OK!! I love U ♥ ยุ่งนัก...กูรักมึงก็ได้ [Yaoi][Boy's love]

ตอนที่ 60 : ☆OK! I love U ★... 48. จริงจัง

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 12,540
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 64 ครั้ง
    6 ส.ค. 56

 

            
48. จริงจัง

 

วะ...วะ...ว้าว...ตั้งแต่เกิดมาหน้าหล่อกว่ายี่สิบปียังไม่เคยมาเที่ยวกระบี่เลยครับ แต่ตอนนี้ด้วยความอนุเคราะห์จากคุณชายธราเทพและคุณชายณัฏฐกฤตเค้าหล่ะครับ

 

อ้อๆ บางทีคุณอาจจะสงสัยว่าคุณชายณัฏฐกฤตนี่คือใคร เค้าก็คือสามีของเพื่อนต็อป...ไอ้พี่โก้ยังไงล่ะครับ ฮ่าๆ

 

พูดถึงคู่นี้ผมขอฮาสวนกระแสทะเลสวยธรรมชาติสุดแทนน่าประทับใจเสียหน่อย วันนั้นที่ผมเมาแอ๋จนถูกพี่พายมันปู้ยี่ปู้ยำ(ซึ่งผมจำได้ว่าผมก็ยั่วมันไปไม่ใช่น้อย) ผมน่ะโดนมาบ่อยจนชาชินแล้วครับ แต่ไอ้ต็อปครับ...มันทำให้ผมรู้ว่ามันเพิ่งเสียตัวตกเป็นเมืองขึ้นให้กับพี่โก้ครั้งแรก แม่งหมกตัวอยู่แต่ห้องไม่ยอมไปเรียน ผมเป็นห่วงมันก็เลยเข้าไปหามัน มันก็เอาแต่บอกว่าไม่สบาย นอนห่มผ้าโผล่มาแค่หน้า ผมก็ได้แต่บอกให้มันกินยาจะได้หาย

 

ตกเย็นมาผมกับไอ้พี่พายพากันกลับมาที่ห้องเห็นสองคนผัวเมียเค้าต่อล้อต่อเถียงกันเรื่องมอมเหล้า ใครเอาใครไม่เอาอะไรนี่แหล่ะ ก็มองดูท่าเดินแปลกๆ ของไอ้ต็อป ผมก็รู้ได้ทันทีว่ามันเสร็จพี่โก้ หรือบางทีอาจจะเป็นพี่โก้ที่เสร็จมันก็ได้

 

ก็ไม่อะไรหรอกครับ แค่อยากบอกให้คุณๆ รู้กันว่าเพื่อนผมที่เคยไปเป็นสามีชาวบ้านเค้ามานับไม่ถ้วน ตอนนี้มาตกอยู่ในสถานะเดียวกันกับผมแล้วครับ...สถานะเมียจำเป็นนี่ไงครับ...หึ!

 

“หน้าตามึงเลวมากครับต่อ คิดเรื่องอะไรอยู่” พี่พายมันยกมือขึ้นมาพาดบ่าผมแล้วล็อคคอผมเข้ามาใกล้ๆ ห่างกูไม่ได้รึไงครับพี่พาย ขอกูนินทาเพื่อนรักหักเหลี่ยมโหดในใจก่อนได้มั้ยเล่า

 

นินทามันแบบออกเสียงให้มันได้ยินไม่ได้ครับ เพราะว่าผมอาจจะถูกมันยอกย้อนใส่แล้วเถียงมันไม่ทันเหมือนทุกครั้งก็ได้

 

“คิดไรเล่า ไม่มีอะไรหรอกก็แค่คิดว่าที่นี่สวยดี...รีสอร์ทของบ้านมึงสินะ” ความจริงไม่น่าถามนะครับ เพราะว่าอย่างที่รู้กันว่าบ้านพี่พายน่ะทำธุรกิจอะไร มันพยักหน้ารับแล้วเนียนหอมแก้มผมจนจมูกแม่งจมลงไปที่แก้มแบบโคตรแรง อะไรวะพี่พายมึงเคยอายชาวบ้านเค้าบ้างมั้ย

 

“มึงไม่คิดแต่กูคิด...วันนี้ทำไมมึงน่ารักจังวะต่อ น่ารักโคตรๆ” ผมว่าพี่พายมันแปลกๆ นะวันนี้ มันเอาแต่ชมผมอยู่ได้ คงไม่คิดจะมาทำมิดีมิร้ายกับร่างกายกูหรอกนะ ฝันไปเถอะว่ากูจะยอมให้มึงน่ะ กูจะมาเที่ยว มาเล่น มาพักผ่อน ไม่ได้มาให้มึงแดกนอกสถานที่

 

“ปล่อยกูดิพี่พาย กูหายใจไม่ออกนะเว้ย” ผมพยายาม ย้ำว่าพยายามครับ เพราะถ้าไม่พยายามให้มากๆ จะไม่มีทางสลัดพี่พายมันหลุดได้ ตอนนี้ผมอยากชื่นชมธรรมชาติสวยๆ ทีรายล้อมรอบที่พักที่เราจะมาพักสามวันสองคืน ซึ่งผมก็ไม่ค่อยแน่ใจเท่าไหร่ว่าผมจะได้พักหรือเปล่า

 

“คิดว่าน่ารักแล้วจะงี่เง่าเอาแต่ใจได้หรอวะต่อ...แต่ก็เอาเถอะกูจะปล่อยให้มึงชื่นชมธรรมชาติไปก่อน ไว้คืนนี้กูค่อยชื่นชมมึงก็ได้” ผมถึงขั้นสะดุดยอดหญ้าหน้าเกือบทิ่มลงไปกระแทกพื้นเล่น มึงจะชัดเจนไปไหนวะพี่พายว่าจะพากูมาแดกนอกสถานที่เนี่ย กูพยายามทำเป็นไม่รู้ไม่สนใจอยู่นะเว้ย

 

“กูถึงขั้นพูดอะไรไม่ออกเลยพี่พาย แล้วนี่ไอ้ต็อปกับพี่โก้ไปไหนวะ...” ผมว่าผมน่าจะเปลี่ยนเรื่องไปซะก่อน ก่อนที่พี่พายมันจะทำผมระเบิดตัวเองตายเพราะสายตาและรอยยิ้มของมันที่จ้องมองมาทางผมไม่วางตา

 

“มันเข้าไปในห้องพักแล้ว เหลือแค่เรานี่แหล่ะที่ยังเดินชมนกชมไม้ตามประสาคู่รักที่โคตรรักกันมากๆ” เออมันก็จริงที่ว่ารักกันมาก แต่กูข้องใจมากกว่าว่าสองคนนั้นมันเข้าไปกันตอนไหนวะ เมื่อกี้ยังเดินลงมาจากรถพร้อมกันอยู่เลย

 

“งั้นเราเข้าที่พักกันก่อนดีกว่าพี่พาย นั่งรถนั่งเรือมาตั้งนานอยากนอนเล่นแล้วอ่ะ” จะว่าไปแล้วรีบๆ ลากพี่พายมันเข้าที่พักน่าจะปลอดภัยกับตัวผมมากกว่านะ เพราะมันชอบแสดงความเป็นเข้าเจ้าของต่อผม ยิ่งถ้าเกิดมีใครมาหลงเสน่ห์อันยากจะต้านทานของผมแล้วมองผมจนไอ้พี่พายมันหงุดหงิด แม่งแทบจะแดกปากผมโชว์ชาวบ้านแล้ว

 

“เมื่อยมากมั้ยเดี๋ยวกูนวดให้” ผมเหล่ตามองหน้าพี่พายอย่างจับผิด อย่าหาว่าอย่างนั้นอย่างนี้เลยครับ ผมไม่สามารถแยกออกระหว่างความหวังดีกับความคิดอกุศลของไอ้พี่พายได้ มันห่างกันเพียงแค่เส้นบางๆ ที่กั้นกลางเท่านั้น

 

“มองทำไมกูไม่ได้คิดอะไรเลยนะต่อ แค่อยากจะช่วยนวดให้มึงสบายตัวก็เท่านั้น ส่วนเรื่องนาบเนี่ยมึงไม่ต้องห่วง กูไม่พลาดแน่” โหย!! ใครเค้าห่วงเล่าไอ้าพี่พาย มึงเห็นกูเป็นคนยังไงวะ กูไม่ได้ว้อนอะไรมากมายแบบมึงนี่ อย่ามาลากกูไปเป็นพวกเดียวกันกับมึง

 

“พี่พาย...กูขอเถอะนะ ขอให้กูได้พักผ่อนสมองพักผ่อนร่างกายและจิตใจบ้าง อย่ามาเนียนกับกูมากนักกูเหนื่อย” ไม่ต้องสืบหรอกครัว่าเหนื่อยอะไรและอะไรที่ทำให้เหนื่อย การที่คบกับไอ้พี่พายเนี่ยเหมือนว่าจะเหนื่อยมากเหลือเกินชีวิตนี้ แต่ก็มีความสุขในแบบของเราอ่ะนะ

 

“โอเค...ใครจะไปขัดใจมึงลงวะ สัญญาแล้วนี่หว่าว่าจะพยาพยามตามใจและฟังมึงบ้าง...กูเป็นคนรักษาสัญญานะต่อ” พี่พายมันยกมือขึ้นยีหัวผมจนยุ่ง แล้วมันก็กอดคอผมพากันเดินเข้าที่พัก ซึ่งที่พักที่พี่พายมันเลือกเอาไว้เป็นที่พักแบบพูลวิลล่าหนึ่งหลังขนาดสามห้องนอน กว้างขวางเอาการทีเดียวครับ

 

อ่ะฮ่า...โคตรกว้าง โคตรสวย และโคตรสะดวกสบาย มันเหมือนบ้านหลังหนึ่งเลยครับ มีสิ่งอำนวยความสะดวกแบบครบครับเลยทีเดียว พื้นที่การใช้สอยก็กว้างขวาง มีห้องนั่งเล่น ห้องครัวพร้อมอุปกรณ์ในการทำอาหารครบครัน  ส่วนรับประทานอาหาร ชานระเบียงไม้ที่สามารถมองเห็นวิวทะเลได้อย่างชัดเจน สระว่ายน้ำส่วนตัว และสวนสวยสไตล์บาหลีอีกด้วย

 

สวยสมกับที่เป็นรีสอร์ทหรูชั้นนำระดับ 5 ดาว จริงๆ ครับ ผมชอบตรงชานระเบียงไม้ที่สามารถมองวิวทะเลได้มากๆ ผมว่าเราสามารถดูพระอาทิตย์ตกได้จากตรงนี้แบบชัดเจนแน่นอน

 

“ถูกใจมั้ยต่อ” พี่พายมันเดินเข้ามาสวมกอดผมจากทางด้านหลัง มือของมันกระชับอยู่ที่เอวของผม ผมหันมาพยักหน้าแล้วยิ้มให้กับพี่พาย

 

“อื้อ...สวยมากเลยว่ะพี่พาย ถ้ามองจากตรงนี้เราจะเห็นพระอาทิตย์ตกได้ใช่มั้ย” พี่พายพยักหน้ารับแล้วมันก็หอมแก้มผมซะฟอดใหญ่ เล่นเอาผมอึนๆ มึนๆ ตามอารมณ์มันไม่ทันเลยทีเดียว

 

“เห็นสิ...ก็ทางนี้มันทางฝั่งตะวันตก ฝั่งนี้น้ำจะใสกว่า หาดหน้ากว้างและสวยกว่า ส่วนใหญ่ชาวต่างชาติจะนิยมมาพักทางฝั่งนี้กันเป็นส่วนมาก ถ้ามึงสังเกตน่าจะเห็นนะว่าที่นี่เต็มไปด้วยลูกค้าที่เป็นชาวต่างชาติ” พี่พายมันสาธยายให้ผมฟัง ผมก็พยักหน้ารับมาอย่างส่งๆ แล้วหันไปมองวิวเบื้องหน้าอย่างชอบใจ

 

“สวยจริงๆ น้ำใสหาดขาว...อยากพาแม่มาเที่ยวบ้าง...” ผมเป็นคนที่เวลาไปเที่ยวที่ไหนแล้วรู้สึกถูกใจ ก็มักจะคิดเสมอว่าอยากจะพาแม่มาเที่ยวด้วยกันในครั้งถัดไป ตามประสาลูกแหงที่ติดแม่แหล่ะครับ

 

“เป็นอะไรหืม...อย่าเพิ่งคิดอะไรเลยต่อ มาเพื่อพักผ่อนก็พักผ่อนเถอะ เรื่องอื่นเอาไว้ค่อยว่ากันอีกที” พี่พายลูบหัวผมไปมา ผมระบายลมหายใจเบาๆ ไม่รู้ดิ พอคิดถึงแม่ขึ้นมาความกังวลใจมันก็จะตามมาเองแบบไม่ได้เชื้อเชิญ

 

“อืม! มันก็จริงอย่างที่มึงว่า เรามาเพื่อพักผ่อนเพราะฉะนั้นจะไม่มีการทำอะไรที่นอกเหนือจากการพักผ่อน...” ผมยิ้มแบบกวนๆ พร้อมกับยักคิ้วให้พี่พาย มันดีดหน้าผากผมอย่างแรง แม่งเจ็บน้ำตาจะเล็ด ไม่รู้ว่าหน้าผากแดงหรือเปล่า

 

“เยอะและ...อย่าเยอะมากเดี๋ยวกูหมดความอดทน นี่กำลังพยายามทำตัวเป็นผัวที่ดีอยู่นะครับเมีย...” อย่าเน้นย้ำมากอะไรมากได้มั้ยว่ากูตกเป็นเบี้ยล่างของมึงอ่ะ กูรู้หรอกน่าไม่ต้องย้ำไอ้ผัวเทวดาเอ๊ย

 

“ถึงขั้นต้องพยาพยามเลยหรอวะ ดูลำบากลำบนเนอะพี่พาย เป็นตัวของมึงเองเหอะ...เพราะกูรักที่มึงเป็นมึง” เป็นไงล่ะ!! ซึ้งอ่ะดิพี่พาย ฮิ้ว!! พูดเองเขินเองคือ ไรครับเป็นต่อ

 

“ไอ้หมาต่อ!! แม่งโคตรน่ารักน่าฟัดน่าปล้ำเลยว่ะ มึงอย่าทำให้กูรักมึงมากกว่านี้ได้มั้ยเนี่ย แค่นี้กูก็ไม่รู้ว่าความรักของกูที่มีต่อมึงมันมากแค่ไหนแล้ว” พี่พายมันกอดผมแน่นๆ จนผมแทบจะหายใจไม่ออก มันพยายามปล้ำจูบผม...ผมว่าผมคิดผิดแล้วหล่ะที่ไปบอกรักมัน เพราะพี่พายมันถือว่าถ้าเมื่อไหร่ที่ผมบอกรัก เท่ากับว่าผมยอมให้มัน รักได้อย่างเต็มที่

 

มันไม่ใช่แล้วเว้ย!! มึงนี่มันยังไงวะพี่พาย ชอบหาเรื่องเนียนกับร่างกายและทำร้ายหัวใจกูให้เต้นเร็วรัวจนน่ากลัวทุกครั้ง...แม่งเอ๊ย

 

พี่พายชอบกอดผมจากทางด้านหลังแล้วเอาคางเกยที่ไหล่ของผม มันชี้ให้ผมดูวิวทิวทัศน์ที่แสนสวยงามและค่อนข้างเงียบสงบของเกาะที่พวกเรามาพักผ่อน จริงไม่จริงผมก็ไม่รู้หรอกครับ ผมก็รับฟังและเออออพ่อไกด์จำเป็นเค้าไป ขัดมันไม่ได้หรอกครับมันจะว่ากลับมาได้

 

“ไว้พรุ่งนี้มึงอยากจะเล่นน้ำ พายเรือแคนู ปีนเขา หรือว่าอยากทำอะไรก็แล้วแต่เอาเป็นพรุ่งนี้แล้วกันนะต่อ วันนี้นั่งเล่นนอนเล่นที่ห้องก่อนนี่แหล่ะ” พี่พายมันพูดกับผม พอผมหันไปมองหน้ามันมันก็ขโมยจูบปากผมทันที วันนี้มึงดูเยอะนะพี่พาย

 

“พี่พายมึงอยากหรอวะ...ห้ะ!” ผมสอดมือเข้าที่เส้นผมของพี่พายแล้วจิกหัวมันออกห่างทันที ไม่ใช่เพราะอะไรหรอกครับ มันเยอะมากไปบางทีก็ต้องปรามๆ มันบ้าง ไม่ใช่ยอมตามใจมันไปทุกอย่างเดี๋ยวมันจะเหลิงเอาได้

 

“ก็อยากนะ...หึ” มันพยายามจับมือผมออกแล้วปล้ำจูบปากผมให้ได้ นี่มันชานระเบียงไม้นะเว้ย ถ้ามีคนเห็นเข้ากูไม่อายตายเลยหรอวะ ถึงระดับความด้านของหน้ากูจะอัพเวลมากขึ้นตั้งแต่ที่คบกับมึงเนี่ย ก็ไม่ได้หมายความว่ากูจะเลิกอายแล้วนะ

 

“ไอ้หมาต่อ!! จิกหัวกูเลยหรอวะ กูยังไม่เคยจิกหัวมึงเลยสักครั้ง” พี่พายมันถามผมด้วยเสียงแบบงอนๆ ครับคุณฟังไม่ผิด มันกำลังงอนผม ช่วงนี้มันเล่นอะไรไม่รู้ มันชอบทำตัวงี่เง่าแล้วก็งอน แทนที่จะทำดุดันใส่ผม

 

คิดว่ากูไม่รู้หรา...กะจะให้กูง้อล่ะสิ หึ! เรื่องอะไรกูต้องง้อ เพราะว่าง้อมึงทีไรกูก็ต้องไปนอนตายคาเตียงทุกที

 

“อย่างอนว่ะพี่พาย มันไม่ได้น่ารักเลยสักนิดบอกแล้วไม่รู้จักจำ” ผมดีดหน้าผากพี่พายแล้ววิ่งหนีมันเข้าไปทางด้านใน เรื่องอะไรจะอยู่ให้มันจับผมไปฆ่าทิ้งล่ะครับ ถึงมันจะพยายามทำตัวน่ารักกับผมมากแค่ไหน ตามใจผมมากแค่ไหน แต่ยังไงมันก็คือไอ้พี่พายอ่ะ มันยังคงเป็นมัน เป็นแบบที่มันเป็น

 

“ต่อ!! กูดีด้วยแล้วเหลิงใช่มั้ย จับได้มึงเจอตบจูบแน่ ชอบมีผัวซาดิสก์ก็ไม่บอก บอกพี่สิครับว่าอยากได้แบบนั้น แค่บอกพี่ก็พร้อมจะจัดแล้ว...” พี่พายแม่งโหดกับกูไปป่ะ รักกูนักหนาแค่นี้ทำเป็นโกรธ แค่กูจิกหัวมึงจนผมร่วงเป็นสิบเส้น แค่กูดีดหน้าผากมึงแบบแรงๆ แค่นี้ทำไมต้องโกรธกูด้วย ทีเวลาที่มึงจับกูฉีดยาก็ยังไม่ร้องเลย...ก็แค่คราง ฮ่าๆ

 

ไอ้ต่อ มันใช่เวลาที่มึงจะมาหื่นมั้ยเนี่ย หนีมันเข้าไปเลย เอาสักห้อง เข้าไปแล้วก็ล็อคประตูซะทุกอย่างก็จบ...มั้ง

 

“ต่อ!! มึงเปิดประตูเดี๋ยวนี้...” พี่พายแม่งทุบประตูห้องแบบโครมครามเสียงดังมาก ประหนึ่งว่ามันจะพังประตูห้อง ถือว่าตัวเองเป็นลูกเจ้าของสินะไอ้เลว

 

“ไม่เปิด!! เรื่องอะไรกูจะออกไปให้มึงฆ่ากูทิ้งวะ ฮ่าๆ สมน้ำหน้าไอ้พี่พาย เล่นกับใครไม่เล่นมาเล่นกับคนแบบกู” ผมกอดอกแล้วยักคิ้วให้กับประตู ทำหน้าตากวนส้นตีนใส่ประตูเล่น ประหนึ่งว่าไอ้คนที่อยู่อีกฝั่งมันจะเห็นอย่างงั้น

 

“กูบอกว่าให้เปิดไงต่อ...”

 

“กูไม่เปิด!!” ผมแลบลิ้นใส่ประตูแล้วยิ้มเยาะเย้ย รู้ทั้งรู้ว่าอีกแป๊บก็ต้องออกไปโดนมันทำทาอยู่ดี มันต้องมีกุญแจสำรองแน่ๆ ไอ้พี่พายน่ะ แต่ขอแกล้งใมห้สันดานดิบมันโผล่เสียหน่อย เห็นมันทำตัวว่าง่ายยอมตามใจทุกอย่างแล้วขัดตา

 

มันก็ดีที่มันพยายามทำเพื่อผม แต่ผมรู้ว่าแม่งอึดอัด หึๆ

 

“เปิดเดี๋ยวนี้เป็นต่อ...อย่าดื้อกับพี่!!” โห...พูดแบบนี้กูรู้สึกผิดแบบแปลกๆ ขึ้นมาทันที มาเรียกแทนตัวเองว่าพ่งว่าพี่ ทำเหมือนกูเป็นเด็กน้อยที่ดื้อไม่เข้าเรื่อง

 

“ไม่เอาต่อไม่เปิด...”

 

“แต่กูว่ามึงเปิดเหอะต่อ...รบกวนกูมาก” เสียงใครวะไม่ใช่เสียงของไอ้พี่พาย มันเป็นเสียงที่ดังมาจากในห้อง และเสียงแม่งโคตรคุ้นหูเลย

 

บร๊ะเจ้า!!กูเข้ามาอยู่ในห้องที่มีผู้ชายสองคนกำลังถอดเสื้อนั่งหน้ายุ่งอยู่บนเตียงนอนที่ยับๆ ไอ้ต่อมึงเข้าห้องใครไม่เข้าดันเข้ามาในห้องของคู่รักเสาไฟฟ้ากับตอม่อที่ทำท่าเหมือนจะล่อกันอยู่

 

“อื้อ!! กูก็ว่างั้น มึงเปิดออกไปเหอะ เสือกเข้ามาตอนคนเค้ากำลังนัวเนียกันแบบนี้ แม่งอารมณ์สะดุดว่ะ” ไอ้ต็อปมันทำหน้าแบบโคตรยุ่ง แล้วดูแม่งดิไม่มีอายอะไรเลย นอนพิงเตียงเสื้อก็ไม่ใส่ แถมเนื้อตัวนี่เป็นรอยเต็มตัวเชียว นี่อะไรมาถึงมึงจะเอากันเลยหรอวะ

 

กูว่าแล้วแม่งหายเงียบไปเลย แล้วเสือกไม่ยอมปิดประตูล็อคให้ดีๆ กูก็พลาดเข้ามาห้องนี้ซะงั้น

 

“ทำไมไม่ล็อคประตูวะ...” ผมยิ้มแบบเก้อๆ ถามไอ้คู่รักที่คาดว่าแม่งหื่นแซงหน้าพี่พายไปหลายขุมมาก ไอ้ด้านนอกนี่ก็เคาะประตูโครมครามเหมือนจะพังประตูบานนี้ให้ได้

 

“คือกูก็ไม่รู้ว่ามึงจะเล่นหนังอินเดียวิ่งไล่กับไอ้พายไปทั่วที่พักแบบนี้ไง อีกอย่างไอ้พายมันก็รู้แล้วว่ากูนอนห้องนี้” พี่โก้นั่งมองหน้าผมด้วยสายตาที่ดูเหมือนอยากจะมาหักคอผมทิ้งยังไงก็ไม่รู้

 

กูไม่รู้นี่หว่า ถือว่ากูไม่ผิดเนอะ...

 

“โอเคกูผิดเองก็ได้ เชิญสมสู่กันตามสบายครับ ไม่ขัดแล้วครับ” ผมโบกมือลาให้กับเจ้าของห้องที่นั่งมองหน้าผมอย่างสุดจะบรรยายออกมาเป็นคำพูดได้ว่าสายตาสองคู่นั้นแฝงเอาไว้ด้วยความรู้สึกไหน

.

.

.

 

“ฟู่!! ไม่น่าเลยกู ดีนะที่ไม่เข้าไปตอนที่เค้ากำลังเอากันอยู่ ทำคนอารมณ์ค้างมันบาปฉิบหาย” ผมยืนมองประตูห้องที่ผมเพิ่งหนีเข้าไปเมื่อครู่อย่างโล่งอกที่สามารถหลุดพ้นมาจากไอ้คู่รักคู่นั้นได้ แต่ทำไมตอนนี้รู้สึกแปลกๆ อีกแล้ววะ เสียวสันหลังแบบแปลกๆ ยังไงก็ไม่รู้ เหมือนว่ามันจะมีเงาดำทะมึนมายืนอยู่ข้างหลัง

 

ฉิบหาย!! หนีเสือปะจระเข้ชัดๆ พี่พายแม่งรอเชือดกูอยู่นี่หว่า

 

“หึๆ” มาแล้วครับ เสียงหัวเราะแบบเย็นๆ ที่มาแบบสั้นๆ แต่เสียววาบไปทั้งสันหลัง ผมค่อยๆ หันมามองหน้าพี่พายแบบช้าๆ หันมาเร็วก็ตายเร็วครับ ไปทึ้งหัวมันแถมยังดีดหน้าผากมันอีก งานนี้ตายห่าสถานเดียว

 

“กูบอกมึงแล้วว่าให้ออกมา...”

 

“แต่มึงไม่ได้บอกนี่หว่าว่าในห้องนั้นมันกำลังสมสู่กันอยู่...” ผมถอยหลังไปชิดกับประตู พี่พายมันก็เดินเข้ามาหาผมพร้อมกับยกมือขึ้นเท้ายันประตูเอาไว้ หน้าหล่อๆ ที่ตอนนี้โคตรกวนส้นตีนกำลังยื่นเข้ามาอย่างใกล้ชิด มืออีกข้างจับที่เอวของผมก่อนที่จะดึงผมเข้ามาหาอย่างเร็วและค่อนข้างแรง

 

“บอกมาดิว่าจะให้กูทำยังไงกับเด็กดื้อแบบมึงดี เดี๋ยวนี้เหลิงใหญ่แล้วนะต่อ ที่กูยอมตามใจมึงเนี่ยเพราะอะไร...มึงไม่รู้หรอวะ” พี่พายมันจ้องตาผมแทบจะไม่กระพริบตา ทำเอาผมไม่กล้ากระพริบตาไปด้วยเลยทีเดียว

 

“รู้สิ...เพราะมึงรักกูไง...และกูก็รักมึงเหมือนกัน” ผมบอกรักออกไปทันที พร้อมกับยื่นหน้าไปจุ๊บปากพี่พายเบาๆ อย่างใจกล้าและหน้าด้าน พร้อมกับกอดมันเอาไว้แบบทันทีทันใด พี่พายมันนิ่งไปเลยคราวนี้

 

อายฉิบ!! แต่เพื่อเอาตัวรอดจากการถูกกดกูยอมวะ วันนี้กูเหนื่อยมึงอย่ามาหวังจะทำอะไรกับร่างกายกูเลย กูไม่ยอมแน่ๆ

 

“เป็นต่อ...มึงอย่ามาทำตัวน่ารักใส่กู แค่นี้กูก็ไม่รู้ว่าจะเอาความรักที่มีต่อมึงไปเก็บที่ไหนแล้ว...แม่งล้นใจกูไปหมดแล้วเนี่ย” พี่พายมันกอดผมแน่นๆ แล้วดึงผมให้ออกมาจากประตูห้องของไอ้พี่โก้ ผมถูกดึงให้ไปนั่งที่พื้นที่ถูกปูเอาไว้ด้วยเบาะนั่งหลายผืน

 

“พี่พาย...กูง่วงนอน” ไหนๆ วันนี้ก็ใจกล้าหน้าด้านแล้วนี่นะ กูขออ้อนมันหน่อยแล้วกัน ปกติอ้อนแต่มือแต่ตีน ตอนนี้ขออ้อนไอ้พี่พายมันสักหน่อย มันคงจะชอบนะถ้าผมทำตัวอ้อนๆ ใส่มันบ้าง

 

“นอนดิ กูนอนด้วย” พี่พายมันหยิบหมอนอิงใบโตมาวางที่พื้นห้อง แล้วจัดการโยนเบาะนั่งออกให้พ้นทาง ผมถูกดึงให้ทิ้งตัวลงนอนข้างๆ กับร่างของไอ้พี่พาย มันหันมายักคิ้วให้กับผม

 

หล่อไปแม่ง...ส้นตีนหมาเอ๊ย แฟนใครวะแม่งโคตรเท่

 

“เจ็บมั้ย...” ผมกับพี่พายนอนหันหน้าเข้าหากัน ผมเห็นรอยแดงๆ ที่หน้าผากของพี่พายแล้วรู้สึกผิด ผมยกมือขึ้นแตะเบาๆ ที่รอยแดงๆ บนหน้าผากของพี่พาย แต่ทว่าพี่พายกลับจับมือของผมลงมา แล้วแตะนิ้วมือของผมเข้ากับปากหยุ่นๆ ของพี่พาย สายตาเรามองสบกันตลอดเวลา ความรู้สึกมากมายมันเต็มเปี่ยมในหัวใจของเราทั้งคู่

 

“ลองให้กูดีดหน้าผากมึงดูบ้างมั้ย” พี่พายมันถามผมแบบกวนๆ ผมยิ้มแหยๆ แล้วส่ายหน้าไปมา รักกูไม่ใช่หรอพี่พาย รักกูก็อย่าทำร้ายกู แต่ให้กูทำร้ายมึงได้เหอะเนอะ มันแฟร์ดี

 

“ต่อ...เราสองคนยังมีเรื่องอะไรที่ปิดบังกันหรือเปล่า...” อยู่ดีๆ พี่พายมันก็ถามขึ้นมา ผมส่ายหน้าทันทีเพราะผมไม่มีเรื่องอะไรปิดบังมัน มีอะไรเกิดขึ้นกับผมผมก็บอกพี่พายมันหมดทุกอย่าง

 

“กูก็ไม่มี...ไม่ใช่อะไรหรอกนะ ที่ถามเนี่ยก็แค่อยากจะบอกกับมึงว่า มีอะไรไม่สบายใจหรือคิดอะไรอยู่อย่าปิดบังกู ถึงบางเรื่องมันอาจจะไม่ได้เกี่ยวกับกู แต่ถ้ามันเป็นเรื่องที่ทำให้มึงไม่สบายใจก็ระบายออกมาได้นะต่อ กูพร้อมที่จะรับฟัง” พี่พายมันเลื่อนมือที่กุมมือของผมลงไปนาบที่หน้าอกด้านซ้ายของมัน ผมพยักหน้ารับ ไม่รู้ทำไมเวลาที่ถูกมองด้วยสายตาแบบนี้ทีไรซ่าไม่ออกทุกทีสิน่า

 

คงเพราะว่าถ้าถูกพี่พายมันมองด้วยสายตาที่แสดงถึงความรักแบบโคตรๆ มาให้แบบนี้ มันบ่งบอกให้รู้ว่าพี่พายมันอยู่ในโหมดจริงจัง เพราะฉะนั้นไม่ควรไปขัดมันปล่อยให้มันได้ระบายความรู้สึกนึกคิดออกมาซะ

 

“พี่พาย...เรื่องมึงกับพ่อ มันจะมีทางลบล้างความรู้สึกผิดใจกันลงได้มั้ย ที่กูถามไม่ใช่เพราะกูจะไปละลาบละล้วงเรื่องส่วนตัวของมึงหรอกนะ แต่กูเป็นห่วงความรู้สึกของมึง” ผมไม่ได้อยากจะเข้าไปยุ่งวุ่นวายกับเรื่องส่วนตัวของพี่พาย เพราะว่าผมไม่ได้รู้อะไรมากมายไปกว่าที่พี่พายเล่า ถึงพี่พายจะทำเหมือนว่าไม่ใส่ใจ แต่บางเวลาผมแอบเห็นพี่พายมันนั่งเหม่อและมีสีหน้าที่ดูเศร้า ผมที่รักมันมากๆ พอมาเห็นแบบนี้ก็อดที่จะเจ็บตามไปด้วยไม่ได้

 

“กูไม่เคยคิดว่ามึงมาละลาบละล้วงอะไรหรอกนะต่อ กูรู้ว่าคนดีๆ นิสัยแบบมึงน่ะไม่มีทางมองข้ามความรู้สึกของคนที่มึงรักได้หรอก” พี่พายมันลูบหัวผมเบาๆ แล้วส่งยิ้มให้

 

“กูรู้ว่ากูเหมือนคนหนีปัญหา กูไม่อยากพูดถึงเรื่องนี้เพราะกูไม่อยากจะตอกย้ำกับตัวเองว่ากูเป็นส่วนเกินของพ่อมากแค่ไหน...”

 

“ไม่หรอกพี่พาย มึงไม่มีทางเป็นส่วนเกินของพ่อหรอกเชื่อกูเถอะ มึงเป็นส่วนหนึ่งของชีวิตท่านต่างหาก ไม่มีพ่อแม่คนไหนที่จะไม่รักลูกของตัวเองหรอก...” ผมแย้งทันที นี่แหล่ะสิ่งที่พี่พายมันคิดวกวนอยู่ในใจตลอดเวลา ผมถึงได้อยากให้มันเคลียร์เรื่องนี้ออกไปจากใจซะ ไม่อย่างนั้นมันจะไม่มีทางมีความสุขเต็มร้อยหรอก

 

“เป็นต่อ...มองโลกในแง่ดีเกินไปแล้วครับ” พี่พายรั้งผมเข้ามานอนกอดแบบแนบชิด มือของพี่พายลูบหัวผมเบาๆ ทั้งๆ ที่ผมต่างหากที่ควรเป็นฝ่ายกอดและปลอบใจมัน ปัญหานี้เป็นเหมือนแผลที่ไม่มีวันหายสำหรับพี่พาย ผมอยากให้เรื่องนี้มันจบลงไปเร็ววันจริงๆ

 

“เพราะกูคิดแบบนั้น เพราะกูคิดเสมอว่ามึงเป็นส่วนหนึ่งของชีวิตกู พี่พายไม่ใช่ส่วนเกินนะเว้ยอย่าคิดแบบนั้น” ผมกอดพี่พายแล้วเกยคางบนไหล่พี่พายเอาไว้ กอดผู้ชายที่ผมรักแบบแน่นๆ มากถึงมากที่สุด

 

“แค่มีมึง...กูก็ไม่สนใจอะไรอีกต่อไปแล้ว...”

 

“ไม่ได้หรอกพี่พาย ชีวิตของมึงจะมีแค่กูคนเดียวไม่ได้ ไม่ใช่แค่กูคนเดียวที่รักมึง คนที่รักมึงยังมีอีกเยอะเชื่อกูเถอะ อยู่ที่ว่ามึงจะมองเห็นความรักของคนเหล่านั้นหรือเปล่า” ผมว่าถึงเวลาแล้วหล่ะที่พี่พายมันต้องจบเรื่องบาดหมางนี้ไปซะ ผมไม่รู้ว่าผมจะกล่อมพี่พายมันได้หรือเปล่า แต่ผมจะลองเสี่ยงดู ผมอยากให้พี่พายยิ้มได้

 

ผมยันตัวลุกขึ้นนั่งแล้วกุมมือของพี่พายมันเอาไว้ มันยังคงนอนตะแคงมองหน้าผมอยู่อย่างนั้นไม่ได้ขยับตัวลุกขึ้นตามผม

 

“พี่พาย...กูไม่เคยขออะไรมึงเลยนะตั้งแต่ที่คบกันมา ถ้ากูมีอะไรอยากจะขอมึงสักอย่าง...มึงจะยอมให้กูได้มั้ย” ผมกุมมือของพี่พายด้วยมือทั้งสองข้างแล้วบีบเบาๆ ผมรู้ว่าพี่พายมันเป็นคนรั้น ถึงมันจะรักผมมากแต่ก็ไม่ได้หมายความว่ามันจะต้องยอมตามใจผมไปเสียทุกเรื่อง ยิ่งเรื่องที่ผมกำลังจะขอมันนี่ยิ่งแล้วใหญ่

 

“มึงลองบอกกูมาก่อนสิว่ามึงจะขออะไร...” ผมว่าพี่พายมันน่าจะรู้แหล่ะว่าเรื่องอะไร มันถึงได้ไม่ยอมรับปากกับผมก่อน

 

“ถ้าเรากลับจากเที่ยวที่นี่ เราไปเคลียร์ปัญหาทุกอย่างให้จบลงให้หมดด้วยกันนะพี่ ทั้งเรื่องความสัมพันธ์ของเราที่จะบอกให้แม่รู้ ทั้งเรื่องความสัมพันธ์ของพี่กับพ่อที่ดูเหมือนจะบาดหมางกันมานาน เคลียร์ทุกอย่างให้จบลงเลยนะ...” ผมกุมมือพี่พายและบีบมันแน่นมากขึ้น พี่พายถอนหายใจและไม่ยอมรับปากเรื่องพ่อกับผม

 

“เรื่องที่จะไปคุยกับแม่...กูเต็มใจที่จะไปคุยกับท่านทุกเมื่อ แต่เรื่องพ่อกูน่ะ...”

 

“พี่พายรู้มั้ยว่าทำไมต่อถึงอยากให้เราจบปัญหาทุกอย่างให้หมด...” ผมเอ่ยถามแทรกขึ้นมาก่อนที่พี่พายมันจะปฏิเสธเรื่องพ่อ พี่พายมันยังคงนิ่งใส่ผม ไม่ได้พูดหรือตอบในสิ่งที่ผมถาม พี่พายขยับตัวลุกขึ้นมานั่งหันหน้ามาเผชิญกับผม

 

 

“เพราะว่าต่อจริงจังกับความรู้สึกของเรามากๆ ต่อจริงจังกับความสัมพันธ์ของเรามากๆ ต่อไม่อยากให้เราต้องแยกจากกันนะพี่พาย แค่ครั้งนั้นที่แม่เรียกไปคุยแล้วต่อเข้าใจผิดคิดว่าเป็นเรื่องของเรา บอกตามตรงว่าต่อกลัว...” ผมรู้ว่าพี่พายมันรู้ว่าครั้งนั้นผมกลัวมากแค่ไหน ผมรักมันมาก ผมมีความสุขกับการที่เรามีเราอยู่ในทุกวันนี้ ผมไม่อยากให้ใครมาจับเราแยกกัน ผมกลัวว่าพ่อพี่พายจะไม่เห็นด้วยกับสิ่งที่เราเป็น

 

อย่าว่าแต่พ่อพี่พายเลย ถ้าแม่ผมรู้เรื่องนี้ขึ้นมา...ผมก็ยังไม่รู้เหมือนกันว่าแม่จะรับและยินยอมให้เราคบกันต่อไปอีกหรือไม่

 

“แล้วมันเกี่ยวกับเรื่องของพ่อพี่ตรงไหนล่ะต่อ...” พี่พายกระชับมือตอบกลับ ผมมองหน้าพี่พายอย่างจริงจังที่สุด

 

“เพราะว่าท่านเป็นพ่อของพี่พาย เพราะว่าท่านมีอิทธิพลมากมาย แต่ที่สำคัญที่สุด...ต่ออยากให้พี่พายเลิกจมตัวเองลงกับสิ่งที่ค้างคาอยู่ในใจ มันเหมือนกับว่าต่อไม่สามารถเข้าถึงพี่ได้ ต่อไม่ชอบแบบนั้นเลยว่ะบอกตามตรง ต่ออยากให้พี่จบปัญหาที่ค้างคาใจให้หมด...นะพี่พาย ต่อขอเหอะ” ผมพยายามแล้วนะ ที่จริงแล้วไม่ใช่แค่ผมหรอกที่คิด พี่ชายเคยโทรศัพท์มาหาผมแล้วขอให้ผมช่วยกล่อมพี่พายให้เลิกอคติกับพ่อ ผมพยายามหาโอกาสที่จะคุยเรื่องนี้กับพี่พายมาหลายครั้งแล้ว แต่ก็ไม่มีโอกาสสักที

 

“พี่พาย...เราไม่ได้มีกันแค่สองคนบนโลกใบนี้ ยังมีคนอื่นมากมายที่อยู่รอบๆ ตัวเรา พี่ไม่ได้มีแค่ต่อคนเดียว อย่าผูกตัวเองกับต่อมากเกินไป...ถ้าวันไหนที่ต่อเกิดหายไปแล้วพี่จะทำยังไงวะ...”

 

“ถ้าวันนั้นมาถึง พี่อาจจะหายไปจากโลกใบนี้เหมือนกัน...” พี่พายมันยกมือขึ้นมาแตะที่ใบหน้าผมเบาๆ มันยื่นหน้าเข้ามาหาแล้วแตะปากลงบนปากผมอยู่เนิ่นนาน ไม่ได้จูบดูดดื่มแบบทุกครั้งที่พี่พายมันชอบทำ

 

“นี่แหล่ะที่ต่อกลัว...พี่จะทำแบบนั้นไม่ได้นะพี่พาย ยังมีคนที่รักพี่ ไหนจะพี่ชาย ไหนจะพี่โก้ เพื่อนพี่อีก ทุกคนเค้ารักพี่ไม่ต่างจากที่ต่อรักหรอก พี่จะทิ้งคนที่รักพี่ไปได้ยังไงกัน ต่อถึงได้บอกไงว่าพี่ไม่ได้มีแค่ต่อที่รักพี่...” ผมยกมือขึ้นปาดน้ำตาของพี่พาย พี่พายร้องไห้!! ผู้ชายคนนี้ร้องไห้ต่อหน้าผม ร้องไห้เพราะสิ่งที่ผมพูดออกมาอย่างนั้นหรอ

 

“อย่าพูดแบบนี้ดิวะต่อ อย่าพูดเหมือนว่ามึงจะหายไป กูไม่เคยเป็นแบบนี้กับใครเลยจริงๆ นะ เพียงแค่คิดกูก็ไม่ชอบใจแล้ว อย่าหายไปจากชีวิตกูนะต่อ กูขาดมึงไม่ได้จริงๆ”  ผมรู้ว่าพี่พายรักผมมาก แต่ก็ไม่เคยรู้เลยว่ามันจะมากมายขนาดนี้ ผมไม่ชอบเวลาที่พี่พายอ่อนแอเลยจริงๆ

 

“ต่อไม่มีทางทิ้งพี่พายไปหรอก รักมากขนาดนี้จะให้ทิ้งไปได้ไง คงไม่ใช่แค่พี่พายหรอกที่ขาดใจ ต่อเองก็คงขาดใจเหมือนกัน” ผมกอดพี่พายแล้วลูบหลังปลอบมัน มันไม่ได้ร้องไห้โวยวายหรือสะอื้น มันยังคงนิ่งเพียงแต่น้ำตามันไหลออกมาจากดวงตาดุๆ คู่นั้นก็เท่านั้นเอง

 

“ต่อไม่รู้หรอกว่าเรื่องที่ติดอยู่ในใจของพี่มันหนักหนาแค่ไหน ต่อจะไม่ขอให้พี่ลบมันออกไปทั้งหมดทีเดียว แต่สิ่งที่ต่ออยากจะขอ...เปิดใจรับฟังนะพี่พาย เหมือนที่ต่อเปิดใจให้กับพี่ไง ถ้าต่อไม่เปิดใจให้พี่ เราสองคนจะมีวันนี้มั้ย...” มันจริงอย่างที่ผมถามออกไป ผมคิดมาหลายครั้งแล้วว่าถ้าผมไม่เปิดใจรับความรู้สึกต่างๆ มากมายของพี่พายเข้ามา เราจะมีกันและกันเหมือนอย่างในวันนี้มั้ย

 

“ขอแค่พี่ยอมเปิดใจรับฟัง แล้วหลังจากนั้นจะเป็นยังไงต่อจะเคารพการตัดสินใจของพี่ ต่อจะไม่ขอร้องอะไรพี่พายอีก...นะพี่พาย” ที่ผมทำไม่ได้ทำเพราะพี่ชายขอ แต่ผมอ้อนวอนร้องขอกับพี่พายก็เพื่อความสุขของพี่พายมันเอง ผมมองเห็นพี่พายเศร้าทีไรหัวใจของผมก็เจ็บตามไปด้วย มันทรมานนะกับการที่เราไม่สามารถช่วยอะไรคนที่เรารักได้เลยแบบนี้

 

“ก็ได้...กลับไปแล้วพี่จะลองเปิดใจคุยกับพ่อ...” พี่พายตอบตกลงแล้ว ผมยิ้มให้กับพี่พายด้วยความเต็มตื้นที่พี่พายมันยอมรับฟังคำขอของผม

 

“เพื่อเรานะ...พี่ทำเพื่อเรา” พี่พายวางมือลงบนหัวของผมแล้วตบปุๆ เบาๆ พร้อมกับยื่นหน้าเข้ามาใกล้ หนาผากของพี่พายแตะลงบนหน้าผากของผม เราสองคนยิ้มให้กันและกัน

 

แค่พี่พายยอมรับปากว่าจะลองเปิดใจรับฟัง ผมเชื่อว่ามันก็จะเป็นการเริ่มต้นที่ดี ผมทำได้เท่านี้ ทำได้เพียงแค่กล่อมให้พี่พายมันยอมเปิดใจ ทีนี้ก็อยู่ที่พี่ชายแล้วหล่ะ ว่าเค้าจะสามารถทำให้พี่พายกับพ่อมาคุยกันดีๆ ได้หรือเปล่า

 

..........100%..........

 

            
PS. รณรงค์ให้คนอ่านยุ่งนักที่เล่นทวิตเตอร์ติดแท็ก #ยุ่งนัก เวลาที่พูดถึงนิยายเรื่องนี้ เกรทจะตามไปส่องค่า
 

ออกตัวก่อนว่าเกรทไม่เป๊ะเรื่องข้อมูลของไร่เลย์เท่าไหร่ อาศัยค้นหาข้อมูลเอา ถ้ามีอะไรผิดพลาดต้องขออภัยด้วยนะคะ

เดือนนี้คือเดือนที่งานรุมเร้าที่สุดแล้ว เพราะต้องรีบจัดการเรื่องหนังสือให้เรียบร้อย ยังเปิดจองอยู่นะคะ ใครที่ยังไม่ได้จองก็ลองๆ ไปดูรายละเอียดกันก่อนก็ได้จ้า

อย่าเพิ่งทิ้งพี่พายกับน้อต่อไปนะคะ อีกแค่ไม่นานความรักของพวกเค้าจะปิดฉากลงแล้ว ถึงตอนนั้นคุณอาจจะคิดถึงพวกเค้าก็ได้ T^T

เจอกันตอนหน้าค่ะ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 64 ครั้ง

15,978 ความคิดเห็น

  1. #15955 nin28041992 (@nin28041992) (จากตอนที่ 60)
    วันที่ 22 พฤศจิกายน 2561 / 10:00
    เห้ออออบางทีเรื่องครอบครัวนี้แระที่เป็นสิ่งที่ เปราะบางยิ่งกว่าความรัก
    #15955
    0
  2. #15878 นายแมวน้ำ (@watmaka) (จากตอนที่ 60)
    วันที่ 6 มิถุนายน 2560 / 04:02
    เรื่องครอบครัวนี่บางทีก็ลำบากใจนะ
    #15878
    0
  3. #15706 NNYuki (@nooniiz501) (จากตอนที่ 60)
    วันที่ 23 พฤศจิกายน 2558 / 02:01
    น้องต่อเปนคนรักที่ดีมากกกกกกกกก แบบรุ้เลยว่าถ้าพี่พายขาดต่อไป พี่พายตายทั้งดปนแน่ๆอ่ะ แบบน้องน่ารักทั้งตัวทั้งใจเลย อยุ่ด้วยแล้วเต็มไปด้วยความรักความอบอุ่นจริงๆ
    #15706
    0
  4. ความเห็นนี้ถูกลบแล้ว :(
  5. #15023 Dough-48 (@dough-48) (จากตอนที่ 60)
    วันที่ 14 กันยายน 2557 / 15:37
    ซึ้งสุดๆเลยจริงๆ
    #15023
    0
  6. #14553 วีว่า (จากตอนที่ 60)
    วันที่ 19 มิถุนายน 2557 / 07:41
    โก้ต๊อปไปแอบได้กันมิบอกเบย
    #14553
    0
  7. #14475 mitake (@voldermore) (จากตอนที่ 60)
    วันที่ 6 มิถุนายน 2557 / 16:53
    อื้อหือออ พี่พายเปลี่ยนไปมากขนาดนี้เลยเหรอเนี่ย 55555

    ถ้าเทียบกับพี่พายเมื่อตอนแรกๆ กับพี่พายในตอนนี้ มันแทบจะเป็นคนละคนเลยนะ -0-

    แต่ก็ดีแล้วล่ะนะ เปิดใจฟังบ้าง บางทีมันอาจจะไม่ได้เป็นแบบที่พี่คิดก็ได้เนอะ
    #14475
    0
  8. #14014 JENNYHA (@jennyha) (จากตอนที่ 60)
    วันที่ 29 เมษายน 2557 / 19:05
    ขอให้เคลียร์
    #14014
    0
  9. #13207 Hiro Hiro Shi (@hiroshi1234) (จากตอนที่ 60)
    วันที่ 25 มีนาคม 2557 / 23:45
    งึดหล๊าย!!!พี่พายร้องไห้ ฮือๆไม่น๊าเดี๋ยวเค้าร้องตามเด้ T^T
    #13207
    0
  10. #12934 nattamonyys (@nattamonyys) (จากตอนที่ 60)
    วันที่ 23 กุมภาพันธ์ 2557 / 15:36
    พี่พายร้องไห้ แม่เจ้า ต่อเก่งมากอ่ะ ทำให้พายเปล่ียนไปได้ขนาดนี้อ่าาาา สนุกอ่ะ ชอบบบบบบบ
    #12934
    0
  11. #11392 LooknamTK (@looknamjaa) (จากตอนที่ 60)
    วันที่ 26 พฤศจิกายน 2556 / 00:06
    โอ้วววววววววว พี่พายร้องไห้ ซึ้งง่ะ แบบต่อเป็นทุกสิ่งของพี่พายจริงๆ ต่อนี่ก็กล่อมเก่งนะเราาาาา :)
    #11392
    0
  12. #11340 sensai (จากตอนที่ 60)
    วันที่ 23 พฤศจิกายน 2556 / 12:51
    สุดยอดดค่ะ ซีนนี้ซึ้งน้ำตาไหล ... อบอุ่นเป็นที่สุดเลยเว้ยเฮ้ย.....
    #11340
    0
  13. #10946 *~KidDevilzaa~* (@s1490111295) (จากตอนที่ 60)
    วันที่ 6 พฤศจิกายน 2556 / 21:15
    เค้าหาจากอากู๋เอาอ่ะพี่เกรท หาเจอนะๆ
    #10946
    0
  14. #10507 Bullet killer (@withdestiny) (จากตอนที่ 60)
    วันที่ 25 ตุลาคม 2556 / 16:01
    ซึ้งมากๆ น้ำตาจะจะไหล

    ปล. อย่าดราม่าเลยนะ พลีส
    #10507
    0
  15. #10438 อั๊ยตัวป่วน (@buleeye) (จากตอนที่ 60)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2556 / 22:36
    ซึ้งมาก หวามาก  อ่านไปยิ้มไป//กูจะบ้าไหมเนี้ย
    #10438
    0
  16. #10089 shshshx (@shxtaop) (จากตอนที่ 60)
    วันที่ 11 ตุลาคม 2556 / 00:23
    ยิ้มไม่หุบเลยพี่พายรักต่อมากกกกกจริงๆๆ
    อยากให้เรื่องผ่านไปด้วยดีนะ
    ต่อวิ่งไม่คิด ดีไม่เจอหนังสด5555
    #10089
    0
  17. #9967 SuJuHanHyuk (@loveloveyaoi) (จากตอนที่ 60)
    วันที่ 8 ตุลาคม 2556 / 00:31
    พายต่อ หวานได้อีกกกกกกกกกกกกกกกก

    โก้ต๊อปก็ฟินได้ใจจจจจจจจจจจจจจจจจจ
    #9967
    0
  18. #9879 mirchullove (@lovemirchul) (จากตอนที่ 60)
    วันที่ 6 ตุลาคม 2556 / 14:21
    พี่ต่อสู้ๆ ทำให้พี่พายเปิดใจให้ได้
    #9879
    0
  19. #9752 aj68 (@ai68) (จากตอนที่ 60)
    วันที่ 4 ตุลาคม 2556 / 22:10
    ตอนนี้พี่กายกับต่ออย่างซึ้งอ่ะ ! TT


    #9752
    0
  20. #9556 Sincere_Neko (@cin-neko) (จากตอนที่ 60)
    วันที่ 3 ตุลาคม 2556 / 11:08
    มาต่อเร็วๆนะพี่เกรท >///<
    #9556
    0
  21. #9368 I'm sone M.Seo >O< (@lovelymylonelyfk) (จากตอนที่ 60)
    วันที่ 30 กันยายน 2556 / 18:21
    อ่านแล้วซึ้งมากกกอ่ะ อยากร้องไห้เลยย T^T
    #9368
    0
  22. #9078 nunyjan (@nunymind) (จากตอนที่ 60)
    วันที่ 21 กันยายน 2556 / 18:10
    ทำฮา ทั้งซึ้ง



    สู้ ๆ นะต่อพาย
    #9078
    0
  23. #8806 Som O Usanee (@pomelo8063) (จากตอนที่ 60)
    วันที่ 13 กันยายน 2556 / 21:25
    พี่พายดูแลเป็นต่อดีๆน๊าาาาาาาาาาาา น้องต่อก็อย่าเก็บเงียบเกินอ่ะ ทุกคนเป็นห่วงนะคะ ส่วนพี่พายคืนนี้คงไปจัดการยัยน้ำในโถชักโครกป่ะ ยังไงก็ใช้วิธีที่มันจะไม่ทำให้ตัวเองเดือดร้อนนะ ใจร่มๆ คิดดีๆ โน๊ะๆๆๆ สู้ๆ เพื่อรักที่ดี นะจ๊ะๆ
    #8806
    0
  24. ความเห็นนี้ถูกลบแล้ว :(
  25. #8202 BabyU (จากตอนที่ 60)
    วันที่ 27 สิงหาคม 2556 / 15:39
    นี่ๆ ไปฮันนีมุนกันหรือเปล่าเนี่ย ทำไมมันถึงได้หวานแบบนี้ล่ะจ๊ะ

    สวีทกันไม่เกรงใจเลยนะเนี่ย หวานมากนะเออ
    #8202
    0