มันขอนะเว้ย กูไม่แกล้งมึงก็ได้...รักนะครับที่รัก” กูอยากจะอ้วกจริงๆ พี่พายนี่มันได้ทุกสถานการณ์ครับ เห็นจะมีแค่พี่โก้กับไอ้ต่อที่ตามอารมณ์พี่พายทัน

 

“แหมๆ มึงกับพี่โก้นี่ดูท่าจะมีอะไรๆ ไม่ชอบมาพากลแล้วนะเนี่ย ต็อปมึงระวังเหอะ ระวังสองคนนี้เล่นชู้กันนะเว้ย...ฮัดช่า คิดว่ากูจะยอมให้ตบหัวกูหรอพี่พาย มึงน่ะตายซะเถอะ” ไอ้ต่อมันล็อคคอพี่พายซะแน่น แล้วมันก็แกล้งกันอยู่อย่างนั้น ผมล่ะเชื่อคู่นี้จริงๆ ทั้งๆ ที่รักกันฉิบหายแต่ทำไมถึงได้แสดงออกแบบเถื่อนๆ แบบนี้กันวะ ต่างจากพี่โก้ที่เอาใจใส่ผมสารพัดเลยครับ

 

“อิ่มแล้วพี่โก้...ต็อปอยากนอนแล้วอ่ะ เพลียมากจริงๆ นะวันนี้ สงสัยจะเป็นไข้” ผมอยากนอนพักแล้วหล่ะ วันนี้งดกิจกรรมบนเตียงแล้วกันนะ กินอิ่มๆ แบบนี้ทำไม่ได้หรอกครับ ฮ่าๆ ห่ากูนี่ก็คิดแต่เรื่องแบบนี้จริงๆ สินะ

 

“ยาอยู่ในห้องกูนะต็อป พี่โก้เข้าไปเอาก็ได้ กระเป๋าใส่ยาอยู่บนโต๊ะอ่ะพี่...ไม่ได้แดกกูหรอกพี่พาย ฮ่าๆ” ไอ้ต่อมันวิ่งหนีพี่พายเข้าไปด้านในแล้วครับ เชื่อเหอะว่าไอ้ห่าต่อเสร็จพี่พายแน่ๆ แต่จะเสร็จแค่ไหนอันนี้เรื่องของมันครับผมไม่เข้าไปก้าวก่าย

 

“ไปๆ ไปนอนพักผ่อนดีกว่าต็อป กินยานอนพักดักเอาไว้ก่อน อย่าปล่อยให้ตัวเองป่วย ดีนะที่มึงหายป่วยง่าย ไม่เหมือนไอ้ห่าพายแม่งหายยากฉิบหาย...” พี่โก้กอดคอผมแล้วพาผมเดินเข้ามาในห้อง ผ่านคู่รักฮาร์ดคอที่ตอนนี้พี่พายมันปล้ำไอ้ต่ออยู่บนโซฟา มันเอามือปิดปากไอ้ต่อเอาไว้ ไอ้ห่านี่ก็มองมาทางพวกผมอย่างขอความช่วยเหลือ ยกมือยกไม้เรียกยกใหญ่

 

“ตามสบายนะต่อ กูไม่อยู่ขัดคอมึงหรอก รักกันให้เลือดสาดไปเลย หึๆ” ผมทิ้งท้ายเอาไว้แค่นั้น ไอ้ห่าต่อมันใช้ภาษานิ้วแทนคำด่าให้ผม ผมว่ามันสมควรจะโดนแล้วเพราะมันกวนส้นตีนแบบนี้แหล่ะ

 

“กูว่าเพื่อนมึงแอบชอบความรุนแรงว่ะต็อป...” พี่โก้พาผมเข้ามาในห้องแล้วส่ายหน้าไปมาด้วยรอยยิ้ม มันเป็นภาพที่เราสองคนเห็นจนชินตาแล้วครับ มันก็ตลกดีเหมือนกัน

 

“มันก็เป็นแบบนี้แหล่ะพี่โก้ มันกวนตีนจะตาย แต่มันเป็นเพื่อนที่ดีที่น่าคบมากเลยนะไอ้ต่อเนี่ย เป็นคนดีจนไม่น่าเชื่อว่าคนดีๆ แบบนี้มันยังมีอยู่บนโลกใบนี้” ผมยิ้มให้พี่โก้แล้วเดินเลี่ยงไปล้างหน้าแปรงฟันจัดการตัวเองให้เรียบร้อย ได้ยินพี่โก้บอกว่าจะออกไปเอายามาให้ แอบได้ยินเสียงไอ้ต่อมันด่าพี่พายลอดเข้ามาอยู่สองสามประโยค ก่อนที่จะเงียบหายไป

 

“ปวดหัวจังวะ...สงสัยเล่นน้ำมากเกินไป แต่กินยานอนพักก็น่าจะดีขึ้นละนะ” ผมมองดูตัวเองในกระจกเงา ผมมีความสุขจังเลยว่ะ มีความสุขที่มีเพื่อนที่ดีอย่างไอ้ต่อ มีความสุขที่ได้เจอคนดีๆ อย่างพี่โก้ ได้ความรักที่แสนมีค่าจากผู้ชายคนนี้ แม้กับพี่พาย...ถึงผมจะไม่ได้สนิทกับพี่พายมาก แต่ผมก็ดีใจที่มันรักเพื่อนผมมากๆ แบบนี้

 

“รักพวกมึงจริงๆ...” ผมเดินออกมาทิ้งตัวนอนรอพี่โก้บนเตียงนอน พี่โก้เดินเข้ามาในห้องพร้อมกับแก้วน้ำในมือ ผมขยับตัวลุกขึ้นนั่งรอกินยาอย่างว่าง่าย

 

“กินยาแล้วนอนพักนะต็อป ตัวมึงไม่ร้อนเท่าไหร่ อาการไม่น่าเป็นห่วงมากนักกูก็เบาใจ เดี๋ยวกูไปจัดการตัวเองก่อนแล้วจะมานอนกอดมึงนะครับ...” สัมผัสนุ่มๆ อุ่นๆ ประทับลงมาที่หน้าผากของผม ผมยิ้มกับตัวเองเต็มยิ้ม เต็มปาก เต็มหน้าด้วยความรู้สึกที่โคตรมากล้น

 

“มานอนกอดต็อปเร็วๆ นะพี่โก้” ผมหลับตาลงเพราะเริ่มรู้สึกง่วงนอนเต็มที่ อย่างที่บอกว่ามันเพลียมากเหลือเกิน มองเห็นรอยยิ้มของพี่โก้ก่อนที่เจ้าตัวจะเดินเข้าไปในห้องน้ำ

 

ไม่รู้ว่าผ่านไปนานแค่ไหน ผมรู้สึกมึนๆ อาจจะเพราะฤทธิ์ยา ผมรับรู้ได้ถึงแรงยวบของเตียงนอน รับรู้ได้ถึงสัมผัสที่แสนอบอุ่นจากอ้อมกอดของคนคุ้นใจที่ผมแสนคุ้นเคย ผมค่อยๆ ลืมตาขึ้นมาอย่างยากลำบาก เห็นหน้าพี่โก้แบบจางๆ ผมส่งยิ้มให้กับพี่โก้แล้วซุกตัวเข้าหาอ้อมกอดที่มีให้กับผมเสมอ

 

“ฝันดีนะครับสต็อป...พี่รักเรานะ” คำบอกรักแสนหวานหู กับจุมพิตแสนหวานฉ่ำ ถึงผมจะรับรู้ไม่ได้เต็มร้อย แต่ผมก็รู้สึกได้ถึงความรักมากมายที่พี่โก้นั้นมอบมาให้พร้อมจูบที่แสนเนิ่นนาน

 

“รักพี่โก้ครับ...” ผมปล่อยตัวเองให้จมดิ่งลงสู่ความฝันแสนหวาน ค่ำคืนที่เราโอบกอดกันและกัน เสียงเกลียวคลื่นและกระดิ่งลมขับกล่อมให้เรานอนหลับฝันดี ค่ำคืนที่แสนโรแมนติก ค่ำคืนที่เรามีกันและกัน ผมไม่ขออะไรมากไปกว่านี้แล้วจริงๆ

 

..........100%..........

 

 

PS. รณรงค์ให้คนอ่านยุ่งนัก ที่เล่นทวิตเตอร์ เวลาที่พูดถึงเรื่องยุ่งนัก รบกวนติดแท็ก #ยุ่งนัก ด้วยนะคะ เกรทจะตามไปส่องค่ะ ><

 

สำหรับคนที่จองยุ่งนักมาแล้วและยังไม่ได้จอง รบกวนเข้ามาอ่านรายละเอียดและความเปลี่ยนแปลงของหนังสือที่นี่ด้วยค่ะ >> CLICK <<

เกรททำการเปิดจอง สเป ยุ่งนัก แยกต่างหาก ราคา 200 บาท สำหรับคนที่บ่นว่าเก็บเงินไม่ทัน สำหรับรอบนี้ แต่อยากได้สเปมาอ่าน (เพราะสเปจะไม่มีลงในเว็บนะคะ) ก็ลองเข้ามาอ่านรายละเอียดการจองได้ที่ลิ้งค์เดียวกันจ้า

และสำหรับคนที่คิดว่าเก็บเงินไม่ทันวันที่ 1 กย. เกรทมีรอบขยายเวลาถึงสิ้นเดือนกันยา รายละเอียด >> CLICK <<

เจอกันค่า
 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 66 ครั้ง

15,978 ความคิดเห็น

  1. #15958 nin28041992 (@nin28041992) (จากตอนที่ 64)
    วันที่ 22 พฤศจิกายน 2561 / 10:35
    โว้ยยยหวานเกินไปแล้ว
    #15958
    0
  2. ความเห็นนี้ถูกลบแล้ว :(
  3. #15137 ploylybbs (@ploylybbs) (จากตอนที่ 64)
    วันที่ 21 กันยายน 2557 / 23:40
    หวานอีกแล้วววว
    #15137
    0
  4. #14557 วีว่า (จากตอนที่ 64)
    วันที่ 19 มิถุนายน 2557 / 16:31
    โก้ต็อบทั้งหวานทั้งหื่น อืจฉา
    #14557
    0
  5. #14480 mitake (@voldermore) (จากตอนที่ 64)
    วันที่ 7 มิถุนายน 2557 / 09:59
    นี่ก็จะปลุกกระแสโก้พายเหรอ เริ่มคิดเหมือนต่อแล้วนะพี่พาย 55555555
    #14480
    0
  6. #14019 JENNYHA (@jennyha) (จากตอนที่ 64)
    วันที่ 29 เมษายน 2557 / 21:52
    เบื่อพี่พายยย
    #14019
    0
  7. #13232 Hiro Hiro Shi (@hiroshi1234) (จากตอนที่ 64)
    วันที่ 27 มีนาคม 2557 / 20:17
    โอ๊ะตาย! สะดุดตรงที่คำว่า โก้พาย นี่แหละ 55 ช่างคิดนะต่อ
    #13232
    0
  8. วันที่ 19 มกราคม 2557 / 01:22
    พี่โก้น่ารักอ้ะ -/-
    #12594
    0
  9. #11425 LooknamTK (@looknamjaa) (จากตอนที่ 64)
    วันที่ 26 พฤศจิกายน 2556 / 13:06
    พี่พายกับต่อนี่ก็หวานแต่รุนแรงงงงงงงง 555

    พี่โก้ต็อปนี่หวานเกินนนนนนนนน หื่นมากกกก ทำเขาหื่นตามเลยยยยยยยยยยย ><
    #11425
    0
  10. #11290 Mysterious (@World27) (จากตอนที่ 64)
    วันที่ 20 พฤศจิกายน 2556 / 07:30
    แอบระแวงโก้พายนิดๆ ฮ่าๆ น่าจิ้นเสียนี่กะไร

    ตอนนี้ได้รู้มุมมองของเหล่าภรรยาบ้างละ

    น่ารักมุ้งมิ้งกันจัง ติดที่พี่พายเบรคฟิวไปทางเสื่อมตล๊อด
    #11290
    0
  11. #10442 อั๊ยตัวป่วน (@buleeye) (จากตอนที่ 64)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2556 / 23:53
    คือ มันทั้งซึ้ง ทั้งฮา คู่พี่โก้กับต๊อป ก็หว๊านหวาน ส่วนคู่พี่พายกับต่อ ก็ ฮาร์ดคอร์ เกิ๊นนน ฮา
    #10442
    0
  12. #10311 Rindazz (@leeie) (จากตอนที่ 64)
    วันที่ 19 ตุลาคม 2556 / 09:18
    เกือบซึ้งละ พี่พายพาหื่นตลอดเลยย
    #10311
    0
  13. #10309 zttanan (@nanatt_z) (จากตอนที่ 64)
    วันที่ 19 ตุลาคม 2556 / 06:03
    สามตอนต่อจากนี้ จะไม่มีเรื่องเข้ามาให้ปวดหัวอีกแล้วใช่ไหม?
    #10309
    0
  14. #10106 shshshx (@shxtaop) (จากตอนที่ 64)
    วันที่ 11 ตุลาคม 2556 / 13:20
    พี่โก้อะไรๆๆก็นึกถึงพี่พายตลอดนะ จิ้นเบาๆๆ
    ต๊อปเก็บอาการหื่นบ้างนะ
    #10106
    0
  15. #9991 SuJuHanHyuk (@loveloveyaoi) (จากตอนที่ 64)
    วันที่ 8 ตุลาคม 2556 / 15:07
    ฮิ้วววววววววววววววววววว หวานกันเข้าไป คิคิ
    #9991
    0
  16. #9771 aj68 (@ai68) (จากตอนที่ 64)
    วันที่ 4 ตุลาคม 2556 / 22:56
    สองคู่นี้นี่แข่งกันหวานเป็นชีวิตจิตใจละมั้งเนี่ย 55555
    #9771
    0
  17. #9096 nunyjan (@nunymind) (จากตอนที่ 64)
    วันที่ 21 กันยายน 2556 / 22:58
    แต่ละคนน่ารักกันจริงจังอ่ะ
    #9096
    0
  18. #8950 38 68 233 GRTKC (@golf_ryoma) (จากตอนที่ 64)
    วันที่ 16 กันยายน 2556 / 20:14
    พี่พายน่ารักกกกก ><* อ๊ากกกกกก
    #8950
    0
  19. #8662 Som O Usanee (@pomelo8063) (จากตอนที่ 64)
    วันที่ 10 กันยายน 2556 / 23:21
    นี่นังน้ำในชักโครก แกมาทำไมอีกเนี่ย ให้พี่ปอเตะโด่งออกนอกร้านไปเลย ชิ่วๆ ยัยตัวปัญหา ไม่เลิกวุ่นวายสักที มันน่าจับกดชักโครกจริงๆ อย่ามายุ่งกับหนูเป็นต่อของพี่พายนะ ไปเล๊ยยยยยยยย ชิ่วๆ
    #8662
    0
  20. #8205 BabyU (จากตอนที่ 64)
    วันที่ 27 สิงหาคม 2556 / 16:05
    เฮ้ยยย ชักจะอิจฉาคู่รักสองคู่นี้มากๆแล้วนะ อีกคู่นึงก็ฮาร์คคอร์ซะ อีกคู่นี้ก็ละมุนละไมจริงๆ

    แต่หวานแข่งกันจริงๆนะคู่นี้ โอยยยย ละลายตายเหอะ >
    #8205
    0
  21. #8113 ployshadow (@ployyou) (จากตอนที่ 64)
    วันที่ 25 สิงหาคม 2556 / 16:05
    ตัวจะแตกกับพี่โก้
    ไม่ไหวอ้ะผู้ชายคนนี้
    #8113
    0
  22. #8105 m&m (จากตอนที่ 64)
    วันที่ 25 สิงหาคม 2556 / 11:48
    ทำไมอีพวกนี้มันชอบทำให้เขินวะ >////////< ไม่ไหวๆ อิจฉาเว้ยยยยยยยย พี่พายพี่โก้มาเป็นของเราเถอะ -..- #โดนต่อต็อปกระทืบ
    #8105
    0
  23. #8055 spin around (@spin_around) (จากตอนที่ 64)
    วันที่ 24 สิงหาคม 2556 / 13:38
    อร๋ายยย  หนูชอบคู่รักฮาร์ดคอ  น่ารักก  
    ชะนีไทยไร้จุดยืนแบบเต็มสตรีม  

    >////< ยอมมม
    #8055
    0
  24. #8052 KiHaE*129 (@princezzaofz) (จากตอนที่ 64)
    วันที่ 24 สิงหาคม 2556 / 12:38
    ฮ๋าๆๆๆๆๆ
    รักกันแบบฮาร์ดคอ
    กับรักแบบละมุน
    #8052
    0
  25. #8036 mon9228 (@mon9228) (จากตอนที่ 64)
    วันที่ 24 สิงหาคม 2556 / 01:33
    น้องต่อคงอิจฉาสต๊อปเหมือนกันนะ คู่นั้นหวานกันจริ๊งงง ส่วนคู่ตัวเองฮาร์ดคอสุดๆ 5555
    #8036
    0