OK!! I love U ♥ ยุ่งนัก...กูรักมึงก็ได้ [Yaoi][Boy's love]

ตอนที่ 25 : Special ... Not Secret เรื่องรัก...ไม่ลับ [ยาหยี & มาเฟีย] #2

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 16,673
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 36 ครั้ง
    3 ส.ค. 56



Special

 Not Secret เรื่องรัก...ไม่ลับ

ยาหยี & มาเฟีย [2]

 

หลังจากที่เรียนเสร็จมาเฟีย จั่นและโฟนก็เดินหน้าเหี่ยวลงมาจากอาคาร แต่ไม่นานหรอก เพราะว่าวันนี้คือวันศุกร์ ทุกคนมีจุดมุ่งหมาย วันนี้เป็นวันปลดปล่อยอิสรภาพที่ห่างหายไปนาน คือวันที่จะได้ไปเมาหัวราน้ำที่บ้านของหยี

 

“เดี๋ยวกูกลับบ้านก่อนแล้วกัน แล้วไปเจอที่บ้านไอ้หยีตอนเย็นทีเดียว” โฟนเอาหนังสือตีหัวมาเฟียเบาๆ มาเฟียเหล่ตามองแล้วเสยผมไปมา

 

“กูด้วย เดี๋ยวเจอกันเย็นนี้ จะหิ้วกับแกล้มเข้าไปฝาก เจอกันครับเมียไอ้หยี” จั่นรีบวิ่งหนีส้นตีนไปทันที มาเฟียด่าตามตูดเพื่อนรักไปไม่ห่าง ทุกครั้งที่ถูกล้อถูกแซวว่าเป็นเมียของหยี แล้วมาเฟียออกปากด่าไปนั้น มันไม่ใช่การด่าเพราะโกรธ แต่ด่าออกไปเพื่อกลบเกลื่อนความเขินอายมากกว่า

 

คนเดียวที่รู้เรื่องนี้ก็คือนายยาหยีสุดที่รักนั่นแหล่ะ

 

“แล้วมึงไปมั้ยวะไอ้ต่อ ไอ้ต็อป มาแดกเหล้ากัน” มาเฟียเอ่ยถามเพื่อนอีกสองคนที่เดินคอตกตามกันมา

 

“เสียใจว่ะเฟียกูมีนัดกับสาวแล้วเว้ย ไว้วันหลังแล้วกัน มึงไม่ได้บอกกูล่วงหน้า แบบว่าคนมันฮอตต้องจัดคิวจัดตาราง...”

 

“ถุย...คนมันฮอต อย่าพูดให้กูหมั่นไส้เลยว่ะต็อป มึงมันมั่ว ไอ้ชั่ว...” เป็นต่อเอ่ยปากด่าสต็อปเพื่อนสนิทที่นิสัยดูต่างกันสุดคั่ว มาเฟียพยักหน้ารับอย่างเห็นด้วยทันที

 

“กูเห็นด้วยกับไอ้ต่อ มึงมันมั่ว...”

 

“แหมๆ รุมกูกันใหญ่เลยนะครับ ใครเค้าจะรักเดียวใจเดียวเสียวกับไอ้หยีคนเดียวแบบมึงวะเฟีย ส่วนไอ้นี่ก็ไร้คู่ ไร้คนรัก แล้วยังจะมาปากดีด่ากู ถุยๆ” สงครามน้ำลายบดูท่าจะไม่จบลงง่ายๆ แต่มันก็เป๋นแค่การแกล้งการหยอกล้อกันของทั้งสามคนที่ชอบจิกกัดกันเองตามประสาเพื่อนสนิท

 

“พอๆ พูดจาแสลงหูกูมากต็อป กูเองก็ไปไม่ได้ว่ะเฟีย ทีหลังบอกล่วงหน้านะมึง วันนี้ทัวร์ลงที่บ้านเสบียงกูต้องไปช่วย คราวหน้ากูไม่พลาดเว้ย...ไปนะมึง” เป็นต่อบอกลาพร้อมกับลากสต็อปเดินจากไปด้วย ทิ้งให้มาเฟียยืนรออยู่คนเดียว

 

“ว่าแต่ว่ามันจะมาเมื่อไหร่ล่ะเนี่ย” มาเฟียมองดูเวลาและมองไปรอบๆไม่ยักจะเห็นยาหยีของมาเฟีย ปกติจะมายืนนิ่งๆ หรือนั่งหล่อๆ ให้สาวๆ นิเทศใจสั่นหวั่นไหว แต่วันนี้ไม่ยักเห็นหน้าทั้งตัวมันเองและเพื่อนซี้ทั้งสองของมัน

 

ขณะที่รอคอยสุดที่รักมารับนั้น มือถือของนายมาเฟียก็ดังขึ้นจนเจ้าตัวสะดุ้ง เป็นจังหวะเดียวกับที่ดานี่ตั้งท่าจะเดินเข้ามาหา มาเฟียขี้เกียจจะคุยเลยคว้ามือถือขึ้นมากดรับสายแล้วเดินเลี่ยงออกมาอีกทาง

 

“เรียนเสร็จแล้วนะ ว่าแต่มึงอยู่ไหนล่ะเนี่ย เสียงดังเชียว” มาเฟียได้ยินเสียงกีต้าร์กับเสียงเพลงดังลอดเข้ามา

 

“อยู่ที่คณะ มาหาหน่อยดิ ให้เวลาไม่เกินสิบนาที ถ้ามึงยังไม่รีบมากูแอบมีชู้นะเว้ย” แล้วมันก็วางไป หยีมาอารมณ์ไหนไม่รู้ แต่ที่รู้คือมาเฟียกำลังเอ๋อ ร้อยวันพันปีแม่งไม่เคยให้ไปหาที่คณะหรอก มันบอกว่าเด็กคณะมันจ้องจะซิวตนเองอยู่

 

แล้วไหงวันนี้ให้ไปหาวะ

 

 

เมื่อวางสายจากมาเฟีย หยีก็เดินกลับเข้ามาร่วมวงกับเพื่อนๆ วันนี้วันชิล เหมือนเป็นวันปลดปล่อยหลังจากที่เรียนกันมาทั้งสัปดาห์ หยีเดินเข้ามานั่งข้างๆ แบงค์ที่กำลังเกากีต้าร์ร้องเพลงจีบสาวไปตามเรื่องตามราวของมัน สาวๆ ที่เดินผ่านไปมาก็ยิ้มน้อยยิ้มใหญ่หลงใหลกับเสียงเพลงและหน้าหล่อของไอ้บ้าม่อนี่

 

“เมื่อยว่ะ ใครจะเล่นป่ะ กูขอพักมือก่อน” แบงค์ร้องจบเพลงแล้วส่งกีต้าร์มาให้เพื่อรอคนรับ หยียิ้มน้อยๆ แล้วรับมาถือเอาไว้ เรียกความสนใจของเพื่อนๆ รอบข้างทันที เพราะปกติแล้วหยีจะไม่ค่อยอะไรมากมายเท่าไหร่ นานๆ จะโชว์อะไรแบบนี้ซักที

 

“นึกครึ้มอะไรของมึงวะ” ไม้เอ่ยถามอย่างสนใจ

 

“ก็แค่อยากเล่น หรือไม่ได้ นี่มึงหวงกูหรอวะ” หยีเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงกวนๆ แบงค์กับไม้ส่ายหน้าน้อยๆ แล้วมองดูเพื่อนหยีที่วันนี้ดูอารมณ์ดีมาทั้งวัน

 

“แม่งแอบมีอะไรดีๆ รึเปล่าวะ อารมณ์ดียิ้มทั้งวัน แอบกิ๊กสาวที่ไหนแล้วไม่บอกรึเปล่าวะมึง” แบงค์กับไม้แอบหันมาถามกัน แต่เสียงไม่ได้เบาเลยซักนิด คนที่ถูกนินทาได้ยินเต็มสองรูหู แต่ก็ขี้เกียจจะพูดอะไรให้มันมากมาย

 

ชายหนุ่มมองดูเวลา จากคณะนิเทศมาถึงสินกำใช้เวลาไม่เกินสิบนาที ขาสั้นๆ แบบมาเฟียก็น่าจะกินเวลาประมาณนั้น หยีเลยเล่นเพลงชิลๆ เน้นจังหวะสนุกสนานสร้างบรรยากาศให้ดูครื้นเครงก่อนซักหนึ่งเพลง จะได้ไม่เป็นที่สงสัยซักเท่าไหร่

 

“เฮ้ย!! วันนี้แม่งอารมณ์ดีเว่อร์ ยิ้มจนสาวละลายลงไปกองบนเตียงกันเป็นแถบ มึงจะเรียกเรตติ้งทำอะไรไอ้หยี แค่นี้ก็โซฮอตมากพอแล้ว” ไม้แกล้งทำเสียงเคืองๆ ใส่ หยีหัวเราะในลำคอไม่ได้ต่อความอะไร ปล่อยเพื่อนรักเห่าหอนไปอย่างนั้นนั่นแหล่ะ

 

ชายหนุ่มมองไปยังเส้นทางข้างหน้า เห็นร่างที่แสนคุ้นตาเดินดุ่มๆ เข้ามาในรัศมีการมองเห็น หยีก้มหน้าลงยิ้มกับตัวเองแล้วเริ่มต้นเล่นเพลงใหม่ เพลงที่ตั้งใจอยากจะสื่อความหมายบางอย่างออกมา

 

 

-ถามนิดนะ ถ้าฉันรักเพื่อนผิดไหม มีคำถามมากมาย
ที่อยากถามเธอ เก็บเอาไว้ แต่ฉันก็เก็บไม่ไหว
ถามเธอเองไม่ได้ จึงใช้เพลงนี้มาถามเธอ-

 

เสียงเพลงดังขึ้นมาอย่างสื่อความหมาย แบงค์กับไม้หันมามองหน้ากันแล้วหันมาส่งสายตาจับผิดไปยังหนุ่มสุดหล่อที่นั่งเกากีต้าร์ร้องเพลงอย่างสบายอารมณ์ แค่เพลงเริ่มต้นขึ้นมา ทั้งแบงค์ทั้งไม้ก็คิดไปในทิศทางเดียวกันทันที

 

-เธอมองกันอย่างไร อยากถามหัวใจเธอบ้างสักหน่อย
ที่ฉันนั้นคอยห่วงเธอ เธอรู้หรือเปล่า
เรายังเป็นเพื่อนรัก แต่ฉันรักเธอเป็นเรื่องเป็นราว
รักฉันบ้างหรือเปล่า แค่อยากจะถามใจ-

 

หยีทอดสายตามองไปยังคนคุ้นเคยที่คาดว่าน่าจะเดินเข้ามาในรัศมีที่พอจะได้ยินเสียงเพลง มาเฟียยืนนิ่งอยู่อย่างนั้นด้วยความรู้สึกที่มากล้น เสียงเพลงที่คลอมากับเสียงกีต้าร์มันหอบเอาความหมายที่ซ่อนอยู่ลอยมาให้ สายตาที่มองประสานกันอยู่นั้นทำเอามาเฟียร้อนที่ใบหน้าขึ้นมาทันที

 

-ถามนิดนะ ถ้าฉันรักเธอผิดไหม
ก็รู้ว่าเธอมีใครข้างในหัวใจ เพลง เพลงนี้ ถ้าเธอฟังจบลงไป
ถ้าแม้ว่าไม่มีใจ ก็ขอเรายังเป็นเพื่อนกัน-

 

“นี่ถ้าไปเฟียมันอยู่ที่นี่ด้วย กูจะคิดว่าไอ้หยีมันร้องเพลงจีบไอ้เฟีย” แบงค์หันมากระซิบบอกกับไม้ ซึ่งไม้เองก็พยักหน้าระรัวอย่างเห็นด้วยเป็นที่สุด เพราะทั้งสองคนต่างก็สงสัยในความสัมพันธ์ที่ดูซ่อนเร้นของทั้งหยีและมาเฟีย

 

-ถามนิดนะ ถ้าฉันรักเพื่อนผิดไหม มีคำถามมากมาย
ที่อยากถามเธอ เก็บเอาไว้ แต่ฉันก็เก็บไม่ไหว
ถามเธอเองไม่ได้ จึงใช้เพลงนี้มาถามเธอ-

 

“โอ๊ย!! เพลงอย่างสื่อเหอะมึง แม่งอินกับเพลงหรือว่าอะไรวะ ทำไมกูรู้สึกได้ถึงบางสิ่งบางอย่างที่ลอยอยู่รอบๆ ตัวมัน” ไม้ทำท่าขนลุกขนพอง แต่ก็ปฏิเสธไม่ได้ว่าหยีมันร้องเพลงเพราะมากจริงๆ และใช่ว่ามันจะร้องเพลงโชว์บ่อยนะ นานๆ ที่เจ้าตัวถึงจะโชว์ซักที

 

“หรือว่ามันแอบชอบมึง” แบงค์หันมามองหน้าไม้ ต่างคนต่างนิ่งชะงักแล้วทำท่าขนลุกใส่กันทันที

 

 

-เธอมองกันอย่างไร อยากถามหัวใจเธอบ้างสักหน่อย
ที่ฉันนั้นคอยห่วงเธอ เธอรู้หรือเปล่า
เรายังเป็นเพื่อนรัก แต่ฉันรักเธอเป็นเรื่องเป็นราว
รักฉันบ้างหรือเปล่า แค่อยากจะถามใจ-

 

สายตาของหยีที่ทอดมองไปยังมาเฟียนั้น ทำเอาคนที่ถูกมองรู้สึกใจสั่นและหวั่นไว บวกกับเพลงที่มีความหมาย เพลงที่เป็นมากกว่าเพลง เพลงที่หยีและมาเฟียรู้ดีว่ามันมีอะไรซ่อนเอาไว้มากมายมากกว่านั้น

 

-ถามนิดนะ ถ้าฉันรักเธอผิดไหม ก็รู้ว่าเธอมีใครข้างในหัวใจ
เพลง เพลงนี้ ถ้าเธอฟังจบลงไป
ถ้าแม้ว่าไม่มีใจ ก็ขอเรายังเป็นเพื่อนกัน-

 

“วี้ววววว” เสียงโห่ร้องดังขึ้นมาเมื่อหยีวางกีต้าร์เป็นอันว่าจบสิ้นการโชว์เพลงแล้ว ชายหนุ่มก้มหน้าลงและยิ้มเล็กน้อย สีหน้าของมาเฟียนั้นเต็มไปด้วยความตื้นตันใจ ชายหนุ่มอยากให้มาเฟียรู้สึกว่าตนเองนั้นทำอะไรที่พิเศษให้บ้าง อาจจะไม่มากมาย แต่ทั้งสองคนรับรู้อยู่ในใจว่ามันมีความหมายมากแค่ไหน

 

เพราะความสัมพันธ์ที่ยังไม่เป็นที่เปิดเผย เลยทำให้ต้องแสดงความรู้สึกต่อกันในฐานะเพื่อนตลอดเวลา หยีอยากให้มาเฟียได้มีความทรงจำที่พิเศษในช่วงเวลาที่อยู่มหาลัยบ้างก็เท่านั้น

 

“มึงอย่าบอกนะว่าแอบชอบกูอยู่” แบงค์แกล้งยกมือขึ้นกอดตัวเองแล้วทำหน้าตาแบบเขินอายจนหยีอดไม่ได้ที่จะยกตีนขึ้นมาถีบแบงค์จนเซแถ่ดๆ

 

“ห้ะ!! ยาหยีมึงแอบชอบไอ้แบงค์หรอ?” มาเฟียแกล้งทำหน้าตื่น ทำเสียงตกอกตกใจเหมือนเพิ่งมาได้ยินบทสนทนา ทั้งๆที่มาถึงนี้ตั้งนานแล้ว แต่ดูเหมือนทุกสายตาจะมองไปยังจุดเด่นที่น่าสนใจแบบหยีเกือบทั้งหมด

 

“หึงหรอครับมาเฟีย มึงหึงหรอครับ กูยอมให้มึงเป็นเมียหลวง แล้วกูเป็นเมียน้อยก็ได้” แบงค์กอดคอมาเฟียแล้วล็อคคอแน่น จนมาเฟียต้องกระทุ้งที่ท้องของแบงค์แรงๆ หนึ่งที มันถึงยอมปล่อยออก

 

“ไอ้หยี เมียมึงซาดิสต์” แบงค์กระโดดขึ้นไปนั่งบนโต๊ะแล้วเกากีต้าร์แหกปากร้องเพลงแซวสาวต่อ

 

“เมื่อกี้ไอ้หยีมันร้องเพลงเว้ย สาวๆ มองตรึม” ไม้หันมาบอกเล่าให้มาเฟียฟัง มาเฟียแกล้งทำสีหน้าตื่นเต้น แต่เอาจริงๆ ตอนนี้มาเฟียก็ทั้งตื่นเต้น ทั้งเขินอายตีกันมั่วไปหมดแล้ว

 

“เออ แล้วเพลงแม่งโคตรสื่อความหมายอ่ะ ถ้ามึงอยู่ด้วยกูจะคิดว่าไอ้หยีมันร้องเพลงจีบมึง...เรายังเป็นเพื่อนรัก แต่ฉันรักเธอเป็นเรื่องเป็นราว....ฮิ้ววว” แบงค์เอออห่อหมกเป็นลูกคู่ที่ดีมากจริงๆ หยีโคลงหัวไปมาอย่างไม่ใส่ใจ แต่ทว่ามาเฟียกลับรู้ดีว่าภายใต้ท่าทีเหล่านั้น มันเต็มตื้นไปด้วยความรู้สึกมากมาย

 

“โหย!! กูพลาดได้ไงเนี่ย ทีตอนอยู่บ้านกูขอให้ร้องเพลงให้ฟังไม่เคยร้องเลยนะไอ้หยี” มาเฟียแกล้งทำเป็นงอน หยีเขกหัวมาเฟียหนึ่งทีแล้วหันไปคว้าหนังสือเรียนของตนเองมาถือเอาไว้

 

“กูกลับบ้านไปเตรียมของก่อนแล้วกัน พวกมึงค่อยตามมาตอนเวลานัดนะเว้ย เผื่อกูอาจจะออกไปซื้อของกับไอ้เฟีย จะได้ไม่ต้องนั่งรอที่หน้าบ้าน ไปครับ กลับบ้านกันครับเมีย” มาเฟียถึงขั้นตาโตทันทีที่หยีเรียกตนเองแบบนั้น น้ำเสียงของเจ้าตัวดูเจ้าเล่ห์แบบทีเล่นทีจริง ไม่ได้หลุดปากพูดออกมาแบบไม่ได้ตั้งใจ ทั้งสายตา ทั้งน้ำเสียง มาเฟียสุดหล่อขอบอกว่าแม่งโคตรตั้งใจเหอะ

 

“ฮิ้ววววว เค้ายอมรับแล้วเว้ยว่าเป็นผัวเมียกัน” แบงค์โห่ร้องแบบชนิดที่ว่าถ้ามันประกาศให้คนทั้งโลกรู้ได้มันทำไปแล้ว ไอ้ไม้นี่ถึงขั้นตบเข่าฉาดอย่างถูกใจ แต่ทว่ายอดชายนายหยีก็หันมาทำหน้าตายใส่

 

“อืม ไอ้นี่อ่ะเมีย...แต่เป็นเมียฟา มาเฟียไงไอ้ควาย ฮ่าๆ” หยีหัวเราะแบบสะใจ ไม่รู้ว่าสะใจหน้าไอ้แบงค์กับไอ้ไม้ หรือสะใจที่นานๆ จะได้ปล่อยมุกกับเค้าซะที อย่าว่าแต่ไอ้แบงค์กับไอ้ไม้ที่อึ้งเลย เมียฟา มาเฟีย หรือเมียของยาหยีก็อึ้งแดกเหมือนกันครับ

 

เยอะอ่ะวันนี้ เยอะมากผัวกู กูเขินนนนนน

 

“รอดไปๆ แต่กูอยากรู้นักว่าจะรอดไปได้ซักกี่น้ำ” แบงค์พูดขึ้นมาลอยๆ ยิ้มมุมปากหน่อยๆ ทำสีหน้าประหนึ่งว่าข้านี่รู้เรื่องเด็ดๆ มา  ทำเอาไอ้ไม้หูตั้งรีบเข้าไปก้อร่อก้อติกสะบัดหางดิกๆ ถามไถ่ยกใหญ่ว่าไอ้แบงค์แม่งรู้อะไรดีๆ มา แต่อย่าหวังเลยครับว่าแบงค์จะบอกง่ายๆ

 

“เลี้ยงเหล้ากูก่อน แล้วกูจะบอก เจอกันเย็นนี้นะคะเมียหลวง เดี๋ยวเมียน้อยจะพาตัวเองไปให้ผัวสอยถึงบ้านเลยค่า ฮ่าๆ” แล้วมันก็รีบเดินหนีไปทันที โดยมีไอ้ไม้เดินตามสะกิดถามยิกๆ แม่งอยากรู้อะไรนักหนา มาถามมาเฟียครับ มาเฟียรู้ มาเฟียเห็น ฮี่ๆ

 

“อี๋ กูขนลุกไอ้แบงค์ว่ะ” มาเฟียทำท่าทางขนลุกขนพอง หยีเหล่ตามามองแล้วอมยิ้มน้อยๆ ก่อนที่จะดันหลังมาเฟียให้เดินกลับไปยังทิศทางเดินที่เดินมา เพราะว่าหยีจอดรถเอาไว้ที่คณะของมาเฟีย เนื่องจากเลิกเรียนแล้วต้องอัปเปหิตนเองไปรับเมียทุกวัน

 

“เออ กูก็ขนลุก ทั้งโลกนี้มีผู้ชายแค่คนเดียวที่ทำให้กูหวั่นไหวได้...รู้นะว่าใคร” มาเฟียฉีกยิ้มจนแก้มแทบจะฉีก ยิ้มกว้างอย่างอารมณ์ดี หยียกแขนขึ้นพาดบ่าแล้วเดินเคียงกับมาเฟียมาตลอดเส้นทาง

 

ระหว่างที่เดินมาด้วยกันนั้น หยีสังเกตได้ถึงสายตาของใครบางคนที่มองมายังตนเองกับมาเฟีย แต่ถ้าจะให้พูดตามตรงต้องบอกว่าสายตามันมองมาที่มาเฟียมากกว่า หยีหันไปมองสบสายตาคู่นั้น สีหน้าที่ยิ้มแย้มหุบลงทันที ชายหนุ่มเลื่อนมือลงมากอดที่เอวของมาเฟียแล้วกระชับไอ้ดื้อที่ไม่รู้เรื่องรู้ราวเลยว่า ตัวเองน่ะตกเป็นเป้าสายตาของใครต่อใครมากมาย เข้ามาอย่างหวงแหน

 

“อย่าแหยม คนนี้ของกู” หยีพูดขึ้นมาเบาๆ ทั้งๆ ที่จริงอยากจะโกนให้ลั่นๆ ให้มันไม่กล้ามามองเมียตนเองเลยด้วยซ้ำ แต่ติดที่ไอ้ดื้อเนี่ยแหล่ะ ที่มันไม่ยอมให้เปิดปากบอกคนรอบข้างถึงความสัมพันธ์ของตนเองกับมัน

 

ก็เข้าใจมันอยู่หรอกนะว่ามันอายเวลาที่ถูกล้อ ถูกจ้องมอง แต่อยากจะถามมันเหมือนกันว่าแล้วทุกวันนี้ไม่ถูกไอ้ปากหมาพวกนั้นมันล้อหรอ มันล้อจนเป็นเรื่องเคยชินไปแล้วหล่ะ ไม่เถียง ไม่ต่อปาก เดี๋ยวมันก็เปลี่ยนเรื่องไปเองนั่นแหล่ะ

 

แต่ชายหนุ่มก็ไม่ได้ใส่ใจอะไรมากมาย ถ้ามาเฟียอยากเปิดเผยเมื่อไหร่ก็เมื่อนั้นแหล่ะ

 

“หือ มึงบ่นอะไรครับยาหยี แล้วนี่กอดเอวกูทำไม กลัวกูหายหรา” มาเฟียหัวเราะร่าจนตายิบหยี หยีหันไปมองคนที่บังอาจมาแทะโลมมาเฟียทางสายตา แล้วทำท่าปาดคอเบาๆ แสยะยิ้มเล็กน้อย เท่านั้นมันก็หายจ๋อมไปแล้วหล่ะ

 

นี่แหล่ะคือเหตุผลว่าทำไมไม่มีใครกล้าเข้ามาจีบมาเฟียซักเท่าไหร่ คือเพื่อน(ที่ควบสถานะเป็นสามีไปด้วย) มันโหดฉิบหายวายชีวาน่ะสิครับ

 

“กูก็อยากกอดเมียกูโชว์บ้างอะไรบ้าง หวงตัวหรอ” ถามแบบกวนๆ แต่มาเฟียนี่หน้าแดงนำไปแล้วหล่ะ บอกแล้วว่าวันนี้ยาหยีของมาเฟียแม่งเยอะ เยอะมาก เยอะ เยอะสุด ทำเอามาเฟียเขินจนอยากจะอายม้วนไปสิบตลบจริงๆ

 

“วันนี้มึงเยอะนะหยี” มาเฟียเม้มปากน้อยๆ แก้มแดงๆ เป็นหลักฐานชั้นดีที่บอกให้รู้ว่าเจ้าตัวกำลังเขินได้ที่

 

“ก็อยากให้มึงเขินบ้างอะไรบ้าง...น่ารักดี” ชมเมียแบบไม่ต้องให้ใครมาช่วยชม เพราะหยีจะเก็บมาเฟียเอาไว้ชื่น ไว้ชม ไว้ดอม ไว้ดม เพียงคนเดียวเท่านั้น

 

“โอยยย กลับบ้านเถอะ กูอยากฟัดมึง” มาเฟียแทบรอให้ถึงบ้านไม่ไหวแล้วจริงๆ อยากจะจับคุณสามีสุดหล่อมาฟัดให้หนำใจ วันนี้หว่านเสน่ห์ใส่กูเรี่ยราดอ่ะครับสามี กูงี้เขินจนแทบจะละลายในปากมึงอยู่แล้วเนี่ย?

 

………..........

 

 

ทันทีที่กลับมาถึงบ้าน ทันทีที่เข้ามาถึงในบ้าน มาเฟียก็เดินเข้ามากอดหยีเอาไว้แล้วซุกหน้าอยู่ที่หน้าอกของหยี ถูหน้ากับอกแกร่งไปมาอย่างออดอ้อน ทำตัวน่ารักเข้าไว้หยีจะได้รักจะได้หลง ไม่ไปสนใจใครที่ไหน

 

“กูรักมึงน้า” วันนี้มาเฟียปลื้มปริ่มมากถึงมากที่สุด ตอนที่หยีโทรมาบอกว่าให้ไปหาที่คณะ บอกตามตรงว่าแปลกใจคิดว่าหยีอาจจะติดธุระหรือว่ามีอะไร ไม่คิดหรอกว่าจะมีเซอร์ไพร์สเล็กๆ จากคุณคนรัก บอกตามตรงเลยว่ามันทั้งเขิน ทั้งปลื้ม และมีความสุขมากๆ

 

“กูรักมึงมากกว่า” มาเฟียช้อนตาขึ้นมอง และเถียงอย่างไม่ยอมแพ้

 

“กูรักมึงมากกว่าดิ กูรักมึงก่อนที่มึงจะรักกูอีก” มาเฟียเป็นฝ่ายแอบรักหยีก่อน เป็นฝ่ายที่แอบรักมาตั้งแต่เรียนมอปลายด้วยกัน แต่ก็ไม่ได้พูดไม่ได้บอก ทำเหมือนว่าไม่รู้สึกอะไร ความจริงมาเฟียกลัวว่าจะเสียความเป็นเพื่อนไป

 

“ไม่สำคัญว่าใครรักใครก่อนหรอกว่ะ สำคัญที่ว่าตอนนี้กูรักมึงมากแบบกอไก่ล้านตัว” หยีก้มลงเอาหน้าผากชนกับหน้าผากของมาเฟียแล้วโขกเบาๆหนึ่งที ไอ้ดื้อของหยีทำหน้ายู่ทันที

 

“ขอกูรักมึงมากกว่าไม่ได้หรอวะ นะ นะ ให้กูรักมึงมากกว่านะ” ดูเหมือนว่าเรื่องแค่เล็กๆ น้อยๆ ก็เอามาเป็นประเด็นได้จริงๆ เวลาคนเรารักใครซักคนหนึ่งแล้ว เรื่องเล็กเรื่องน้อยมากแค่ไหน บางทีมันก็อาจจะกลายเป็นเรื่องใหญ่สำหรับเราไปเลยก็ได้

 

“อ่ะ ก็ได้ เห็นแก่ว่าเป็นมึงหรอกนะเฟีย ไม่งั้นกูไม่ยอมหรอกนะ” หยีก้มลงเอาจมูกถูไถกับปลายจมูกของมาเฟียไปมา สายตามองสบกันด้วยความรู้สึกที่เต็มตื้น ปากของทั้งคู่บรรจงจูบกันอย่างนุ่มนวล

 

“ยาหยี...กูหิวมึง” มาเฟียพูดขึ้นมาแบบตรงไปตรงมา หยีดีดหน้าผากมาเฟียหนึ่งทีไม่แรงมากนักแต่เจ้าตัวก็ลูบหน้าผากป้อยๆ

 

“กูเจ็บนะเว้ย” มาเฟียทำหน้ายุ่งเล็กน้อยแล้วเดินมานั่งจุ้มปุ้กที่โซฟา ก็แค่แกล้งพูดไปอย่างนั้นแหล่ะ เผื่อว่าหยีจะแบบยอมตามใจอะไรงี้ ยังมีเวลาอีกตั้งหลายชั่วโมงกว่าไอ้พวกนั้นมันจะมากันนี่หว่า

 

“เสี้ยนอีกแล้วนะมึง ระวังเครื่องพังแล้วกูต้องหาเครื่องใหม่มาใช้แก้ขัดนะ” มาเฟียตวัดหางตาไปมองหยีอย่างเคืองๆ แค่คิดก็ผิดแล้วครับ น่ารักๆ แบบกูเนี่ยหาที่ไหนไม่ได้แล้วนะเว้ย อย่ามาทำเป็นปากดีเลย ชิชะ

 

“เหอะ ทำเป็นพูดดีไป แค่มีคนมองกูมึงยังออกอาการจะแดกหัวเค้า อย่าคิดว่ากูไม่รู้ไม่เห็นนะเว้ย กูซุ่มหรอก” หยีมีสีหน้าที่เก้อไม่น้อย เพราะคิดว่ามาเฟียไม่ทันสังเกตเห็นหรอก ชายหนุ่มยักไหล่แบบไม่ใส่ใจอะไร แต่ก็แอบเก้ออยู่เหมือนกันที่ถูกเมียจับได้ว่าแอบหวงออกนอกหน้าแบบนั้น

 

“กูรักของกู จบนะ” หยีถอดเสื้อนักศึกษาออกแล้วโยนใส่หน้ามาเฟีย ไอ้ดื้อกอดเสื้อของหยีเอาไว้แล้วซุกหน้าลงไป กลิ่นน้ำหอมของหยี กลิ่นเหงื่ออ่อนๆ ดูเซ็กซี่ยังไงก็ไม่รู้

 

กูว้อน นอหนูล้านตัวเลย ฮือออ กูมันหื่น

 

“น้ำลายไหลแล้วมึง อย่าหื่นเกินหน้ากู” หยีส่ายหน้าน้อยๆ กับอาการของมาเฟียที่แสดงออกแบบโจ่งแจ้ง ชัดเจน ไม่มีปิดบัง มันเป็นคนชัดเจนเกินไปรึเปล่าวะ

 

“กูเป็นตัวของตัวเองกูผิดตรงไหนวะ” หยีหัวเราะน้อยๆ ไอ้คำว่าเป็นตัวของตัวเองเนี่ย หมายถึงหื่นแบบไม่มีกั๊ก หื่นแบบไม่มีหยุดเนี่ยนะ บ้าแล้วเมียกู

 

“ไม่ผิดครับไม่ผิด มาเฟียทำอะไรก็ไม่ผิด ถูกเสมอ ถูกที่สุด เพราะมาเฟียคือสุดที่รักของยาหยี” หยีเอ่ยปากยกยอมาเฟียสักหน่อย มันจะได้หายหน้าบูดเป็นตูดเป็ดแบบนั้น ดูเอาเถอะพอถูกชมแค่นี้ก็ยิ้มได้แล้ว

 

“ดานี่โทรมาหามึงมั้ย?” ความจริงมาเฟียอยากจะถามว่าโทรมาหากี่ครั้งมากกว่า เพราะคาดว่าดานี่น่าจะเริ่มต้นรุกหนักแล้วหล่ะ ก็ในเมื่อสถานะของไอ้หยีเวลาที่อยู่มหาลัยที่ทุกคนรับรู้คือโสด แต่ที่ไม่มีใครรู้คือมันซุกเมียหน้าตาน่ารักเอาไว้ซั่มยามอยู่บ้านหนึ่งคน

 

“โทรมา...ทั้งวัน” หยีรู้ดีว่ามาเฟียต้องถามต่อว่ากี่ครั้ง เลยชิงตอบซะก่อนที่ไอ้ดื้อมันจะถามขึ้นมา บอกแล้วว่าหยีรู้ใจมาเฟียที่สุดแล้ว

 

“แล้วได้รับสายรึเปล่า” มาเฟียกอดอกแล้วทำคอตั้ง มองหน้าหยีแบบพร้อมจะเอาเรื่องเป็นที่สุด หยีมองอย่างไม่ใส่ใจเพราะว่ารักมาเฟีย เลยมองข้ามความจู้จี้ของมันไปได้บ้าง

 

“มึงตั้งชื่อไว้ว่าอะไร...”

 

“ห้ามรับสาย...”

 

“นั่นแหล่ะ กูเลยไม่รับ” อื้อ แค่นี้มาเฟียก็กลับมายิ้มตามเดิมแล้ว ง่ายดีเหมือนกันเว้ย

 

“กูไม่ได้จู้จี้อะไรนะ ไม่ได้ห้ามมึงคุยกับเค้าด้วย...” มาเฟียพูดแย้งขึ้นมาเพราะกลัวว่าหยีจะมองว่าตนเองไม่ไว้ใจ ก็บอกไปแล้วว่าไว้ใจหยี แต่ไม่ไว้ใจยัยดานี่นั่นต่างหาก

 

“หรอ...” คำเดียวแต่ดูกวนตีนสุด มาเฟียจิ๊ปากอย่างหงุดหงิดแล้วทิ้งตัวนอนกอดเสื้อของหยีเอาไว้ ไม่มีใครสามารถทำแบบนี้ได้หรอก

 

“กูไม่คุยหรอกน่า กูไม่ชอบคุยกับคนที่ไม่สนิท อีกอย่างกูไม่มีเวลาเหลือให้ใครหรอก เพราะตลอดยี่สิบสี่ชั่วโมงกูคิดถึงแค่มึงคนเดียวเท่านั้น” หยีเห็นมาเฟียเอาเสื้อของตนเองขึ้นปิดหน้า คงจะเขินสินะ เห็นแบบนี้แล้วน่าแกล้งชะมัด

 

ชายหนุ่มแกล้งเดินมาหยุดที่โซฟาอย่างเบาที่สุด แล้วค่อยๆนั่งลงพร้อมกับก้มหน้ามองหน้าของมาเฟียที่เจ้าตัวเอาเสื้อปิดเอาไว้ ทางด้านมาเฟียเมื่อเห็นว่ารอบกายดูเงียบลงไปมากก็เลยค่อยๆ ดึงเสื้อที่ปิดหน้าตนเองอยู่ออก ร่างทั้งร่างสะดุ้งทันทีที่พบว่าใบหน้าหล่อเหลาอยู่ใกล้จนแทบจะจูบกันอยู่แล้ว

 

“แม่ง!! ตกใจหมด เล่นเป็นเด็กๆ ไปได้” มาเฟียหน้าแดงแป๊ดเพราะความเขิน ลองใครมาเจอสายตาของหยีที่มองจ้องราวกับว่าจะกลืนกินแล้วไม่เขิน มึงก็ตายด้านมากเกินไปแล้ว

 

“อยากมองหน้าเมีย” หยียักคิ้วน้อยๆ แล้วก็จ้องมองหน้ามาเฟียอยู่อย่างนั้น มันมองอย่างเดียวจริงๆ ครับ ภาพจินตนาการของมาเฟียที่กำลังคิดว่าเดี๋ยวมันก็คร่อม เดี๋ยวมันก็โยก เดี๋ยวมันก็จูบ หายวับไปกับตา ก็พี่แกเล่นจ้องอยู่อย่างเดียว ทำให้เสียวแล้วก็จากไปตามเคย

 

“ลุกขึ้นมาเตรียมของครับเฟีย เดี๋ยวไอ้พวกนั้นมามากันแล้วครับ อย่าคิดแต่เรื่องลามกต่ำกว่าสะดือครับ...”

 

“เหนือสะดือกูก็คิดเหอะ” มาเฟียดีดตัวลุกขึ้นจากโซฟาแล้วเดินหายเข้าไปในห้อง ไม่นานก็ออกมาพร้อมกับเสื้อกล้ามสีดำ กางเกงขาสั้นสีขาว เตรียมพร้อมสำหรับการเตรียมกับแกล้มในค่ำคืนนี้

 

..........

 

 

 

สองแรงแข็งขันช่วยกันทำนั่น หั่นนี่ เตรียมเสื้อเตรียมแก้วเตรียมอุปกรณ์เสริมเพื่อเพิ่มความมึนเมา เป็นธรรมเนียมว่าถ้าไปกินที่บ้านใคร (ซึ่งส่วนใหญ่ไม่พ้นบ้านของหยี) เจ้าบ้านไม่ต้องออกค่าเหล้า คนที่มาร่วมวงต้องหิ้วมา ใครจะเอาอะไรมาต้องตกลงกันเอาเอง

 

“หยีคร้าบบบบ เฟียหิวน้ำ” มาเฟียกำลังแกะกุ้ง มือทั้งสองข้างจึงเลอะ เจ้าตัวเลยออดอ้อนคนรักด้วยน้ำเสียงน่ารักๆ ที่ทำให้หยีแกล้งเมินไม่ได้

 

“อ่ะ” สั้นๆ ง่ายๆ หลอดยาวๆ ก็มาจ่อปากของมาเฟียทันที บางทีการเป็นเพื่อนกันมาก่อนที่จะเปลี่ยนมาเป็นแฟน มันก็ไม่ได้เลวร้ายหรอกนะ เพราะว่าต่างคนต่างรู้จักนิสัยใจคอกันหมดแล้ว ไม่ต้องมานั่งแอ๊บ นั่งสร้างภาพให้ดูดีอะไร

 

“มึงแกะกุ้งหรือทำวิจัยว่ะเฟีย นานมากเกินไปแล้ว” หยีมองด้วยสายตาเหยียดๆ มาเฟียแลบลิ้นใส่ มีคนช่วยไม่ชอบนะไอ้นี่ สงสัยอยากมีเมียแบบนั่งแดกนอนแดกมั้ง

 

“มึงก็ทำอย่างอื่นไปสิวะ...”

 

“เสร็จหมดแล้วเหอะ รอกุ้งของมึงเนี่ย จะเอามาลวกไว้ทำยำทะเล” หยีส่ายหน้าไปมาแบบระอา มาเฟียทำยู่ปากแล้วจิ๊จ๊ะอย่างขัดใจ คนรึอุตส่าห์อยากจะช่วย แต่ไหงกลับกลายเป็นว่าทำให้งานมันช้าวะ

 

“เบื่อกูรึเปล่าวะ” มาเฟียถอนหายใจน้อยๆ กลัวว่าหยีจะเบื่อ กลัวว่าจะหมดรัก กลัวไปหมดจริงๆนะ ช่วงนี้อยู่ในอารมณ์อ่อนไหวง่ายด้วย

 

“คิดมากอะไรของมึงอีกล่ะเนี่ย ไปล้างมือไปเดี๋ยวกูทำเอง” หยียีผมมาเฟียเบาๆ แล้วส่งยิ้มให้ มาเฟียถอนหายใจน้อยๆ แล้วเดินไปล้างไม้ล้างมือ ก่อนที่จะมายืนซ้อนด้านหลังของหยี สวมกอดจากทางด้านหลังแล้วซุกหน้าลงบนแผ่นหลังกว้างอย่างอ้อนๆ

 

“อย่าเบื่อกูนะ อย่าทิ้งกูนะ มึงก็รู้ว่ากูไม่มีใคร...”

 

“มึงมีกู รู้ไว้แค่นี้ก็พอแล้ว” หยีแกล้งเงยหน้าขึ้นเพื่อให้หัวโขกมาเฟียที่ยืนกอดทางด้านหลังเบาๆ หยีรู้ดีว่ามาเฟียเป็นคนที่อ่อนไหวมากแค่ไหน มาเฟียนิสัยเหมือนผู้หญิงตรงที่คิดมาก หวาดระแวง และค่อนข้างเอาแต่ใจ แต่มันก็ไม่ได้น่ารำคาญอะไร เพราะมันน่ารัก และเพราะรักมันมากเลยยอมตามใจในสิ่งที่ตามใจได้

 

“อื้อ กูรู้ และกูจะมีแค่มึงตลอดไปเลยนะ” หยีอยากจะหันมากอดมาเฟียให้แน่นๆ ช่วงนี้มันอาจจะเครียดเรื่องเรียน อาจจะหงุดหงิดที่มีคนเข้ามายุ่งวุ่นวายกับตนเอง เลยออกอาการมากไปหน่อยก็เท่านั้น

 

“กอดกูแน่นๆ กว่านี้ดิ ให้แน่นๆเหมือนที่กูกอดมึง มือกูไม่ว่างว่ะ” หยียิ้มน้อยๆเมื่อมาเฟียกระชับอ้อมกอดแนบแน่น เอาจริงๆ ชอบที่มันร่าเริงมากกว่า แต่คนเราคงไม่ได้ร่าเริงตลอดยี่สิบสี่ชั่วโมงหรอก มันก็ต้องมีเรื่องอื่นให้คิดกันบ้าง

 

“รักนะ รักหยีนะ มาเฟียรักยาหยีนะครับ รักที่สุดเลย” ถ้าคำบอกรักของมาเฟียสามารถเปลี่ยนเป็นเงินได้ ตอนนี้คงมีเงินกองอยู่ท่วมบ้าน เพราะมาเฟียชอบบอกรักเพื่อเน้นย้ำให้หยีรู้ว่ารักมากแค่ไหน และมาเฟียก็ชอบฟังคำบอกรักจากปากของหยี เพื่อที่จะได้มั่นใจว่าหยีรักตนเองมากแค่ไหน

 

“ครับ หยีก็รักเฟียที่สุด” บอกรักกันไปมา มันเป็นเรื่องธรรมดาของคนทั้งคู่ไปแล้วหล่ะ

 

.........

 

 

 

เมื่อใกล้ถึงเวลาที่นัดกันเอาไว้ คนแรกที่โผล่มาถึงพร้อมกับเหล้าและโซดาคือไอ้แบงค์ มันหอบหิ้วมาชนิดที่ว่านั่งอาบนอนอาบกันได้เลยทีเดียว มาถึงมันก็ลากเจ้าของบ้านออกไปช่วยกันขนของเข้าบ้าน

 

“กว่าจะโผล่ออกมาได้ เอากันอยู่รึไงวะ” ไอ้แบงค์บ่นเล็กน้อย แต่ดูเหมือนว่าเจ้าของบ้านทั้งสองจะหันมามองหน้ากันอย่างเก้อๆ แล้วยิ้มน้อยๆ แบบที่รู้กัน

 

“เออ เอากันอยู่ เนี่ยขาแทบลากจนเดินไม่อยากจะไหว งั้นกูไม่ช่วยขนของนะเมียน้อย ให้ผัวเราไปขนก็แล้วกัน” มาเฟียรับมุกแล้วทิ้งตัวนั่งลงบนม้านั่ง หยีหันมาชี้หน้าคาดโทษมาเฟีย ที่เนียนเอาเรื่องจริงมาพูดเล่นแบบนี้

 

“ผัวขา เมียหลวงโดนไปกี่ดอกคะนั่น ของเมียน้อยขอมากกว่าสองดอกนะคะ อี๋ กูขนลุกตัวเองว่ะ” เล่นเองแขยงเองซะงั้น มาเฟียหัวเราะก๊ากอย่างชอบใจกับท่าทางสะดิ้งจนน่าถีบของไอ้แบงค์

 

“กูก็ขนลุกเหอะ อย่าทำแบบนี้อีกนะคะเมียน้อย เดี๋ยวผัวจะถีบให้หน้าคว่ำลงไปนอนกองที่พื้น” หยีส่ายหน้าไปมาอย่างระอา ไอ้แบงค์เองก็คงระอาตัวเองเหมือนกันนั่นแหล่ะ

 

“นี่ยังไม่มีใครมาอีกหรอวะ ไอ้ไม้แม่งแอบไปสีสาวก่อนมาเมารึเปล่าเนี่ย บอกกูว่าออกจากบ้านแล้ว แล้วไหงแม่งยังมาไม่ถึง” แบงค์บ่นเล็กน้อย สายตามองเลยไปยังรถที่จอดเทียบหน้าบ้านอีกคัน กับคนที่เพิ่งลงมาใหม่ หน้าหล่อๆ ของแบงค์ก็เบ้ปากทันที

 

“ไอ้เฟีย เปิดประตูบ้านให้กูหน่อย” ไอ้โฟนส่งเสียงเรียกเพราะมือของมันหอบหิ้วเบียร์มาเป็นลัง ไม่สามารถเปิดประตูเหล็กได้

 

“แบงค์ มึงไปเปิดประตูให้ไอ้โฟนกับไอ้จั่นหน่อยดิ” เมียหลวงเอ่ยปากตะโกนบอกไอ้แบงค์ที่อยู่ใกล้ประตูที่สุด แอบแปลกใจเล็กน้อยว่าทำไมไอ้โฟนมันไม่เรียกให้ไอ้แบงค์มาเปิดประตูให้วะ ก็อยู่ใกล้แบบนั้น

 

“ไม่ว่าง...”

 

“อย่ามาลีลา กูสั่งนะ กูสั่ง” มาเฟียเน้นย้ำว่าสั่ง ซึ่งแบงค์ต้องทำตามอย่างเลี่ยงไม่ได้ ก็ไม่รู้เหมือนกันว่าทำไมทุกคนถึงต้องตามใจมาเฟียด้วย ถ้ามันบอกว่าสั่งก็คือต้องทำตาม ไม่อย่างนั้นแม่งง้องแง้งน่ารำคาญ ทุกคนเลยตัดความรำคาญทำตามที่มันสั่งซะให้จบ

 

แบงค์วางของแล้วเดินฟึดฟัดอย่างหงุดหงิดไปเปิดประตูให้ มาเฟียมองตามไปอย่างไม่ค่อยเข้าใจเท่าไหร่ว่าทำไมแบงค์ไม่ค่อยถูกชะตากับโฟน จะว่าเพราะไอ้โฟนมันปากหมาก็ไม่น่าจะใช่ เพราะไอ้แบงค์กับไอ้โฟนแม่งก็ปากหมาพอๆ กัน

 

หรือเพราะว่ามันปากหมาเหมือนกัน เลยไม่ค่อยลงรอยกันวะ

 

“อ้าว มึงก็อยู่ที่นี่ด้วยหรอวะ ทำไมกูไม่เห็น” ไอ้โฟนทำหน้าตาได้กวนตีนเป็นอย่างมาก มากจนน่าเอาตีนไปถีบหน้ามัน แต่ติดว่ามันหล่อ พ่อมันรวย เลยไม่อยากจะมีเรื่องกับมันเท่าไหร่

 

“มึงตาต่ำไง” แบงค์ดึงประตูปิดแล้วหันหลังกลับมา ชนเข้ากับโฟนที่ยังยืนนิ่งไม่ขยับไปไหนอย่างจัง

 

“อืม กูก็คงตาต่ำจริงนั่นแหล่ะ ไม่อย่างนั้นก็กูคงไม่มาชอบ...”

 

“หุบปากมึงไปเลย” แบงค์ยกมือขึ้นปิดปากของโฟนแล้วจ้องมองอย่างไม่สบอารมณ์ ก่อนที่จะเดินปึงปังกลับมา ใบหน้าของไอ้โฟนมีรอยยิ้มเจ้าเล่ห์แอบแฝงอยู่

 

ฮู่วววว กูพลาดอะไรไปครับ ท่านเฟียคนนี้พลาดอะไรไป อย่างนี้ต้องมอมเหล้าแล้วสาวไส้พวกแม่งให้หมด ฮี่ๆ

 

“หน้าตามึงดูเลวมากรู้ตัวเปล่าวะเฟีย” จั่นเดินเข้ามาข้างๆ มาเฟียแล้วล้วงมันฝรั่งที่เฟียถืออยู่ขึ้นมากิน มาเฟียเกือบหลุดปากถามออกไป แต่ไม่ได้ เรื่องแบบนี้ต้องสืบเอาเอง เพื่อความตื่นเต้นในอารมณ์ ฮี่ๆ

 

“กูก็เห็นว่าหน้าตามันดูเลวมานานแล้วนี่หว่า หึ” โฟนจัดการแช่เบียร์ลงในกล่องที่อัดแน่นไปด้วยน้ำแข็ง มันบอกว่าแบบนี้เย็นสะใจมากกว่าแช่ตู้เย็น

 

“หยีคร้าบ ไอ้สองตัวนี้มันว่าเฟียว่าหน้าตาดูเลวอ่ะ หยีต้องจัดการให้เฟียนะ” ตอแหลตะโกนฟ้องผัวกูเลย อยากเจอไอ้ดุมันตื้บหรอครับ กล้ามาว่าไอ้ดื้อของมันแบบนี้น่ะ

 

“มึงสองตัวกล้ามากนะ...กล้าเอาความจริงมาพูดได้ไง ฮ่าๆ” ทำเหมือนจะปกป้องนะ แต่เอาจริงๆ คือซ้ำเติมกันชัดๆ มาเฟียจิ๊จะอย่างขัดใจ ก่อนที่จะลุกขึ้นไปหมายจะไปช่วยไอ้แบงค์มันแช่โซดา แต่ช้าครับ มาเฟียคนนี้ช้ากว่าไอ้โฟนไปสองก้าว

 

“อย่ามาใกล้กู กูรำคาญ” แบงค์ขยับออกห่างแล้วกระแทกขวดโซดาลงในกล่อง อู้ว คิดว่าขวดแม่งจะแตกแล้วนะนั่น โซดายี่ห้อนี้ขวดหนาใช้ได้

 

“กูไม่ได้อยากมาใกล้มึงนักหรอก กูจะแช่เบียร์ อย่าหลงตัวเอง” เท่านั้นแหล่ะไอ้แบงค์ก็วางขวดโซดาแล้วเดินหนีไปทำอย่างอื่นต่อ ไม่จบครับ ยังไม่จบ ไอ้โฟนแม่งเดินตามไปป่วนทุกที่ที่ไอ้แบงค์แม่งเดินไป

 

เก็ทล่ะ กูเริ่มเก็ทละครับ งานนี้มาเฟียเก็ทแล้วจริงๆ

 

“ไอ้ไม้แม่งหลงทางรึเปล่าวะ มันก็เคยมาบ้านกูนี่หว่า แล้วทำไมป่านนี้มันยังมาไม่ถึง...”

 

“กูมาแล้วคร้าบบบบ” เสียงโหวกเหวกของไอ้ไม้ดังขึ้นมา ทำให้หยีที่กำลังถามหันไปมอง และทุกสายตาก็มองเลยไปทางด้านหลังของไอ้ไม้ที่มีหนุ่มน้อยหน้าตาน่ารักปากแดงๆ ยืนอยู่ ทุกคนคุ้นหน้ากับเด็กคนนี้ดี เพราะเด็กนี่คือน้องรหัสของไอ้คุณยาหยีนั่นเอง

 

“มึงไปเอาตัวน้องกูมาจากไหนล่ะเนี่ย” หยีเอ่ยถามอย่างขำๆ กะเอาไว้แล้วเชียวว่าที่ไอ้ไม่มันมาช้าแบบนี้ ต้องแอบไปสอยน้องรหัสตนเองมาด้วย

 

“เพื่อนพี่หยีบังคับโน่มาอ่ะ” น้องรหัสของหยีชื่อว่า ดีโน่ เป็นที่หวงแหนของบรรดาพี่ๆ และเดอะแก๊งมาก เพราะน้องมันน่ารัก น่าฟัด น่าจับกอดมาก ทุกคนลงความเห็นว่าดีโน่เป็นสาวน้อยมากกว่าหนุ่มน้อย และวันๆ ก็มีบุรุษเพศจ้องจะมาสอยไปกินมากกว่าสตรีเพศซะอีก

 

“เดี๋ยวนะ ได้ข่าวว่ากูเปิดประตูห้องออกมาก็เจอไอ้เด็กนี่ยืนยิ้มอยู่หน้าห้องแล้วขอตามมาด้วยไม่ใช่หรอวะ” ไม้ทำหน้างงๆ ใส่ดีโน่ เจ้าตัวแลบลิ้นใส่แล้วซุกอยู่ทางด้านหลังของพี่รหัสผ้ที่แสนใจดี

 

“ไอ้ไม้ มึงเยอะไปแล้ว ใส่ร้ายน้องกู” ปากก็ด่าเพื่อน แต่หยีเดินไปเขกหัวดีโน่เบาๆ รายนี้ร้ายไม่ใช่เล่นหรอก แต่เพราะน่ารักไงพี่ๆ เลยยอมลงให้ โดยเฉพาะไอ้ไม้ที่ต้องยอมให้น้องมันแบบไม่กล้าหือเลย  ส่วนดีโน่ก็โวยวายน้อยๆ แล้ววิ่งร่าเข้ามาหามาเฟียทันที

 

ไม่อยากจะบอกหรอกว่าผีเห็นผีนะเว้ย คนแบบเดียวกันมองกันออกครับ แต่ไม่บอกใครเท่านั้นเอง

 

มาเฟียไม่ได้จำกัดความว่าตัวเองเป็นเกย์ เพราะมาเฟียไม่ได้ชอบผู้ชายทุกคนที่เข้ามาจีบ ไม่ได้สนใจผู้ชายทุกคนที่มาข้องเกี่ยว ออกจะขยะแขยงด้วยซ้ำ มีแค่หยีคนเดียวเท่านั้นที่ทำให้มาเฟียหวั่นไหวและรักได้

 

แต่สำหรับดีโน่ผู้น่ารักนั้น รายนี้ไม่ต้องจำกัดความหรอก เพราะเจ้าตัวเค้ายอมรับว่าเค้าเป็นเกย์สาวที่ชอบผู้ชาย เคยคบกับผู้ชายมาแล้ว และเลิกกันไปเรียบร้อย เพราะแม่งหวังฟัน พอไม่ให้ฟันมันก็ชิ่งไปเลย

 

“พี่เฟีย คิดถึง” มาถึงแม่งก็ฟัดกันจนคนที่พาดีโน่มามองอย่าอิจฉา มาเฟียยักคิ้วให้อย่างจงใจกวนประสาท แบบกูเหนือกว่ามึงอ่ะเข้าใจป่ะ

 

“มาๆ มากอดแน่นๆ ซักทีสองทีให้คนแถวนี้อิจฉากันไปข้าง” ไม่รู้ว่าคนแถวนี้ที่มาเฟียหมายถึงคือใคร แต่ที่แน่ๆ ไม่มีทางใช่หยี เพราะในสายตาของหยีนั้น เหมือนพี่สาวน้องสาวเค้ากำลังกอดรัดฟัดเหวี่ยงกันมากกว่า

 

มาเฟียไม่ได้สาวแตกแบบพวกเกย์สาวหรอกนะ ก็เด็กผู้ชายห่ามๆ ธรรมดานี่แหล่ะ แต่มันจะติดขี้อ้อนเพราะเป็นคนที่ชอบให้คนมารัก อ้อนแบบน่ารักๆ จนคนถูกอ้อนละเลยไม่ได้เลยหล่ะ

 

ส่วนดีโน่ออกแนวสาวน้อยน่ารัก ในคราบเด็กผู้ชาย ไม่ได้ลุกกขึ้นมานั่งแต่งหน้าทาตาทาปาก เพราะปากของเจ้าตัวก็แดงเด่นเป็นธรรมชาติอยู่แล้ว

 

“เออ เอาเข้าไป คู่นั้นก็ฟัดกันเอง ไอ้คู่นี้ก็เอาแต่กวนตีนกันอยู่ได้ ประสาทจะแดก” หยีส่ายหน้าไปมาอย่างระอา มองดูมาเฟียกับดีโน่ที่ยังกอดรัดพากันกลิ้งไปกลิ้งมาเรียกบนพื้น หันไปอีกมุมก็เห็นไอ้แบงค์กับไอ้โฟนแทบจะกินเลือดกินเนื้อกัน แต่ก็ไม่เห็นจะยืนห่างกันเลย

 

พักเรื่องวุ่นๆ แล้วเรามาลุ้นกันดีกว่าว่าคนเมาจะเผาอะไรบ้าง

 

………...........

 

 

 

 

 

 

~วงเหล้ามีเรื่องเล่ามากมายยยยยยยยย~

 

เสียงเพลงของพี่แอ๊ดดังคลอขึ้นมากับเสียงเคาะขวด เสียงชนแก้ว เสียงพูดคุยสัพเพเหระ ไม่รู้ว่าต่างคนต่างหาเรื่องมาคุย มาฮา มาเม้าอะไรกันได้มากมายขนาดนี้ ก็อย่างที่เพลงร้องนั่นแหล่ะครับ วงเหล้าแม่งมีเรื่องเล่ามากมายจริงๆ

 

และตอนนี้นายมาเฟียสุดหล่อก็ปฏิบัติการมอมเหล้าเพื่อนโฟนสุดที่รัก เพราะความค้างคาใจกับความผิดปกติที่เกิดขึ้นระหว่างเพื่อนโฟนกับเพื่อนแบงค์ ที่ไม่รู้ว่าแม่งแอบมีซัมติงอะไรกันรึเปล่า

 

“เอ้า...ชนแก้วววววว” มาเฟียชงเหล้าส่งให้โฟนแบบไม่มีหยุดหย่อน ไอ้บ้านี่ก็กระดกเอากระดกเอา ราวกับว่าไอ้น้ำสีอำพันในแก้วมันเป็นน้ำเปล่าก็ไม่ปาน

 

“อ้ายเฟียยยยยย มึงว่าคนแบบกูเนี่ย คนแบบกู...จะรักใครเป็นม้ายยยยวะ” ไอ้โฟนถามขึ้นมาเสียงอ้อแอ้แบบคนเมา มาเฟียอยากจะบอกมันเหลือเกินว่ารุ่นเดียวกัน ไม่ต้องมาเรียกอ้าย...ดูเหมือนว่าจะหลงประเด็นนิดหน่อยล่ะครับตอนนี้

 

“เอ้า มึงก็คนไม่ใช่รึไง ทำไมจะรักใครไม่เป็นวะ” มาเฟียมองตามสายตาของโฟนไป ก็ไปหยุดที่ไอ้แบงค์ครับ ไอ้แบงค์เลย มันนั่งกระดกเหล้าไปก็มองไปทางไอ้แบงค์ที่กำลังนั่งมอมเหล้าเจ้าตัวดีดีโน่อยู่อีกที แม่งมีการหันมามองหน้าสบตากัน ก่อนที่จะเบือนหน้าหนีไปอีกทาง

 

“กูก็ไม่รู้ คนที่กูรักเค้าไม่รักกู เค้าบอกว่าคนแบบกูจะรักใครเป็น...” ว่าแล้วแม่งก็กระดกรวดเดียวหมดแก้ว แถมยังมีการคว้าขวดเหล้าแบบเพรียวๆ จะมากระดกเข้าปาก พอเหล้าเข้าปาก พอเมาได้ที คนเราก็มักจะเปลี่ยนไป บางคนที่เคยร่าเริงก็จะเริ่มซึมกะทือ บางประเภทเห็นนิ่งๆ แม่งก็ออกอาการบ้าสุดเหวี่ยงเวลาเมา

 

“พอแล้วโฟน เดี๋ยวก็อ้วกเลอะเต็มบ้าน กูขี้เกียจจะเช็ดนะเว้ย” หยีเดินเข้ามาแย่งขวดเหล้าในมือของไอ้โฟน แล้วส่งให้มาเฟียเอาไปไว้ไกลๆ มือคนเมา

 

“กูไม่ดีตรงไหนวะ กูพยายามแสดงความรู้สึกแล้ว เอิ๊ก แต่มันก็ไม่เคยสนจายยย” เริ่มและ แม่งเริ่มแล้วครับ ไอ้อาการเมาแล้วคร่ำครวญเนี่ย ไหนคุยนักคุยหนาว่าคอแข็ง แข็งตั้งแต่หัวยันตีน แล้วนี่คือตัวเงินตัวทองอะไร มอมเหล้าไม่กี่สิบแก้ว?? แม่งก็เมาคออ่อนคอพับ

 

“แสดงออกไม่ตรงกับที่รู้สึกเปล่าวะ” มาเฟียหันมามองหน้าหยี ดูก็รู้แล้วว่ารายนี้แม่งต้องรู้อะไรมาแน่ๆ มาเฟียชี้หน้าหยีแบบคาดโทษที่ไม่ยอมบอกเล่าอะไรให้ตัวเองฟังมั่งเลย

 

“มึงรู้อะไรมา...”

 

“เปล่า กูไม่ได้รู้อะไรมา กูแค่เจอจากประสบการณ์ตรง” หยียักไหล่เล็กน้อย แล้วตบไหล่โฟนเบาๆ เห็นมันบ่นอะไรพึมพำแล้วก็นั่งมองไปทางไอ้แบงค์ที่กำลังมอมเหล้าดีโน่ แต่ไหงคนที่เมากลับเป็นมันซะเอง

 

“ไอ้แบงค์ อย่ามอมเหล้าน้องกู” มาเฟียลุกขึ้นไปตบหัวแบงค์จนแทบหน้าทิ่ม แม่งเมาแล้วเรื้อน ทำท่าจะกอดจะปล้ำดีโน่อยู่นานสองนาน น้องมันแทบจะเอาตีนยันหน้าอยู่แล้ว

 

“เอาไอ้พี่แบงค์ออกไปไกลๆ เลยพี่เฟีย พี่แบงค์จะปล้ำโน่อ่ะ ไปมอมเหล้าพี่ไม้ดีกว่า” พอมาเฟียมาแยกแบงค์ออกจากดีโน่ได้ เจ้าตัวดีก็แอบชิ่งไปนั่งสีไม้ทันที มาเฟียมองคนนั้นที มองคนนี้ที แล้วรู้สึกเหมือนกับว่าตัวเองไม่รู้เรื่องอะไรกับเค้าเลย

 

“ไอ้แบงค์ เมาแล้วมึง” มาเฟียเขย่าคอแบงค์ที่คอตกคอพับแบบชนิดจะลงไปคลานที่พื้น ไหงแม่งมอมเหล้าเค้าแล้วตัวเองเสือกเมาแบบนี้วะ

 

“แดกเหล้า ก็ต้องเมาสิวะ ฮ่าๆ” ไอ้นี่ปกติก็รั่วอยู่แล้ว พอแม่งเมาแม่งยิ่งรั่วแบบสุดตีน แม่งหันมาทำท่าจะจูบ มาเฟียยกมือขึ้นดันหน้ามันจนแทบหงาย หยีได้แต่ส่ายหน้าไปมากับเพื่อนตนเอง

 

“หวงเนื้อหวงตัวไปได้ ใช่ซี้...กูไม่ใช่ไอ้หยีผัวมึงนี่” แบงค์หัวเราะอยู่คนเดียว มาเฟียอยากจะสะกิดถามมากว่ามันขำอะไร มีอะไรน่าขำนัก ฮาคนเดียวไม่แบ่งแบบนี้มีเคืองนะเว้ย

 

“ไอ้หยี ไปเปิดประตูทีได้ป่ะวะ ไอ้มู่กับไอ้ชายแม่งมาแล้ว คิดว่าจะไม่มาซะอีก” มู่กับชายเป็นเพื่อนร่วมแก๊งของหยี แบงค์ และไม้ ถึงจะเรียนคนละคณะ แต่ว่าเจอกันบ่อย คุยกันถูกอกถูกใจเลยสนิทสนมกัน และแน่นอนว่าต้องสนิทกับพวกมาเฟีย โฟน และจั่นด้วย

 

“อะไรของมึงวะไอ้แบงค์ ไอ้โฟน เมาแต่หัววัน จัดหนักอะไรขนาดนั้น” มู่กับชายเดินเข้ามาทางด้านใน เห็นสีหน้าและดวงตาที่เยิ้มไปด้วยฤทธิ์สุราของไอ้เพื่อนรักทั้งสองก็ได้แต่เอ่ยทักอย่างแปลกใจ

 

“กูก็งงอยู่เหมือนกัน แม่งจัดหนักแต่วัน ปกติสองตัวนี้คอแข็งจะตาย เล่นเมาได้ถึงขนาดนี้มันคงซัดไปมากเลยสินะ” ชายมองไปที่กองขวดเปล่าก็พอจะเข้าใจ ตอนแรกก็คิดว่าดวลเหล้ากัน เพราะมันเมากันอยู่สองคน แต่ไหงแม่งนั่งคนละมุมเมืองแบบนั้น มีที่เหมือนกันอย่างเดียวคือมันเมาอยู่แค่สองคน

 

“พี่ชาย พี่มู่ กินยำทะเลกัน ฝีมือพี่หยีสุดที่รักของพี่เฟียอร่อยสุดๆ” ดีโน่ส่งเสียงเรียกผู้ที่มาใหม่ทั้งสอง มาเฟียยิ้มน้อยๆ กับไอ้เจ้าน้องรหัสของหยี  ไอ้มู่รีบวิ่งร่าไปหาดีโน่ทันที เล่นเอาไอ้ไม้หน้าบึ้งไปเล็กน้อย มาเฟียส่ายหน้าอย่างระอากับแต่ละคน คือถ้ามึงรักใคร ชอบใคร อยากได้ใคร ทำไมไม่ไขว่คว้า ทำไมไม่บอกความรู้สึกออกไป จะเก็บเอาไว้ให้มันหนักใจทำไมกันวะ

 

“มีใครที่จะมาอีกรึเปล่าวะ” จั่นเอ่ยถามแล้วมองดูเพื่อนๆรอบกาย นี่ยังไม่ครบองค์ประชุมจริงๆ นะ ความจริงแล้วมันมีมากกว่านี้ แต่ทว่าความสนิทก็คนละระดับกันอีกนั่นแหล่ะ

 

“ไม่มีแล้ว วันนี้แค่นี้แหล่ะ พวกไอ้ป้า ไอ้เมา ไอ้แฟ้บ ไอ้บอย ไม่ได้มาเว้ย แม่งมีฉลองอะไรกับเด็กปีหนึ่งไม่รู้ แล้วเพื่อนมึงมาแค่นี้หรอวะ” ไม้หันมาถามมาเฟีย ซึ่งหมายถึงว่ามีแค่จั่นกับโฟนมาเท่านั้น? ไม่ได้มีคนอื่นตามมาด้วย

 

“ไม่มีใครคบว่ะ คบกันแค่สามคนนี่แหล่ะ ฮ่าๆ ไอ้ต่อกับไอ้ต็อปมาไม่ได้น่ะ” ไอ้คนเมาแม่งเสือกตอบขึ้นมา เหมือนจะรู้เรื่องกับใครเค้า แล้วก็เอาแต่จ้องไปทางไอ้แบงค์ที่นอนดูดาวกระดกเบียร์อยู่อีกฝั่งนึง

 

 “ไม่ต้องไปสนใจมันหรอก ไปหาอะไรแดกก่อนไปพวกมึง วันนี้วันปลดปล่อย” ดูท่าวันนี้จะวันปลดปล่อยอย่างที่ไม้ว่าจริง แต่ละคนแม่งปลดปล่อยความรู้สึกกันแบบไม่มีกั๊กเลยทีเดียว

 

“มึงแน่ใจนะว่าวันนี้วันปลดปล่อย ไม่ใช่วันโศกแห่งชาติ เพื่อนมึงกับเพื่อนกูเป็นอะไรกันเนี่ย” มาเฟียอดรนทนไม่ไหวต้องลุกขึ้นมาสะกิดหยียิกๆ หยีละความสนใจจากเบียร์ในมือแล้วหันมามองหน้ามาเฟียที่เก็บกักความสงสัยเอาไว้ไม่ไหว

 

“อยากรู้จริงๆ หรอวะ?” หยีเอ่ยถามขึ้นมา มือข้างหนึ่งยกขึ้นมาพาดบ่ามาเฟียแล้วล็อคคอของมันเอาไว้ มาเฟียตีหน้ายุ่งกอดอกแล้วมองอย่างรอคอยคำตอบ

 

“ฟังดีๆ นะ แบบช้าๆ  ชัดๆ” หยีจ้องสบตาตอบกลับ และยื่นหน้าเข้าไปใกล้ๆ มาเฟียยังคงอยากรู้อยากเห็น จนมองข้ามสายตาที่ดูเจ้าเล่ห์ของหยีไป

 

“กู ไม่ รู้” หยียีผมมาเฟียจนยุ่งไปหมด แถมยังมีเสียงโห่แซวของเพื่อนพ้องที่ยืนจ้องเพื่อนรักสองคนเค้าจ้องตากันอีกต่างหาก

 

“เข้าบ้าน ขึ้นเตียง นอนเคียงกันเลยก็ได้คร้าบบบ ปล่อยพวกกูคนไร้คู่นอนจู๋จี๋กับน้องยุงก็ได้ พวกกูไม่ว่าคร้าบบบ” จั่นกับไม้หันมาแทคทีมกันแซว ไอ้แบงค์ที่เมาๆ อยู่ก็เห่าหอนกับเค้าด้วย ส่วนโฟนนี่ไม่ต้องพูดถึง มันเงียบ และเงียบ ทำเพียงแค่นั่งพิงต้นไม้แล้วมองทอดสายตาไปยังใครบางคน

 

อาการหนักแล้วเพื่อนกู

 

“หยี ไอ้หยี กวนส้นตีนกูหรา กูเพื่อนเล่นมึงรึไง” มาเฟียเดินเข้าไปยันเข้ากลางหลังของหยี แต่ไม่ต้องกลัวว่ามันจะเลอะครับ มาเฟียอุตส่าห์ถอดเกือกก่อนแล้วค่อยยกตีนถีบแม่ง กวนตีนมาก มาทำให้อยากรู้แล้วก็จากไป

 

“ถีบกูหรอครับไอ้ดื้อ” หยีเดินกลับมารัดคอมาเฟียแน่นๆ แล้วเหวี่ยงมันไปมา

 

“ยกขาได้สูงขนาดนี้ แสดงว่าไม่เจ็บแล้วใช่มั้ยครับเมีย ถ้างั้นคืนนี้ขอแบบฟ้าเหลืองเลยนะครับ หึ” อันนี้กระซิบครับ กระซิบแบบเบาสุดตีน ทำเอามาเฟียหน้าแดงแจ๋ขึ้นมาทันที ไอ้บ้าหยีเล่นมาวางระเบิดแบบนี้ คิดหรือว่าคนแบบมาเฟียจะกลัว

 

“เหอะๆ มึงคิดหรอว่าจะได้ทำ คนเต็มบ้านแบบนี้มึงไม่กล้าหรอกยาหยี” มาเฟียลอยหน้าลอยตายื่นหน้ายื่นปากมาใกล้ ร่างสูงอยากจะกัดปากแดงๆนั่นซักทีสองทีให้หายหมั่นเขี้ยวซะจริงๆ

 

“จะเอากันตรงนี้เลยมั้ยครับ ทำอะไรเกรงใจน้องมันบ้าง เดี๋ยวเด็กเห็นแล้วเอาไปทำตามครับไอ้หยีไอ้เฟีย” จั่นตะโกนแซวมายังคู่เพื่อนรักที่มันแทบจะเล่นมวยปล้ำกันอยู่กลางสนามหญ้าหน้าบ้านซะแล้ว

 

“ปากดีนักนะพวกมึงน่ะ ยาหยีปล่อยกู เมาแล้วชอบกัดรึไง มึงเป็นหมารึไง อย่ากัดกู” มาเฟียดิ้นไปมาอย่างลำบาก เพราะว่าหยีเล่นกอดรัดเอาไว้ซะแน่น แม่งผัวกูเนียนมากเกินไปแล้วนะเนี่ย เนียนอาศัยสถานการณ์บังหน้า แม่งเมาก็ไม่ได้เมา

 

“เมาที่ไหนครับ ไอ้หยีแม่งไม่ได้เมาซักหน่อย เบียร์แค่ขวดเดียวไม่ทำให้สติมันลดลงหรอก แม่งเนียนอยากกอดเมียมันน่ะสิไม่ว่า...”

 

“ฮิ้ววววววว” ล้อกันเข้าไป ล้อกันจนไม่อยากจะอายแล้ว ล้อกันจนมันกลายเป็นเรื่องธรรมดาไปแล้วจริงๆ สินะ

 

“อย่าแซวครับ ผัวเมียเค้าจะพลอดรักกัน จะแดกก็แดก จะเมาก็เมา ผัวเมียเค้าจะเอากัน อย่ามายุ่งครับ” หยีตอกกลับไปแบบขำๆ ในสายตาของไอ้พวกนั้นมันก็เคยชินกับอะไรแบบนี้อยู่แล้ว พวกมันสงสัย และพวกมันน่าจะดูออก เพียงแต่ไม่มีใครมานั่งซักไซ้ให้พูดออกมาเท่านั้นเอง

 

“ชัดเจนอ่ะพี่หยี ทำไมคนบางคนแถวนี้ไม่ชัดเจนแบบนี้บ้างก็ไม่รู้” ดีโน่ส่งเสียงแซวขึ้นมา ปิดท้ายด้วยการแอบเหล่และแอบชิ่งใส่ใครบางคน

 

“หยี กูหายใจไม่ออก” มาเฟียแกะมือหยีออกจากคอได้จนสำเร็จ

 

“กูคิดว่าหน้าแดงเพราะเขินกูซะอีก” หยีนั่งลงแล้วดึงแขนมาเฟียให้นั่งลงมาด้วยกัน ตอนแรกมาเฟียว่าจะนั่งตักหยีแต่คิดอีกทีไม่เอาดีกว่า วันนี้เยอะเกินไปแล้ว ไม่อยากจะแสดงออกมากเท่าไหร่

 

“เมื่อกี้ตอนที่ไอ้เฟียมันก้มหยิบของ กูเห็นแม่งมีรอยแดงๆ ที่หน้าอก” อยู่ดีๆไอ้จั่นก็พูดขึ้นมาด้วยเสียงที่ไม่เบาเล้ย แค่ได้ยินกันทั้งหมด มาเฟียหันไปมองหน้าไอ้เพื่อนรักอย่างเคืองๆ

 

“ไอ้จั่น มึงแอบมองนมกูหรอวะ” มาเฟียยัดข้อกล่าวหาให้เพื่อนรัก แล้วหันมาฟ้องหยียกใหญ่

 

“อย่าร้อนตัวถ้าไม่ได้ทำ ถ้าเธอไม่ได้มีใคร เสียงดังโวยวายทำไม...” ไม้ร้องออกมาเป็นเพลงเพื่อแก้ลงมาเฟีย พอไอ้แบงค์กับไอ้โฟนแม่งเมา ไอ้สองตัวนี้ก็หันมาเออออกันทันที มึงเข้ากันดีมากเพื่อน

 

“กูถูกยุงกัด...”

 

“ยุงตัวผู้หรือยุงตัวเมียอ่ะพี่เฟีย” แม้กระทั้งดีโน่ก็เอากับเค้าด้วย มาเฟียชี้หน้าคาดโทษดีโน่ทันที รายนั้นก็แกล้งเนียนหันไปซุกหน้ากับไอ้ไม้แบบเข้าล็อค

 

“ท่าทางจะเป็นยุงตัวผู้ ตัวโตๆ หน้าหล่อๆ ละมั้ง” จั่นมองมาที่หยี คนถูกมองทำเพียงแค่ยิ้มๆ แล้วกระดกเบียร์แบบไม่ใส่ใจอะไรทั้งสิ้น

 

“ยุงอะไรวะหน้าหล่อๆ มึงเคยเห็นหน้ายุงแบบใกล้ๆขนาดนั้นเลยรึไง” มู่หันมาถามแบบไม่รู้เรื่องรู้ราวอะไร ไม้ จั่น ดีโน่ส่ายหน้าไปมาอย่างหน่ายๆ นี่คือกำลังไล่บี้ไอ้พวกปากแข็งอยู่กับครับห่ามู่ อย่าเสือกมาสงสัยอะไรตอนนี้

 

“กูอยากร้องเพลงว่ะ ครายก็ได้เอากีต้าร์มาหน่อยเดะ” คนเมาที่นั่งนิ่งมานานส่งเสียงขึ้นมา จั่นทำหน้าที่เพื่อนที่ดีเอากีต้าร์ของไอ้หยีมาให้ ทุกคนเลยหันไปสนใจโฟนแทน ประเด็นเรื่องยุง เรื่องรอยแดง เลยถูกลืมไป

 

“ขนาดพูดธรรมดายังเพี้ยนเลยไอ้โฟน แล้วนี่คิดไงจะร้องเพลง” ถึงจะเอ่ยปากถาม แต่จั่นก็ส่งกีต้าร์ให้ โฟนรับมากอดเอาไว้แล้วทอดสายตาไปทางด้านหน้า ยิ้มเล็กน้อยแบบไม่มีใครเข้าใจความหมาย

 

“แค่อยากร้องให้คนบางคน ก็เท่านั้น...” เท่านั้นจริงๆ สายตามึงเท่านั้นมาก สายตาชัดเจนแบบนี้ทำไมกูไม่รู้ ทำไมกูไม่เห็น ท่านเฟียคนนี้พลาดเรื่องสนุกๆ แบบนี้ได้ไงวะเนี่ย ฮือออ

 

โฟนนั่งเอนกายพิงต้นไม้ แล้วเริ่มเกากีต้าร์ สายตาทอดมองไปยังใครบางคนที่ยังนอนมองดวงดาวบนท้องฟ้า เสียงกีต้าร์เริ่มบรรเลงขึ้นมา ทุกคนต่างเงียบเสียงลง เหมือนว่าจะพอจับท่าทางแปลกๆ ของโฟน และใครอีกคนที่เงียบลงอย่างชัดเจน

 

 

- เธอคงไม่รู้เลย ไม่เคยจะเข้าใจ ในความเปลี่ยนไปที่ฉันมี
เรายังอยู่ใกล้กันดั่งเพื่อนที่แสนดี เธอคงรู้สึกแค่นั้น

เพราะฉันซ่อนมันไว้ข้างใน ฮืม ความในใจที่ตัวฉันมี
ไม่เคยบอกให้เธอได้ฟังสักที คำๆ นี้ที่ดังอยู่ก้องในใจ

เสียงที่เธอนั้นไม่ได้ยิน หัวใจฉันพูดกับเธอ ทุกทีที่พบ...ที่ได้เจอ
ฉันรู้ว่าเธอไม่เคยจะสัมผัสถึง...ในใจฉัน มันเปลี่ยนไปแล้วคำว่าเพื่อน

เธอคงไม่เข้าใจ ฉันเองก็รู้ดี บางทีที่มาใกล้ชิดกัน
เธอคงไม่คิดเกิน เกินคำว่าเพื่อนกัน ฉันพอเข้าใจฉันรู้

เพราะฉันซ่อนมันไว้ข้างใน ฮืม ความในใจที่ตัวฉันมี
ไม่เคยบอกให้เธอได้ฟังสักที คำๆ นี้ที่ดังอยู่ก้องในใจ

เสียงที่เธอนั้นไม่ได้ยิน หัวใจฉันพูดกับเธอ ทุกทีที่พบ...ที่ได้เจอ
ฉันรู้ว่าเธอไม่เคยจะสัมผัสถึง...ในใจฉัน มันเปลี่ยนไปแล้วคำว่าเพื่อน

เสียงที่เธอนั้นไม่ได้ยิน หัวใจฉันพูดกับเธอ ทุกทีที่พบ...ที่ได้เจอ
ฉันรู้ว่าเธอไม่เคยจะสัมผัสถึง...ในใจฉัน มันเปลี่ยนไปแล้วคำว่าเพื่อน

มันเปลี่ยนไปแล้วคำว่าเพื่อน –

 

ทุกอย่างสงบนิ่ง เพลงจบแล้ว คนร้องก็ยังไม่ละสายตาไปไหน คนที่นอนมองดาวอยู่เนิ่นนานก็ยันตัวลุกขึ้นยืนแบบโซซัดโซเซ ก่อนที่จะเดินโงนเงนเข้าไปทางด้านในบ้าน ทุกคนหันมามองหน้ากันด้วยความรู้สึกบางอย่าง

 

“โห!! พี่โฟนร้องเพลงโคตรเพราะเลย ถ้ามีคนร้องเพลงจีบโน่แบบนี้บ้างก็ดีสิ” ดีโน่พูดขึ้นมาเพื่อทำลายความเงียบ มันให้ความรู้สึกอึดอัดแบบแปลกๆ บรรยากาศมันไม่เหมือนกับทุกๆ ครั้งที่ผ่านมาเลยจริงๆ

 

“มาๆๆ เดี๋ยวพี่ร้องจีบเอง” มู่ช่วยดึงสถานการณ์ที่ดูผิดเพี้ยนไปให้กลับมา ด้วยการรับกีต้าร์จากโฟนแล้วมานั่งเกา นั่งเห่า นั่งหอน ร้องเพลงอยู่กับดีโน่ เจ้าตัวดีดึงไม้กับจั่นมาร้องเพลงด้วยกัน โดยมีชายนั่งเคาะขวดเหล้าเป็นจังหวะ

 

“ไปไหนวะโฟน” มาเฟียถลาเข้ามารับเพื่อนที่ทำท่าจะทรุดลงไปนั่งกองที่พื้น

 

“ปวดเยี่ยว ขอไปห้องน้ำหน่อย กูเดินไหว ไม่ได้เมา” เออ มึงไม่ได้เมา แค่เดินแล้วเตะนั่นล้ม เตะนี่คว่ำ แม่งร้องเพลงได้ไงวะเนี่ย เล่นกีต้าร์ได้ไง เทพไปแล้ว
 

“กูควรตามไปมั้ยวะ” มาเฟียหันมามองหน้าหยีอย่างขอคำตอบ หยีส่ายหน้าไปมาแล้วลากมาเฟียมานั่งชนแก้วกัน แต่ทว่ามาเฟียก็ยังคงกังวลถึงคนสองคนที่เดินเข้าไปในบ้าน ไม่ใช่แม่งไปฆ่ากันตายขึ้นมา งานนี้ก็ซวยสิครับ

 

“มันไม่ฆ่ากันตายหรอกน่า มึงอย่ากังวลไปครับ...”

 

“เราเข้าไปดูกันหน่อยดีกว่าป่ะวะ กูเป็นห่วงจริงๆ นะเว้ย” มาเฟียดื้อและรั้น เมื่ออยากรู้อยากเห็นอยากทำอะไรก็ต้องทำให้ได้ดั่งใจ

 

“ก็แล้วแต่มึงแล้วกัน” เท่านั้นแหล่ะ เมื่อมติผ่านการอนุมัติจากคุณสามี มาเฟียก็เนียนลุกขึ้นและเดินตามเพื่อนรักทั้งสองไปในบ้านทันที

 

เสียงร้องเพลงเคล้าเสียงกีต้าร์กับเสียงขวดเหล้าดังห่างไปเรื่อย มาเฟียเดินเงียบๆเข้ามาทางด้านในบ้านมองซ้ายมองขวาไปมาเพื่อมองหาคนสองคน มองไปทั่วบ้านก็ไม่เจอ จนมาเฟียตั้งท่าจะเดินกลับไปหาสุดที่รัก แต่ทว่ากลับได้ยินเสียงบางอย่างดังมาจากทางด้านหลังบ้าน

 

“ปล่อยกู กูไม่มีอะไรจะคุย” เสียงของไอ้แบงค์ตวาดขึ้นมา มาเฟียหวั่นว่าแม่งจะต่อยจะตีกัน ยิ่งเมาแล้วซ่า เมาแล้วบ้า เมาแล้วห่ามดิบกันอยู่

 

“กูไม่ปล่อย มึงมันดื้อ....” ไม่ได้อยากเสือกเรื่องชาวบ้านเลยนะ มาเฟียไม่ใช่คนแบบนั้น แค่ห่วงเพื่อนก็เท่านั้น คนนึงก็เพื่อนตัว อีกคนก็เพื่อนผัว เพื่อนกันทั้งนั้น ปล่อยมันฆ่ากันไม่ได้หรอก

 

ว่าแล้วมาเฟียก็รีบสาวเท้าเข้าไปที่จุดเกิดเหตุทันที่ แบงค์ถูกโฟนดันจนติดผนัง แม่งจ้องหน้ากันแบบที่ว่าถ้าท้องได้แม่งท้องไปแล้ว ไอ้แบงค์ตั้งท่าจะต่อยไอ้โฟน แต่ไอ้โฟนมันไวกว่า มันรวบมือของไอ้แบงค์เอาไว้ แล้วดันร่างกายเข้าไปเบียดแนบชิดจนแทบจะสิงร่างกันทะลุกำแพงไปแล้ว

 

“กูเกลียดมึง กูเพื่อนมึงนะ มึงทำลายความเป็นเพื่อน...”

 

“กูรักมึง กูผิดตรงไหน กูรู้มึงเองก็รักกู”

 

“กูไม่ได้รักมึง”

 

“มึงหลอกใครก็ได้ แต่มึงหลอกตัวเองไม่ได้” ไอ้โฟนใช้มือทั้งสองข้างจับคอเสื้อของแบงค์เอาไว้ แล้วประกบจูบลงไปอย่างหนัก คือมันสองคนสูงพอๆกัน หุ่นใกล้เคียงกันพอฟัดพอเหวี่ยง ไอ้แบงค์ก็เลยจัดการผลักไอ้โฟนออกห่าง แล้วซัดหมัดเข้าใส่อย่างแรงจนคนเมาเซลงไปกองที่พื้น

 

“กูไม่ได้หลอกตัวเอง มึงนั่นแหล่ะที่หลอกตัวเอง” แบงค์ป้ายปากไปมาแล้วตั้งท่าจะเดินหนี แต่กลับถูกโฟนกระชากให้ล้มลงมากองที่พื้น แล้วมันก็พลิกตัวคร่อมทับแบงค์เอาไว้ ก่อนที่มหกรรมการจูบจะเกิดขึ้นแบบอย่างหนักหน่วง

 

“โอ้วแม่เจ้า เอากันเลยมั้ย ไอ้แบงค์มึงบอกว่าไม่รักเพื่อนกู แล้วที่กอดรัดเพื่อนกูแน่นแบบนั้นคืออะไร ไหนตอนแรกเหมือนขัดขืนแล้วพอถูกคร่อมปั๊บมึงก็ตั้งรับเลย...”

 

“จะอยู่ดูจนเค้าเอากันเสร็จเลยมั้ยครับเฟีย ไอ้บ้ากาม” หยีกอดอกแล้วมองสุดที่รักที่ดูไปวิจารณ์ไป ขนาดว่าตรงๆ ขนาดนี้แล้วยังไม่ยอมก้าวออกมา ชายหนุ่มเลยจัดการเกี่ยวคอเสื้อของมาเฟียแล้วลากให้ออกมาจากสมรภูมิรบของคนสองคน

 

“หยีอ่ะ กูอยากรู้ว่ามันจะเสร็จกันมั้ย” หยีกลอกตาไปมาแล้วตบลงบนหัวของมาเฟียซักทีอย่างหมั่นไส้

 

“มันเรื่องของมันสองคน คนนอกอย่างเราไม่เกี่ยว อย่าเถียงว่าเราเป็นเพื่อนไม่ใช่คนนอก...อันนั้นกูเข้าใจ แต่เรื่องบางเรื่องเพื่อนก็คือคนนอก กลับไปหน้าบ้านกับกูครับ เดี๋ยวพวกนั้นมันออกมาตามหาแล้วจะมาเจอเข้า” หยีลากมาเฟียที่ชอบอยากรู้อยากเห็นเรื่องคนอื่นกลับมานั่งก๊งเหล้าตามเดิม มาเฟียนั่งกอดเข่าแล้วมองหน้าหยีอย่างข้องใจกับบางสิ่งบางอย่าง หยีหันมามองหน้าคนรักแล้วเอียงคอมอง ส่งยิ้มให้พร้อมกับมือหนาที่วางลงบนกลุ่มผมนุ่มของคนข้างกาย

 

“แล้วสำหรับกูล่ะ ในสายตาของมึงกูเป็นคนนอกรึเปล่า” นั่นปะไร ใช่อย่างที่คิดเลยหล่ะ หยีมั่นใจเลยว่ามาเฟียมันจะต้องข้องใจและสงสัยกับเรื่องนี้ คือบางทีมันก็ควรจะแยกแยะระดับความสัมพันธ์บ้างอะไรบ้าง

 

“เฟีย มึงอย่าคิดมากได้ป่ะวะ ที่กูพูดแบบนั้นเพราะเรื่องของความรักมันเป็นเรื่องของคนสองคน ถ้าเราเข้าไปยุ่งวุ่นวายมากๆ มันอาจจะไปทำให้คนสองคนไขว้เขว ถ้าสมมุติว่ามีเพื่อนซักคนมาบอกมึงกับกูว่าอย่าคบกัน ห้ามคบกันมึงชอบหรอวะ” มาเฟียส่ายหน้าไปมาจนผมเผ้ายุ่งไปหมด หยีสางเส้นผมให้มาเฟียอย่างเบามือ

 

“เราเป็นเพื่อน เราเตือนได้ เราแนะนำได้ก็ต่อเมื่อเราเห็นว่าเพื่อนมันแย่ มันเดินทางผิด หรือในยามที่มันเอ่ยปากขอความช่วยเหลือ รอให้เจ้าตัวมันออกปากขอให้เรายุ่งหรือขอให้เราช่วยก่อนดีกว่า แล้วเราค่อยยื่นมือเข้าไป..นะ” ไอ้ดื้อของไอ้ดุค่อยๆพยักหน้าอย่างเข้าใจ และถอนหายใจน้อยๆ คว้าเบียร์มาหนึ่งขวดมากระดกอึกๆ ลงคอแบบเหมือนคนตายอดตายอยาก

 

“ไอ้แบงค์มันหายไปนานจังว้า ไปล้มคอพับที่ไหนรึเปล่าก็ไม่รู้ เดี๋ยวกูไปดูมันหน่อยแล้วกันนะ...”

 

“กูไม่ได้เมาขนาดนั้นน่าไอ้ไม้ แค่นี้ชิลๆ อ่อนมากสำหรับกู” คนที่ถูกพูดถึงเดินออกมาจากบ้าน มาเฟียอดที่จะหันไปมองไม่ได้ อื้อหืออออ ไอ้โฟนแม่งกัดคอเพื่อนผัวกูซะแดงเป็นจ้ำๆ ปากนี่ก็เจ่อมาเชียว

 

“แล้วนี่ไอ้โฟนแม่งหายไปไหนอีกคนวะ...” จั่นมองไปรอบๆ สนามหน้าบ้านก็ไม่พบเพื่อนตัวเองอยู่ตรงไหนซักที่

 

“ตายแล้วมั้ง” แบงค์นั่งพิงดีโน่แล้วแกล้งทิ้งน้ำหนักใส่ เจ้าตัวดีโวยวายแล้วจะพยายามลุกหนี แต่ก็ถูกแบงค์เอนหลังมาทับเอาไว้ ลุกไปไหนไม่รอด เพราะกลัวถ้าลุกแล้วคนเมาอาจจะหงายลงมาได้

 

“ขอโทษนะที่กูยังไม่ตาย” โฟนเดินออกมาจากบ้านหลังแบงค์มาได้ราวๆ ห้านาทีเท่านั้น สภาพเหมือนถูกหมาฟัดไม่ได้ต่างกันเลย แต่ดูเหมือนว่าทุกคนจะทำเป็นมองไม่เห็น

 

“ถามจริงเหอะหยี กูรู้เรื่องนี้คนสุดท้ายใช่รึเปล่าวะ” มาเฟียรู้ดีว่าตนเองเป็นคนที่ความรู้สึกช้า มีแต่เรื่องอย่างว่าเท่านั้นแหล่ะที่รู้สึกเร็วเว่อร์ ขยับนิด สะกิดหน่อย ก็ต่อยอดได้ยาวเหยียดเลยหล่ะ

 

“กูก็ไม่รู้หรอกว่าคนอื่นรู้เรื่องมันสองคนรึเปล่า ตัวกูเองก็รู้ได้ไม่นานเท่าไหร่หรอก เห็นมันผิดสังเกตไง แม่งแทบไม่อยู่เจอกันเลย เล่นซ่อนหากันตลอด” ดูเหมือนว่าหลังจากที่มันสองตัวได้ไปฟัดกันมา อารมณ์จะดีขึ้นมานิดนึงละมั้ง ก็เห็นเข้ามารวมกลุ่มกันร้องเพลง แดกเหล้า เมากับแกล้มอยู่ในกลุ่มเดียวกัน

 

“รักเพื่อนมันผิดมากเลยหรอวะ” มาเฟียถอนหายใจยาวเหยียด โชคดีมากแค่ไหนที่ตนเองรักเพื่อนสนิท แล้วเพื่อนสนิทคนนี้ก็รักตอบ เลยไม่ต้องเสียความเป็นเพื่อนไป ได้ทั้งเพื่อน ได้ทั้งผัวในเวลาเดียวกัน แถมยังรักกันมากขึ้น เข้าใจกันมากขึ้นอีก

 

“มันก็ไม่ผิดหรอก แต่กับบางคนเพื่อนก็คือเพื่อน การทำลายความเป็นเพื่อนบางคนเค้าถือว่าเป็นเรื่องที่ร้ายแรง” มาเฟียเหมือนเด็ก ช่างสงสัย ช่างถาม อยากรู้ อยากเห็น และเป็นกังวลไปซะหมดทุกอย่างที่เป็นเรื่องของเพื่อนที่รัก

 

“แต่สำหรับกู...กูรักมึง ทั้งในฐานะเพื่อน ทั้งในฐานะคนรัก เลิกคิดมากได้แล้วไอ้ดื้อ ไปนั่งกับไอ้พวกนั้นกัน” หยีลุกขึ้นยืนแล้วยื่นมือมาตรงหน้ามาเฟีย มือที่เล็กกว่ายื่นมากุมมือหนาแล้วลุกขึ้นตามแรงดึงของหยี

 

“ขอบคุณนะที่รักกู” ไม่รู้ว่าจะพูดขอบคุณอีกกี่ครั้งถึงจะเพียงพอกับความรู้สึกของหยีที่มีให้กับตนเองแบบนี้

 

“กูว่ามึงสองคนขึ้นห้องเลยก็ได้นะ ชวนพวกกูมาเมาแล้วพวกมึงก็ไปนั่งอี๋อ๋อกันเอง ไอ้คู่รักปากแข็ง” ไม้ตะโกนส่งเสียงแซว ท่าทางเริ่มมึนๆ แล้วนะไอ้บ้านี่ แต่ก็ไม่น่าแปลกใจหรอก ก็น้องโน่ที่รักส่งเหล้าให้แบบไม่มีหยุดแบบนั้น

 

ระวังเหอะ งานนี้จะมีคนได้และมีคนเสียในคราวเดียวกัน หึ

 

 

 

ยิ่งดึกยิ่งเมา ยิ่งเหล้าเข้าปากมากเท่าไหร่ ระดับแอลกอฮอล์ในเลือดก็เพิ่มมากขึ้น ต่างคนต่างเริ่มมึนเมาไปตามๆกัน เสียงแหกปากร้องเพลงก็เริ่มสะเปะสะปะ ร้องเพลงเดียวกันแต่แม่งขึ้นเหนือลงใต้ไปคนละทิศละทางหมด

 

“พี่ไม้อย่ากัดโน่สิ ไอ้บ้านี่” โน่เอามือดันหน้าของไม้ที่พยายามจะซุกลงมาที่ซอกคอของเจ้าตัว

 

“เออไอ้หยี วันนี้กูเจอดานี่ตอนที่จะกลับบ้าน เค้ามาถามกับกูว่ามึงได้ใช้เบอร์ที่ไอ้แบงค์ให้ไปรึเปล่าอยู่รึเปล่า เค้าว่าโทรมาหาแล้วมึงไม่รับสายเค้าเลย” ชื่อนี้มีอิทธิพลกับคนที่ชื่อมาเฟียมาก เพราะแค่ได้ยินชื่อมันก็รู้สึกหงุดหงิดแล้วน่ะสิ

 

“กูไม่อยากคุย กูไม่ได้ชอบเค้า” หยีพูดแบบตรงไปตรงมาเพื่อตัดปัญหาทุกสิ่งอย่าง

 

“อะไรว้า ดานี่ของกูออกจะสวย กูอุตส่าห์ให้เบอร์มึงไปเพื่อที่จะได้สานสัมพันธ์กัน แล้วนี่อะไร ไม่เอา ไม่สนใจ ตายด้านแล้วรึไงวะ ที่ไม่ชอบเพราะว่าไอ้ต่อมันชอบ หรือมึงมีคนที่ชอบอยู่แล้ว” แบงค์ยอมรับออกมาแล้วว่าตัวเองเป็นคนให้เบอร์ไป หยีตบหัวเพื่อนรักซักเปรี้ยงอย่างสุดรัก

 

“แม่ง!! กูเจ็บ” โวยวายยกใหญ่ ถูกตบมาทีเกือบสร่างเมาเลยเหอะ

 

“มึงก็รู้ว่ากูไม่ชอบให้ใครมาวุ่นวายกับกู ไม่ชอบคือไม่ชอบ ไม่ใช่คือไม่ใช่ เข้าใจนะ” หยีส่งสายตาดุๆ ไปให้ไอ้แบงค์เพื่อนรัก มันพยักหน้ารับแบบส่งๆ แล้วลงไปนอนแผ่หลาที่บนพื้นอีกครั้ง

 

“ที่ไม่ชอบ ที่ไม่ใช่ เพราะมึงแอบมีใครอยู่ในใจแล้วน่ะสิ ใช่มั้ยละไอ้เฟีย” ชายส่งสายตาจับผิดมาทางมาเฟีย ทำเจ้าตัวสะดุ้งน้อยๆ แต่ก็ทำเพียงแค่ยักไหล่เท่านั้น

 

“เอ้า มาถามกูแล้วกูจะรู้หรอครับ ถามไอ้หยีมันเอาเองเด่ะ” คันปากอยากตอบฉิบหายให้ตายเถอะโรบิ้น ชักไม่อยากจะปิดบังแล้วนะเนี่ย แม่ง...

 

“อื้อ กูมีแล้ว รู้แล้วก็เลิกใครใส่พานยกมาให้กูซักที ให้ความหวังคนอื่นเค้าแบบนั้นมันไม่ใช่กูว่ะ” โอ๊ยยย ผัวใครครับสุดยอดแห่งความเป็นสุภาพบุรุษจริงๆ

 

“เมื่อไหร่จะสอบเสร็จวะ หัวกูจะระเบิดแล้วเนี่ย” ดูเหมือนว่าเรื่องนี้จะเป็นประเด็นที่ทุกคนต้องพบเจอ กว่าจะผ่านพ้นกันมาได้แต่ละปีเล่นเอากระอักเลือดตายไปข้าง

 

“วันนี้วันเมา อย่าเอาเรื่องเรียนมาพูด เอ้า!! ชนแก้วววว” โฟนส่ายหน้าไปมาราวกับว่าไม่อยากได้ยินเรื่องเรียนซักเท่าไหร่ บรรดาพวกขี้เมาก็เอาแต่ชนแก้วกันจนไอ้แบงค์แทบน็อคไปก่อนแล้วคนนึง อีกหลายๆคนก็ตามกันมาติดๆ

 

“ไม่เมา คนอย่างกูไม่เคยมาววววววว” ไอ้ไม้ไปแล้วครับ ล้มพับตามไอ้แบงค์ไปติดๆ แผนการมอมเหล้าของเจ้าดีโน่ประสบความสำเร็จแล้ว

 

“พี่เฟียโน่ง่วงนอนแล้วอ่ะ ขอพาพี่ไม้ไปนอนก่อนเลยนะ หึ” แม่งมีการแอบหัวเราะในลำคอซะด้วย ร้ายมากน้องใครวะเนี่ย ช่วยตัวเองนะครับไม้ คือน้องมันก็น่ารักดีไง เอาๆ มันไปเถอะ

 

“ฮิ้ววววว อิจฉาโว้ย ทำไมกูไม่มีคนพาไปเอา เอ้ยยยย พาไปนอนแบบนั้นบ้างว้า” มู่ส่งเสียงกึ่งแซวกึ่งอิจฉาตาม ดีโน่หันมาแลบลิ้นให้แล้วลากไอ้พี่ไม้เข้าไปในบ้าน เห็นน้องมันบ่นพึมพำประมาณว่าเล่นตัวดีนัก ต้องเจอแบบนี้

 

คือน้องดีโน่ มึงแรงและแรดมากกกก

 

เมา เมาปลิ้น เมาคอพับ เมาจนหลับ ตอนนี้สภาพของแต่ละคนนั้นเป็นแบบนั้นจริงๆ หยีที่ยังมีสติครบถ้วนเพราะเป็นคนที่คอแข็ง และระวังตัวมาก ไม่ยอมให้ใครมอมเหล้าง่ายๆ ประสบการณ์มันสอนว่าให้ระวังตัว ไม่ได้จะชมว่าตัวเองหล่อนะ แต่เวลาไปผับไปเมากับเพื่อนที่ไร มีคนพยายามจะมอมเหล้าตนเองซะทุกที บางทีผู้หญิงสมัยนี้ก็น่ากลัวเกินไปนะ

 

ชายหนุ่มเดินไปเขี่ยเพื่อนรักแต่ละตัวที่นอนเมาอยู่บนพื้น ปลุกและลากพวกมันเข้าไปนอนในบ้านให้ดีๆ เอามันไปกองรวมกันที่ห้องนั่งเล่นอย่างยากลำบาก แต่ละตัวนี่ไม่ใช่ตัวเล็กๆ แบบมาเฟียกับดีโน่นี่นา กว่าจะเอามากองรวมกันได้ลำบากฉิบหาย

 

“เข้าบ้านนอนกันดีกว่าเฟีย ตีสามแล้วมึง” หยีเดินมาสะกิดมาเฟียที่ตอนนี้เมาจนแทบไม่ได้สติ ไอ้นี่คออ่อน เวลามันออกไปไหนกับเพื่อนมันต้องกำชับว่าห้ามดื่มเยอะ เดี๋ยวเมาแล้วใครลากไปทำเมียเข้า

 

“หยีคร้าบบบบ จูบกูหน่อย” คนเมาหน้าแดง คอแดง ตัวแดงไปหมด ผิวขาวๆพอเวลาตัวแดงแบบนี้ยิ่งมองเห็นแบบชัดเจน ชายหนุ่มดึงมาเฟียขึ้นมาจากพื้น คนตัวเล็กกว่าก็เมามายแล้ไขว่คว้าร่างของคนตัวสูงกว่าเอาไว้แน่น

 

“ไปดื้อในห้องดีกว่านะ....”

 

“อื้อ กูดื้อกับมึงคนเดียวนะหยี รักมึงนะ” คนเมาเริ่มกอด เริ่มไซ้ เริ่มอยู่ไม่สุขจนหยีต้องลากกลับเข้ามาในบ้าน แล้วพาตรงไปที่ในห้อง เดินผ่านกองไอ้พวกขี้เมาที่นอนกอดนอนก่ายกันอย่างระอาใจ ผ่านห้องนอนของมาเฟียที่ตอนนี้ถูกดีโน่กับไม้ยึดเอาไปเป็นสมรภูมิรบ เลยมายังห้องนอนของตัวเอง

 

“ยาหยีคร้าบบบบบ กอดกันนะ กอดเฟียหน่อยนะ” มาเฟียนอนตาเยิ้มอยู่บนเตียงนอน ถ้าเมาแล้วจะน่ารักน่าเอาขนาดนี้ มีหรือที่หยีจะอดใจไม่กอดไหว

 

“เมาแล้วซ่ารึไงไอ้ดื้อ เมาแล้วยั่วกันแบบนี้ คราวหน้าอย่าหวังว่ากูจะปล่อยให้ไปเมากับใครเลย” หยีมองมาเฟียที่ตอนนี้เริ่มถอดเสื้อผ้าออกจากร่างกายไปจนเกือบจะหมดแล้ว ผิวขาวๆ ตอนนี้เปลี่ยนเป็นสีชมพูระเรื่อไปทั้งตัว

 

“อื้ออออ” ชายหนุ่มขึ้นคร่อมทับร่างของคนรัก คนเมาก็ยังอุตส่าห์ตอบสนองอย่างไม่มีกั๊ก ยิ่งเมายิ่งเซ็กซี่ ยิ่งเมายิ่งน่าขยี้ ยิ่งเมายิ่งเพิ่มดีกรีความร้อนแรงมาแบบเต็มอัตราศึก

 

“ฟ้าเหลืองแน่ไอ้ดื้อ....”

 

-N - O - T - S - E - C - R - E - T-

 

PS. รณรงค์ให้คนอ่านยุ่งนัก ที่เล่นทวิตเตอร์ เวลาที่พูดถึงเรื่องยุ่งนัก รบกวนติดแท็ก #ยุ่งนัก ด้วยนะคะ เกรทจะตามไปส่องค่ะ ><

ครบละ มาลงต่อแบบยาวๆ เลยแล้วกัน จะได้ลงตอนที่ 19 ต่อเร็วๆ เนอะ ><

เอาแบบจริงๆ เลยเรื่องนี้แต่งเป็นเรื่องแรก แต่งเอาไว้ทั้งหมด 4 ตอน ที่เอามาให้อ่านนี่คือสองตอนรวมกัน เอามาเป็นน้ำจิ้ม ไว้แต่งพี่พายกับน้องต่อจบ จะไปแต่งภาคสินกำ ปูทางเรื่องประเด็นคู่เอาไว้แล้ว 555

ช่วงนี้เค้าตรวจเข้มเรื่องเอ็นซีมากๆ ถ้าอยากอยู่แบบสบายใจก็ไม่ควรทำอะไรฝ่าฝืนกฏระเบียบเนอะ เพราะฉะนั้นเรื่องนี้จะไม่ค่อยมีเอ็นซี เพราะความยุ่งยากหลากหลายสิ่ง แต่มีแน่ๆ ค่ะ ถ้าถึงเวลานั้นจะปล่อยให้โหลดกันเอาเองเช่นเคย

เจอกันกับตอนที่ 19 โก้ต็อป คร้าบบบบบ


               

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 36 ครั้ง

15,978 ความคิดเห็น

  1. ความเห็นนี้ถูกลบแล้ว :(
  2. #14848 Whatever it is (@oil-sup) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 14 สิงหาคม 2557 / 01:00
    โอ้ ลุ้นระทึก
    #14848
    0
  3. #14445 mitake (@voldermore) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 5 มิถุนายน 2557 / 10:43
    ขอเงิบกับดีโน่วันละล้านรอบ - -



    ทำไมหนูถึงได้แรงขนาดนี้ลูกกกกก 55555555555555
    #14445
    0
  4. #12596 zttanan (@nanatt_z) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 19 มกราคม 2557 / 07:06
    ต่อไวๆน้า ><
    #12596
    0
  5. #11371 iNam2pm (@imhottest) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 24 พฤศจิกายน 2556 / 21:41
    โฟน แบงค์ เศร้าอ่าาาาาาาาาา !!

    มาเฟียนี่ก็หื่นตลอด! เด็กบ้าาาาาาาาาาาา 
    #11371
    0
  6. #11270 LooknamTK (@looknamjaa) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 19 พฤศจิกายน 2556 / 12:23
    หยเฟียนี่ จะน่ารัก จะหวานกันไปถึงไหนนนนน อิจฉานะเฟ้ยยย
    ดีโน่ก็ไม่น้อยหน้าค่ะ 5555 จัดการพี่ไม้ซะ ><
    #11270
    0
  7. #11185 Mysterious (@World27) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 16 พฤศจิกายน 2556 / 08:04
    คู่หยีเฟียนี่มันเป็นเรื่องปกติละ

    แค่ไม้โน่นี่สิ อิพี่ไม้ แกโดนจับทำสามีแล้วสินะ
    #11185
    0
  8. #10000 shshshx (@shxtaop) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 8 ตุลาคม 2556 / 18:44
    ฟ้าเหลืองแน่ไอ่ดื้อ
    น่ารักชอบคู่นี้มากกกกกกก
    เรียกดิ้อน่ารักดีอ่าาา
    บอกเพื่อนไปเถอะถึงขนาดนี้แหละเค้ารู้กันทั้งบางแล้ว
    #10000
    0
  9. #9861 SuJuHanHyuk (@loveloveyaoi) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 5 ตุลาคม 2556 / 22:04
    >< 



    เขิลลลลลล
    #9861
    0
  10. #9580 aj68 (@ai68) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 3 ตุลาคม 2556 / 16:01
    ชอบคู่นี้ ! รักคู่นี้ ! เครซี่คู่นี้ ! สุด ๆ อ่ะ ><

    กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด !!!!!!!!!!!!

    น่ารักทั้งคู่ หยี เฟีย ดื้อ ดุ  โอ๊ย ฟิน  =.=
    #9580
    0
  11. #9212 I'm sone M.Seo >O< (@lovelymylonelyfk) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 25 กันยายน 2556 / 19:13
    น่ารักมากกกกกกกก ชอบคำว่าดื้ออ่ะ >///<
    #9212
    0
  12. #8837 nunyjan (@nunymind) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 14 กันยายน 2556 / 20:40
    แต่ละคู่น่ารักเกิน แรงน่ารัด เอ้ย น่ารักได้ใจ
    #8837
    0
  13. #8709 Whatever it is (@oil-sup) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 12 กันยายน 2556 / 00:48
    ชะนีนี่แย่มากๆ
    #8709
    0
  14. #8161 BabyU (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 26 สิงหาคม 2556 / 15:56
    น่ารักจนไม่รู้จะน่ารักยังไงแล้วเนี่ยยาหยีกับมาเฟียเนี่ย โอยยย อิจฉาสุดๆ อิจฉามากๆ

    เฟียก็ขยันยั่วเสียเหลือเกินนะเนี่ย
    #8161
    0
  15. #7911 I'm SonE ... B2utY ...Cassi!!! (@0869784579) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 18 สิงหาคม 2556 / 14:17
    หวาน หวานกันเข้าไปนะ ต่อมอิจฉากำเริบง่ะ ชิชะ! พี่เกรทใจเย็นๆนะคะ ค่อยๆคิด ทุกปัญหามีทางแก้เสมอ ^_^
    #7911
    0
  16. #7046 PPPALOY (@pas-chaya) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 29 กรกฎาคม 2556 / 01:03
    อ่ะโห สองสาว(?) เฟียโน่แรงกันจริง
    #7046
    0
  17. #5877 noonchul (@noonchul) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 6 กรกฎาคม 2556 / 00:16
    พี่โก้นี่ได้ใจไปเลยว่ะ (มองข้ามพี่พาย ต่อ และต็อปไป.....)
    #5877
    0
  18. #5396 spin around (@spin_around) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 30 มิถุนายน 2556 / 20:48
    โฟนเเบงค์  เศร้าเเทนเลยทีเดียว 

    หยีเฟีย นี่น่ารักตลอด ><
    #5396
    0
  19. #5303 ihaew (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 29 มิถุนายน 2556 / 22:29
    แอร๊ยยยยย

    ฟินกระจายหยีเฟีย



    โฟนแบงค์แอบเศร้า แง๊



    น้องดีโน่แรงจริงอะไรจริง แต่น่ารักจริง ฮิฮิ
    #5303
    0
  20. #5185 chubby^^ (@chubbychick) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 27 มิถุนายน 2556 / 10:26
    ว่าแต่เฟียหื่น ตัวเองก้ไม่ใช่น้อยนะหยี~~
    #5185
    0
  21. #4944 -dark angel- (@areeyafah) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 21 มิถุนายน 2556 / 19:30
    จัดหนัก โฮะๆ
    #4944
    0
  22. #4710 Rindazz (@leeie) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 16 มิถุนายน 2556 / 11:34
    มาเฟียยั่วเก่งมากกกกก  เขินอะทั้งตอนยาหยีร้องเพลงให้มาเฟีย และยังตอนโฟนร้องให้แบงค์ อร๊ายยยยยย 
    #4710
    0
  23. #4525 hunny (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 13 มิถุนายน 2556 / 23:07
    ขอบคุณนะค่ะ
    #4525
    0
  24. #4393 sawhaชาลิตี้* (@eingkung) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 11 มิถุนายน 2556 / 22:08
    ยั่วมากอะ-..- 

    ยั่วเยอะๆ เราฟิน 555555

    สรุปคือออ น้องโน่ได้พี่ไม้แล้วใช่ป้ะ -///////////////////////////-
    #4393
    0
  25. #4303 แกงส้ม (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 10 มิถุนายน 2556 / 13:00
    คู่รักรุนแรง ถือกำเนิดอีกแล้ว
    #4303
    0