OK!! I love U ♥ ยุ่งนัก...กูรักมึงก็ได้ [Yaoi][Boy's love]

ตอนที่ 38 : ☆OK! I love U ★... 29. บางอย่างที่เปลี่ยนไป (Koh & Stop)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 15,637
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 44 ครั้ง
    3 ส.ค. 56




 

29. บางอย่างที่เปลี่ยนไป (Koh & Stop)

 

บางครั้งผมก็อดที่จะสงสัยไม่ได้ว่าทำไมผมถึงได้ทนคบและคบไอ้พายได้ทนขนาดนี้ ผมกับมันคบกันมาตั้งแต่เรียนมอต้นจนป่านนี้ก็เรียนปีสี่กันแล้ว ผ่านมาเกือบสิบปีแล้วที่ผมกับมันเป็นเพื่อนสนิทกัน ร่วมจมหัวจมท้ายมาด้วยกันตลอด

 

เชื่อมั้ยว่าถ้าเป็นคนอื่นที่ไม่ใช่ผมที่ช่วยไอ้ต็อปกับไอ้ต่อปกปิดมันแบบนี้ มันเล่นตายไปแล้วครับ เพราะมันไม่ชอบคนโกหก และเพราะว่าเป็นผมมันเลยไม่ทำอะไร ก็ไม่ใช่มันไม่กล้า แต่เพราะว่าเราสองคนเป็นเพื่อนที่รู้นิสัยใจคอกันดีกว่าที่ใครหลายๆ คนจะเข้าใจ

 

ผมรู้อยู่แก่ใจตั้งแต่แรกแล้วว่าไอ้ต็อปมันโกหก ตั้งแต่วันที่มันบอกกับไอ้พายว่าจะขอให้ไอ้ต่อไปค้างที่บ้านเพื่อทำงาน มันคิดว่ามันโกหกคนเก่งนักรึไง แค่มองตามันผมก็รู้แล้วว่ามันกำลังโกหกอยู่ แต่ผมเชื่อว่ามันต้องมีเหตุผลที่มันสองคนโกหกก็เลยไม่ได้พูดอะไรออกมา

 

แล้วอีกอย่างไอ้ต็อปมันติดนิสัยชอบเช็คอินโฟร์สแควร์ มันคงไม่รู้ตัวเลยว่ามันเช็คอินว่ามันอยู่ที่จัน ผมว่าจะมองผ่านแต่ก็กลัวว่ามันจะถูกไอ้พายฆ่าตายซะก่อน ก่อนที่ผมจะได้มันมาเป็นแฟน น่ารักๆ แบบมันหาได้ไม่ยาก แต่น่าค้นหาแบบมันนี่หายากและผมรู้สึกว่ามันใช่สำหรับผม

 

ผมต้องโทรไปหามันและบอกกับมันว่าผมรู้ความจริงทั้งหมด และถ้ามันไม่อยากถูกฆ่าตายก็อย่าเช็คอินอะไรอีก มันก็ทำตามผมอย่างว่าง่าย ผมกับไอ้ต็อปคุยกันบ่อยมากๆ จนเหมือนว่ามันเป็นความคุ้นเคยไปแล้วที่เราต้องติดต่อกันเวลาที่เราไม่ได้เจอหน้ากัน

 

บางครั้งผมก็แอบคิดว่ามันมีอะไรพัฒนาขึ้นมาบ้างเล็กน้อยในความสัมพันธ์ของเราทั้งคู่ แต่ก็นะ...บางทีผมอาจจะคิดมันไปเองฝ่ายเดียวก็ได้มั้ง เพราะว่าทางไอ้ต็อปเองมันไม่ได้มีท่าทีอะไรต่างจากเดิมเลยสักนิด

 

ตอนนี้ผมถูกทิ้งเอาไว้ที่รีสอร์ทที่ไอ้ต็อปมันมาพักกับพวกสินกำ พวกนี้แม่งมีแต่คนประหลาดๆ ผมยืนอยู่กับไอ้ต็อปล็อคตัวไอ้เด็กที่ไอ้พายมันอยากฆ่าทิ้งเอาไว้แน่นๆ ไม่อย่างนั้นไอ้นี่มันโดนเล่นแน่ๆ คนอย่างไอ้พายเวลาที่มันระเบิดลง...บอกตามตรงว่ามันน่ากลัวเหมือนกัน

 

“เฮ้อ!! วุ่นวายฉิบหายพวกมึงแต่ละคนเนี่ย” ผมยืนพิงต้นมะพร้าวที่ชายหาดมองดูตะเกียงที่ถูกจุดเอาไว้เป็นทางยาวตลอดเส้นทางของรีสอร์ท สายฝนซาและหยุดตกไปตั้งแต่ช่วงหัวค่ำแล้ว หลังจากเคลียร์เรื่องวุ่นวายผมก็ไปเล่นไพ่กับไอ้พวกนั้นมาแบบเนียนๆ หลอกแดกเงินเด็กสินกำสักหน่อย เห็นแบบนี้ผมก็เซียนไพ่นะเว้ย

 

ผมเป็นคนที่เข้ากับคนได้ไม่ยากหรอกเพราะผมไม่ได้เจ้ายศเจ้าอย่างเหมือนอย่างไอ้พาย ใครดีมาผมก็ดีกลับไปไม่เห็นมีอะไรมากมาย แต่ก็คบกันแค่ผิวเผินเท่านั้น คนที่ผมจะเรียกว่าเพื่อนรักและเพื่อนสนิทนั้นมีแค่ไม่กี่คน

 

“มาตากน้ำค้างทำไมวะพี่โก้ ไม่ง่วงนอนรึไง” ไอ้ต็อปมันเดินถือไฟฉายมาทางผม ผมแค่หลบมานั่งดูดบุหรี่แล้วคิดนั่นคิดนี่ไปเรื่อยเปื่อย ขี้เกียจจะอยู่กับพวกสินกำมันมาก ก็ใช่ว่าไม่ชอบพวกมันนะผมก็รู้สึกเฉยๆ แค่รู้สึกว่าไม่สนิทมากพอที่จะไปสุงสิงอะไรมาก อีกอย่างเมื่อตอนบ่ายๆ เพื่อนผมเพิ่งจะมาสร้างเรื่องให้บรรยากาศเค้าเสียกันไป

 

“แล้วมึงมาทำไมวะต็อป ถ้าง่วงก็ไปนอนก่อนไป” ผมโบกมือไล่ให้มันเดินกลับไปทางเดิม แต่มันกลับเดินมานั่งตรงหินก้อนใหญ่ใกล้ๆ กัน

 

“ขอตัวดิพี่...” ผมหยิบบุหรี่ส่งให้มัน ไอ้ต็อปมันคาบบุหรี่เอาไว้ในปากแล้วเดินเข้ามา มันยื่นบุหรี่ในปากมันขึ้นมาหาผม ผมมองดูหน้ามันในระยะที่ค่อนข้างใกล้ด้วยความรู้สึกที่ลึกๆ แล้วผมรู้สึกต้องการมันอยู่เหมือนกัน

 

ต็อปมันน่ารัก น่ากอด แต่ผมก็ต้องพยายามบอกกับตัวเองว่าจะเล่นๆ กับมันไม่ได้ ผมอยากให้มันรู้ว่าผมจริงจังกับมันมากแค่ไหน

 

ผมใช่มือคีบบุหรี่ออกจากปากของมัน พร้อมกับกดจูบลงไปที่ปากของมันอย่างอดไม่ได้ ผมไม่ได้มีโอกาสจูบมันบ่อยๆ หรอกนะครับ ถึงเราจะไปไหนมาไหนด้วยกันบ่อยๆ ก็จริงอยู่ แต่ก็ไม่ได้มีอะไรมากมายเลยจริงๆ คิดว่าผมเป็นคนที่มีความอดทนมากแค่ไหนกันล่ะครับ ผมหงุดหงิดเหมือนกันที่ไม่สามารถทำอะไรได้ตามที่ใจนึก

 

ตราบใดที่ใจมันยังมีคนอื่นที่ไม่ใช่ผมอยู่ในนั้น ผมคงไม่อาจจะทำตามที่ใจของผมต้องการได้อย่างแน่นอน

 

มือข้างหนึ่งของผมสอดเข้าที่ท้ายทอยของไอ้ต็อปแล้วก้มหน้าลงไปจูบมันแบบแนบชิดอีกครั้ง มันก็ไม่ได้ขัดขืนหรือว่าต่อต้านอะไร นั่นทำให้ผมมั่นใจที่จะดีฟคิสกับมันได้อย่างไม่ต้องกังวลใจว่ามันจะโกรธผม

 

ผมถอนปากขึ้นมาเล็กน้อยแล้วมองสบตากับมันนิ่ง ไอ้ต็อปเองก็ไม่ได้ละสายตาไปไหน มันมองสบตากับผมเช่นกัน เราสองคนต่างมองสบตากับเงียบๆ ไม่ได้มีใครเอ่ยอะไรขึ้นมา มันจับมือของผมที่คีบบุหรี่เอาไว้ขึ้นมาจ่อที่ปากของมัน แล้วอัดบุหรี่เข้าไปเต็มปอด ก่อนที่มันจะค่อยๆ พ่นควันใส่หน้าผม กลิ่นมิ้นท์เย็นๆ ที่ผมชอบมันทำให้ผมรู้สึกดีทุกครั้งที่ได้สัมผัส

 

แต่รสจูบของไอ้ต็อปต่างหากที่ผมรู้สึกติดใจมากกว่า

 

“อย่าทำให้กูหลงมึงมาก เท่านี้กูก็ว่ามันหนักเกินไปแล้ว” ผมปล่อยมันเป็นอิสระแล้วนั่งลงบนหินก้อนใหญ่ที่ทางรีสอร์ทนำมาทำเป็นที่นั่งริมหาด

 

“ผมไม่ได้ทำอะไรเลยนะ พี่มาหลงผมเองต่างหาก...คิดถูกแล้วหรอวะพี่ที่มาชอบคนแบบผมเนี่ย” ไอ้ต็อปมันนั่งกอดเข่าแล้วมองไปที่ท้องทะเลสีดำสนิท ผมยกมือขึ้นพาดบ่าของมันเอาไว้แล้วลูบหัวมันเบาๆ

 

“ผิดถูกกูตัดสินเองได้มึงไม่ต้องมาใส่ใจ มีเรื่องอะไรกังวลใจรึไงวะทำหน้าเหมือนหมาหงอยแบบนี้ กังวลเรื่องไอ้ต่อรึไง” ผมดึงให้ไอ้ต็อปมันมานั่งอยู่ตรงหน้าผมแล้วกอดมันเอาไว้ในอ้อมกอดแบบหลวมๆ ตอนนี้น้ำค้างแรงและลมทะเลก็แรงเช่นกัน

 

“ก็นิดหน่อย แต่ที่กังวลมากกว่าคือเรื่องที่ว่าต่อจากนี้ไอ้ต่อมันอาจจะหนักใจเพราะไอ้หินมันเป็นเพื่อนที่ไอ้ต่อมันไม่เคยลืม” ผมเคยได้ยินเรื่องของไอ้ต่อกับไอ้เด็กนั่นจากปากของไอ้ต็อปมาบ้าง ก็พอจะเข้าใจว่าความรู้สึกแบบนี้มันเป็นความรู้สึกต้องห้ามของคนเป็นเพื่อนกัน เพราะมันอาจจะทำให้ความสัมพันธ์เปลี่ยนแปลง

 

“เรื่องแบบนี้มันพูดยาก...คนบางคนก็ไม่ยอมตัดใจทั้งๆ ที่รู้อยู่แก่ใจว่ามันเป็นไปไม่ได้” ผมจงใจพูดกระทบถึงไอ้ต็อป มันหันมาเหล่ตามองผมแล้วเอนหลังมาพิงอกของผมพร้อมกับระบายลมหายใจหนักๆ

 

“ก็ถ้ามันยังไม่ถึงที่สุด...มันก็ยังทำใจไม่ได้เหมือนกัน” ไอ้ต็อปมันแย้งขึ้นมา ผมกอดมันเอาไว้แล้วนั่งทอดสายตามองไปที่เบื้องหน้า ท้องฟ้าและท้องทะเลในยามราตรีเงียบสงบมากจริงๆ

 

มันต่างจากหัวใจของผมที่ดูเหมือนว่าจะไม่มีวันสงบนิ่งลงง่ายๆ ยังคงสับสนและวุ่นวายไม่จบไม่สิ้น

 

“กูยังยืนยันคำเดิมว่ากูรอได้ แต่ย่นระยะเวลาลงมาหน่อยก็ดีนะ ป่านนี้ไอ้ต่อมันเสร็จไอ้พายไปแล้ว มึงกับกูยังไปไม่ถึงไหนกันเลย” ไอ้ต็อปมันแอบขำที่ว่าไอ้ต่อมันเสร็จไอ้พาย เชื่อเถอะว่าสิ่งที่ผมคิดน่ะไม่ผิดหรอก ไอ้พายมันรอเวลานี้มานานแล้ว มีโอกาสและไม่มีคนขัดคอแบบนี้...

 

อย่าถามว่ามันได้กันมั้ย ต้องถามว่ามันได้กันกี่รอบต่างหาก

 

“ผมเชื่อนะว่าพี่พายมันจ้องจะเอาไอ้ต่ออยู่ แต่ผมไม่ค่อยเชื่อเท่าไหร่เลยว่าไอ้ต่อมันจะยอมพี่พาย...”

 

“มึงเชื่อกูเหอะว่าไอ้พายมันไม่ปล่อยให้ไอ้ต่อหลุดรอดไปได้หรอก มันค้างตั้งแต่วันนั้นที่มึงเข้าไปขัดมันแล้ว มันไม่ฆ่ามึงทิ้งก็บุญแค่ไหนแล้ว” ผมยีหัวมันจนยุ่งแล้วเอาคางเกยลงบนหัวมันเบาๆ ท่าทางของเราสองคนเหมือนคนรักกันเลยนะว่ามั้ย แต่ความเป็นจริงคือเราทั้งสองคนยังไม่ได้เป็นอะไรกันทั้งนั้น

 

“มิน่าพี่พายแม่งไล่เตะผมทั่วห้องเลย ใครจะไปรู้ว่ามันจะปล้ำเพื่อนผมอยู่ หึ” ไอ้ต็อปมันนั่งขดตัวอยู่ตรงหว่างขาผม ผมนั่งชันเข่าแล้วมันก็เท้ามือลงบนเข่าของผม ซบหน้าลงบนแขนแล้วมองหน้าผมด้วยรอยยิ้มแบบเศร้าๆ

 

“พี่โก้...ผมจะตัดใจจากพี่ปอแล้วนะ พี่ว่าผมจะทำได้มั้ย” มันเป็นสิ่งที่ผมอยากได้ยินและอยากให้เป็นมากที่สุด แต่ผมก็ไม่ได้บังคับกับมันว่าต้องทำให้ได้ เรื่องของหัวใจมันต้องค่อยๆ ใช้เวลาและใช้ความคิดสักหน่อย

 

“มึงเป็นคนเก่งอยู่แล้วนี่ต็อป ถ้ามึงคิดหรือว่าอยากทำอะไรมึงต้องทำได้อยู่แล้ว” ผมเท้าแขนทั้งสองข้างไปทางด้านหลังแล้วเอนกายไปทางด้านหลังเล็กน้อย ไอ้ต็อปมันโน้มตัวเข้ามากอดผมแล้วซุกหน้าเข้ากับอกของผม เวลาที่มันทำท่าเหมือนว่าจะอ้อนแบบกลายๆ แบบนี้ จะเป็นเวลาที่มันกำลังคิดมากและสับสน

 

“กูยอมเป็นตัวแทนเค้าตอนที่มึงตัดใจ กูยอมเป็นอะไรก็ได้ที่ทำให้มึงเข้มแข็งและก้าวผ่านมันไปได้ ให้กูเป็นอะไรก็ได้นะต็อป...กูยอมเพื่อมึง” ผมยอมทำตามที่ผมบอกกับมัน เพื่อที่มันจะได้ตัดใจจากความรักที่ไม่มีทางสมหวังครั้งนี้เสียที ผมยอมรับว่าส่วนหนึ่งผมก็ทำเพื่อตัวเอง แต่ทว่าที่สำคัญมากกว่าก็คือความรู้สึกของมัน

 

ผมอยากให้มันมีความสุขกับความรัก และผมมั่นใจว่าผมจะสามารถมอบความสุขให้กับมันได้อย่างแน่นอน

 

“พี่ไม่ต้องเป็นตัวแทนของใครหรอก พี่มีค่ามากกว่านั้น บอกตามตรงเลยนะว่าถ้าไม่ได้พี่โก้ ผมก็ไม่รู้เหมือนกันว่าจะสามารถคุยเรื่องนี้กับใครได้บ้าง ขอเวลาผมหน่อย รับรองเลยว่าผมต้องตัดใจได้แน่ๆ” ไอ้ต็อปมันเงยหน้าขึ้นมายิ้มให้กับผม รอยยิ้มของมันทำให้ผมรู้สึกว่าผมไม่อยากปล่อยมันไปจากผมเลยจริงๆ

 

เคยสงสัยกันมั้ยว่าทำไมเราถึงได้ชอบคนคนหนึ่งได้มากมาย ทั้งๆ ที่บางครั้งเค้ายังไม่ทันจะมีใจให้กับเราเลยสักนิด ตอนนี้ผมว่าผมรู้แล้วว่าความรู้สึกแบบนั้นมันเป็นยังไง เพราะผมเจอเข้ากับตัวเองอย่างจังเลยหล่ะตอนนี้

 

“กูบอกแล้วไงว่ากูเต็มใจและยินดีที่จะรอมึง...ขอแค่สุดท้ายแล้วการรอคอยของกูมันจะไม่สูญเปล่า” ไอ้ต็อปมันยิ้มๆ แล้วดันผมให้นอนลงไปบนหินแล้วมันก็พลิกมานอนข้างๆ ผม เราสองคนนอนมองท้องฟ้าที่พร่างพราวไปด้วยดวงดาวมากมาย

 

อย่างที่เค้าว่ากันว่าท้องฟ้าหลังฝนมันมักจะสวยงาม ในยามนี้ท้องฟ้าที่ผมกับไอ้ต็อปกำลังนอนมองอยู่ด้วยกันนั้นสวยมากจริงๆ

 

ผมกับต็อปนอนอยู่ด้วยกันที่ริมหาดพักใหญ่ๆ จนผมรู้สึกว่าไอ้ต็อปมันเงียบเสียงลงไป ได้ยินเสียงลมหายใจของมันที่ดูสม่ำเสมอก็บอกให้ผมรู้ว่ามันนอนหลับเสียแล้ว

 

“ตัวเล็กอย่างกับลูกหมาแต่เสือกร้ายยิ่งกว่าพิทบูล” ผมมองดูใบหน้าของมันยามที่นอนหลับ มันดูไร้เดียงสาเกินกว่าจะเป็นไอ้ต็อปคนเดียวกับที่เปลี่ยนคู่ควงเป็นว่าเล่น แต่ดูเหมือนว่าหลังๆ มานี่ผมรู้สึกได้ว่ามันเพลาๆ เรื่องนั้นลงไปเยอะเหมือนกัน

 

ถ้าจะมีอะไรสักอย่างที่ทำให้มันเปลี่ยนไป ผมอยากให้เป็นผมหรืออะไรที่เกี่ยวกับผมที่ทำให้มันเปลี่ยนแปลง อย่างน้อยๆ ผมจะได้รู้สึกว่าผมมีความสำคัญกับมันอยู่บ้าง

 

“มึงรู้มั้ยว่ากูอยากได้มึงมาเป็นแฟนมากแค่ไหน ถึงกูจะไม่พูดอะไรเวลาที่มึงควงสาวเป็นว่าเล่น แต่กูก็ไม่ได้ชอบใจสักเท่าไหร่หรอกนะ” ผมเกลี่ยแก้มของมันเบาๆ เห็นแล้วนึกหมั่นเขี้ยวจนต้องกดจมูกลงไปที่แก้มของมันแรงๆ สักหนึ่งที จนมันหันหน้าหนีและยกมือขึ้นมาปัดป่ายอย่างรำคาญใจที่ผมไปรบกวนเวลานอนของมัน

 

“ถ้าเมื่อไหร่ที่มึงตกลงคับกับกู รู้เอาไว้เลยนะต็อปว่ากูขี้หึงเอาเรื่องเหมือนกัน แต่เพราะว่าตอนนี้เรายังไม่ได้เป็นอะไรกัน กูเลยไม่มีสิทธิ์ที่จะหึงหรือหวงมึงอย่างออกนอกหน้า...” ผมนั่งมองดูใบหน้ายามหลังของมันอย่างมีความสุข บางครั้งความสุขของคนเราก็หาได้ไม่ยากหรอกนะครับ...ว่ามั้ย?

 

“บางทีกูก็แอบสงสัยเหมือนกันนะว่าที่มึงรู้สึกกับเค้ามันเป็นความรักหรือความผูกพันกันแน่ บางทีความสนิทสนมมันก็ทำให้เกิดความสับสนได้เหมือนกันนะ...มึงน่าจะลองทบทวนความรู้สึกของตัวเองดูสักหน่อยนะต็อป” ผมจูบลงที่หน้าผากของมันเบาๆ แล้วค่อยๆ ไล้จมูกลงมาที่แก้มนุ่มๆ ของมันทั้งสองข้าง ประกบปากลงบนปากของไอ้ต็อปเบาๆ แล้วกดย้ำลงไปเล็กน้อย

 

ถ้าทำได้มากกว่านี้ก็คงจะดีสินะ กูก็ไม่ใช่พระอิฐพระปูนที่จะไม่รู้สึกอะไรเวลาที่ได้ใกล้มึง...

“กูว่ากูเริ่มจะชอบมึงมากขึ้นเรื่อยๆ แล้วนะต็อป...กูจะรอเวลาที่มึงบอกกับกูว่ามึงเองก็ชอบกูเหมือนกัน”

 

 

...................

 

 

 

 

มันก็น่าแปลกเหมือนกันนะ...กับการที่มีใครสักคนมาชอบผมอย่างจริงจังแบบนี้ อาจจะเพราะว่าที่ผ่านมานั้นผมเจอแต่คนที่เข้ามาเพื่อหวังความสนุกสนานของชีวิตมากกว่าคนที่จะเข้ามาเพื่อขอให้ผมมอบความรักตอบกลับไป

 

ทุกครั้งที่ผมคบใครเราจะผูกพันกันแค่ทางกายเท่านั้น ไม่เคยมีใครสักคนที่ผมอยากจะผูกพันทางหัวใจ อาจจะเพราะว่าผมเองมีคนที่อยู่ในใจอยู่แล้ว

 

แต่ทว่ากับพี่โก้นั้นมันต่างจากคนอื่น ถึงพี่โก้มันจะดูนิ่งๆ บางเวลา เหมือนว่าไม่ใส่ใจอะไรในโลกใบนี้อีกแล้ว แต่ทว่าพี่โก้กลับเอาใจใส่ผมมากจนบางทีผมยังรู้สึกว่าพี่โก้รู้ใจผมมากกว่าที่ผมรู้ใจตัวเองเสียอีก

 

ผมเป็นคนที่รู้สึกตัวง่ายพอสมควร การที่นอนหลับแล้วมีคนมาพูดข้างๆ หูผม มาสัมผัสร่างกายผมนั้นผมจะรู้สึกตัวและตื่นขึ้นมาทันที แต่ทว่าครั้งนี้ผมกลับทำเป็นว่าหลับสนิทไม่รู้เรื่อง ไม่รู้ตัวอะไร ผมอยากรู้เหมือนกันว่าพี่โก้มันจะทำยังไงกับผม

 

ผมผ่านผู้หญิงมาเยอะ ผมรู้ดีว่าอะไรเป็นอะไร สายตาของพี่โก้มันชัดเจนว่าต้องการผมมากแค่ไหน บอกตามตรงว่าถ้าเป็นผู้ชายคนอื่นผมคงรู้สึกรังเกียจที่มามองผมด้วยสายตาแบบนี้

 

แต่ทว่าผู้ชายคนนี้คือพี่โก้ คนที่ใจดีและเอาใจใส่ผมมากๆ คนที่ชัดเจนกับผมทุกอย่างว่ารู้สึกยังไงกับผม ผมไม่รู้สึกรังเกียจพี่โก้เลยสักนิด และการที่ผมยอมให้พี่โก้กอดหรือว่าจูบแบบนั้น มันต่างจากที่ผมมีอะไรกับผู้หญิงคนอื่นๆ

 

ผมไม่ได้คิดเล่นๆ หรือว่าจะหลอกใช้พี่โก้เพื่อกลบเกลื่อนความรู้สึกในใจ ที่ผมบอกว่าผมจะตัดใจจากพี่ปอเพราะผมเริ่มรู้สึกแล้วว่าบางอย่างในหัวใจของผมมันเปลี่ยนแปลงไป

 

บางทีกูก็แอบสงสัยเหมือนกันนะว่าที่มึงรู้สึกกับเค้ามันเป็นความรักหรือความผูกพันกันแน่ บางทีความสนิทสนมมันก็ทำให้เกิดความสับสนได้เหมือนกันนะ...มึงน่าจะลองทบทวนความรู้สึกของตัวเองดูสักหน่อยนะต็อป

 

คำพูดของพี่โก้นั้นมันเป็นสิ่งที่ผมสงสัยกับความรู้สึกของตัวสเองมาตลอด ว่าที่ผมรู้สึกกับพี่ปอนั้นมันคืออะไรกันแน่ ผมแค่อยากมีพี่ชายหรือเปล่า เพราะว่าผมเป็นลูกคนเดียวไม่มีพี่ไม่มีน้อง พอพี่ปอใจดีกับผม ตามใจและเอาใจใส่ผมทุกอย่าง มันทำให้ผมติดพี่ปอมากและความรู้สึกที่เกิดขึ้นที่ผมเรียกมันว่าความรักนั่นน่ะ...มันคือความรักจริงๆ หรือ

 

ผมรู้ตัวตลอดเวลาที่ถูกพี่โก้จูบที่หน้าผากหรือหอมแก้ม แม้กระทั่งตอนที่พี่โก้มันจูบปากผม ผมรู้ตัวและรับรู้ได้ถึงหัวใจที่เต้นแรงขึ้น มันเป็นความอ่อนโยนที่ผมไม่เคยได้รับมันมาจากใคร แต่ทว่าผู้ชายคนนี้ที่เข้ามาในชีวิตของผมแบบมึนๆ กลับมอบให้กับผมครั้งแล้วครั้งเล่า

 

ความรู้สึกในหัวใจของผมมันเริ่มเกิดความรู้สึกบางอย่างกับพี่โก้แล้วจริงๆ ผมรู้สึกว่าจูบของพี่โก้มันอบอุ่น จูบของพี่โก้มันช่วยทำให้ผมรู้สึกว่าผมมีค่ามากกว่าที่ผมเคยคิด บางครั้งผมก็แอบคิดว่าผมอยากจะมีใครสักคนที่เป็นมากกว่าคู่ควง เป็นมากกว่าเพื่อน เป็นมากกว่าทุกสิ่ง สามารถพูดคุยได้ทุกเรื่องโดยที่มี่ขัดใจหรือว่าขัดคอผม

 

คำตอบที่ชัดเจนมากที่สุดของผมในตอนนี้คือ...พี่โก้

 

“ต็อปๆ ตื่นได้แล้ว น้ำค้างมันแรงแถมยุงยังเยอะอีก...” พี่โก้มันเขย่าตัวผมหลังจากที่มันแอบขโมยจูบผมอยู่เนิ่นนาน ผมไม่ได้ขัดขืนเพราะว่าผมเองก็รู้สึกดีกับจูบของพี่โก้ ผมแกล้งทำเป็นงัวเงียลืมตาตื่นขึ้นมาแล้วมองหน้าพี่โก้นิ่งๆ ผู้ชายที่อยู่ตรงหน้าผมน่ะหล่อมากๆ หล่อจนน่ารำคาญใจ

 

ผมอยากเกิดมาเป็นผู้ชายที่ดูสมเป็นผู้ชายมากกว่านี้ ไม่ได้อยากเกิดมาเพื่อให้คนมาชมว่าผมน่ารักเหมือนอย่างที่เป็นอยู่ในทุกวันนี้ ไอ้ต่อเองมันก็หล่อเข้าขั้นจนบางทีผมหมั่นไส้มันที่มันดูดีกว่าผม

 

แต่น่าแปลกที่มันไม่เคยมีความรักอะไรกับใครเค้า พอบทจะมีดวงทางด้านความรักก็พุ่งเข้ามาพร้อมกันทีเดียวสองคนแบบนี้ ผมว่ามันคงหนักใจน่าดู แต่มันก็ชัดเจนอยู่ว่ามันชอบพี่พาย กับไอ้หินมันให้ได้แค่เพื่อนเท่านั้น

 

“กลับเข้าไปนอนที่รีสอร์ทดีกว่า ตรงนี้น้ำค้างโคตรแรงแถมยุงตัวยังกับควาย เดี๋ยวมันหามมึงไปแดกตัดหน้ากู” พี่โก้ยื่นมือมาตรงหน้าเพื่อให้ผมจับแต่ผมส่ายหน้าไปมา ทำเหมือนกับว่าง่วงนอนแล้วงี่เง่า บางอารมณ์ผมก็แอบอยากทำตัวเหมือนเด็กเอาแต่ใจบ้าง นอกจากพี่ปอที่เอาใจผมแล้วก็น่าจะมีพี่โก้นี่แหล่ะที่น่าจะตามใจผม

 

"ไม่เอาขี้เกียจเดิน...ขี่หลังได้มั้ย” พี่โก้มันยิ้มให้ผมพร้อมกับส่ายหน้าเบาๆ มันไม่ได้ปฏิเสธผมนะครับ ที่ส่ายหน้าคงระอาผมมั้งแต่พี่โก้ก็หันหลังและนั่งลง ผมลุกขึ้นแล้วโถมตัวขึ้นไปขี่หลังพี่โก้ กอดคอมันแน่นๆ แล้วเกยคางลงบนไหล่ของพี่โก้

 

มันก็มีความสุขดีเหมือนกันนะกับการที่มีคนมาคอยเอาใจใส่เรามากมายเสียขนาดนี้

 

“ตั้งแต่เกิดมาเนี่ยกูยังไม่เคยให้ใครขี่หลังเลยนะ...มึงคนแรกนะต็อป” พี่โก้มันเดินไปตามเส้นทางเพื่อกลับรีสอร์ท ผมกอดคอพี่โก้แล้วยิ้มลอยๆ ให้กับสายลมที่พัดผ่านไปมา

 

“ก็ต็อปง่วงนี่นา พี่โก้ก็ต้องพาต็อปไปนอนสิ...”

 

“พูดแทนตัวเองว่าต็อปนี่น่ารักดีนะ กูชอบ” พี่โก้มันจะรู้หรือเปล่าว่ามันบอกกับผมแบบนี้เป็นครั้งที่สองแล้ว และที่ผมเรียกชื่อตัวเองแทนคำว่าผม...มันคือความตั้งใจของผมไม่ใช่เพราะความลืมตัวหรือว่าเผลออะไร

 

“งั้นต่อไปนี้จะเรียกแทนตัวเองว่าต็อปนะ...” ผมบอกกับพี่โก้พร้อมรอยยิ้มที่ส่งไปให้ พี่โก้มันหยุดเดินแล้วหันมามองหน้าผม

 

“อย่าน่ารักมากเกินไปต็อป...กูไม่ทนนะ” พี่โก้มันพูดแบบนิ่งๆ แต่รอยยิ้มบนใบหน้าของมันทำให้ผมรู้ว่าพี่โก้มันกำลังมีความสุข

 

“ก็รู้ว่าไม่ทน...เพราะถ้าทนพี่คงไม่แอบจูบตอนที่ต็อปหลับหรอกมั้ง...” ว่าจะไม่บอกแล้วนะว่ารู้ที่ถูกจูบ แต่ก็อดที่จะแกล้งพี่โก้มันไม่ได้ หันมาทำหน้ามึนๆ ใส่แบบนี้แสดงว่าผมตีบทแตกสินะ

 

“กูก็ว่ามันแปลกๆ นะที่คนหลับนอนหน้าแดงแจ๋ขนาดนั้น...” พี่โก้มันส่งหมัดฮุกเข้ามาแบบจังๆ ผมเขินหรอวะ หน้าผมแดงจริงๆ น่ะหรอ ว่าแต่ว่ามืดขนาดนั้นพี่โก้มันมองเห็นได้ยังไง...นิยายหลอกเด็กแล้ว

 

“เอาให้เนียนพี่โก้ ตรงนั้นมันมืดจะตายไปพี่โก้จะเห็นได้ไงว่าต็อปหน้าแดง” ผมกอดคอพี่โก้แน่นเพราะอยู่ดีๆ พี่โก้ก็พาผมวิ่งเร็วๆ ทำเอาตัวหัวสั่นหัวคลอนกลัวร่วงก็กลัวเลยยิ่งกอดพี่โก้แน่นเข้าไปอีก

 

“หยุดๆ พี่โก้มันมืดอย่าวิ่งดิวะเดี๋ยวพากันหน้าทิ่ม พี่โก้หยุด...” บทจะหยุดพี่โก้มันก็หยุดแบบกะทันหันทำเอาผมหัวโขกกับหัวพี่โก้ไปหนึ่งที ดีนะที่ไม่แรงมากไม่อย่างนั้นอาจจะเบลอแดกไปได้เลย

 

“เจ็บนะพี่โก้...เล่นเป็นเด็กไปได้” ผมโวยเล็กๆ เพราะว่าเจ็บหัวที่ไปโขกกับหัวพี่โก้ พี่โก้มันหันหน้ามาแล้วเอานิ้วแตะปากพร้อมกับส่งเสียงชู่วเบาๆ ให้ผมเงียบเสียง แล้วพยักพะเยิดไปทางมุมมืด ผมมองตามไปก็พบว่ามีคนสองคนกำลังจูบกันอยู่

 

 

เฮ้ย!!!! ถ้ามองไม่ผิดนั่นมันไอ้หยีกับไอ้เฟียนี่หว่า พ่อมึง แม่มึง นี่ใช่มั้ยความจริงที่มึงสองคนซ่อนเอาไว้ อุบะ!! อยากบอกต่อฉิบหาย

 

“ไอ้พวกปากแข็ง...ถ้าไม่ติดว่ามันมืดนะต็อปจะแอบถ่ายภาพมันเอาไว้แบล็คเมล์สักหน่อย ไอ้เฟียแม่งปากแข็ง...” เสียดายฉิบหาย ถ้ามันไม่มืดนะคงได้ช็อตเด็ดมามัดตัวพวกปากแข็งอ่ะ

 

“เสือกเรื่องชาวบ้านนานๆ ไม่ดี คนเค้ารักกันก็ดีแล้วนี่หว่า เพื่อนมึงก็น่ารักดีนะไอ้ตัวเล็กๆ น่ะ...หรือว่ากูแพ้คนตัวเล็กวะ” เฮ้ย!! ชมคนอื่นต่อหน้ากูว่าน่ารักนี่แอบเคืองนะเว้ยพี่โก้...งอนได้ป่ะเนี่ย

 

“น่ารักมากกว่าต็อปป่ะ” ผมไม่ได้เคืองนะ ไม่ได้งอนด้วย แต่แอบหมั่นไส้พี่โก้มันเล็กๆ ก็เท่านั้นเอง ทำมาเป็นชมคนอื่นต่อหน้ากันแบบนี้...มันก็หงุดหงิดแบบแปลกๆ นะเว้ย

 

“น่ารักกว่ามึง...ยังมีอยู่ในโลกนี้อีกหรอวะ ในสายตากู มึงน่ารักที่สุดแล้วต็อป” พี่โก้มันจับขาทั้งสองข้างของผมเอาไว้แน่นๆ กันผมตกลงไป แล้วพี่โก้ก็ออกเดินอีกครั้งปล่อยให้ไอ้หยีกับไอ้เฟียมันสมสู่กันอยู่ตรงนั้นเงียบๆ มันคงเก็บกดแหล่ะครับช่างน่าสงสาร

 

“หงุดหงิดที่กูชมคนอื่นว่าน่ารักรึไงวะ” พี่โก้มันถามขึ้นมาเมื่อผมเงียบเสียงไม่ได้ต่อบทสนทนาอะไร ผมก็ไม่ได้หงุดหงิดมากมายอะไร...ก็แค่นิดเดียวเองเท่านั้น แต่ที่เงียบไปเนี่ยกำลังคิดถึงเรื่องของพี่โก้มันอยู่นี่แหล่ะ

 

“ก็นิดนึง...ไม่รู้ดิแค่รู้สึกว่าไม่ชอบให้พี่โก้ชมคนอื่นว่าน่ารัก แค่นั้นเองมั้ง” ผมกอคคอพี่โก้แล้วซบหน้าลงบนไหล่ กลิ่นน้ำหอมอ่อนๆ ที่ติดเสื้อของพี่โก้อยู่มันทำให้รู้สึกสบายจัง เวลาที่อยู่ใกล้ๆ กับพี่โก้มันทำให้ผมรู้สึกสบายมากที่สุดแล้ว

 

“แบบนี้กูคิดนะต็อป...” พี่โก้เดินช้าลงเล็กน้อย เหมือนว่าเรากำลังเดินชมบรรยากาศรอบอย่างสบายอารมณ์โดยที่ไม่ได้เร่งรีบอะไร

 

“คิดว่า...” ผมถามออกไปอย่างไม่แน่ใจว่าสิ่งที่พี่โก้นั้นคิด มันใช่อย่างเดียวกับที่ผมนั้นแอบสงสัยตัวเองหรือเปล่า

 

“คิดว่ามึงเริ่มมีใจให้กับกูบ้างแล้วน่ะสิ...” ฉึก!! เหมือนมีอะไรพุ่งตรงเข้ามาแทงที่หัวใจของผม สิ่งที่พี่โก้คิดมันเป็นสิ่งเดียวกับที่ผมกำลังคิดและสงสัยตัวเองอยู่เช่นกัน อาการที่ผมเป็นอยู่ในตอนนี้ ความรู้สึกหงุดหงิดที่พี่โก้ชมไอ้เฟียว่าน่ารักนั่นก็อีก มันใช่โดยที่ผมไม่ต้องสืบเลยหล่ะ

 

“อืม...ก็น่าจะเป็นแบบนั้นมั้ง ก็แค่เริ่มๆ...” ผมมองเสี้ยวหน้าหล่อๆ ของพี่โก้ที่แต้มยิ้มเอาไว้ แค่ผมบอกไปแบบนั้นพี่โก้ก็ยิ้มอย่างมีความสุขซะขนาดนี้ พี่โก้คงจะชอบผมมากๆ แล้วอย่างนี้ผมควรที่จะใส่ใจกับความรู้สึกของคนที่รักและดีกับผมให้มากกว่านี้ใช่มั้ย

 

“พี่โก้ๆ” ผมเอานิ้วสะกิดจิ้มแก้มของพี่โก้ พอพี่โก้หันมาผมก็หอมลงไปที่แก้มของพี่โก้เบาๆ คือผมกล้านะ ผมไม่ใช่คนขี้อายอะไร หน้าด้านระดับผมนี่กล้าทำได้ทุกอย่างครับ แต่ก็แอบเขินแบบแปลกๆ เหมือนกัน

 

“ขอบคุณนะที่ชอบต็อป” ผมส่งยิ้มให้กับพี่โก้ ถ้าผมคือส่วนหนึ่งของความสุขพี่โก้ ผมก็จะพยายามทำให้พี่โก้มีความสุขมากที่สุด ขอเวลาแค่สักระยะให้ผมเคลียร์ความรู้สึกของตัวเองให้มันชัดเจนมากกว่านี้ก่อน รับรองเลยว่าพี่โก้จะมีความสุขไม่แพ้ใครอย่างแน่นอน

 

..........

 

 

 

 

ผมเดินออกมาจากห้องน้ำก็เห็นว่าพี่โก้มันยืนกอดอกพิงผนังยืนอยู่ที่หน้าห้องน้ำ มันส่งยิ้มให้ผมพร้อมกับยกมือขึ้นยีหัวผมเบาๆ หนึ่งที ก่อนที่จะเดินสวนเข้าไปทางด้านในห้องน้ำ พี่โก้มันไม่มีชุดมาเปลี่ยนแต่ก็ยังโชคดีที่พี่โก้ใส่เสื้อผ้าของไอ้ต่อได้ ไอ้ต่อมันเตี้ยกว่าพี่พายกับพี่โก้แค่นิดเดียวเองครับ ไม่รู้พวกนี้แม่งแดกอะไรถึงได้สูงกันนัก

 

ผมเดินเลี้ยวออกมาจากห้องน้ำก็พบไอ้หยีกับไอ้เฟียมันเดินเข้ามาพอดี พอเห็นมันสองคนปุ๊บผมก็หลุดยิ้มขึ้นมาทันที ไอ้เฟียมันมองหน้าผมแบบกวนๆ ที่ผมไปหลุดขำต่อหน้ามัน

 

“อารมณ์ดีอะไรของมึงต็อป เพื่อนมึงเป็นไงบ้าง...ไม่ห่วงมันรึไง” มันถามผมพร้อมกับตีหน้านิ่ง คิดว่ากูไม่รู้หรอ คิดว่ากูไม่เห็นใช่มั้ยเฟีย ขอโทษครับกูเห็นหมดนั่นแหล่ะว่ามึงสองคนแอบไปทำอะไรกันมา

 

“มันไม่เป็นอะไรหรอกน่ามึงไม่ต้องห่วง ห่วงก็แต่มึงนั่นแหล่ะเฟีย มืดๆ แบบนี้ยุงเยอะน่าดู มึงคงโดนยุงมันดูด...เลือดมาสินะ แดงเป็นจ้ำๆ เชียว” ผมแกล้งจิ้มที่เนินไหล่กับคอของมัน เห็นไม่ชัดหรอกครับแต่ผมเสือกตาดีเห็น มันดันใส่เสื้อคอกว้างซะอีกต่างหาก ไอ้เฟียมันรีบขยับเสื้อมันทันที

 

“ที่นี่ยุงเยอะจริงๆ กูออกไปเดินเล่นกับไอ้หยีมาอาจจะถูกมันกัดตอนนั้นมั้ง มึงเหอะ...คืนนี้พี่เค้านอนที่นี่ด้วยใช่ป่ะ” ตอนแรกเป็นปฏิบัติการแก้ตัวครับ ส่วนตอนหลังนี้เค้าเรียกว่าการเปลี่ยนเรื่องแบบฉับพลันแถมยังถามแบบเบาๆ เพราะมันคงกลัวว่าพี่โก้จะออกมาได้ยินเข้า

 

“ก็คงงั้น...พวกมึงอึดอัดใจหรือเปล่า...” ผมเองก็แอบคิดว่าบางทีพวกนี้มันอาจจะรู้สึกอึดอัดใจเพราะว่ามันไม่ได้สนิทสนมอะไรกับพี่โก้ แถมพี่พายยังมาทำเรื่องเอาไว้อีกต่างหาก แต่ถ้าพวกมันแยกแยะได้ก็น่าจะเข้าใจว่าพี่โก้มันไม่ได้ทำอะไรเลยแถมยังกันไอ้หินเอาไว้ด้วย ที่ผมพูดเนี่ยใช่ว่าผมเข้าข้างพี่โก้นะ แต่มันเป็นอย่างนั้นจริงๆ

 

“เปล่า...กูเข้าใจน่าว่าอะไรเป็นอะไร พี่เค้าก็ไม่ได้อะไรกับพวกกูนี่หว่า...ว่าแต่เค้าจีบมึงอยู่ใช่ป่ะ” ผมว่ามันก็น่าจะพอรู้อยู่แล้วแหล่ะ ถึงผมจะไม่ได้พูดอะไรให้มันฟัง แต่เรื่องแบบนี้แม่งไปเร็วมากๆ มากจนผมยังอดแปลกใจไม่ได้ ที่มีแต่คนมาถามผมว่าจะหันไปคบกับผู้ชายบางล่ะ หรือมาถามว่าเด็กวิศวะตามจีบอยู่บ้างละ...

 

“เออ!! ก็จีบอยู่ อ้อๆ เมื่อกี้เค้าชมว่ามึงน่ารักนะเฟีย สนใจเด็กวิศวะแทนเด็กสินกำบ้างมั้ย...” อดแกล้งมันไม่ได้ ไอ้หยีหันมามองผมด้วยหางตา ก่อนที่มันจะเดินเข้าไปด้านในห้องนอน ตอนนี้ค่อนข้างดึกมากแล้วต่างคนต่างแยกย้ายกันกลับห้องใครห้องมัน ไม่มีใครมาสุ่มหัวอยู่ที่ห้องนี้แล้ว

 

“มึงอย่ามาทำปากดีไอ้ต็อป ชอบเค้าแล้วสิมึง...ไอ้ตัวบ้าม่อจะโดนล่อซะเองแล้วมั้ง” มันรีบวิ่งหนีส้นตีนของผม แต่ไม่ทันที่ผมจะได้วิ่งไล่มันหรอกก็มีคนเกี่ยวเสื้อของผมเอาไว้ ไม่ต้องสืบเลยครับว่าใคร

 

 

 

“อยากให้กูจีบคนอื่นรึไง...” พี่โก้ปล่อยผมให้เป็นอิสระ ผมหันไปมองหน้าพร้อมกับยักไหล่ใส่

 

“ก็ไม่ได้อยาก แต่ถ้าพี่โก้อยากจะจีบก็ได้ไม่ว่า...” ดูเหมือนว่าในใจผมมันจะไม่เป็นอย่างที่พูดนะ แต่มันต้องแฟร์ๆ ดิวะ พี่โก้ยังไม่เคยห้ามผมเลยว่าอย่าไปจีบหรือว่าไปคบใคร ผมเองก็ไม่ควรจะห้ามพี่โก้เหมือนกัน

 

แต่แค่ความคิดที่ว่าพี่โก้จะหันไปจีบคนอื่นผมก็รู้สึกหงุดหงิดขึ้นมาซะงั้น ผมว่ามันเริ่มชัดเจนมากขึ้นเรื่อยๆ แล้ว

 

“หน้าตามึงดูไม่โอเคเหมือนที่พูดเลยนะต็อป” พี่โก้เดินเข้ามากอดไหล่ผมแล้วดึงผมเข้ามากอด

 

“ต่อให้มึงบังคับกูให้ไปจีบคนอื่นกูก็ไม่จีบหรอก...บางเรื่องกูก็ไม่คิดจะตามใจมึงถ้ามันเป็นการฝืนใจตัวกู...กูชอบคนง่ายก็จริงแต่ถ้าชอบใครแล้วกูก็ไม่คิดจะเล่นๆ ด้วยหรอกนะ...”

 

“พี่โก้อย่าดราม่า ก็แค่อยากให้มันแฟร์ๆ ต่อกันไง ปากก็บอกไปงั้นแหล่ะว่าอยากจีบใครก็จีบไป แต่ใจมันไม่ได้คิดแบบนั้นสักหน่อย” ผมพูดอย่างที่ใจคิด เวลาอยู่กับพี่โก้ผมสามารถพูดทุกอย่างตามที่ใจคิดได้ และสิ่งที่ผมบอกกับพี่โก้ออกไปนั้นมันเป็นอย่างที่ผมรู้สึกจริงๆ

 

“รอกูจีบมึงไม่ติดก่อนแล้วค่อยไปจีบคนอื่น...แต่กูเชื่อว่าอีกไม่นานกูต้องจีบมึงติดแน่ๆ” พี่โก้ปล่อยมือจากคอผมแล้วเดินนำเข้าไปทางด้านในห้องนอน ผมเดินตามเข้าไปติดๆ เพราะว่าตอนนี้ในห้องมีคนอยู่กันครบหน้ากลัวว่าพี่โก้มันจะเก้อ

 

“พี่โก้นอนที่ริมสุดนะ ต็อปนอนแทนที่ไอ้ต่อมันเอง...” ผมดันพี่โก้ให้เดินเข้าไปทางด้านในสุด ที่มีของของผมกับของไอ้ต่อกองเอาไว้ พี่โก้เดินนิ่งๆ เข้าไปทางด้านใน ผ่านไอ้หยีที่นั่งสวดมนต์อยู่เงียบๆ ไอ้เฟียที่เดินตามเข้ามานั่งสวดมนต์ข้างๆ ที่รักของมัน ไอ้จั่นกับไอ้โฟนก็ดวลเกมกันเงียบๆ ไอ้แบงค์นี่นอนหลับไปเรียบร้อยแล้ว

 

“รีสอร์ทที่นี่ก็สวยดีนะ ส่วนมากกูเคยไปพักแต่โรงแรมของบ้านไอ้พาย วุ่นวายเรื่องมาก...” พี่โก้มันทิ้งตัวลงนั่งบนที่นอนของผม พร้อมกับโยนไอโฟนของมันไว้ที่หัวนอน เหมือนผมจะเพิ่งรู้ว่าบ้านไอ้พี่พายมันทำธุรกิจโรงแรมแฮะ ไม่เคยได้สนใจเรื่องพวกนั้นเท่าไหร่

 

“พรุ่งนี้ช่วงบ่ายไอ้พายมันจะแวะมารับกลับพร้อมกัน มึงอยากกลับกับเพื่อนหรือว่ากลับกับไอ้พาย...” พี่โก้หยิบหูฟังของผมขึ้นมาต่อกับไอโฟนแล้วกดเลือกเพลงไปมาไม่ได้มองหน้าผม ผมว่าผมยังกลัวไอ้พี่พายมันจะฆ่าผมทิ้งอยู่ บอกตามตรงเลยนะว่าผมกลัวผู้ชายคนนี้ สายตาพี่พายเวลาที่มันโกรธหรือว่าไม่พอใจอะไรโคตรน่ากลัวเลยจริงๆ ผมล่ะหวั่นใจว่าพี่พายมันจะโกรธผมไม่หาย

 

“กลับกับเพื่อนได้มั้ยพี่โก้ ไม่อยากเจอพี่พายตอนนี้เลย น่ากลัวเกิน...”

 

“มันไม่ทำอะไรมึงหรอก ยังไงมึงก็เพื่อนไอ้ต่อ แถมยังเป็นคนที่กูชอบอีกต่างหาก” ถ้าพี่โก้มันจะพูดว่าชอบได้อย่างหน้าตาเฉยแบบนี้ ผมว่าผมรู้สึกเขินขึ้นมานิดๆ เวลาที่พี่โก้พูดว่าชอบผม

 

“ถ้าอย่างนั้นกลับกับพี่พายก็ได้ เพราะไอ้ต่อมันไม่อยู่ก็ไม่รู้จะคุยอะไรกับใคร” ผมเริ่มต้นเก็บข้าวของเสื้อผ้าของตัวเองกับของไอ้ต่อใส่กระเป๋า จับไอโฟนกับไอแพดของมันเพื่อที่จะเก็บรวมเอาไว้ แต่ไอโฟนของมันกลับดังขึ้นมา แล้วคนที่โทรเข้ามาก็เรียกรอยยิ้มของผมได้

 

“ฮัลโหลพี่ปอ...” ผมทักทายกลับไปด้วยความเคยชิน แน่นอนว่าพี่ปอต้องจำเสียงของผมได้อยู่แล้ว ผมมองดูพี่โก้ที่มองมาทางผมเล็กน่อย ก่อนที่เจ้าตัวจะทิ้งตัวลงนอนพร้อมกับเสียบหูฟังเพื่อปิดรับการได้ยินเสียงรอบข้าง ผมละความสนใจกลับมาที่บทสนทนาระหว่างผมกับพี่ปอ

 

“ไอ้ต่อมันหลับไปแล้วพี่ปอ เดี๋ยวพรุ่งนี้ก็เดินทางกลับแล้ว อะไรเล่าไม่มีหรอกของฝากอ่ะ ทีพี่ปอไปเที่ยวไหนมาไหนยังไม่เคยมีของมาฝากน้องเลย ไม่เอาไม่คุยด้วยแล้วง่วงนอนจะแย่ ฝันดีพี่ปอ” บทสนทนาของเราก็แค่สั้นๆ ความจริงผมกับพี่ปอคุยกันนานกว่านี้นะแต่ครั้งนี้ผมรู้สึกว่ามันน่าจะดีหากผมรีบตัดบทสนทนาและทิ้งตัวลงนอนข้างๆ พี่โก้ที่นอนหลับตานิ่งๆ อยู่ข้างๆ

 

“ขอฟังมั่งดิพี่” ผมทิ้งตัวลงนอนข้างๆ พี่โก้พร้อมกับดึงหูฟังข้างหนึ่งมาเสียบหูตัวเอง แล้วยิ้มให้กับคนที่ลืมตาขึ้นมามองหน้าผม

 

“กูหึง...” สั้นๆ แต่ก็ชัดเจน ผมดึงผ้าห่มขึ้นมาคลุมตัวเองกับพี่โก้แล้วกุมมือของพี่โก้เอาไว้ที่ใต้ผ้าห่ม ไม่มีใครมองเห็นหรอกว่าเรานอนกุมมือกันอยู่ ตอนนี้ไอ้เฟียกับไอ้หยียังสวดมนต์ไม่เสร็จ ส่วนไอ้จั่นกับไอ้โฟนนี่แยกย้ายกันนอนแล้ว

 

“รู้สึกดีนะที่มีคนหล่อๆ มาหึง...ไม่มีอะไรหรอกแค่คุยกันธรรมดา” ผมกระชับมือพี่โก้แน่นๆ แอบเห็นไอ้เฟียมันเหล่ตามามองเป็นระยะ มันคงอยากจะเก็บข้อมูลเอาไว้ล้อผมสินะ คือมันสวดมนต์ก็จริงแต่มันไม่มีสมาธิเลยครับตอนนี้

 

“ต็อป...ไม่ว่าวันพรุ่งนี้หรือวันต่อๆ ไปจะเกิดความเปลี่ยนแปลงใดๆ ให้รู้เอาไว้ว่ากูอยู่ข้างมึงเสมอและพร้อมที่จะทำทุกอย่างเพื่อมึง...ฝันดีครับ" พี่โก้มันจุ๊บเบาๆ ที่หน้าผากของผม ผมตาโตและตาค้างด้วยความตกใจ คือแค่นี้มันก็ไม่ได้มากมายอะไรอยู่แล้วสำหรับคนแบบผม แต่การที่พี่โก้มันทำแบบนี้ต่อหน้าไอ้เฟียที่เพิ่งสวดมนต์เสร็จนี่สิ...เงิบเลยกู

 

“ฝันดี...” ผมหันไปมองหน้าไอ้เฟีย มันยิ้มๆ แล้วขยับไปนอนที่นอนเดียวกับไอ้หยี ส่วนไอ้หยีก็จัดการปิดห้องปิดไฟและทิ้งตัวลงนอนข้างๆ ไอ้เฟีย ความมืดมิดเข้ามาปกคลุมทั่วทั้งห้อง พี่โก้มันยื่นหน้ามาจูบที่ปากผมเบาๆ ช่วงที่สายตาของเรายังปรับการมองเห็นในความมืดไม่ได้

 

“ชอบมากๆ แล้วนะรู้เอาไว้” พี่โก้กระซิบเบาๆ มือยาวๆ ตวัดกอดที่ร่างของผมหลวมๆ ผมรับรู้และสัมผัสได้ถึงความอ่อนโยนและความอบอุ่นของพี่โก้ที่มอบให้กับผม สาบานได้เลยว่ายังไม่เคยได้ยินความรู้สึกของใครแล้วหัวใจเต้นระรัวได้มากมายขนาดนี้

 

มันคงเกิดความเปลี่ยนแปลงบางอย่างในหัวใจของผมแล้วจริงๆ

 

..........100%........

 

PS. รณรงค์ให้คนอ่านยุ่งนัก ที่เล่นทวิตเตอร์ เวลาที่พูดถึงเรื่องยุ่งนัก รบกวนติดแท็ก #ยุ่งนัก ด้วยนะคะ เกรทจะตามไปส่องค่ะ ><

Pss. ถ้าอยากเพิ่มกำลังใจให้คนอ่าน รบกวนเม้นหรือวิจารณ์ในสิ่งที่อ่านให้บ้างก็ดีนะคะ เนอะๆ ^^

 

แว้บมาอัพต่อละจ้า ช่วงนี้ไม่สบาย เลยอัพเร็วหน่อย

รักษาสุขภาพนะคะ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 44 ครั้ง

15,978 ความคิดเห็น

  1. #15908 0930030306 (@0930030306) (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 5 กันยายน 2561 / 12:39
    คู่นี้ก้อฟิน
    #15908
    0
  2. #15856 นายแมวน้ำ (@watmaka) (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 18 เมษายน 2560 / 03:33
    อื้อ น่ารักอ่ะ คู่นี้
    #15856
    0
  3. #15855 นายแมวน้ำ (@watmaka) (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 18 เมษายน 2560 / 02:57
    อื้อ น่ารักอ่ะ คู่นี้

    แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 18 เมษายน 2560 / 23:34
    #15855
    0
  4. #15809 นา_ริฐา (@oum30944) (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 30 กรกฎาคม 2559 / 09:35
    ฮือออออ ไม่นะ
    #15809
    0
  5. #15808 นา_ริฐา (@oum30944) (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 29 กรกฎาคม 2559 / 08:55
    โอ้ยยยยยย น่ารักอะ หลงพี่โก๋ 55555 ละมุนเหลือเกิน
    #15808
    0
  6. #15761 lufian (@ployykp) (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 27 กุมภาพันธ์ 2559 / 11:12
    ละมุนอ่ะ ฮือ
    #15761
    0
  7. #15700 NNYuki (@nooniiz501) (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 21 พฤศจิกายน 2558 / 22:33
    คู่นี้ละมุนอ่ะ พี่โก้มีความเป็นผู้ใหญ่ในตัวมากๆ ต็อปนี่ดูอ้อนสุดๆอ่ะเวลาอยุ่กับพี่โก้เนี่ย น่ารักกกกกก
    #15700
    0
  8. #15607 Beambi (@pimlapad13) (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2558 / 22:30
    โอ้ยยยยย ชอบคู่นี้อ่าาาาาาาาาาาาา พี่โก้อบอุ่นจัง >< โก้ต็อป มันใช่
    #15607
    0
  9. #15469 มายด์ (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 13 มีนาคม 2558 / 23:43
    รู้สึกชอบคู่นี้มากกกก มันแบบเห้ยแม่งมันมีสตรอรี่อ่ะ><
    #15469
    0
  10. #15420 P.Secret (@future-cartoon) (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 16 มกราคม 2558 / 22:41
    แกไม่ได้ชอบพี่ปอไง อิต็อปปปปป
    เรื่องแค่นี้รู้ตัวได้แล้ววว
    #15420
    0
  11. #15119 ploylybbs (@ploylybbs) (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 20 กันยายน 2557 / 03:25
    ต๊อปน่ารักกกกกกก
    #15119
    0
  12. #14458 mitake (@voldermore) (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 5 มิถุนายน 2557 / 16:25
    ตอนนี้พี่โก้น้องต๊อปแย่งซีนไปแบบวินๆเลยค่าาา 55555555555555
    #14458
    0
  13. #14272 meenty1234 (@meenty1234) (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2557 / 01:09
    พี่โก้ ระดับนี้ไม่มีแคร์ชาวบ้านอะ
    #14272
    0
  14. #14216 After (@snowtoy_prince) (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2557 / 00:27
    คู่แรกก็ซาดิส คู่สองก็ร้ายย คู่สามก็น่าร๊ากกกเกิ๊นนนนน
    #14216
    0
  15. #13988 JENNYHA (@jennyha) (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 28 เมษายน 2557 / 01:02
    ตัดใจเถอะลูก
    #13988
    0
  16. #13778 janaphis (@janaphis) (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 19 เมษายน 2557 / 17:55
    ต๊อปปป น่ารักกกก ผู้ชายไรน่ารักกจริงงงงงง
    #13778
    0
  17. #13745 ๛Petch_naja๛ (@echizennice) (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 18 เมษายน 2557 / 19:01
    คนอย่างพี่โก้หาได้จากที่ไหนค้าาาา
    #13745
    0
  18. #13287 Taeisme (@tsaijam) (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 31 มีนาคม 2557 / 02:48
    ฮ่องเต้ตอบน้ำปั่นมาเลยนะ อย่าอึ้งนาน รอลุ้นคำตอบจะแย่ละ555555555
    #13287
    0
  19. #13139 Hiro Hiro Shi (@hiroshi1234) (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 20 มีนาคม 2557 / 23:06
    โอย ฟินคู่นี้ค่ะ น่ารัก อบอุ่น หมุ่นเอ้เล่(?)มากค่า
    #13139
    0
  20. #12657 Zaturday KickKick (@zaturdaykick) (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 25 มกราคม 2557 / 23:56
    กริ้ดทีเหอะ ผู้ชายอย่างพี่โก้นี่หาซื้อได้จากที่ไหนอ่ะ อยากซื้อมาสอยไว้ในครอบครอง น่ารักเกิ้นนนน
    #12657
    0
  21. #12531 TheS (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 13 มกราคม 2557 / 13:18
    โก้ต๊อป โอ้ยย ฟินน~

    #12531
    0
  22. #11512 iNam2pm (@imhottest) (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 29 พฤศจิกายน 2556 / 06:57
    พี่โก้!! ได้ใจไปเต็มๆอ่ะ ฟินได้อีกป่ะเนี่ยยยยย
    #11512
    0
  23. #11303 LooknamTK (@looknamjaa) (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 21 พฤศจิกายน 2556 / 01:02
    กรี้ดดดดดดดดดดดดดดดดด

    ในที่สุดนายก็หวั่นไหวจนได้น่ารักอ่ะ แบบทำตัวได้น่ารักมุ้งมิ้งๆๆ มากอ่าาาาาา เขินนนนนนนนน

    หวานกันเบาๆๆ น่ารักเว้ยเฮ้ย ><
    #11303
    0
  24. #10194 Fai_YeSung (@tjgdt) (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 15 ตุลาคม 2556 / 12:16
    กรี้ดดด ฮืออ น่ารักมากเลยอ่ะคู่นี้ อ่านแล้วเขิน >///////<
    #10194
    0
  25. #10038 shshshx (@shxtaop) (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 9 ตุลาคม 2556 / 12:37
    พี่โก้ทำสำหรับแล้วนะ เขิน ฟิน><
    ขอพี่โก้ได้ม่ะละมุนเหลือเกิน
    ฟินหยี่เฟียเบาๆๆหนักๆๆ
    #10038
    0