OK!! I love U ♥ ยุ่งนัก...กูรักมึงก็ได้ [Yaoi][Boy's love]

ตอนที่ 63 : ☆OK! I love U ★.. 50. เจ็บตัว

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 13,123
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 79 ครั้ง
    15 ส.ค. 56




 50. เจ็บตัว

 

“พะ...พี่พาย กู...ไม่...ไหวแล้ว”

 

“อีกนิดเดียวเองต่อ...อีกนิด ...”

 

“กูจะตายแล้วห่า...โอย...”

 

“กูว่ามันแน่นเกินไป...”

 

“กูจะไม่ไหวแล้วเหมือนกัน...มันอึดอัด...จะแตกแล้ว!!!

 

“มึงสองตัวจะสนทนาภาษา 18+ อีกนานป่ะ คนฟังเค้าคิดไปไหนแล้วเนี่ย” บทสนทนาของผมกับไอ้พี่พายถูกพี่โก้ขัดขึ้นมา 18+ ตรงไหนห่า กูก็บ่นกันสองคนเรื่องแน่นๆ เนี่ย ก็มันแน่นจริงๆ นี่หว่า หายใจไม่ออก อึดอัดจะตายห่าแล้วเนี่ย

 

“นี่ขนาดกูเห็นว่ามึงกับพี่พายทำอะไรกันอยู่ กูยังคิดเลยว่ะต่อ” ไอ้ต็อปมันมองหน้าผมแบบเอือมๆ ผมระบายลมหายใจถี่ๆ แล้วมองดูไอ้พี่พายที่มันกำลังบังคับให้ผมทำในสิ่งที่ผมไม่อยากจะทำ มันบังคับผม...มันให้ผม...ปีนผา

 

“กูไม่เอาแล้วพี่พายมันแน่น น้องกูจะตายมั้ยเนี่ย ดูดิแม่งเหมือนตัวจะแตก” ผมโวยกับมันมาสักพักแล้ว มันก็จะบังคับให้ผมปีนผาท่าเดียวนั่นแหล่ะ แล้วสายรัดสะโพกนี่มันจะแน่นไปไหน

 

หรือว่ามันไซส์มาตรฐาน แต่บางอย่างของผมมันใหญ่เกินมาตรฐานเองวะ...ฮ่าๆ กล้ามากหมาต่อ แต่ก็นะ หลักฐานมันเด่นชัดมากอ่ะตอนนี้ แม่งรัดจริงอะไรจริง

 

“ก็ไหนมึงบอกว่ามึงอยากทำนั่น ทำนี้ ทำโน่นให้มันหนำใจ นี่ไง...ปีนผาเลยต่อ อันดับแรกเลยที่กูแนะนำ รับรองว่ามันฟินมากๆ สำหรับคนแมนๆ แบบมึง” ไอ้เวรพี่พายมึงประชดกูอยู่กูรู้หรอก กูแมนมากๆ นั่นมันก็จริง แต่ให้กูมาปีนผาโดยที่กูไม่อยากแถมยังไม่มีความรู้เบื้องต้นอีกต่างหาก ถ้าเกิดกูร่วงลงมากระแทกพื้นตายห่าคาที่ มึงจะมีแฟนหน้าตาดีขั้นเทพแบบกูไว้กดขี่ข่มขืน...เอ้ย กดขี่ข่มเหงมั้ยกูถามจริงๆ

 

“กูขอบายนะเว้ย เมื่อคืนนี้ใช้แรงมากเกินไปแม่งโคตรเพลีย” พี่โก้มันบอกหน้าตาย ผม พี่พาย แม้แต่ไอ้ต็อปเองก็ยังหันไปมองหน้าพี่โก้ด้วยความสงสัย ผมกับพี่พายน่ะสงสัยไม่ผิดหรอก แต่ไอ้ต็อปมันสงสัยห่าอะไร ก็ในเมื่อมันน่าจะร่วมกิจกรรมบางอย่างด้วยกันไม่ใช่หรอวะ หน้าตาอิดโรยมาเชียว

 

“มึงไปทำอะไรมาวะโก้...ไอ้นี่ก็ยืนนิ่งๆ ดิวะ กูจะแกะออกให้” พี่พายมันหันไปถามพี่โก้ แต่มันก็หันมาเอ็ดผมที่ยืนไม่สุขยุกยิกไปมา แหม...มึงเล่นมาดึงสายรัดขอบขากูแบบนี้ คิดว่ากูเสียวมือมึงพลาดมาถูกน้องกูป่ะพี่พาย

 

“กูพาไอ้ต็อปไปเล่นน้ำมา...” ก็แค่เล่นน้ำแม่งทำไมต้องทำหน้าฟินแบบแปลกๆ ไอ้ต็อปก็เฉไฉหันไปมองนกมองไม้ มีพิรุธแล้วพวกมึงทั้งคู่ แอบไปทำห่าอะไรมานอกจากเล่นน้ำอ่ะดิ

 

“หึ! คงเล่นกันจนเพลินเลยสิท่า ร้ายไม่เบานะไอ้สั้น” พี่พายมันหันไปยิ้มแบบเจ้าเล่ห์ใส่ไอ้ต็อป ไอ้เตี้ยนี่ก็มีการยักคิ้วตอบกลับมาแบบกวนส้นตีนไม่ต่างกัน

 

“ขอบคุณสำหรับคำชมครับพี่...” นี่ก็เหลือเกิน ไม่เคยสลดหรือว่าอายอะไรเลยห่า เมื่อไหร่ภูมิคุ้มกันด้านความอายของผมจะมีมากเกินอัตราแบบพวกมันสามตัวบ้างวะ รู้สึกว่าในนี้คงมีแค่ผมที่ดูหน้าบางที่สุด

 

“คืนนี้เราไปเล่นน้ำกันบ้างป่ะต่อ...เอาท์ดอร์บ้างอะไรบ้าง...กูเจ็บนะต่อ เดี๋ยวล่อแม่งตรงนี้เลย” พี่พายมึงมันหื่นมาก  สีหน้า แววตามึงเนี่ยไม่ค่อยจะเปิดเผยเลยนะว่ามึงต้องการที่จะทำแบบที่พูดจริงๆ

 

“พี่พายมึงอย่ากวนส้นตีนกูมาก อยากมากนักก็ไปเล่นคนเดียวเสียวกับกุ้งหอยปูปลาในทะเลเลยไป กูจะนอนเล่นในห้อง...” เฮ้อ!! แม่งโคตรจะโล่ง โล่งแบบที่ไม่เคยเป็นมาก่อน เอาไอ้สายรัดสะโพกออกไปได้เหมือนกูได้ปลดปล่อย...นั่นแน่ คิดไรกันผมรู้หรอกน่า เพราะว่าผมเองก็คิด ฮ่าๆ

 

“เอายังไงแน่วะต่อ เมื่อวานนี้ก็เพ้อแต่ว่าจะออกมาเที่ยวเล่นแม่งให้สุดเหวี่ยง จะทำนั่น จะทำนี่ จะเล่นแม่งให้ลืมวันลืมคืน แต่พอกูพามาจริงๆ ก็งี่เง่าขี้บ่น..ตุ๊ดว่ะ!!” พี่พายมันเฉดหัวผมแล้วจัดการเอาอุปกรณ์ไปคืนเจ้าหน้าที่ เค้าก็มองมันแบบสงสัยว่าพวกเรามาทำอะไรกันที่นี่ แต่คิดว่าคนแบบพี่พายมันจะแคร์มั้ย มันเดินกลับเข้ามาหาผมแล้วเกี่ยวคอผมให้เดินตามมันไป พี่โก้กับไอ้ต็อปก็เดินตามมาไม่ห่าง

 

“กูไม่ได้งี่เง่า แต่มึงนั่นแหล่ะที่จ้องแต่จะหาเรื่องเอาเปรียบกู กูไม่ได้เซ็กส์จัดแบบไอ้ต็อปสักหน่อย...”

 

“เอ้า!! อย่ามาลากกูไปเกี่ยวครับเพื่อนต่อ กูเซ็กส์จัดเพราะกูก็ซื่อสัตย์กับความรู้สึกของตัวเองครับ ไม่ได้เล่นตัวทั้งๆ ที่ว้อนแบบมึง” ผมว่าผมหันไปฉะกับเพื่อนต็อปสักดอกสองดอกก่อนดีกว่า ก่อนที่จะมาฉะกับพี่พายอีกดอก เพราะแม่งลากผมซะจนเดินตามมันแทบไม่ทัน

 

“กูไม่ได้อยากพร่ำเพรื่อเว้ย...แล้วมึงจะลากกูอีกนานมั้ยพี่พาย กูเดินเองได้ไม่ต้องให้ใครจูง...กูไม่ได้ตาบอดกูมองเห็น ตีนกูก็มี... ” ผมล่ะหน่ายและหงุดหงิดใจมากครับตอนนี้ ทำไมเวลาที่อยู่ด้วยกันทีไรผมถึงได้กลายเป็นเหยื่อให้พวกมันรุมกลั่นแกล้งกัน

 

“เอ้า...กูก็คิดว่ามึงตาบอดซะอีก” พี่พายมันหันมายิ้มแบบกวนๆ ให้กับผม ผมมองหน้ามันแบบมึนๆ กูจะตาบอดได้ไงวะกูมองเห็นมึงอยู่เนี่ย

 

“กูมองเห็นเว้ย...”

 

“มึงนี่โง่นะต่อ ไม่เข้าใจมุขมันหรอวะ มันกำลังจะสื่อว่าเพราะมึงกำลังมีความรัก...ตามึงเลยบอด” พี่โก้แม่งจิกตาใส่กูคือเหี้ยอะไร นี่พี่โก้มันติดนิสัยชอบจิกตาใส่แบบไอ้ต็อปรึไงวะเนี่ย

 

“พี่พาย!! มุขไม่ฮาพาเครียดว่ะ ช้าๆ ได้มั้ยกูเหนื่อย” ผมสะบัดไอ้พี่พายออกห่าง มันก็ยอมปล่อยผมให้เดินแบบคนปกติไม่ใช่เดินตามล่าหาควายหายแบบนี้

 

“มึงมันโง่ไง ไอ้โก้มันยังรู้เลย...”

 

“แหม! ก็แน่อ่ะดิ ใครเค้าจะไปรู้ใจมึงเท่ากับพี่โก้สุดที่รักของมึงล่ะ...ต็อปไป เราเดินไปด้วยกันตามประสาเพื่อนรักที่แสนรู้ใจมั่งดีกว่า...” ผมรีบคว้าคอไอ้ต็อปมันเอาไว้ทันที ก่อนที่มันจะกบฏทรยศผม รู้ๆ กันอยู่ว่ามันไม่เคยเข้าข้างผมหรอก มันเข้าข้างผัวมันจะตาย

 

ไอ้พี่พายกับไอ้พี่โก้มันก็โห่ๆ แซวๆ ตามหลังของผมกับไอ้ต็อปมาตามประสาคนปากหมา ผมก็ทำเป็นไม่ใส่ใจแล้วหันไปถลึงตาใส่ไอ้เพื่อนรักเพื่อนร้ายที่ไม่รู้ว่าเป็นเพื่อนกับมันมาได้ยังไงตั้งนมตั้งนานแบบนี้

 

“มึงนี่ยังไงวะต็อป...ไม่เคยเข้าข้างกูเลยนะ กูเพื่อนมึงป่ะเนี่ย” ผมล็อคคอมันแน่นๆ แล้วถามมันอย่างจริงจัง มันส่ายหน้าไปมาแล้วยักคิ้วแบบกวนส้นตีนสุดๆ

 

“มึงไม่เบื่อรึไงวะต่อ...ถามกูอยู่ได้กับไอ้คำถามเนี้ย แหมๆ กลัวกูไม่รักหรอครับ เอาน่าๆ ถึงกูจะชอบแกล้งมึงแต่กูก็รักมึงที่สุดนะเว้ย...อะไรเนี่ยพี่โก้ อย่ามาล็อคคอหายใจไม่ออก” ไอ้ต้อปมันโวยวายใส่พี่โก้ที่เดินเข้ามาขนาบข้างมันแล้วกอดคอมันเอาไว้ ส่วนพี่พายเนี่ยก็เดินเข้ามาขนาบข้างผมแล้วยกมือขึ้นพาดไหล่ของผมเอาไว้เช่นกัน

 

“มึงรักมันกว่ากูได้...กูไม่หวง” พี่โก้มันบอกกับไอ้ต็อป

 

“แต่มึงห้ามรักกูน้อยกว่าไอ้สั้นนะ...กูไม่ยอม” ความหมายมันคือความหมายเดียวกันกับห้ามรักไอ้ต็อปมากกว่ามันป่ะวะ ดูเอาเองเหอะว่านิสัยและความคิดของพี่โก้กับพี่พายอ่ะมันต่างกันมากแค่ไหน

 

“หึๆ รักเท่าๆ กันหมดนี่แหล่ะ...คนสำคัญทั้งนั้น” ผมกอดไหล่พี่พายแล้วยิ้มให้มัน ผมหันมายักคิ้วให้กับไอ้ต็อปและเผื่อแผ่ไปทางพี่โก้

 

พี่พายคือคนรักของผม เป็นคนที่ผมมอบดวงใจและความรู้สึกดีๆ ที่มีให้ไปจนหมด ถึงเราจะคบกันมาได้ไม่นานแต่ผมก็เชื่อว่าเส้นทางของเราจะยังคงอีกยาวนาน ถึงพี่พายจะดุเหมือนเป็นคนอารมณ์ร้อน เอาแต่ใจ แต่ทุกครั้งที่เรามีบางอย่างให้ต้องผิดใจกันไปบ้าง พี่พายจะถามแบบตรงไปตรงมาเสมอ ทำให้เราสามารถเคลียร์กันจนจบได้แบบไม่ค้างคาใจใดๆ

 

ไอ้ต็อปเป็นเพื่อนรักของผม ถึงเราจะดูเหมือนทะเลาะกันบ่อยครั้ง เหมือนว่าเราไม่ถูกชะตากันมากกว่าที่จะรักกันแบบเพื่อนทั่วๆ ไป แต่เราก็รู้กันดีว่าเรารักกันมากแค่ไหน เรารู้จักกันมานานมากๆ เราเป็นเพื่อนที่ไม่อาจจะหาคำใดมานิยามในความผูกพันที่เราสองคนมีต่อกันได้

 

กับตัวพี่โก้นั้นผมอาจจะไม่ได้สนิทสนมอะไรมากแต่ผมก็รู้ว่าพี่โก้น่ะเป็นคนที่ดี ผมเลยวางใจที่จะยกไอ้ต็อปให้พี่โก้ดูแล อีกอย่างพี่โก้เองก็เป็นเพื่อนสนิทของพี่พาย เป็นคนที่รักและหวังดีกับพี่พายมากๆ อีกคนหนึ่ง

 

ผมดีใจว่ะที่ได้มารู้จักกับไอ้ต็อป พี่พาย และก็พี่โก้แบบนี้ ผมมั่นใจว่าถ้าเกิดเรื่องอะไรขึ้น...พวกเราจะไม่ทิ้งกัน ผมเชื่อแบบนั้นจริงๆ

 

..........

 

 

ผมนั่งมองเกลียวคลื่นสีขาวค่อยๆ ม้วนตัวเข้ามากระทบชายหาดอย่างเพลินใจ หลังจากที่อุตส่าห์ถ่อสังขารไปยังจุดปีนผาแต่ว่าก็ไม่ได้ปีนกันเลยสักคน เราก็กลับมาที่พักเพื่อพักผ่อนตามแต่ใจว่าใครจะทำอะไร

 

จนตอนนี้ตะวันคล้อยลงต่ำ แดดเมืองไทยไม่ใช่เรื่องตลกนะครับ ถึงนี่จะเลยหน้าร้อนมาแล้ว แต่คุณอย่าลืมไปว่าประเทศไทยนั้นร้อนมากแค่ไหน พวกเราต้องรอเวลาให้เย็นๆ สักหน่อย ค่อยลงมาเล่นน้ำทะเลกัน มากันแค่สี่คนมันเสียอยู่อย่างนึงคือเล่นบอลชายหาดไม่สนุกเท่าไหร่ มันต้องเล่นกันหลายๆ คน

 

แล้วคิดว่าคนอย่างคุณชายธราเทพเค้าจะลดศักดิ์ลงไปขอร่วมวงเล่นกับคนอื่นๆ หรือครับ...ฮ่าๆ ผมก็เว่อร์ไปนิด มันไม่ได้สูงส่งอะไรขนาดนั้นหรอกครับมันแค่เรื่องมาก มันไม่ชอบสุงสิงกับคนที่ไม่สนิท คนที่ไม่รู้จักมักจี่ มันก็เลยไม่เล่น และพอมันไม่เล่นมันก็มานั่งอยู่ข้างๆ ผม นั่งมองวิวทะเลสวยๆ อยู่ด้วยกันแบบเงียบๆ

 

ส่วนพี่โก้กับไอ้ต็อปนี่ลากกันลงไปเล่นน้ำแล้ว เออ...พูดถึงเรื่องเพื่อนต็อป ผมเพิ่งรู้นะว่าผู้หญิงที่เจอกันเมื่อวันก่อน คนที่วิ่งเข้ามากอดพี่โก้คือแฟนเก่าพี่โก้ อย่างสวยอ่ะครับ แต่ก็นะ พี่โก้มันคงเบื่อของสวยๆ แล้วหันมาชอบอะไรที่มันน่ารักแทนแล้ว

 

“ทำหน้าเหมือนหมาสงสัยเลยว่ะต่อ...คิดอะไรอยู่” พี่พายมันนั่งเท้าแขนเอนกายไปทางด้านหลังเล็กน้อย มันสวมกางเกงขาสั้นกับเสื้อกล้ามสีดำตัดกับผิวขาวๆ ของมัน ผมเองก็เสื้อกล้ามกางเกงขาสั้นตามสไตล์ เรานั่งอยู่ท่ามกลางธรรมชาติสวยๆ มีนักท่องเที่ยวกระจายอยู่ตามมุมต่างๆ ของหาด

 

“คิดอะไรไปเรื่อยเปื่อย กำลังนึกถึงเรื่องแฟนเก่าของพี่โก้ด้วย สวยดีนะ...คิดว่าจะมีดราม่าลงซะแล้ว” ผมหลุดยิ้มน้อยๆ เมื่อคลื่นลมทะเลมันซัดไอ้ต็อปล้มคะมำลงไป แม่งอย่างฮาครับ เป็นภาพที่น่าเก็บเอาไว้ให้มันดูมาก น่าเสียดายที่ไม่ได้ถือกล้องอยู่ไม่อย่างนั้นเก็บภาพแม่งเอาไว้ฮาทีหลัง

 

“กิ๊บน่ะหรอ...ก็สวยนะ คนนี้ก็โอเค ตอนแรกยังแปลกใจเลยที่มันสองคนเลิกกัน ก็ดูรักกันดี แต่ก็นะ...เรื่องของคนสองคนคนที่สามไม่รู้หรอกว่ามันมีอะไรบ้าง” ก็จริงอย่างที่พี่พายมันว่า ถึงแม้ว่าเราจะเป็นเพื่อนรักกัน แต่เราก็ไม่ได้ไปรู้ ไปเห็น เรื่องทุกอย่าง ยิ่งเรื่องอะไรที่มันเป็นเรื่องของคนสองคนยิ่งแล้วใหญ่ ต้องให้เจ้าตัวเค้าตัดสินใจกันเอง

 

“เค้าเลิกกันไปแล้วทำไมฝ่ายหญิงยังดูมีทีท่าสนิทสนม เห็นบางคนเลิกกันไปนี่แทบไม่มองหน้ากันเลย” พี่พายมันหันมามองหน้าผมแล้วยักไหล่น้อยๆ ท่าทางกวนตีนแบบนี้มันน่ามองตรงไหน เห็นสาวๆ เดินผ่านไปผ่านมามองมันกันเป็นแถว

 

อ้อๆ เค้าอาจจะตั้งใจมองผม แต่ก็สงสารไอ้พี่พายอะไรแบบนี้ เลยเผื่อแผ่สายตาไปทิ้งที่ไอ้พี่พายมันอะไรแบบนั้น...หึๆ

 

.

.

.

 

“ก็เห็นไอ้โก้มันบอกว่าเลิกกันด้วยดี ไม่มีอะไรติดค้างกัน ตอนที่เลิกกันไปก็ไม่เห็นว่าจะทะเลาะกันนะ ทำเหมือนเด็กเล่นขายของ บอกว่าจะเลิกกันก็เลิกเลย” พี่พายมันนั่งเฉยๆ ก็ยังหล่อ คนห่าอะไรแม่งหน้าหมั่นไส้ว่ะ ผมก็ไม่ใช่คนที่ชอบแสดงความเป็นเจ้าของอะไร ใครมองมันผมก็แค่มองเพื่อรับรู้ว่าเค้ามองมันแล้วมีท่าทียังไงก็เท่านั้น เพราะว่าผมเชื่อใจพี่พายมันด้วยแหล่ะ

 

ต่างจากมันนะ...ถ้าเกิดมีใครมองผมมากๆ มองแบบสื่อว่าคิดอะไรกับผม พี่พายมันจะเริ่มแสดงท่าทีว่าผมเป็นคนของมันทันที เพราะฉะนั้นพวกคุณๆ มึงๆ ทั้งหลายที่ไม่อาจจะต้านทานหรือทนต่อเสน่ห์อันเต็มเปี่ยมของผมได้ ช่วยอย่ามามองผมให้ไอ้พี่พายมันเห็นเหอะ ผมอายชาวบ้านเค้าเวลาที่มันนัวผมต่อหน้าต่อตาคนมากมาย

 

ด้านๆ แบบเป็นต่อมันก็อายเป็นนะครับ...

 

“แล้ววันข้างหน้าเราจะเป็นแบบคู่พี่โก้มั้ยวะพี่พาย...” ผมก็แค่ถามขึ้นมาด้วยความสงสัย แต่ทว่าสายตาดุๆ ที่มองหน้าผมอยู่นั้นท่าทางจะไม่ค่อยโอเคเท่าไหร่ ลืมไปว่าพี่พายมันอ่อนไหวกับอะไรแบบนี้

 

“ไม่ใช่อะไร ก็แค่แบบกลัวว่าวันนึงเราจะเป็นแบบนั้น อย่ามองหน้ากูด้วยสายตาแบบนี้ดิวะพี่พาย...น่ากลัวเกิน หมดหล่อนะเว้ย” ผมยิ้มแบบแหยๆ มันกำลังอารมณ์ดีๆ ผมกลับไปพูดอะไรให้มันขัดหูขัดใจมันเข้า อารมณ์ดร็อปไปเลยมั้ยวะนั่น

 

“กูไม่รู้หรอกนะว่าวันข้างหน้ามันจะเป็นยังไง กูรู้แค่ว่าถ้าเราต้องเลิกกัน ทั้งกูทั้งมึงคงเหมือนคนใกล้ตาย ถ้ารู้อย่างนี้แล้วยังคิดว่าอนาคตเราจะเลิกกันได้มั้ยต่อ” พี่พายมันกำลังขู่ผมหรือว่าอะไรวะ แต่จะอะไรก็ช่างเถอะครับ เพราะว่าคำตอบของมันทำให้ผมเบาใจลงไปนิดหน่อย ที่มันไม่โกรธหรือว่าหงุดหงิดเพราะคำถามของผม

 

“ไม่เอาไม่เลิกนะเว้ย...ที่ถามเนี่ยเพราะไม่อยากให้เราเป็นเหมือนอย่างเค้ากันต่างหาก ไม่เอาเราเปลี่ยนเรื่องกันดีกว่า...” ผมว่าผมควรเปลี่ยนเรื่อง ไม่อย่างนั้นอาจจะทำให้บรรยากาศดีๆ มันหายไปก็ได้

 

“ต่อ...มึงอย่ารนกูยังไม่ได้ว่าอะไรสักคำ เข้าใจหรอกว่ามึงน่ะสงสัยอะไรไม่ได้ต้องถามออกมาหมด” มันเอื้อมมือมาตบหัวผมปุๆ แล้วยิ้มให้ พี่พายมันขยับเข้ามานั่งใกล้ๆ ผม แล้วปัดเอาเศษทรายที่ติดอยู่บนหัวของผมไปมา ถามว่าเศษทรายมันขึ้นมาอยู่บนหัวผมได้ไง ก็เพราะไอ้มือที่ตบหัวผมเมื่อกี้ไง...

 

“เอาทรายมาโป๊ะหัวกูเล่นไม่มีไรทำหรอครับ” ผมสะบัดหัวไปมา ก็ไม่ได้อะไรหรอกเดี๋ยวยังไงก็ต้องกลับไปอาบน้ำสระผมอยู่ดี ไอทะเลที่พัดมามันทำให้เหนียวตัวแบบแปลกๆ

 

“มันติดมือกูไปเองเหอะครับต่อ กูไม่ได้ตั้งใจสักหน่อย พูดมากจับปล้ำกลางหาดเลยดีมั้ย” ผมรีบเอนตัวลงนอนรอ...จะบ้าเหรอคนเยอะแยะ ถ้าอยู่ในห้องสองคนอาจจะมีมวยปล้ำไปแล้ว แต่นี่ผมถอยหนีมันพร้อมกับยกมือขึ้นมาทำรูปกากบาทใส่มันทันที พี่พายมันยิ้มมุมปากเล็กน้อยแล้วหัวเราะในลำคอเบาๆ

 

“รู้หรอกน่า...แค่เมื่อคืนที่ผ่านมามึงก็ล้าแล้วมั้ง” พี่พายแม่งทำหน้าหื่นใส่กูแบบนี้คิดว่ากูรู้สึกอะไรหรอวะ

 

ก็แค่หล่อ...ทำไมต้องหวั่นไหว

 

ก็แค่ถึงใจ...แล้วไงวะ?

 

อ๋อย เป็นต่อมึงมันแรด!!

 

ผมว่าผมเริ่มจะรวนและ เส้นทางความแมนของผมมันมีเส้นทางความหื่นของไอ้พี่พายตัดผ่าน มันมาตัดผ่านเส้นทางของผมอย่างเดียวไม่พอนะ มันยังมารวบเส้นทางของเราสองคนให้กลายเป็นเส้นทางเดียวกัน

 

แล้วดูดิ...ผมกลายเป็นอะไรไปแล้วเนี่ย ทำไมละลายได้ง่ายๆ กับอีแค่สายตาเข้มๆ ของไอ้หล่อเลวที่มองมาพาให้ใจระทวยเสียได้

 

“รู้หรอกน่าว่ามึงกำลังระทวย ดูดิตัวอ่อนยวบเลย ฮ่าๆ” ไอ้ที่ว่าอ่อนยวบเนี่ยเพราะว่ามันเอามือมาปัดแขนของผมที่กำลังเท้าอยู่บนทราย ผมก็หงายตึงเลยดิครับสัดพี่พาย มึงจะรุนแรงกับกูไปเพื่ออะไร

 

“พี่พายกูเจ็บแขนนะเว้ย...” สำออยครับ ผมกำลังสำออย ไม่ได้ทำเพื่ออ้อนมัน แต่ทำเพื่อบางสิ่งที่กำลังแอบคิดอยู่ในใจ หึๆ

 

“ไหน...เจ็บจริงหรอวะ” พี่พายมันจับแขนของผมแล้วบิดไปมา อยากจะบอกว่าจะเจ็บก็เพราะมันจับบิดนี่แหล่ะ เพื่อความสมจริงผมต้องทำเหมือนว่ากำลังเจ็บ

 

“โอย!! อย่าบิดแรงกูเจ็บ” นี่ถ้าบีบน้ำตาแล้วดูน่าสงสารผมจะรีบบีบเลย แต่น้ำตาของลูกผู้ชายอย่างนายเป็นต่อมันไม่ได้ไหลออกมาง่ายๆ นะครับ เพราะฉะนั้นทำเป็นร้องโวยวายเหมือนเจ็บมากๆ เข้าไว้

 

“นี่เจ็บจริงหรือสำออย...”  มันมองหน้าผมนิ่งๆ มือยังคงจับแขนของผมเอาไว้ ผมทำหน้าราวกับว่าเจ็บเสียเหลือเกิน พร้อมกับร้องโอยโอยเบาๆ พี่พายมันขมวดคิ้วเล็กน้อย ดูท่ามันจะไม่เชื่อผมจริงๆ สินะ ทำไมเชื่อยากเย็นนักหนาวะเนี่ย...

 

“มึงเล่นแรงอ่ะพี่พาย...แขนเจ็บแบบนี้กูจะทำห่าอะไรได้บ้างเนี่ย...”

 

“มึงก็นอนเฉยๆ ทีเหลือกูจัดการเอง” ไอ้พี่พาย คำพูดแม่งว่าสื่อแล้วนะ หน้าตา น้ำเสียง และสีหน้ามึงมาเต็มมาก กูอยากจะยกมือขึ้นมายันหน้ามึงออกห่าง แต่กูกำลังแอ๊บว่าเจ็บแขนอยู่นี่ดิ เอาไงดีวะ...

 

“มันใช่เวลาที่มึงจะมา...โอ๊ย!! ไอ้พี่พายนี่กูเจ็บจริงๆ นะ” ฮ่าๆ สมบทบาทจนน่ามอบรางวัลตุ๊กแกทองคำให้จริงๆ เลยกู พอพี่พายมันบิดแขนผมผมก็แหกปากจนฝรั่งสะดุ้งเป็นคนๆ ไอ้ห่าพี่พายแม่งตะปบปากผมทันที แถมยังหันมาแยกเขี้ยวใส่อีก

 

อายหรอวะ...ไหนว่าชอบฟังเสียงกูครวญครางไง นี่ไงครวญครางแถมยังโหยหวนอีกต่างหาก ฮ่าๆ พี่พายมึงทำหน้าตาได้ฮานามิมาก กูขำไม่ไหวแล้ว

 

“เจ็บเหี้ยอะไรขนาดนั้นวะต่อ ไม่เห็นว่ามันจะมีอะไรผิดปกติเลย” พี่พายมึงเชื่อกูสักทีดิวะว่ากูเจ็บ กูอุตส่าห์งัดการแสดงขั้นสูงสุดมาใช้แล้วนะเนี่ย

 

“แล้วมึงปัดแขนกูทำหอยทากอะไรพี่พาย...”

 

“ทำไมต้องหอยทาก” พี่พายมันมองหน้าผมแบบสงสัย ทำไมต้องสงสัย หอยทากมันมีห่าอะไรน่าสงสัย

 

“ก็แล้วทำไมมึงต้องเหี้ยด้วยอ่ะพี่พาย...” ดูเหมือนผมกำลังด่ามันอยู่ยังไงก็ไม่รู้เนอะ นี่ไม่ได้ตั้งใจนะครับที่รัก ก็มึงด่ากูเหี้ย อ่ะ กูก็เลยต้องพูดถึง

 

“คุยกับมึงแล้วกูปวดหัวว่ะต่อ อย่างนี้ไงกูถึงไม่ชอบคุยด้วย...” โห...พูดขนาดนี้กูเคืองนะเว้ย ทำไมวะ กูทำอะไรให้มึงปวดหัวนักหนา กูออกจะพูดง่าย เข้าใจง่าย และเลี้ยงง่ายแบบโคตรๆ

 

“ไม่ชอบก็ไม่ต้องมาคุย คิดว่ากูชอบคุยกับมึงงั้นสิ...” ผมมองมันอย่างเคืองๆ แล้วยกมือขึ้นกดหัวมันพร้อมกับดันตัวเองลุกขึ้นมาเลย กูไม่ได้งอน แต่กูเคืองไง แบบอะไรของมึงวะ ทำไมชอบว่ากูอ่ะพี่พาย ทีตอนจะเอาก็บอกว่ากูน่ารักอย่างนั้นอย่างนี้ นี่สินะสันดานผู้ชาย

 

พูดเหมือนตัวไม่ใช่ผู้ชายเลยะเนอะกู...

 

“เป็นต่อ...” พี่พายมันตะโกนเรียกชื่อผม คิดว่าผมจะสนมันมั้ย ที่นี่ไม่มีใครรู้จักผม ผมไม่หันซะอย่างก็ไม่มีใครรู้หรอกว่าคนที่มันเรียกคือผม ดีไม่ดีเค้าอาจจะคิดว่าไอ้หล่อนั่นมันเป็นบ้า สติไม่ดี แหกปากโวยวายด้วยความคุ้มคลั่ง ฮ่าๆ

 

“ภัทรดนัย...” แม่งเรียกชื่อจริงกูเลยนะครับพี่พาย แต่ใครจะมารู้จักกูครับ กูไม่สน กูเดินชิวชมวิวไปเรื่อย อยากจะแหกปากเรียกกูอยู่ตรงนั้นก็ตามใจ

 

“ต่อหลบ!!!ต่อหลบนี่เป็นญาติห่างๆ กับต่อลาภที่เป็นนักกีฬาว่ายน้ำป่ะ...เกือบจะฮาแล้วครับ แต่ที่ฮาไม่ออกคือไม่รู้ว่าบอลแม่งลอยมาจากไหนก็ไม่รู้ พุ่งเข้ามาตรงหน้าผม คือผมกำลังจะฮาไอ้พี่พายเลยไม่ทันระวัง พอรู้ตัวอีกทีก็เห็นบอลพุ่งมาแล้ว ผมทำอะไรไม่ถูก นึกอะไรไม่ออก กูยกมือบังหน้าและหลับตาแม่งก่อนเลยครับ

 

ตุ้บ...

 

โอย!! เกือบแล้วแม่ง...ดีนะที่มันฟลุคจัดยกมือขึ้นมากันไว้พอดี มันเลยหยุดที่มือไม่ได้ลอยมากระแทกหน้าหล่อๆ ของผม ไม่อย่างนั้นอาจจะมีเจ็บตัวแน่ๆ ทั้งผม ทั้งไอ้เจ้าของบอลเนี่ย

 

แต่ตอนนี้กูเจ็บมือของจริงแบบโคตรๆ

 

“เฮ้ย!! บอลใครวะ เตะไม่ดูเลยรึไง” พี่พายมันถลาเข้ามาดูผมทันที พร้อมกับกวาดสายตาดุๆ ของมันไปรอบทิศทางเพื่อมองหาเจ้าของบอล ผมใช้มืออีกข้างกระตุกเสื้อไอ้พี่พายแล้วส่ายหน้าใส่มัน จะโมโหทำไมกันวะกูไม่ได้เป็นอะไร อีกอย่างมึงน่ากลัวขนาดนี้เป็นกู กูก็ยอมทิ้งบอลไม่เข้ามาแสดงตัวหรอกว่าเป็นเจ้าของ

 

“กูไม่เป็นอะไร...”

 

“เป็นไงบ้างวะต่อ บอลโดนมึงเปล่า ใครวะแม่งเตะบอลไม่ได้ดูคนเลยห่า” ไม่ใช่แค่พี่พายเท่านั้นสินะที่เห็น เพราะขนาดพี่โก้กับไอ้ต็อปที่ไล่ฟัดกันอยู่ในน้ำมันยังวิ่งถลามาดูอาการของผมทันที คนก็มองกันทั่วหาดอ่ะตอนนี้ เพราะเสียงแหกปากแบบฮาร์ดคอของไอ้พี่พายนั่นแหล่ะ

 

“เฮ้ยๆ กูไม่ได้เป็นอะไร อีกอย่างกูเดินไม่ดูเอง มึงอย่าโหดกันดิวะ มาเที่ยวนะเว้ย...” พี่พายมันดูแขนผมที่ตอนนี้แดงมากๆ แดงเป็นปื้นเลยครับ ผมว่าผมเจ็บข้อมือนะ เจ็บมากด้วย แรงอัดที่ปะทะมาที่แขนของผมมันไม่ได้เบาเลย นี่ถ้าคนที่โดนบอลไม่ใช่ผม แต่เป็นเด็กเล็กๆ หรือผู้หญิง หรือคนแก่ ผมว่ามีการบาดเจ็บมากกว่านี้เยอะอ่ะ

 

“มึงไหวป่ะ ไปหาหมอมั้ย ขยับข้อมือได้รึเปล่า มันดูบวมๆ นะต่อ ไปหาหมอเหอะกูพาไปเอง...” พี่พายมันดูเป็นห่วงผมมากๆ มันดูห่วงจนรนรานไปหมด ผมต้องจับมือมันแล้วเขย่าเบาๆ

 

“กูไม่ได้เป็นอะไรมากน่าพี่พาย มึงใจเย็นๆ แล้วกลับไปนั่งที่เดิมกันเหอะ...” ผมหันไปมองหน้าไอ้ต็อปกับพี่โก้เพื่อบอกว่าผมไม่ได้เป็นอะไรมาก ถ้ายิ่งไอ้ต็อปมันเดือดที่ผมเจ็บตัว เดี๋ยวพี่พายมันจะยิ่งเดือดแล้วทีนี้จะกลายเป็นทะเลเดือดไปซะเปล่าๆ มันไม่เอาไอ้คนที่เตะบอลมาใส่ผมไว้แน่ๆ จะโทษทางนั้นอย่างเดียวก็ใช่ที่ ผมเองก็ผิดที่เอาแต่เคืองไอ้พี่พายจนไร้สติแบบนั้น

 

“แน่ใจนะต่อ...” ผมพยักหน้ารับแล้วดึงพี่พายมันเดินกลับมา มันมองตาขวางไปรอบทิศทาง มันยังไม่หยุดพยายามจะมอง

 

“ต่อ...มึงน่ะรู้จักระวังตัวเองบ้างดิวะ อย่าเอ๋อมากนัก เห็นมึงเจ็บตัวแล้วกูจี๊ดมึงเข้าใจป่ะ” ไอ้ต็อปมันตบบ่าผมแล้วมันก็เดินจากไปแบบมึนๆ พี่โก้นี่ไม่ได้พูดอะไรเลยนอกจากตบหัวผมเบาๆ สองสามทีแล้วมันก็เดินตามที่รักของมันไป ผมหันมามองหน้าพี่พายด้วยความรู้สึกผิด

 

“ภัทรดนัย...”

 

“อะไรครับธราเทพ...” มันเรียกชื่อจริงของผมซึ่งไม่ใช่นิสัยของพี่พายเลย มันจะเรียกชื่อจริงของผมตอนที่มันสุดจะทนกับผมจริงๆ มันแสดงถึงความเหินห่างและความไม่พอใจไปในตัว...

 

“กูไม่มีอารมณ์จะเล่นนะต่อ ถ้าบอลมันโดนหน้ามึงล่ะมึงจะเป็นยังไง นี่ขนาดเอามือกันทันมือยังบวมขนาดนี้ แล้วถ้าบอลโดนหน้าล่ะ...ห้ะ!” พี่พายมันเสียงดังใส่ผม ผมก็เข้าใจว่ามันหงุดหงิดที่ผมเจ็บตัว มันเป็นความผิดของผมเองแหล่ะที่ไร้สาระแบบนั้น

 

“ต่อขอโทษ...” จบนะพี่พาย นี่กูแทนตัวด้วยชื่อแล้วนะเว้ย เพราะฉะนั้นเป็นอันรู้กันว่ากูกำลังอ้อน กำลังง้อ หน้าที่ของมึงก็คือหายโกรธกูได้แล้ว

 

“ถ้าไม่รักจะไม่สนใจเลย...”

 

.

.

.

 

“ขอโทษ...ขอโทษ ขอโทษครับ” ผมใช้มือข้างที่ไม่ได้รับบาดเจ็บจับชายเสื้อกล้ามของพี่พายแล้วกระตุกเบาๆ พี่พายมันมองหน้าผมนิ่งๆ นิ่งจนเหมือนว่ามันจะฆ่าผมทิ้งด้วยสายตาของมัน ผมก็ไม่ได้กลบัวพี่พายนะแค่ไม่อยากมองสบตามันเท่านั้นเอง

 

“กูจะทำยังไงกับมึงดีวะต่อ เพราะอย่างนี้ไงกูถึงไม่อยากปล่อยให้มึงห่างจากสายตา เกิดอะไรกับมึงขึ้นมากูจะทำยังไง...” มันดึงผมเข้ามากอดแล้วตบหลังเบาๆ สองสามที ก่อนที่จะเลื่อนมือขึ้นมาวางบนหัวแล้วลูบเบาๆ

 

“ขอโทษที่งี่เง่า ทีหลังจะไม่เป็นแบบนี้อีกแล้ว พี่พายอย่าทำหน้าดุแบบนี้ดิวะ มันน่ากลัวนะ” ผมกระพริบตาปริบๆ ใส่พี่พายหวังว่ามันจะลดสายตาดุดันลงบ้าง พี่พายระบายลมหายใจน้อยๆ แล้วดึงผมให้เดินกลับเข้ามานั่งยังที่เดิมที่เรานั่งกันอยู่เมื่อครู่

 

“ไหนเอาแขนมาดูสิ ข้อมือบวมขนาดนี้ไปหาหมอมั้ย” ผมส่ายหน้าไปมาเพราะผมไม่ได้เจ็บหนักอะไรมาก เดี๋ยวกลับไปถึงที่พักหายามาทาหรือประคบด้วยน้ำแข็งก็น่าจะค่อยยังชั่ว ไม่อยากจะทำเหมือนว่าตัวเองเป็นอะไรมากมาย เดี๋ยวพี่พายมันจะหมดสนุกซะเปล่าๆ

 

“ไม่เป็นอะไรมากแล้วพี่พาย...อ๊ะ!” พี่พายมันบีบข้อมือผมดูว่าผมเจ็บจริงหรือแกล้งบอกปัดว่าไม่เจ็บ ผมตั้งท่าจะร้องเพราะว่ามันเจ็บ แต่ก็เงียบเสียงลงทำเหมือนว่าไม่เจ็บ

 

ดูเหมือนว่าสถานการณ์มันจะกลับตาลปัตรยังไงก็ไม่รู้ เมื่อกี้ผมไม่ได้เจ็บแต่แกล้งทำเป็นเจ็บ แต่ตอนนี้แม่งโคตรเจ็บแต่ต้องทำเหมือนว่าไม่ได้เจ็บอะไร เพื่อไม่ให้ไอ้ผู้ชายตาดุที่จ้องผมอย่างเอาเป็นเอาตายคลายความกังวลลง

 

“ก็บอกแล้วว่าไม่เป็นอะไร โอ๊ย!! พี่พายอย่าบีบ...” ไอ้นี่เชื่อกูหน่อยก็ไม่ได้ บีบมาซะเต็มแรงจนกูแทบลงไปดิ้นเป็นไส้เดือนโดนน้ำร้อนลวกแน่ะ

 

“อย่าคิดโกหกกูเลยต่อ มึงโกหกคนไม่เก่งไม่รู้ตัวรึไงวะ” พี่พายมันคลายมือออกแล้วค่อยๆ บีบเบาๆ เพื่อนวดข้อมือให้กับผม ผมมองดูการกระทำของพี่พายด้วยความรู้สึกอิ่มเอมในใจเล็กน้อย

 

ทุกๆ การกระทำของผู้ชายคนนี้ที่ทำเพื่อผม มันแสดงถึงความรักและความเอาใจใส่ที่พี่พายมีต่อผมอย่างชัดเจน มันทำให้ผมมีความสุขมากเหลือเกิน

 

“พี่พาย...กูทำมึงปวดหัวมากขนาดนั้นเลยหรอวะ...แล้วที่ว่าไม่ชอบคุยกับกูเนี่ย...กูทำมึงเบื่อหรอ” ผมเอ่ยถามออกไปตรงๆ การที่เราคบกันน่าจะพูดคุยกันแบบตรงไปตรงมา ผมไม่อยากเก็บค้างความสงสัยอะไรเอาไว้ในใจ เพราะการคิดเองมันอาจจะทำให้เรามองข้ามความเป็นจริงที่มันเป็นไปได้

 

แล้วที่เมื่อกี้เดินหนีเพราะงอนมันคืออะไรไอ้เป็นต่อ เจ็บตัวเลยมึงสมน้ำหน้า

 

“ที่ว่ามึงทำกูปวดหัวน่ะจริง เพราะวันๆ กูต้องคิดว่าจะต้องทำยังไงให้มึงรัก จะต้องทำยังไงให้มึงไม่ทิ้งกูไปไหน จะต้องทำยังไงถึงจะทำให้มึงมีความสุขมากที่สุด ทุกๆ ความคิดของกูมีแต่มึงทั้งนั้นจนทำให้กูปวดหัวไปหมด” อ้อ...เคลียร์ไปหนึ่งเปาะ มันเป็นคำตอบที่ทำให้ผมยิ้มได้ทั้งๆ ที่กำลังเจ็บข้อมืออยู่

 

“ส่วนที่บอกว่าไม่อยากคุยกับมึง กูตั้งใจจะแกล้งมึงเล่นแค่นั้น ถ้ากูไม่คุยกับมึงแล้วกูจะคุยกับหมาที่ไหนวะต่อ มึงเป็นแฟนกูนะ เป็นคนรัก เป็นเมีย...”

 

“เออๆ พอแล้วน่า รู้แล้วว่ากูเป็นอะไรกับมึงอย่าย้ำมากได้มั้ยเล่า” ผมเอื้อมมือไปยีหัวไอ้พี่พายมันเล่นอย่างหมั่นไส้ มันเองจะรู้บ้างหรือเปล่าว่าตัวมันเองก็ทำให้ผมปวดประสาทมากๆ เหมือนกัน

 

ดีไม่ดีผมปวดหัวมากกว่ามันเป็นสิบเท่าเลยหล่ะ เพราะคนอย่างพี่พายน่ะมันร้ายยิ่งกว่าร้ายจนต้องคิดหาวิธีมารับมือกันมันแทบจะทุกวินาทีเลยก็ว่าได้

 

“อ้อๆ ที่จริงที่กูบอกว่าไม่อยากคุยกับมึงน่ะ...เพราะจริงๆ แล้วกูชอบทำอย่างอื่นกับมึงมากกว่า หึ” หึอีกแล้ว มันหึมาทีนี่รู้เลยว่ามันกำลังคิดลามกกับผมอยู่ ผมส่ายหน้าอย่างระอาใจกับความคิดที่สุดแสนจะน่าทึ่งของพี่พาย

 

จะไม่ให้ทึ่งได้ไงวะ คนอะไรแม่งมีแต่เรื่องอย่างว่าในสมอง ไม่ต้องแสดงออกหรอกว่ามึงมันหื่นมากแค่ไหน เพราะเท่าทุกวันนี้ที่กูเจอกับตัวกูก็รู้เช่นเห็นชาติมึงมากพอแล้วพี่พาย

 

“ส่ายหน้าทำไม ระอากูหรอวะ...เหอะๆ อย่ามาทำเป็นรับไม่ได้เลยต่อ กูเห็นมึงสนองกูทุกครั้งนั่นแหล่ะ” พี่พายมันกรอกตามามองหน้าผมอย่างสมเพช คิดดูนะครับว่ามันรักผมมากแค่ไหน สายตามันนี่บ่งบอกอารมณ์และความรู้สึกของมันมากจริงๆ

 

“โดนมึงเร้าขนาดนั้นกูไม่รู้สึกกูก็รูปปั้นแล้ว โว๊ะ! แล้วจะมาพูดเรื่องอะไรแบบนี้ทำไมวะพี่พาย...ไอ้หื่น...โอย”  บีบหาพ่อแม่พี่น้องปู่ย่าตายายมึงหรอครับ กูเจ็บจนน้ำตาจะเล็ดแล้ว ก็ได้! กูจะไม่พูด ไม่เถียง จะนั่งเงียบๆ ทำตัวเหมือนว่ากูเก็บปากไว้ที่บ้านก็ได้

 

“อยากเสียตัวกลางหาดหรอจ๊ะที่รัก...” ไอ้หล่อมึงอย่าเอาหน้ามาใกล้กู กูจะยกตีนยันมึงออกไปให้ไกลๆ เลยคอยดู...ถ้ากูกล้าอ่ะนะ

 

“กูไม่อยากคุยกับมึงหรอกครับ คุณชายธราเทพ” ผมทำท่ารูดซิปปากใส่มันแล้วเงียบไปเลย พี่พายมันยิ้มแบบกวนส้นตีนแล้วทำท่ารูดซิปที่ปากของผมสวนทางกับทิศทางที่ผมเพิ่งทำไปเมื่อครู่

 

เข้าใจง่ายๆ คือมันรูดซิปปากผมเปิดแล้ว หมายความว่ายอมให้กูพูดแล้วงั้นสิไอ้เผด็จการ

 

“ไม่เอาดีกว่า แกล้งเมียมากๆ เดี๋ยวเมียงอนแล้วไม่ยอมให้ปล้ำ มือมึงเจ็บมากมั้ย” ผมพยักหน้ารัวๆ แล้วอยากจะบอกกับมันรัวๆ ด้วยว่าที่กูเจ็บมากๆ เนี่ย ก็เพราะถูกมึงบีบนี่แหล่ะ ไม่ใช่แค่เพราะถูกบอลอัดกระแทกหรอก

 

“ไปหาหมอดีกว่ามั้ยวะต่อ ไม่รู้กล้ามเนื้ออักเสบหรือเปล่า หรือว่าเป็นอะไรมากหรือเปล่า” พี่พายดูเป็นห่วงผมมากๆ ผมรู้สึกขอบคุณมันมากๆ เช่นกัน แต่ก็แอบสงสัยเหมือนกันนะว่ามันแอบมีอะไรแอบแฝงหรือเปล่า

 

ใช่ว่าผมไม่ไว้ใจพี่พายนะ แต่คุณก็น่าจะรู้ว่าผู้ชายคนนี้มันร้ายแค่ไหน

 

“ไม่เป็นไรหรอกน่าพี่พาย มึงอย่ากังวลไปเลยเดี๋ยวก็หาย แค่มึงไม่มาจับมาบีบมันแรงๆ มันก็ไม่เป็นอะไรหรอก” ย้ำครับว่าอย่าทำกูรุนแรง รับรองเลยว่ากูหายแน่ๆ

 

“มีแฟนซุ่มซ่ามแต่เสือกน่ารักนี่กูควรรับมือยังไงดีวะต่อ...สงสัยกูต้องจับตามองมึงเอาไว้ไม่ให้ห่างสายตาแล้วหล่ะ ไม่อย่างนั้นถ้าไม่มีคนมาจีบมึง มึงก็อาจจะเอาตัวเองเข้าไปทำให้บาดเจ็บซะเอง” ผมถึงขั้นอึ้งแดกเลยครับ เพราะขนาดทุกวันนี้ผมแทบไปไหนมาไหนไม่ได้แล้ว ขืนพี่พายมันจับตามองผมจริงๆ ผมว่าบางทีผมอาจจะกลายเป็นนักโทษจริงๆ เลยก็ได้

 

“กูขอโทษนะที่เสือกเกิดมาหน้าตาดีแบบนี้ อีกอย่างกูกับความซวยมันเป็นเนื้อคู่กันว่ะพี่พาย...”

 

“กูบอกกี่ครั้งแล้วต่อว่ามึงไม่ได้ซวย แต่มึงมันซุ่มซ่าม เอ๋อ และใจลอย...”

 

“ใจกูลอยไปอยู่กับมึงไงพี่พาย...ไม่อยากได้หรอวะ” ผมสวนขึ้นมาก่อนที่พี่พายมันจะด่าผมมากไปกว่านี้ พี่พายมันยกมือขึ้นยีหัวตัวเองแรงๆ แล้วเงยหน้ามามองหน้าผมด้วยสีหน้าที่ดูรำคาญใจยังไงก็ไม่รู้

 

“วุ้ย! กูอยากกลับห้องเดี๋ยวนี้เลยต่อ...” พี่พายมันทำท่าจะลุกขึ้นยืนผมรีบมองหน้ามันด้วยความสงสัยว่าทำไมต้องรีบกลับด้วยก็ไม่รู้

 

“อะไรเล่า เพิ่งจะออกมาเองนะพี่พายจะรีบกลับทำไม...” ผมอยากนั่งชิวๆ มองสาวๆ นอนอาบแดดให้หนำใจซะก่อน เอ้าๆ ผมก็ผู้ชายนะเว้ยเฮ้ย ยังชอบมองอะไรๆ ที่มันสวยๆ งามๆ อยู่เหมือนเดิม เพราะอะไรที่มันหล่อๆ นี่มองจนเบื่อล่ะ

 

ไม่ใช่หน้าไอ้พี่พายนะครับ แต่ผมมองกระจกอ่ะครับเห็นจนเบื่อเลย ฮ่าๆ

 

“กลับไปฟัดมึงไงต่อ น่ารักขนาดนี้ใครมันจะไปทนไหว” พี่พายมันยิ้มแบบเจ้าเล่ห์ใส่ผม ผมส่ายหน้าอย่างระอาใจแล้วทิ้งตัวลงนอนแม่งเลย ให้มันรู้ว่าผมไม่ยอมกลับไปกับมัน

 

“เป็นต่อ...ที่นอนลงนี่คืออะไร...อยากเมคเลิฟที่หาดทรายหรอครับ” ฉิบหายละ!! พลิกตัวหนีแทบไม่ทันห่าพี่พายมันตั้งท่าจะคร่อมมาท่ามกลางสายตาของคนที่เดินผ่านไปผ่านมา กูลุกขึ้นนั่งแบบไม่ต้องคิดเลย

 

“พี่พายกูไหว้ล่ะ อ่ะๆ กราบก็ได้ หรือมึงจะต้องให้กูไปหาธูปหาเทียนมากราบไหว้บูชามึงห้ะ...อย่าทำแบบนี้กับกูต่อหน้าคนเยอะๆ ไว้อยู่ในห้องแล้วค่อยว่ากัน” ไอ้ประโยคหลังนี่คือเสียงกระซิบจากแมงหวี่ครับ มันเบาและเร็วมากๆ แต่เชื่อเหอะว่าพี่พายแม่งได้ยิน ยิ้มระรื่นเชียวไอ้หน้าม่อ

 

“สัญญาแล้วนะต่อ มึงน่ารักมากๆ จนยากจะหยุดรักจริงๆ” พี่พายมันดันผมลงนอนที่พื้นทราย แล้วมันก็นอนทับลงมาที่ท้องของผม เฮ้อ! ทำยังไงดีวะ ทำยังไงผมถึงจะชนะพี่พายมันบ้าง ไม่ว่าจะครั้งไหนๆ ผมก็เป็นฝ่ายพ่ายให้มันเสียทุกที

 

ถ้าไม่รักมึงจริงๆ คิดว่ากูจะทนกับคนแบบมึงได้มั้ยวะพี่พาย

 

..........100%.........

 

รณรงค์ให้คนอ่านยุ่งนักที่เล่นทวิตเตอร์ติดแท็ก #ยุ่งนัก เวลาที่พูดถึงนิยายเรื่องนี้ เกรทจะตามไปรีไปส่องจ้า

 

รบกวนอ่านแถลงการณ์เรื่องการรวมเล่ม สำหรับคนที่โอนเงินและสั่งจองมาแล้วนะคะ ย้ำว่าต้องอ่านเพื่อประโยชน์ของท่านเอง >>CLICK<<
 

ส่วนเรื่องที่อาจจะมีคนเข้าใจเกรทผิดไป ก็ขอไม่พูดอะไรมากไปกว่านี้ เอาเป็นว่า ขอโทษแล้วกันนะคะถ้าทำให้ใครเข้าใจผิดหรือว่าข้องใจอะไร เรายังต้องอยู่ด้วยกันอีกนาน ก็นะ อย่าผิดใจกันเลยมันเสียความรู้สึกทั้งสองฝ่าย

เจอกันตอนหน้าค่ะ

 


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 79 ครั้ง

15,978 ความคิดเห็น

  1. #15957 nin28041992 (@nin28041992) (จากตอนที่ 63)
    วันที่ 22 พฤศจิกายน 2561 / 10:24
    555เป็นไงละต่อเอ้ย
    #15957
    0
  2. #15880 นายแมวน้ำ (@watmaka) (จากตอนที่ 63)
    วันที่ 6 มิถุนายน 2560 / 04:03
    ใจร่มๆพี่พาย 555
    #15880
    0
  3. #15664 Alleytama (@tamagome23) (จากตอนที่ 63)
    วันที่ 28 สิงหาคม 2558 / 13:32
    ต่อมันเอ๋อจริงจังนะ คนอะไรวะ ทำตัวเองเจ็บตัว 5555555
    #15664
    0
  4. ความเห็นนี้ถูกลบแล้ว :(
  5. #15136 ploylybbs (@ploylybbs) (จากตอนที่ 63)
    วันที่ 21 กันยายน 2557 / 23:35
    หวานกันจังงงง ชักอิจฉาา 555555
    #15136
    0
  6. #14554 วีว่า (จากตอนที่ 63)
    วันที่ 19 มิถุนายน 2557 / 07:57
    อยู่ในห้องค่อยว่ากันนะพี่พาย
    #14554
    0
  7. #14479 mitake (@voldermore) (จากตอนที่ 63)
    วันที่ 7 มิถุนายน 2557 / 09:39
    คนนึงก็เอ๋อตลอดๆ อีกคนก็หื่นไม่เลือกที่ เออดี 555555555555555
    #14479
    0
  8. #14018 JENNYHA (@jennyha) (จากตอนที่ 63)
    วันที่ 29 เมษายน 2557 / 21:32
    น่าาารักกกกกกกกกกกกก
    #14018
    0
  9. #13231 Hiro Hiro Shi (@hiroshi1234) (จากตอนที่ 63)
    วันที่ 27 มีนาคม 2557 / 19:54
    ไม่ว่าจะวันหรือเวลาไหนพี่พายของท่านชายเป็นต่อก็ไม่เคยหยุดหื่น ><~
    #13231
    0
  10. วันที่ 19 มกราคม 2557 / 00:25
    ต่อเอ๋ออีกละ55555
    #12593
    0
  11. #12075 fay_mamic (@fay-mamic) (จากตอนที่ 63)
    วันที่ 25 ธันวาคม 2556 / 02:09
    ต่อไม่เคยเถียงพี่พายชนะเลยสักครั้งอ่ะ สุดท้ายก็ยอมให้ตลอด 55555555555
    #12075
    0
  12. #11424 LooknamTK (@looknamjaa) (จากตอนที่ 63)
    วันที่ 26 พฤศจิกายน 2556 / 12:41
    พี่พายนี่มีความหื่นเป็นเนื้อคู่เหรอ 555

    ส่วนต่อนี่มีความซวยเป็นคู่แท้ กร๊ากกกกกกกกกก
    #11424
    0
  13. #11288 Mysterious (@World27) (จากตอนที่ 63)
    วันที่ 20 พฤศจิกายน 2556 / 06:08
    แหมต่อก็ลองเปลี่ยนบรรยากาศมาเอ้าท์ดอร์บ้างสิ

    โก้ต็อปเค้ายังเริงร่าในทะเลกันเลย ฮ่าๆๆ
    #11288
    0
  14. #10440 อั๊ยตัวป่วน (@buleeye) (จากตอนที่ 63)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2556 / 23:18
    ฮิ้ววววววว...ฟินไปหลายตลบ 555
    #10440
    0
  15. #10103 shshshx (@shxtaop) (จากตอนที่ 63)
    วันที่ 11 ตุลาคม 2556 / 12:15
    พี่พายหยุดหื่นบ้าง รอเข้าห้องก่อน5555 ต่อแกก็ใช่ย่อยเหมือนที่ต๊อปพูดนั้นแหละ ทำเป็นเล่นตัวนะย่ะ
    #10103
    0
  16. #9988 SuJuHanHyuk (@loveloveyaoi) (จากตอนที่ 63)
    วันที่ 8 ตุลาคม 2556 / 14:47
    ฮิ้วววววววววววววววววว

    วี้ดวิ้วบนหาดทรายยยยยยยยยยยย
    #9988
    0
  17. #9765 aj68 (@ai68) (จากตอนที่ 63)
    วันที่ 4 ตุลาคม 2556 / 22:44
    น่ารักเกินไปแล้ววุ้ยคู่นี้น่ะ // อิจฉานะหนิ่ !
    #9765
    0
  18. #9383 I'm sone M.Seo >O< (@lovelymylonelyfk) (จากตอนที่ 63)
    วันที่ 30 กันยายน 2556 / 23:18
    น่ารักมากมาย น่ารักมากไป >//////////////////<
    #9383
    0
  19. #9087 nunyjan (@nunymind) (จากตอนที่ 63)
    วันที่ 21 กันยายน 2556 / 21:56
    น่ารักมากเหอะ >.<
    #9087
    0
  20. #8945 38 68 233 GRTKC (@golf_ryoma) (จากตอนที่ 63)
    วันที่ 16 กันยายน 2556 / 16:59
    หวานนนนนเว่ออออ กรี๊ดดดดดด
    #8945
    0
  21. #8204 BabyU (จากตอนที่ 63)
    วันที่ 27 สิงหาคม 2556 / 15:58
    ให้สามคำ น่ารักมากกกกกกกกกกกกกกกกกก >< โอยยย คือพายต่อจะน่า่ารักกันไปถึงไหนหนอ

    คู่นี้ทำเอาอยากจิบ้า สวีทกันหวานมาก หลงเลยยยย
    #8204
    0
  22. #8031 -dark angel- (@areeyafah) (จากตอนที่ 63)
    วันที่ 23 สิงหาคม 2556 / 15:39
    น่ารั น่ารัก น่ารักที่สุด
    #8031
    0
  23. #7965 Praew_Parichat (@26159) (จากตอนที่ 63)
    วันที่ 20 สิงหาคม 2556 / 22:45
    พี่พายกะต่อน่ารักอ่ะ >.< พี่พายนี่ก็หาเรื่องหื่นใส่ต่อตลอดๆอ่ะ ไม่เบื่อบ้างหรอ 555+
    #7965
    0
  24. #7923 MIZZ-MAY (@mizz-may) (จากตอนที่ 63)
    วันที่ 18 สิงหาคม 2556 / 20:11
    ...โอ๊ยตายค่า .....ตายๆๆๆๆ  พี่พาย  งื้ออออออ  กำลังเคิ้มกกับพี่โก้อยู่
    พี่พายออกมาแย่งซีนอะ  เมย์เลยใจง่าย  ไปคลั่งพี่พายต่อ
    55555 
    พจนานุกรมของเมย์บัญญัติไว้ว่า  ผู้ชายที่ชื่อ
    ธราเทพ 
    มีความหมายว่า   กวน  กวน กวน หื่น  หื่น  หื่น  แต่หล่อ
    #ให้อภัย 555555 
    อะไรจะปานนั้น
    555  ฮาต่ออะ ตอนแรกแกล้งเจ็บ ออเซาะสามี  พอเจ็บจริงก็ทำตัวเป็นหญิงแกร่ง 
    5555  มันน่ามั๊ยเนี่ย???  แต่พี่พายโคตรน่ารักเลยอ่า ><  ห่วง หวง สารพัด ห่วง  ><
    แหม....อย่างว่าอะนะ   ต่อโกหกไม่เนียน อะ  ตอนแกล้งเจ็บพี่พายดูออกใช่มะ?? 
    แต่มันจะฮาไปนะ
    555   ต่อสะบัดสะบิ้ง  ไม่หันไม่สนใจที่พี่พายเรียก  สุดท้าย 
    ลูกกลมๆ เลยพุ่งเข้าใส่เป็นกระทิงแดง 
    - -* เข้าใจไหมคะ 55 เมย์เริ่มเอ๋อๆๆแล้ว 
    พี่พาย....สถานที่ไม่มีผลต่อต่อมหื่นสินะ  ที่ไหนเมือ่ไหร่ก็ได้??  โอ้วววว 
    คุณภาพเค้าดีจริงๆ  พร้อมทุกสถานการณ์ พี่พายน่ารักอะ
    ตอนรับมือความน่ารักของต่อไม่ไหว
    555  ผู้ชายคนนี้  อยากได้  ><

    #7923
    0
  25. #7922 MIZZ-MAY (@mizz-may) (จากตอนที่ 63)
    วันที่ 18 สิงหาคม 2556 / 20:10
    ฮ่าาาา-*  ฮาต็อปอะ  แรงออกสื่อมากกกกกก  แถมต่อปากต่อคำได้แบบ อื้อหืออออ  555  หื่นออกหน้าออกตา  ชอบเวลาต่อโดนรุมแกล้งอะ 55  พี่พ่ยไม่ใช่นที่ปกป้องต่อหรอกนะ  แต่ช่วยยำแรงๆเลยต่างหาก เอ่อ...ประโยคนั้นใครไม่คิดก็บร้าแล้ว  ><  โหววว ทั้งแน่นทั้งแตก อะไร???  >////< อ่านะ  ต็อปแรงได้เสอมต้นเสมอปลายจริงๆ  ป๊าดดดด   เพลียก็บอกว่าเพลีย  - -*  อะไรคือไปเล่นน้ำกันมา????  Out door???????  โหววววว  ต่อยอมได้ไง???  เค้ามากันทีหลังเค้านำไปหนึ่งด่านแล้วนะ  5555  ต่อยังเล่นแต่ด่านเดิมๆ กันอยู่เลย ><  ฮาพี่พายอะ  ขนาดเพื่อนยังไม่ยอมหรอ?? แม้ตัวเองนี่จ้องเป็นที่  1  ตลอดใช่มะ

    #7922
    0