OK!! I love U ♥ ยุ่งนัก...กูรักมึงก็ได้ [Yaoi][Boy's love]

ตอนที่ 24 : ☆OK! I love U ★... 18. แฟน

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 19,426
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 67 ครั้ง
    3 ส.ค. 56



            18. แฟน

 

ผมนั่งกอดไอ้ปีศาจตัวร้ายแล้วซุกหน้าอยู่อย่างนั้น ไอ้ปีศาจตัวร้ายที่ว่าไม่ใช่ไอ้พี่พายนะครับอย่าเข้าใจผิดไป แต่มันคือหมอนอิงที่ผมซื้อมาต่างหาก ถึงผมจะบอกว่าชอบมันไปแล้วแต่ก็ไม่ได้หมายความว่าผมจะต้องทำตัวหวานแหวหรือว่าน่ารักใส่มัน เรื่องนั้นช่างแม่งก่อน ตอนนี้ผมโคตรอายของโคตรอายเลยจริงๆ

 

ผมโกรธมันที่มันออกไปควงกับผู้หญิง แค่มันบอกว่ามันจะไปกินข้าวกับสาวผมก็โกรธแล้ว แล้วยิ่งไปเห็นมันเดินกอดเธอคนนั้นเป็นการตอกย้ำความคิดของผมอีก ผมยิ่งโกรธมันมากเข้าไปใหญ่ จนทำให้ผมหึงบ้าบอคอแตกจนเผลอหลุดบอกว่าชอบมันออกไป ทั้งๆ ที่คิดว่าจะดูให้แน่ใจอีกสักระยะเสียก่อน

 

ผมไม่ใช่คนที่จะชอบใครแบบปุบปับแล้วพูดบอกออกไป ผมต้องการความแน่ใจในความรู้สึกของผมว่ามันใช่หรือเปล่า บางทีมันก้ำกึ่งระหว่างความชอบกับความสงสารหรือความสับสนในความรู้สึก

 

ตอนแรกผมสงสัยว่าผมชอบไอ้พี่พายหรือว่าแค่สงสารกันแน่ ถ้าใครได้มาเห็นมุมอ่อนแอของพี่พาย มุมที่เหมือนไม่ใช่ตัวมัน มุมที่น่าสงสารแบบนั้นคุณจะทิ้งผู้ชายคนนี้ไม่ลง หรือเพราะว่าผมเป็นคนที่ไม่สามารถละเลยสิ่งที่ผมเห็นต่อหน้าต่อได้ก็ไม่รู้

 

แต่ตอนนี้ผมรู้แล้วหล่ะว่าผมชอบพี่พาย ชอบแบบที่ไม่คิดว่าในชีวิตนี้จะชอบได้ ผู้ชายที่เคยชอบเคยมองแต่ผู้หญิงมาตลอดทำไมอยู่ดีๆ ถึงหันมาชอบผู้ชายด้วยกันได้ มันเป็นอะไรที่ทำให้ผมรู้สึกสับสนเป็นอย่างมาก ผมเบี่ยงเบนหรอ หรือว่ายังไง แต่ไม่เคยมีผู้ชายคนไหนนอกจากไอ้พี่พายเลยนะที่ทำให้ผมรู้สึกแบบนี้ได้

 

“เฮ้อ!!” ผมเงยหน้าขึ้นมาแล้วถอนหายใจแรงๆ แต่พอผมมองไปตรงหน้าแล้วเห็นไอ้พี่พายมันจ้องมองมาทางผมอยู่เหมือนเมื่อราวๆ สิบนาทีก่อน ผมก็ฟุบหน้าลงบนหมอนอิงอีกครั้ง บอกตามตรงว่ายังไม่พร้อมจะคุยหรือว่าอะไรทั้งนั้น

 

ทีเมื่อกี้ล่ะอวดเก่งนักนะกู ตอนนี้หมดสภาพแล้วไอ้หมาต่อเอ๊ย

 

จะนั่งมองกูอีกนานมั้ยไอ้พี่พาย มึงลากเก้าอี้มานั่งตรงหน้ากูแบบนี้ นั่งจ้องกูทุกวินาทีขนาดนี้ มึงเอากูตรงนี้เลยมั้ยกูยิ่งใจง่ายอยู่ กูอยากจะบ้าตายจริงนะเว้ยไม่ได้ล้อเล่นเลย อย่าเพิ่งมายุ่งได้ป่ะขออยู่เงียบๆ คนเดียวสักแป๊บไม่ได้รึไง

 

“ต่อ...มือกูเลือดออกอ่ะ” เสียงอ้อนๆ มาอีกละ มึงอย่ามาทำตัวแบบนี้กับกูว่ะพี่ มันทำให้กูใจอ่อนตลอดอ่ะ

 

“ก็ไปทำแผล...” ผมพูดเสียงอู้อี้เพราะเอาหน้าซุกอยู่ที่หมอนไม่ยอมเงยหน้าขึ้นมา คือหน้าด้านๆ แบบนี้ เป็นต่อก็อายเป็นเหมือนกันนะเว้ย กรณีนี้มันยิ่งทำให้รู้สึกอายกว่าปกติอีกหลายเท่า ถ้าเปลี่ยนคนตรงหน้าเป็นผู้หญิงน่ารักๆ ผมว่าผมไม่อายอะไรมากขนาดนี้หรอก

 

แต่ไอ้ที่นั่งอยู่ตรงหน้าผมนี่มันหล่อ มันเท่ มันเลว มันเถื่อน มันดูยังไงๆ ก็ไม่น่าจะเป็นคนที่ทำให้ผมชอบได้อ่ะ ผมอธิบายความรู้สึกของผมตอนนี้ไม่ถูกจริงๆ นะว่ามันเป็นยังไงกันแน่ รู้แค่ว่าผมไม่อยากสบตากับพี่พายมันเลย เมื่อกี้ดันยอมให้มันแดกปากตั้งนานสองนานจนแทบจะตายคาที่อีก

 

“ก็ทำไม่เป็น...ทำแผลให้หน่อย” มึงอย่ามาอ้อนกูได้มั้ยไอ้เลว รู้ว่าอ้อนแบบนี้แล้วกูหนีไปไหนไม่รอดก็ยังจะทำอีกนะพี่พาย มึงนี่มันเกินไปแล้วนะเว้ย

 

“ไปเอาที่ทำแผลมา” ผมโผล่หน้าขึ้นมาแค่ครึ่งเดียวเท่านั้น มองหน้าไอ้พี่พายแล้วอยากกระโดดถีบมันให้หงายตกเก้าอี้ลงไปจริงๆ อย่ามายิ้มให้มากๆ นักมันน่าหมั่นไส้ว่ะ

 

“เลิกเขินได้แล้วต่อ กะอีแค่มึงชอบกู กูรักมึง...มันน่าเขินตรงไหน” พี่พายมันเน้นคำว่ารักซะชัดเลย ผมยิ่งมึนยิ่งอึนกับตัวเองอยู่ มันก็ยิ่งพยายามตอกย้ำว่าเมื่อกี้ผมพลาดและหลุดปากพูดอะไรออกไปให้ผมยิ่งรู้สึกอายตัวเองยังไงก็ไม่รู้

 

“จะทำมั้ยแผลเนี่ย ถ้าไม่ทำกูจะไปนอนแล้วนะ” ผมมองดูนาฬิกาที่บอกเวลาแค่สองทุ่ม ไอ้พี่พายมันมองหน้าผมแบบจับผิดเพราะปกติพวกเราเป็นมนุษย์ค้างคาว ไม่เคยนอนก่อนเที่ยงคืนหรอกครับ ขนาดจะสอบอยู่วันพรุ่งนี้คืนนี้ยังนั่งดูหนัง เชียร์บอล หรือทำนั่นทำนี่จนเกือบสว่างนู่นแหล่ะ

 

“ก็คนง่วงนอน อยากนอนก่อนเวลาบ้างไม่ได้รึไง จะเอายังไงวะพี่พายมึงจะทำแผลมั้ย” เมื่อเขินแล้วมันไม่เวิร์ค ผมก็เลยหันมาพาลใส่มันไปเลยเพื่อความสะใจ ไอ้พี่พายมันเป็นพวกโรคจิตชอบความรุนแรง ชอบแบบฮาร์ดคอเพราะฉะนั้นต้องใส่อารมณ์กับมันแล้วมันจะปริ่ม...

 

“ทำดิวะ กูไม่ได้พูดอะไรสักคำเลยนะต่อ มึงอย่ามาทำเป็นโมโหกลบเกลื่อน มันปิดไอ้นี่ไม่มิดหรอก” พี่พายมันยิ้มแบบกรุ้มกริ่ม ยิ้มแบบที่ผมเชื่อว่าถ้ามันยิ้มแบบนี้ให้สาวๆ เห็นล่ะก็ มีใจละลายตายกันไปข้าง มันบีบแก้มผมจนผมต้องทุบมือมันแรงๆ ให้มันหยุด เพราะมันเจ็บมาก

 

“กูเพิ่งรู้นะว่ามึงชอบความรุนแรง เดี๋ยวกูจะเลี้ยงมึงด้วยลำแข้ง...” ไอ้พี่พายแม่งกวนตีนกับกูอีกแล้ว อ้อนได้ไม่นานหรอกคนอย่างมันน่ะ อ้อนมืออ้อนตีนนี่สิของแท้ เพราะฉะนั้นผมควรจะเลิกอายได้แล้ว ถ้ามัวแต่อายก็ไม่ทันเกมมันหรอก

 

อยู่กับคนอย่างไอ้พี่พายมันต้องด้านเข้าไว้ไอ้เป็นต่อ...

 

“คิดว่ากูกลัวมั้ย...อย่าๆ คนอย่างเป็นต่อสู้แค่ตายเว้ย” คิดว่าไอ้พี่พายมันได้ยินในสิ่งที่ผมพูดมั้ยครับ ถ้าคุณคิดว่ามันได้ยินคุณคิดผิด เพราะผมกำลังคุยกับมดอยู่ครับ เสียงของผมเลยเบาแสนเบา ก็บอกแล้วว่าไม่ได้กลัวแค่ไม่อยากต่อความยาวสาวความยืดอะไรกับคนแบบมัน

 

ไอ้พี่พายมันเดินกลับมาพร้อมกล่องใส่อุปกรณ์ทำแผลที่ผมซื้อเอามาไว้ใช้ยามฉุกเฉิน ตั้งแต่ที่รู้ว่าไอ้พี่พายมันเจ้าอารมณ์ มันชอบทำลายข้าวของก็เลยซื้อๆ มันมาติดเอาไว้ แล้ววันนี้ก็ได้ใช้แล้วนี่ไง

 

“เลิกเขินแล้วหรอวะ” มันหย่อนตัวนั่งข้างๆ ผมปั๊บก็ใส่ความผมทันที ผมเขินตั้งแต่เมื่อไหร่วะ ไม่นะไม่คนอย่างเป็นต่อแม่งหน้าด้านทานทนจะตาย มันไม่เคยเขินเว้ย

 

“ไม่มีเว้ย ไม่เคยเขินหรอกกูหน้าด้านว่ะพี่” ผมขยับตัวเอื้อมมือไปหยิบกล่องใส่อุปกรณ์ทำแผลมาเปิดแล้วหยิบสำลีกับแอลกอฮอล์ออกมาเพื่อจะเช็ดแผลให้มัน พอเงยหน้ามองไปทีไรก็เห็นมันเอาแต่จ้องหน้าผมแล้วก็ยิ้มอยู่อย่างนั้น จากที่ผมตั้งใจว่าจะไม่เขิน แม่งกูเขินอีกจนได้

 

“พี่พายมึงกวนตีนกูมากไปแล้วนะ กูยังโมโหมึงอยู่นะที่ทำตัวไม่มีเหตุผล งี่เง่า เอาแต่ใจ ไร้สาระแบบนั้นน่ะ” ผมใส่มันแบบยาวเหยียด คิดว่ามันจะหยุดยิ้มแล้วหันมาตบหัวผมแทน แต่เปล่าเลย มัยนังนั่งเท้าคางแล้วยื่นมือมาให้ผมพร้อมกับยิ้มอยู่อย่างนั้น

 

“จำได้ป่ะว่ากูเคยบอกกับมึงว่าอะไร” มันถามผม...เอาจริงๆ ป่ะผมจำไม่ได้หรอก เพราะว่ามันพูดอะไรกับผมเยอะแยะมากมายก่ายกอง แล้วแต่ละอย่างก็ไร้สาระทั้งนั้นใครจะไปนั่งจำคำพูดของมันวะ

 

“ใครเค้าจะมานั่งจำคำพูดไร้สาระของมึงวะ เอามือมาดีๆ ถ้าทีหลังทำตัวเองให้เป็นแผลแบบนี้อีก ไม่ต้องมาพูดกัน” ผมบอกปัดแล้วจับมือมันมาดีๆ มันยังยิ้มไม่เห็นยั๊วะใส่ผมเลยวะอารมณ์เสีย กะว่าจะให้ไอ้พี่พายมันเลิกยิ้มใส่ผมซะที ผมเริ่มรู้สึกได้ถึงเอฟเฟคหัวใจลอยอยู่รอบตัวผมแล้วนะเนี่ย...ขนลุก!!

 

“จำไม่ได้เดี๋ยวกูบอกให้...กูเคยบอกกับมึงว่าถ้าเมื่อไหร่ที่มึงเป็นแฟนกับกู กูจะยอมให้มึงกวนตีนกูไง...” เดี๋ยวนะ ที่มันไม่โกรธเนี่ยเพราะว่าผมเป็นแฟนมันแล้วอย่างนั้นหรอวะ...กูไปเป็นแฟนมันตั้งแต่เมื่อไหร่วะจำไม่ได้

 

“เดี๋ยวพี่พาย!! กูเป็นแฟนมึงตั้งแต่เมื่อไหร่...”

 

“ก็ตั้งแต่ที่มึงบอกว่าชอบกูไง...”

 

“กูไปบอกชอบมึงตอนไหน...เออกูบอกก็ได้ แต่ไม่ได้หมายความว่ากูเป็นแฟนมึงแล้วนะพี่พาย อย่ามาพูดเองเออเอง...” ผมล่ะเชื่อมันเลยจริงๆ ไอ้พี่พายแม่งร้ายแรงกับชีวิตกูตลอดๆ อ่ะ ทั้งหมดทั้งมวลนี่เป็นเพราะว่าผมเองนั่นแหล่ะที่พลาดหลุดปากบอกว่าชอบมันออกไปแบบนั้น

 

โว้ยยยยยยยยยยยยยยยยยยย!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

 

“เคมีเราตรงกันแล้วเราก็ต้องเป็นแฟนกันสิวะต่อ มึงชอบกู กูโคตรรักมึง...ไม่เป็นแฟนกันแล้วชอบกันทำไม” เออ!! ฟังแล้วเหมือนจะมีเหตุผลนะ แต่ทำไมมันเป็นเหตุผลที่แม่งโคตรคิดเองเออเอง เข้าข้างตัวเองแบบสุดตรีนอ่ะ

 

“ไม่เอาไม่เป็นเว้ย ขนาดไม่ได้เป็นแฟนกันมึงยังทำสันดานขี้หวงใส่กูจนระอาแบบนี้ แล้วถ้าเป็นแฟนกันกูไม่ต้องเอาปลอกคอมาสวม เอาชื่อมึงมาแขวนคอด้วยมั้ย” ผมบอกปัดแล้วเงยหน้ามองมัน หน้ามันเริ่มตึงหน่อยๆ แต่ยังไม่มากครับ ยังไม่สุดเท่าที่มันเคยเป็น

 

“ต่อ!! กูให้โอกาสมึงแล้วนะ อย่ามาทำให้กูเริ่มหงุดหงิดกับมึง กูยังอารมณ์ดีที่ได้ยินมึงบอกว่าชอบกูอยู่ อย่ามาทำให้บรรยากาศเสีย...โอ๊ย!! มึงแกล้งกูหรอวะต่อ มันแสบนะเว้ย” ผมหมั่นไส้ครับเลยเอาสำลีจิ้มลงไปที่แผลบนนิ้วมือมันแบบแรงๆ เน้นย้ำ สำลีชุ่มฉ่ำไปด้วยแอลกอฮอล์ ซี๊ดมั้ยครับกูถามตรงๆ

 

“กูไม่ได้แกล้งนะพี่พาย กูกำลังทำแผลให้มึงไง เสือกโชว์พาวเอามือไปต่อยผนัง ผนังมันเจ็บกับมึงมั้ยกูถามจริง” ฮา...คิดแล้วสะใจยังไงไม่รู้ แต่คิดอีกทีไม่สะใจดีกว่าเพราะคนที่เดือดร้อนก็คือกูอยู่ดีแหล่ะ ต้องมานั่งทำแผลให้มันเนี่ย

 

“ยังมีหน้ามาหัวเราะเยาะกูอีกหรอต่อ ถ้าไม่ใช่เพราะมึงเล่นชู้กูจะโกรธมากขนาดนี้มั้ย พูดมากกูเอาไอ้หมีนั่นไปเผาทิ้งจริงๆ นะ” เอาแล้วเว้ยเอาแล้ว พี่พายวายร้ายตัวเดิมเริ่มกลับมาแล้ว กูชินอย่างนี้มากกว่าพี่ เอาแบบนี้แหล่ะอย่ามาทำใจเย็นแล้วส่งยิ้มให้กู กูรู้ว่ามึงเฟค

 

“เล่นชู้บ้าไรพี่พาย ก็บอกแล้วว่านั่นน่ะเพื่อน เพื่อนน่ะเพื่อนมึงเข้าใจป่ะ งั้นกูต้องหึงมึงกับพี่โก้ด้วยมั้ย...”

 

“เหมือนได้ยินแว้บๆ ว่ามึงหึงกู...อย่าบอกนะว่ามึงชอบไอ้ต็อป” พูดถึงพี่โก้แม่งก็โผล่มาเลยเว้ย มันเสียอย่างหนึ่งคือไอ้พี่โก้มันมีคีย์การ์ด มันอยากเข้ามาหรือว่าออกไปตอนไหนก็ได้ แล้วไม่รู้เป็นเพราะส้นตีนหมาอะไรพี่โก้มันชอบมาตอนที่ไอ้พี่พายแม่งเล่นมวยปล้ำกับผมที่โซฟาทุกที

 

จะบอกว่าเล่นกับผมมันก็ไม่ถูกเท่าไหร่ ต้องบอกว่าพี่พายมันไล่ปล้ำผมฝ่ายเดียวมากกว่า

 

“อะไรมึง ไอ้ต่อมันชอบกูเถอะ...มันสารภาพรักกับกูแล้ว” ผมหันไปมองหน้าไอ้พี่พายทันที นี่มันใช่เรื่องที่มึงจะต้องเอาไปอวดกับไอ้พี่โก้ป่ะวะ หน้าตามึงดูภูมิใจมากมายอะไรขนาดนั้นกูถามจริงๆ ผมกำลังจะอ้าปากเถียงแต่ทว่ามันมีตัวมารที่ตอนนี้แปรพรรคไปอยู่กับไอ้พี่พายโผล่เข้ามา

 

“อะไรต่อ...มึงสารภาพรักกับพี่พายแล้ว ไหนว่าไม่ชอบผู้ชายไง” ไม่ต้องบอกก็น่าจะรู้ใช่มั้ยครับว่ามันคือใคร ใครคือมัน...ไอ้สั้นของพี่พายยังไงล่ะ

 

“สัดต็อป!!” ถ้าไม่ติดว่ามันเป็นเพื่อนและผมกำลังทำแผลให้ไอ้พี่พายอยู่ ผมจะเดินเข้าไปหามันแล้วกระโดดถีบยอดหน้ามันให้หงายลงไปนอนที่พื้นสักทีสองที โทษฐานที่มันเป็นเพื่อนผมแต่เสือกเห็นดีเห็นงามและเข้าข้างคนอื่นตลอดเวลา

 

“มันไม่ได้ชอบผู้ชายแต่มันชอบกู...” ไอ้นี่ก็เสริมขึ้นมาจังไม่ให้กูแก้ต่างแก้ตัวเลยใช่มั้ย แล้วไอ้พี่โก้มึงจะยิ้มให้กูทำไม ไปยิ้มให้น้องต็อปมึงโน่นเลย

 

“แล้วมึงไม่ใช่ผู้ชายรึไงวะ” พี่โก้เดินเข้ามายืนอยู่ที่ทางด้านหลังโซฟาพร้อมกับหิ้วขวดเหล้ามาด้วย ไอ้ต็อปมันหิ้วเบียร์ตามหลังเข้ามาแล้วเดินเลยเอาไปจัดการแช่ตู้เย็นอย่างรู้หน้าที่ ทำหน้าที่ว่าที่เมียได้ดีมากเลยครับเพื่อนกู

 

“กูก็มีเหมือนที่มึงมี...แล้วมึงเป็นผู้ชายรึเปล่าไอ้โก้ อย่ามากวนตีนกูวันนี้เพราะว่ามันไม่ได้ผล กูอารมณ์ดีมากถึงมากที่สุด มีคนมาบอกว่าชอบ มาให้จูบปาก แถมยังมานั่งทำแผลให้อีก” ผมอยากสลายร่างไปเดี๋ยวนี้เลยครับ ทั้งๆ ที่พยายามไม่พูดถึงแล้วนะแต่ไอ้พี่พายมันดูตั้งหน้าตั้งตาโอ้อวดเรื่องนี้กับพี่โก้เหลือเกิน

 

ลำพังกับไอ้พี่โก้เนี่ยผมไม่ค่อยอายมันเท่าไหร่หรอกเพราะว่ามันมาเห็นอะไรแบบนี้โคตรบ่อย แต่ไอ้เตี้ยที่แม่งยืนยิ้มล้อเลียนผมอยู่หน้าตู้เย็นนี่ดิ ได้ข่าวกูเพื่อนมึง มึงเพื่อนกู แต่ทำไมกูอยากเอาขวดเหล้าที่มือพี่โก้ฟาดหัวมึงแล้วลากเข้าไปให้พี่โก้ในห้องวะ

 

“หุบปากสักนาทีสองนาทีหมาในปากมันคงไม่ขาดอากาศหายใจตายหรอกมั้ง” ผมมองหน้าไอ้พี่พายอย่างโคตรเคืองใจ มันทำยังไงล่ะ...ยิ้มให้ผมอีกแล้วแม่งเดี๋ยวกูเอาเข็มเย็บปากแม่งไว้เลยดีมั้ยเนี่ย ยิ้มเรี่ยราดให้กูรำคาญเสียงหัวใจเต้นทำส้นตีนอะไรวะ

 

“หมาในปากกูมันก็ย้ายมาจากในปากมึงนั่นแหล่ะต่อ ก็เราสองคนจูบกันออกจะบ่อยขนาดนั้น...โอ๊ย!! ไอหมาต่อกูเจ็บ” ไอ้พี่พายแม่งแหกปากลั่นพร้อมกับเอื้อมมือมาตบหัวผมหนึ่งทีด้วยความเคยชิน ให้มันทำแบบนี้กับผมยังจะดีกว่าที่มันกำลังพยายามทำอยู่นั้น ผมล่ะหมั่นไส้อยากเอาแอลกอฮอล์ราดแม่งให้ฉ่ำแบบสุดขั้ว

 

“มึงสองคนนี่ดูรักกันดีนะ...” พี่โก้มึงเอาตาปลาที่ส้นตีนมองหรอพี่ กูกับไอ้พี่พายแทบจะฆ่ากันตายอยู่ทุกวันตรงไหนที่เรียกว่ารักกันวะ

 

“รักกันมากจนอยากจะจับมันยัดลงโลงแล้วยัดเข้าเมรุอีกที แล้วเอาไฟเผาแม่งให้ตายเลยสิไม่ว่า กูไม่ทำให้แล้วไอ้พี่พาย ถ้าทีหลังมึงเก๋าเอามือไปต่อยผนังเล่นอีกล่ะก็...เรื่องของมึง” ผมโยนสำลีทิ้งอย่างหงุดหงิดแล้วเดินหนีไปหาไอ้ต็อปที่มันรื้อเอาของกินของผมออกมายืนกินหน้าตาเฉย

 

“อะไรของมึงวะต่อ กูแค่เล่นด้วยแค่นี้ทำเป็นเขินไปได้...น่ารักฉิบหายเลยแฟนกู” ไอ้พี่พายมันตะโกนตามหลังมา ผมอยากจะแนะนำให้มันไปทำการรักษาหรือไม่ก็หาจิตแพทย์มารักษามัน บำบัดสักหน่อยเผื่อว่าอาการทางจิตมันจะดีขึ้นบ้าง

 

“กูไม่ได้ตกลงเลยสักคำว่าจะเป็นแฟนมึง ทำแผลเองไปเลยไอ้พี่พาย ตัวโตอย่างกับควายอย่ามาทำเป็นสำออย แล้วนี่มึงจะขำอีกนานมั้ยต็อป ฮามากมั้ยกูไม่ได้เล่นตลกให้ดู” ผมพาลแล้วตอนนี้ ใครมันขวางหูขวางตาพ่อจะจับหักคอจิ้มน้ำพริกแดกให้หมดเลย

 

“มึงไปส่องกระจกไปต่อ หน้าแดงลามจนไปถึงหูลามลงไปถึงคอแบบนั้น แล้วยังจะทำเป็นปากหมาหาเรื่องกลบเกลื่อนอีก...” ไอ้ต็อปมันมองหน้าผมพร้อมกับยักคิ้วให้แบบกวนๆ ผมดึงโดนัทในมือมันมาจัดการยัดเข้าปากตัวเองทันทีพูดมากนักไม่ต้องแดกครับเพื่อน มึงพูดเรื่องจริงกูรู้ เพราะมันแทงใจดำกูไงกูเลยพาล

 

“เพี้ยง!! ติดคอตาย...”

 

“แค่กๆ ไอ้ต็อป น้ำๆๆ เอาน้ำมา แค่กๆ” ผมทุบอกตัวเองหนักๆ เพราะเสือกติดคอตามทีมันแช่งจริงๆ ก็เล่นยัดเข้าไปเกือบวงแบบนั้นให้มันรู้กันไปว่าจะไม่ติดคอ

 

“สมน้ำหน้ามึงว่ะ...” ผมรับน้ำจากมือมันมาแล้วกระดกทีเดียวจนหมดแก้ว โอย....กว่าจะหายเกือบหายใจไม่ออกตายจริงๆ ชีวิตผมนี่มันดโคตรจะบัดซบแบบสุดๆ

 

“ไอ้สั้นมึงอย่าแกล้งแฟนกูดิวะ เดี๋ยวมันก็เขินจนระเบิดตัวเองตายพอดี...” พี่พายมันเดินมาทางพวกผมแล้วล็อคคอผมเพื่อที่จะลากผมกลับไปทำแผลให้มัน คิดว่าผมจะยอมหรอครับเรื่องอะไรจะต้องไปนั่งทำให้มัน มันทำตัวเองก็ทำแผลเองไปดิ

 

“ต่อ!! ดิ้นมากกูจับจูบโชว์ไอ้โก้กับไอ้สั้นนะ...” กลัวมั้ย...ไม่เลย แค่หยุดดิ้นแล้วยอมให้มันลากกลับไปที่โซฟาก็เท่านั้นเอง แค่นี้ความแมน ความเป็นผู้ชายที่มีอยู่ในตัวอย่างเต็มเปี่ยม มันก็ถูกย่ำยีจนแทบไม่เหลือดีแล้วเว้ย...

 

 

 

 

ผมกลับมานั่งทำแผลที่มือของไอ้พี่พายต่อ ส่วนพี่โก้กับไอ้ต็อปเริ่มจัดการอุ่นของที่พวกมันหิ้วมา กลิ่นหอมชวนให้พยาธิเต้นระบำเลยทีเดียว ความจริงวันนี้ผมตั้งใจว่าจะไปหาแม่ที่บ้านเสบียงแล้วนอนค้างที่บ้านสักคืน แต่นั่นแหล่ะ...ตอนนี้ก็กลับมาอยู่ที่ห้องของไอ้พี่พายมันตามเดิม

 

ชีวิตผมมันเปลี่ยนแผนไปมาอยู่เรื่อย เพราะฉะนั้นผมจะไม่วางแผนอะไรล่วงหน้าแล้วครับ แม่งเปลี่ยนตลอดเวลานั่นแหล่ะ

 

“เจ็บมั้ยพี่พาย” ผมมองดูนิ้วของไอ้พี่พายที่เป็นแผลและมีรอยถลอกเต็มไปหมด ตอนแรกว่าจะไม่รู้สึกผิดแล้วนะเพราะว่าพี่พายมันทำตัวเอง แต่พอมองดีๆ ก็เห็นว่ามันเป็นแผลหลายรอยแล้วก็มีเลือดออกอีกต่างหาก ต่อมรู้สึกผิดแม่งทำงานแบบทันทีทันใดเลยทีนี้

 

“ไม่เจ็บที่มือ...แต่เจ็บที่ใจมากกว่า” พี่พายทำหน้าตาจริงจังมาก มันใช้มืออีกข้างจับมือของผมแล้วบีบเบาๆ ผมถอนหายใจน้อยๆ แล้วมองหน้าพี่พายอย่างจริงจังเช่นกัน

 

“พี่พาย...กูเป็นผู้ชาย กูไม่ใช่เกย์ ไม่ใช่คนที่จะหวั่นไหวหรือว่าชอบผู้ชายทุกคนที่เข้ามาในชีวิตนะพี่ ถึงตอนนี้กูก็ยังยืนยันคำเดิมว่ากูชอบผู้หญิง ชอบคนน่ารัก...”

 

“แล้วที่ชอบกูล่ะ...หมายความว่ายังไง” พี่พายมันถามผมเหมือนกับที่ผมถามตัวเอง ผมถอนหายใจอีกครั้งซึ่งไม่รู้ว่าเป็นรอบที่เท่าไหร่ของวัน ถ้าการถอนหายใจแล้วอายุสั้นลง ผมว่าตอนนี้อาจจะใกล้วันตายของผมแล้วหล่ะ

 

“กูไม่รู้ว่ะ...ทุกวันนี้ยังตอบตัวเองไม่ได้เหมือนกันว่ามันคืออะไร แต่รู้อย่างเดียวว่าตั้งแต่เกิดมาจนถึงตอนนี้ มึงเป็นผู้ชายคนแรกและคนเดียวที่กูรู้สึกดีด้วย...เท่านั้นแหล่ะ” วันนี้ผมค่อนข้างจริงจังนะ เพราะว่าไม่อยากให้พี่พายมันเป็นบ้าแบบนี้อีก ผมไม่ได้รู้สึกดีเลยกับการที่ทำให้ใครคนหนึ่งมาเป็นบ้าเป็นหลังเพราะผม

 

ผมไม่คิดว่าตัวเองมีความสำคัญอะไรกับใครมากมายขนาดนั้น ผมก็แค่ไอ้เป็นต่อ คนธรรมดาคนหนึ่งที่อาศัยอยู่บนโลกเบี้ยวๆ ใบนี้ โลกที่เต็มไปด้วยความวุ่นวายมากมายตั้งแต่ที่ผมเกิดขึ้นมา

 

“สรุปมึงยอมรับแล้วใช่ป่ะว่าชอบกู...” ผมว่าผมตกหลุมไอ้พี่พายมันเข้าให้แล้วหล่ะ ที่มันถามผมเนี่ยมันดราม่าจริงๆ หรือว่ามันแกล้งหลอกให้ผมพูดออกมาว่ารู้สึกยังไงกับมันกันแน่

 

“เออ...ก็ชอบ แต่ยังไม่ถึงขั้นรักเว่อร์อะไร เอามือมาดีๆ จะทำแผลให้” ผมบิดมือออกจากการเกาะกุมของไอ้พี่พาย แล้วจัดการทำแผลให้พี่พายอีกครั้ง รู้สึกว่าการทำแผลครั้งนี้มันช่างยาวนานเหลือเกิน

 

“กว่ามึงจะกล้ายอมรับความรู้สึกตัวเอง...รู้มั้ยว่ากูรอมานานแค่ไหน” พี่พายมันยิ้มมุมปากเล็กน้อย พร้อมกับเอื้อมมือมาตบที่หัวผมปุๆ แล้วยีผมจนยุ่งไปหมด ผมไม่ได้โวยวายอะไรเพราะตอนนี้รู้สึกว่ามันมีอะไรบางอย่างลิงโลดอยู่ในใจของผม

 

ผมว่าผมเริ่มเพี้ยนแล้วแน่ๆ

 

“ไม่รู้ ไม่อยากรู้ด้วย เอ้าเสร็จแล้ว...” ผมจัดการเก็บข้าวของเข้าที่เข้าทาง ไอ้พี่พายมันนั่งมองมือตัวเองอย่างเอือมๆ ผมแกล้งพันมือให้มันเหมือนว่ามันไปทำอะไรมาแบบเจ็บหนักโคตรๆ พันแม่งทั้งห้านิ้วเอาให้ลวนลามกูไม่ได้เลยมึง

 

“ได้ยินมาว่ามึงไปสักหรอวะพาย ไหงคนกลัวเข็มแบบมึงถึงกล้าไปสักวะ...” พี่โก้หยิบขวดเบียร์ที่แช่เอาไว้จนเป็นวุ้นมาส่งให้พี่พาย มันมองหน้าพี่โก้เขม็ง นี่ผมเพิ่งรู้นะว่ามันกลัวเข็ม ก๊ากกก ตัวโตยังกะจ่าฝูงควายแม่งกลัวเข็ม

 

“พูดดีๆ ไอ้โก้ กูไม่ได้กลัวเข็มเว้ยกูก็แค่ไม่ชอบเท่านั้นเอง...”

 

“ตุ๊ดว่ะ!!” ผมแกล้งตะโกนเสียงดังๆ ข้ามฝั่งไปหาไอ้พี่พาย มันหันมาชี้หน้าคาดโทษผม แต่กลัวหรอ...ไม่เลยเพราะว่าตอนนี้ผมถือมีดอยู่ เข้ามาดิกูแทงแม่งไส้ไหลแน่ ฮ่าๆ

 

“งั้นมึงก็เมียตุ๊ดอ่ะต่อ...” เอิ่ม...ผมว่าผมไม่น่าแกว่งปากไปหาตีนมันเลยเนอะ กูเงียบก็ได้วะ เพราะว่าไอ้ต็อปแม่งทำท่าอยากจะสอด อยากจะเสือกแบบเต็มที่

 

“สักตรงไหนมาวะ” พี่พายมันถอดเสื้อออกให้พี่โก้ดู มันสักอะไรสักอย่างที่ตรงต้นคอ มองไกลๆ ไม่เห็นหรอกครับ เห็นแต่ว่าตรงที่มันสักเป็นรอยแดงๆ แบบเป็นปื้นเลย ผิวมันขาวพอมีรอยอะไรแปลกๆ มาก็เห็นได้ชัดเลยหล่ะ

 

“มองอะไรไอ้ต่อ แหมๆ เดี๋ยวนี้มึงแอบมองผู้ชายถอดเสื้อแล้วหรอวะ” ผมอยากจะกระโดดถีบไอ้ต็อปจริงๆ นะ แต่ยังพอให้อภัยได้เพราะว่ามันพูดกับผมเบาๆ ไม่ได้เสียงดังจนไอ้พี่พายกับไอ้พี่โก้ได้ยิน ไม่อย่างนั้นมันหันมาแซวผมกันอีก

 

ทำไมชีวิตกูแม่งรุมล้อมไปด้วยคนประเภทนี้วะ

 

“กูเชื่อแล้วว่ามึงเป็นเอามากจริงๆ ไอ้พาย ไปสักกับพี่ดาวมาใช่ป่ะ กูอยากไปสักที่กกหูว่ะแต่พี่ดาวไม่ยอมสักให้ บอกให้กูเรียนจบแล้วค่อยไปสัก” ผมกับไอ้ต็อปกำลังนั่งอยู่ด้วยกันที่โต๊ะกินข้าว สองคนนั้นนั่งคุยกันอยู่ที่โซฟา มันก็ไม่ห่างกันมากเท่าไหร่เลยได้ยินที่มันคุยกันหมดแหล่ะครับ ว่าแต่พี่ดาวนี่คงจะหมายถึงผู้หญิงเซ็กซี่คนนั้นสินะ นึกถึงแล้วก็อายฉิบหายให้ตายเถอะ

 

“เท่าที่มึงสักอยู่เนี่ยยังไม่พออีกหรอวะ...” เออผมเห็นด้วย เท่าที่ผมเคยเห็นนี่ก็เอาการอยู่เหมือนกันนะ ตรงต้นคอ ตรงต้นแขน ที่ใต้สะดือเป็นรูปมังกร ไม่รู้แม่งลงไปพันเสาด้วยหรือเปล่า...นี่กูกำลังคิดอะไรเนี่ย

 

“กูเสพติดความเจ็บปวดไง ไม่รู้หรอวะว่ากูชอบความรุนแรง” พี่โก้มันพูดหน้านิ่งมาก ผมหันไปมองหน้าไอ้ต็อปทันที แอบสงสารเพื่อนตัวเองที่อาจจะต้องมีผัวเป็นพวก SM แบบนี้ ไว้อาลัยให้มันสักนาทีแล้วกัน

 

“มองหน้ากูแบบนี้คิดอะไรอีกวะต่อ ตั้งแต่ที่มึงชอบพี่พายเนี่ยรู้สึกว่าจินตนาการมึงบรรเจิดเกินไปแล้วนะ” เหมือนไอ้ต็อปมันจะรู้ว่าผมกำลังนินทามันอยู่ มันปรายตามองผมแล้วเอานิ้วจิ้มหน้าผากผมซะแรงจนแทบหงายจากเก้าอี้

 

“สองคนนั้นนินทาอะไรกันรึเปล่าวะ ต็อป...มานี่มา มากินเบียร์กัน” ไอ้พี่โก้มึงลำเอียงนะ นั่งกันอยู่สองคนชวนไอ้ต็อปคนเดียว ไม่เป็นไรคนอย่างเป็นต่อไม่ต้องรอให้ใครชวน กูเข้าไปเนียนกินเองได้เว้ย

 

“อย่ากินมากจนเมาปลิ้นขับรถไม่ไหวนะพี่โก้...ขี้เกียจแบกพี่กลับบ้านนะเว้ย...”

 

“ขี้เกียจแบกหรือแบกไม่ไหวเพราะเตี้ยเกินไปวะต็อป” สาบานได้นะครับว่าผมกับมันเป็นเพื่อนที่รักกันเว่อร์ ขอให้ได้โอกาสเถอะต่างคนต่างแขวะกันมันอ่ะ

 

“รู้สึกพักนี้เพื่อนกูปากจัดขึ้นนะครับหมาต่อ เดี๋ยวเหอะมึงกูจะฟ้องพี่พายให้หมดเลยว่ามึงแอบทำอะไรบ้าง...” ไอ้ต็อปมึงแม่งเลวว่ะ มึงเพื่อนกูนะเว้ย แต่กูก็ไม่ได้ทำอะไรผิดนี่หว่าแล้วจะกลัวทำไม อย่าได้กลัว อย่าได้สนใจ...หึๆ

 

“เออ!! ดีเหมือนกันที่มีมึงเป็นหูเป็นตาให้ ถ้าเกิดว่าไอ้นี่มันเล่นชู้ บอกกูนะสั้น กูจะฆ่าชู้แม่งทิ้งแล้วลากมันมาปล้ำให้เข็ด” พี่พายมึงสามารถมาก ประโยคเมื่อกี้ที่หลุดมาจากปากมึงเนี่ย มึงพูดไปยิ้มไปได้อย่างหน้าตาเฉยแบบโคตรๆ มึงกับพี่โก้นี่ยังไงวะกูอยากรู้จริงๆ ชอบทำหน้านิ่ง หน้าตาย หน้ามึน ในสถานการณ์ที่มันไม่เหมาะสมเนี่ย

 

“เพ้อเจ้อว่ะ...ทั้งสองตัวนั่นแหล่ะไม่ต้องมามอง ใครเค้าจะเล่นชู้ห่าเหวอะไร กูไม่ใช่คนนิสัยสันดานแบบมึงสองคนนะเว้ย” ถ้ามันสองตัวนี่สิว่าไปอย่าง นิสัยสันดานเจ้าชู้มาตั้งแต่ไหนแต่ไร ถึงตอนนี้ไอ้พี่พายมันจะบอกว่ามันหยุดแล้วก็เหอะ แต่ใครเค้าจะไปเชื่อ

 

“กูแค่เคยเว้ย...ตอนนี้กูออกจะรักเดียวใจเดียวไม่ใช่ไอ้สั้นที่ลั้ลลาไปทั่ว” ไอ้พี่พายมันยกมือขึ้นพาดไหล่ผมแล้วดึงเข้ามาล็อคคอแน่นๆ มันส่งเบียร์ให้ผมก็รับดิครับวันนี้รู้สึกอยากดื่มให้มันมึนๆ ให้มันลืมเรื่องน่าอายไปบ้างก็ยังดี

 

“พี่พายอย่าเหมามาทางผมหมดดิวะพี่ ของผมมันก็แค่ขำๆ ไม่ได้จริงจังอะไรมากมายสักหน่อย” ไอ้ต็อปมันรีบแก้ตัวทันที พี่โก้มันยิ้มมุมปากแล้วหัวเราะหึเบาๆ ก่อนที่จะโคลงหน้าไปมา เหมือนมันจะรู้กันอยู่แค่สองคนนะว่าอะไร

 

“ขำมากป่ะต็อปกูถามจริงๆ รถไฟชนกันทีกูเกือบตายทั้งๆ ที่ไม่ได้ไปร่วมด้วยช่วยกันทำกับพวกมึงเลย กูโดนลูกหลงตลอดๆ อ่ะ ครั้งก่อนตอนที่น้องไอรีณกับน้องมีนอ่ะถ้าไอ้เฟียมันไม่พากูชิ่งไปสินกำก่อน...กูคงตายอยู่ตรงนั้น” นี่คืออีกเรื่องที่ผมยังไม่ได้สะสางกับมัน เพราะวันนั้นมันอารมณ์ไม่ดีเท่าไหร่ผมเลยปล่อยไปก่อน แต่วันนี้มันน่าจะอารมณ์คงที่มากขึ้นแล้วผมเลยพูดเรื่องนี้ขึ้นมา

 

“กูอยากเห็นเวลาที่ผู้หญิงมาแย่งมึงว่ะ มีดีอะไรนักวะผู้หญิงถึงได้มารุมสนใจแบบนี้” พี่โก้มันถามขึ้นมานิ่งๆ กระดกเบียร์ใส่ปากแต่สายตามันมองไอ้ต็อปไม่วางตา ผมว่าผมรู้สึกเสียวสันหลังแทนเพื่อนตัวเองแบบแปลกๆ

 

หรือที่เสียวสันหลังเพราะว่าสายตาของไอ้พี่พายที่มันจ้องมองมาทางผมกันแน่วะ

 

“เพื่อนมึงคนที่ไปด้วยกันมาวันนี้เรียนคณะอะไร...” เอาแหล่ว เอาแล้ว...กูว่าแล้วว่าสายตามันแปลกๆ ที่แท้ก็กำลังจับผิดกูอยู่นี่เอง

 

“เออ!! ใช่เลยกูลืมถามมึงเลยไอ้ต่อ วันนี้ไอ้โฟนมันบอกกูว่ามันเห็นมึงไปเที่ยวกับไอ้ฮะเก๋ามา หรือที่พี่พายพูดถึงจะเป็นไอ้ฮะเก๋า...” เพื่อนต็อปครับกูอยากยกมือพนมและก้มลงกราบมึงมากเลยครับ มึงจะพุดขึ้นมาเพื่อส้นตีนอะไรวะประเด็นนี้ กูอุตส่าห์พยาพยามให้ไอ้พี่พายมันเลิกพูดถึงอยู่

 

“ก็เออ...กูอยู่บ้านคนเดียวแล้วเซ็งไง ไอ้ฮะเก๋ามันโทรมาพอดีกูเลยชวนมันออกไปหาอะไรแดกก็แค่นั้นเอง เพื่อนกันออกไปกินข้าวด้วยกันมันผิดตรงไหนวะ...” ผมกระดกเบียร์แบบอึกๆ จนแทบจะหมดขวด เปลี่ยนประเด็นเหอะกูขอร้องหล่ะ

 

“เดินจูงมือกัน...” ไอ้พี่พายมันพูดขึ้นมาลอยๆ พร้อมกับกระดกเบียร์เข้าปากแบบเน้นๆ

 

“กูแค่เดินหลงไปคนละทางกับมัน มันเลยดึงมือกลับมาเท่านั้นว่ะ...” นี่ไม่ได้แก้ต่างหรือว่าแก้ตัวอะไรนะครับ แต่มันเป็นแบบนั้นจริงๆ

 

“ซื้อตุ๊กตาให้กัน...” พูดเหมือนไม่ได้ใส่ใจอะไร แต่สายตาที่มันจ้องไป้ที่ไอ้หมีหน้าบานนั่นเหมือนมันอยากจะเข้าไปชำแหล่ะศพหมียังไงยังงั้น

 

“มันซื้อให้น้องสาวมันว่ะ คนที่มึงเคยเจอตอนไปห้างด้วยกันครั้งก่อนอ่ะ ส่วนไอ้ปีศาจเนี่ย กูซื้อมาเพราะว่ามัน...เหมือนมึง” เอาแหล่ว...เอาแล้ว กูพูดอะไรออกไปล่ะเนี่ย ลืมไปว่าไม่ได้อยู่กันแค่สองคน มีไอ้ต็อปที่มันพร้อมจะย้ำและซ้ำเติมกูอยู่ด้วยนี่หว่า ไหนจะยังมีไอ้พี่โก้ที่ถึงแม้ว่ามันจะไม่ได้พูดอะไร แต่สายตามันชัดเจนมากว่ามันกำลังล้อเลียนกูอยู่

 

“แม่โทรมาว่ะ...เดี๋ยวไปคุยกับแม่ก่อน” โอยยย ต่อโคตรรักแม่เลยรู้ป่ะ แม่โทรมาได้เวลามากอะไรมาก ไม่อย่างนั้นไอ้ต็อปแม่งกระทืบต่อจนจมดินแน่ๆ  แม่งยิ่งชอบเห็นความทุกข์ต่อเป็นความสุขของมันอยู่ด้วย

 

 

 

ผมเดินออกมาที่ระเบียงเพื่อที่จะได้แยกมาคุยโทรศัพท์กับคุณนาย มือซ้ายถือไอโฟน มือขวาถือบุหรี่แอบจิ๊ก Marlboro Ice Blast  ของไอ้พี่พายมันมาหนึ่งมวน มันซื้อมาตุนไว้หลายคอตมากๆ มันติดบุหรี่มากจนผมอดเป็นห่วงไม่ได้...ก็ไม่เชิงเป็นห่วงอะไรมากมายหรอก แค่กลัวว่าอาการปวดท้องของมันจะกำเริบขึ้นมาแล้วคนที่ซวยก็ไม่พ้นผมหรอกครับ

 

“ครับแม่...พอดีว่าเปลี่ยนแผนนิดหน่อยครับเลยไม่ได้ไปหา คิดถึงต่ออะเด้” ผมยิ้มน้อยๆ กับคำพูดของคุณนายที่ผ่านทางสายมาบอกกับผมว่าผมหลงตัวเอง ผมสูดอัดความเย็นของมิ้นต์แล้วค่อยๆ พ่นควันสีขาวให้มันลอยขึ้นสูงและสายลมพัดพามันหายไปในอากาศ ท้องฟ้าในยามราตรีท่ามกลางแสงไฟของเมืองหลวง มันไม่สวยเท่าท้องฟ้าบนดอยที่ผมเคยไปค้างแรมเลยครับ

 

[พายเป็นไงบ้างลูก ไม่สบายอีกรึเปล่า ปวดท้องอีกมั้ย ถ้าพี่เค้าปวดท้องอย่าลืมเอายาให้เค้ากินนะต่อ...]

 

“โห!! โทรมาถึงแม่ก็ถามหาพี่พายก่อนเลยอ่ะ ต่อลูกแม่ป่ะเนี่ย ลำเอียงไปแล้วครับคุณนาย รักมากก็เอามันไปเป็นลูกชายอีกคนเลยสิ งอนนะเนี่ย” แม่ผมนี่ยังไงครับเนี่ย โทรมาถึงก็ถามไถ่ถึงไอ้พี่พายก่อนเลย

 

[ก็เพราะแม่รู้ว่าถ้าต่อไม่สบายต่อก็จะโทรมาอ้อนแม่เอง แต่พี่พายเค้าไม่มีแม่ให้อ้อนนี่นา อย่ามาทำเป็นเด็กขี้หวงหน่อยเลยตาต่อ แล้วเจ้าต็อปเป็นไงบ้าง ไม่เห็นแวะมาหาแม่เลยช่วงนี้...]

 

“ลูกรักของแม่สบายดีครับแม่ไม่ต้องห่วงหรอก...อ๊ะ!!” ผมถูกสวมกอดจากทางด้านหลัง พี่พายมันเอาคางเกยมาที่ไหล่ของผม มันสวมกอดผมแน่นแล้วใช้มือของมันจับมือขวาที่ผมคีบบุหรี่ไว้ขึ้นมาจ่อที่ปากของมัน ริมฝีปากของไอ้พี่พายมันแตะที่นิ้วมือของผม มันทำให้ผมสะดุ้งและรู้สึกแปลกๆ ข้างในร่างกาย

 

อย่าๆ มึงอย่ามาสยิวอะไรกับอีแค่ถูกมันกอดแค่นี้...

 

“เผื่อมึงหนาว” พี่พายพ่นควันแล้วกระซิบเบาๆ ผมต้องเรียกสติตัวเองกลับไปคุยกับแม่ต่อ

 

“ไอ้ต็อปมันอยู่นี่ครับแม่ มันสบายดีกว่าที่แม่คิดอีกครับ คนที่ไม่สบายอ่ะต่อนี่...” พี่พายมันยังคงกอดผม มือข้างที่เจ็บเลื่อนไปเท้าขอบระเบียงแทนที่จะกอดเอวผม มันก็เป็นการตรึงผมเอาไว้กับที่อยู่ดี เพราะว่ามืออีกข้างของพี่พายมันก็จับมือผมที่คีบบุหรี่อยู่ขึ้นมาสูบอย่างต่อเนื่อง

 

ทั้งๆ ที่เมื่อกี้ลมก็ออกจะแรง อากาศก็ออกจะเย็น แต่ทำไมตอนนี้ถึงได้รู้สึกอบอุ่นวะ

 

[ดูแลกันดีๆ นะต่อ คนเรามองภายนอกเค้าอาจจะดูแข็งกระด้าง หรือว่าสดใสร่าเริงแบบสุดๆ แต่คนเราย่อมมีมุมตรงข้ามกับสิ่งที่แสดงออกมากันอยู่ทุกคน เอาใจใส่ความรู้สึกของคนรอบข้างให้มากๆ นะ]

 

“ครับแม่ ต่อรู้แล้วแม่ไม่ต้องห่วงนะ ต่อจำที่แม่สอนได้เสมอ ที่บ้านเสบียงคงยุ่งๆ แม่อย่าลืมพักผ่อนเยอะๆ แล้วดูแลตัวเองดีๆ นะครับ รักแม่ครับ” ผมบอกลาและแม่ก็วางสายลงไปแล้ว ผมหย่อนมือถือเก็บลงในกระเป๋า หันมามองเสี้ยวหน้าของไอ้พี่พายที่มันยิ้มจางๆ และเงยหน้าขึ้นมองท้องฟ้าทำท่าเป็นพระเอกมิวสิค

 

“คางมึงแหลมว่ะพี่พาย มันเจ็บ” คางไอ้พี่พายแม่งแหลมๆ ยังไงก็ไม่รู้ เวลาที่มันเข้าข้างหลัง...เอ่อ หมายถึงว่าเวลาที่มันเข้ามากอดจากทางด้านหลังเนี่ย มันชอบเอาคางมาเกยที่ไหล่แล้วมันเจ็บนะแต่ก็ไม่ได้โวยอะไรเท่าไหร่ เพราะผมรู้ว่าโวยไปก็เท่านั้น มันก็ยังจะทำแบบนี้อยู่ดีแหล่ะครับ

 

“ขอกอดหน่อย...ไม่ต้องเขินหรอกน่า เป็นแฟนกันแล้วนะ” อย่ามึงอย่า อย่ามาทำเสียงโมเอ้และมาโมเมใส่กูแบบนี้ดิวะพี่พาย มึงนี่มันนิสัยเอาแต่ใจตัวเองไม่เลิกจริงๆ

 

“ยังไม่ได้เป็นอย่ามาคิดเองเออเอง ชอบกันก็ไม่ได้หมายความว่าจะเป็นแฟนกันเลยสักหน่อย” รู้สึกว่าตั้งแต่ที่ยอมรับกับตัวเองว่าชอบไอ้พี่พาย ผมจะย้ำกับตัวเองตลอดว่าชอบไอ้พี่พายมันเข้าแล้วเพื่อส้นตีนหมาอะไรวะเนี่ยไม่เข้าใจ

 

“อายุจะ 21 ปีอยู่แล้วยังไม่มีแฟนเลยสักคน ไม่อายชาวบ้านเค้าบ้างรึไงวะต่อ อีกอย่างทั้งหล่อ ทั้งรวยแบบกูเนี่ย ไม่ได้หาได้ง่ายๆ ตามเซเว่นนะมึง” ช่างเป็นการอวดอ้างสรรพคุณที่ไม่เกินจริง เพราะที่มันพูดมามันเรื่องจริง แต่กูก็ไม่ใช่คนที่เห็นแก่อะไรแบบนี้จนต้องรีบกระโจนเข้าไปรับข้อเสนอป่ะ?

 

“พี่พายกูอายไอ้ต็อปกับพี่โก้ว่ะ มึงอย่านัวเนียกูตอนที่สองคนนี้อยู่ได้มั้ย...”

 

“ถ้าอย่างนั้นเวลาที่ไอ้สองคนนี้ไม่อยู่กูนัวมึงได้โดยที่มึงจะไม่ขัดและกูไม่ต้องขอใช่ป่ะ” กลิ่นมิ้นต์หอมๆ เย็นๆ จากปากของไอ้พี่พายแม่งทำให้ผมเคลิ้มแบบแปลกๆ ผมมองที่หน้ามันที่อยู่ห่างจากผมแค่เพียงคืบเดียว แล้วรู้สึกได้ถึงความหล่อของมันที่ดูเจิดจรัสกว่าดวงดาวดวงไหนๆ บนท้องฟ้า

 

อ่า...อาการกูหนักแล้วจริงๆ จ้า

 

“ทำหน้าอย่างนี้ใส่กู เดี๋ยวกูก็จับจูบซะหรอก” มันเป่าลมใส่หน้าผมเบาๆ จนผมรู้สึกว่าผมจะเมากลิ่นควันที่มันพ่นใส่หน้าผมแล้วหล่ะ เวลาสูบเองมันก็รู้สึกดีหรอกนะ แต่พอโดนคนมาพ่นควันใส่หน้าเนี่ย อยากจะเตะแม่งให้สลบเออ!! คนเราก็แปลกดี

 

“เวลาที่สองคนนั้นไม่อยู่ก็ห้ามทำ กูเปลืองตัวเกินไปแล้วนะอยู่กับมึงเนี่ย เดี๋ยวนัว เดี๋ยวเนีย เดี๋ยวจูบ...อื้อ...” เอาเข้าไปแม่งฟังภาษาไทยไม่รู้เรื่อง หรือว่ามันฟังภาษาคนไม่ออกกันแน่วะ มันเอามือข้างซ้ายเชยคางผมขึ้นแล้วกดจูบลงมา กลิ่นมิ้นต์อบอวลไปทั่วทั้งปากจนผมเบลอ พี่พายมันไม่ได้ดีฟคิสมันแค่จูบเท่านั้นผมยังแทบจะเป็นบ้าตายเสียให้ได้

 

“มึงเองก็รู้สึกดีกับจูบกูไม่ใช่รึไง หน้าตามึงฟ้องซะขนาดนี้ ดีแค่ไหนแล้วที่กูยังหยุดเอาไว้แค่จูบ...กูไม่ได้มีเซ็กส์มาเป็นเดือนๆ แล้วนะ ไม่คิดหรอวะว่าที่กูอดทนอยู่เนี่ยเพื่อใคร...” โอ้โห...ผมควรจะภูมิใจใช่หรือไม่กับสิ่งที่มันพูดออกมา มันช่างเป็นเกียรติอันใหญ่หลวงมากครับไอ้พี่พาย

 

“กูไม่เคยมีมาจะ 21 ปี ยังไม่ซีเรียสอะไรเลย...”

 

“มึงเคยช่วยตัวเองป่ะกูถามจริง อยู่มาได้ไงไม่เคยมีเซ็กส์...”

 

“มึงจะบ้าหรอวะพี่พาย มาถามอะไรแบบนี้ นี่มันเรื่องส่วนตัวเว้ย...” ผมเหวใส่ไอ้พี่พายทันที คือขนาดสนิทกันเว่อร์แบบไอ้ต็อปมันยังไม่เคยถามผมแบบนี้เลยนะ แล้วไอ้พี่พายมันเป็นใครวะเนี่ย...

 

“ทำเป็นอาย ผู้ชายเหมือนกันอายทำไม ถึงมึงไม่บอกกูก็รู้ว่ามึงเคย...หึ!!” เกลียดเสียงหัวเราะมันฉิบหายไอ้ผู้ชายคนนี้นี่มันจริงๆ เลยเว้ย อยู่ด้วยแล้วประสาทจะแดกตาย

 

“พี่พายกูหายใจไม่ออก...” ผมถูกสวมกอดอีกครั้ง มันก็ไม่ได้แน่นเท่าไหร่หรอกครับ แต่ผมรู้สึกว่ามันแนบชิดเกินไป แล้วประเด็นคือไม่ได้อยู่กันแค่สองคน ยังมีไอ้พี่โก้กับไอ้ต็อปอยู่ด้วย ถึงมันไม่อยู่ด้วยผมก็ยังไม่ชินที่จะถูกกอดจากทางด้านหลังแบบนี้เท่าไหร่ แล้วไอ้พี่พายมันชอบทำจริงๆ ด่ามันจนเพลียแทนมันแล้ว

 

“ขออยู่แบบนี้สักพัก...ไม่รู้ทำไมกูชอบกอดมึงแน่นๆ แบบนี้ มันทำให้กูรู้สึกว่าตัวเองยังมีใครสักคนที่พร้อมจะอยู่เคียงข้าง...” มันเกยคางลงมาบนไหล่ผมอีกครั้ง ผมเห็นรอยยิ้มจางๆ บนใบหน้าที่ทอดสายตามองไปยังวิวทิวทัศน์ของราตรีที่พร่างพราวไปด้วยแสงไฟจากตึกราบ้านช่องมากมาย

 

ผมเงียบเสียงลงหลังจากที่พี่พายมันพูดจบ ที่ผมเงียบลงส่วนหนึ่งมันเป็นเพราะผมรู้สึกดีที่ตัวเองมีความสำคัญกับพี่พายแบบนั้น แต่สิ่งที่ทำให้ผมเงียบลงจริงๆ น่ะมันคือสิ่งที่ไอ้พี่พายมันพูดออกมาต่างหาก

 

ผมไปบอกมันตั้งแต่เมื่อไหร่ว่าผมพร้อมที่จะอยู่ข้างๆ มันน่ะ...ได้ข่าวกูยังไม่ได้ตกลงเลยนะเว้ย....

 

..........100%.........

 

PS. รณรงค์ให้คนอ่านยุ่งนัก ที่เล่นทวิตเตอร์ เวลาที่พูดถึงเรื่องยุ่งนัก รบกวนติดแท็ก #ยุ่งนัก ด้วยนะคะ เกรทจะตามไปส่องค่ะ ><

พูดถึงแท็ก #ยุ่งนัก อยากจะบอกว่าอ่านทุกทวิตเลยนะคะ รีบ้าง ไม่ได้รีบ้างเพราะบางทีไม่แน่ใจว่าพูดถึงนิยายเรื่องนี้หรือเปล่า อยากจะขอบคุณที่ทำให้ในแต่ละวันเกรทได้ยิ้ม ได้มีความสุขนะคะ ><

ขอบคุณที่แวะเข้ามาอ่านกันนะคะ ขอบคุณเม้น คำวิจารณ์ และแท็ก #ยุ่งนัก ในทวิตเตอร์

ใครที่คิดถึงคู่โก้ต็อป ตอนหน้าเจอกันค่า แต่ยังคงอยู่ในห้องของพี่พายนะเออ ><

 

น้องคนนี้ชื่อน้องมาย.......มายพี่เพีย (เมียพี่พาย) >/////<

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 67 ครั้ง

15,978 ความคิดเห็น

  1. #15933 nin28041992 (@nin28041992) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 21 พฤศจิกายน 2561 / 20:51
    ตกลงไปเถอะต่อเอ้ยหายากนะแฟนนะ
    #15933
    0
  2. #15844 นายแมวน้ำ (@watmaka) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 17 เมษายน 2560 / 05:35
    น่ารักกันเข้าไปสิเออ 
    #15844
    0
  3. #15768 wcmychalie16 (@wcmychalie16) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 11 มีนาคม 2559 / 19:01
    พี่พายน่าร้ากกก >///< รูปท้ายตอนเป็นต่อน่ารักมาก^^
    #15768
    0
  4. #15750 lufian (@ployykp) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 26 กุมภาพันธ์ 2559 / 13:06
    จ้าาาาาา เป็นต่อพ่อทุกสถาบันจ้า จ้า
    #15750
    0
  5. ความเห็นนี้ถูกลบแล้ว :(
  6. #15427 มิ้น (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 19 มกราคม 2558 / 21:39
    น่ารักกก
    #15427
    0
  7. #15410 P.Secret (@future-cartoon) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 12 มกราคม 2558 / 20:03
    โมเม้นกอดจากข้างหลังนี่มัน... ฟินสุดๆ อ่ะ ><
    #15410
    0
  8. #15108 ploylybbs (@ploylybbs) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 20 กันยายน 2557 / 00:41
    นัวเนีย >< เขินนนน
    #15108
    0
  9. #14444 mitake (@voldermore) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 5 มิถุนายน 2557 / 09:49
    พี่พายนี่หวานได้ไม่เข้ากับหน้าตาเลยนะ 55555555555555555
    #14444
    0
  10. #14241 kelovelove (@kekailove) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2557 / 12:46
    อิพี่พายนัวเนียเกินไปละ
    #14241
    0
  11. #13972 JENNYHA (@jennyha) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 27 เมษายน 2557 / 16:39
    สารภาพละะะ
    #13972
    0
  12. #13884 Whatever it is (@oil-sup) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 24 เมษายน 2557 / 18:59
    ยังคิดถึงหนุ่มๆแก๊งนี้เสมอ
    #13884
    0
  13. #13636 nutzecs (@nutzecs) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 14 เมษายน 2557 / 13:17
    อ่านแล้วได้ฟีลแบบ อยากเก็บเธอไว้ทั้งสองคนนน =//=
    #13636
    0
  14. #13111 Hiro Hiro Shi (@hiroshi1234) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 20 มีนาคม 2557 / 12:31
    เอาแฝ้วไง หึๆๆ
    #13111
    0
  15. #12977 เเมวดำท่องราตรี (@154356) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 6 มีนาคม 2557 / 19:44
    น้องต่อ ถึงไม่ตกลงเเต่คิดเหรอว่าจะไปไหนรอด
    #12977
    0
  16. วันที่ 12 มกราคม 2557 / 01:40
    วรั๊คคค ฟินสุดๆ -/-
    #12484
    0
  17. #12099 Rindazz (@leeie) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 27 ธันวาคม 2556 / 08:38
    ขนาดแม่พรทิพยังบอกเลยว่าปอแบกอะไรไว้เยอะเกินไปแล้วทั้งๆที่น่าจะวางลงได้แล้ว เฮ่อออ เราอยากจะถามทั้งปอทั้งชายว่าไม่หนักหรอ? อยากวางบ้างมั้ย แต่คิดอีกแง่นึงก็เหมือนลึกๆชายน้อยใจปอเรื่องปลายฝนกับต้นหนาวไงไม่รู้ เพราะชอบเอาเด็ก2คนนี้มาอ้างตลอดเลย
    #12099
    0
  18. #11369 iNam2pm (@imhottest) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 24 พฤศจิกายน 2556 / 20:55
    โอ๊ยยยย ฟินนนนนนนนนนนนนนนนน
    #11369
    0
  19. #11259 LooknamTK (@looknamjaa) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 19 พฤศจิกายน 2556 / 02:55
    โอ๊ย หวานมากอ่าาาาาาา เขินได้ป่ะ อิจฉาได้ป่ะ หมั่นไส้พี่พ่ยมากมาย --"
    #11259
    0
  20. #11183 Mysterious (@World27) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 16 พฤศจิกายน 2556 / 05:46
    แหม เห็นท่าทางอิพี่พายตอนนี้แล้วหมันไส้

    อยากให้ต่อแกล้งให้พี่มันหึงตายจัง
    #11183
    0
  21. #10163 Fai_YeSung (@tjgdt) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 13 ตุลาคม 2556 / 15:50
    โอ้ยต่อพายตอนนี้งุ้งงิ้งน่ารักมาเลยยยย

    ไอพี่พายนี่ก็ตรงเกิ๊นนน ถามมาได้ว่าเคยช่วยตัวเองมั้ย 555555555555555

    น่ารักมากเลยตอนนี้ ยิ่งกอดจากด้านหลังอ่านแล้วมันอบอุ่นสุดๆ
    #10163
    0
  22. #9984 shshshx (@shxtaop) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 8 ตุลาคม 2556 / 13:45
    น่ารักกก หวงจังเลยนะพี่พายขี้อวดด้วย555555
    พอต่อบอกหน่อยประกาศเลยนะ5555
    โก้ต๊อปเป็นแฟนกันแล้วใช่ม่ะ><
    #9984
    0
  23. #9858 SuJuHanHyuk (@loveloveyaoi) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 5 ตุลาคม 2556 / 20:34
    อั๊ยย๊ะ



    เอาแล้วววววว
    #9858
    0
  24. #9737 YoLoHolic :)) (@yoloholic) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 4 ตุลาคม 2556 / 21:34
    พี่พายแกถามตรงมาก -0-
    #9737
    0
  25. #9579 aj68 (@ai68) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 3 ตุลาคม 2556 / 15:41
    ขนาดยังไม่ตกลงยังขนาดนี้นะต่อถ้าตกลงจะขนาดไหนเนี่ย !
    #9579
    0