OK!! I love U ♥ ยุ่งนัก...กูรักมึงก็ได้ [Yaoi][Boy's love]

ตอนที่ 62 : ☆OK! I love U ★... 49. หลง(เมีย) (Pie & Koh)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 15,326
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 71 ครั้ง
    11 ส.ค. 56


 49. หลง(เมีย) (Pie & Koh)

 

วันแรกของการเดินทางมาถึงเป็นไปตามที่เราตกลงกันเอาไว้ก็คือเราจะนั่งเล่นนอนเล่นกันอยู่ที่ห้องก่อน ไม่ออกไปไหนเพราะว่าต่างคนก็ต่างเหนื่อยล้าจากการเดินทาง

 

 ตัวผมเองก็มาที่นี่บ่อยเหมือนกัน ส่วนใหญ่ก็มาพักผ่อนตามประสากับพวกไอ้โก้และพวกไอ้ต้นนั่นแหล่ะ เพราะที่นี่เงียบสงบดี ไม่ค่อยยุ่งวุ่นวายเท่าไหร่ ผมชอบอยู่ที่เงียบๆ และคิดอะไรไปเรื่อยเปื่อย ซึ่งส่วนใหญ่เรื่องที่ผมคิดไม่พ้นเรื่องของผมกับพ่อ

 

ผมเพิ่งจะรู้วันนี้เองว่าต่อมันเป็นห่วงผมในเรื่องนี้มากๆ มันพยายามอ้อนวอนและร้องขอให้ผมเคลียร์เรื่องนี้กับพ่อหลังจากที่เรากลับไป ผมไม่อยากจะบอกกับมันเลยว่าผมเคยลองแล้วไม่ใช่ไม่ลอง แต่ผลที่ตอบรับกลับมามันไม่ได้ช่วยให้ความสัมพันธ์ของผมกับพ่อดีขึ้นเลยสักนิด

 

แต่เพราะแววตาที่อ้อนวอนผมด้วยความห่วงใยและความรักมากมายที่มันส่งตรงมา ทำให้ผมไม่อาจจะเมินเฉยต่อความรู้สึกของมันได้เลย ต่อมันแคร์ผมมาก รักผมมากๆ ซึ่งผมรู้สึกขอบคุณมากๆ ที่มันมอบความรู้สึกที่วิเศษที่สุดให้กับผม

 

ถ้าไม่มีมันผมก็ไม่รู้เหมือนกันว่าผมจะเลวระยำมากแค่ไหน สร้างบาดแผลให้ใครต่อใครอีกเท่าไหร่ ถึงคนเหล่านั้นจะเต็มใจเป็นของเล่นให้ผมเองก็ตามที แต่มีหลายคนที่ดูเหมือนว่าจะรักผมจริง...อืม จะเรียกว่ารักมันก็อาจจะดูยิ่งใหญ่ไป ต้องบอกว่ามีหลายคนที่จริงจังกับผม และอยากให้ผมจริงจังด้วย

 

พอผมได้เค้าผมก็ทิ้ง นี่แหล่ะคือสิ่งที่ผมบอกว่าผมสร้างบาดแผลให้คนเหล่านั้นมานับไม่ถ้วนแล้ว

 

ผมรู้ว่าผมเลว แต่คนเหล่านั้นเต็มใจจะให้ผมเลวด้วยเองมันก็ช่วยไม่ได้ แต่นั่นมันเมื่อก่อน ตอนนี้ผมไม่ได้มีสายตาเอาไว้มองใครอีกแล้ว ผมไม่เคยคิดจะเลวกับไอ้ต่อ ผมมีแต่จะทำทุกอย่างเพื่อมอบความสุขให้กับมัน ตอบแทนความรู้สึกที่แสนวิเศษที่มันมีให้แก่ผมเสมอมา

 

ผมเปลี่ยนให้ผู้ชายธรรมดาๆ คนหนึ่งมาชอบผู้ชายด้วยกัน ผมทำให้มันเดินเปลี่ยนทิศทางที่มันมุ่งหน้าไป ผมรู้ว่ามันเป็นสิ่งที่ยิ่งใหญ่มากสำหรับมันกับการที่เคยชอบผู้หญิงอยู่ดีๆ แล้วต้องหันมาเปลี่ยนเป็นชอบผู้ชายด้วยกัน

 

ไม่ใช่ทุกคนหรอกที่จะเปลี่ยนตัวเองได้แบบนี้

 

“กูจะลองเปิดใจตามที่มึงขอนะต่อ แต่กูไม่รู้เหมือนกันนะว่าผลที่ตามมามันจะเป็นยังไง เรื่องของกูกับพ่อสะสมมานาน มันจะจบลงเพียงแค่การคุยกันครั้งเดียวคงไม่ใช่” ผมพอจะเดาคำตอบของเรื่องนี้ออก แต่ผมก็รับปากมันแล้วผมจะทำตามที่ผมรับปากมันไว้ก็แล้วกัน

 

“มันไม่ง่ายเลยนะต่อกับการที่มึงทำให้คนอย่างกูร้องไห้ได้...” วันนี้ผมเผลอแสดงความอ่อนแอออกมาอย่างไม่สามารถปกปิดหรือว่าหลีกเลี่ยงได้ มันพูดเหมือนว่ามันจะหายไปจากผม แค่เพียงเป็นเรื่องสมมติหัวใจของผมก็เจ็บปวดเพียงนี้ แล้วถ้ามันเกิดขึ้นจริงๆ ล่ะผมจะทำยังไง

 

ผมรู้ว่าไอ้ต่อมันไม่มีทางทิ้งผมไปหรอก มันไม่ใช่คนแบบนั้น ต่อไม่มีทางนอกใจผม ต่อมันเป็นคนที่รักจริง มั่นคง และไม่มีทางโลเล อะไรหลายๆ อย่างที่มันกระทำพิสูจน์ให้ผมรับรู้และมั่นใจว่ามันเป็นคนแบบนั้นจริงๆ

 

ผมเชื่อใจต่อ ผมเชื่อใจมัน แต่สิ่งที่ผมกลัวคือคนรอบข้างนี่แหล่ะที่จะพรากมันไปจากผม และคนที่น่ากลัวที่สุดน่าจะเป็นพ่อของผมสินะ เพราะกรณีแม่ของต่อผมเชื่อว่าท่านมองเห็นความสุขของลูกมาก่อน ท่านน่าจะยินยอมรับฟังเราทั้งคู่

 

แต่กับพ่อของผม ถึงท่านจะรู้ว่าผมคบไอ้ต่ออยู่ก็ตามที แต่ถ้าวันใดพ่อเอาเรื่องไอ้ต่อมาเล่นแง่กับผม มาบังคับให้ผมยอมรับเรื่องผู้หญิงของพ่อ ถ้าผมเกิดไม่ยอมขึ้นมา แน่นอนว่าพ่อต้องบีบให้ผมกับไอ้ต่อแยกจากกันแน่ๆ

 

นี่คือเรื่องที่มันวกวนกวนใจผมอยู่ตลอด แต่ผมเลือกที่จะไม่พูดมันออกไปเท่านั้นเอง เพราะแค่เท่าที่เป็นอยู่ในตอนนี้ ไอ้ต่อก็กังวลเรื่องแม่พรทิพย์กับเรื่องน้ำจะแย่แล้ว ผมไม่อยากจะเอาเรื่องของพ่อผมไปยัดใส่หัวของมันอีก

 

“นี่อาจจะเป็นทางออกที่ดีที่สุดก็ได้ ถ้ากูยอมเปิดใจบางทีพ่ออาจจะไม่มายุ่งกับเรื่องของเรา...” ผมเลวใช่มั้ยที่นึกถึงเรื่องของผมกับไอ้ต่อมากกว่าเรื่องความสัมพันธ์ของผมกับพ่อซะอีก บอกตามตรงว่าผมทำใจยอมรับเรื่องผู้หญิงของพ่อไม่ได้ ทั้งๆ ที่ผมยังไม่เคยเรียนรู้นิสัยใจคอของผู้หญิงคนนั้นเลยด้วยซ้ำ แต่ผมก็อคติเพราะเธอเข้ามาอยู่ในที่ของแม่ผม

 

“เฮ้อ...วุ่นวายเหี้ยไรนักวะชีวิตนี้” ผมขยี้หัวจนผมยุ่งเหยิงไปหมด เรื่องที่น่าเครียดสำหรับผมในตอนนี้คือเรื่องของพ่อกับเรื่องของน้ำ ผมไม่ใช่คนที่ไม่คิดอะไร ผมคิดทุกเรื่องเพียงแต่ผมไม่พูดมันออกมาเท่านั้นเอง ผมไม่อยากให้ความสดใสร่าเริงของไอ้ต่อมันลดน้อยลง

 

มันชอบบอกว่ามีอะไรในใจอย่าเก็บเอาไว้ให้พูดให้บอกออกมาให้หมด แต่พอผมเห็นหน้ามัน เห็นดวงตาใสซื่อของมัน เห็นรอยยิ้มที่ดูมีความสุขไปเสียทุกเรื่องทุกอย่างรอบตัวของมัน ผมจะทำให้รอยยิ้มเหล่านั้นจางหายไปได้อย่างไร

 

“มึงคือแสงสว่างในชีวิตของกูนะต่อ ถ้าไม่มีมึงชีวิตกูจะมืดมัวขนาดไหนกัน...” สำหรับผมแล้วต่อมันเป็นเหมือนแสงแดดในยามเช้า มันอบอุ่น มันส่องสว่างให้ผมเห็นทางที่จะก้าวไป มันทำให้ผมรู้สึกว่าอยากจะสร้างอนาคตที่ดีๆ เอาไว้เพื่อใช้ร่วมกับมัน

 

คนหนึ่งคนสามารถทำให้ผมเปลี่ยนแปลงไปในทางที่ดีขึ้นมากขนาดนี้ ถ้าผมเป็นพ่อ ถ้าพ่อรักและหวังดีกับผมจริง พ่อจะรู้และเข้าใจ พ่อจะไม่มีทางเข้ามาแยกไอ้ต่อไปจากผมอย่างแน่นอน

 

แต่เพราะว่าผมอาจจะไม่ได้มีความสำคัญอะไรกับพ่อ นี่เลยเป็นสิ่งที่ผมกลัว

 

“น้ำกำลังคิดทำอะไรอยู่...” ที่พูดขึ้นมาไม่ได้คิดถึงหรือพิศวาสอะไรในตัวผู้หญิงคนนั้นเลย ผมแค่คาดคะเนไม่ถูกว่าผู้หญิงคนนั้นกำลังคิดจะทำอะไร สิ่งที่น่าเป็นห่วงอีกเรื่องก็คงเรื่องของน้ำ ผมกับต่อตกลงกันแล้วว่าหลังจากกลับจากไร่เลย์เราจะพูดคุยเรื่องนี้กับแม่พรทิพย์ อย่างน้อยๆ ให้ท่านรู้จากปากเราสองคนน่าจะดีกว่าให้รู้จากปากของคนที่ไม่หวังดีอย่างน้ำ

 

“ในสายตามึงกูเข้มแข็งมากแค่ไหนวะต่อ ตัวกูเองก็ไม่รู้เหมือนกันว่ากูเข้มแข็งมากแค่ไหน แต่สิ่งหนึ่งที่กูรู้คือกูจะไม่มีทางยอมให้ใครมาแยกเราสองคนจากกัน” ผมสัญญากับมันไปแล้ว ย้ำกับมันอยู่บ่อยครั้งว่าจะไม่มีทางยอมให้ใครมาพรากเราจากกัน ความสัมพันธ์ของเราสองคน คนในสังคมอาจจะมองว่ามันเป็นเรื่องที่ผิด แต่ช่างหัวคนในสังคมมันประไร เพราะมันไม่ใช่คนสำคัญอะไรในชีวิตของผม

 

ขอแค่คนที่เรารักเข้าใจในสิ่งที่เราเป็น เท่านั้นก็พอแล้ว

 

“พี่พาย...” เสียงงัวเงียของไอ้ต่อมันดังมาจากทางด้านหลังของผม ผมหันมามองหน้ามันพร้อมด้วยรอยยิ้มที่ส่งตรงไปให้ มันเดินโซเซมาหาผม เปล่านะเว้ยผมไม่ได้ทำห่าอะไรมันเลยนะ วันนี้มันยื่นคำขาดว่าไม่ยอมให้ทำ ผมก็ไม่ทำอะไรแค่ปล้ำจูบมันอยู่นานสองนานก่อนนอนเท่านั้นเอง

 

“มานั่งหล่ออะไรอยู่คนเดียววะพี่” มันมายืนข้างๆ ผมที่กำลังนั่งอยู่บนขอบระเบียงคิดอะไรไปเรื่อยเปื่อย ต่อเอาหน้าผากมาชนที่แขนของผมแล้วมันก็ยืนนิ่งๆ เหมือนคนไม่เต็มใจที่จะตื่นขึ้นมา

 

“นอนไม่หลับก็เลยออกมานั่งคิดอะไรเรื่อยเปื่อย ว่าแต่มึงเหอะตื่นมาทำไมวะต่อ ง่วงก็เข้าไปนอนไป...” ผมวางมือลงบนหัวของมันแล้วลูบเบาๆ ต่อมันเอาหน้าผากชนแขนผมเบาๆ สองสามที

 

“กูตื่นมาแล้วไม่เจอมึงเลยเดินออกมาดู คิดอะไรคนเดียววะพี่ ไม่รู้จักหลับจักนอน” มันยืนตรงๆ แล้วขยี้หน้าขยี้ตาไปมา เวลาที่มันตื่นนอนน่ารักดีนะ ตามันปรือๆ ทำหน้าตามึนๆ ใส่ผมตลอด

 

ไอ้หมาต่อเอ๊ย...น่ารักแบบไม่อยากจะทนแต่ก็ต้องทนแบบนี้มันทรมานนะเว้ย

 

“กำลังคิดว่าจะทำยังไงให้เมียรักเมียหลง...เอ้าๆ เขินทีไรรุนแรงกับกูตลอดเลยนะครับเมีย” ผมเปลี่ยนเรื่องเปลี่ยนอารมณ์ไป เรื่องที่ผมคิดไม่ต้องให้ต่อมันรู้ทุกเรื่องหรอก ใช่ว่าผมจะปิดบัง ผมแค่ไม่บอกให้มันเครียดเท่านั้น ผมว่ามันเครียดพอแล้ว ผมยังอยากเห็นรอยยิ้มของมัน อยากให้มันยิ้มให้กับผมมากกว่าทำหน้าเครียด

 

“ไม่เตะตกลงไปข้างล่างก็ดีแล้วเหอะพี่พาย มันใช่เวลามานั่งคิดเรื่องไร้สาระป่ะวะ...”

 

“มันไร้สาระตรงไหนวะ การที่ต้องมานั่งคิดว่าจะทำยังไงให้มึงรักเนี่ย มันไม่ใช่เรื่องล้อเล่นเลยนะต่อ ถ้าเกิดว่านานวันเข้าแล้วมึงไม่รักกูขึ้นมา...กูก็ตายดิ” ผมยกตีนขึ้นไปเกี่ยวมันเข้ามาหา มันโวยวายแต่ก็ยอมขยับเข้ามาใกล้ๆ ผม มาให้ผมกอดแล้วเอาคางเกยลงบนหัวมันอย่างที่ผมชอบทำ

 

“คิดเยอะไปแล้วพี่พาย กูไม่ใช่คนเปลี่ยนใจง่ายดายหรอกนะ รักมึงไปแล้วก็คือรักเลยไม่มานั่งเปลี่ยนใจง่ายดายเหมือนคนอื่นหรอก” แม่งแอบกัดครับ เห็นแบบนี้ก็เอาเรื่องเหมือนกันนะไอ้หมาต่อเนี่ย มันไม่ใช่คนที่ยอมใคร เราสองคนคบกันก็เคยทะเลาะกันบ้าง ลงไม้ลงมือกันบ้าง แต่เป็นมันนะที่ลงไม้ลงมือกับผม ไอ้ที่ว่าทะเลาะเนี่ยไม่ได้ทะเลาะกันแบบหนักๆ หรอก แต่ทะเลาะกันเพราะเรื่องไร้สาระทั้งนั้น

 

มีแค่สองครั้งที่เรามีปากเสียงกันหนักๆ ก็ตอนที่ผมจับได้ว่ามันโกหกผมแล้วหนีไปเที่ยวจัน แต่พอเจอคำว่ารักของมันผมก็สงบลงทันที และอีกตอนที่มีปากเสียงกันและมันก็ไม่ยอมลงให้ผม คือตอนที่มันเห็นผมกอดน้ำแล้วดันมาเจอรูปที่หลงเหลืออยู่ กว่าจะเคลียร์กันลงแม่งทั้งผลักทั้งทุบผมจนระบมไปหมด

 

บอกตามตรงเลยว่าถ้าเป็นคนอื่นนี่ผมต่อยแม่งกระเด็นไปแล้ว แต่นี่เป็นมันไงเลยไม่ทำ และไม่มีทางที่จะทำมันอย่างแน่นอน แต่ถ้ามันทำผมผมก็ไม่โกรธหรอกนะ ไม่รู้ดิ ผมรักมันมากจนยอมให้มันได้ทุกอย่าง

 

“แหม...เมียบอกรักหนักแน่นแบบนี้ ผัวอยากจัดหนักให้เมียจัง...หมาต่อ!!! อย่ากัดกูดิวะ ยิ่งนับวันยิ่งซาดิสต์นะมึง” โอย ฟันแม่งโคตรจะคม เขินทีไรแม่งทำร้ายร่างกายกูตลอด เหลิงและต่อเดี๋ยวกูจับกดแม่งที่ระเบียงเลยนี่

 

“พี่พายมึงอย่าเยอะมากนัก ถ้ามีเวลามาคิดเรื่องไร้สาระแบบนี้ กูว่ามึงไปนอนไป พรุ่งนี้กูจะได้ออกไปเที่ยวได้เต็มที่ ไม่ใช่ต้องมานั่งฟังมึงงี่เง่าเพราะว่าง่วงนอน” ผมเอาขาเกี่ยวเอวมันไว้ไม่ให้มันหนีไปไหน มันเลยไปไหนไม่ได้ แล้วยังกล้ามาโวยวายใกล้ๆ ผมแบบนี้ คิดว่าจะรอดไปได้นานมั้ยวะ เดี๋ยวก็จับแดกแม่งเลย คนยิ่งอยากๆ อยู่ เออก็คนมันหื่นไงไม่รู้หรอวะ

 

“ที่แท้ก็ห่วงเที่ยว ง่วงมากก็ไปนอนไปกูนั่งเล่นอีกแป๊บนึงก่อน รีบๆ ไปนอนไปเดี๋ยวพรุ่งนี้ไม่มีแรงเที่ยวนะมึง” ประชดมันน้อยๆ พร้อมกับยันมันเบาๆ ด้วยความรัก ไอ้ต่อแม่งมองค้อนผมซะงั้น

 

“มึงก็มานอนเลยพี่พาย อย่ามาลีลามานอนเดี๋ยวนี้เลย กูรู้นิสัยมึงนะเว้ย เดี๋ยวพรุ่งนี้ถ้ามึงงี่เง่าง่วงนอน ก็นอนอยู่ห้องคนเดียวแล้วกัน กูจะไปส่องสาวๆ นอนอาบแดด” หึ หึ กล้ามากครับเมีย มองได้มองไปเพราะคนแบบมึงเนี่ยก็ทำได้แค่มองล่ะวะต่อ

 

“กูว่าที่เรียกกูไปนอนด้วยเนี่ยเพราะว่าอยากให้กูกอดมากกว่ามั้งต่อ โอเค...ไปนอนก็ไปนอน เมียอุตส่าห์มาตามง้อให้ไปนอนกอดแบบนี้จะปฏิเสธได้ไง” ผมเดินเข้าไปหามันแล้วล็อคคอมันแน่นๆ ไอ้ต่อมันทำหน้าตายใส่ผม มันชอบทำแบบนี้เวลาที่มันเอือมระอาผม

 

ผมว่าเราสองคนเป็นอะไรที่ไม่มีใครสามารถมาเข้าใจเราได้หรอก เวลาที่ซึ้งก็ดูเหมือนว่าเรารักกันฉิบหายวายวอด แต่เวลาปกตินี่ทั้งจิกทั้งกัดแล้วก็ด่ากันสนุกปากเลยทีเดียว ก็ไม่แปลกนะถ้าจะมีคนเรียกเราว่าคู่รักฮาร์ดคอ ก็ตามที่เห็นนี่แหล่ะ

 

รักกัน ดีกัน ตีกัน มันเป็นการเพิ่มรสรักให้กับชีวิต มันต้องเจอทุกรสชาติมันถึงจะกลมกล่อม จะมานั่งหวานเยิ้มหยดย้อยแบบคู่ไอ้โก้กับไอ้สั้นนี่ก็ไม่ไหวครับ มันรักกันหวานเว่อร์จนผมเอือมระอา

 

ก็คงพอๆ กับที่มันเอือมระอาผมแหล่ะมั้ง

 

.

.

.

 

“หลงตัวเองไปแล้วมึง กูไม่ได้อยากให้มึงมานอนกอดกู แต่กูไม่อยากนอนคนเดียวมันไม่ชิน อีกอย่างมึงก็มานอนได้แล้ว ไม่ต้องออกมาดูดบุหรี่เลยนะ กูสั่งห้ามอยู่รู้ตัวด้วย” นี่เมียหรือแม่ แม่งโหดฉิบหายอ่ะช่วงนี้ ตอนแรกบอกให้กูแค่ลดแล้วนี่คือห่าอะไร มันบอกว่าถ้าดูดบุหรี่ก็ได้ไม่มีปัญหาแต่อย่ามาดูดมัน...

 

แล้วคิดว่าผมจะเลือกดูดอะไรมากกว่าล่ะครับ?

 

“ไม่ได้ดูดเหอะต่อ เมียที่รักสั่งห้ามกูก็เชื่อฟัง ไม่เชื่อมาลองจูบกับกูดูก็ได้ว่ามีกลิ่นบุหรี่มั้ย...”

 

“เหอะๆ มึงอย่ามาเนียนกับกูเลยพี่พาย กูจะไปนอนต่อแล้วง่วงฉิบหาย พรุ่งนี้กูจะไปพายเรือแคนู...” มันเดินหนีเข้าไปทางด้านในห้อง ผมก็เดินตามเข้าไป ได้เวลานอนกอดเมียแล้วหล่ะ หลังจากที่นั่งคิดห่าอะไรมาเรื่อยเปื่อยตั้งนาน

 

“อะไรนะ พรุ่งนี้มึงจะเอากับกู...” ผมจงใจก่อกวนมัน มันหยุดเดินแล้วหันมาทำหน้าเอือมระอาใส่ผมอีกครั้ง

 

“เปล่า!! พรุ่งนี้กูจะไปดูเมียงู...” นี่มึงกวนตีนกูมากไปแล้วต่อ มาเล่นคำอะไรกัน มาให้กูคลำมึงมันกว่านะกูว่า

 

“ต่อ...พอเหอะมันไม่ฮา ไปนอนได้แล้วไปดึกมากแล้ว” ผมส่ายหน้าอย่างระอา เจอเมียงูเข้าไปทีเดียวต่อคำกับมันไม่ถูกเลยจริงๆ ไอ้ห่านี่มันถนัดเรื่องกวนส้นตีนมากอะไรมาก แต่มันก็เป็นสีสันของชีวิตผมล่ะนะ

 

“พี่พาย...มานอนกอดกูหน่อย” สุดท้ายแล้วมันก็อ้อนผมจนได้ มันน่ารักแบบนี้แหล่ะไอ้เป็นต่อเนี่ย กวนตีนให้ชีวิตพอมีสีสัน แล้วมาทำเสียงทำหน้าอ้อนๆ ใส่ปิดท้ายให้อารมณ์ผมกลับมาเข้าที่เข้าทาง มันเป็นคนห่าอะไรวะเนี่ยทำไมน่ารักแบบนี้

 

ไอ้ต่อมันทิ้งตัวลงนอนที่เดิม ส่วนผมก็ทิ้งตัวลงนอนข้างๆ กับมัน ห้องนอนที่นี่สวยกว่าที่คอนโดเยอะ ก็แน่ล่ะนี่มันรีสอร์ทระดับห้าดาว สถาปัตยกรรมภายในโรงแรมได้รับการออกแบบอย่างลงตัว ผสานผสานกลมกลืนเป็นหนึ่งเดียวกับธรรมชาติและลักษณะภูมิประเทศโดยรอบ ทุกอย่างเป็นฝีมือการออกแบบของพ่อผม พ่อผมเป็นคนเก่งนะผมยอมรับ...ท่านเก่งมากๆ เลยทีเดียว

 

“นอนเลยพี่พาย...กอดกูด้วยกูหนาว” ผมมองไอ้ต่ออย่างแปลกใจ ไม่บ่อยครั้งหรอกที่มันจะทำตัวอ้อนๆ แบบนี้  มันไม่เหมือนกับไอ้ต็อปที่มีนิสัยขี้อ้อน เห็นมันอ้อนไอ้โก้จนบางครั้งผมยังรู้สึกว่ามันน่าเตะ...

                  

ผมชอบไอ้ต่อที่มันเป็นแบบนี้ ไม่ต้องอ้อนมาก นานๆ ทีแบบนี้แหล่ะน่ารัก คนเราต่างความชอบ ต่างมุมมองนี่หว่า อย่างไอ้โก้มันชอบเอาใจ ชอบดูแลคน มันก็เหมาะกับคนขี้อ้อนแบบนั้น

 

ส่วนผมมันชอบให้คนตามใจ ใครมาอ้อนผมบ่อยๆ มากๆ มันไม่ใช่ มันน่าหมั่นไส้มากกว่า เอาแบบที่ไอ้ต่อเป็นนี่แหล่ะแจ่มสุดแล้ว

 

“หนาวมากมันต้องเนื้อห่มเนื้อนะต่อ...” ผมขยับเข้าไปใกล้ๆ แล้วกอดมันหลวมๆ มันยื้อตัวน้อยๆ แล้วมองหน้าผมอย่างระแวง ผมยิ้มน้อยๆ แล้วส่ายหน้าไปมา

 

“กูล้อเล่นน่า นอนพักเหอะพรุ่งนี้กูจะพาไปเที่ยวทั้งวันเลย อยากทำอะไรก็ตามใจมึง...กูรักมึงนะต่อ” ผมบอกรักมันบ่อยมากๆ มากจนไม่รู้ว่ามันเบื่อแล้วหรือยัง แต่มันก็เม้มปากน้อยๆ อมยิ้มหน่อยๆ คงเขินอยู่แหล่ะมั้ง

 

“กูรู้หรอกน่าว่ามึงรัก กูก็รักมึงเหมือนกันพี่พาย ฝันดีครับ” มันจูบที่ปลายคางของผม ก่อนที่จะชิ่งหลับตาลงไปแบบเนียนๆ น่ารักใช่มั้ยเมียผม มันน่ารักมากจนผมหลงและรักมันแบบโคตรๆ

 

“ฝันดีครับเมีย...”

 

 

เวลาผ่านไปเกือบชั่วโมงที่ผมนอนกอดไอ้ต่อเอาไว้บนเตียงนอน เพราะว่ามันไม่ชอบนอนปิดไฟแต่ผมชอบมันเลยตามใจผมแต่ต้องมีผมนอนอยู่กับมันด้วยมันถึงจะนอนหลับ มันไม่ได้กลัวผีแต่มันบอกว่ามันไม่ชอบความมืดเท่าไหร่มันดูอึดอัด แต่มันก็ตามใจผมนะ ทั้งๆ ที่ผมบอกว่าจะเปิดไฟนอนก็ได้ไม่ว่ากัน

 

ผมนอนมองดูเสี้ยวหน้าของมันอย่างครุ่นคิดว่าทำไมผมถึงได้รักมันมากมายขนาดนี้ แน่นอนว่าตอนแรกที่เจอมันผมถูกใจที่หน้าตามันก่อน มันน่ารักมากในสายตาของผม ถึงมันจะพยายามบอกว่ามันหล่อมากแค่ไหนก็ตามที แต่ผมก็มองว่ามันน่ารักอยู่ดี

 

แต่พอได้มาคบกันแล้วผมรู้สึกว่าผมได้สมบัติที่มีคุณค่ามากที่สุดมาเก็บเอาไว้กับตัว ต่อมันเป็นคนรักที่ดีมากๆ ผมไม่สามารถอธิบายความน่ารักของมันออกมาได้หมดในวันเดียวหรอก เพราะมันมีเยอะมากๆ

 

“กูรู้ว่ามึงรู้ว่ากูรักมึงมากแค่ไหน และกูก็รู้ว่ามึงเองก็รักกูมากเหมือนกัน อย่าหายไปจากชีวิตกูนะต่อ กูไม่อยากอยู่อย่างมืดมนอีกต่อไปแล้ว...” ผมโอบกอดมันเอาไว้ไม่ห่าง หลับตาลงเคียงข้างคนที่ผมรักและรักผมมากที่สุด

 

รักมากๆ จนยากจะหยุดรักแล้วนะครับ...เป็นต่อ

 

..........

 

 

 

เช้าแรกที่ไร่เลย์...เราสองคนพากันมาเดินเล่นที่ริมหาด ความจริงแล้วผมงัดไอ้ต็อปมันขึ้นมาจากที่นอนเพราะมันไม่ยอมจะตื่นท่าเดียว มันบอกว่าเมื่อคืนโดนไปหลายท่าเลยเพลีย...ด้านมากเด็กผม แม่งคิดอะไรมันพูดออกมาหมดแบบไม่มีกั๊ก แต่ก็นะ เพราะว่ามันเป็นคนตรงๆ แบบนี้แหล่ะ น่ารักดี

 

“ไม่เอาแล้วอ่ะพี่โก้ ต็อปไม่อยากเดินแล้วอ่ะ” อยู่ดีๆ มันก็ทิ้งตัวนั่งยองๆ ลงกับพื้นทรายที่ขาวสะอาดแล้วทำหน้าตางี่เง่าใส่ผม คือมาเที่ยวทั้งทีมึงช่วยซึมซับบรรยากาศสวยๆ ของธรรมชาติหน่อยไม่ได้รึไง ไอ้เด็กนี่มันเป็นคนชัดเจนเกินไป เมื่อวานนี้มาถึงไร่เลย์มันก็จัดการลากผมเข้าห้องไปลงโทษทันที

 

ถามว่าลงโทษเรื่องอะไร...ก็เมื่อวานนี้พอมาถึงที่นี่ปุ๊บ ก้าวตีนลงเหยียบพื้นปั๊บ จัดเลยครับ เจอหน้าแฟนเก่าซะงั้น มันจะบังเอิญไปหรือเปล่าก็ไม่รู้ แฟนเก่าคนนี้คือคนที่ผมคบด้วยนานที่สุด แต่ก็เลิกกันไปเมื่อปีที่แล้ว ก็เลิกกันด้วยดีไม่ได้มีอะไรติดค้างเหมือนอย่างคู่ไอ้พาย

 

คือไอ้ต็อปมันไม่รู้เรื่องนี้หรอกครับ ผมก็อุตส่าห์ตีเนียนไม่ทักเธอแล้วนะ แต่เธอก็ดันหันมาเจอผมเข้าพอดี ไอ้ห่าพายแม่งร้องโอ๊ะ...แล้วก็ยกมือขึ้นตบบ่าผมสองสามที ก่อนที่มันจะไปจัดการเรื่องที่พักกับคนของพ่อมัน ทิ้งให้ผมอยู่เผชิญหน้ากับผู้หญิงที่ดูเหมือนว่าจะอันตรายมากพอตัว

 

เจอหน้ากันปั๊บเธอก็วิ่งเข้ามากอดผมแน่น ทำเหมือนตอนที่เรายังคบกัน ตอนที่เลิกกันนั้นเราตกลงกันว่าจะเป็นเพื่อนที่ดีต่อกัน แต่ก็ต่างคนต่างแยกย้ายกันไป เราเรียนคนละที่ครับเลยไม่ค่อยเจอหน้ากันเท่าไหร่ เธอชื่อ กิ๊บเป็นผู้หญิงที่ค่อนข้างเซ็กซี่ เปิดเผย ร่าเริง สวยและฉลาด ก็ครบสูตรแหล่ะครับ แต่ถามว่าทำไมถึงเลิกกันอันนี้ตอบไม่ถูกเหมือนกันว่ะ

 

บางทีอาจจะเพราะว่าคนที่เกิดมาเพื่อคู่กับผมคือไอ้คนที่มันยืนเตี้ยอยู่ตรงหน้าผมก็ได้มั้ง

 

ไอ้ต็อปแม่งมองหน้าผมทันทีเลยครับ มันมองหน้าผมแล้วมองกิ๊บที่กอดผมแน่น ผมส่ายหน้าบอกกับมันว่ากูไม่รู้เรื่องนะเว้ย มันก็ทำแค่มองไม่ได้พูดอะไร ก่อนที่เราจะมาคบกันมันเคยบอกว่าให้ผมไปจีบคนอื่นได้ มันแฟร์ๆ แต่ตอนนี้มันไม่ใช่แบบนั้นแล้ว มันขี้หวงมากแบบเว่อร์ๆ จนผมนึกไม่ถึง แต่มันก็ไม่ได้แสดงออกแบบงี่เง่าจนน่ารำคาญ มันจะนิ่งแล้วรอชิ่งใส่ผมทีเดียวตอนที่เราอยู่ด้วยกัน

 

ผมแงะกิ๊บออกจากตัวผม เธอก็พูดนั่นพูดนี่ทักทายอยู่สักพักก็แยกจากไป ไอ้ต็อปมันกอดอกมองหน้าผมแล้วบอกว่าอยากเข้าที่พักแล้ว พอไปถึงมันผลักผมลงบนเตียงเลยเว้ย มือมันกระตุกคอเสื้อของผมขึ้นมาแล้วมันก็ก้มลงมาจูบผมอยู่นานสองนาน พร้อมกับบอกผมว่ามันหึง มันหวง ผมเป็นของมันแค่คนเดียว

 

เพิ่งรู้นะว่าเวลาที่มันหึงแล้วผมจะได้กำไรแบบนี้ หลังจากนี้พ่อจะทำให้หึงจนมันหน้ามืดเลยดีมั้ย หึๆ

 

แล้วเราสองคนก็นัวกันตามประสาคู่รักที่มีดีกรีความหื่นแรงแซงหน้า 3G นัวกันไป นัวกันมา พลิกกันอยู่บนเตียงดีๆ ไอ้ต่อมันก็พุ่งเข้ามาในห้อง เราสองคนชะงักกึกแล้วต่างก็มองไปที่ไอ้ต่อที่มันต่อล้อต่อเถียงกับประตู...ไม่ดิ มันต่อล้อต่อเถียงกับไอ้พายที่อยู่ด้านนอกต่างหาก

 

คือไอ้ห่าต่อแม่งโคตรเอ๋อแดกครับ ถ้าผมไม่แสดงตัวว่ามีคนอยู่ในห้องมันก็คงเล่นไล่จับกับผัวมันไม่เลิก

 

 พอมันออกไปผมกับไอ้ต็อปก็แยกกันเพราะอารมณ์มันสะดุดไปแล้ว ก็มานั่งคุยกันดีๆ ให้มันเข้าใจ ต็อปมันเข้าใจอะไรไม่ยากแต่มันชอบกวนประสาทไปอย่างนั้นเอง ทุกอย่างก็ลงเอยด้วยดีแหล่ะ เพราะว่ามันไม่ได้มีห่าอะไรจริงๆ

 

 

 

 

วกกลับเข้ามาสู่สถานการณ์ปัจจุบันทันด่วน ไอ้ต็อปมันทิ้งตัวลงนั่งบนพื้นทรายเรียบร้อยแล้ว ผมเดินมาหยุดตรงหน้ามันพร้อมกับนั่งยองๆ มองหน้ามันด้วยความรักแบบสุดๆ

 

“อย่าดื้อดิครับ เดินเล่นให้ตาสว่างเร็วๆ ไอ้ดื้อ...ลุกขึ้นมาเร็วๆ ต็อป” ผมจับแขนมันแล้วพยายามจะยื้อตัวมันให้ลุกขึ้นมาจากพื้นทราย มันทำหน้ายุ่งๆ พร้อมกับส่ายหน้าไปมา ไม่ยอมจะลุกท่าเดียว

 

“พี่โก้จะไปเข้าใจอะไรกันเล่า คนโดนมาทั้งคืนมันเมื่อยแล้วก็เจ็บนะเว้ย ใครเค้าจะมีอารมณ์มาเดินเล่นทอดน่องให้มันกระเทือนครับพี่” มันประชดผมอยู่ผมรู้ ก็เห็นหลังจากที่ผ่านศึกมาด้วยกัน ตอนเช้ามันก็เดินได้ปกติดีอยู่ทุกครั้ง มันอ้างไม่อยากมาเดินเล่นมากกว่า

 

“มาเที่ยวทั้งทีต้องซึมซับบรรยากาศว่ะต็อป แต่ถ้าไม่อยากเดินก็ไม่ต้องเดินก็ได้ มาๆ ขี่หลังกู” ผมนั่งยองๆ หันหลังให้มัน เท่านั้นแหล่ะครับหน้าแทบจะทิ่ม มันเล่นกระโจนมาเต็มแรงแต่ก็ยังพอทรงตัวไหว ไม่อย่างนั้นพากันคะมำหน้าทิ่มลงไปแน่ๆ แล้ว

 

“แฟนใครวะโคตรน่ารัก...รักเลยแบบนี้” มันกอดคอผมแล้วขย่มตัวอยู่ทางด้านหลังของผม อยากจะเขกหัวมันจริงๆ ไหนว่ากระเทือนแล้วที่แกล้งกูอยู่นี่คืออะไรวะต็อป

 

“แฟนใครไม่รู้แต่รู้ว่าเป็นผัวมึงอ่ะต็อป เลิกขย่มสักที กูรู้สึกขึ้นมาลากลงไปแดกในน้ำนะจะบอกให้” ผมจับขามันดีๆ แล้วพามันเดินไปตามชายหาด ยามเช้าแบบนี้ค่อนข้างเงียบสงบ มีนักท่องเที่ยวเดินเล่นกันประปราย

 

“ก็ดีนะพี่โก้ เรายังไม่เคยเอากันในน้ำเลยนะพี่ ไว้คืนนี้มาลองมั้ย...” มันชะโงกหน้ามาถามผมอย่างจริงจัง บางทีเวลาที่ผมประชดใส่มันมันก็ทำเป็นไม่รู้เรื่องแล้วหันมากวนประสาทผมอย่างนี้นี่แหล่ะ

 

“ต็อป...มึงสงบจิตสงบใจหน่อยก็ดีนะ อย่าหื่นมากกูเหนื่อย อีกอย่างมาเที่ยวแบบนี้ควรพักผ่อนให้เต็มที่เว้ย...”

 

“โห่...ตอนแรกพี่โก้ก็ตั้งใจมาเปิดซิงต็อปที่ไร่เลย์เหมือนกันนั่นแหล่ะ แบบนั้นเค้าเรียกว่าพักผ่อนที่ตรงไหนกัน...” มันเอาคางเฉาะที่ไหล่ของผมไม่แรงมากแต่คางมึงแหลมครับไอ้ต็อป กูเจ็บมั้ยลองทายดิ

 

“ย้อนทุกเม็ด เก็บทุกหน่วยเลยนะครับเมีย แต่ก็เอาเหอะ...เพราะมึงน่ารักกูเลยไม่อยากขัดใจเท่าไหร่” ผมหันไปยิ้มพร้อมกับยักคิ้วให้มัน ไอ้ต็อปมันกอดคอผมแล้วเกยคางลบบนแขนตัวเองพร้อมกับส่งยิ้มคืนกลับมาให้

 

ตั้งแต่ที่เราสองคนเป็นของกันและกัน พูดแบบเข้าใจง่ายๆ ก็คือได้เสียเป็นเมียผัวกันแล้ว ดูเหมือนว่าระหว่างเรามันจะมีบางสิ่งบางอย่างที่ชัดเจนมากขึ้น...นั่นก็คือความหื่น

 

ไอ้ต็อปมันเป็นคนที่ค่อนข้างเซ็กส์จัด มันเป็นคนความรู้สึกไวมากๆ มากจนบางทีก็ตามอารมณ์มันไม่ทันเหมือนกัน ส่วนผมเองก็ไม่ใช่พ่อพระ ไม่ใช่พระอิฐพระปูนที่มีอะไรชวนให้มอง ชวนให้ลิ้มลองอยู่ตรงหน้า แล้วจะสามารถใจแข็งไม่แตะต้องมันได้

 

มันไม่ใช่ว่ะ...

 

.

.

.

 

“ต็อป...เคยคิดมั้ยว่าตัวเองจะมารักกับผู้ชายแบบนี้...” อยู่ๆ ผมก็อยากจะรู้ว่ามันคิดอะไร เราสองคนคุยกันทุกเรื่องก็จริงอยู่ แต่ก็ยังคงมีบางเรื่องที่มันเพิ่งจะนึกออก เพิ่งจะเอ่ยปากถาม

 

“ก็มีตอนที่คิดว่าชอบพี่ปอ...อะไรเล่าพี่โก้ต็อปเจ็บนะ เงยหัวมาโขกต็อปไมอ่ะ ก็ตัวเองถามเองนี่” มันโวยวายพร้อมกับฝังเขี้ยวลงบนไหล่ผมเพื่อเป็นการแก้แค้นที่ผมทำให้มันเจ็บตัว ก็แอบหมั่นไส้เวลาที่มันพูดถึงพี่ชายไอ้ต่อแบบนี้

 

“กูหมั่นไส้...” ผมตอบออกไปแบบนั้น เลยโดนมันดึงหูอยู่หลายที มันหัวเราะอย่างชอบใจที่ผมยินยอมพ่ายแพ้ให้แก่มันในที่สุด

 

“เมื่อก่อนก็ไม่ได้คิดว่าจะมีใครสักคนที่ชอบได้มากกว่าพี่ปอหรอกนะ แต่ตอนนี้รู้แล้วว่ามี...ก็พี่โก้ไง รักนะเว้ย” มันกระซิบบอกรักผมพร้อมกับกดจมูกลงบนแก้มของผมเบาๆ ไม่ยิ้มไม่ได้จริงๆ เจอไอ้ต็อปมันบอกรักแต่เช้าแบบนี้

 

“เออ...กูก็รักมึงครับ” ผมยิ้มกับตัวเองแล้วพากันเดินเล่นไปตามริมหาด ไม่ได้พากันเดินเล่นดิ แบกมันเดินไปเรื่อยๆ ต่างหาก มันชี้นกชี้ไม้ชี้ทุกสิ่งที่มันเห็น ส่งเสียงเจื้อยแจ้วไม่หยุดปาก

 

ไหนวะเพล์บอยตัวพ่อที่ฟันสาวมาไม่ถ้วน ไอ้ตัวแสบที่เปลี่ยนผู้หญิงเกือบจะรายวัน คนที่ใครต่อใครพากันขนานนามว่าร้ายกาจมากมาย

 

ผมเห็นแค่ไอ้ตัวแสบของผม คนที่ผมรักมากอย่างไม่มีเหตุผล ผมยอมตามใจมันทุกอย่าง มันจะทำอะไรก็ทำไปถ้ามันไม่เดือดร้อนใคร มันอยากได้อะไรผมก็สามารถหามาให้มันได้ทั้งนั้น แต่มันไม่ค่อยเรียกร้องอะไรหรอกครับนอกจากเรื่องอย่างว่า

 

ก็รู้ๆ กันว่ามันแรงแค่ไหน มันร้ายไม่ใช่ย่อยนะไอ้ดื้อเนี่ย แต่มันร้ายกับผม แรงกับผมแค่คนเดียวเท่านั้น ผมยอมรับในสิ่งที่มันเป็นได้ คนอื่นจะรับได้หรือไม่ได้ยังไงก็ช่าง ผมไม่สนใจหรอก ผมสนแค่สิ่งที่ทำให้มันมีความสุขเท่านั้น

 

 

“พี่โก้ๆ ฝรั่งอาบแดดอ่ะพี่ โห...โคตรขาว โคตรอึ๋ม...บึ้มมาก” มันชี้ให้ผมดูสาวๆ นอนอาบแดดยามเช้าที่ริมหาด สายตามึงช่างสอดส่องมากครับไอ้เด็กหื่น ผมพยักหน้ารับอย่างไม่ใส่ใจเท่าไหร่ อยากส่องอะไรมึงส่องไป แค่อยู่ในสายตากูก็พอ

 

“พี่โก้ไม่รู้สึกอะไรเลยหรอวะ ตู้มๆ ทั้งนั้นเลยนะพี่” มันถามผมด้วยความสงสัย เออ...นั่นดิ ทำไมวะ ทำไมผมไม่ได้รู้สึกอะไรเลย ไม่เห็นจะมีความรู้สึกอะไรเกิดขึ้นเลยสักนิดนึง ผมไม่ได้ตายด้านนะ แต่มันก็ไม่ได้รู้สึกอะไรจริงๆ

 

“มึงลองลงไปนอนแก้ผ้าอาบแดดที่ริมหาดดิต็อป เผื่อกูจะรู้สึก...” ผมแกล้งเย้ามันเล่น มันตีไหล่ผมเบาๆ

 

“แน่ใจหรอว่าจะให้ทำแบบนั้นจริงๆ ต็อปอ่ะกล้านะเว้ย แต่ไม่กลัวคนมองหรอ ไม่หวงต็อปหรอพี่โก้...”

 

“เออ!! ก็จริง ขืนมึงลงไปแก้ผ้าแบบนั้นใครลากไปแดกพอดี เก็บไว้แก้ให้กูดูก็พอละต็อป” ผมสอดมือเข้าที่ข้อพับขาของมันพร้อมกับขยับมันให้ดีๆ เราสองคนเดินมาไกลจากที่พักพอสมควร ตลอดเส้นทางก็มีคนมองมาทางเราตลอดๆ แน่นอนว่ามันเป็นเรื่องธรรมดาที่จะมีคนมอง

 

หนึ่ง...เพราะผมหน้าตาดีแบบจริงจัง

 

สอง...เพราะไอ้ต็อปมันน่ารัก

 

สาม...เพราะไอ้ต็อปมันขี่หลังผมอยู่

 

สี่...เพราะว่าเราเป็นผู้ชายทั้งคู่

 

และห้า...ไอ้ห่าต็อปมันนัวผมมากๆ เดี๋ยวหอม เดี๋ยวกัด เดี๋ยวแกล้ง สารพัดสารเพที่ชวนให้คนมองมาแบบห้ามไม่ได้

 

“พี่โก้เมื่อยยัง ต็อปลงเดินเองดีกว่า ตาสว่างแล้ว...” ว่าแล้วมันก็กระโดดลงจากหลังของผม มันตัวเบาจะตายไปแต่เข้าใจมั้ยว่าอารมณ์ของคนที่แบกมานานมันย่อมเมื่อยเป็นธรรมดา

 

“ต็อป...สัปดาห์หน้าก็งานแต่งงานของพี่ชายไอ้ต่อแล้วนะ...มึงจะไปมั้ย” ผมรู้ว่ามันไม่ได้คิดอะไรกับเค้าแล้ว แต่ที่ผมไม่รู้ก็คือว่าความรู้สึกของมัน ไม่รู้ว่ามันกล้าพอที่จะไปเผชิญหน้ากับเค้าหรือยัง มันหนีหน้าเค้ามาเป็นเดือนๆ แล้ว เห็นไอ้ต่อบอกว่าแม่ของมันบ่นคิดถึงต็อปอยู่บ่อยครั้ง

 

“ไปดิ...ต็อปต้องไปอยู่แล้ว พี่ชายแต่งงานทั้งคน” มันหันมายิ้มให้กับผม ผมยกมือขึ้นลูบหัวมันพร้อมกับตบปุๆ อย่างเป็นกำลังใจให้ มันก้าวผ่านความรู้สึกที่สับสนนั้นมาได้แล้ว...ก็ดีแล้ว

 

“ต็อปหนีหน้าพี่ปอมานานแล้ว เลยพลอยทำให้แม่เป็นห่วงไปด้วย ต็อปคิดถึงแม่ไม่รู้ว่าท่านเป็นยังไงบ้าง ตั้งแต่ที่ท่านออกจากโรงพยาบาลมาก็ไม่ได้ไปเยี่ยมเลย มีแค่ถามไถ่กันผ่านโทรศัพท์เท่านั้น” เราสองคนเดินเคียงกันมาตามทางเพื่อกลับที่พัก ตอนนี้แดดเริ่มแรงแล้ว อากาศดีๆ เริ่มแทนที่ด้วยความร้อนระอุ

 

“ก็ดีแล้ว...กูไม่สนับสนุนให้มึงหนีตลอดไปหรอกต็อป พี่ชายไอ้ต่อเองเค้าก็คงไม่ได้รู้สึกดีนักหรอกกับการที่มึงหายหน้าไปนานแบบนี้” ผมยกมือเท้าลงบนไหล่ของไอ้ต็อปแล้วหันไปมองหน้ามันแบบจริงจัง

 

“ไม่ต้องกังวลหรือว่าคิดอะไรมากมายเกินความจำเป็นหรอกต็อป...กูจะไปเป็นเพื่อนมึงเอง” ผมไม่สนหรอกว่าเค้าจะเชิญหรือว่าไม่เชิญผม ผมสนแค่ว่าผมจะไปเป็นเพื่อนไอ้ต็อปก็เท่านั้น

 

“พี่โก้นี่ใจดีจัง...ต็อปโคตรโชคดีเลยที่ได้พี่โก้มาเป็นคนรักเนี่ย...รักต็อปไปนานๆ นะพี่โก้...” มันเงยหน้าขึ้นมายิ้มจนตาแทบปิด ผมยีหัวมันเบาๆ แล้วกอดคอมันแน่นๆ

 

“ไม่จำเป็นที่มึงต้องร้องขอหรอกต็อป เพราะว่ากูยินดีและเต็มใจที่จะทำแบบนั้นอยู่แล้ว กูรักมึงมากจนไม่รู้ว่ามันจะสิ้นสุดตรงไหน...”

 

“โก้!!! คำพูดซึ้งๆ ของผมสะดุดลงเมื่อมีเสียงเรียกดังขึ้นมา พร้อมกับร่างที่ตรงเข้ามากอดแขนผมแน่น แทรกระหว่างผมกับไอ้ต็อป ทำเอามันเซไปหลายก้าว ผมมองหน้าผู้หญิงที่วิ่งเข้ามาเกาะแขนผมด้วยสายตานิ่งๆ

 

“เจอกันแต่เช้าเลยเนอะ โก้นี่ยังชอบตื่นเช้าไม่เปลี่ยนเลยอ่ะ...มาเดินเล่นกับน้องชายหรอ” กิ๊บส่งยิ้มมาให้กับผมแถมยังเกาะแขนผมเสียแน่น ไม่รู้ว่ามาอารมณ์ไหนของเค้า ทำเหมือนตอนที่เรายังเป็นแฟนกัน ทั้งๆ ที่ห่างกันไปเป็นปีๆ แล้วแท้ๆ

 

ผมมองเลยไปยังไอ้ต็อปที่ถูกเปลี่ยนฐานะมาเป็นแค่น้องชายของผม มันเอียงคอมองเท่านั้นไม่ได้มีทีท่าอะไรทั้งสิ้น มันคงกำลังเก็บอารมณ์คงอยากรู้ว่าผมจะทำอย่างไรต่อไป

 

“ก็ตื่นเช้าแบบนี้จนชิน ว่าแต่กิ๊บเหอะตื่นเช้าแบบชาวบ้านเค้าเป็นตั้งแต่เมื่อไหร่” ผมแกะมือของเธอออกเสียก่อน ก่อนที่เธอจะพยายามเอาอกตู้มๆ ของเธอมาเบียดแขนผมมากเกินไป เดี๋ยวไอ้เด็กบางคนมันจะหึงโหดขึ้นมาซะก่อน

 

“โหย!! พูดแบบนี้กิ๊บเสียเหอะโก้ ว่าแต่น้องชายโก้ชื่ออะไร ไม่เคยรู้ว่ามีน้องชายนะ รู้แค่ว่ามีน้องสาว...”

 

“อ๋อ...ไอ้เด็กนี่ชื่อต็อป...สต็อปน่ะ” ผมเอื้อมมือไปคว้าคอเสื้อของไอ้ต็อปเข้ามาใกล้ๆ แล้วกอดคอมันเอาไว้ ยกมือขึ้นลูบหัวมันเบาสองสามที มันทำเพียงแค่ยกยิ้มให้กับกิ๊บชั่วครู่ แล้วทำหน้านิ่งตามเดิม

 

“น่ารักจังเลยอ่ะ...ลูกพี่ลูกน้องหรอโก้ กิ๊บไม่เคยเห็นโก้เคยพูดถึงเลย...”

 

“น่ารักใช่ป่ะ...จีบตั้งนานกว่าจะได้มา...” ผมกอดคอไอ้ต็อปเอาไว้ไม่ห่าง กิ๊บมองหน้าผมแบบแปลกใจเล็กน้อย คงสะกิดใจกับคำพูดของผมสินะ

 

“หืม...นี่กิ๊บฟังผิดไปหรือว่ายังไง...”

 

“ไม่ผิดหรอก นี่อ่ะแฟน...เป็นคนรักและก็รักมากๆ ด้วย” ผมแนะนำฐานะที่ถูกต้องของไอ้ต็อปให้กิ๊บรับรู้ มันเอียงคอมองหน้าผมด้วยสีหน้าที่ดูแปลกใจไม่น้อย ผมไม่อายหรอกที่จะแนะนำกับใครๆ ว่ามันเป็นอะไรกับผม ผมเป็นคนแบบนี้ ไม่แคร์ใครหรอกนอกจากความรู้สึกของคนที่ผมรัก

 

“โห...ชัดเจนไม่เคยเปลี่ยนเลยนะโก้...” เธอยิ้มให้กับผม ยิ้มให้กับไอ้ต็อป มันมองหน้าผมนิ่งๆ แต่ก็ยิ้มจางๆ ให้กับกิ๊บ มันกำลังคิดอะไรอยู่วะผมล่ะอยากจะรู้จริงๆ

 

“นี่ก็สายแล้วป่านนี้ไอ้พายมันน่าจะตื่นแล้ว ยังไงเราขอตัวก่อนแล้วกัน...” ผมล่ะอยากกลับห้องจริงๆ ทั้งร้อนจากแดด ร้อนจากพลังงานบางสิ่งที่มันแผ่ซ่านมาจากไอ้ต็อป

 

“โอเค...กิ๊บเองก็จะกลับที่พักเตรียมตัวเดินทางกลับแล้วเหมือนกัน” เธอยักคิ้วให้ผม ผมว่ากิ๊บไม่ได้มีเจตนาอะไรหรอก เธอนิสัยแบบนี้เอง เป็นคนที่เปิดเผย เฟรนด์ลี่ อัธยาศัยดี แต่ติดตรงที่ถึงเนื้อถึงตัวไปหน่อย แต่ก็สิทธิ์ของเค้าแล้วหล่ะ เพราะเราเลิกกันไปแล้ว ผมจะไม่เข้าไปยุ่งวุ่นวายอะไรกับเค้า

 

“เดี๋ยวพี่โก้...” เออ เหมือนลืมไปเลยว่าไอ้ต็อปมันพูดได้ ตั้งแต่ที่กิ๊บโผล่เข้ามาขัดบทสนทนาซึ้งๆ ของเราสองคน มันก็เงียบใบ้แดกไม่ยอมพูดยอมจาอีกเลย พอผมออกปากขอแยกตัวกับกิ๊บเดินกันมาได้สองก้าวมันก็คงนึกขึ้นได้มั้งว่ามันมีปาก

 

“พูดได้ด้วยเว้ย...กูนึกว่ามึงถ่านหมด กะว่าจะกลับไปเปลี่ยนถ่านให้ที่ห้อง” มันมองค้อนผมด้วยสายตาที่ดูเคืองๆ ที่ผมไปเย้ามันแบบนั้น

 

“เดี๋ยวเก็บไว้รวบยอดที่เดียวตอนนี้ขอไปคุยกับพี่สาวคนสวยนั่นก่อน...” มันพูดจบก็พาขาสั้นๆ ของมันวิ่งเข้าไปหากิ๊บ เห็นมันพูดอะไรกับกิ๊บแค่ไม่นาน แล้วก็วิ่งกลับมา กิ๊บหันมาส่งยิ้มให้เราทั้งสองคน ก่อนที่เธอจะโบกมือลาแล้วเดินจากไป

 

“อะไร...แอบนินทากูกันรึเปล่า นิสัยน่ากลัวทั้งคู่” จะว่าไปแล้วสองคนนี้นี่นิสัยคล้ายๆ กันนะ แต่ต็อปมันน่ารักกว่า มันขี้อ้อน ในขณะที่กิ๊บค่อนข้างเอาแต่ใจ แต่อย่าไปพูดถึงมากเลยเดี๋ยวไอ้ต็อปมันจะงอนหาว่าพูดถึงแต่แฟนเก่า

 

“ไม่ได้นินทาเว้ย แค่ไปขอบคุณเค้า...”

 

“หืม! ขอบคุณกิ๊บ ขอบคุณเรื่องอะไรวะ” ผมถามอย่างไม่เข้าใจ มันจะไปขอบคุณเค้าทำไมวะ แล้วอะไรคือการยิ้มอ้อนพร้อมเดินเข้ามากอดแขนกูแน่นแบบนี้วะต็อป อารมณ์มึงเปลี่ยนไวนะ บางทีกูก็ตามไม่ทันเหมือนกัน

 

“ก็ขอบคุณที่เค้าเลิกกับพี่โก้ไปไง ทำให้พี่โก้ได้มาเจอกับต็อป ทำให้เราได้มารักกัน...ก็เท่านั้น” มันยักคิ้วพร้อมกับเขย่งแบบสุดปลายตีนเพื่อที่จะมาหอมแก้มผม เห็นแล้วทั้งขำทั้งอนาถใจ ต้องก้มลงไปให้มันหอมแบบทั้งเอือมทั้งเอ็นดูกับความน่ารักของมัน

 

“มึงอ่ะต้องขอบคุณกูต่างหาก...เพราะถ้ากูไม่รักมึง ต่อให้กูเลิกกับใครมันก็ไม่สำคัญหรอก...” ผมยิ้มให้กับมัน ก้มหน้าลงไปหอมแก้มแม่งกลางชายหาดเลย ใครอยากมองมองไป คนเค้ารักกันจะตายห่าอย่ามาทำเป็นอิจฉาครับมันบาป

 

“ขอบคุณครับ...สุดที่รัก” มันจะน่ารักไปเพื่ออะไร ใครอยู่ใกล้ไอ้ต็อปแล้วไม่หวั่นไหวนี่ตายด้านฉิบหายอ่ะบอกตามตรง ความน่ารักของมันมีมากจนผมไม่รู้เหมือนกันว่ามันสิ้นสุดที่ตรงจุดไหน แต่ขอบอกเลยว่าต่อให้มันมีมากแค่ไหน ผมก็พร้อมที่จะรับมันเอาไว้

 

“กูก็รักมึงครับ...รักที่สุด

 

……….100%..........

 

รณรงค์ให้คนอ่านยุ่งนักที่เล่นทวิตเตอร์ช่วยติดแท็ก #ยุ่งนัก เวลาที่พูดถึงนิยายเรื่องนี้ เกรทจะตามไปส่องค่ะ ^^

ก่อนอื่นต้องบอกก่อนว่า สถานที่ ตัวละคร ทุกสิ่งอย่างเป็นการสมมติขึ้นมานะคะ บางสถานที่อิงจากการหาข้อมูลทางเน็ต เพราะว่าครั้งนี้ไม่ได้ไปเองเลยอาจจะอธิบายออกมาไม่ชัดเจนเท่าไหร่ ต้องขออภัยหากผิดเพี้ยนไปบ้าง T^T

ยุ่งนักปิดจองวันที่ 1 กย. นะคะ เกรทพิมพืตามจำนวนสั่งนะคะ อาจจะไม่ได้พิมพ์เผื่อเยอะ เพราะยอดสั่งจองไม่ดีเท่าไหร่ ไม่กล้าเผื่อมาก ใครรักน้องต่อ อยากเก็บเอาไว้ก็ลองไปดูรายละเอียดกันนะคะ

เจอกันตอนหน้าค่ะ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 71 ครั้ง

15,978 ความคิดเห็น

  1. #15956 nin28041992 (@nin28041992) (จากตอนที่ 62)
    วันที่ 22 พฤศจิกายน 2561 / 10:12
    ชักเจนน่าอิจมากกกก
    #15956
    0
  2. #15879 นายแมวน้ำ (@watmaka) (จากตอนที่ 62)
    วันที่ 6 มิถุนายน 2560 / 04:02
    แหม่ ชัดเจนแบบจริงจัง
    #15879
    0
  3. #15493 meepooh2499 (@meepooh2499) (จากตอนที่ 62)
    วันที่ 29 มีนาคม 2558 / 00:01
    ตายเลย เจอะบุรุษรักเมียทั้ง2 ^\\^
    #15493
    0
  4. วันที่ 11 สิงหาคม 2557 / 13:39
    น้ำปั่นน่ารัก
    #14828
    0
  5. #14017 JENNYHA (@jennyha) (จากตอนที่ 62)
    วันที่ 29 เมษายน 2557 / 21:11
    หวานนนนนน
    #14017
    0
  6. #13209 Hiro Hiro Shi (@hiroshi1234) (จากตอนที่ 62)
    วันที่ 26 มีนาคม 2557 / 00:22
    ตกใจชื่อตอน อะเระ!! Pie&Koh #ไม่ใช่ละ 555
    #13209
    0
  7. วันที่ 19 มกราคม 2557 / 00:05
    โอ้ยยย หวานเหลือเกิ๊นนน -/-
    #12592
    0
  8. #11401 LooknamTK (@looknamjaa) (จากตอนที่ 62)
    วันที่ 26 พฤศจิกายน 2556 / 01:17
    ต่อติดพี่พายยยยยยย เวลานอนต้องมีพี่พายกอดดดดดดดด ><

    พี่โก้ต็อปนี่ชัดเจนมากอ่าาาาาาา :)
    #11401
    0
  9. #11287 Mysterious (@World27) (จากตอนที่ 62)
    วันที่ 20 พฤศจิกายน 2556 / 05:13
    ต็อปกับต่อ แกสองคนทำของใส่พี่ๆชัว

    หลงจนโงหัวไม่ขึ้นทั้งคู่เลยเว้ย
    #11287
    0
  10. #10509 Bullet killer (@withdestiny) (จากตอนที่ 62)
    วันที่ 25 ตุลาคม 2556 / 16:12
    ยังย้ำคำเดิมผู้ชายแบบพี่โก้เซเว่นมีมั้ยยยยยยยยยยยยยย
    #10509
    0
  11. #10439 อั๊ยตัวป่วน (@buleeye) (จากตอนที่ 62)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2556 / 22:58
    เอ้า หลงได้ก็หลงกันไป เลนนะทั้งพี่พายทั้งพี่โก้ ฮา..มีภรรยาน่ารัก น่าเอ็นดูแบบนี้หลงได้ก็หลงกันไป ฮิ้วววววววว><
    #10439
    0
  12. #10098 shshshx (@shxtaop) (จากตอนที่ 62)
    วันที่ 11 ตุลาคม 2556 / 11:03
    กลัวแบบที่พี่พายคิดอ่าาา พ่อพี่พายอย่าทำแบบนั้นเลยนะ
    ต่ออย่าปากแข็งเลยนอนไม่กลับเพราะไม่มีพี่พายกอดก็บอกมาเถอะ
    พี่โ้ก้ต๊อปก็หวานไม่แบ่งปันใครเลย ตีอปอ้อนตลอด
    หึงโหดดมาก เป็นการลงโทษที่ใครก็อยากโดนลงโทษ
    #10098
    0
  13. #9970 SuJuHanHyuk (@loveloveyaoi) (จากตอนที่ 62)
    วันที่ 8 ตุลาคม 2556 / 02:09
    อ๊ายยยยย



    น่ารักอ่าาาาาาาาาาาาา
    #9970
    0
  14. #9757 aj68 (@ai68) (จากตอนที่ 62)
    วันที่ 4 ตุลาคม 2556 / 22:26
    ตอนแรกว่า พายต่อ หวานกันแล้วนะ พอพาร์ทถัดมาเจอ โก้ต็อป นี่ชิดซ้ายเลย
    #9757
    0
  15. #9380 I'm sone M.Seo >O< (@lovelymylonelyfk) (จากตอนที่ 62)
    วันที่ 30 กันยายน 2556 / 21:28
    หวานแบบจัดเจนค่ะ >///<
    #9380
    0
  16. #9089 nunyjan (@nunymind) (จากตอนที่ 62)
    วันที่ 21 กันยายน 2556 / 21:57
    หวานและชัดเจนมากจริงอะไรจริง 
    #9089
    0
  17. #9081 nunyjan (@nunymind) (จากตอนที่ 62)
    วันที่ 21 กันยายน 2556 / 20:18
    หวานและชัดเจนมากจริงอะไรจริง 
    #9081
    0
  18. #8203 BabyU (จากตอนที่ 62)
    วันที่ 27 สิงหาคม 2556 / 15:50
    หวานแบบไม่ต้องเติมน้ำตาลแล้วจ้า หวานสุดนะเออ >/////<

    ปวดแก้มไปหมดล่ะเนี่ย หุบยิ้มไม่ได้เลยจริงๆ
    #8203
    0
  19. #8076 Whatever it is (@oil-sup) (จากตอนที่ 62)
    วันที่ 24 สิงหาคม 2556 / 17:48
    มาม่าเบย
    #8076
    0
  20. #8030 -dark angel- (@areeyafah) (จากตอนที่ 62)
    วันที่ 23 สิงหาคม 2556 / 15:26
    หวานไม่แคร์สื่อ
    หวานเวอร์
    หวานจนมดขึ้นอ่ะ
    #8030
    0
  21. #7921 MIZZ-MAY (@mizz-may) (จากตอนที่ 62)
    วันที่ 18 สิงหาคม 2556 / 20:09
    อร๊ายยยยยยยยยย อะไรคือต็อปหึง????  แม่เจ้า ...คือแบบดูท่าทางต็อปก็พอเข้าใจอะ
    ว่าถ้าเป็นแฟนแล้วน่าจะง้องแง้งขี้หึงแต่ อาการขี้หึงคุณเธอมันช่าง  โหวววววววว 
    ลากพี่โก้ลงเตียงเนี่ยนะ???
      ป๊าด ไม่ใช่ต็อปคิดไม่ได้นะ5555  แต่!!!!!!!!  ต่อลูก 
    ไปเข้าห้องเค้าทำไม  โห่ว ..... ต็อปอดเลย
    555  พี่โก้ก็นะ เดี๋ยวนี้ชักน่ารักใหญ่แล้ว
    (อะไรก็ดูดี)
    5555  ทำไม????  ทำไมแฟนเก่าพี่โก้ไม่ใช่เมย์ ......  เพราะอะไรเมย์จะเฉลยให้  
    เมย์ไม่เคยเป็นแฟนเก่า(พี่โก้) เพราะพี่โก้ไม่เคยมีแฟนใหม่  ฮริ้ววววววววววววว 
    >/////< 
    ไม่อยากได้จริงๆ  คิดไม่ได้นะมุกนี้เนี่ย555  แฟนเก่าพี่โก้ไม่ดราม่าใช่มะ??
    แต่...ต็อปวิ่งไปคุยไรอ่า  แค่อยากรู้  ฮู้ฮู  แค่ถามดู....
    555  ร้องแพลงอะไรนักหนา???

    #7921
    0
  22. #7920 MIZZ-MAY (@mizz-may) (จากตอนที่ 62)
    วันที่ 18 สิงหาคม 2556 / 20:07
    T^T  ทำไมเวลาอ่านความรู้สึกพี่พายแล้วโหวงแปลกๆทุกทีเลย....
    สงสารพี่พายอะ  กลัวจัง 
    T^T  พี่พายยอมที่จะเครลียร์เพราะต่อขอ
    แต่ก็ไม่คิดว่ามันจะดีขึ้น  เห้อ..งเรื่องนี้มันจะเคลียร์เมื่อไหร่อะ 
    ในเมื่อพ่อเค้าก็ไม่เห็นฟังพี่พาย  ส่วนพี่พายแม่งก็โคตรไม่ฟังใครเลย 
    - -*
    แถมใจร้อน  โผงผางอีกต่างหาก  เห้ออออออ แต่ถามว่าถ้าใครอยู่ในจุดเดียว
    พีพ่ายจะทำหน้าระรื่นยอมคุยกับพ่อแบบนั้นดีๆ หรือ???   แตกลงมันมีอะไรที่ลึกซึ้งกว่านี้ไหม???? 
    มีอะไรที่พี่พายมันเข้าใจผิดเองหรือเปล่า???  ไม่อยากให้พี่พายมันเข้าใจถูกมาตลอด 
    เพราะพี่พายกับพ่อคงปรับหากันไม่ได้แน่ๆ  เห้ออออออออ  เองพ่อยังไม่ทันเรื่องน้ำเข้ามาแทรก 
    เกลียดชื่อนี้จัง....
    - -*  5555555  อันนี้ความรู้สึกส่วนตัว  หุหุ   ย๊า!!!!!!!  ต่อ 
    ออกมาแบบนี้โคตรน่ารักเลยเหอะ ที่ว่าตื่นมไม่เจอเลยออกมาดูเนี่ย  หนาวออกดิ๊
    ไม่มีคนนอนกอด ถ
    55  โคตรน่ารักเลย  เข้าใจพี่พายมากอะว่าทำไมรักทำไมหลงต่อขนาดนี้
    >/////< คือ  บทจะอ้อนก็น่ารักชิบ  บทจะกวนก็สุดติ่ง  เห้ออออ  อะนะ 
    เห็นเบบนี้แล้วเขินชะมัด  ทำไมพี่พายน่ารักแบบนี้อ่า โอ๊ย...เดี๋ยวงุงิกันเดี๋ยวบู๊กัน 
    ที่สำคัญคือพี่พายมันเข้าถึงทุกบทบาท แต่โหดกับหื่นดูจะวินสุดนะ....แต่ถ้าบทหวานมาทีไร 
    เมย์เขินแดกทุกที
    55555  ชื่อตอน  ตรงกับพี่พายสุดๆ  ><  หลงเมียแบบ 
    เห้ออออออออ ให้เค้าหลงบ้าง

    #7920
    0
  23. #7843 แกงส้ม (จากตอนที่ 62)
    วันที่ 16 สิงหาคม 2556 / 15:24
    หวานทั้ง 2 คู่เลยอ่ะ
    #7843
    0
  24. #7809 ployshadow (@ployyou) (จากตอนที่ 62)
    วันที่ 15 สิงหาคม 2556 / 19:45
    จีบตั้งนานกว่าจะได้มา พี่โก้ตรงไปปะ
    55555555555
    #7809
    0
  25. #7754 Say'Jang_ELF411 (@kihaeorhaeki) (จากตอนที่ 62)
    วันที่ 13 สิงหาคม 2556 / 21:15
    #พายต่อ ใกล้จะได้บอกความจริงกับแม่แล้วสิน้าาาา ขอให้แม่ยอมรับบบบ แม่ต้องยอมรับอยู่แล้วล่ะนะ เพราะแม่รักต่อมากกกก แล้วแม่ก็รักพี่พายมากด้วย >< #โก้ต็อป น่าฮักกกกกกก ฟินนนนนจุง >< เขิน~~ บิดไปบิดมาจนที่นอนยับหมดแล้วววว หวานจนน้ำตาลเรียกพี่เลยน้าพี่เกรททททท แต่ต็อปยังคงหื่นแบบคงเส้นคงวา555555555 พี่ปอจะแต่งงานแล้วใช่มั้ยยยยยย~~ #ปอชาย นี้มีความลับใช่มั้ยยยย~ TT TT สู้ๆจ้าพี่เกรททททท ช่วงนี้คงจะเหนื่อยมากๆเลยสินะคะ หนูเป็นกำลังใจให้ค่า พักผ่อนบ้างน้าาา
    #7754
    0