OK!! I love U ♥ ยุ่งนัก...กูรักมึงก็ได้ [Yaoi][Boy's love]

ตอนที่ 46 : ☆OK! I love U ★... 36. ตัดสินใจ (Stop & Koh)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 14,173
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 59 ครั้ง
    3 ส.ค. 56


 36. ตัดสินใจ (Stop & Koh)

 

ผมยืนมองดูเพื่อนรักของผมกับพี่พายกำลังพูดคุยเรื่องสำคัญที่ผมเชื่อว่ามันน่าจะเป็นเรื่องที่ค้างคาใจไอ้ต่อมากที่สุด ทั้งๆ ที่ผมน่าจะได้คุยกับมันในเรื่องนี้ น่าจะช่วยให้มันหายกังวลใจได้บ้าง แต่ทว่าเรื่องมันดันประดังเข้ามาพร้อมกันหมด

 

เรื่องแม่พรทิพย์ที่ป่วยจนต้องเข้าโรงพยาบาลนั่นก็ทำให้ผมเป็นกังวลและว้าวุ่นใจไม่ต่างอะไรกับไอ้ต่อ จริงอยู่ที่ว่าผมไม่ใช่ลูกของแม่ แต่ทว่าผมเคารพและรักแม่พรทิพย์มากๆ ราวกับว่าท่านเป็นแม่ของผมจริงๆ

 

ไหนจะเรื่องที่พี่ปอกำลังจะแต่งงาน เรื่องนี้ผมรู้อยู่แก่ใจว่าสักวันไม่ช้าก็เร็วมันจะต้องมาถึง ทั้งๆ ที่คิดว่าตั้งรับกับมันได้แต่พอเอาเข้าจริงๆ กลับรู้สึกเจ็บมากๆ จนรู้สึกว่าเคว้งไปหมด ถ้าคืนนั้นไม่ได้พี่โก้มาอยู่เป็นเพื่อนผมอาจจะไปไหนสักที หาคู่นอนสักคน แล้วระบายความรู้สึกด้วยการมีเซ็กส์เหมือนอย่างทุกครั้ง แต่เพราะมีพี่โก้ผมเลยรู้สึกดีมากขึ้นกว่าเดิม

 

และอีกเรื่องที่ทำให้ผมรู้สึกเกลียดตัวเองแบบแปลกๆ ก็เรื่องที่พี่โก้ดูเหมือนว่าจะรักและยอมผมทุกอย่าง ยอมรับฟังเรื่องที่ผมแอบชอบพี่ปอ ทั้งๆ ที่พี่โก้เองก็ชอบผม ผมทำให้คนดีๆ อย่างพี่โก้ต้องเจ็บปวด โดยที่พี่โก้ไม่เคยต่อว่าอะไรผมเลยสักนิด

 

แล้วจะไม่ให้ผมรู้สึกผิดได้อย่างไรกัน

 

“คิดเยอะก็ปวดหัวเปล่าๆ นะต็อป” พี่โก้เดินกลับเข้ามาหาผมหลังจากที่เดินเข้าไปบอกกับพี่พายเรื่องท่อน้ำตัน ตอนแรกผมก็สงสัยว่าทำไมพี่โก้ไม่โทรไปเรียกช่างมาเอง แต่พี่โก้ก็คลายความสงสัยว่าเพราะคอนโดนี้เป็นของบ้านพี่พาย ให้พี่พายโทรไปเรียกช่างจะได้รีบมา

 

พี่โก้กับพี่พายเป็นเพื่อนที่สนิทกันมากๆ คงเหมือนกับผมและไอ้ต่อที่โคตรจะสนิทกัน พี่โก้เป็นคนที่ค่อนข้างแปลกนิดๆ อยากทำอะไรก็ทำ อยากพูดอะไรก็พูด บทไม่พูดก็คือไม่พูดอะไรเลย

 

ผมว่าผมกับพี่โก้มีบางสิ่งที่คล้ายกัน ผมแอบชอบพี่ปอและต้องทนมองเห็นพี่ปออยู่กับพี่ฝ้าย ต้องทนมองเห็นพี่ปอรักพี่ฝ้าย แต่ผมทำอะไรไม่ได้เลย เพราะผมรู้อยู่แก่ใจว่าเค้ารักกัน อีกอย่างพี่ฝ้ายเองก็เป็นคนที่ดี เป็นพี่สาวที่ดีมากๆ พี่ปอมันได้เจอกับคนที่ดีผมก็ดีใจ แต่ก็ปฏิเสธไม่ได้หรอกว่าผมเองก็เสียใจเหมือนกัน

 

พี่โก้เองก็คงรู้สึกคล้ายๆ ผม ที่ต้องเห็นผมแอบชอบพี่ปอ ต้องคอยรับฟังปัญหาของผมที่เกี่ยวกับการแอบรักข้างเดียว ผมเจ็บเพราะการแอบรักยังไง พี่โก้เองก็คงจะเจ็บเพราะการชอบผมเช่นนั้น

 

“แค่เป็นห่วงไอ้ต่อมันน่ะ เห็นมันกวนตีนแบบนั้นแต่มันเป็นคนที่ค่อนข้างละเอียดอ่อนเรื่องความรักนะพี่โก้...” ต่อมันเกิดมาในครอบครัวที่มีแต่ความรักและความเอาใจใส่ ตั้งแต่ที่พ่อเสียไปแม่พรทิพย์ก็ไม่เคยมีใครอีกเลย ท่านเฝ้าเลี้ยงดูทั้งพี่ปอทั้งต่อมาด้วยความรัก ความรักของท่านเผื่อแผ่มาให้ผมซึ่งเป็นเพื่อนสนิทของไอ้ต่อเช่นกัน

 

“คนไม่เคยมีความรักมาก่อนก็อย่างนี้แหล่ะ ของแบบนี้ต้องเรียนรู้ด้วยตัวเอง กลัวอะไรกับความรัก” พี่โก้โอบไหล่ผม ผมว่าพี่โก้กำลังปลอบใจผมอยู่แบบกลายๆ ตั้งแต่ที่เกิดมาผมว่าผมเจอคนดีๆ แบบพี่โก้แทบจะนับคนได้เลยนะ น้อยมากๆ เลยจริงๆ กับคนดีๆ แบบนี้ที่จะเข้ามาในวงจรชีวิตเส็งเครงของผม

 

ผมไม่ใช่คนดี ไม่ใช่คนน่ารักเหมือนอย่างหน้าตจาของผมที่ใครต่อใครต่างพากันชม ผมเป็นคนเลวที่ทำให้ผู้หญิงต้องเสียใจมานักต่อนัก ตอนนี้ผมอาจจะกำลังรับผลกรรมที่เกิดจากการกระทำของผมอยู่ก็ได้

 

“พี่โก้เคยมีความรักมั้ย...”

 

“ไม่มีก็คงแปลกว่ะต็อป กูไม่ใช่ไอ้ต่อเพื่อนมึงนะถึงจะได้ไร้เดียงสาจนน่าตกใจ แต่ความรักของกูมันจบไปนานแล้ว จบแบบไม่ได้ติดค้างอะไรแบบไอ้พาย ต่างคนต่างเลิกกันไป ในเมื่อเข้ากันไม่ได้จะยื้อกันไปทำไมให้เหนื่อย” พี่โก้เป็นคนที่ตรงมากๆ คิดอะไรก็พูดออกมาอย่างที่ใจคิด

 

“ลองแล้วหรอพี่โก้ถึงได้รู้ว่าเข้ากันไม่ได้...” ผมแกล้งกวนตีนพี่โก้จนพี่โก้มันหยิกแก้มผมแรงๆ หนึ่งทีสงสัยคงจะหมั่นเขี้ยวผมอีกแล้วสินะ

 

“ไม่ทะลึ่งสักวันมันจะตายมั้ยต็อป กูว่าสมองมึงมันเต็มไปด้วยเรื่องพวกนี้ เพลาๆ ลงบ้างนะมึง” พี่โก้จับแก้มของผมทั้งสองข้างแล้วบีบไปมา เห็นหน้านิ่งๆ แบบนี้เหอะ แต่ก็แอบเนียนกับผมบ่อยเอาเรื่องนะช่วงนี้

 

พี่โก้ก้มหน้าลงมาใกล้ๆ แล้วเอาจมูกโด่งๆ ถูแก้มของผมไปมา พูดง่ายๆ ก็คือพี่โก้มันไซร้หน้าผมอยู่ครับ ทั้งหอมแก้มทั้งจูบปาก แบบพี่โก้มันอยากทำอะไรมันก็ทำไง แล้วผมก็ไม่ขัดขืนอะไรด้วย ก็มันรู้สึกดีนี่ครับ สัมผัสของพี่โก้มันทำให้ผมรู้สึกว่าตัวเองกำลังถูกทะนุถนอมอยู่

 

“แก้มช้ำหมดแล้วพี่โก้ พอแล้วๆ” ผมตะปบลงบนหน้าของพี่โก้ แกล้งบีบแก้มทั้งสองข้างของพี่โก้แบบแรงๆ พี่โก้ถึงยอมหยุดแกล้งผมได้

 

“ก็น่ารักทำไมวะ เห็นมึงทีไรแล้วอยากจับฟัดให้แก้มช้ำ” พี่โก้ยิ้มให้ผม ผมชอบเวลาที่พี่โก้มันยิ้มนะ เพราะมันยิ่งทำให้พี่โก้ดูใจดี ผมชอบคนใจดีที่พร้อมจะตามใจผม อาจจะเพราะว่านิสัยผมเป็นแบบนั้น ผมเอาแต่ใจตัวเอง ผมโหยหาความรัก

 

“เอาไว้คืนนี้ก่อนนะ จะยอมให้ฟัดจนหนำใจเลย” ตกลงกันแล้วครับว่าคืนนี้จะมาค้างที่ห้องของพี่โก้ เพราะว่าตอนเย็นผมมีบางอย่างที่ต้องไปสะสางให้มันจบๆ ไปจากความรู้สึกของผม และพี่โก้ก็อาสาที่จะไปส่งและรับผมกลับ และเราตกลงกันว่าคืนนี้เราจะนอนค้างคืนด้วยกัน

 

“เฮ้อ...มึงนี่น้า น่ารักเกินไปแล้ว” พี่โก้มันถอนหายใจเบาๆ แล้วขยี้ผมของผมจนยุ่งไหมด ผมเกาะแขนพี่โก้แล้วกอดมันเอาไว้ พี่โก้เป็นที่พึ่งทางใจของผม พี่โก้เป็นคนเดียวที่ผมสามารถระบายทุกเรื่องใส่ได้โดยที่พี่โก้ไม่เคยขัดหรือว่าห้ามผม

 

ถึงเวลาแล้วที่ผมจะต้องทำในสิ่งที่ควรทำ เพื่อให้คนที่ดีกับผมมากๆ รักผมมากๆ อย่างพี่โก้ ไม่ต้องมาเจ็บกับเรื่องอะไรแบบนี้อีกแล้ว

 

“น่ารักแล้วรักมั้ย” ผมแกล้งทำหน้าแบ๊วๆ แล้วถามอย่างอ้อนๆ พี่โก้มันยิ้มให้กับผม ยิ้มแบบเต็มตาเต็มปาก อยากบอกว่าพี่โก้มึงหล่อมากๆ หล่อจนผมรู้สึกใจสั่นไหว

 

“รักไปจะหมดใจอยู่แล้ว...” ผมว่าผมเจอคนที่ผมอยากอ้อนแล้วหล่ะ ผมเป็นคนที่ชอบอ้อนมากๆ ผมชอบอ้อนแม่พรทิพย์ ชอบอ้อนพี่ปอ เพราะผมอยากได้ความรักจากทั้งสองกลับมา

 

“ว้า...แค่จะหมดเองหรอพี่โก้ คิดว่ารักจนหมดใจแล้วนะเนี่ย...” ผมแกล้งทำเป็นตัดพ้อไปอย่างนั้นเองแหล่ะครับ ทั้งๆ ที่ในใจของผมรู้ดีว่าตัวผมเองกำลังดีใจมากแค่ไหน ที่มีคนดีๆ แบบพี่โก้ก้าวเข้ามาในชีวิตของผม

 

“กูก็ต้องเผื่อใจเอาไว้สักหน่อย มึงมันฮอตว่ะต็อป ถ้าสุดท้ายแล้วมึงไม่รักกู...กูจะได้มีพื้นที่เหลือเอาไว้ทำใจไง...” ผมยกนิ้วขึ้นแตะที่ปากพี่โก้เบาๆ พี่โก้มันก็ไม่ได้พูดด้วยน้ำเสียงดราม่าเท่าไหร่ แต่ทำไมผมรู้สึกว่ามันดูเจ็บๆ ยังไงก็ไม่รู้

 

“ถ้าจะให้บอกว่ารักมันก็ยังไม่ใช่ซะทีเดียว แต่ถามว่ารังเกียจพี่โก้มั้ย...ไม่เคยเลยนะเว้ย ต็อปอาจจะยังไม่ถึงขั้นรักแต่เชื่อเหอะว่าพี่โก้เป็นคนเดียวที่ได้ทำแบบนี้” ผมรู้ว่าผมเป็นคนแรงและพี่โก้เองก็รู้ดีว่าผมเป็นคนที่แรงแค่ไหน ผมเกี่ยวคอพี่โก้แล้วเขย่งขาขึ้นเพื่อที่จะจูบพี่โก้ได้ บางทีก็โมโหไอ้ความสูงส้นตีนนี่เหมือนกันนะ พี่โก้แม่งก็สูงจริงจังอะไรก็ไม่รู้

 

เราสองคนหลบอยู่ในมุมของเรา ผมไม่รู้หรอกว่าตอนนี้พี่พายกับไอ้ต่อกำลังทำอะไรอยู่ ผมไม่รู้หรอกว่าเวลามันผ่านไปกี่นาทีแล้วที่เราสองคนยังคงจูบกันอยู่อย่างนี้ แต่ผมรู้สึกได้ถึงกำลังใจที่เปี่ยมล้นที่มอบผ่านมากับจูบของพี่โก้ ผมจะต้องทำทุกอย่างให้มันชัดเจน ให้เหมือนกับที่พี่โก้ชัดเจนกับผมเสมอ

 

“แบบกูก็ไม่ได้อยากจะเข้ามาขัดอะไรมึงหรอกนะ แต่อีกสิบนาทีช่างเค้าจะมาซ่อมท่อ ถ้ามึงยังไม่เสร็จเข้าไปต่อในห้องก็ได้” พี่พายมันเดินเข้ามาเป็นช่วงจังหวะที่ผมกับพี่โก้กำลังจะถอนริมฝีปากออกจากกัน เหมือนพี่โก้จะโดนพี่พายย้อนใส่ ผมเห็นพี่โก้มันยกนิ้วกลางใส่หน้าพี่พาย ก่อนที่มันจะดึงผมให้เดินไปในห้องนอนด้วยกัน

 

“ฮั่นแน่...” เจอหน้าไอ้ต่อที่อยู่บนโซฟามันก็ยิ้มแล้วร้องฮั่นแน่ใส่ผมแค่คำเดียวเท่านั้น แต่สายตามันพราวระยับมากเลยครับ ผมว่าแม่งเห็นแต่มันไม่พูด ไม่ใช่มันไม่อยากล้อผมนะ เพราะมันรู้ว่าถ้ามันต่อปากกับผม ผมก็จะเอาเรื่องมันกับพี่พายมาย้อนมันคือกัน

 

“ไรวะต่อ...คอเป็นจ้ำระวังแม่มึงเห็นนะ” ขอสักดอกเถอะครับ ไอ้ต่อแม่งลูบคอตัวเองยกใหญ่ เห็นแล้วก็ฮาเวลาที่มันทำหน้าเอ๋อแดกใส่ผม มันเป็นเพื่อนที่ดีมากๆ และผมก็ชอบแกล้งมันมากๆ เหมือนกัน แต่ทั้งหมดทั้งมวลก็เพราะว่ารักมันนะเว้ย

 

เราสองคนเดินเข้ามาในห้องนอนของพี่โก้ มันยังมีเวลาอีกตั้งหลายชั่วโมงก่อนที่ผมจะพาตัวเองเข้าไปลานประหารเพื่อทำการตัดสินคดี พูดซะเว่อร์เลยว่าป่ะ เอาแบบง่ายๆ ผมกำลังจะจบความรู้สึกทั้งหมดที่มีต่อพี่ปอ เพื่อที่จะได้เริ่มต้นใหม่กับพี่โก้อย่างไม่ต้องรู้สึกคลางแคลงใจใดๆ

ผมถามตัวเองมาหลายครั้งแล้วว่าจะยังแอบชอบพี่ปอต่อไปเพื่ออะไร อะไรที่มันไม่มีทางเป็นไปได้ต่อให้เรายื้อมันต่อไปนานแค่ไหนมันก็ไม่มีทางเป็นไปได้อยู่ดี ผมรู้มานานแล้วแต่ผมก็ยังคงยื้อ ยังคงฝืน ยังคงแอบหวัง

 

แต่ทว่าพอพี่โก้เดินเข้ามาในชีวิตของผม พี่โก้ทำให้ผมรู้สึกว่าผมมีค่าพอสำหรับใครบางคน ยังมีคนที่อยากจะมอบความรักให้กับผม และผมก็เชื่อว่าพี่โก้เองก็รอคอยให้ผมมอบสิ่งนั้นกลับคืนไปให้ ถึงพี่โก้จะไม่เคยเรียกร้องอะไรเลยก็ตามที

 

“ต็อป...จูบอีกทีดิ” พี่โก้นั่งลงบนเตียงนอนที่ตั้งอยู่ตรงมุมห้อง ถ้าความสูงมันเป็นอุปสรรคมากนัก ผมจะกำจัดมันด้วยการปีนขึ้นไปนั่งคุกเข่าบนที่นอนคร่อมขาของพี่โก้เอาไว้ มือทั้งสองข้างของผมโอบกอดรอบคอของพี่โก้ ตอนนี้ผมสูงกว่าพี่โก้แล้ว และผมก็ชอบที่จะก้มหน้าลงมาเพื่อให้ผมมันปรกที่หน้าของอีกฝ่าย ก่อนที่จะกดปากลงไปบนปากของพี่โก้แผ่ว

 

รสจูบของพี่โก้ทำให้ผมลืมทุกสิ่งทุกอย่าง พี่โก้เป็นคนที่นิ่งๆ แต่ภายใต้ความนิ่งนั้นแอบร้อนแรงและน่าค้นหา ผมว่าเคมีเราตรงกัน ผมว่าเราสองคนน่าจะเข้ากันได้ดี และผมจะไม่ปิดโอกาสอะไรในชีวิตนี้อีกแล้ว

 

พอแล้วการปิดกั้นหัวใจเพื่อรอคอยความรักจากใครคนหนึ่งที่เค้ามองเราเป็นแค่น้องชาย ในเมื่อยังมีคนดีๆ ที่พร้อมจะดูแลและมอบความรักมากมายให้กับเราแบบนี้

 

พี่โก้กอดเอวของผมเอาไว้แน่น จูบของเราร้อนแรงมากขึ้นตามอารมณ์และความปรารถนา สัมผัสที่ดูอ่อนโยนในตอนแรกแปรเปลี่ยนเป็นความร้อนแรงที่พร้อมจะพาเราทะยานไปสู่จุดมุ่งหมาย

 

แต่มันก็จะหยุดลงเพียงแค่จุดกึ่งกลางเท่านั้น ต่อให้เราทั้งสองคนโหยหาและปรารถนาเท่าไหร่ พี่โก้ก็จะหยุดทุกอย่างเอาไว้เพียงแค่จุดกึ่งกลาง มันจะไม่มีทางไปได้ไกลมากกว่านี้

 

“พี่โก้ทำให้ต็อปทรมานนะ...” ผมกระซิบบอกด้วยเสียงที่ดูแผ่วลงมาก ผมจิกมือทั้งสองข้างลงบนไหล่ของพี่โก้ ก่อนที่จะทิ้งตัวลงนั่งทับบนตักของพี่โก้เอาไว้

 

“กูอยากให้มึงรักกูก่อน แล้วกูจะไม่ทำให้มึงทรมานแบบนี้เลยต็อป” พี่โก้กอดผมพร้อมกับซุกหน้าลงบนซอกคอของผม พี่โก้เป็นคนดีมากเกินไปแล้วจริงๆ ผมรู้สึกว่าตัวผมเลวมากเลยนะตั้งแต่ได้รู้จักกับพี่โก้ ผมเคยสนใจเรื่องความรักซะทีไหน ใครให้ผมก็เอาหมดนั่นแหล่ะ ก็แฟร์ๆ เล่นกันสนุกๆ ไม่ผูกมัดอะไรกัน

 

แต่กับพี่โก้แล้วดูเหมือนว่าทุกอย่างมันดูจริงจังไปเสียหมด พี่โก้ไม่ได้คิดจะเล่นๆ กับผม ผมดีใจนะ และผมก็จะอดทนกับความรู้สึกนี้เอาไว้ เพื่อรอวันที่เราจะก้าวผ่านมันไปด้วยกัน...ด้วยความรู้สึกที่เรามีต่อกันทั้งหัวใจ

 

“แต่ตอนนี้ต็อปทรมานนี่นา...” มันทรมานจริงๆ นะครับ ผมไม่ได้ยั่วหรือว่าแกล้งพี่โก้เลย ผมยอมรับว่าผมเป็นคนที่ความรู้สึกไว แล้วการที่พี่โก้มาจุดไฟเอาไว้แบบนี้มันง่ายซะที่ไหนที่จะดับไฟลงง่ายๆ

 

บอกตามตรงเลยว่าตั้งแต่ที่กลับมาจากจันผมไม่ได้นอนกับผู้หญิงคนไหนอีกเลย เพราะว่าตั้งแต่ที่พี่โก้บอกกับผมว่าพี่โก้จริงจังกับผมมากแค่ไหน รักผมมากแค่ไหน ยอมเพื่อผมมากแค่ไหน ผมเลยรู้สึกว่าถ้าผมยังคงเป็นผมเหมือนอย่างที่ผ่านมา ผมจะยิ่งเลวและยิ่งทำร้ายคนที่ดีกับผมซ้ำแล้วซ้ำเล่า

 

การที่พี่โก้ไม่พูดมันก็ไม่ได้แปลว่าพี่โก้ไม่รู้สึกเจ็บ ไม่รู้สึกปวดกับการกระทำของผม แค่การที่พี่โก้ต้องรับรู้ว่าผมแอบชอบใคร ต้องมาคอยรับฟังและคอยปลอบใจผม...ผมว่ามันก็ทำให้พี่โก้เจ็บมากพอแล้ว แล้วยังจะเรื่องผู้หญิงอีก ผมเลยหยุดเรื่องนั้นเอาไว้ก่อน

 

“จะให้กูช่วยว่างั้น...” พี่โก้เอ่ยถามขึ้นมา ผมพยักหน้ารับอย่างไม่อาย ตอนนี้เราอยู่กันสองคนในที่ของเรา พี่พายกับไอ้ต่อเองก็คงจะอยู่ด้วยกันในที่ของมันเหมือนกัน

 

“หลับตาลงซะ...” พี่โก้กระซิบบอกกับผม ผมหลับตาลงพร้อมกับซบหน้าลงบนอกของพี่โก้ ผมรับรู้ได้ถึงซิปกางเกงที่ถูกเลื่อนลง รับรู้ได้ถึงสัมผัสบางอย่างที่เริ่มต้นขึ้นพร้อมกับอารมณ์ของผมที่เริ่มจะต้านทานไม่ไหว

 

ผมว่าผมมีความสุขนะ กับการที่ได้อยู่ในอ้อมกอดของพี่โก้แบบนี้ ผมไม่รังเกียจพี่โก้เลยแม้แต่น้อย แถมยังเรียกร้องให้พี่โก้สัมผัสผมด้วยความเต็มใจอีกต่างหาก

 

ผมว่าอีกไม่นานความรักครั้งใหม่ของผมน่าจะเริ่มต้นขึ้นแล้วหล่ะ...

 

...................

 

 

 

ผมเดินออกมาจากห้องน้ำหลังจากที่เข้าไปจัดการบางสิ่งบางอย่างให้เรียบร้อย ผมก็คนนะครับความรู้สึกผมก็มี มันเล่นมายั่วกันขนาดนี้ผมจะทนไหวได้ไง ไอ้ต็อปมันจะรู้ตัวบ้างหรือเปล่าว่าเวลาที่มันทำหน้าตาแบบนั้นใส่ผม ผมอยากจับมันนอนลงแล้ว...เฮ้อ พอเหอะยิ่งคิดยิ่งฟุ้งซ่าน

 

เอาเป็นว่าผมจะรอแล้วกัน รอให้ในใจของมันมีแต่ผมเสียก่อนแล้วมันจะรู้ว่าถ้ามันยั่วผมมากๆ มันจะต้องเจอกับอะไรบ้าง

 

“ยิ้มอะไรของมึงวะต็อป มึงสะกดคำว่าอายเป็นบ้างมั้ยเนี่ย” ผมมองหน้าไอ้ตัวยุ่งที่มันนั่งอยู่บนเตียงนอน มันส่งยิ้มให้กับผม รอยยิ้มมันดูเจ้าเล่ห์มากๆ ถ้าคิดไม่ผิดมันคงจะยิ้มล้อผมเรื่องที่ผมหายเข้าไปในห้องน้ำมาสินะ

 

“ไอ้คำว่าอายมันสะกดยังไงอ่ะพี่โก้ ตั้งแต่เกิดมาจนถึงวันนี้ยังไม่เคยสะกดเป็นเลย” มันกวนตีนมั้ยล่ะครับ น่าจับมาฟัดให้หายกวนตีนจริงๆ

 

“กูก็ว่าอย่างนั้น คนอื่นเค้าจะทำแบบมึงมั้ยล่ะ ไม่มีหรอก” ผมส่ายหน้าอย่างระอาใส่มัน แต่ดูมันทำหน้าทะเล้นใส่ผมสิครับ ทีเมื่อกี้ยังทำหน้าตาเหมือนคนจะลงแดงตายอยู่เลย

 

แต่ผมก็เข้าใจมันนะ คนที่เคยปลดปล่อยอารมณ์มาตลอดแบบมันต้องมาหยุดมายั้งเอาไว้แบบนี้มันย่อมมีความต้องการสูงขึ้นเป็นธรรมดา ผมเองก็เพิ่งรู้เรื่องที่ว่ามันไม่ควงใครเลยมาจากไอ้ต่อเหมือนกัน เหมือนว่าไอ้ต่อมันจะผิดสังเกตที่ไอ้ต็อปมันไม่ควงผู้หญิงที่ไหน มันเลยเอามาพูดเอามาถาม

 

ผมเองก็ไม่ได้ห้ามอะไรมันนะ ก็อย่างที่เคยบอกไปแล้วว่าไม่ได้อยู่ในฐานะที่จะไปห้ามหรือว่าไปบังคับอะไรมันได้ ผมรักมันอันนั้นก็จริง แต่ที่จริงกว่าคือมันยังไม่ได้รักผมนี่สิ มันอาจจะรู้สึกกับผมบ้างแล้วถ้ามองดูจากการกระทำของมันแบบไม่คิดเข้าข้างตัวเองอ่ะนะ

 

“พี่โก้มานั่งนี่” มันตบที่นอนแล้วเรียกผมให้ไปนั่งข้างๆ มัน วันนี้คงไม่ได้ออกไปไหนกันแล้วหล่ะ มีโปรแกรมอีกทีก็ตอนเย็นเลย คงจะขลุกกันอยู่ที่ห้องนี่ไม่ไปไหน

 

“อะไรของมึงอีกวะต็อป” ถึงจะถามแบบนั้นแต่ผมก็เดินไปนั่งข้างๆ มันอย่างว่าง่าย ผมค่อนข้างใจเย็นและจะตามใจคนที่อยู่กับผม ไม่รู้ดิ...แต่เชื่อเหอะว่าใครก็ตามที่เป็นเพื่อนกับคนอย่างไอ้พาย ก็ต้องทำนิสัยให้ได้อย่างที่ผมเป็นนี่แหล่ะ ไม่อย่างนั้นทนคบกับมันไม่ได้หรอก

 

“เมื่อยมือป่ะ...ฮ่าๆ” มันกวนตีนครับ บอกตามตรงเลยว่าไอ้ต็อปมันกวนส้นตีนไม่แพ้ไอ้ต่อเลย เผลอๆ กวนตีนหนักกว่าไอ้ต่ออีก เพราะมันจะทะลึ่งตึงตังมากกว่า ไอ้ต่อนี่มันอยู่ในโอวาทไอ้พายมากกว่าที่ไอ้ต็อปมันเป็น

 

เผลอๆ ผมว่าผมนี่แหล่ะที่จะอยู่ในโอวาทไอ้ต็อป ก็มันน่ารักนี่ครับ พูดอะไร อยากทำอะไร จะเอาอะไร ผมตามใจแม่งหมด

 

“คิดว่ากูจะเมื่อยมั้ยล่ะ เจอสองเด้งน่ะ...” ผมตอบกลับไปแบบหน้าตาย อย่าไปเขินหรือว่าทำท่าทางเก้อใส่มันเลยนะครับ ไม่อย่างนั้นผมจะต้องแพ้มันแน่ๆ ไอ้ต็อปมันรู้ดี รู้มากเกินไป เพราะว่ามันเชี่ยวเรื่องแบบนี้มาก

 

“มาๆ นวดมือให้” ต็อปมันดึงมือของผมไปแล้วบีบๆ นวดๆ ดึงนิ้วมือของผมทีละนิ้วจนครบทั้งสิบนิ้ว ผมนั่งมองการกระทำของมันอย่างขำๆ บางทีมันก็ทำตัวเหมือนจะไร้เดียงสา แต่พอมองไปมองมาผมว่ามันน่ะ ร้ายเดียงสา มากกว่า

 

“นิ้วยาวว่ะพี่โก้ ดูมือต็อปดิเล็กกว่าพี่โก้อีก นิ้วก็สั้นกว่า...” มันยกมือของมันทั้งสองข้างขึ้นมานาบกับมือผมเพื่อเทียบไซส์ ก็ตัวมันมีอยู่แค่นั้นจะให้นิ้วกับมือใหญ่แค่ไหนกันวะ

 

“บ่นอะไรมากมายนักวะต็อป เงียบๆ หน่อยดิกูหนวกหู” ผมแกล้งว่ามันไปอย่างนั้นแหล่ะครับ ไม่ได้รำคาญอะไรมันหรอกเพียงแค่ชอบมองเวลาที่มันทำหน้างอนๆ ใส่ ผู้ชายอะไรวะน่ารักเว้ย

 

เพื่อนของไอ้ต็อปอีกคนที่เรียนคณะเดียวกันที่ชื่อมาเฟียอะไรนั่นก็น่ารักนะ ไม่แปลกใจเลยที่ไอ้ต้นมันเพ้ออยากจะจีบ แต่ขอโทษเถอะครับยังไม่ทันเริ่มแม่งก็แดกแห้วไปแบบเต็มๆ ก็เค้ามีคนสนิทที่แนบชิดมากๆ ขนาดนั้น

 

“อะไรเล่าพี่โก้ นี่ต็อปยังไม่ได้พูดอะไรมากมายเลยนะเว้ย ไม่อยากให้พูดก็หาอะไรมาปิดปากดิ...” มันเริ่มทำท่าทางงอนๆ ใส่ผมอีกแล้ว ผมว่าไอ้ต็อปมันชอบอ้อนผมนะ ปกติผมจะเห็นมันอ้อนมากๆ ก็กับคนที่บ้านไอ้ต่อนี่แหล่ะ ตอนแรกๆ มันก็ไม่ได้อ้อนอะไรผมแบบนี้หรอก แต่หลังๆ มานี่แม่งทำตัวเหมือนลูกหมาเข้าไปทุกวัน พันแข้งพันขาทำตัวน่ารักมากเกินไปจนผมอยากจะจับมันมาใส่ปลอกคอว่าหมาตัวนี้มันเป็นของผม

 

“มือกูไม่ว่างเพราะมึงนวดอยู่ ตีนกูก็ไม่ว่างเพราะมึงนั่งทับอยู่ เหลือแค่ปากที่ว่าง...ปิดได้มั้ยล่ะ” กวนมาก็กวนกลับครับ ผมชอบต่อปากต่อคำกับไอ้ต็อปนะ ก็บอกแล้วว่ามันน่ารักไม่ต้องถามเหตุผลอะไรกันมากมาย แค่มันน่ารักเท่านั้นแหล่ะจบ...

 

“อยากจูบต็อปอ่ะดิ...มาๆ ยอมให้จูบก็ได้” มันยื่นหน้าทำปากจู๋ใส่ผม ผมดึงมือออกมาแล้วจัดการดันหน้ามันเบาๆ อย่างหมั่นไส้ ใครเค้าจะไปจูบกับมึงอีกไอ้ต็อป เดี๋ยวก็เหนื่อยที่จะต้องมาเมื่อยมืออีกรอบ

 

“นั่งเฉยๆ ทำตัวแบบไอ้ต่อบ้างดิวะ แบบเล่นตัวบ้างหรือว่าขัดขืนบ้าง กูเห็นไอ้ต่อแม่งแทบจะฆ่ากับไอ้พายทุกครั้งที่จะถูกจับจูบ แต่มึงนี่ยังไงนอกจากจะไม่ขัดขืนยังเชิญชวนกูอยู่ได้" นี่เรื่องจริงเลยครับ ไอ้ต่อมันไว้ตัวเหมือนกันนะ อย่าคิดว่าไอ้พายได้แดกมันง่ายๆ นะเว้ย ผมเคยเห็นมันสู้กันมาหลายครั้งแล้ว ถึงสุดท้ายไอ้พายมันจะชนะแทบทุกครั้ง แต่นั่นก็แสดงให้เห็นว่าไอ้ต่อมันยังไว้ตัวบ้าง ไม่เหมือนไอ้ตัวที่นั่งทับขาผมอยู่หรอก แม่งยั่วกันตลอด

 

“มันก็เล่นตัวไปงั้นแหล่ะ ไม่เห็นรึไงว่าสุดท้ายแล้วมันก็เสร็จพี่พายทุกครั้ง” อันนี้ก็จริง แต่มึงนี่ก็นะไอ้ต็อป...กูล่ะหมดคำพูดกับมึงแล้วจริงๆ

 

“เออๆ เถียงกันยังไงกูก็แพ้มึงอยู่ดี เสือกน่ารักทำไรวะ กูเลยเถียงแพ้เลย” มันไม่ค่อยสมเหตุสมผลนะว่ามั้ย แต่ก็ยอมๆ ให้มันไปเถอะ มันมีเรื่องให้ต้องคิดต้องตัดสินใจ อย่างน้อยๆ เวลาที่มันอยู่กับผม ผมก็อยากให้มันสบายใจมากๆ อย่างน้อยๆ ให้มันมีที่พักพิงสักที่ที่มันจะอยู่ได้อย่างสบายใจ

 

“พี่โก้...” มันเรียกชื่อผมด้วยเสียงที่ดูลากยาวแบบอ้อนๆ ตาโตๆ ที่จ้องมองมาที่หน้าผมนี่คืออะไร ทำไมผมต้องไปหลงมันด้วยก็ไม่รู้

 

“อะไร...” ผมถามเสียงนิ่งๆ ตีนิ่งเอาไว้ก่อนเพื่อตั้งหลักดูว่ามันจะมาไม้ไหน

 

“รอต็อปนะ...” มันยิ้มให้กับผม เรารู้กันสองคนว่าสิ่งที่มันพูดนั้นหมายความว่าอะไร ผมพยักหน้ารับตอบกลับไป

 

“กูรอมึงอยู่ไม่ต้องห่วง กูไม่ทิ้งมึงไปไหนหรอก” ผมยีหัวมันเบาๆ แล้วเดินไปหยิบกีต้าร์มาเล่น พยาพยามเบี่ยงเบนความสนใจของตัวเองไปยังเรื่องอื่นหรือว่าสิ่งอื่นบ้าง ไม่อย่างนั้นความสนใจของผมทั้งหมดก็จะไปรวมอยู่ที่ไอ้ต็อปมันเสียหมด

 

..........

 

 

 

ผมขลุกอยู่ในห้องกับไอ้ต็อปจนเลยมาครึ่งค่อนวันก็พากันโผล่ออกมาหาอะไรกิน ตอนแรกว่าจะอุ่นอาหารตอนเช้ากินด้วยกัน แต่ไปๆ มาๆ เราทั้งสี่คน ผม ไอ้พาย ไอ้ต็อป ไอ้ต่อ ก็ออกมาหาอะไรกินด้วยกันที่ข้างนอก ความจริงไอ้พายมันจะไม่ออกมาเพราะว่าไอ้ต่อมันปวดขา แต่ทว่าไอ้ต่อมันอยากจะออกมาซะงั้น ไอ้พายมันเลยต้องออกมาด้วยกัน

 

“หน้าฝนฝนตกแบบนี้แล้วนึกถึงก๋วยเตี๋ยวเรือ...เพราะฉะนั้นเราไปกินก๋วยเตี๋ยวเรือกันเถอะ” ตรรกะไหนของไอ้ต่อมันก็ไม่รู้ รู้แค่ว่าเราทุกคนก็เออตามมันไป นัดแนะกันเสร็จสรรพก็มาเจอกันที่ร้านก๋วยเตี๋ยวเรือ เราแยกกันมาเพราะว่าถ้ากินมื้อกลางวันเสร็จก็จะไปเยี่ยมแม่ไอ้ต่อกัน แต่หลังจากนั้นผมกับไอ้ต็อปจะแวะไปที่บ้านเสบียง เลยต้องเอารถแยกกันมา

 

“สั่งเลยต่อ มื้อนี้กูเลี้ยงมึงเอง” ไอ้พายมันดูเอาอกเอาใจไอ้ต่อน่าดู ก็แน่สิครับมันรักของมันจะตายไป เท่าที่มองเห็นผมว่ามันก็ตามใจไอ้ต่อพอสมควร

 

“เลี้ยงผมด้วยดิพี่พาย...” ไอ้ต็อปมันเรียกร้องสิทธิของมัน ซึ่งผมคิดว่าถึงมันไม่เรียกร้องไอ้พายมันก็เลี้ยงอยู่ดี

 

“อยากกินอะไรก็สั่งเลยสั้น แดกเยอะๆ จะได้โตเร็วๆ” ไอ้พายมันชอบจิกกัดเรื่องความสูงของไอ้ต็อป เห็นมันสองคนสนิทกันผมก็เบาใจ ไอ้พายมันเอาใครซะที่ไหน มันไม่ค่อยคบค้าอะไรกับใครเค้าหรอก ที่มันสนิทกับไอ้ต็อปได้ก็เพราะว่าไอ้ต็อปมันเป็นเพื่อนสนิทของไอ้ต่อ แล้วไอ้ต็อปมันคอยรายงานเรื่องไอ้ต่อให้ไอ้พายอยู่ตลอด มันเลยดูสนิทกันพอสมควร

 

“แจ่ม...เสียพลังงานมาเยอะขอกินเข้าไปชดเชยหน่อยแล้วกัน” คำพูดของไอ้ต็อปมันชวนให้คิดใช่มั้ยครับ เพราะตอนนี้ไอ้ต่อมันนั่งจ้องหน้าไอ้ต็อปแล้วทำตาโตๆ แบบโคตรฮา ไอ้พายนี่นั่งเท้าคางมองหน้าไอ้ต็อปกับหน้าผมสลับไปมา มันพยักพเยิดใส่ผม ผมส่ายหน้าอย่างเซ็งๆ

 

“ต็อป...พูดไม่เคลียร์คนอื่นเค้าเข้าใจผิดหมดนะมึง” ผมเอาตะเกียบจิ้มหน้ามัน มันยักไหล่แบบไม่ใส่ใจสิ่งใดนอกจากเมนูในมือมัน แล้วมันก็เริ่มต้นสั่งของกินที่มันอยากจะกิน เห็นตัวเล็กๆ แม่งแดกเก่งฉิบหายเวลาที่มันหิวจัดๆ แต่ไม่เป็นไรผมเลี้ยงไหว

 

“นี่ก็มองมันจัง อยากได้มันมาเป็นเมียรึไง...” ไม่มีใครหรอกครับ ไอ้พายไง ไอ้นี่มันหึงหวงแม้กระทั่งไอ้ต็อปซะงั้น

 

“ไม่ได้อยากได้เว้ย แค่สงสัยว่ามันไปทำอะไรมาถึงได้เสียพลังงานมาเยอะ...”

 

“ก็คงไม่ได้ทำเหมือนอย่างที่กูทำกับมึงมาทั้งคืนหรอก สั่งๆ ซะทีจะแดกอะไร” สมน้ำหน้าไอ้ต่อจะผิดมั้ย ไอ้นี่มันชอบหาเรื่องใส่ตัวเองตลอด ไม่รู้ว่าทำไมทุกคนถึงชอบแกล้งมัน ผมเองก็แกล้งมันนะ มันตลกจะตายเวลาที่มันเถียงไม่ได้แล้วทำหน้าเอ๋อแดกใส่

 

“มึงก็เป็นแบบนี้ทุกทีเลย กูไปทำอะไรให้มึงเจ็บช้ำน้ำใจมากรึไงถึงได้ชอบทำให้กูอายเนี่ย กูไม่ได้หน้าด้านเหมือนมึงเหมือนอย่างไอ้ต็อปนะเว้ย” ออกอาการพาลแล้วครับ แต่เชื่อเหอะเดี๋ยวไอ้พายมันก็จัดการให้ไอ้ต่อหุบปากได้

 

“เงียบดิกูหนวกหู มึงนี่พูดมากเหลือเกินนะต่อ เดี๋ยวกูจับจูบกลางร้านเลยดีมั้ย...” เท่านั้นแหล่ะครับมันก็เงียบลงไป ไอ้ต่อมันบ่นพึมพำของมันคนเดียวตามประสาคนที่ไม่เคยอยู่เหนือไอ้พายได้ ผมล่ะอยากจะปลอบใจมันจริงๆ อยู่กับไอ้พายก็แบบนี้แหล่ะ ต้องทำใจครับ

 

“สมน้ำหน้ามึงว่ะต่อ” ไอ้ต็อปมันแลบลิ้นใส่ไอ้ต่อ เป็นการซ้ำเติมมันอีกทาง ไอ้ต่อนี่แทบจะหักตะเกียบทิ้งแล้วครับ มันนั่งนิ่งไม่ยอมพูดจากับใครอีกเลย ไอ้พายก็พยายามกระแซะเด็กมัน แต่ไอ้ต่อมันไม่ต่อความ มันสั่งอาหารอย่างเดียวเลยทีนี้

 

“มึงก็พูดกับมันดีๆ หน่อยดิวะ ทั้งคู่เลย” ผมบอกทั้งไอ้พายทั้งไอ้ต็อป ไอ้พายมันยักไหล่แล้วมันก็ยกมือขึ้นกอดคอไอ้ต่อ มันเอานิ้วเกลี่ยแก้มไอ้ต่อแบบกลางร้านเลยนะ ง้ออะไรแบบนี้คิดว่าไอ้ต่อมันจะไม่ยิ่งอายหรอวะ

 

“พี่โก้อย่าไปสนใจมันเลย มันเกิดมาเพื่อซวยก็ให้มันซวยต่อไป เดี๋ยวนี้พอมีผัวแล้วแรด...” ไอ้นี่ก็อีกคน ถ้าใครไม่รู้มาก่อนว่ามันสองคนเป็นเพื่อนกันคงคิดว่ามันเป็นศัตรูกันมาก่อน มันชอบจิกกัดด่ากันมากๆ

 

“มึงนั่นแหล่ะที่แรด ไอ้พี่พายมึงเป็นอะไรเกาจังหน้ากูเนี่ย กูไม่ได้คัน เอาหน้ามึงออกไปไกลๆ ดิ นี่ร้านก๋วยเตี๋ยวเว้ยไม่ใช่ที่ห้อง...” มันสองคนเถียงกันอีกแล้วครับ ไอ้พายมันโจ่งแจ้งมากจนผมชักจะสงสารไอ้ต่อ

 

“มันจะเอากันกลางร้านมั้ยวะพี่โก้” ไอ้ต็อปมันยื่นหน้ามาถามผมแบบเบาๆ ผมเขกหัวมันไปทีแล้วจัดการสั่งอาหารให้มันจบๆ ไปซะ สงสารน้องเด็กเสิร์ฟไม่รู้ว่าตายรึยังกับการที่ต้องมาเห็นผู้ชายสองคนนั่งนัวกันกลางร้านแบบนี้

 

 

 

กว่าสงครามจะสงบผมว่าเกือบมีคนตายกลางร้านอาหาร คนแรกเลยคือไอ้ต่อ และลูกค้าอีกหลายๆ คนที่อาจจะตายตามก็เป็นได้ ไอ้พายแม่งเล่นบทอ้อนเมียมันแบบสุดฤทธิ์ ไม่รู้ว่าไอ้ต่อมันตามอารมณ์ไอ้พายทันได้ยังไง ผมนี่ชินแล้วเพราะเป็นเพื่อนกันมาเป็นสิบๆ ปี แต่นี่ไอ้ต่อมันเพิ่งเข้ามาในชีวิตไอ้พายแค่ไม่กี่เดือน

 

สงสัยมันจะเกิดมาเพื่อกันและกัน...

 

“ต่อกูว่าเราไปกันดีกว่ามั้ยวะ เผื่อว่าจะได้ให้หมอดูขามึงด้วย” ไอ้พายมันเริ่มชวนไอ้ต่อให้แยกตัวออกไป ผมเองก็มองดูเวลาแล้วรู้สึกว่าน่าจะรีบๆ พาไอ้ต็อปไปที่บ้านเสบียงก่อนที่มันจะเย็นแล้วคนจะเยอะมากกว่านี้

 

“เออ...ไปเลยก็ได้ ไอ้ต็อปมึงไปเยี่ยมแม่พร้อมกูมั้ยวะ...”

 

“ถ้ามันจะไปกับเรามันจะเอารถมาอีกคันทำไม มึงนี่ถามไม่คิดเลยนะต่อ ไปกันได้แล้วไป...เจอกันคืนนี้มึง”  ไอ้สองตัวนั้นมันเถียงกันแบบไม่ต้องให้ใครได้เข้าไปต่อบทสนทนากับมัน ไอ้พายมันเดินผ่านไปต็อปพร้อมกับตบบ่ามันเบาๆ สองสามที มันรู้ว่าผมกับต็อปจะไปไหน แต่ไอ้ต่อไม่รู้หรอก เรื่องนี้ให้มันรู้ไม่ได้

 

บางคนอาจจะมองว่ามันไม่ใช่เรื่องใหญ่ แต่ในเมื่อไอ้ต็อปมันกำลังจะจบเรื่องนี้ลงแล้ว และมันจะกลายเป็นเพียงแค่อดีตที่ถูกลืม เพราะฉะนั้นอย่าให้ไอ้ต่อมันรู้เลย...

 

“ต็อปๆ คืนนี้นอนกับกูนะ...กูไม่ได้นอนกับมึงมานานแล้ว ไม่ต้องมาพูดเลยพี่พายแค่คืนเดียวเอง ไปเลยไปไอ้ขี้หวง” ไอ้ต่อมันหันมาพูดกับไอ้ต็อป แล้วหันไปเถียงกับไอ้พาย โดยที่ไม่ทันมีใครได้พูดอะไร มันสองคนก็พากันเดินออกไป

 

“คืนนี้อยากจะนอนกับไอ้ต่อรึเปล่า ถ้ามึงอยากนอนเดี๋ยวกูจัดการไอ้พายให้” ผมยังไงก็ได้ เพราะว่าไอ้ต่อมันคงไม่ได้ลากไอ้ต็อปไปนอนกกตลอดๆ ทุกวันหรอก ผมไม่ใช่ไอ้พายที่หวงเว่อร์จนน่าหมั่นไส้

 

“ดูก่อนได้มั้ยพี่โก้ ใช่ว่าต็อปไม่อยากนอนกับไอ้ต่อนะ แต่ต้องดูก่อนว่าคืนนี้ตัวเองจะอยู่ในฟิลไหน” ผมก็เข้าใจอีกแหล่ะ...เข้าใจหมดทุกอย่าง เข้าใจหมดทุกคน เข้าใจอะไรง่ายเกินไปมั้ยวะกูเนี่ย

 

“ก็แล้วแต่มึงแล้วกัน...” ผมกับมันเดินออกมาจากร้านด้วยกัน มันดูไม่ร่าเริงเหมือนอย่างทุกครั้ง คนที่กำลังจะตัดใจจากความรักทั้งๆ ที่ยังรักมันคงเจ็บปวด แต่ยิ่งดึงดันมากเท่าไหร่ยิ่งเจ็บมากเท่านั้น สู้ตัดใจเสียตั้งแต่ตอนนี้เลยดีกว่า...ผมคิดแบบนั้นนะ

 

“พี่โก้...” มันเรียกชื่อผมแต่ก็ไม่ได้พูดอะไรต่อ ผมยกมือขึ้นวางบนบ่ามันพร้อมกับตบเบาๆ อย่างให้กำลังใจ

 

“กูอยู่ข้างหลังมึงเสมอ ถ้ามองไปข้างหน้าแล้วไม่เห็นใคร หันหลังกลับมานะต็อป แล้วมึงจะเจอคนที่รักมึง...คนนี้” ผมยิ้มให้กับมัน ความรู้สึกของผมที่มีต่อต็อปมันชัดเจนขึ้นมาตั้งแต่เมื่อไหร่ไม่รู้ ผมรู้แค่ว่าผมพร้อมที่จะทำทุกอย่างเพื่อมัน ผมไม่อยากเห็นน้ำตาหรือว่าความเศร้าสร้อยจากมันเลย รอยยิ้มของมันต่างหากที่ผมต้องการ

 

....................

 

 

ตอนนี้เราสองคนอยู่ที่ลานจอดรถของบ้านเสบียง เรายังคงนั่งอยู่บนรถกันตามลำพังเหมือนอย่างเมื่อเกือบครึ่งชั่วโมงที่แล้ว ก็ถ้าต็อปมันยังไม่พร้อมผมก็จะไม่บังคับมัน แล้วแต่มันแล้วกันว่ามันจะเอายังไง การบังคับจิตใจใครไม่ใช่แนวทางของผม ถ้ามันจะตัดใจผมอยากให้มันทำด้วยใจมันเอง ทำเพื่อตัวมันเอง ไม่ใช่ทำเพราะผมบังคับ หรือว่าทำเพราะนึกถึงความรู้สึกผม

 

ก็เจ็บเบาๆ นะเวลาที่ต้องมานั่งฟังเรื่องราวของมัน เวลาที่มันชมเค้าอย่างนั้นอย่างนี้ ผมว่าผมก็ดีไม่แพ้เค้า เอาใจมันได้ไม่แพ้เค้า อาจจะแพ้ตรงที่ผมมาช้ากว่าเค้า ความผูกพันของมันกับเค้ามันยาวนานมากๆ จนบางทีมันอาจจะยากที่จะต้องตัดใจได้ในวันสองวัน

 

“ไปพี่โก้...ต็อปพร้อมแล้ว” มันหันมายิ้มให้กับผม ผมเอื้อมมือไปดึงมันเข้ามากอดแล้วลูบหลังให้มันเบาๆ เอาเถอะถ้ามันบอกว่าพร้อมผมก็จะเชื่อว่ามันพร้อมแล้วจริงๆ

 

“กูรอมึงอยู่ที่นี่นะ...”

 

“พี่โก้ไปกับต็อปนะ ต็อปอยากให้พี่โก้อยู่ด้วยกัน...” ผมพยักหน้ารับแล้วลูบหัวมันเบาๆ ไอ้ตัวยุ่งของผมมันน่ารัก แล้วมันควรจะยิ้มมากกว่าร้องไห้หรือว่าทำหน้าเศร้า เพราะฉะนั้นอะไรก็ตามที่ทำให้มันสามารถยิ้มได้อย่างสดใส ผมก็พร้อมที่จะทำเพื่อมัน

 

“เอากำลังใจจากกูมั้ย...” ผมยิ้มให้กับมัน ต็อปพยักหน้ารับเบาๆ ผมยื่นหน้าเข้าไปหอมแก้มมันเบาๆ ปกติเราจะจูบปากกันมากกว่า แต่ตอนนี้อย่าทำให้มันสับสนเลย ให้มันจัดการทุกอย่างตามที่หัวใจของมันต้องการไปก่อน

 

“กำลังใจมาเต็มเลยทีนี้” มันยิ้มให้ผม รอยยิ้มที่ผมคิดว่ามันน่าจะรู้สึกดีขึ้นมาบ้างแล้ว ผมกับต็อปพากันเดินลงจากรถแล้วเดินเข้าไปในบ้านเสบียงอย่างคุ้นเคย ที่ว่าคุ้นเคยไม่ใช่ผมนะหมายถึงไอ้ต็อปน่ะ มันเดินเข้าไปทางด้านในพร้อมกับทักทายทุกคนอย่างสนิทสนม

 

“พี่ฝนๆ พี่ปออยู่มั้ย” มันเดินมาที่เคาท์เตอร์แล้วคุยกับพี่สาวพนักงานบัญชี เธอส่งยิ้มให้แล้วชี้ไปทางห้องพักที่ไอ้พายมันเคยลากไอ้ต่อเข้าไปเมื่อครั้งก่อนนู้น

 

“ขอบคุณครับพี่” ไอ้ต็อปมันหันมามองหน้าผมแล้วดึงให้ผมเดินไปกับมัน ผมเดินตามไปแบบเงียบๆ ดูมันมุ่งมั่นที่จะจัดการความรู้สึกตัวเองดีนะ ทั้งๆ ที่ก่อนหน้านี้มันดูสับสนกับตัวเองมากขนาดนั้น

 

ผมมองดูแผ่นหลังของไอ้ต็อปที่อยู่ตรงหน้าผม มันยืนอยู่หน้าประตูห้องห้องหนึ่ง มันชั่งใจอยู่สักพักก่อนที่จะยกมือขึ้นเคาะประตูสองสามครั้ง เพียงแค่ไม่ถึงนาทีประตูบานนั้นก็ถูกเปิดออก

 

“ว่าไงต็อป...นึกยังไงถึงมาแต่วันวะ หิวข้าวหรอมึง” พี่ชายไอ้ต่อเดินมาเปิดประตูพร้อมกับยืนพิงขอบประตู มือถือแฟ้มเอาไว้ พร้อมกับเอาแฟ้มตีหัวไอ้ต็อปมันเบาๆ

 

“ต็อปมีเรื่องอยากจะคุยกับพี่ปอ...ว่างมั้ยอ่ะพี่” ผมว่าพี่ปอน่าจะรู้ว่าไอ้ต็อปมันจะคุยเรื่องอะไร เท่าที่ฟังมาจากไอ้พาย วันนั้นที่โรงพยาบาลที่พี่ปอมันพูด ผมว่าเค้ารู้ว่าไอ้ต็อปมันคิดยังไงกับเค้า

 

“กูว่างเสมอสำหรับมึง...มาดิเข้ามา” พี่ชายไอ้ต่อมองเลยมาทางผม เค้าพยักหน้าให้ผมเป็นเชิงทักทาย ผมก็ยกมือไหว้ตามมารยาท ยังไงเค้าก็อายุมากกว่า ถึงจะแอบไม่ชอบหน้าเท่าไหร่ ทั้งๆ ที่รู้อยู่แก่ใจว่าเค้าไม่ได้ทำอะไรผิดก็ตาม

 

นี่ไม่ได้พาลเลยนะเว้ย

 

“กูรอมึงข้างนอกนะต็อป...” ผมว่ามันเป็นเรื่องส่วนตัว บางทีไอ้ต็อปมันอาจจะอยากคุยกับเค้าตามลำพัง แต่มันกลับหันมามองหน้าผมแล้วจับมือของผมเอาไว้

 

“เข้าไปด้วยกันเหอะว่ะพี่โก้ ไม่นานหรอก...” มันดึงผมเข้าไปด้วยกัน ผมว่ามันดูแปลกๆ แต่ก็ไม่ขัดมันไง ก็บอกแล้วว่าตามใจมันทุกอย่าง ให้กูเข้ามาฟัง เออ ก็ได้...ผมก็เข้าไป อะไรแบบนั้นแหล่ะ

 

 

 

ผมนั่งเงียบๆ อยู่ตรงมุมห้อง เคยรู้สึกว่าตัวเองเป็นส่วนเกินกันรึเปล่า ตอนนี้ผมกำลังรู้สึกแบบนั้น แต่ใครจะสน...ขอแค่ได้อยู่เป็นเพื่อนไอ้ต็อปตามที่มันขอก็พอแล้ว บรรยากาศในห้องดูเงียบๆ นะ มันจะเล่นเกมมองหน้ากันอีกนานมั้ยวะอยากจะถาม ใครก็ได้ช่วยเปิดประเด็น

 

“ไหนมึงว่ามีเรื่องจะคุยกับกูไงต็อป มีอะไรก็พูดมาเหอะ...กูรอฟังอยู่” พี่ปอมันเดินมานั่งบนโต๊ะทำงาน ส่วนไอ้ต็อปก็นั่งยืนอยู่ไม่ห่างจากตรงนั้น ดีมากพี่ช่วยเปิดประเด็นเหอะ กูเริ่มจะอยากออกไปอัดบุหรี่ที่ข้างนอกแล้วจริงๆ

 

“พี่ปอรู้ใช่มัยว่าต็อปคิดยังไง...”

 

“ก็รู้...แต่มึงมั่นใจแค่ไหนวะต็อปว่าสิ่งที่มึงรู้สึกมันใช่แบบที่มึงคิดจริงๆ” เป็นคำถามที่ตรงประเด็นมากๆ เพราะว่าผมเองก็เคยถามมันมาแล้วเหมือนกัน บางทีคนเราอาจจะสับสนระหว่างความผูกพันกับความรัก เอามาปนกันจนแยกไม่ออกว่าจริงๆ แล้วที่เรารู้สึกมันคืออะไร

 

“ทำไมพี่ปอคิดแบบนั้น...”

 

“กูรู้ว่ามึงเองก็คิด” พี่ปอมันยื่นมือมาโยกหัวไอ้ต็อปเบาๆ ไอ้ตัวซ่าที่กล้าทุกอย่างตอนนี้เอาแต่เงียบ นิ่งๆ มันคงกำลังสร้างฟิลลิ่งอยู่มั้ง

 

“มึงเคยลองถามตัวเองมั้ยวะว่าที่มึงรู้สึกจริงๆ แล้วมันเป็นความชอบ ความรัก หรือเพราะว่าเราผูกพันกันมานาน มึงรักกูแบบไหนกันแน่ระหว่างพี่ชาย หรือว่ารักแบบที่รักใครสักคน” แม่งโคตรตรงประเด็น แทงถูกจุดมากครับขอบอก มันต้องแบบนี้แหล่ะถึงจะเคลียร์จริงๆ

 

“ก็ไม่รู้...รู้แค่ว่ารัก” มึงตอบได้แบบ...สับสนกับตัวเองมากๆ ไอ้ต็อป

 

“มึงรู้มั้ยว่ามึงทำให้กูนึกถึงตอนที่ไอ้ต่อเข้าโรงบาลเมื่อสิบปีที่แล้ว ที่มันเจอเพื่อนใหม่อย่างไอ้ลูกหิน...”

 

“มันเกี่ยวกับเรื่องนี้ตรงไหนวะพี่ปอ” ไอ้ต็อปมันถามขึ้นมาอย่างสงสัย

 

“ตอนนั้นมึงหวงไอ้ต่อมาก มึงกลัวว่าไอ้ต่อมันจะไปสนิทกับไอ้หินมากกว่า มึงกลัวว่ามันจะไม่รักมึง มึงงอนไอ้ต่ออยู่ตั้งนานที่ไอ้ต่อมันไปสนิทกับไอ้หิน...ความรู้สึกแบบนั้นมันต่างจากที่มึงรู้สึกกับกูยังไงวะต็อป” มีคนเคยบอกรึเปล่าวะว่าพี่ไอ้ต่อแม่งโคตรตรงอ่ะ คือเค้าพูดแบบตรงไปตรงมามาก พี่น้องคู่นี้มันชัดเจนในความรู้สึกกันจริงๆ

 

“แม้กระทั่งตอนนี้เองมึงก็ยังหวงไอ้ต่อ แค่มองก็รู้ว่ามึงไม่ชอบให้ไอ้ต่อไปสนิทกับเพื่อนคนอื่นมากกว่ามึง...”

 

“เพราะว่าเราสนิทสนมกันมานาน คลุกคลีอยู่ด้วยกันมาตลอด มึงเองก็เป็นเหมือนคนในครอบครัวเดียวกันกับพวกกู กูเองก็รักมึงเหมือนที่รักไอ้ต่อ เผลอๆ กูตามใจมึงมากกว่าที่ตามใจไอ้ต่ออีกต่างหาก...”

 

“นั่นเพราะว่าอะไร...เพราะกูรู้ว่ามึงเหงา มึงไม่มีพี่ ไม่มีน้อง แต่ไอ้ต่อมันมีกูอยู่ตลอดเวลา กูเลยรักมึง เอ็นดูมึง และตามใจมึงทุกอย่าง เพราะว่ามึงมันน่ารัก มึงมันน่าปกป้อง มึงมันอ้อนเก่ง กูเลยเอ็นดูมึงมากๆ” อันนี้ผมเห็นด้วยแบบมากๆ เพราะว่ามันเป็นแบบนั้นจริงๆ ครับ ไอ้ต่อมันเป็นแบบนั้นจริงๆ

 

“ที่พี่ปอพูดมันก็ถูก ต็อปหวงพี่ปอ ต็อปหวงไอ้ต่อ เพราะเราโตมาด้วยกัน ต็อปอยากให้ทั้งพี่ปอทั้งไอ้ต่อรักต็อปมากกว่ารักคนอื่น...ต็อปผิดหรอ...” ไอ้นี่น่าหมั่นไส้ ผมอยากจะเดินเข้าไปดึงมันเข้ามากอด ทำเสียงสั่นทำอะไรวะต็อป

 

“มึงไม่ผิดหรอกต็อป กูรู้จักมึงดี กูรู้ดีว่ามึงเป็นคนแบบไหน แต่มึงก็รู้ว่าทั้งกูทั้งไอ้ต่อไม่เคยรักหรือว่าเห็นใครสำคัญไปกว่ามึง มึงเป็นส่วนหนึ่งของครอบครัวเรานะต็อป มึงเป็นเหมือนลูกอีกคนของแม่ มึงเป็นเหมือนน้องชายกู มึงเป็นเหมือนน้องไอ้ต่ออีกคน...”

 

“การที่กูหรือไอ้ต่อมีคนรัก มันก็ไม่ได้หมายความว่าความสำคัญของมึงลดลง มึงก็เห็นว่าที่ผ่านมากูเคยรักมึงยังไง ทุกวันนี้กูก็รักอย่างนั้น กูอาจจะดูเหมือนฮีโร่ที่คอยปกป้องมึงมาตั้งแต่เด็กๆ มึงอาจจะมองว่ากูเจ๋งหรือว่ากูสามารถปกป้องมึงได้...”

 

“แต่ตอนนี้ล่ะต็อป มึงลองตอบกับตัวเองสิ...ว่าใครกันแน่คือคนที่มึงอยากอยู่ด้วย ใครกันแน่คือคนที่มึงสบายใจเวลาที่ได้อยู่ใกล้ๆ ใครที่ทำให้มึงรู้สึกว่าตัวมึงเป็นคนสำคัญและมีความสำคัญมากกว่าใครๆ...”

 

“ก็...ต็อป...” มันดูสับสนนะว่ามั้ย ไม่ใช่แค่สับสนธรรมดานะ มันสับสนมากๆ จนผมชักเริ่มจะหงุดหงิดแล้ว มันบอกว่ามันจะมาเคลียร์กับเค้า แต่เท่าที่เห็นคือเค้าต่างหากที่เคลียร์ความรู้สึกกับมัน เค้าพูดเอาๆ มันก็แค่ ต็อป เอ่อ สั้นๆ อะไรของมันวะ

 

“ถ้ามึงยังไม่เคลียร์...” พี่ไอ้ต่อมันเดินเข้ามาเผชิญหน้ากับไอ้ต็อป มือทั้งสองข้างจับไหล่ไอ้ต็อปเอาไว้ พร้อมกับพลิกตัวไอ้ต็อปลงนอนบนโต๊ะ ผมแทบจะลุกขึ้นจากโซฟา แต่พี่ไอ้ต่อก็หันมามองหน้าผมแล้วยกมือห้าม

 

“คนเราถ้ารักกันมันก็ต้องมีอะไรกัน มันเป็นเรื่องธรรมดาใช่มั้ยต็อป มึงเองก็รู้ว่าเรื่องแบบนี้มันเป็นเรื่องธรรมดา...” ผมว่าผมอยู่ไม่ติด ผมเห็นไอ้ต็อปมันมีท่าทีแปลกๆ มันกำมือแน่น เหมือนว่ามันจะกลัว ผมว่าเท่านี้ก็น่าจะรู้ตัวได้แล้วนะว่ามันคิดยังไงกับเค้ากันแน่

 

“ถ้ามึงอยากให้กูเป็นมากกว่าพี่...ก็ได้ มาลองดูกัน...” พี่ปอมันก้มหน้าลงไปใกล้ ผมพยายามยั้งตัวเองไม่เดินเข้าไปกระชากมันออกมา รอดูอาการของไอ้ต็อปมันก่อนว่ามันจะเอายังไง มันเสี่ยงต่อความรู้สึกผมมากๆ

 

พี่ปอมันสอดมือเข้าไปข้างในเสื้อของไอ้ต็อป พร้อมกับก้มหน้าลงไปตรงซอกคอของมัน ไอ้ต็อปกำมือแน่นมากๆ มันตัวสั่นเทาเลยทีเดียว ผมกำมือแน่น ผมจะทนไม่ไหวแล้วนะ ไอ้ต็อปมันจะเอายังไงของมึงก็ช่วยๆ พูดขึ้นมาทีเหอะ...

 

“พะ...พี่โก้...พี่โก้...” มันผลักพี่ปอออกห่างพร้อมกับเรียกชื่อผม ผมเดินเข้าไปดึงมันขึ้นมากอด มันกำเสื้อของผมแน่น พี่ของไอ้ต่อไม่ได้ทำอะไรมันเลยผมมองดูอยู่ เค้าแค่ทำเหมือนว่าจะทำ แต่ก็ไม่ได้ทำ เค้ารักมันมากจะตายไป เค้าไม่มีทางทำร้ายความรู้สึกของไอ้ต็อปหรอก

 

ที่เค้าทำแบบนี้เพื่อจะให้ไอ้ต็อปมันเข้าใจความรู้สึกของตัวเองสักทีว่าที่จริงแล้วมันคิดยังไงกันแน่ และผมว่ามันน่าจะรู้ใจตัวเองได้แล้วว่ามันคิดยังไงกับเค้า

 

“กูขอโทษนะต็อปที่ต้องทำแบบนี้ แต่ตอนนี้มึงคงรู้แล้วว่าสำหรับมึงแล้วกูเป็นได้แค่พี่ชายเท่านั้น...” พี่ปอเดินเข้ามาลูบหัวมันเบาๆ

 

“ผมจะดูแลมันเอง ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นผมจะปกป้องมันเอง...” ผมยืนยันอย่างหนักแน่น เค้าทำเพียงแค่ตบบ่าผมแล้วเดินออกจากห้องไป ไอ้ต็อปมันทิ้งตัวลงบนพื้นแทบจะทันที

 

“ต็อปโง่มากเลยใช่มั้ยวะ  ต็อป...ต็อป...บ้าเอ๊ย” มันทุบพื้นแรงๆ สองสามที แล้วก้มหน้านิ่ง น้ำตามันหยดลงบนพื้นหยดแล้วหยดเล่า ผมดึงมันเข้ามากอดอีกครั้งเพื่อให้มันร้องไห้กับอกของผม

 

“มึงไม่ได้โง่ต็อป มึงแค่สับสน” ผมดึงมันขึ้นมาจากพื้นแล้วกอดมันเอาไว้ ต็อบมันถูหน้าไปมาบนหน้าอกของผม ผมค่อยๆ ดันมันออกแล้วป้ายน้ำตาให้มันเบาๆ

 

“ต็อปทำแบบนั้นกับพี่ปอไม่ได้ มันไม่ใช่...”  มันกำลังสับสน ทุกสิ่งทุกอย่าง ผมว่ามันน่าจะได้อยู่แบบเงียบๆ สักพัก เผื่อว่าอาการของมันจะดีขึ้น

 

“อยากกลับบ้านว่ะพี่โก้ พาต็อปกลับที...”

 

“กูจะอยู่เป็นเพื่อนมึง จนกว่ามึงไม่ต้องการกูเลยต็อป...” ผมรู้ว่ามันเจ็บ แต่เจ็บแล้วจบนะต็อป กูสงสารมึงที่มึงต้องเป็นแบบนี้ แต่ต่อจากนี้ไปมึงจะไม่มีทางเสียน้ำตาแบบนี้แน่นอน เพราะกูจะรักและทำทุกอย่างเพื่อมึง...คนเดียว

 

..........100%.........

 

PS. รณรงค์ให้คนอ่านยุ่งนัก ที่เล่นทวิตเตอร์ เวลาที่พูดถึงเรื่องยุ่งนัก รบกวนติดแท็ก #ยุ่งนัก ด้วยนะคะ เกรทจะตามไปส่องค่ะ ><

 

เป็นช่วงเวลา สั้นๆ แต่ทว่าในความรู้สึกของต็อปแล้วคงจะทรมานมากเหมือนกัน เมื่อรู้ว่าที่แท้จริวแล้ว สิ่งที่คิดว่าคือความรักมาตลอดมันเป็นเพียงแค่ความผูกพันเท่านั้น

แต่ทว่าหลังจากนี้ต็อปจะเป็นคนที่มีความสุขและน่าอิจฉาที่สุดจริงๆ ค่ะ ^^

เจอกันตอนหน้าค่ะ ^^

 

 

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 59 ครั้ง

15,978 ความคิดเห็น

  1. #15866 นายแมวน้ำ (@watmaka) (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 6 มิถุนายน 2560 / 03:10
    เชรดดดดด พี่ปอมาอย่างเหนือ
    #15866
    0
  2. #15661 Alleytama (@tamagome23) (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 27 สิงหาคม 2558 / 20:16
    พี่โก้!!!!! สุดยอดอะ โอแอลเอ็กซ์มีขายไหม ใครไม่ใช้แล้วลงขายทีอยากได้มากกกกก 5555555 โอ้ยยย ทำไงดี อยากได้ๆๆๆๆ ดิ้นๆๆ อิจฉาต๊อปสุดติ่งก็ตอนนี้ละ
    #15661
    0
  3. #15436 P.Secret (@future-cartoon) (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 31 มกราคม 2558 / 18:23
    ทีนี้ก็รู้แล้วใช่ป้ะ?? เลิกสับสนได้แล้วนะเว้ย นี่ใคร ? พี่โก้เลยนะเว้ยย
    #15436
    0
  4. ความเห็นนี้ถูกลบแล้ว :(
  5. #14466 mitake (@voldermore) (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 6 มิถุนายน 2557 / 11:00
    พี่ปอสุดยอดดดดดดด ซูฮกเลยจริงๆ
    #14466
    0
  6. #14322 Jeels jeletto (@jeels-gee) (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 17 พฤษภาคม 2557 / 16:58
    ผู้หญิงบ้าอะไรวะเนี่ย-*- เกลียดชิบ
    #14322
    0
  7. #14103 Taeisme (@tsaijam) (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2557 / 00:50
    เอาแล้วๆ เป็นต่อเตรียมตัวเตรียมใจไว้เลย เจอพี่พายมาแนวนี้55555555555
    #14103
    0
  8. #13999 JENNYHA (@jennyha) (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 28 เมษายน 2557 / 15:52
    พี่ปอเจ๋งงงชอบบบ
    #13999
    0
  9. #13702 haranya (@haranya) (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 16 เมษายน 2557 / 07:03
    คิดถึงคู่นี้ม๊ากกกก แถมมีพี่ต้นมานิดๆอีก ตอนหน้าขอพี่ต้นอีกหน่อยน๊าแกฮาดี คึคึ
    #13702
    0
  10. #13161 Hiro Hiro Shi (@hiroshi1234) (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 22 มีนาคม 2557 / 14:44
    ยินดีด้วยนะเครอะ อร๊ายยยยยส์ >{}<~
    #13161
    0
  11. วันที่ 15 มกราคม 2557 / 19:09
    ต๊อปนี่เลิกสับสนสักทีนะ
    #12548
    0
  12. #11332 LooknamTK (@looknamjaa) (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 22 พฤศจิกายน 2556 / 18:00
    ต็อปแกยั่วพี่โก้ตลอดดดดดดดด แต่ทำไมพี่โก้น่ารักขนาดนี้อ่าา แบบดูอบอุ่นมากอ่าา >< พี่ปอแม่งโคตรชัดเจนในความรู้สึกเลยจ้าาา >< วิธีนี้เป็นการวัดใจป่ะเนี่ยยยย ><

    #11332
    0
  13. #11243 Mysterious (@World27) (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 18 พฤศจิกายน 2556 / 15:50
    วิธีของพี่ปอนี่แบบ เป็นยาดีสำหรับต็อปเลย

    รู้ใจตัวเองสักทีนะ จะได้เปิดใจรับพี่โก้ได้เต็มใจสักที
    #11243
    0
  14. #10895 Orapin Cherdchusakul (@orapin24) (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 5 พฤศจิกายน 2556 / 09:05
    อยากหั้นชายกับปอสมหวังกันจัง แต่ก็สงสารฝ้ายอะ เอาดีๆๆดิ 3pไปเลย
    #10895
    0
  15. #10233 Fai_YeSung (@tjgdt) (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 16 ตุลาคม 2556 / 11:53
    เย้ หลังจากนี้โก้ต็อปจะได้รักกันจริงๆซะที
    #10233
    0
  16. #10058 shshshx (@shxtaop) (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 9 ตุลาคม 2556 / 23:14
    พีปอแม่งเท่สุด จะเอาจะเอา
    ต๊อปแกยั่วมากอ่าาา เมื่อยมือเลย5555555
    รู้ใจตัวเองแล้วนะต๊อป บอกพี่โก้เร็วๆๆนะ
    #10058
    0
  17. #9913 SuJuHanHyuk (@loveloveyaoi) (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 7 ตุลาคม 2556 / 00:41
    เย้ๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ



    เคลียแล้วววววว
    #9913
    0
  18. #9773 mirchullove (@lovemirchul) (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 4 ตุลาคม 2556 / 22:59
    พี่ปอเป็นอะไรที่แบบอธิบายไม่ถูก 

    เป็นเหมือนฮีโร่อ่ะ โอ๊ยย ปลื้มมม 
    #9773
    0
  19. #9705 aj68 (@ai68) (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 4 ตุลาคม 2556 / 18:26
    พี่ปออย่างเจ๋ง ! (y) แบบเป็นคนที่ตรงมากอ่ะทั้งพี่ปอทั้งต่อ // ชอบ ๆ ๆ


    #9705
    0
  20. #9450 rorony (@ricotta) (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 1 ตุลาคม 2556 / 17:32
    พี่ปอเคลียร์ได้สุดยอดมาก ต็อปรู้ตัวเองแล้วใช่มั้ย ใช่มั้ย > <
    #9450
    0
  21. #9293 I'm sone M.Seo >O< (@lovelymylonelyfk) (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 28 กันยายน 2556 / 09:12
    พี่ปอนี่จัดว่าเด็ด 555+
    #9293
    0
  22. #8929 nunyjan (@nunymind) (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 15 กันยายน 2556 / 23:34
    พี่ปอสุดยอดอ่ะ พี่โก้ก้อด้วยอยู่กับต็อปเยอะ ๆ นะ
    #8929
    0
  23. #8824 Pat Patty (@kimjisun) (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 14 กันยายน 2556 / 15:58
    พี่พายด่าได้แสบมาก รีบไปยกบิ๊กแบ็คมากั้นน้ำดีกว่า
    #8824
    0
  24. #8189 BabyU (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 27 สิงหาคม 2556 / 11:49
    อยากได้พี่โก้ต้องทำไง ^6^ *หลบทรีน* 555555 โอยยยย พี่โก้ช่างเป็นคนดีสุดๆ จะมีผู้ชายที่ไหนที่ยอมได้ขนาดนี้

    ยอมอยู่ข้างๆ ทั้งที่ต็อปยังไม่แน่ใจในความรู้สึก ยอมอยู่ข้างๆ ทั้งที่ตัวเองก็รู้สึกเจ็บเมื่อเห็นคนที่รักรักคนอื่น เฮ้อออ..

    มันจบแล้ว จบแล้วล่ะพี่โก้ ตอนนี้ต็อปรู้ใจตัวเองแล้วล่ะ ต็อปก็ยอมได้แค่กับพี่โก้แค่คนเดียวเหมือนกันนะ ^^

    ฮิ้ววววว ขอบคุณพี่ปอ ที่ทำให้ต็อปเข้าใจหัวใจตัวเองซักที
    #8189
    0
  25. #7857 -dark angel- (@areeyafah) (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 16 สิงหาคม 2556 / 23:37
    ในที่สุดต๊อปก็รู้ใจตัวเองแย้ว
    #7857
    0