OK!! I love U ♥ ยุ่งนัก...กูรักมึงก็ได้ [Yaoi][Boy's love]

ตอนที่ 56 : ☆OK! I love U ★... 44. ไว้เนื้อ เชื่อใจ (Pentor & Pie)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 13,591
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 68 ครั้ง
    3 ส.ค. 56




 44. ไว้เนื้อ เชื่อใจ (Pentor & Pie)

 

จะว่าไปแล้วคุณพอจะสังเกตเห็นมั้ยว่าความซวยของผมมันลดระดับลงไปนานมากแล้วตั้งแต่ที่ผมย้ายออกไปอยู่กับพี่พาย จนผมเริ่มจะลืมไปแล้วว่าผมมีความซวยเป็นเพื่อนแท้ ทางแก้ตามที่แม่หมอของคุณนายพรทิพย์เค้าแจ่มจริงอะไรจริง นอกจากความซวยมันจะลดระดับลงไปแล้ว ผมยังได้ไอ้พี่พายมันเข้ามาวนเวียนโคจรในชีวิตของผมอีกต่างหาก

 

จริงๆ เรื่องดวงของผมมันก็ยังคงมีเรื่องซวยๆ เข้ามาบ้าง แต่มันก็เป็นแค่เรื่องเล็กๆ น้อยๆ ที่ผมสามารถตั้งรับมือกับมันได้ เรื่องพวกของหาย บาดเจ็บเล็กๆ น้อยๆ อะไรเทือกนี้ ผมว่าผมเอามันอยู่นะ

 

ถึงหลายๆ คนจะบอกกับผมว่านั่นไม่ได้เกิดขึ้นเพราะความซวยของผม แต่มันเกิดขึ้นจากความซุ่มซ่ามของผมต่างหาก เออ...มันก็จริง แต่กูอยากเอาเรื่องดวงมาอ้างมีอะไรมั้ย ใครจะทำไม...

 

“กูนี่แหล่ะที่จะทำ” หืม!! เสียงใครวะ ใครแม่งได้ยินกูพูดคนเดียวในใจ แต่เสียงแบบนี้ไม่ใช่ใครหรอกก็ไอ้ตัวที่กำลังนั่งหน้าเครียดอยู่หน้ากองหนังสือที่มันกำลังประสาทจะแดกอยู่นั่นแหล่ะ

 

“คุยกับกูรึเปล่าพี่พาย” ผมเอ่ยปากถามแบบห่างๆ ไม่อยากเข้าใกล้มันมากอารมณ์มันแปรปรวน มันรีบเคลียร์งานก่อนที่เราจะออกเดินทางไปไร่เลย์กันในวันหยุดสุดสัปดาห์

 

“กูไม่ได้คุยกับมึง กูกำลังคุยงานกับไอ้โก้อยู่ เหงารึไง...” เหงาอะไรก็แค่แปลกใจ ตกใจ คิดว่ามึงได้ยินที่กูกำลังเวิ่นในใจต่างหาก

 

“เปล่าๆ ก็เห็นอยู่ดีๆ พูดขึ้นมาคนเดียวก็คิดว่าคุยกับกูอยู่ไง ไม่มีอะไร...” ความจริงมีนะครับ วันนี้พวกสินกำแม่งนัดรวมตัวกันที่บ้านของไอ้หยี มันชวนผมตั้งแต่ช่วงบ่ายแล้วหล่ะแต่ผมก็ไม่ได้ตอบตกลงว่าจะไป เพราะรู้ดีว่าไอ้หน้าดุนี่มันคงไม่ยอมให้ผมไปแน่นอน

“หิวข้าวหรือเปล่าต่อ หรือว่าอยากกินอะไรมั้ย สั่งขึ้นมาได้เลยนะ วันนี้กูไม่ว่างพามึงออกไปข้างนอกหรอกนะ งานนี่ทำกูปวดหัว ถ้าในครึ่งชั่วโมงไอ้โก้ไม่หิ้วไอ้สั้นมาที่นี่กูจะเป็นบ้าให้ดู” เอาอีกแล้วพี่พาย ไม่ได้ไม่เสียมึงรบกวนพี่โก้เค้าตลอดๆ ถ้าไม่รู้ว่ามึงรักกู กูก็จะคิดว่ามึงเป็นเมียพี่โก้แล้ว

 

ถามว่าทำไมมันถึงต้องเป็นเมียพี่โก้ ทั้งๆ ที่มันเป็น...เอ่อ ผัวก็ผัวครับ เออ มันเป็นผัวผมนี่แหล่ะ ก็แบบไอ้พี่พายมันจะดูเอาแต่ใจกับพี่โก้ เพราะพี่โก้เองก็ดูตามใจมันเอาเรื่องอยู่ นั่นแหล่ะนิสัยแบบนี้ยกให้พี่พายเป็นเมียแล้วกัน ฮ่า...ผัวข่อยเป็นเมียผัวเขา กิ๊บกิ้ว

 

ผมบ้าครับอย่าถือสา

 

“พี่พายกูอยากออกไปบ้านเพื่อนสักแป๊บได้มั้ย...” ผมแค่ลองถามทั้งๆ ที่รู้ดีว่าไอ้พี่พายมันไม่ยอมง่ายๆ หรอก มันเงยหน้าขึ้นมาจากแม็คบุคของมันทันที อย่ามองตาได้มั้ยถ้ามึงไม่แคร์...

 

มาเป็นเพลงเลยกู อยากจะร้องออกไปให้มันฟังแต่คิดว่ามันคงไม่น่าจะฮาหรอกครับ

 

“บ้านใคร มีใครไปบ้างวะ...” ถามแบบนี้เหมือนกำลังจะให้ความหวังกูนะพี่พาย เหมือนตรวจเช็คดูแล้วก็จะอนุมัติ ไม่นะไม่ ไอ้ต่อมึงอย่าคาดหวังว่ามันจะให้ กูไม่เชื่อหรอกว่ามันจะยอม

 

“ก็บ้านไปหยีไง พวกเด็กสินกำอ่ะ วันนี้มันนัดกินเหล้ากัน...” ก็ไม่รู้ว่าจะปิดบังมันทำไม พี่พายมันก็รู้ว่าผมมีคนคบอยู่ไม่เท่าไหร่ ไม่ใช่ดิ คบคนไม่เท่าไหร่ต่างหาก ทำไมชอบพูดเหมือนมึงไม่มีคนคบวะต่อ...เอาเรื่องจริงมาพูดทำไม ฮ่าๆ

 

มุขไม่ฮาพาเครียดเนอะ...

 

“ชู้มึงไปมั้ย...” เหน็บกูจังเลยเนอะ ชู้อะไรบอกกี่ครั้งแล้วว่านั่นน่ะแค่เพื่อนเท่านั้น พี่พายแม่งชอบเพ้อเจ้อใส่ความผมอยู่เรื่อย

 

“ไม่รู้เว้ยกูไม่ได้เจอหน้ามันมาเป็นชาติแล้วเหอะ...”

 

“แต่ก็โทรคุยกันไม่ใช่รึไง” พี่พายมันสวนขึ้นมาแบบนิ่งๆ สายตามันละจากหน้าผมกลับไปมองที่หน้าจอตามเดิม นี่มึงกำลังเล่นอะไรอยู่พี่พายกูไม่เข้าใจ เหมือนมึงจะประชดแต่ก็ไม่เต็มที่ แปลกๆ นะวันนี้

 

“ก็แค่เท่าที่มันโทรมา กูก็นานๆ โทรไปหาที ก็เพื่อนกันคุยกันแบบบริสุทธิ์ใจไม่มีอะไรเว้ย” ผมไม่ได้แก้ตัวนะ ผมแค่พูดความจริง พี่พายมันเงยหน้าขึ้นมาแล้วมองผมลอดแว่นตาที่มันสวมอยู่ ไอ้นี่แอบสายตาสั้นนิดๆ มิน่าแม่งชอบมองผมแบบใกล้ๆ

 

“กูไม่ได้ว่าอะไร อย่าร้อนตัวมากเดี๋ยวกูจะคิดว่ามึงแอบคิดอะไรจริงๆ...” กวนตีนกูมากเกินไปละพี่พาย นี่ไม่อยากทำร้ายคนไม่มีทางสู้นยะเว้ย คิดหรอวะว่ากูไม่กล้าทำอะไรมึง กูรักมึงก็ไม่ได้แปลว่ากูจะไม่ทำนะเว้ย หึๆ

 

ใครแม่งจะกล้าไปต่อกรกับมึงไอ้เผด็จการข้ามชาติ ไอ้ลูกหลานฮิตเล่อร์ กูก็แค่วาดในใจใจแค่นั้น อย่าทำอะไรกูเลยครับกูยอมแพ้

 

“คนเรารักกันต้องเชื่อใจกัน ไม่รู้หมาที่ไหนแม่งบอกกูแบบนั้น” ยอกย้อนแม่งอยากจิกกูก่อน พี่พายมันเป็นนกหรือไก่หรือไงไม่รู้ เป็นผู้ชายแท้ๆ แต่แม่งทั้งจิกทั้งกัด ทั้งดูด...เอ่อ อันหลังไม่เกี่ยว ถึงมันจะทำจริงก็เถอะแต่มันหลงประเด็นไป

 

“หมาที่เป็นผัวมึงอ่ะต่อมันบอกเอาไว้...” โดนอีกหนึ่งดอกเลยครับ ปากจัดใช้ได้ กูไม่เถียงกับมึงแล้วก็ได้กูเพลียใจ

 

“อยากไปก็ไปกูอนุญาตวันนึง แต่ต้องรอให้ไอ้สั้นมาก่อนนะ...” ห้ะ!! บางทีกูอาจจะหูฝาดก็ได้ มันไม่มีทางเป็นไปได้หรอกกับการที่ไอ้พี่พายมันจะยอมปล่อยผมออกไปไหนมาไหน ยิ่งไปหาพวกเด็กสินกำนี่ยากมาก เพราะว่ามันไม่ชอบที่ผมจะไปเจอกับไอ้หิน

 

“กูขอไปแคะขี้หูแป๊บ บางทีกูอาจจะได้ยินไม่ถนัดเท่าไหร่...”

 

“งั้นก็ไม่ต้องไปมันแล้วกัน อยู่กวนตีนกับกูที่นี่แหล่ะ...” พี่พายมันบิดคอไปมาแล้วลุกขึ้นยืนเพื่อยืดเส้นยืดสาย ผมกลัวว่ามันจะมายืดเส้นยืดสายกระตุกตีนใส่ผมจริงๆ เชียว มันยิ่งรักผมด้วยลำแข้งอยู่

 

“ให้กูไปจริงๆ อ่ะพี่พาย ไมได้หลอกกูให้ดีใจเล่นใช่ป่ะ...” ผมหูตั้งหางกระดิกเลยครับ ประเด็นมันไม่ใช่แค่อยากออกไปสังสรรค์กับเพื่อน แต่ประเด็นคือดีใจที่พี่พายมันยอมตามใจผมนี่แหล่ะ มันเป็นอะไรที่หาได้ยากมากๆ ครับโมเม้นแบบนี้

 

“เออ!! กูบอกแล้วใช่มั้ยว่าจะยอมตามใจมึง รักกันต้องเชื่อใจกัน กูเลยยอมให้มึงไปหาเพื่อนมึงบ้าง กูเองก็ต้องเร่งทำงานเพื่อที่จะได้พาเมียไปฮันนีมูนวันหยุดที่จะถึง ไม่มีเวลามานั่งดูแลมึงด้วย” โหย!! รักเลยแม่งเอ๊ย ถ้ามึงเป็นแบบนี้ตั้งแต่แรกๆ กูว่าบางทีกูอาจจะรักมึงเร็วกว่านี้ก็ได้ ฮ่าๆ น่ารักสุดผู้ชายของใครเนี่ย

 

“กูโคตรดีใจเลยนะที่มึงจำได้ว่าสัญญาอะไรเอาไว้ กูไม่ได้เบื่อที่จะต้องอยู่กับมึงนะ กูแค่อยากไปสังสรรค์กับเพื่อนบ้างก็เท่านั้น” ผมเดินเข้าไปกอดไอ้พี่พายมันเบาๆ แล้วรีบออกห่างจากมัน ก่อนที่มันจะเปลี่ยนใจไม่ยอมปล่อยผมให้ไปไหน

 

“อย่าระริกระรี้มากกูหมั่นไส้ ให้ไปก็จริงแต่ห้ามเมาปลิ้นจนขับรถไม่ไหวแล้วค้างที่อื่นนะต่อ ถ้าเป็นแบบนั้นกูตามถึงบ้านเพื่อนมึงเลยนะ” พี่พายมันบอกด้วยเสียงที่ดูนิ่งกว่าทุกครั้ง ท่าทางดูสงบกว่าที่เคยเป็น มันกำลังพยายามซ่อนความรู้สึกหรือเปล่าวะเพราะว่าปกติมันไม่เคยยอมให้ผมออกไปไหนถ้ามันไม่ไปด้วยนี่หว่า

 

“รู้แล้วน่ากูไม่เมาหรอก กูคอแข็งจะตาย อีกอย่างลากไอ้ต็อปไปด้วยช่วยๆ กันดู...” ผมมองดูพี่พายที่ถอดแว่นตาแล้วนวดขมับไปมา ผมเดินไปทางด้านหลังของมันแล้วจับมือมันออก ก่อนที่จะค่อยๆ กดบีบนวดขมับให้กับพี่พายมันอย่างเบามือ

 

“พี่พาย...ผู้หญิงคนนั้นเค้าติดต่อมาบ้างเปล่าวะ” ดูเหมือนว่าผู้หญิงคนนั้นจะเงียบลงไปเลย แต่ไอ้ต็อปมันก็พูดกรอกหูอยู่ทุกวันว่าอย่าเพิ่งวางใจ ผมมันพวกมองโลกในแง่ดี ผมคิดเสมอว่าถ้าเราไม่ไปทำร้ายใคร คนอื่นก็คงไม่มาทำร้ายเรา ซึ่งไอ้ต็อปมันด่าผมทุกครั้งเลยว่าผมมันมองโลกในแง่ดีเกินไป ถึงได้ถูกคนทำร้ายเอาได้ง่ายๆ

 

เฮ้ย!! แบบกูก็ไม่ได้โดนทำร้ายอะไรมากมายสักหน่อย คนเราต้องแยกแยะออกดิวะว่าใครดีใครไม่ดีกับเราน่ะ ไม่ใช่เอาคนๆ เดียวตัดสินคนทั้งโลก...มันไม่ใช่ไง

 

“ก็ไม่นิ...ทำไมวะ เค้ามายุ่งวุ่นวายอะไรกับมึงหรือกับแม่หรือเปล่า” พี่พายมันมีน้ำเสียงที่ดูจริงจังมากขึ้น พร้อมกับเอี้ยวตัวหันมามองหน้าผมอย่างขอคำตอบ

 

“ก็เปล่า...กูแค่แปลกใจว่าทำไมเค้าถึงเงียบหายไปเลย กูไม่ได้ไม่เชื่อใจมึงนะเว้ย” ผมส่ายหน้าพร้อมกับพูดอธิบาย พี่พายมันยักไหล่พร้อมทำหน้าตากวนๆ ใส่ผม

 

“กูยังไม่ทันว่าหรือพูดอะไรเลยต่อ บางทีมันอาจจะไม่มีหรืออาจจะมี แต่ถ้ามันยังไม่เกิดขึ้นมึงก็ไม่ต้องกังวลไปกับมันหรอก กูจะรับผิดชอบเรื่องนี้เอง...”

 

“มันไม่ได้เกี่ยวกับความรับผิดชอบว่ะพี่พาย มันเป็นเรื่องของความรู้สึกมึงเข้าใจป่ะ กูไม่ได้ต้องการความรับผิดชอบจากมึง กูต้องการแค่ไม่ให้ความสัมพันธ์ของเราต้องเปลี่ยนไป...” ดูเหมือนว่าเราทั้งสองคนจะเปิดใจ เปิดเยความรู้สึกนึกคิดและความต้องการของเราต่อกันมากขึ้น จะว่าไปอาจจะเป็นผมที่แสดงออกมากขึ้น เพราะพี่พายมันเป็นคนที่เปิดเผยมานานแล้ว

 

“อย่าทำให้กูรักและหวงมึงมากเกินไปกว่านี้ดิวะต่อ เดี๋ยวกูก็เปลี่ยนใจไม่ให้ออกไปไหนเลยนี่ น่ารักเกินไปใจกูจะทนไม่ไหวนะ” พี่พายมันกุมมือของผมขึ้นมาจูบเบาๆ ผมเม้มปากเล็กน้อย ถึงจะชินเพราะพี่พายมันแสดงความรู้สึกของมันกับผมบ่อยๆ แต่ผมก็รู้สึกเก้อๆ มันทุกครั้ง อีกนานแหล่ะครับกว่าจะด้านชากับเรื่องพวกนี้

 

ตราบใดที่ไอ้พี่พายมันทำให้ผมหวั่นไหวและใจสั่นได้แบบนี้ ผมก็คงเก้อเขินกับการแสดงออกของมันต่อไปแหล่ะครับ

 

“กูไม่เถียงหรอกว่ากูกังวล กูคิดอยู่ตลอดว่าถ้าแม่รู้เรื่องของเราแล้วแม่จะว่ายังไง มึงเข้าใจใช่มั้ยว่ากูรักแม่มากๆ กูไม่เคยทำให้แม่เสียใจ...” ผมวางมือลงบนไหล่ทั้งสองข้างของพี่พายและบีบมันเบาๆ พี่พายวางมือลงบนมือของผมและตบเบาๆ

 

“บอกแล้วใช่มั้ยต่อว่าเรื่องมันยังไม่เกิดมึงอย่าเพิ่งไปคิดอะไรมาก กูเชื่อว่าแม่พรทิพย์น่ะจะเข้าใจ...กูไม่เคยเห็นพ่อแม่ที่ไหนจะใจดีเท่าแม่มึงอีกแล้ว...” พี่พายมันยิ้มให้ผม พี่พายดูไม่ค่อยเครียดกับเรื่องนี้เท่าไหร่แล้ว หรือเพราะว่าแฟนเก่ามันห่างหายไปเกือบครึ่งเดือน ไม่มีความเคลื่อนไหวอะไร พี่พายมันเลยคิดว่าเธอเบิกราและวางมือไป

 

“กูรู้ว่าแม่ใจดี แต่ว่า...เออๆ ช่างมัน มันยังมาไม่ถึงก็ช่างมันก่อน ตอนนี้กูมีความสุขที่ได้อยู่กับมึง...รู้ใช่ป่ะ” ผมโน้มตัวลงไปเท้าไหล่พี่พายแล้วกระซิบบอกกับมัน พี่พายมันหัวเราะในลำคอแล้วล็อคคอผมมาจูบเสียหนึ่งครั้ง แต่อยากจะบอกว่าผมแทบจะขาดอากาศหายใจตาย

 

“จะฆ่ากูรึไงพี่พาย” ผมเลื่อนมือมาบีบขมับให้กับพี่พาย รอเวลาที่ได้ต็อปกับพี่โก้จะมาถึง ตอนนี้ก็ใกล้เวลานัดกันของพวกนั้นแล้ว จะว่าไปพวกมันนัดกันบ่อยมากๆ แต่ก็ดีอย่างที่มันนัดมากินกันที่บ้านไอ้หยี หรือสลับไปที่บ้านของไอ้ป้า มันไม่ไปกินกันตามผับตามบาร์ ไม่ต้องกลัวว่ามันจะไปทะเลาะกับใคร

 

แค่มันทะเลาะกันเองก็มากพอแล้วครับ...

 

“ใครเค้าจะไปฆ่ามึง มึงมันแรร์ไอเทม หายากมาก กูหามาตั้งยี่สิบกว่าปีเพิ่งจะมาเจอ ดีนะที่กูคว้ามาได้ไม่อย่างนั้นมีคนแย่งตัดหน้ากูไป กูเสียดายแย่ๆ” พี่พายมันดูอารมณ์ดีนะ ก็ดีแล้วที่มันไม่หงุดหงิด เพราะถ้ามันหงุดหงิดลำบากผมต้องมานั่งฟังมันบ่นอีก เห็นแบบนี้แม่งขี้บ่นใช่ย่อยนะครับไอ้พี่พายเนี่ย

 

“พี่พาย...กูชอบที่มึงเป็นแบบนี้นะ ไม่ได้หมายถึงที่มึงพยายามเปลี่ยนแปลงตัวเองเพื่อกู อันนั้นกูก็ชอบ แต่ที่กูชอบมากกว่าก็คือการที่มึงอารมณ์ดี มึงไม่เครียด ไม่คิดมาก เวลาที่มึงคิดอะไรมึงก็พูดก็บอกกับกูแบบนี้ กูรู้สึกว่าตัวเองเป็นที่พึ่งพิงให้มึงได้มากขึ้น...” ผมชอบจังเวลาที่ได้ลูบผมพี่พ่าย เพราะมันคือสิทธิพิเศษของผมแค่คนเดียว คนอื่นไม่มีสิทธิ์ได้ทำแบบนี้

 

“เห็นมึงยิ้มได้กูก็ยิ้มออกมาได้เหมือนกัน ขอบใจนะต่อที่รักกู” พี่พายมันหยิบแว่นตามาสวมแล้วตั้งหน้าตั้งตามองที่หน้าจอ เวลาที่พี่พายมันเอาจริงเอาจังก็มีครับ ใช่ว่ามันไม่เอาอะไรนอกจากเอาผม...เอ่อ วกกลับมาเรื่องนี้ทำไมวะกู

 

“เหมือนกัน...ตั้งใจทำงานเหอะกูไม่กวนแล้วดีกว่า สู้ๆ เว้ย” ผมตบบ่าพี่พายเบาๆ แล้วเดินกลับมาที่โซฟาเพื่อหาหนังสืออ่านเงียบๆ ไม่อยากดูหนังหรือฟังเพลงให้เสียงดังรบกวนสมาธิคุณชายเค้าเสียเปล่า

 

………...........

 

 

 

 

เวลาผ่านไปราวๆ ยี่สิบนาทีพี่โก้ก็เดินหน้าตายเข้ามาพร้อมกับไอ้ต็อปที่ตามมาด้วย หน้าตาไอ้ต็อปมันดีขึ้นเยอะเลยครับ สองวันแรกหลังจากเกิดเรื่องมันไม่โผล่ไปไหนเลย มันเอาแต่ขลุกอยู่ที่คอนโดของพี่พาย ไม่ยอมกลับบ้าน ไม่ยอมไปเรียน มันบอกว่ามันรับไม่ได้ แต่พอพี่โก้เคลียร์และกล่อมมันแค่คืนเดียว มันก็ยอมไป ผมล่ะคันปากอยากถามว่าเคลียร์กันท่าไหนถึงได้ยอม กลัวว่ามันจะย้อนให้เข้าตัวผม

 

ต้องคิดให้เยอะครับการที่จะเล่นกับไอ้ต็อปเนี่ย เพราโอกาสที่จะแพ้มันมีมากกว่าครึ่ง

 

“ผัวมึงโคตรเอาแต่ใจเลย กูกับพี่โก้กำลังจะหาอะไรแดกแม่งโทรตาม พี่โก้ก็ตามใจพี่พายฉิบหาย ทำอย่างกับพี่พายเป็นเมียมัน...หรือว่าสองคนนั้นจะแอบมีซัมติงกันวะมึง” ไอ้นี่มาถึงก็บ่นกรอกหูผมเลยครับ ท่าทางมันจะขัดใจมากๆ แม่งหาอะไรแดกกันวะกูอยากรู้ เพื่อนกูดูอารมณ์ค้างนะเนี่ย

 

“มึงอย่าบ่นเว้ย นี่พี่พายมันยอมให้กูไปแดกเหล้าที่บ้านไอ้หยีด้วยนะมึง...”

 

“อย่ามาตอแหลกูต่อ ถ้ามึงบอกว่าหมาออกลูกเป็นแมวกูยังจะเชื่อมากกว่า” มันสวนขึ้นมาทันทีเลยครับ เห็นมั้ย...บอกกับใครก็ไม่มีใครเชื่อหรอก เพราะว่าที่ผ่านมาพี่พายมันเคยยอมซะที่ไหน

 

“เอ้า!! นี่กูพูดจริงๆ ไม่เชื่อมึงรอฟัง...” ผมพูดกับไอ้ต็อป ก่อนที่จะหันไปหาพี่พายที่มันกำลังง่วนกับการคุยกับพี่โก้

 

“พี่พายไอ้ต็อปมาแล้วงั้นกูไปเลยนะ...”

 

“เออๆ มึงสองคนอย่าพากันเมามากนักนะ แล้วก็พากันกลับมาที่นี่ให้ปลอดภัยด้วย รีบๆ ไปกันเลยไป เห็นหน้ามึงแล้วกูไม่มีอารมณ์ทำงาน” พี่พายมันเงยหน้าขึ้นมามองลอดแว่นตาแล้วก้มหน้าลงทำงานต่อ ผมหันมายักคิ้วให้ไอ้ต็อปที่ทำหน้าเหมือนว่ามันกำลังเห็นหมาออกลูกเป็นแมวจริงๆ

 

“ไอ้ต่อมึงเล่นของหรือว่าพี่พายเค้าเบื่อมึงแล้ววะ...” ผมตบมันด้วยสายตาไปหนึ่งที เรื่องอะไรมาแช่งกูวะเนี่ย คนเค้าออกจะรักกันปานจะกลืนกิน

 

“พี่พายมันจะรีบทำงานไง มึงไปกับกูมั้ยล่ะ ไปเหอะเพราะถ้ามึงไม่ไปพี่พายคงไม่ให้กูไปหรอก...” ผมคะยั้นคะยอให้ ไอ้ต็อปมันไปกับผม อย่างน้อยๆ ก็มีเพื่อนไปด้วยกัน อีกอย่างไอ้ต็อปมันคงไม่พลาดหรอกผมว่า

 

“ไปไหนกันวะ แล้วทำไมวันนี้มึงยอมปล่อยไอ้ต่อออกจากถ้ำได้วะเนี่ย น่าแปลกเว้ยเพื่อนกู” พี่โก้มึงจะทักขึ้นมาทำอะไรไม่ทราบ เดี๋ยวพี่พายมันไม่ยอมให้กูไปนะเว้ย

 

“มันจะไปบ้านเพื่อนมันไง ให้มันไปน่ะดีแล้ว เห็นหน้ามันแล้วกูไม่มีสมาธิทำงาน ทำไม่เสร็จก่อนไปเที่ยวกูหมดอารมณ์จะเที่ยวว่ะ” ผมพยักพเยิดหน้าให้พี่โก้แบบเข้าใจยัง ถ้าเข้าใจแล้วก็อย่าถามอะไรอีก

 

“แปลกๆ แต่ก็ดีแล้ว พวกมึงสองคนไม่อยู่ก็ดี...กูจะได้มีสมาธิทำงานกันสักหน่อย แต่อย่าเมานะเว้ย หรือถ้าไม่ไหวจริงๆ ก็โทรมาเดี๋ยวก็ไปรับเอง” พี่โก้ไม่ได้ห้ามแถมยังไล่ส่งอีกต่างหาก วันนี้สองคนนี้มันพูดง่ายแบบแปลกๆ ไม่ดิ...จะรวมเหมาทั้งสองคนได้ไง ต้องเป็นไอ้พี่พายที่พูดง่าย พี่โก้มันพูดง่ายเป็นนิสัยอยู่แล้ว

 

“งั้นกูไปเอาเสื้อคลุมก่อน มึงเอารถมารึเปล่าวะต็อป...” ไอ้ต็อปมันส่ายหน้าแสดงว่ามันขลุกอยู่กับพี่โก้สินะ ช่วงนี้มันไปไหนมาไหนก็มีพี่โก้เป็นสารถีคอยรับคอยส่ง ก็คงเหมือนๆ กับผมที่รถเสร็จจอดคาอยู่ที่บ้านมานานแล้วแต่ก็ไม่ได้เอามาใช้ ตอนแรกพี่พายมันก็ห้ามๆ ไม่ให้เอามา พอตอนนี้มันบอกว่าตามใจ ผมนี่แหล่ะที่ขี้เกียจกลับไปเอาซะงั้น ให้มันรับส่งก็ดี หึๆ

 

“เอารถกูไปนั่นแหล่ะ ไปๆ กูไม่มีสมาธิทำงาน มาเดินน่ารักให้กูมองอยู่ได้” พี่พายมึงนี่ก็บ้าเนอะ กูผิดหรอที่กูหน้าตาดี ถ้าจะผิดก็ผิดที่มึงนั่นแหล่ะ ที่ดันมาชอบมาหลงคนหน้าตาดีแบบกูเอง...พูดแล้วก็กระดากปาก

 

“ไล่จังเลยนะมึง งั้นเจอกันคืนนี้จะแวะซื้อข้าวต้มมาฝาก อยู่กันสองคนนี่อย่าเปลี่ยวจนกินกันเองนะเว้ย...อ๊ะๆ ไม่ได้แดกกูหรอกพี่พาย” พี่พายมันปาปากกาใส่ผม ผมใช้วิชามารเบี่ยงตัวหลบทัน แต่ขอโทษครับไอ้ตัวที่มันอยู่ด้านหลังผมมันไม่รู้เรื่องอะไร มันเลยหลบไม่ทัน โดนแสกหน้าเข้าไปอย่างจัง พี่โก้หันไปด่าพี่พายเลยนะเว้ย

 

“พี่พาย...เจ็บนะเว้ย” มันร้องโวยวายจนพี่โก้ต้องเดินเข้ามาโอ๋ อูยๆ เค้ารักของเค้ามากมายทั้งเป่าลมทั้งจูบหน้าผากจนผมกับพี่พายต้องหันมามองหน้ากันแบบอึ้งแดก

 

“แวะเข้าไปในห้องสักครึ่งชั่วโมงก็ได้นะกูไม่รีบ” ผมแกล้งกระแซะแม่งไปงั้นแหล่ะครับ กระแซะตอนที่พี่โก้เดินกลับไปทำงานข้างๆ พี่พายมันแล้ว ไม่อย่างนั้นเดี๋ยวพี่โก้จะออกตัวป้องแม่งอีก ผมจะถูกรุมซะเปล่าๆ

 

“อ้อ...ประสบการณ์ตรงของมึงนี่คือเร็วสุดครึ่งชั่วโมงหรอวะ ทำกันทันด้วย...” นั่นไงกูไม่น่าเลย ภาพลอยมาเลยแม่ง ทำอะไรไอ้เพื่อนเวร

 

“สิบห้านาทีกูยังเคยเลยสั้น มึงจะไปกันดีๆ มั้ย หรือว่าจะไม่ไป” ไอ้พี่พายแม่งก็หูดี แล้วไอ้สิบห้านาทีนี่ยังไง มึงกับกูเคยทำกันเร็วแบบนั้นเลยหรอวะ จะรีบไปไหนไอ้บ้า

 

“ไปเว้ยไป...” ผมคว้ามือถือกับกระเป๋าตังติดมือมาด้วย ผมกับไอ้ต็อปเดินออกมาจากห้องแบบสบายใจ การที่ไปไหนมาไหนแล้วไม่ปิดบังไอ้พี่พายเนี่ยแม่งโคตรสบายใจ ไม่ต้องมานั่งระแวงกลัวว่ามันจะรู้ จะว่าไปแล้วการไม่ปิดบังซึ่งกันและกันมันก็ดีแบบนี้นี่แหล่ะครับ

 

อีกอย่างผมรู้สึกว่าพี่พายมันไว้เนื้อเชื่อใจผมมากขึ้นนะตอนนี้

 

..........

 

 

 

ทันทีที่ประตูห้องถูกปิดลงผมก็ถอนหายใจแล้วไถลตัวลงไปกับกองหนังสือทันที ไอ้โก้มันรู้ทันผมมันหัวเราะหึๆ ในลำคอแล้วเอาหนังสือเคาะหัวผมเสียหนึ่งที มันยากจริงๆ กับการจะทำใจปล่อยให้ไอ้ต่อมันออกไปแบบนั้น รู้ครับว่ามันจะไปที่ไหน และก็รู้ด้วยว่าที่ที่มันไปมีใครบางคนที่ผมไม่ค่อยถูกชะตาอยู่ที่นั่นด้วย

 

“ไม่อยากให้มันไปแล้วปล่อยมันออกไปทำไมวะพาย มึงนี่ยิ่งนับวันยิ่งทำตัวประหลาดรู้ตัวบ้างมั้ยวะ” ไอ้โก้มันหอบเอาหนังสือบางส่วนไปนั่งที่โซฟา มันเป็นคนที่โคตรใจเย็นอ่ะ บางทีผมก็ไม่เข้าใจว่าทำไมมันยอมปล่อยให้ไอ้ต็อปไปไหนมาไหนได้ทั่วทั้งๆ ที่ไอ้สั้นมันก็น่ารัก ไอ้โก้มันไม่กลัวใครมายุ่งกับของๆ มันหรอวะ

 

“โก้!! กูถามจริงๆ นะ เวลาที่ไอ้ต็อปมันออกไปนั่นมานี่มึงไม่หวงไม่ห่วงมันหรอวะ...” ผมเกยคางลงบนกองหนังสือแล้วหมุนปากกาไปมา ไอ้ฟอร์มที่ทำเป็นตั้งใจทำงานแม่งหายไปหมดตั้งแต่ที่ไอ้ต่อมันออกจากห้องไปแล้ว

 

“กูไม่หวงแต่กูห่วง ไม่รู้ดิวะกูเชื่อใจมันมั้ง คนเรารักกันคบกันมันก็จริงแต่ทว่าต่างคนก็ต่างมีสังคมของตัวเองว่ะ กูไม่อยากทำให้มันรู้สึกอึดอัด ไม่อยากให้ต็อปมันต้องมาขลุกอยู่แต่กับกู เพื่อนมันเยอะ สังคมมันกว้าง กูก็เลยไม่มานั่งคิดมากเหมือนอย่างมึงไง” มันยอกย้อนกูอยู่รึเปล่าวะไอ้โก้ กูรักของกูกูผิดตรงไหนวะ

 

“กูรัก กูหวงมันไม่ได้หรอวะ...” ผมไม่เข้าใจทำไมทุกคนต้องว่าผมที่ผมหวงไอ้ต่อ หวงมันมากๆ และกลัวว่าใครจะมาแย่งมันไป ใช่ว่าผมไม่ไว้ใจมันแต่ผมไม่ไว้ใจคนอื่นมากกว่า

 

“หวงน่ะหวงได้ แต่มึงต้องรู้จักปล่อยให้มันมีอิสระบ้างว่ะพาย ไม่ใช่เอะอะก็ดึงมันเอาไว้ข้างๆ มึงแบบนี้ตลอดเวลา มึงเชื่อใจไอ้ต่อมั้ยวะ มึงคิดว่าถ้ามีคนมาจีบมันแล้วมันจะหวั่นไหวป่ะ...” ผมปฏิเสธได้แบบเต็มปากเต็มคำเลยว่าไอ้ต่อมันไม่มีทางหวั่นไหวหรอก ผมว่าผมรู้นิสัยมันดีพอสมควร มันไม่ใช่คนโลเลหลายใจ มันเป็นคนที่มั่นคงและยึดมั่นในความรักมากๆ ผมรักมันมากๆ ก็เพราะว่ามันเป็นคนดีแบบนี้นี่แหล่ะ

 

“กูรู้ว่ามันไม่ใช่คนแบบนั้น แต่ไม่รู้ทำไมกูทั้งหวงทั้งห่วงมันจนกูไม่เป็นอันทำอะไร...”

 

“ก็เพราะอย่างนี้ไงทุกคนเค้าถึงได้ลงความเห็นกันว่ามึงอาการหนักกว่าตอนที่มึงคบกับน้ำหลายเท่า” ผมยอมรับว่าเรื่องนี้เป็นเรื่องจริงที่ไม่อาจจะปฏิเสธได้ ตอนที่คบกับน้ำผมไม่ได้หวงแหนมากเท่านี้ ก็แค่ในระดับหนึ่งแต่ไม่ได้ห้ามและดึงรั้งเท่าที่ทำกับไอ้ต่อ ไม่รู้สิว่าเพราะอะไร ผมแค่ไม่อาจจะละสายตาไปจากมันได้เลย

 

ผมมีความสุขแค่เพียงได้นั่งมองมันเงียบๆ บางครั้งเราก็อยู่กันแบบเงียบๆ ไม่มีใครพูดอะไรแต่ก็มีความสุขแค่เพียงการได้เห็นมันทำนั่นทำนี่ จนผมรู้สึกว่ามันเหมือนสารเสพติด เหมือนบุหรี่ที่ผมรู้สึกว่าผมขาดไม่ได้ ยิ่งเสพก็ยิ่งติด ยิ่งโหยหา

 

ผมรู้ว่าการที่ผมเป็นแบบนี้มันไม่ดีนักหรอก เพราะถ้าเมื่อไหร่ก็ตามที่เราสองคนต้องเลิกราหรือว่ามีเหตุให้ต้องแยกจากกันไป ผมว่าครั้งนี้ผมคงทรมานและเจียนตายแน่ๆ กรณีของน้ำผมเจ็บก็จริงแต่ก็ไม่นานและผมก็เปลี่ยนความเจ็บนั้นให้กลายเป็นความแค้นและเปลี่ยนตัวเองให้กระด้างต่อทุกสิ่ง ปิดรับความรู้สึกจากทุกคนรอบข้าง

 

จนกระทั่งมาเจอมันนี่แหล่ะ ไอ้ต่อเป็นเหมือนคนที่พังกำแพงให้กับผม ให้ผมได้มองเห็นสิ่งต่างๆ รอบกายอีกครั้ง ผมรู้สึกขอบคุณทุกสิ่งทุกอย่างที่ทำให้ผมได้เจอมัน...

 

“กูรู้ตัวว่ะ เฮ้อ...กูก็หาคำตอบให้ตัวเองไม่ได้เหมือนกันว่าทำไมกูถึงได้รักมันมากขนาดนี้ กูไม่อยากให้ถึงวันที่เราต้องเลิกกัน...”

 

“แล้วทำไมต้องเลิกกัน ถ้ามึงเชื่อใจให้ตัวมัน ไว้ใจและให้อิสระมันบ้างเป็นบางเวลาไม่ให้มันรู้สึกอึดอัดเกินไป เชื่อกูเหอะว่าไอ้ต่อมันไม่ไปจากมึงหรอก มันเองก็รักมึงจะตาย...” ไอ้โก้มันเงยหน้าขึ้นมามองหน้าผม ส่วนผมก็ได้แต่ระบายลมหายใจหนักๆ ปัจจัยสำคัญที่อาจจะทำให้ความสัมพันธ์ของผมกับไอ้ต่อหยุดชะงักหรือว่าจบลงคงไม่พ้นแม่ของไอ้ต่อ

 

.

.

.

 

 

“มึงก็รู้ดีว่าไอ้ต่อรักแม่มากแค่ไหน ถ้าน้ำเอาเรื่องความสัมพันธ์ของกูกับต่อไปบอกกับแม่ ถ้าแม่รับกับมันไม่ได้ ถ้าแม่บอกว่าให้เลิกกัน มึงคิดว่าต่อมันจะทำยังไง...”แน่นอนว่าไม่ใช่แค่มันหรอกที่คิดเรื่องนี้ ผมเองก็คิดมันแทบจะตลอดเวลา แต่ผมก็ต้องทำเหมือนว่าไม่คิด ไม่กังวล ไม่เก็บมันมาใส่ใจเพื่อที่จะได้ไม่ทำให้มันเครียดมากไปกว่านี้ ถ้าผมคิดมากอีกคนไอ้ต่อมันคงเครียดหนักเป็นสิบเท่าเลยทีนี้

 

“ไม่รู้นะ...แต่กูคิดว่าแม่ของไอ้ต่อใจดีและรักมันมาก กูไม่ได้พูดแบบให้ความหวังมึงนะพาย แต่กูคิดว่าเค้าน่าจะเข้าใจลูกเค้าว่ะ เรื่องแบบนี้ไม่ว่าจะช้าหรือว่าจะเร็วยังไงท่านก็ต้องรู้ กูกลัวแต่พ่อมึงมากกว่า...” นี่ก็อีกปัญหาหนึ่งที่มันทำให้ผมรู้สึกหงุดหงิดเหลือเกิน เรื่องของพ่อเนี่ยแหล่ะ ปกติแล้วพ่อไม่ค่อยมายุ่งเรื่องที่ว่าผมจะควงใครหรือว่าคบใคร ขอแค่ผมไม่ก่อเรื่อง ไม่ทำใครท้อง ไม่สร้างปัญหาให้พ่อตามแก้

 

แต่ที่ผมกังวลคือการเงียบหายไปของน้ำ ผมไม่สามารถรู้ได้เลยว่าเค้ากำลังคิดจะทำอะไร น้ำอาจจะรู้เรื่องที่ว่าพ่อของผมไม่ชอบให้ผมก่อเรื่อง และถ้าน้ำเกิดเอาเรื่องมาโยนใส่ผม นิสัยของพ่อผมคือไม่ถามถึงเหตุผลหรือรับฟังคำอธิบายใดๆ ทั้งสิ้น รับรองเลยว่าปัญหาได้เกิดแน่ๆ

 

“เรื่องมึงคบผู้ชายกูว่าพ่อมึงน่าจะรู้แล้วเพราะพ่อมึงรู้ทุกเรื่องเกี่ยวกับมึง ถ้าคุณลุงจะห้ามเรื่องไอ้ต่อคงห้ามไปนานแล้ว แต่ที่กูกลัวเนี่ย...เรื่องน้ำ” ดูเหมือนว่าไอ้โก้เองก็จะกังวลเรื่องเดียวกับผม ผมบอกตามตรงว่าผมเดาใจผู้หญิงคนนี้ไม่ถูก ตอนที่เราคบกันนั้นเธอดีแสนดีจนผมหลงรักเธอ แต่พอเธอทิ้งผมไปไปเลือกคนที่เธอคิดว่าจะสามารถให้เธอได้มากกว่าที่ผมให้ บอกตามตรงเลยว่าผมไม่รู้เลยว่าที่ผ่านๆ มาที่เธอดีกับผมมันเป็นเพียงแค่ละครฉากหนึ่งหรือเปล่า

 

ถ้ามันใช่แสดงว่าผมไม่รู้จักเธอเลยสักนิด สิ่งที่เธอทำกับผมก็แค่การเสแสร้งเท่านั้น นี่แหล่ะที่ทำให้ผมรู้สึกว่าผู้หญิงคนนี้รับมือยาก

 

“กูว่าอย่าเพิ่งคิดมากเลย บางทีน้ำอาจจะกลัวที่มึงขู่แล้วเปลี่ยนไปหาเหยื่อรายใหม่แล้วก็ได้ ว่าแต่มึงจะทอดอารมณ์อีกนานมั้ย ทำงานสิเดี๋ยวไปเที่ยวไม่หนุกนะมึง” ไอ้โก้มันเป็นคนเปิดประเด็นมาแล้วมันก็ตัดประเด็นเปลี่ยนเรื่องซะงั้น แต่มันก็จริงอย่างที่ไอ้โก้ว่า อย่าเพิ่งไปคิดไปกังวลกับมันเลย มันไม่เกิดประโยชน์อะไรหรอก

 

“กูไม่มีอารมณ์ทำว่ะ ไม่เห็นหน้าไอ้ต่อแล้วเซ็งฉิบหาย...เราตามมันไปดีมั้ยวะ” ผมว่าผมไม่น่าปล่อยมันไปเลย ตอนนี้เริ่มเป็นห่วงมันแล้วสิ ซุ่มซ่ามๆ เอ๋อๆ  แดกแบบมันเนี่ยเกิดเมาหรือมึนแล้วขับรถไปทุ่มชาวบ้านเค้าเข้าจะเป็นเรื่องซะเปล่าๆ

 

“หยุดเลยพาย...กูเพิ่งบอกมึงไปไม่ใช่หรอวะว่าให้รู้จักปล่อยไอ้ต่อมันเป็นอิสระบ้าง ให้มันได้ไปหรือได้ทำในสิ่งที่มันอยากทำบ้าง มึงต้องรู้จักอดทน ไม่อย่างนั้นมันจะกดดันให้ไอ้ต่อมันเครียด ให้มันไปหาเพื่อนฝูงมันบ้าง...นะ” ผมว่าไอ้โก้นี่มันยิ่งกว่าพ่อผมเสียอีก แต่ถ้าไม่งี่เง่าเกินไปสิ่งที่ไอ้โก้พูดมามันก็ถูก

 

“ก็ได้เว้ย...งั้นกูออกไปดูดบุหรี่แป๊บ...ไม่ได้อีกเว้ย ไอ้ต่อแม่งสั่งงดบุหรี่” ผมขยี้หัวไปมาจนผมเผ้ายุ่งไปหมด หงุดหงิดทั้งที่ไอ้ต่อมันไม่อยู่ หงุดหงิดทั้งเรื่องงดบุหรี่ ก็เข้าใจว่ามันเป็นห่วง แต่เวลาหงุดหงิดผมชอบใช้ความเย็นของมิ้นต์ดับอารมณ์ตัวเองนี่หว่า

 

“มึงก็เชื่อมัน...” ไอ้โก้มันถามพร้อมกับโยนบุหรี่มาให้ผม ของผมนี่รู้สึกว่าไอ้คุณเมียแม่งเอาไปซ่อนหมดแล้ว มันไม่ให้ผมดูดบุหรี่ ผมจะดูดแม่งแทนคอยดู

 

“ก็กูสัญญากับมันว่าจะพยายามตามใจมันบ้าง เอาใจมันบ้าง วันนี้กูก็ไม่ได้อยากจะให้มันไปหรอก กูก็แกล้งว่าจะให้มันไปงั้นแหล่ะ แต่พอเห็นสีหน้าแววตาที่ดูดีใจของมัน กูก็เลยยอมๆ มันไป...” ผมอยากจะทำเพื่อมันบ้าง หลังจากที่มันทำเพื่อผมมาตลอด มันเป็นสิ่งที่ดูเล็กๆ น้อยๆ แต่ไอ้ต่อกลับรู้สึกดีใจมากๆ มันดูมีความสุขยามที่ผมเอาใจใส่และตามใจมัน ถ้ามันเป็นความสุขของมันผมก็จะพยายามทำเพื่อมันก็แล้วกัน

 

“กูว่าไอ้ต่อแม่งเล่นของใส่มึงว่ะพาย ทำไมมันทำให้เพื่อนกูเป็นไปได้ขนาดนี้วะเนี่ย แต่ก่อนมึงเคยสนใจใครด้วยหรอวะ เวลาที่ใครขอหรือว่าต้องการอะไรมึงเคยตามใจแบบนี้ซะที่ไหน...หึ” แม่งแอบด่ากูอยู่หรือเปล่าวะ ทำไมฟังแล้วแลเหมือนกำลังโดนมันด่าก็ไม่รู้

 

“กูแค่อยากให้มันมีความสุข...มันยอมเปลี่ยนแปลงความรู้สึกนึกคิดเพื่อกู แล้วทำไมกูจะทำเพื่อมันบ้างไม่ได้” ผมยกยิ้มให้กับตัวเองอย่างพอใจ บางครั้งผมก็เอาแต่ใจกับมันมากจนเกินไป แต่มันก็ยังอดทนทุกอย่างเพื่อผม เราสองคนเปิดใจให้กับกันมากขึ้น แสดงออกมากขึ้นว่ารู้สึกนึกคิดอะไร อาจจะเป็นไอ้ต่อเสียส่วนมากที่เปิดเผยความรู้สึกมากขึ้น เพราะผมเปิดเผยความรู้สึกกับมันมานานแล้ว

 

“ที่มึงคิดน่ะถูกแล้ว มีอะไรก็พูดๆ คุยๆ กันให้เคลียร์ พยายามเข้าใจมันบ้าง เพราะมันเองก็ต้องใช้ความพยายามอย่างมากในการเข้าใจคนแบบมึง...”

 

“เดี๋ยวไอ้โก้...คนแบบกูนี่มันเป็นยังไงวะ” ผมพูดสวนขึ้นมาทันที มึงเคลียร์กับกูก่อนสิว่าคนแบบกูเนี่ยมันเป็นคนแบบไหน

 

“อย่าให้กูต้องสาธยายเลยว่ะพาย มันเยอะจนกูบรรยายออกมาเป็นคำพูดไม่ถูกและไม่หมด เอาแบบสั้นๆ ง่ายๆ เลยนะ ถ้ามีใครสักคนที่รักและยอมรับในตัวตนที่แท้จริงของมึงได้ มึงไม่ควรจะปล่อยให้ใครคนนั้นหลุดมือไป...” ผมนั่งนึกตามคำพูดของไอ้โก้ คนๆ เดียวที่ผมนึกถึงก็คือไอ้ต่อ มีแค่ไอ้ต่อคนเดียวเท่านั้นที่มันรักผมที่ตัวตนของผม ไม่ใช่รักที่นามสกุล ไม่ใช่รักที่ความสุขสบายที่ผมมอบให้ ไม่ได้รักผมเพราะเซ็กส์ที่ผมสามารถมอบให้ได้

 

คำตอบของผมมีแค่หนึ่งเดียวเท่านั้น ผมเชื่อว่ามันจะเป็นคำตอบที่ถูก และผมควรจะรักษามันเอาไว้ให้นานที่สุดเท่าที่จะนานได้ มันเป็นทุกสิ่งทุกอย่างของผม ถ้าผมไม่มีมันผมก็ไม่รู้เหมือนกันว่าผมจะเดินไปทิศทางไหน

 

ถ้าเปรียบว่าไอ้ต่อเป็นอะไรในชีวิตผม มันเป็นหัวใจของผม ผมจะไม่สามารถมีชีวิตอยู่ต่อไปได้ถ้าผมปราศจากหัวใจดวงนี้

 

“ขอบใจมึงนะโก้ที่เป็นเพื่อนกู...”

 

“กูว่ามึงออกไปดูดบุหรี่ไป แค่มวนเดียวพอนะ อย่ามานั่งยิ้มให้กู...กูขนลุก” กวนส้นตีน นานๆ กูจะซึ้งแบบชาวบ้านเค้าสักที นี่ถ้ามึงไม่ใช่เพื่อนรักที่รู้เช่นเห็นชาติกูแบบหมดเปลือกล่ะก็ กูฆ่าแม่งทิ้งจริงๆ

 

 

 

 

 

ผมเท้าระเบียงมองออกไปยังท้องฟ้าที่เริ่มจะมืดมิด การจราจรที่เนืองแน่นเป็นนิจเห็นจนชินชา ชั่วโมงเร่งด่วนแบบนี้ถ้าต้องนั่งติดแหงกอยู่บนรถท่ามกลางการจราจรที่แทบไม่ขยับไปไหนมันน่าเบื่อ มันน่ารำคาญใจ แต่ก็ต้องทน

 

แต่ทว่าหลังๆ มานี่ ไม่ว่าการจราจรจะติดขัดมากแค่ไหน ต้องใช้เวลาให้มันเสียเปล่าบนท้องถนนมากเพียงใด ผมไม่เคยรู้สึกรำคาญใจเลยสักนิด เพราะว่าเมื่อไหร่ก็ตามที่มองไปยังเบาะด้านข้างผมก็จะเห็นรอยยิ้มของไอ้ตัวป่วนที่ผมรัก

 

“เฮ้อ! กูเป็นเอามากอย่างที่เค้าว่ากันจริงๆ สินะ” ผมรู้ตัวหรอกว่าผมอาการหนักไม่ต้องให้ไอ้พวกนั้นมันมาตอกย้ำ หลังจากที่น้ำทิ้งบาดแผลและความไม่เชื่อไม่ศรัทธาความรักเอาไว้ให้กับผม ผมไม่เคยเห็นแก่ใครอีกเลย ผมมองแค่ตัวเอง เห็นแค่ความรู้สึกของตัวเองมาตลอด

 

เพราะลึกๆ แล้วผมเองก็กลัว กลัวว่าถ้าเปิดใจให้กับความรักครั้งใหม่แล้วมันจะซ้ำรอยเดิม ผมกลัวจะต้องเจ็บเพราะมันอีกครั้ง ซ้ำแล้วซ้ำเล่า...

 

“มึงจะรู้บ้างมั้ยวะต่อ ว่ามึงเข้ามาเปลี่ยนแปลงอะไรหลายๆ อย่างในชีวิตกู ถ้ามึงรู้ว่ามึงมีค่ากับกูมากแค่ไหนมึงจะดีใจใช่มั้ย” ผมเงยหน้าขึ้นพ่นควันให้ลอยไปบนอากาศ ผมรู้สึกสงบใจลงมากหลังจากที่มันออกจากห้องไปผมก็เอาแต่กังวลนั่นนี่ ถ้าไม่ได้ไอ้โก้มันเบรกเอาไว้ผมว่าผมก็ยังคิดฟุ้งซ่านจนกว่าจะตามไปดูมันนั่นแหล่ะถึงจะหายบ้าได้

 

“คนหนึ่งคนทำไมถึงทำให้อีกคนเป็นไปได้ถึงเพียงนี้กันวะ” ผมได้ยินเสียงเตือนเหมือนว่าจะมีข้อความเข้ามาในไลน์ และพอหยิบขึ้นมาดูก็พบว่าเป็นไอ้ต่อที่มันส่งไลน์มารายงานตัวว่าถึงบ้านเพื่อนมันแล้ว ผมยิ้มน้อยๆ แล้วพิมพ์ข้อความตอบกลับไปเพียงสั้นๆ ว่าอย่าเมา และอย่ากลับดึกเท่านั้น

 

“โอเค! กูจะทำเพื่อมึงบ้าง มึงทำเพื่อกูมาตลอด ตั้งแต่นี้ไปกูจะพยายามอดทนกับความคิดและความหึงหวงมึงให้ได้นะต่อ” ผมให้คำมั่นสัญญากับตัวเอง ถึงมันจะยากไปสักหน่อยแต่ผมก็เชื่อว่าถ้าผมจะทำมันต้องทำได้อย่างแน่นอน

 

“หายฟุ้งซ่านแล้วก็มาทำงานต่อได้แล้ว ตอนไปเที่ยวมึงจะได้ใช้เวลากับสุดที่รักของมึงอย่างเต็มที่” ไอ้โก้มันยืนพิงประตูเลื่อนแล้วกอดอกมองมาทางผม ผมทิ้งก้นบุหรี่ลงบนกระถางต้นไม้แล้วยืดเส้นยืดสายคลายกล้ามเนื้อเล็กน้อย

 

“ขอบใจมึงนะโก้ที่ช่วยเตือนสติกู กูโคตรดีใจเลยที่ได้มึงเป็นเพื่อน” ผมตบบ่ามันเบาๆ พร้อมกับยักคิ้วให้มันก่อนที่จะพากันเข้ามาจัดการทำงานที่ค้างคาให้มันเสร็จสิ้น

 

เพื่อวันหยุดสุดสัปดาห์ที่ไร่เลย์กับไอ้ต่อ...หวังว่ามึงจะมีความสุขกับการไปเที่ยวทริปนี้นะ

 

..........100%..........

 

PS. รณรงค์ให้คนอ่านยุ่งนัก ที่เล่นทวิตเตอร์ เวลาที่พูดถึงเรื่องยุ่งนัก รบกวนติดแท็ก #ยุ่งนัก ด้วยนะคะ เกรทจะตามไปส่องค่ะ ><

 

ในแท็กยุ่งนัก นี่ลุกโชนไปด้วยกระแส โก้พาย .... 55555 อย่าทำร้าย ต่อต็อป ด้วยการให้พี่พายกับพี่โก้หันมากินกันเองเลยจ้า

ตอนหน้าเจอกับพวกสินกำ ถัดไปอีกตอน ห้องปิดตายของพายต่อ ถัดไปอีกตอนเป็นการเสียตัวของพี่โก้ ...หืม?? 555

ใครแวะเข้ามาก็ทักทายกันบ้างนะคะ อย่าเนียนหายกันบ่อยๆ ไม่งั้นเราจะหายบ้างนะเออ 555

เจอกันค่า

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 68 ครั้ง

15,978 ความคิดเห็น

  1. #15953 nin28041992 (@nin28041992) (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 22 พฤศจิกายน 2561 / 00:07

    5555ต่อแอบพายเรือ #โก้พาย เหรอ
    #15953
    0
  2. #15913 0930030306 (@0930030306) (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 6 กันยายน 2561 / 12:06
    ฟินไปไกลแล้วสำหรับโก้พาย
    #15913
    0
  3. #15874 นายแมวน้ำ (@watmaka) (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 6 มิถุนายน 2560 / 03:49
    คู่นี้ไม่เคยได้กันเองแน่นะ
    #15874
    0
  4. ความเห็นนี้ถูกลบแล้ว :(
  5. #15444 P.Secret (@future-cartoon) (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 6 กุมภาพันธ์ 2558 / 18:00
    พี่โก้นี่สามีพี่พายชัดๆ เคยได้กันก็บอกมา
    #15444
    0
  6. วันที่ 28 ตุลาคม 2557 / 15:57
    จัดโก้พายไม่ก็ต่อต็อป สักตอนเหอะอ่านละมันมากกว่าเพื่อนว่ะ
    #15272
    0
  7. #15132 ploylybbs (@ploylybbs) (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 21 กันยายน 2557 / 13:55
    ขอจิ้นโก้พายได้ม่ะ -..- 5555555
    #15132
    0
  8. #14472 mitake (@voldermore) (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 6 มิถุนายน 2557 / 15:21
    ขอโทษนะพี่พาย เค้าแอบคิดว่าตัวเองเป็นเคะให้พี่โก้อ่ะ 5555555555555555555555
    #14472
    0
  9. #14010 JENNYHA (@jennyha) (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 29 เมษายน 2557 / 16:51
    ขอจิ้นโก้พายแปปส์
    #14010
    0
  10. #13195 Hiro Hiro Shi (@hiroshi1234) (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 23 มีนาคม 2557 / 19:27
    คือ...ผิดมั๊ยถ้าเราจะจิ้นพี่โก้กะพี่พาย..# โดนคู่หูดูโอ้ต๊อป&ต่อถีบคว่ำ แอร๊ก~
    #13195
    0
  11. #12659 Zaturday KickKick (@zaturdaykick) (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 26 มกราคม 2557 / 19:04
    ไม่ผิดใช่ไหม ที่เราจะคิดว่าพี่พายนี่สมควรเป็นเมียพี่โก้อย่างยิ่ง 5555 น่าจะมีสักตอนเป็นตอนพิเศษก็ได้ ประมาณรำลึกความหลังวัยเด็กอยากรู้อยากลองของ โก้พาย =,.= หุหุ
    #12659
    0
  12. #12556 TheS (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 16 มกราคม 2557 / 14:48
    โก้พาย ฮาๆ555555555555



    #12556
    0
  13. วันที่ 11 ธันวาคม 2556 / 15:39
    ไรท์เตอร์คนสวย <3 ทำให้คู่นี้สมหวังเถอะนะ อ่านแล้วเครียดตามเลยอ่ะ
    #11823
    0
  14. #11377 LooknamTK (@looknamjaa) (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 24 พฤศจิกายน 2556 / 22:59
    พี่พายพยายามเข้าน๊าาา ^^ 
    #11377
    0
  15. #11264 Mysterious (@World27) (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 19 พฤศจิกายน 2556 / 07:34
    ต่อกับต็อปแกก็ชอบแซวพี่โก้พี่พายกันจัง

    ตอนพวกแกไม่อยู่เดี๋ยวพี่มันหน้ามืดปล้ำกันขึ้นมาจะทำไง

    พายตามใจต่อบ่อยๆนะ เมียจะได้รักจะได้หลง
    #11264
    0
  16. #10071 shshshx (@shxtaop) (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 10 ตุลาคม 2556 / 17:28
    ฟินน><
    จิ้นโก้พาย เปลี่ยนคู่ดีม่ะ555555
    พี่โก้เป็นคนที่สอนพี่พายดีนะค่อยเตือนสติตลอดเป็นเพื่อนที่ดีสุดๆๆ
    ดีใจแทนต่อ5555ใครจะไปเชื่อว่าพี่พายจะยอม
    #10071
    0
  17. #9956 SuJuHanHyuk (@loveloveyaoi) (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 7 ตุลาคม 2556 / 22:48
    น่ารักอ่าาาาา

    ><

    โก้พาย  

    ฟินป่ะ คิคิ
    #9956
    0
  18. #9851 mirchullove (@lovemirchul) (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 5 ตุลาคม 2556 / 16:44
    พี่พายนี่เป็นอะไรที่แบบหวงพี่ต่อมากอ่ะจริง 



    แบบใส่ปลอกคอเลยมั้ยพี่ 555555555
    #9851
    0
  19. #9734 aj68 (@ai68) (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 4 ตุลาคม 2556 / 21:20
    ในพาร์ทของพี่พายเนี่ยเริ่มสงสัยความสัมพันธ์ของเพื่อนสนิทสองคนนี้เเล้วนะ พายโก้ โก้พาย เนี่ย ! =.=
    #9734
    0
  20. #9341 I'm sone M.Seo >O< (@lovelymylonelyfk) (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 29 กันยายน 2556 / 17:58
    น่ารักมากกกกกกกกกกก. กไก่ร้อยล้านตัว-..- #ขอร่วมวงจิ้นโก้พายด้วยคน. 555+
    #9341
    0
  21. #9067 nunyjan (@nunymind) (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 21 กันยายน 2556 / 11:20
    เพื่อนแท้จริง ๆ นะ 



    เปลี่ยนเพื่อกันและกัน
    #9067
    0
  22. #8913 Joker Mask (@gamsor) (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 15 กันยายน 2556 / 17:57
    แอบคิดจริงๆน่ะ โก้พายก็น่าสน เพราะต่อต็อปก็ไม่เลวเท่าไหร่ โอ๊ยคิดแล้วฟิน ไม่ใชและ พี่พายจะมาฆ่ามั้ยเนี่ย
    #8913
    0
  23. #8427 Iamhotfriend (@iamhotfriend) (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 4 กันยายน 2556 / 23:05
    โก้พาย แอบน่าสนนะฮะ ไม่ใช่ละ 555555
    #8427
    0
  24. #8199 BabyU (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 27 สิงหาคม 2556 / 15:17
    พายโก้ โก้พาย คู่นี้นี่ยังไง 5555555555 ไม่น้า ><

    ลุ้นเต็มที่กับการไปทริปในครั้งนี้ จะมีอะไรเกิดขึ้นบ้างหนอ
    #8199
    0
  25. #7320 dsjwks (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 1 สิงหาคม 2556 / 21:40
    พี่พายคิดได้แบบนี้ก็ดี ทำได้แบบนี้รับรองเป็นต่อหนีไปไัหนไม่รอดชัวร์
    #7320
    0