OK!! I love U ♥ ยุ่งนัก...กูรักมึงก็ได้ [Yaoi][Boy's love]

ตอนที่ 36 : ☆OK! I love U ★... 28. ฟ้าหลังฝนสวยงามเสมอ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 19,550
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 75 ครั้ง
    3 ส.ค. 56



 28. ฟ้าหลังฝน...สวยงามเสมอ

 

 

ในห้องนอนกว้างที่ไร้แสงจากหลอดไฟ มีเพียงแสงจากดวงอาทิตย์ภายนอกที่สาดส่องเข้ามาทางด้านในเล็กน้อย สายลมและสายฝนยังคงซัดสาดลงมาไม่ขาดสาย มีเพียงแค่ความเงียบกับเสียงของลมหายใจของผมกับผู้ชายอีกคนที่โอบกอดผมอยู่บนเตียงนอน

 

ริมฝีปากของพี่พายบรรจงจูบไปทั่วใบหน้าของผม ความรู้สึกที่มันอัดแน่นอยู่ในหัวใจของเราทั้งคู่ ความต้องการพื้นฐานของมนุษย์ที่มันก่อเกิดขึ้นมาจากความรู้สึกในมุมเล็กๆ ที่เราอาจจะไม่รู้ตัว แต่เมื่อไหร่ก็ตามที่มันเอ่อล้นขึ้นมา เราจะไม่สามารถทานทนกับความรู้สึกและความต้องการเหล่านั้นได้

 

“เป็นต่อ...” พี่พายกระซิบเรียกชื่อผม ผมลืมตาขึ้นมามองสบตากับดวงตาคมเข้มที่ยามนี้ดูอ่อนโยนมากเหลือเกิน มันเป็นความอ่อนโยนที่ผมเชื่อว่ามีเพียงแค่ไม่กี่คนหรอกที่จะได้รับ และผมก็ดีใจมากที่ผมเป็นหนึ่งในคนจำนวนนั้น

 

“รักนะครับ” พี่พายกระซิบคำว่ารักเบาๆ พร้อมกับซุกหน้าลงบนซอกคอของผม ริมฝีปากที่ไล่ขบเม้มเนื้ออ่อนๆ บริเวณซอกคอของผม มันทำให้ผมเกิดความรู้สึกแปลกใหม่ที่ไม่เคยเกิดขึ้นมา ผมกอดพี่พายเอาไว้เพื่อย้ำเตือนว่าสิ่งที่กำลังเกิดขึ้นระหว่างเราสองคนนั้นมันเป็นเรื่องจริง

 

ครั้งนี้จะไม่มีใครเข้ามาขัดเหมือนอย่างครั้งก่อน...ผมบอกกับตัวเองอย่างนั้น และถามกับตัวเองครั้งแล้วครั้งเล่าว่าพร้อมจริงๆ แล้วใช่มั้ยกับการที่จะผูกชีวิตกับพี่พายอย่างจริงจัง

 

แต่คำตอบของผมมันก็ยังคงเหมือนเดิม ผมพร้อมที่จะเดินเคียงข้างไปกับพี่พายจนกว่ามันจะถึงปลายทางของสองเรา เพราะฉะนั้นถ้าสิ่งไหนหรืออะไรที่มันเป็นความสุขของผู้ชายคนนี้ หรืออะไรก็ตามที่มันสร้างความสุขให้กับเราทั้งสอง...ผมก็จะยอมทุกอย่าง

 

 

……….CUT……….




 

 

 

 

สายฝนเริ่มซาท้องฟ้าเริ่มมืดมิดตามกาลเวลาที่เดินผ่าน ผมถูกโอบกอดอยู่บนเตียงนอนที่ก่อนหน้านี้มันกลายเป็นสังเวียนที่แสนดุเดือดของเราทั้งคู่ ใครจะไปคิดว่าไอ้พี่พายมันจะไม่ยอมหยุดที่ครั้งเดียว มันเล่นผมไปตั้งสามรอบติดๆ จนผมแทบจะร้องไห้ แต่ลูกผู้ชายอย่างนายเป็นต่อไม่ร้องไห้ครับ มีแต่ร้องครางเท่านั้น...หืม!!

 

“พี่พาย...” ผมนอนนิ่งๆ อยู่กับที่ไม่สามารถขยับร่างกายได้ตามที่ใจต้องการสักเท่าไหร่ ก็แน่สิครับโดนจนระบมขนาดนั้นถ้ายังขยับได้นี่ก็เก่งเกินมนุษย์แล้วครับ พอใจกันแล้วใช่มั้ยครับที่ผมกลายเป็นเมียไอ้พี่พายมันแบบนี้

 

“หืม” ยังมีหน้ามาหืมอีกนะไอ้พี่พาย แถมยังซุกคอสูดผิวกายกูอีกครับไอ้เลวเอ๊ย

 

“เหมือนจะเป็นไข้...” ผมว่าไม่เหมือนหรอกเพราะว่าก่อนหน้าที่จะถูกลากมาปู้ยี้ปู้ยำผมก็ไม่สบายมาก่อนแล้ว แล้วมาเจอสมรภูมิอันแสนดุเดือดไปสามรอบร่างกายผมจะทานทนไหวได้ยังไงล่ะครับ

 

“ก็ว่าแล้วตัวร้อนๆ...” ยังมีหน้ามาก็ว่าแล้วอีก เห็นตามใจให้ต่อรอบที่สองหน่อยแล้วมันได้ใจครับ มันเลยเบิ้ลต่ออีกรอบจนผมล้าไปทั้งร่างกายแบบนี้ ขยับทีน้ำตาแทบเล็ดครับ

 

“เมื่อวานนี้ต่อหน้ามืดที่ชายหาดด้วยนะเว้ย” นี่ไม่ได้บอกเพื่ออ้อนนะ คนอย่างเป็นต่ออ้อนเป็นแค่มือกับตีนเท่านั้นครับ ต้องโทษไอ้พี่พายมันเองนะครับที่มันดันโอ๋ผม

 

“ไม่สบายแล้วทำไมไม่บอกวะ กูเลยเผลอทำรุนแรงกับมึง...”

 

“อย่างนี้เค้าไม่เรียกว่าเผลอแล้วว่ะพี่ เค้าเรียกว่าโคตรตั้งใจเหอะ” อันนี้เป็นอีกกรณีที่ต้องทำการโต้แย้งกันครับ  นี่ขนาดพี่พายมันบอกว่ามันเผลอมันยังล่อไปสาม ถ้ามันตั้งใจผมคงตายคาเตียงแหล่ะ

 

“ยอกย้อนมากเดี๋ยวก็โดนอีกสามรอบหรอกต่อ” พี่พายมันไซ้หน้าลงบนซอกคอผม ผมเผลอดิ้นด้วยความจั๊กจี๋แล้วก็ต้องน้ำตาหลากด้วยความเจ็บแปลบเครื่องยนต์ช่วงล่างแบบสุดตีน

 

“เจ็บนะเว้ยพี่พาย ไม่มีแรงจะเล่นด้วยแล้ว” ผมแกะมือไอ้พี่พายมันออกแล้วนอนนิ่งๆ ไม่อยากจะกระเทือนมากไปกว่านี้แล้ว พี่พายมันนอนตะแคงหน้าเข้าหาผมแล้วใช้มือเกลี่ยเส้นผมของผมไปมา

 

“มึงน่ารักมากรู้ตัวมั้ย...กูไม่เบื่อที่จะทำกับมึงเลย” ผมไม่อยากจะบอกเลยว่าตอนนี้ผมอายและเขินกับสิ่งที่ตัวเองกระทำลงไปมากแค่ไหน ผมอยากจะนอนนิ่งๆ คนเดียวแล้วไล่พี่พายมันไปไกลๆ  มันล้อเลียนผมด้วยสายตาอยู่ทำไมผมจะมองไม่รู้

 

“กูหล่อเหอะพี่พายไม่ได้น่ารัก แล้วก็อย่าหวังว่าจะยอมให้ทำแบบนี้ด้วยบ่อยๆ...”

 

“เจอกูเร้าเข้าหน่อยมึงก็ยอมใจอ่อนแล้วไอ้ใจง่าย...” พี่พายมันสวนกลับมา เหมือนเจอหมัดฮุกเข้าที่ท้องแบบหนักๆ จุกจนเถียงมันไม่ออกเลยครับเพราะที่มันพูดมาเนี่ยเรื่องจริงล้วนๆ

 

“ไม่อยากเถียงด้วยว่ะ อยากนอนเฉยๆ ล้าไปทั้งตัวแบบนี้ไข้แดกยาวแน่ๆ” ผมกระชับผ้าห่มแล้วตีมือของไอ้พี่พายที่มันสอดลงไปทางด้านล่าง นี่ผมจริงจังมากๆ เลยนะว่าทรมานและปวดไปทั้งร่างกาย ตอนทำมันไม่ได้รู้สึกทรมานแบบนี้นี่นา อันนั้นมันก็ทรมานเหมือนกันแต่มันดันมีความสุขเลยขัดไม่ได้ แต่นี่ทั้งร้าวรวดปวดตูดฉิบหาย...

 

ฮือ!! แม่ครับ ลูกชายแม่พ่ายให้กับไอ้ข้าศึกใจทราม มันตีประตูเมืองลูกแตกแล้วแม่ ตีแตกคืนเดียวสามด่านเลย...บัดซบที่สุด

 

“นอนพักไปเลยต่อเดี๋ยวตื่นแล้วค่อยสั่งอาหารกับยาขึ้นมากินก็แล้วกัน กูรู้สึกผิดนิดๆ นะเนี่ยที่ทำให้มึงเจ็บตัวแบบนี้” ไม่อยากจะเถียงกับมันเลยครับว่าไม่ได้เจ็บตัวแต่เจ็บตูดอ่ะมึงเข้าใจป่ะ แต่ต่อความกับพี่พายผมนี่แหล่ะครับที่จะเป็นฝ่ายพ่ายแพ้

 

“พี่พาย...รักมึงนะ” ผมพูดเร็วๆ ก่อนที่จะดึงผ้าห่มขึ้นมาคลุมโปงแล้วนอนหลับตาไปเลย เหมือนว่าจะหนีมันพ้นงั้นแหล่ะ พี่พายมันโอบเอวผมแล้วขยับตัวเข้ามาชิดนอนกอดผมแนบแน่นจนผมอดที่จะแอบยิ้มอยู่คนเดียวไม่ได้

 

ถ้ามันจะน่ารักใส่ผมขนาดนี้ ผมก็ไม่ทนเหมือนกันนะครับ

 

 

ผมลืมตาตื่นขึ้นมาอีกครั้งอย่างงัวเงีย ยังคงปวดตัวไม่รู้หายแถมยังปวดหัวเพิ่มเข้ามาอีก ผมมองไปรอบๆ ห้องที่ตอนนี้มีเทียนสีสวยจุดอยู่ตามมุมต่างๆ ของห้องแทนการเปิดไฟ

 

“ลุกไหวมั้ย” พี่พายมันสวมเสื้อคลุมส่วนผมก็ยังคงนอนเปลือยอยู่บนเตียงกว้าง ผมค่อยๆ ยันตัวลุกขึ้นด้วยความยากลำบากและเจ็บแปลบทั้งร่างยามที่ขยับตัว พี่พายมันเดินตรงเข้ามาสวมเสื้อคลุมให้พร้อมกับพยุงผมให้ลุกขึ้นจากเตียงนอน

 

“ไปล้างหน้าล้างตาล้างตัวแล้วมากินข้าวกินยาจะได้นอนพัก พรุ่งนี้ต้องเดินทางกลับกันแล้ว” พี่พายมันประคองผมเดินไปที่ห้องน้ำ ผมอยากจะอวดเก่งเดินเองแต่แค่ก้าวขาเท่านั้นแหล่ะครับน้ำตามันจะหลากเสียให้ได้ นี่สินะอารมณ์และความรู้สึกของคนที่เสียตัวครั้งแรก มันน่าอดสูเสียนี่กระไร ความรู้สึกเจ็บแบบนี้มันไม่น่าจะเกิดขึ้นกับผู้ชายแบบกูเลยนะเว้ย ทำไมไม่เป็นไอ้พี่พายที่เป็นฝ่ายเจ็บวะ

 

หรือครั้งหน้าผมจะลองพลิกมันดู...

 

“พี่พายมึงรอข้างนอกนี่แหล่ะ เดี๋ยวกูเข้าไปคนเดียวก็ได้...” นี่กูไม่ใช่คนท้องแก่นะเว้ยพี่พายไม่ต้องอะไรมากมายขนาดนี้ก็ได้ ขืนให้มึงเข้ามาด้วยแล้วเกิดเปลี่ยวอดใจไม่ไหวปล้ำกูต่ออีกรอบนี่กูคงลงไปคลานที่พื้นแทนอ่ะ

 

“มึงยืนไหวหรอต่อ อย่าอวดเก่งกับผัวตัวเองแบบนี้มันไม่น่ารัก...” ห้ะ!! ใครผัวกู ไม่มีซะหรอกอย่ามาพูดให้กูเสียหาย

 

“ใครผัวกูวะพี่...ไม่มีหรอก” ผมหันมามองมันด้วยหางตา พี่พายมันยกยิ้มมุมปากอย่างเจ้าเล่ห์แล้วมันก็แกล้งกอดผมแน่นๆ จ้องมองผมด้วยสายตาที่ฆ่าผมให้ตายได้ทันที

 

“เมื่อคืนโดนไปสามดอกนี่ยังไม่ชัดเจนอีกหรอวะ หรือจะต่อดอกที่สี่ในห้องน้ำ กูจะทำให้มึงจำจนตายเลยว่าใครกันที่เป็นผัวมึง” นี่ถ้าย้อนเวลากลับไปได้เมื่อกี้ผมจะไม่พูดแบบนั้นออกไปเลย ตอนนี้ผมเลยยิ่งโคตรอยากจะบ้าตายกับทั้งสายตาและคำพูดของไอ้พี่พาย

 

“ครับครับ ผัวก็ผัวครับ กูอยากอาบน้ำแล้วพี่พายมึงไปทำอะไรก็ไปเหอะ” ผมต้องจำใจยอมรับสถานะที่พี่พายมันมอบให้ด้วยความเต็มใจ ไม่เต็มใจก็ต้องเต็มใจครับไม่อยากนั้นเดี๋ยวเจอดอกที่สี่ในห้องน้ำ คิดแล้วอายตัวเองเหมือนกันที่ต้องตกเป็นเมียไอ้พี่พายมันเนี่ย

 

“อย่าล็อคประตูนะมึง...มองหน้าทำไมกูไม่เข้าไปปล้ำมึงหรอกน่า เผื่อมึงเป็นอะไรขึ้นมากูจะได้เข้าไปช่วยได้...” พี่พายมันยีหัวผมแรงๆ หนึ่งทีก่อนที่จัปิดประตูห้องน้ำให้ ผมมองดูประตูที่กั้นผมกับพี่พายเอาไว้ ผมยกมือขึ้นมาตบหน้าตัวเองเบาๆเพื่อเรียกสติของผมกลับคืนมา รอยยิ้มของไอ้พี่พายมันมีอะไรพิเศษมากมายหนักหนาผมถึงได้เผลอใจเต้นไปกับรอยยิ้มหล่อๆ ของมัน

 

“เป็นต่อ...มึงเป็นเอามากแล้วนะ” ผมค่อยๆ เดินมาที่หน้ากระจกแล้วมองสภาพตัวเองที่โคตรของโคตรโทรมเหมือนถูกหมาฟัดมาทั้งฝูง ทั้งๆ ที่ความจริงมีแค่ไอ้หมาพี่พายตัวเดียวที่ฟัด แต่มันดันฟัดแล้วฟัดอีกฟัดไม่ยอมเลิกสักทีนี่สิ

 

“ต่อจากนี้กูต้องทำยังไงวะ...” ผมแค่สงสัยเท่านั้นว่าระหว่างผมกับพี่พายมันจะมีอะไรเปลี่ยนแปลงไปบ้าง เราสองคนเป็นส่วนหนึ่งของกันและกันแล้ว ถ้าพูดแบบภาษาชาวบ้านก็คือได้เสียกันแล้ว มันผิดผีนะเว้ยพี่พาย มึงได้กูแล้วต้องให้พ่อแม่มาขอกูนะ...จะบ้าเรอะ!!!

 

“ก็เป็นเหมือนอย่างที่เคยเป็น ทำเหมือนอย่างที่เคยทำ ไม่จำเป็นต้องเปลี่ยนแปลงอะไรมากมาย แค่ปรับตัวเข้าหากันบ้าง...แต่ดูท่าคงเป็นกูคนเดียวที่ต้องปรับตัว เพราะไอ้พี่พายมันคงเป็นแบบนั้นไปจนตายนั่นแหล่ะ” ผมยิ้มให้กับตัวเอง แต่มันช่างเป็นรอยยิ้มที่ดูเนือยๆ เหนื่อยๆ แบบสุดๆ

 

“ต่อ...” เสียงเรียกชื่อผมดังขึ้นมา ผมหันไปมองที่ประตูอย่างระแวงกลัวไอ้พี่พายมันเปิดเข้ามา เมื่อคืนส่วนเมื่อคืน ตอนนี้ก็ส่วนตอนนี้ เมื่อคืนความอายมันหายไปไหนไม่รู้ แต่ตอนนี้กูโคตรของโคตรอายเลยครับขอบอก

 

“หืม...” ผมค่อยๆ ล้างหน้าล้างตาเพื่อเรียกความสดชื่อกลับคืนมา ไอ้คนที่เรียกชื่อผมมันเงียบไปสักพักก่อนที่มันจะเอ่ยถามบางสิ่งบางอย่างขึ้นมา

 

“ที่มึงบอกว่าถ้ากูทำอะไรมันแล้วเราสองคนจบกัน...ถ้ากูต่อยมันจริงๆ มึงจะเลิกกับกูอย่างที่พูดมั้ยวะ...” เหมือนผมเกือบจะลืมไปแล้วด้วยซ้ำว่าผมพูดอะไรออกไปบ้าง เหตุการณ์ในตอนนั้นมันวุ่นวายและสับสนไปหมด ผมพูดเพราะอยากให้พี่พายมันหยุดบ้า มันไม่ได้หมายความว่าผมจะทำตามที่พูดเสียหน่อย

 

“ที่พูดแบบนั้นเพราะไม่อยากให้พี่พายไปอาละวาดกับไอ้หินมัน มันไม่ได้มีอะไรทั้งนั้น บอกไปแล้วนี่นาว่ามันเป็นแค่เพื่อน เรื่องทุกอย่างมันเป็นความผิดของกูคนเดียว ทั้งพี่โก้ ทั้งไอ้ต็อป ทั้งไอ้หินมันไม่ได้ผิดอะไรด้วยเลย” ผมรู้สึกผิดเพราะน้ำเสียงของพี่พายมันดูเป็นกังวลกับเรื่องนี้มาก พูดแบบไม่ได้หลงตัวเองนะ...พี่พายมันรักผมและยกให้ผมเป็นทุกสิ่งทุกอย่างของมัน มันคงกลัวว่าผมจะทำอย่างที่พูด

 

แต่สิ่งหนึ่งที่พี่พายมันไม่รู้เพราะว่าผมไม่ได้บอกออกไป ผมเองก็ไม่ยอมเลิกกับพี่พายมันง่ายๆ หรอก กว่าจะทำใจยอมรับว่าชอบผู้ชาย กว่าจะยอทตกลงคบกัน กว่าจะรักมันต้องสับสนกับความรู้สึกตัวเองมากเท่าไหร่ ให้กลับไปทำเหมือนว่าระหว่างเราไม่มีอะไรเกิดขึ้น...มันคงยาก

 

“ต่อ!! กูเชื่อใจมึงได้ใช่มั้ยว่ามึงจะไม่หักหลังกู ไม่ทิ้งกูไปมีคนใหม่ กูเคยเจ็บมาแล้วครั้งนึง ถ้าครั้งนี้เป็นมึงที่ทำให้กูเจ็บ...กูคงตายแน่ๆ” ผมรู้สึกได้ว่าพี่พายมีเรื่องกังวลใจ ผมยังไม่ได้คุยกับพี่พายเรื่องที่พี่พายไปเจอมาก่อนหน้าที่จะมาหาผม ถ้าผมเดาไม่ผิดพี่พายน่าจะทะเลาะกับพ่อมา แล้วเวลาที่พี่พายทะเลาะกับพ่อ มันจะอารมณ์แปรปรวนมาก เดี๋ยวอ่อนแอ เดี๋ยวเปราะบาง เดี๋ยวแข็งกร้าว ต้องพยายามทำความเข้าใจกับพี่พายสักหน่อย ถ้าเข้าใจก็สามารุรับมือกับพี่พายได้ในระดับหนึ่ง

 

ผมค่อยๆ เดินมาที่ประตูอย่างระวังแต่มันก็ยังคงเจ็บแปลบอยู่ดี แต่ก็ต้องอดทนเพื่อที่จะมาเปิดประตูห้องน้ำแล้วเดินออกมาเผชิญหน้ากับคนที่ยืนกอดอกพิงผนังอยู่ทางหน้าห้องน้ำ

 

“ทะเลาะกับพ่อมาใช่มั้ย...” ผมยืนอยู่ตรงหน้าพี่พาย มือของผมจับมือพี่พายเอาไว้เบาๆ กระชับมือพี่พายเอาไว้ พี่พายมันระบายลมหายใจแล้วพยักหน้ารับพร้อมกับโน้มตัวมากอดผม

 

“กูเบื่อที่ต้องเจอกับปัญหาเดิมๆ เบื่อที่ต้องทะเลาะกับพ่อทุกครั้งที่กลับบ้าน กูมีความสุขกับการที่มึงเข้ามาในชีวิต มึงทำให้กูลืมเรื่องร้ายๆ ที่เกิดขึนกับกูได้ ถ้ามึงรู้ว่าตัวเองสำคัญกับกูแบบนี้ มึงคงไม่กล้าทิ้งกูไปใช่มั้ย...” คำถามนี้มีคำตอบกี่ทางครับให้ทาย คงไม่ต้องทายไม่ต้องเดากันให้มันวุ่นวายหรอกครับ เพราะคำตอบที่พี่พายมันต้องการได้ยินคงมีคำตอบเดียวเท่านั้น

 

“ใครมันจะกล้าทิ้งคนที่รักไปได้ลงคอ...” ผมตบหลังพี่พายเบาๆ ถึงผมจะไม่รู้ว่าพี่พายมันมีปัญหาอะไรกับพ่อตัวเองและปัยหานั้นหนักหนามากแค่ไหน ผมไม่มีสิทธิ์ที่จะไปซักไซ้อะไร แต่ผมมีสิทธิ์ที่จะอยบู่เคียงข้างและเป็นกำลังใจให้กับพี่พายมันใช่มั้ยล่ะ

 

“กูรักมึงก็เพราะว่ามึงเป็นคนดีอย่างนี้แหล่ะต่อ คนดีๆ แบบมึงก็คู่ควรและเหมาะสมกับคนเลวๆ แบบกูแล้วหล่ะ...” ให้ทายว่าผมงงมั้ย คือเค้ามีแต่คนดีๆ ต้องคู่กับคนดีๆ แต่นี่มันบอกว่าผมเป็นคนดีก็เหมาะกับคนเลวๆ อย่างมัน เออ...เอาเถอะ ไม่เข้าใจก็ต้องเข้าใจล่ะนะ

 

“กูก็รักมึง...รักเพราะมึงคือพี่พาย เพราะฉะนั้นไม่ต้องคิดอะไรมาก คนอย่างเป็นต่อรักใครรักจริงไม่ฟันแล้วทิ้งแน่นอนครับ” ผมแกล้งว่าอย่างทะเล้น พี่พายมันตบหัวผมเบาๆ เล่นซะอารมณ์กูสะดุดแถมยังสะเทือนอีกต่างหาก

 

“น้ำหน้าอย่างมึงอย่าได้คิดหวังไปฟันใครเลย ให้กูฟันมึงฝ่ายเดียวก็พอแล้ว...” ผมเสียเปรียบทุกทีสิน่า แต่ก็เอาเถอะ ในเมื่อจับมือเดินเคียงข้างกับมันแล้วก็ต้องทำใจยอมรับในสิ่งที่ไอ้พี่พายมันเป็นให้ได้ล่ะนะ

 

“หิวข้าวชะมัดยาด อาหารของโรงแรมระดับห้าดาวรสชาติจะเป็นยังไงวะ” ผมเปลี่ยนเรื่องเหมือนเข้าโค้งหักศอก เปลี่ยนแบบอย่าได้วกกลับมาพูดถึงเรื่องฟันๆ อะไรอีกเลย ภาพมันลอยมาว่ะครับ ยิ่งคิดยิ่งซี๊ด...เอ๊ย ยิ่งคิดยิ่งเจ็บจี๊ดถึงทรวงใน

 

“เปลี่ยนเรื่องเร็วจริงๆ เลยนะมึง ไปนั่งที่โต๊ะไปแล้วจะได้กินข้าวกินยา รีบๆ หายจะได้กลับมาเดินแบบคนปกติ ไม่อย่างนั้นไอ้โก้กับไอ้สั้นมันรู้แน่ๆ ว่ามึงน่ะ...เป็นเมียกูแล้ว หึ!!” หึพ่องมึงสิไอ้พี่พาย อย่ามาทำให้กูรู้สึกอายมากจนแทรกหน้าลงใต้ดินนะเว้ย

 

“ถ้ามึงไม่พูดเค้าก็ไม่รู้กันหรอก ขอเลยนะพี่พายมึงไม่ต้องเอาเรื่องของเราไปเล่าหรือว่าบอกใครเลยนะ ให้เวลากูทำใจบ้างเหอะ...”

 

“เออน่า เห็นกูเป็นคนยังไงวะ...” พี่พายมันทำท่าเหมือนรำคาญผม แต่เชื่อมั้ยว่าผมแอบเห็นมันยิ้มร้ายๆ นี่แหล่ะที่ทำให้ผมไม่ไว้วางใจในตัวผู้ชายคนนี้

 

“อย่าให้กูสาธยายเลยว่ะพี่พาย ความเลวของมึงเนี่ยสิบวันก็เล่าไม่จบ...” ผมถูกไอ้พี่พายล็อคคอลแล้วจูบปากหนักๆ เป็นการสั่งสอนที่ผมไปด่ามัน ดูเองเองเหอะครับว่ามันน่ะร้ายแค่ไหน บอกแล้วว่าอย่าไปหลงเวลาที่มันอ่อนโยนหรือทำดีด้วย มันเป็นแค่ภาพลวงตาเท่านั้น

 

“เรื่องบางเรื่องกูก็อยากเก็บเอาไว้ให้รู้กันแค่สองคน เรื่องอะไรกูจะเที่ยวไปเล่าให้คนนั้นคนนี้ฟังว่ามึงน่ะ...เด็ดแค่ไหน” ผมสตั๊นไปแบบไม่ต้องจับเวลาเลยครับ เจอไม้นี้เข้าไปผมพูดอะไม่ออกเลยทีเดียว ฝากเอาไว้ก่อนเถอะนะไอ้พี่พาย อย่าให้ถึงทีของกูบ้างกูจะเอาคืนมึงให้สาสมเลย

 

“เออ!! ว่าแต่ว่ามึงเอาไอ้พี่โก้ไปปล่อยเอาไว้แบบนั้น แล้วพี่โก้มันจะกลับยังไงวะ...” ผมรีบเปลี่ยนเรื่องแบบทันทีอีกครั้ง จะว่าไปผมเพิ่งคิดได้นะครับเนี่ยว่าไอ้พี่โก้มันโดนทิ้งเอาไว้ที่รีสอร์ทนั่น

 

“ช่างแม่ง หาทางกลับเอาเองก็แล้วกัน สนใจเรื่องของเราก็พอแล้ว...” พี่โก้...มึงช่างโชคดีจริงๆ ที่มีไอ้พี่พายเป็นเพื่อนแบบนี้

 

“พี่พายยืมมือถือหน่อย...” ผมยื่นมือไปตรงหน้ากระดิกนิ้วยิ๊กๆ ใส่ได้พี่พายเพราะมันทำมึนไม่นอมให้มือถือผมยืม ปกติผมเคยยุ่งกับของๆ มันซะที่ไหนกัน ที่ต้องยืมเนี่ยเพราะว่ามือถือของผมกับข้าวของต่างๆ แม้กระทั่งกระเป๋าตังก็อยู่ที่ห้องพักหมดเลย

 

“จะโทรหาใคร...” มันทำหน้านิ่งใส่ผม อารมณ์มันเปลี่ยนไวมากครับคุณต้องพยายามตามมันให้ทัน การที่จะอยู่กับคนอย่างพี่พายน่ะต้องเรียนรู้อะไรมากมาย

 

“โทรหาไอ้ต็อปมันหน่อย จะให้มันเก็บของให้...ไม่รู้หมาที่ไหนมันลากมาทั้งๆ ที่ไม่ได้เอาอะไรติดตัวมาเลยนอกจากเสื้อผ้าที่ใส่...” ผมแดกดันใส่พี่พายอย่างหมั่นไส้ รักก็รักแต่ด่าก็ส่วนด่าอย่าเอาไปรวมกันครับ หมั่นไส้มันก็ต้องด่ามันถึงจะเสี่ยงกับการโดนมันเล่นงานแต่ขอให้ได้ด่าไปก่อนโคตรมีความสุข

 

“กูบอกไอ้โก้แล้วว่าให้เก็บของมึงให้ด้วย...”

 

“จะคุยกับไอ้ต็อป เอามือถือมาเดี๋ยวนี้ไอ้พี่พายอย่ามาขี้หวง กูโทรไม่นานหรอกน่า” ผมยื่นมือไปตรงหน้าไอ้พี่พายแล้วกระดิกนิ้วเร่งมันอยู่อย่างนั้น พี่พายมันถือมีดกับส้อมอยู่ในมือ ผมกำลังคิดอยู่ว่าระหว่างที่มันจะเอามีดเฉือนมือผมหรือเอาส้อมจิ้มมือผม หรือมันอาจจะทำทั้งสองอย่างเลยก็ได้ เหอะๆ

 

“วุ้ย!! ทำไมกูใจแข็งกับมึงไม่ได้เลยวะ” มันบ่นด้วยท่าทางที่ดูหงุดหงิดไม่น้อย พร้อมกับยื่นมือถือมาให้ผม เออ!! มันต้องแบบนี้ หัดพูดอะไรง่ายๆ เข้าใจอะไรง่ายๆ บ้าง ไม่ใช่ให้กูประสาทแดกวันละสิบตลบ

 

“ต็อป...กูวานมึงเก็บไอโฟนกับไอแพดที่ชาร์ตแบตอยู่บนที่นอนกับกระเป๋าตังที่อยู่แถวๆ นั่นให้กูด้วยนะ กูไม่ได้เป็นอะไร ถ้ากูตายไปแล้วแล้วที่คุยกับมึงนี่ผีรึไง” ผมกับไอ้ต็อปนี่แทบจะพูดพร้อมๆ กันแบบไม่มีใครฟังใคร รู้ว่ามันเป็นห่วงผมแต่มันก็น่าจะให้ผมพูดให้จบก่อนแล้วค่อยพูดแทรกขึ้นมา

 

[พี่พายมันทำอะไรมึงรึเปล่าวะ กูล่ะเสียวสันหลังฉิบหาย กลัวว่าพี่พายจะฆ่ามึง]

 

“กูไม่ได้เป็นอะไร คุยกันรู้เรื่องแล้ว เออน่าอย่าให้กูพูดมาก มันนั่งมองหน้ากูอยู่เนี่ย...พี่พายมึงอย่าเตะขากูดิวะ มันเจ็บ...” ผมคุยกับไอ้ต็อปโดยแอบพาดพิงมันแค่นิดเดียวมันเตะซะผมแทบร้าวไปทั้งร่าง มันกระเทือนมึงเข้าใจมั้ยวะ

 

[พี่พายมันซ้อมมึงหรอวะ ให้กูไปช่วยมั้ย...หรือให้กูบอกพี่ปอดีวะ อย่างน้อยๆ พี่พายมันน่าจะฟังพี่ปอ...]

 

“สต็อป!! มึงหยุดเพ้อเจ้อกูบอกแล้วว่ากูไม่ได้เป็นอะไร มันไม่ได้ทำอะไรกูหรอกน่า อย่าลืมเก็บของให้กูนะเว้ย แล้วนี่พี่โก้ทำอะไรอยู่วะ...” ผมล่ะเชื่อจริงๆ ที่พี่พายมันเอาพี่โก้ไปทิ้งไว้ที่นั่น พี่โก้มันรู้จักใครที่ไหนนอกจากไอ้ต็อปน่ะ

 

[เล่นไพ่กับพวกไอ้เมา แม่งโคตรเทพอ่ะแดกเกือบทุกตาแข่งกับไอ้ป้าอยู่เนี่ย กูว่ามึงวางสายไปเหอะเดี๋ยวพี่พายจะฆ่ามึงทิ้งซะก่อน เดี๋ยวกูเก็บของให้เอง]

 

ไอ้ต็อปมันตัดบทและวางสายไป ผมกำลังอึ้งกับไอ้พี่โก้คือแบบผมก็กังวลไปว่ามันจะหงุดหงิด อึดอัด รำคาญใจที่ต้องไปอยู่กับไอ้พวกนั้น แต่ที่ไหนได้แม่งไปเล่นไพ่กับเค้าซะงั้น

 

“นินทากูกันสนุกเลยนะมึงสองคนเนี่ย ไอ้สั้นมันยังไม่รู้ชะตากรรตัวเองว่ามันกำลังจะตายโทษฐานที่ช่วยมึงโกหกปกปิด...” พี่พายมันยื่นมือมาหยิบมือถือมันคืนไป คนกำลังดูภาพหน้าจอที่ไม่รู้ว่ามันแอบถ่ายเอาไว้ตั้งแต่เมื่ไหร่ ภาพของผมที่นอนหลับตาพริ้มซะขนาดนั้น

 

กูทำหน้าตาแบบนั้นตอนหลับหรอวะ...

 

“คุยกันรู้เรื่องแล้วพี่พายว่าคนที่ผิดคือกูคนเดียว อย่าไปทำอะไรไอ้ต็อปมันนะ ไม่อย่างนั้นกูโกรธมึงจริงๆ” ผมหั่นสเต็กหมูคุโรบุตะสุดนุ่มสุดอร่อยแล้วจิ้มเข้าปาก โอย...เหมือนมันจะละลายในปากเลยครับอร่อยมากๆ อาจจะเพราะว่าผมไม่ได้มีอะไรตกถึงท้องมาตั้งแต่ตอนกลางวัน แถมยังใช้พลังงานกับบางสิ่งบางอย่างไปตั้งมากมาย ตอนนี้อะไรที่กองอยู่ตรงหน้านี่ผมฟาดได้เรียบเลยครับ

 

“แดกเหมือนคนตายอดตายอยากมาสามชาติ แต่ยังไงกูก็เลี้ยงมึงไหวอยู่ดีนั่นแหล่ะ แดกๆ เข้าไปจะได้กินยา” พี่พายมันหั่นซี่โครงหมูของมันส่งมาให้ผม เอาเหอะ อะไรก็ได้เอามาให้หมดเลยตอนนี้ พี่พายมันเท้าคางมองหน้าผมพร้อมกับส่งยิ้มมาให้ สภาพของเราสองคนในตอนนี้สวมเพียงเสื้อคลุมเท่านั้น เพราะเสื้อผ้าส่งซักอยู่ครับ ก็ไม่ได้เอาเสื้อผ้ามาเลยสักตัวนึงนี่นานอกจากที่ใส่ติดตัวกันมาชุดเดียวเท่านั้นแหล่ะ

 

“ไม่รู้ทำไมยิ่งมองมึงก็ยิ่งน่ารัก...” ผมมองหน้าพี่พายรอยยิ้มของมันทำให้ผมเกือบสำลัก คือบอกตามตรงว่าเวลาพี่พายมันยิ้มนี่โคตรเทพบุตร แต่นิสัยแม่งโคตรซาตาน เพราะฉะนั้นผมจะไปหวั่นไหวอะไรกับมันมากไม่ได้

 

“เวลาที่ได้อยู่กับมึงกูโคตรมีความสุข เรียนจบเมื่อไหร่จะให้พี่ชายไปสู่ขอนะ...” เกือบพุ่งครับ ไวน์ที่กำลังจิบอยู่แทบพุ่งใส่หน้าไอ้พี่พาย มันหัวเราะชอบใจที่ผมเหวอแดกกับคำพูดมันแบบนี้

 

“พี่พายมึงอย่าเยอะ เพิ่งจะเริ่มต้นคบกันไม่นานอย่าคิดไปไกลมากขนาดนั้น เอาวันนี้พรุ่งนี้ให้รอดก่อนเถอะ...”

 

“นี่กูจริงจังนะต่อ บางครั้งกูก็แปลกใจว่าทำไมมึงถึงได้มีอิทธิพลกับหัวใจกูมากมายขนาดนี้ กูมีความสุขเพียงแค่มีมึงอยู่ข้างๆ รู้แล้วก็อย่าหนีกูไปไหนอีกเพราะมันจะทำให้กูทรมาน” พี่พายมันเอื้อมมือมากุมมือผม สายตาที่ทอดมองมานั้นเต็มเปี่ยมไปด้วยความรู้สึกมากมาย ผมได้แต่ทำหน้ามึนๆ กระพริบตาปริบๆ ใส่มันแล้วพยักหน้ารับแบบงงๆ

 

“จะไปไหนได้วะ...ก็รักไปแล้วนี่นา ไปไหนไม่รอดเหมือนกัน...”

 

..........100%..........

 

PS. รณรงค์ให้คนอ่านยุ่งนัก ที่เล่นทวิตเตอร์ เวลาที่พูดถึงเรื่องยุ่งนัก รบกวนติดแท็ก #ยุ่งนัก ด้วยนะคะ เกรทจะตามไปส่องค่ะ ><

Pss. ถ้าอยากเพิ่มกำลังใจให้คนอ่าน รบกวนเม้นหรือวิจารณ์ในสิ่งที่อ่านให้บ้างก็ดีนะคะ เนอะๆ ^^

 

ตอนที่ตัดไปหาได้จากที่เก่าเวลาเดิมนะเคอะ ^^
 

อ่า ไอ้ผู้ชายละมุนเวลาอยู่บนเตียงมันหายไปไหนแล้ว ทำไมมันกลับมากวนตีนกันตามเดิม 555 นี่แหล่ะค่ะพายต่อ เค้ารักกันแบบนี้แหล่ะ ><

เดี๋ยวมาเช็คคำผิดอีกทีค่า

เจอกันตอนหน้าค่า

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 75 ครั้ง

15,978 ความคิดเห็น

  1. #15941 nin28041992 (@nin28041992) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 21 พฤศจิกายน 2561 / 21:54
    น่ารักโว้ยยยยย
    #15941
    0
  2. #15854 นายแมวน้ำ (@watmaka) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 18 เมษายน 2560 / 02:46
    มีแฟนงี้ก็แอบปวดหัวเหมือนกันนะ
    #15854
    0
  3. #15814 NannieNanny (@NannieNanny) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 19 ตุลาคม 2559 / 20:22
    ขอnc หน่อยน้าาา
    ????nannienanny4444@gmail.com???? ส่งให้หน่อยน้าาา
    #15814
    0
  4. #15806 นา_ริฐา (@oum30944) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 25 กรกฎาคม 2559 / 22:17
    โว้ยยยยยย น่ารักโว้ยยยยย >?<
    #15806
    0
  5. #15796 Suwanun5747 (@Suwanun5747) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2559 / 00:32
    ขอncตอนนี้ยังทันมั่ยง่าาา^^
    Suwanun5747@gmail.com
    #15796
    0
  6. #15760 lufian (@ployykp) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 27 กุมภาพันธ์ 2559 / 10:52
    ไปไหนไม่รอดแล้วค่า
    #15760
    0
  7. #15697 NNYuki (@nooniiz501) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 21 พฤศจิกายน 2558 / 16:49
    หวานมากกกกก อิจฉา5555
    #15697
    0
  8. #15689 wcmychalie16 (@wcmychalie16) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 14 พฤศจิกายน 2558 / 10:57
    เพิ่งเข้ามาอ่านเป็นต่อน่ารักมากๆๆๆ
    ขอncให้ด้วยหน้าาา wcmychalie16@gmail.com หรือวิธีเข้าblogก็ได้อ่ะ
    #15689
    0
  9. #15680 nuch (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 8 ตุลาคม 2558 / 23:11
    เพิ่งมาอ่าน อยากได้ NC ต้องทำไงครับ

    nu_adu@hotmail.com
    #15680
    0
  10. #15656 Alleytama (@tamagome23) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 26 สิงหาคม 2558 / 21:25
    ข้าวสารก็กลายเป็นข้าวสุกแล้ว ฮ่าๆๆๆ แต่หวานกันเยอะขึ้นนิดดดดดดดนึง เท่าหางอึ่งอะ ฮ่าๆๆๆๆ ยังไงก็รักกันอยู่ดีแหละเนอะ อิๆๆๆ
    #15656
    0
  11. #15621 G'gifuto (@-gift-beautiful-) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 18 มิถุนายน 2558 / 15:05
    ละมุนละไมฟรุ้งฟริ้งมากเลยค่ะ >< ชอบบบบบ

    ต่อลูกเสียตัวแล้วนะ หึหึ #ยิ้มเจ้าเล่ห์
    #15621
    0
  12. ความเห็นนี้ถูกลบแล้ว :(
  13. #15521 น้ำค้างตากฟ้า (@janejjan) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 13 เมษายน 2558 / 13:43
    หวานชิบหายยยอิจฉาแงงงงงง
    #15521
    0
  14. #15419 P.Secret (@future-cartoon) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 16 มกราคม 2558 / 19:38
    เราจะตามติดเรื่องปั๋วๆ เมียๆ อย่างนี้ต่อนะคะ อยากรู้พี่พายมีปมอะไร ><
    #15419
    0
  15. #15276 ืnongroori (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 19 พฤศจิกายน 2557 / 19:04
    ขอ NC หน่อยค่าๆๆๆๆๆๆๆๆๆ หาได้ที่ไหนอ่ะ

    nongro22@hotmail.co.th
    #15276
    0
  16. #15254 cindy (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 30 กันยายน 2557 / 21:47
    หา NC ได้ที่หน่ายยยอ่ะะะะTwT อีเมล์อ่ะป่าวววถ้าเป็นเมล์หรืออะไรก็แล้วแต่ส่งมาที่เมล์ห้เก๊าเถอะะะ

    ที่เมล์นี้เบยยย jiraphat991@gmail.com
    #15254
    0
  17. #15228 JaaKPop (@jaahukoak) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 28 กันยายน 2557 / 14:28
    nc หาได้ที่น้ายยยยยย~? ถ้าเมลล์ก็ jaajaa24_so@hotmail.com
    #15228
    0
  18. #15201 xiuminixiu (@xiuminixiu) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 25 กันยายน 2557 / 21:59
    น้องชอบนะที่คู่นี้ดูไม่งี่เง่าดี ต่อรู้สึกยังไงก็บอกไป พี่พายหึงไปหน่อยแต่ก็ฟังเหตุผล(รึเปล่า) สงสารหินอ่ะ แต่ก็ดีแล้ว ให้พี่พายกับต่อเค้ารักกัน . . . แล้วก็ขอncหน่อยนะค๊า >< numping.2433@gmail.com ปล.หนูอยากให้พี่ลงฉากคัทในบล๊อคมากกว่าง่า เผื่อคนมาอ่านหลังๆจะได้หาง่ายด้วย
    #15201
    0
  19. #15118 ploylybbs (@ploylybbs) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 20 กันยายน 2557 / 03:15
    ตอนนี้เขินอีกแล้วววว -///-
    #15118
    0
  20. #15087 qwert (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 19 กันยายน 2557 / 15:05
    เอ็นเซซซซซซซซซซซซซซซซซซซซซซซซ >< pn_twitbott@hotmail.com
    #15087
    0
  21. #15081 The friendly (@friend0panisa) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 19 กันยายน 2557 / 11:41
    ขอ nc หน่อนนะคะ friend_panisa@hotmail.co.th
    #15081
    0
  22. #15070 Fc Pimploy (@pimploy95) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 19 กันยายน 2557 / 05:17
    ขอncได้ที่นี่จ้า myfic_wc102@hotmail.com
    #15070
    0
  23. #15051 mory (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 17 กันยายน 2557 / 20:00
    อยากได้ nc อ่ะขอตอนนี้ยังทันปล่าว? mory200017@gmail.com
    #15051
    0
  24. #14990 shunnne (@phonesehun9494) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 4 กันยายน 2557 / 23:07
    ขอตอนนี้ยังทันมั้ยอ่าาาphonearum@gmail.comน้าาาาาา ขอบคุณค่าาาาา
    #14990
    0
  25. #14720 M'RINRIN (@fancii) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 21 กรกฎาคม 2557 / 11:18
    ฟินได้อีกค่าา
    #14720
    0