OK!! I love U ♥ ยุ่งนัก...กูรักมึงก็ได้ [Yaoi][Boy's love]

ตอนที่ 45 : ☆OK! I love U ★... 35. เรื่องของสองเรา

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 16,488
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 74 ครั้ง
    3 ส.ค. 56



 

35. เรื่องของสองเรา

 

เตียงนอนกว้างกับร่างสองร่างที่นอนกอดกันอยู่บนนั้น ผ้าปูที่นอนที่ดูยับยู่ยี่กับซากเสื้อผ้าที่กระจายอยู่บนพื้นห้อง คุ้นเคยกันหรือยังครับกับเหตุการณ์แบบนี้ เมื่อก่อนคุณอาจจะคุ้นเคยกับเหตุการณ์ที่ผมต้องไปยืนเอ๋อแดกที่หน้าคณะ แต่ตอนนี้คุณคงต้องเปลี่ยนมาคุ้นเคยกับฉากเตียงนอนที่ดูยับยู่ยี่นี่แทนแล้วครับ

 

ไอ้พี่พายครับ มันเลยครับผมจะฟ้องอะไรให้ฟัง มันเนียนสร้างดราม่ากับผมเมื่อวานนี้ ดราม่าไปดราม่ามาเสื้อผ้าผมหลุดจากร่างกายทีละชิ้น ถูกมันบอกรักล้างสมองเลยยอมมันง่ายๆ มารู้ตัวอีกทีก็ตอนที่นอนหมดแรงอยู่บนเตียงแล้ว นี่แหล่ะครับเค้าถึงได้บอกกันว่าอย่าหลงคารมของคนที่รัก เพราะว่ามันจะทำให้เราคล้อยตามและยินยอมมันทุกอย่าง

 

ใครไม่เจอกับตัวเองไม่รู้หรอกครับว่ามันจะเป็นแบบนั้นจริงๆ

 

ผมไม่ได้หมกมุ่นเรื่องเซ็กส์นะเว้ย คนที่หมกมุ่นคือไอ้คนที่นอนอยู่ด้านหลังผมต่างหาก แม่งจ้องแต่จะแทงข้างหลังอย่างเดียวแหล่ะไอ้นี่ ผมล่ะไม่อยากจะเชื่อเลยว่าก่อนหน้าที่เราจะมีอะไรกันครั้งแรก ไอ้พี่พายมันอดทนไม่ทำอะไรผมได้ยังไงตั้งสองเดือน ถ้ามันจะเซ็กส์จัดอะไรจัดขนาดนี้ ผมรู้สึกได้ถึงการเสียเอกราชและต้องตกเป็นเมืองขึ้นของมันแบบเต็มตัว เวลาที่มันต้องการเครื่องบรรณาการทีไร ผมแทบจะต้องถวายตัวให้มันจนแทบจะขาดใจ

 

มันคือส้นตีนอาร๊ายยยยยย

 

 

“เพ้อเจ้ออะไรแต่เช้าเลยวะต่อ” พี่พายมันงัวเงียลืมตาขึ้นมามองผมที่กำลังบ่นในใจอยู่คนเดียว เมื่อคืนนี้เราพูดจาบอกรักกันอย่างหวานหู แต่ทุกสิ่งทุกอย่างจะกลับเข้าสู่สภาวะปกติทุกครั้งที่เราตื่นนอน

 

“กูยังไม่ได้พูดอะไรสักคำเลยเหอะ” ผมพูดอู้อี้อยู่กับหมอน นอนคว่ำหน้าแบบหมดสภาพเพราะไอ้หมาตัวไหนกันล่ะครับ

 

“กูรู้ว่ามึงกำลังเพ้อเจ้อในใจ นอนต่อเหอะกูง่วง” วันนี้เป็นวันหยุดอีกแล้ว ไม่รู้ทำไมวันหยุดแม่งเวียนมาถึงเร็วดีแท้ แต่ก็เอาะเถอะอย่างน้อยๆ ผมก็พอจะมีเวลานอนพักรักษาร่างกายเสียหน่อย ไม่ต้องรีบตื่นขึ้นมาอาบน้ำอาบท่าหาอะไรให้ไอ้พี่พายมันแดก

 

“อื้อๆ นอนก็นอน กูเองก็ยังไม่มีแรงลุกจากเตียงเท่าไหร่เหมือนกัน” ผมนอนก่ายหน้าผากอย่างเคร่งเครียด นี่ผมเป็นอะไรไป ทำไมผู้ชายที่ไม่เคยชอบผู้ชายมาก่อนอย่างผมถึงได้ตกลงปลงใจกับไอ้ผู้ชายคนนี้ ผู้ชายคนที่เข้ามาเปลี่ยนแปลงชีวิตของผมไปอย่างมากจนผมแทบจะลืมไปแล้วว่าเมื่อก่อนผมเคยชอบผู้หญิงแบบมากๆ

 

ตอนนี้ผมก็ชอบผู้หญิงนะครับ แต่ชอบมองในความน่ารักของพวกเธอมากกว่า ผมคบกับพี่พายก็จริงอยู่ แต่ผมไม่ได้มองผู้ชายคนอื่นเหมือนอย่างที่มองพี่พายเลยสักคน บอกแล้วว่าพี่พายคือคนที่พิเศษมากๆ ของผม เวลาที่ผมถูกพี่พายมองด้วยสายตาที่แสดงออกถึงความรู้สึกต่างๆ แสดงออกถึงความรักใคร่ ผมมีความสุขและไม่รู้สึกรังเกียจใดๆ เลย

 

ผมเขินทุกครั้งที่ถูกพี่พายบอกรัก ถึงจะทำเป็นเกรียนใส่ ปากหมาใส่ แต่ลึกๆ แล้วผมก็เขินมันทุกครั้ง ผมมีความสุขยามที่ได้อยู่ในอ้อมกอดของพี่พาย ผมรู้สึกได้ถึงความปรารถนาที่ส่งผ่านมาและยินยอมที่จะตอบสนองความรู้สึกของพี่พาย

 

แต่ทว่าเปลี่ยนเป็นสายตาของคนอื่นที่มองมายังผมด้วยความรู้สึกเดียวกันกับที่พี่พายมี ผมกลับรู้สึกรังเกียจและอยากจะเข้าไปต่อยแม่งให้หน้าทิ่ม ผมไม่ได้ชอบผู้ชายทุกคนบนโลกใบนี้

 

ผู้ชายคนเดียวที่ผมจะรักและยอมเปลี่ยนแปลงทุกสิ่งทุกอย่างก็คือพี่พาย ผู้ชายที่กอดผมอยู่บนเตียงนอนและพร่ำบอกรักผมตลอดเวลาคนนี้คนเดียวเท่านั้น

 

ผมคิดเสมอว่าถ้าหากว่าผมคบกับใครสักคน ผมจะมั่นคงและให้เกียรติคนๆ นั้น ไม่มีทางนอกใจอย่างแน่นอน ผมเป็นคนที่รักใครแล้วรักจริง รักจนสามารถยอมทุ่มเทให้ได้ทุกอย่าง แต่ไม่ได้รักแบบงมงายนะครับ ผมยังคงมีสติอยู่เสมอ แต่อาจจะต้องใช้เวลาจูนกันสักหน่อย ก็แบบว่าผมค่อนข้างที่จะเอ๋อๆ คุณๆ ก็รู้นี่ครับ

 

“ก็บอกว่าอย่าเพ้อเจ้อไงต่อ...” อะไรของมึงวะพี่พาย ขนาดคิดในใจมึงยังไม่ให้กูคิดเลยหรอวะ

 

“กูยังไม่ได้พูดอะไรเลยสักคำ” บางครั้งพี่พายมันก็น่ากลัวนะครับ มันทำเหมือนว่ามันอ่านใจผมออก ทำเหมือนว่ามันได้ยินว่าผมกำลังพูดหรือคิดอะไรอยู่ในใจ มึงจะมากเกินไปแล้วไอ้พี่พาย

 

“มึงเพ้อในใจอยู่กูรู้” พี่พายจับมือของผมที่ก่ายหน้าผากลงมา มันค่อยๆ จับนิ้วของผมทีละนิ้วแล้วมองดูนิ้วมือของผม มองอะไรวะหรือว่ากูมีนิ้วงอกขึ้นมาอีกนิ้ว...ก็ครบนี่หว่าไม่ได้มีนิ้วงอกอะไร

 

“มือมึงก็ไม่ได้สวยมากมายอะไร แต่ทำไมกูชอบมือมึงจังวะ” พี่พายนอนตะแคงมองเข้าหาผม ผมนี่นอนนิ่งไม่ได้ขยับเลยครับเพราะว่าปวดตัวอยู่ ส่วนพี่พายมันค่อยๆ จูบนิ้วมือของผมทีละนิ้วๆ แล้วงับปลายนิ้วของผมเบาๆ คืออะไรพี่พาย กูรู้สึกนะเว้ย
 

“อะไรของมึงเนี่ยพี่พาย...” ผมว่าพี่พายมันเริ่มเยอะแล้วครับ ตอนแรกก็แค่จูบนิ้วมือผม ต่อมาก็งับเบาๆ นี่เริ่มดูดนิ้วผมแล้วเนี่ย กูรู้สึกวาบไปทั้งตัวเลยนะมึง

 

“กูหื่นมึงไม่รู้หรอ” เออ!! กูรู้ไง แต่มึงอย่ามาเยอะมากไอ้พี่พาย ดดเข้าไปนิ้วกูเนี่ยจะบ้ารึไง แม่งมีการกัดอีกต่างหาก โอยยย ทำยังไงกับไอ้นี่ดีวะเนี่ย

 

“พี่พายกูอยากนอน...” ผมพยายามปกป้องตัวเองแล้วนะเว้ย ใช่ว่าผมจะยอมมันทุกรอบนะ ผมสู้สุดฤทธิ์เหมือนกันถ้าผมจะไม่ยอมมันจริงๆ พี่พายมันมองหน้าผมและยอมปล่อยมือของผมให้เป็นอิสระ

 

“มึงก็นอนไปสิต่อ...กูไม่ได้ห้ามนี่” ก็เออไง มึงไม่ได้ห้ามแต่มึงก็ไม่ยอมหยุดรุ่มร่ามกับร่างกายกูอ่ะ

 

“พี่พายมึงเสี้ยนรึไงวะ อย่ามายุ่งกับกูกูจะนอน” นี่ไม่ได้หยาบเลยนะเพราะพี่พายมันกำลังเป็นแบบนั้นจริงๆ ดูสีหน้ามันเอาเองเหอะครับว่ากลัดมันขนาดไหน มือมันก็บี้นมผมจนเจ็บไปหมดแล้วเนี่ย กูเปลี่ยนคำพูดได้มั้ยวะ ไม่รักแม่งแล้ว

 

“ใครใช้ให้มึงนอนแก้ผ้ายั่วกูล่ะต่อ เสื้อผ้าไม่รู้จักใส่ กูก็คิดว่ามึงอยากจะต่ออีกสักรอบสองรอบอะไรแบบนี้” คิดอะไรได้เข้าข้างตัวเองสุดๆ แล้วครับผู้ชายคนนี้ ผมรักพี่พายนะแต่ตอนนี้ผมไม่อยากเอากับมันแล้วจริงๆ ขอโทษนะพี่พายที่กูต้องทำแบบนี้

 

พลัก!!

 

“โอ๊ย!! ไอ้ต่อมึงกล้าถีบผัวมึงหรอวะ” พี่พายมันเกือบหงายตกลงไปจากเตียง มันทรงตัวเอาไว้ได้ทัน ผมยักคิ้วให้กับมัน เอาดิมึงเข้ามาอีกกูก็ถีบอีก ถึงกูจะเจ็บเวลาที่ออกแรงถีบมึง แต่กูก็จะทำเพื่อสิทธิและเสรีภาพของกู

 

“ก็บอกแล้วว่าไม่เอามึงก็จ้องแต่จะล่อกูอย่างเดียว เข้ามาอีกกูก็ถีบอีก” ผมเอื้อมมือไปคว้าเอาบ็อกเซอร์มาสวมใส่เอาไว้ก่อน มันจะได้อ้างไม่ได้ว่าผมแก้ผ้ายั่วมัน นี่ไม่ใช่ครั้งแรกหรอกครับที่เราสู้กันบนเตียงนอนแบบนี้ พี่พายมันเซ็กส์จัดแต่ผมน่ะถ้าไม่มีอารมณ์จริงๆ อย่าหวังว่ากูจะยอมง่ายๆ

 

“ไม่เอาคืนไม่ใช่กูแล้วต่อ” ก่อนไอ้พี่พายมันจะพูดจบผมก็วิ่งลงมาจากเตียงนอนแล้วครับ เรื่องอะไรจะยอมให้มันจับได้ เพราะถ้ามันจับได้นี่ผมอาจจะตายได้เลยรอบนี้

 

“จะหนีไปไหนต่อ มึงไม่รอดหรอก” พี่พายมันวิ่งอ้อมมาดักผม ผมก็กระโดดขึ้นบนเตียงแล้วคว้าหมอนข้างมาถือเอาไว้เป็นอาวุธ ต้องสู้ครับอย่าไปยอมตามใจมันมากเดี๋ยวมันจะเคยตัว

 

“เข้ามากูฟาดดั้งยุบแน่” ตอนนี้ไม่รู้แล้วครับว่าไอ้พี่พายมันอยากทำอะไรกันแน่ระหว่างจับผมมาฆ่าหรือว่าจะเอาผมเนี่ย แต่จะอะไรก็แล้วแต่เชื่อเถอะว่าน่ากลัวพอกัน

 

“คิดว่ากูจะยอมเจ็บตัวฟรีๆ หรอวะต่อ มึงโดนแน่...” ป้าบเลยครับ ใครกันแน่ครับที่จะโดน เพราะว่ามันมัวแต่พล่ามผมเลยฟาดเข้าที่หน้ามันหนึ่งดอก พี่พายเซไปเลยครับผมโคตรสะใจ มึงต้องเจอแบบนี้บ้างไอ้คุณชายธราเทพ

 

“ฮ่าๆ โอยกูสะใจสุดๆ กูตามใจมึงมากเกินไปมึงเลยเคยตัวสินะไอ้พี่พาย มึงต้องเจอกูพยศมั่งแล้วจะรู้สึก...” ผมเตะพี่พายอีกหนึ่งที ความจริงอยากจะกระโดดถีบมันด้วยครับแต่กลัวว่าจะเสียหลักล้มลงไปนี่ตายคาพื้นแน่ๆ พี่พายมันอาฆาตนะครับ ถึงผมจะเป็นคนที่มันรักก็เหอะ

 

“ต่อ...เลือดกำเดากูไหล” พี่พายมันเงยหน้าขึ้นมา ตายแล้วมึงเลือดไหลทั้งสองรูจมูกเลย เอาแล้วกูทำหมอนหลุดมือเลยทีนี้

 

“พี่พายกูขอโทษ กูไม่ได้ตั้งใจทำมึงเลือดออก” ผมจะเดินเข้าไปดูอาการมันแต่พอมันเงยหน้ามามองผมด้วยสายตาอาฆาตผมกระโดดถอยหลังเลยทีนี้ แต่ขอโทษนะครับผมลืมไปว่าผมอยู่บนเตียงนอน พอกระโดดถอยหลังไปมันเลยพื้นที่บนเตียง แล้วเป็นยังไงครับ จะอะไรซะอีก ให้ทุกข์แก่ท่านทุกข์นั่นถึงตัวไง

 

โครม!!

 

“ฮ่าๆ  โอยกูขำว่ะต่อ ฮ่าๆ แม่งโคตรฮา” พี่พายมันเดินมายืนอยู่ตรงข้างๆ ร่างของผมที่แหลกสลายคาอยู่ที่พื้น ดูมันจะสะใจมากที่ผมตกเตียงลงมานอนเดี้ยงอยู่แบบนี้ คือผมเจ็บขามากๆ แบบไม่ได้ล้อเล่นเลยนะเว้ย

 

“เป็นไงครับไอ้เป็นต่อ ให้ทุกข์แก่ท่านทุกข์นั่นถึงตัว งานนี้มึงไม่รอดแน่ๆ...” พี่พายมันนั่งคร่อมทับร่างของผมแบบเร็วมากจนผมพลิกตัวหนีไม่ทัน และที่สำคัญหนีไม่ได้ครับ แค่ขยับก็ปวดขาจนแทบจะร้องไห้แล้ว เลือดมึงหยุดไหลเร็วเว่อร์อะไรเว่อร์มากพี่พาย นิยายแล้วไอ้หอก
 

“พี่พายกูเจ็บขา...” ผมเจ็บมากจนน้ำตาจะไหล แต่พี่พายมันคงคิดว่าผมสำออยหาทางเอาตัวรอดอยู่แน่ๆ นอกจากมันจะไม่เชื่อผมแล้วมันยังจะทิ้งน้ำหนักตัวมันลงมาทับผมแบบเต็มแรง เอ้าๆ ไซ้กูเข้าไป เม้มผิวกูเข้าไป กูปวดขาจะตายแล้วเนี่ย

 

“พี่พายกูเจ็บขา...โอย มึงอย่ายกขากูกูปวด” ผมร้องลั่นเลยครับทีนี้ เพราะไอ้พี่พายมันจับขาผมขึ้นพาดบ่ามัน มึงจะเล่นท่ายากอะไรตอนกูขาเจ็บวะเนี่ย กูไม่ทนนะเว้ย

 

“นี่มึงเจ็บจริงๆ หรอวะต่อ” ผมพยักหน้าแบบไม่คิดชีวิตเลยครับ เอาขากูลงมาจากบ่ามึงครับพี่พาย มันไม่ใช่เวลาหื่นแล้วครับกูน้ำตาจะทะลักแล้ว

 

“แล้วไม่เสือกบอกหรอกนะ กูก็คิดว่ามึงสำออย” พี่พายมันจับขาผมลงจากบ่ามัน ผมล่ะแทบร้องไห้จริงๆ แล้วครับเพราะมันเจ็บแบบโคตรพ่อโคตรแม่เจ็บ พี่พายมันจับข้อเท้าของผมเบาๆ เท่านั้น แต่ผมร้องลั่นเหมือนควายถูกเชือดไปแล้ว

 

“กูเจ็บบบบบบบบบบ” แหกปากครับลั่นห้องเลย ก็ไอ้พี่พายเหมือนจะไม่เชื่อว่าผมเจ็บจริงแม่งบิดข้อเท้าผม ผมดิ้นพล่านบนพื้นเลยทีนี้ พี่พายมันทำหนาตาแหยๆ คงรู้สึกผิดที่ทำให้ผมเจ็บสินะ

.

.

.

 

“อยู่เฉยๆ เดี๋ยวกูพาขึ้นไปนอนบนเตียง เล่นจนได้เรื่องเลยนะไอ้ตัวยุ่งเอ๊ย” พี่พายมันก้มลงช้อนตัวผมขึ้นอย่างลำบาก ผมไม่ได้ตัวเล็กๆ แบบไอ้ต็อปนี่ครับ ผมตัวพอๆ กับพี่พายแค่ตัวเตี้ยกว่านิดหน่อย ตัวบางกว่าเล็กน้อยเท่านั้น

 

“ก็มึงนั่นแหล่ะที่เล่นอะไรไม่รู้เรื่อง ถ้ามึงยอมกูดีๆ ตั้งแต่ทีแรกก็ไม่ต้องมาเจ็บตัวกันทั้งคู่แบบนี้หรอก” ตกลงความผิดผมอีกแล้วว่างั้น แต่ก็ไม่เป็นอะไรกูผิดก็ได้ เพราะกูจะไม่ยอมส่งเครื่องบรรณาการให้มึงถี่ๆ หรอก

 

“ไหนๆ ดูสิเจ็บมากหรือเปล่า” พี่พายเข้าโหมดจริงจังแล้วตอนนี้ มันค่อยๆ บีบข้อเท้าของผมแล้วลุกขึ้นไปหยิบยามาทาให้

 

“ไปหาหมอมั้ยมึง...” ผมส่ายหน้าเพราะคิดว่ามันไม่น่าจะหนักหนาอะไรมากมาย แค่ไม่ขยับสักพักน่าจะโอเค เวลาที่ไปเตะบอลแล้วกลิ้งเป็นลูกขนุนก็เจ็บแบบนี้บ่อยๆ ครับ พักทายาสักหน่อยก็หาย

 

“ไม่เอากูขี้เกียจ...”

 

“แล้วมันจะหายมั้ยวะ” พี่พายมันดุผมเหมือนผมเป็นเด็กๆ อย่างนั้นแหล่ะ ผมแกล้งเหล่ตามองมันด้วยสายตาที่คิดว่าน่าจะเจ้าเล่ห์

 

“คงเหมือนคนบางคนที่บอกเท่าไหร่ๆ ก็ไม่ยอมไปหาหมอ...ไม่ได้ต่างกันเลยมึงว่าป่ะ” ผมว่าเราสองคนก็ไม่ค่อยต่างกันเท่าไหร่ ผมอาจจะดูเหมือนคนที่ว่าง่าย พูดง่าย แต่นั่นต้องขึ้นอยู่กับว่าอีกฝ่ายเป็นใคร ถ้ากับแม่ผมจะยอมตามใจคุณนายเค้าทุกอย่าง กับไอ้พี่พายนี่บางอารมณ์ ไม่ได้มานั่งตามใจเหวอะไรทุกครั้งหรอก

 

“ยอกย้อนเดี๋ยวจับจูบปากแตก...” ไอ้นี่ก็ซาดิสต์กับกูตลอดๆ ผมค่อยๆ ยันตัวนั่งให้มันดีๆ ขาบ็อกเซอร์มันกว้างครับเดี๋ยวจะโดนไอ้บ้าบางตัวหาว่ายั่วมันอีก เล่นกันจนได้เรื่องตลอดเลยจริงๆ

 

“เบาๆ กับกูหน่อยพี่พาย เดี๋ยวกูเดินไม่ได้ขึ้นมานี่ซวยเลยนะ ช่วงนี้ต้องเวียนไปเยี่ยมแม่ที่โรงพยาบาลด้วย...”

 

“อ้อ...เหมือนกูจะนึกขึ้นมาได้แบบฉับพลัน เมื่อวานนี้มึงนัดไอ้นั่นมาใช่มั้ย แล้วทำไมไม่เห็นเคยบอกเลยว่าเจ้าของสร้อยเส้นนี้คือมัน” วู้วๆ มีงานเข้า มีงานเข้า ลืมๆ ไปเลยไม่ได้หรอวะ แม่งเอ๊ย

 

“กูนัดมันจริงๆ อันนี้ไม่เถียง ก็บอกแล้วว่ามันเป็นเพื่อนเก่าที่แม่อยากเจอ มึงก็เห็นนี่ว่าแม่ดีใจแค่ไหนที่ได้เจอมันกับลูกแก้ว กูบริสุทธิ์ใจ แล้วเรื่องสร้อยนี่กูขอเลยนะพี่พาย อย่าสั่งให้กูทิ้งหรือว่าถอดออก มันเป็นเครื่องรางของกู” ผมรู้ทันเลยว่าไอ้พี่พายมันกำลังคิดอะไรอยู่ มันทำหน้าตายใส่ผมแล้วดีดหน้าผากผมไม่ใช่เบา บอกแล้วว่าเรารักกันมากๆ รักกันด้วยลำแข้งแบบสุดๆ

 

“แม่อยากเจอกูไม่ว่า แต่ถ้ามึงแวะไปเจอกับมันบ่อยมากเกินความจำเป็น...มึงเจอดีแน่” พี่พายมันนั่งตั้งหน้าตั้งตานวดขาให้ผม ผมนอนสบายๆ ให้ไอ้คุณชายมันดูแล เออก็ดีเหมือนกัน เพราะส่วนใหญ่แล้วผมนี่แหล่ะที่เป็นขี้ข้าคอยทำตามมันทุกอย่าง

 

“ช่วงนี้ฝนตกบ่อยจนน่ารำคาญ...”

 

“เออจริงแม่งโคตรน่ารำคาญ” ผมพูดเปรยๆ ขึ้นมาคนเดียว แต่ยังไม่ทันพูดจบหรอกครับไอ้พี่พายก็พูดแทรกขึ้นมา ผมเหล่ตามองหน้าไอ้พี่พายว่ามันจะพูดอะไรต่อหรือเปล่า แต่มันก็ไม่ได้พูดอะไรเหมือนมันจะแค่ตั้งใจกวนตีนผมเท่านั้น

 

“แต่มันก็หน้าฝนแล้วนี่นะ...”

 

“กูก็ว่างั้น หน้าฝนฝนไม่ตกจะให้หิมะตกหรอวะ” เอาอีกแล้วไอ้นี่ มึงตั้งใจจะกวนตีนกูจริงๆ ใช่ป่ะพี่พาย หรือตั้งใจจะชวนกูคุยวะ บางทีกูก็สงสัยเพราะมันแยกไม่ค่อยออกจริงๆ

 

“พี่พายมึงกำลังชวนกูคุยหรือว่ากำลังกวนส้นตีนกูอยู่...โอ๊ย!! บีบทำไมกูเจ็บ” ขาอีกข้างเกือบกระตุกไปถีบยอดหน้าไอ้พี่พายด้วยความรักอย่างสุดซึ้ง แค่ถามแค่นี้ต้องแกล้งกูด้วยหรอวะ

 

“ทั้งสองอย่าง...” มันยักคิ้วให้กับผมแล้วลุกขึ้นจากเตียงนอนไปเลย เอ้าๆ กลับมาทำหน้าที่ผัวที่ดีก่อนดิวะพี่พาย บีบนวดแค่ไม่ถึงสิบนาทีชิ่งกูเลยนะ ไหนว่ารักกูมาก ขาดกูไม่ได้ไง

 

“นินทากู กูรู้นะต่อ กูแค่จะออกไปหาอะไรมาให้มึงแดก” พี่พายมันชะโงกหน้ากลับเข้ามาอีกครั้ง ผมว่าไอ้พี่พายมันชักจะน่ากลัวเกินไปแล้วนะ ดูมันจะรู้ดีไปหมดเสียทุกอย่าง

 

“ใครเค้านินทามึงวะ ไม่มีหรอกน่าอย่าระแวง” ผมโบกมือไล่ ไอ้พี่พายมันชี้หน้าคาดโทษผมอีกครั้งก่อนที่ตัวมันจะเดินออกจากห้องนอน ผมค่อยๆ วางเท้าลงบนพื้นแล้วลองทิ้งน้ำหนักลงไป ยังเจ็บแบบแปลบๆ แต่ก็พอทนครับ ผมเลยลุกขึ้นจากที่นอนแล้วเดินเข้าไปในห้องน้ำจัดการล้างเนื้อล้างตัว ล้างสิ่งชั่วร้ายที่ไอ้พี่พายมันทิ้งเอาไว้บนตัวของผมออกเสียก่อน

 

 

 

 

ผมค่อยๆ เดินออกมาที่นอกห้อง มองไปยังไอ้ผู้ชายตัวสูงๆ ที่นุ่งบ็อกเซอร์ต่ำๆ แบบหมิ่นเหม่ รอยสักที่ต้นคอของไอ้พี่พายเป็นสิ่งที่ผมชอบมากเหมือนกันนะ เพราะว่ามันมีชื่อของเราสองคนอยู่บนร่างกายของไอ้พี่พาย คนที่ไม่ชอบการสักแบบมันกลับทำอะไรแบบนี้...ผมรู้สึกดีใจเหมือนกันนะ

 

“ทำเป็นด้วยหรอวะ” ผมได้แต่ยืนพิงขอบประตูและมองดูพี่พายที่กำลังต้มน้ำอยู่ที่เตา หัวแม่งอย่างฟู เพิ่งสังเกตว่าที่หลังมันมีทั้งรอยเล็บ รอยฟัน นี่กูรุนแรงขนาดนั้นเลยหรอวะ โอย...อายตัวเองเบาๆ

 

“แต่ขอโทษเถอะที่ตัวกูมากกว่านั้นเยอะ แถมแต่ละที่นี่จุดอันตรายทั้งนั้น” ผมเพิ่งสังเกตตัวเองในห้องน้ำแบบชัดๆ พี่พายมันทิ้งร่องรอยเอาไว้บนตัวผมเยอะเหมือนกัน เวลาที่มันจุดอารมณ์ติดแล้วอย่าได้ไปขวางมันเลยครับ น่ากลัวเกิน

 

“ต่อมึงแดกโจ๊กรสอะไร หมู หมา กา ไก่...”

 

“หมานี่มึงเก็บไว้แดกเองเถอะพี่พาย กูเอากังฟูกุ้ง” มันหอมดีผมชอบมาก ไอ้พี่พายมันไม่กินโจ๊กหมูครับเพราะมันบอกว่าเหม็นขิง คือมึงแดกๆ ไปเถอะ อย่าไปคิดอะไรมากมาย

 

“ไม่มีเว้ยมีแต่ไก่อย่างเดียว” เอ้า แล้วมึงจะถามหาอะไรวะถ้ามันมีอยู่แค่รสเดียว

 

“ไก่ก็ไก่ ขอไข่ด้วยนะพี่พาย...”

 

“เมื่อคืนนี้ยังกินไม่พออีกหรอวะ...” พรวด!! น้ำที่ไหลเข้าปากของผมยังไม่ทันไหลลงคอเลยครับ เพราะมันพุ่งพรวดออกมาจนหมด ผมสำลักน้ำจนไอ้พี่พายมันต้องเดินเข้ามาทุบหลังให้ผม โอยยยย กูอยากจะบ้าตาย

 

“กูไม่เอาดีกว่า กูเอียน” ผมทุบอกตัวเองแล้วเอาตีนเขี่ยผ้ามาเช็ดพื้น ซวยซ้ำซวยซ้อนอะไรนักก็ไม่รู้

 

“มึงเดินไหวแล้วหรอวะ ถ้ายังเจ็บอยู่ก็ไปนั่งรอไปแป๊บเดียวก็ได้กินแล้ว” พี่พายมันโบกมือไล่ ผมก็เดินแบบเขย่งๆ ไปที่โซฟา ยังไม่ทันจะหย่อนตูดนั่งก็มีแขกที่ไม่ได้รับเชิญเดินหอบหิ้วของกินเข้ามาเต็มสองมือสองไม้ ผมล่ะโคตรรดีใจไม่ต้องกินโจ๊กแล้ว

 

“ทำไมมึงไม่มาให้เร็วกว่านี้สักสิบนาทีวะโก้” พี่พายมันบ่นตามที่ผมคิดเลยครับ นี่พี่โก้กับไอ้ต็อปมาแบบไม่ได้บอกล่วงหน้า ผมค่อยๆ เดินไปทิ้งตัวนั่งลงบนโซฟา พอหันไปมองหน้าไอ้แขกไม่ได้รับเชิญ มันก็มองผมด้วยสายตาที่ทั้งล้อเลียนและสงสัยใคร่อยากรู้

 

“จงหยุดความคิดของท่านเอาไว้เถิด มันไม่ใช่อย่างที่พวกท่านคิดกันเลย...” ผมหันไปหมายจะหาตัวช่วย ไอ้พี่พายมันก้มหน้าก้มตาจัดการทำโจ๊กของมันต่อไปไม่ได้คิดจะช่วยกูเลยสักนิด

 

“พายมึงรุนแรงกับน้องขนาดนี้เลยหรอวะ เล่นจนเดี้ยงเดินไม่ไหวแบบนี้...”

 

“เออดิ แม่งกวนส้นตีนกูเลยจัดการขั้นเด็ดขาด” เอ้าไอ้พี่พายมึงก็ไม่คิดจะแถลงการณ์อะไรเลยเนอะ พูดแบบนี้ไอ้พี่โก้กับไอ้ต็อปก็เข้าใจถูกหมดดิวะ ก็จริงที่เมื่อคืนมันเป็นแบบนั้น แต่ที่กูขาเดี้ยงนี่เพราะตกเตียงเมื่อเช้าต่างหาก

 

“อะไรพี่พายมึงนั่นแหล่ะที่กวนส้นตีน ไม่ใช่เพราะมึงรึไงกูถึงได้ตกเตียงขาเจ็บแบบนี้”

 

“หูย...รุนแรงกันจนตกเตียงเลยหรอวะต่อ มึงนี่แอบร้ายใช่เล่นเนอะ” ไอ้ต็อปอะไรของมึง ร้ายใช่เล่นหอกอะไรเล่า

 

“กูไม่ได้เอากันจนตกเตียงไอ้ต็อป กูไล่ฆ่ากันต่างหาก ทั้งถีบทั้งเตะกันจนตกเตียงนี่แหล่ะ” ผมว่ายิ่งอธิบายยิ่งเข้าตัว มันคงจะเชื่อกันหรอกเนอะ ดูสภาพไอ้พี่พายดิแม่งยังไม่ยอมอาบน้ำอาบท่า ยืนตัวลายโชว์ชาวบ้านเค้าอยู่ได้

 

“พายมึงไปอาบน้ำไปสภาพมึงแบบเหมือนผ่านสงครามมาทั้งคืน...” พี่โก้มันเดินไปจัดการเทอาหารใส่จานชามแล้วไล่พี่พายให้ไปไกลๆ จากพื้นที่ในครัว อยู่ไปก็เกะกะครับคนอย่างมันน่ะ

 

“ก็หลายรอบอยู่...” มันพูดแบบนิ่งๆ แล้วเดินเข้าไปในห้องหน้าตาเฉย ทิ้งระเบิดเอาไว้ที่ผมคนเดียว

 

“ไอ้พี่พาย” นี่ถ้าไม่ติดว่าขาเจ็บอยู่นะผมจะวิ่งไปกระโดดถีบมันแบบขาคู่แล้วจริงๆ กวนตีนจังเลยนะครับไอ้คุณแฟน ไม่ต้องกลัวว่าคนอื่นเค้าจะไม่รู้หรอกครับว่าทำอะไรกัน สภาพมึงมันฟ้องขนาดนั้น

 

“อะไรของมึงอีกวะต็อป กระแซะกูทำไมเนี่ย” ผมหันไปทำหน้ายุ่งใส่ไอ้ต็อปที่เข้ามากระแซะผมจนน่ารำคาญ พอมองตามันนี่รู้เลยครับว่ามันต้องการอะไร สายตามึงพราวระยับมากๆ บ่งบอกมากๆ ว่ามันต้องการอะไร

 

“เป็นไงมั่ง หนุกป่ะมึง” นั่นไงไอ้จัญไรเอ๊ย...

 

“พี่โก้...ไอ้ต็อปมันอยากรู้ว่าหนุกรึเปล่า พี่ช่วยจัดหนักๆ ให้มันสักทีสองทีดิ...” ผมเดินหนีมันมาเลยครับ ไม่ได้อยู่ฟังหรอกว่าพี่โก้กับไอ้ต็อปมันจะพูดอะไรกันต่อหรือเปล่า ลืมไปเลยว่าในห้องนี่แบบโคตรสมรภูมิรบ ยังไม่ทันได้เก็บกวาดเลยเพราะไม่คิดว่าจะมีคนมา

 

“วุ่นวายจริงๆ ไอ้ต็อปเอ๊ย” ผมค่อยๆ เอาตีนคีบซากเสื้อผ้าขึ้นมาจากพื้น อย่าหาว่าขี้เกียจเลยครับมันก้มไม่ลงเพราะเจ็บท้อง ปวดเอว แถมยังเจ็บข้อเท้าพ่วงมาอีกอย่าง ตอนที่สู้กับไอ้พี่พายก่อนที่จะตกเตียงมันไม่รู้สึกอะไรมากเพราะต้องปกปักรักษาเอกราชของตัวเองเอาไว้ก่อน เรื่องเจ็บว่ากันทีหลัง

 

“ไปนั่งรอข้างนอกไปเดี๋ยวกูเก็บเอง” พี่พายมันนุ่งผ้าเช็ดตัวผืนเดียวเดินตัวเปียกโชกออกมาจากห้องน้ำ มันคงจะสมเพชท่าทางของผมมากเลยสินะ เพราะผมเองก็สมเพชตัวเองเหมือนกัน

 

“รักกูอ่ะดิ” ผมแกล้งทำท่าทางรู้ทันมัน พี่พายมันหัวเราะเบาๆ แล้วหันมายิงแสกหน้าผมด้วยคำพูดที่แสนเจ็บปวด

 

“เปล่า...กูเป็นคนถอดแล้วเหวี่ยงกูก็ต้องเป็นคนเก็บดิวะ เห็นท่าทางเดี้ยงๆ ของมึงแล้วสมเพชว่ะบอกตามตรง” ผมมองหน้าไอ้พี่พายพร้อมกับชูนิ้วกลางใส่หน้ามันอย่างสุดรัก ก่อนที่จะกระต่ายขาเดียวหนีออกมาจากห้อง ก่อนที่จะเดี้ยงมากกว่านี้

 

 

 

 

“มาครับเพื่อนต่อมาแดกมื้อเช้าจะได้มีแรงไว้สู้ศึกต่อคืนนี้” ออกมาถึงก็เจอเพื่อนต็อปเลยครับ ผมขี้เกียจจะเถียงกับมันแล้ว เพราะว่าเถียงไปก็แพ้...มันมีพี่โก้เป็นพวกที่พร้อมจะเออออตามมันทุกอย่าง ดีไม่ดีมีไอ้พี่พายเข้าพวกด้วยอีกต่างหาก แล้วผมจะไปสู้อะไรกับพวกมันได้

 

“ว่าแต่ว่าทำไมมาด้วยกันวะ หรือว่าเมื่อคืนนี้อย่ด้วยกัน...” ผมย้อนถามกลับไปบ้าง เพราะว่านี่ยังเช้าอยู่เหมือนกัน ถ้ามันไม่ได้อยู่ด้วยกัน ก็น่าจะพากันมาสายกว่านี้ ไอ้ต็อปมันขี้เกียจตื่นเช้าจะตาย

 

“ก็เออ อยู่ด้วยกันแต่ก็ไม่ได้มีอะไรกันว่ะ...อย่ามาหาพวกเลยต่อ” ไอ้ต็อปมันยื่นจานข้าวมาให้ ผมรับของผมกับของไอ้พี่พายมาวางเอาไว้ พี่โก้เดินเข้ามาพร้อมกับน้ำและแก้วน้ำ ดีเหมือนกันมีคนคอยบริการแบบนี้ผมโคตรเปรมเลย

 

“ไม่มีน้ำยาหรอวะพี่โก้ ไอ้ต็อปมันตัวแค่นี้เองถ้ามันขัดขืนก็ปล้ำแม่งเลยดิ...” ยุส่งครับของแบบนี้ต้องยุส่ง ผมล่ะอยากให้ไอ้ต็อปมันเจอะเจอกับความรู้สึกแบบเดียวกับที่ผมรู้สึกอยู่จริงๆ

 

“น้ำยากูมีเต็มที่ว่ะ แต่กูไม่ได้ชอบความรุนแรงแบบผัวมึงนะต่อ...” จุกโคตรครับพี่น้อง ไม่น่าหาเรื่องใส่ตัวเองเลยครับพี่น้อง กูแพ้พวกมันตลอดเลยครับ

 

“เออ ให้มันรู้กันไปว่ากูมันคนไม่มีพวก พี่โก้น่ะเข้าข้างแต่ไอ้ต็อปจนมันเคยตัวเสียนิสัย...” แถวบ้านผมเรียกว่าพาล หงุดหงิดแม่งจริงจัง ทำไมกูต้องเกิดมาให้ทุกคนรุมวะอยากรู้จริงๆ

 

“กูจีบไอ้ต็อปแล้วถ้ากูไปเข้าข้างมึง เพื่อนกูก็แจกส้นตีนกูสิครับต่อ แค่มันเข้าข้างมึงคนเดียวกูว่าพอแล้วมั้ง...” อย่าไอ้พี่พายมันไม่เคยเข้าข้างกูหรอกเว้ย ถ้าเข้าข้างหลังนี่ไม่แน่

 

“ต่อ กูอยู่ข้างมึงนะ...” ไอ้ต็อปยื่นหน้าตาน่ารักๆ ของมันมาใส่ผม ถ้าเอาส้อมจิ้มตามันจะเป็นอะไรมั้ย พี่โก้จะฆ่าผมทิ้งป่ะวะ หมั่นไส้ไอ้พวกตาแบ๊ว เห็นแล้วหงุดหงิด

 

“เถียงอะไรกันไร้สาระ มาๆ มาแดกข้าว” พี่พายเดินออกมาจากห้อง สภาพค่อยดูเหมือนตอนปกติหน่อย มันเดินไปหยิบโจ๊กที่มันทำติดมือมาด้วย อย่าบอกนะว่า...

 

“กินซะต่อ กูทำให้มึงด้วยความรักเลยนะ” นั่นไง ไอ้พี่พายมันทำแบบนี้กับผมอีกแล้ว ถ้ามันทำอะไรให้ผมไม่ว่าจะเรื่องเล็กหรือว่าเรื่องใหญ่ ผมต้องรับครับ ไม่รับมันจะโกรธผม แล้วถ้าผมต้องง้อมันผมว่าผมยอมรับในสิ่งที่มันทำให้จะดีกว่า

 

“น่ากินเนอะ” ผมมองอาหารตรงหน้าที่กองยั่วน้ำลายผมอย่างโหยหา ไม่เป็นไรกูกินโจ๊กที่ไอ้คุณแฟนมันอุตส่าห์ทำให้กินก่อนก็ได้ เดี๋ยวเจอกันนะครับต้มจืดเอย ต้มข่าไก่เอย ปลาทอดราดพริกเอย

 

“น่ารักมาก” มันยีหัวผมแล้วตัวมันก็นั่งลงแดกปลาราดพริกชิ้นโตๆ กินยั่วกูหรอพี่พาย ได้เลยเดี๋ยวรอกูก่อนนะ กูโม่โจ๊กลงท้องหมดก่อนมึงไม่ทันได้แดกแน่ กูจะฟาดให้เรียบ

 

“แค่กๆ ร้อนๆ ลิ้นกูพองแล้วมั้งเนี่ย” โง่มั้ย...โง่เนอะ แบบผมก็ลืมไปว่าโจ๊กมันร้อนโกยเข้าไปแบบไม่ได้เป่าลิ้นพองเลยครับ ชีวิตผมเข้าสู่วิกฤตหรืออย่างไร ทำไมวันนี้ถึงได้ซวยแต่เช้าแบบนี้วะ

 

“เอ้าๆ ไม่มีคนบอกมึงหรอวะว่าโจ๊กมันร้อน แดกเข้าไปได้ไงไม่เป่า เอ้าน้ำ” ไอ้ต็อปมันทำเสียงเหมือนเอือมระอาผมแบบโคตรๆ คือกูก็เอือมตัวเองว่ะ

 

“ไม่ต้องให้ใครมาบอกหรอกสั้น ควันขนาดนั้นถ้ามันไม่รู้ว่าร้อนมันก็ควายแล้ว”  น้ำตาจะไหล ถูกด่าแบบเนิบๆ ผมว่าผมจะเลิกกินโจ๊กตลอดชีวิตซวยๆ ของผมแล้วครับ

 

“มึงนี่ดูรักไอ้ต่อมันดีเนอะ” พี่โก้ประชดใช่มั้ยวะ แต่ผมว่าน่าจะใช่นะ พี่โก้ไม่เคยด่าไอ้ต็อปเลยสักคำ เห็นเออออตามใจทุกอย่าง ตรงข้ามกับที่ผมได้เจอจากไอ้พี่พายหมดครับ ดีใจกับเพื่อนตัวเองฉิบหายที่ไม่ต้องมาเจอกับผู้ชายแบบไอ้พี่พาย

 

“กูรักของกูจะตายไป ไหนมาดูดิว่าเป็นไงบ้าง...” พี่พายมันจับผมให้หันไปมองหน้ามัน ผมว่าลิ้นผมคงพองแล้วหล่ะ พี่พายมันบีบปากผมแล้วพยายามจะดึงลิ้นผมออกมาดูให้ได้

 

“เอาอีดอั้ยไอ้อัด...” ต้องมีคนทรานครับเดี๋ยวจะฟังไม่เข้าใจว่าผมพูดอะไร ที่ผมพูดนี่คือ เอามีดมั้ยไอ้สัด แล้วต่อในใจอีกนิดว่า ถ้ามึงจะงัดจะดึงลิ้นกูขนาดนี้น่ะ

 

“ภาษาอะไรวะฟังไม่ออก ไม่ต้องกินมันแล้วโจ๊กเนี่ย แดกข้าวไป” พี่พายมันดึงชามโจ๊กออกไปแล้วเอาจานข้าวมาให้แทน ผมเอาคางเกยโต๊ะลิ้นห้อยเหมือนหมาเลยตอนนี้ ไอ้ต็อปมันหัวเราะเยาะผมอย่างชอบใจ แต่มันก็ยังมีน้ำใจตักปลามาใส่จานให้ผม มันน่ารักก็ตรงนี้นี่แห่ละครับ

 

……….

 

 

 

 

มื้อเช้าจบลงไปแล้ว และคนที่รับหน้าที่เก็บล้างคือไอ้ต็อปกับพี่โก้ ความจริงไม่ต้องล้างก็ได้เพราะว่าแม่บ้านจะเข้ามาเก็บกวาดทำความสะอาดอยู่แล้ว แต่มันคงอยากจะจีบกันตอนล้างจานแหล่ะมั้ง คุยกันงุ้งงิ้งจนผมรู้สึกว่าสองคนนี้เริ่มจะฟีทเจอริ่งกันจริงๆ จังๆ ละ

 

“ค่อยยังชั่วหรือยังวะต่อ” พี่พายมันเดินกลับเข้ามาหลังจากที่มันแวะไปอัดสารพิษเข้าร่างกาย ผมว่าผมต้องลดจำนวนการสูบบุหรี่ของพี่พายลงแล้วหล่ะ ผมไม่ได้ห่วงอะไรมันหรอกนะ แค่ไม่อยากให้มันตายเร็วเท่านั้นเองว กลัวว่าจะไม่มีคนมาคอยกวนตีนน่ะสิ

 

“ก็โอเคขึ้นมานิดนึง เดินไหวแล้วแต่ต้องไม่ทิ้งน้ำหนักลงข้างที่ปวด” พี่พายมันนั่งลงบนพื้นตรงหน้าผม มันยกเท้าของผมขึ้นวางบนขามัน มือของพี่พายค่อยๆ บีบข้อเท้าให้กับผมอย่างเบามือ

 

“ต่อ...เมื่อวานนี้กูไม่ได้คุยกับมึงแบบจริงๆ จังๆ เลย เรื่องของน้ำ” ผมว่าผมสะดุ้งน้อยๆ เพราะกำลังนั่งมองพี่พายอย่างเพลินใจ ชื่อนี้ทำให้อารมณ์ของผมสะดุดลงไปเลยครับ แต่ผมพยายามบอกกับตัวเองแล้วว่าจะไม่ยอมให้ผู้หญิงคนนั้นเข้ามามีอิทธิพลอะไรกับชีวิตของเราได้

 

“อื้อ...ว่าไง” พี่พายยังคงบีบข้อเท้าให้ผมอย่างอ่อนโยน มันมองหน้าผม ผมรู้สึกเหมือนถูกจ้องลึกเข้ามาในดวงตา ถ้าพี่พายมันทำแบบนั้นจริง สิ่งที่มันจะพบเจอก็คือความรู้สึกทั้งหมดที่แสนมากมายที่ผมมีให้กับมัน

 

“กูไม่ได้รู้สึกอะไรกับเค้าแล้ว แม้แต่สักนิดก็ไม่มี แฟนเก่าก็คือแฟนเก่า ทุกอย่างมันจบลงไปนานแล้ว สิ่งเดียวที่กูรู้สึกว่ามันหลงเหลืออยู่คือความเจ็บ” พี่พายวางเท้าของผมลงบนพื้นตามเดิม มือทั้งสองข้างของพี่พายเท้าลงบนเข่าของผม ใบหน้าหล่อๆ นิ่งๆ เกยลงมาบนมืออีกที พี่พายเงยหน้ามองผมตลอดเวลา

 

“รูปใบนั้นที่มึงเจอกูก็ไม่ได้ตั้งใจเก็บเอาไว้ มันอาจจะหลงอยู่หรือว่าอะไรก็แล้วแต่ มันไม่ได้มีความสำคัญอะไรกับกูอีกต่อไปแล้ว นี่ก็อีกเรื่องที่กูยังไม่ได้อธิบายให้มึงฟัง” ผมใช้มือสอดเข้าที่เส้นผมของพี่พายแล้วสางมันเบาๆ นี่คือสิทธิพิเศษของคนเป็นแฟน เพราะพี่พายมันไม่ชอบให้ใครมาเล่นหัวของมัน มันจะถือมากๆ แต่เว้นผมไว้คนนึง

 

“วันนั้นที่มึงเห็นว่ากูกอดเค้า มันอาจจะเหมือนกอดแต่จริงๆ คือกูตั้งใจทำเป็นกอดก่อนที่จะดันเค้าออก กูแค่อยากให้เค้ารู้สึกเหมือนว่ากูอยากกอดแต่สุดท้ายกูก็ไม่เหลืออ้อมกอดแบบนั้นให้กับเค้าอีกต่อไปแล้ว” พี่พายกำลังอธิบายทุกสิ่งทุกอย่างที่มันค้างคาใจให้ผมฟัง ผมเชื่อพี่พาย เชื่อทุกสิ่งที่พี่พายพูดออกมาอย่างไม่คลางแคลงใจ

 

“มึงรู้นิสัยกูใช่มั้ยต่อ คนที่สร้างรอยแผลเอาไว้ให้กูต้องเจ็บแบบนั้น กูไม่มีทางที่จะกลับไปมอบความรู้สึกดีๆ ให้อีกแล้ว สิ่งเดียวที่กูมีให้คือความเฉยชา ต่อให้เค้ามาร้องไห้ตรงหน้ากู กูก็ไม่รู้สึกอะไรเลยนอกจากความสมเพชที่มีให้” พี่พายมันจับมือของผมข้างหนึ่งแล้วกุมเอาไว้ ผมพยักหน้ารับในสิ่งที่พี่พายมันบอกกับผม

 

“ไม่ว่าเค้าจะมาพูดหรือว่ามาบอกอะไรกับมึง ไม่ว่าเค้าจะพยายามบอกว่ากูเคยรักเค้ามากแค่ไหน เคยให้อะไรกับเค้า เคยไปไหนหรือว่าเคยมีอะไรกันอย่างลึกซึ้ง มึงช่วยอย่าสนใจสิ่งเหล่านั้นได้มั้ยต่อ" ผมบีบมือของพี่พายแรงขึ้นเล็กน้อย มันรู้สึกหน่วงๆ กับสิ่งที่พี่พายพูดออกมา รู้ว่ามันคืออดีตที่ผ่านพ้นมาแล้ว แต่ทว่าแค่ได้ยินสมองมันดันคิดภาพตาม มันเลยเกิดอาการหน่วงขึ้นมาอย่างห้ามไม่ได้

 

จินตนาการเสือกมาบรรเจิดทำหอกอะไรตอนนี้วะ นึกภาพตามได้หมดเลยกู

 

“อดีตก็คืออดีต มันเป็นเพียงสิ่งที่ผ่านไปแล้วและมันจะไม่มีทางเป็นปัจจุบัน” พี่พายมันน่าจะรู้ว่าผมกำลังคิดอะไรอยู่ มันกุมมือทั้งสองข้างของผมเอาไว้แน่น ผมมองคนที่นั่งอยู่บนพื้นตรงหน้าผมด้วยความรู้สึกที่หลากหลาย

 

“ปัจจุบันของกูก็คือมึง ความสุขของกูก็คือมึง รอยยิ้มของกูเกิดขึ้นได้เพราะมึง ทุกอย่างในตอนนี้คือมึงทั้งหมดเลยนะต่อ ขอให้เชื่อใจกู เชื่อมั่นในความรู้สึกที่กูมีต่อมึง กูไม่เคยคิดจะเล่นกับมึง...รู้ใช่มั้ย” ผมพยักหน้ารับแล้วยิ้มให้กับพี่พาย ผมจะมานั่งกังวลอะไรในเมื่อผู้ชายคนนี้ยืนยันอย่างหนักแน่นขนาดนี้แล้ว

 

“กูไม่รู้ว่าต่อจากนี้มันจะเกิดอะไรขึ้นมาบ้างบนเส้นทางความรักของเราสองคน ขอแค่มึงไม่ปล่อยมือจากกู...ไม่ว่าเรื่องที่เข้ามาจะใหญ่มากแค่ไหน เจ็บปวดมากแค่ไหน กูจะพามึงข้ามผ่านมันไปให้ได้ กูสัญญา” พี่พายเกี่ยวนิ้วก้อยเข้ากับนิ้วของผม ผมรู้สึกร้อนๆ ที่ตาแบบแปลกๆ

 

ไม่ผิดใช่มั้ยถ้าผู้ชายแมนๆ อย่างผมจะร้องไห้ด้วยความซึ้งใจกับสิ่งที่พี่พายมันบอกกับผม ผมรู้แล้วว่าพี่พายรักผมมากแค่ไหน และผมก็รู้ดีว่าผมเองรักพี่พายมากมายเช่นกัน

 

“ขี้แงว่ะต่อ...แต่กูก็พร้อมจะเช็ดน้ำตาให้มึงนะ...” พี่พายใช้นิ้วมือปาดน้ำตาให้ผมเบาๆ ผมจับมือทั้งสองข้างของพี่พายที่มันนาบอยู่บนมือของผมเอาไว้ พร้อมกับก้มหน้าลงไปเอาหน้าผากแตะกับหน้าผากของพี่พาย

 

“พี่พาย...กูสัญญานะว่ากูจะไม่มีทางปล่อยมือจากมึง กูอาจจะเห็นแก่ตัว แต่กูอยากเป็นทั้งปัจจุบันและอนาคตของมึง...” ผมไม่ได้เห็นแก่ตัวไปใช่มั้ย หรือถ้ามันจะเป็นการเห็นแก่ตัวเพื่อที่จะปกป้องให้รอยยิ้มแบบนี้ของพี่พายอยู่กับผมไปนานๆ ผมก็พร้อมที่จะเป็นคนเห็นแก่ตัวเพื่อคนที่ผมรัก

 

“มึงเป็นมากกว่านั้นนะต่อ มึงเป็นทั้งหมดของหัวใจ ทั้งหมดของชีวิต มึงเป็นส่วนหนึ่งของหัวใจ ถ้าไม่มีมึงกูคงอยู่ไม่ได้ เชื่อแค่กู ฟังแค่กู ผู้ชายคนนี้จะไม่มีวันทำให้มึงต้องเสียใจ เพราะนั่นคือสิ่งสุดท้ายในชีวิตของกูที่กูคิดจะทำ” พี่พายเงยหน้าขึ้นมาเล็กน้อยเพื่อที่ปากของเราสองคนจะได้บรรจบกัน จุมพิตแผ่วที่เต็มไปด้วยความรู้สึกมากมาย มันดูมีค่ามากกว่าจูบที่แสนร้อนแรงดังเปลวไฟที่แผดเผา

 

“แบบกูก็ไม่ได้อยากจะมาขัดอะไรหรอกนะ แต่ท่อน้ำแม่งตันมึงอย่าลืมโทรเรียกช่างมาดูล่ะ” พี่โก้มันมาแล้วก็ไป พี่พายมันโบกมือไล่โดยที่มันยังไม่ได้ถอนริมฝีปากออกจากปากผม ผมว่าผมเลิกอายแล้วหล่ะเวลาที่พี่โก้หรือว่าไอ้ต็อปเข้ามาเห็นอะไรแบบนี้

 

พี่พายมันจะรู้หรือเปล่าว่ามันเองก็เป็นส่วนหนึ่งของหัวใจผมเช่นกัน เมื่อมันเป็นอย่างนั้นผมจะไม่ยอมให้ใครมาทำให้หัวใจของผมต้องเจ็บเป็นอันขาด

 

..........100%..........

 

PS. รณรงค์ให้คนอ่านยุ่งนัก ที่เล่นทวิตเตอร์ เวลาที่พูดถึงเรื่องยุ่งนัก รบกวนติดแท็ก #ยุ่งนัก ด้วยนะคะ เกรทจะตามไปส่องค่ะ ><

 

โอเคแล้วนะคะ ใครที่ยังเคืองพี่พายกันอยู่หวังว่าคงจะเคลียร์ใจกันแล้วเนอะ พี่พายอธิบายทุกอย่างให้น้องฟังจนหมดแล้ว ความรักคือการเชื่อใจ ไว้ใจ ถ้าทั้งสองคนมีสิ่งเหล่านี้อยู่ก็น่าจะพากันข้ามผ่านปัญหาไปได้ ^^

ตอนหน้าเจอกับโก้ต็อปค่ะ ^^



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 74 ครั้ง

15,978 ความคิดเห็น

  1. #15946 nin28041992 (@nin28041992) (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 21 พฤศจิกายน 2561 / 22:57
    โล่งแล้วอ่ะ
    #15946
    0
  2. #15775 wcmychalie16 (@wcmychalie16) (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 13 มีนาคม 2559 / 12:27
    พี่พายอธิบายออกมาต่อก็สบายใจ รักกันหว๊านหวานเนอะ>///<
    #15775
    0
  3. #15727 backlight (@artemis-03) (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 25 มกราคม 2559 / 09:54
    ว้านนนนนนหวานเนอะ
    #15727
    0
  4. #15660 Alleytama (@tamagome23) (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 27 สิงหาคม 2558 / 18:15
    ชะนีจะมาทำอะไรอีก!!? ต๊อปจัดการมันเลยข่าาา อย่าให้รอดไปได้ หึๆๆๆ
    #15660
    0
  5. ความเห็นนี้ถูกลบแล้ว :(
  6. #15433 P.Secret (@future-cartoon) (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 24 มกราคม 2558 / 14:11
    แกเขิน มากกกก หวานอะไรอย่างนี้ ><
    #15433
    0
  7. #15125 ploylybbs (@ploylybbs) (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 20 กันยายน 2557 / 05:19
    หวานจนน้ำตาล(?)อิจฉาาาาา
    #15125
    0
  8. #14630 aoypchy (@aoypchy) (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 2 กรกฎาคม 2557 / 07:42
    โอ้ยหวานเว่อออออหวานเฟ่ออออออ555555555
    #14630
    0
  9. #14465 mitake (@voldermore) (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 6 มิถุนายน 2557 / 09:53
    บทจะหวานก็หวานกันซะ ><!
    #14465
    0
  10. #14256 kelovelove (@kekailove) (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2557 / 22:09
    โอ้ย เลิกอาย5555 ด้านขึ้นแล้วใช่มั้ยต่อ
    #14256
    0
  11. #13998 JENNYHA (@jennyha) (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 28 เมษายน 2557 / 14:28
    ฟินมากกกก
    #13998
    0
  12. #13160 Hiro Hiro Shi (@hiroshi1234) (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 22 มีนาคม 2557 / 14:10
    เป็นรักที่รุนแรงจริงๆ
    #13160
    0
  13. วันที่ 15 มกราคม 2557 / 01:13
    เอ่ออคือฮาพี่โก้ 555555555
    #12545
    0
  14. #11325 LooknamTK (@looknamjaa) (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 22 พฤศจิกายน 2556 / 02:57
    ป๊าดดดดดดดดด หวานมากกกกกกกกก อย่าอายเลยต่อ ควรชินได้แล้วววว
    #11325
    0
  15. #11301 ๏๏linlie๏๏ (@linlie) (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 20 พฤศจิกายน 2556 / 23:33
    นังผู้หญิงทายความสุข พายต่อ #อินไปนะ
    #11301
    0
  16. #11240 Mysterious (@World27) (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 18 พฤศจิกายน 2556 / 14:08
    ถ้าพี่พายรีบอธิบายแต่แรกก็เข้าใจกันแล้ว

    มัวแต่คิดจะปล้ำต่ออยู่แบบนั้น ถึงเข้าใจผิดไง

    ส่วนพี่โก้ พี่ก็ยังคงโผล่มาขัดเค้าได้ทุกตอนสิน่า
    #11240
    0
  17. #11012 Z'OM-wc (@20728) (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 7 พฤศจิกายน 2556 / 19:39
    ดีแล้วที่พูดกันดีๆ
    พี่พายก็อธิบายชัดเจน ต่อก็ตั้งใจฟัง
    มันเป็นภาพที่น่ารักนะ และพี่โก้ ก็แย่งซีนอีกตามเคย 555
    พี่เกรท สู้ๆ ค่ะ
    #11012
    0
  18. #10865 *~KidDevilzaa~* (@s1490111295) (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 4 พฤศจิกายน 2556 / 22:09
    เกลียดอินางน้ำมาก ยังมีน้ำหน้ามาตบคุณพี่พายอีก เลวๆๆๆๆ #อินจัดด
    #10865
    0
  19. #10549 Wanna (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 27 ตุลาคม 2556 / 08:28
    เดี๋ยวนะ

    พี่พายนวดเท้าแล้วเอามือมาจับหน้าเป็นต่อ ? ....

    5555555555555555555
    #10549
    0
  20. #10231 Fai_YeSung (@tjgdt) (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 16 ตุลาคม 2556 / 11:26
    น่ารักกกก คู่นี้ก็หวานกันน่ารักเชียว
    โก้ต็อปนี่เริ่มพัฒนาไปไกลแล้วน้าา
    #10231
    0
  21. #10057 shshshx (@shxtaop) (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 9 ตุลาคม 2556 / 22:04
    พี่พายพาซึ้งอ่าา ผู้ชายหื่นๆๆก็หวานซึ้งได้นะ555555
    #10057
    0
  22. #9911 SuJuHanHyuk (@loveloveyaoi) (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 7 ตุลาคม 2556 / 00:05
    วิ้วววววววววววววววววววววว

    เคลียกันแล้วววว
    #9911
    0
  23. #9718 mirchullove (@lovemirchul) (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 4 ตุลาคม 2556 / 19:39
    พี่พ่ยนี่น่ารักมากๆอ่ะ  โคตรรักต่ออ่ะบอกเลย

    ซึ้งแทนต่อมีผช.รักจริงขนาดนี้
    #9718
    0
  24. #9704 aj68 (@ai68) (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 4 ตุลาคม 2556 / 18:10
    พี่พายมาอย่างซึ้งอ่ะตอนจบ
    #9704
    0
  25. #9449 rorony (@ricotta) (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 1 ตุลาคม 2556 / 17:05
    ดีมากพี่พาย อธิบายได้ซะที ^^
    #9449
    0