OK!! I love U ♥ ยุ่งนัก...กูรักมึงก็ได้ [Yaoi][Boy's love]

ตอนที่ 22 : Special ... Not Secret เรื่องรัก...ไม่ลับ [ไม้ที & ดีโน่]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 14,775
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 34 ครั้ง
    3 ส.ค. 56



Special

 Not Secret เรื่องรัก...ไม่ลับ

ไม้ที & ดีโน่

 

 

เสียงตีกลองบวกกับเสียงเคาะขวดดังลั่นๆ เสียงร้องเพลงแซวน้องปีหนึ่งที่เพิ่งเข้ามาสู่สถาบันการศึกษาแห่งนี้ เข้ามายังคณะศิลปกรรมสุดติสท์แตกที่มีรุ่นพี่หน้าตาดีกำลังยืนคุมน้องๆ ด้วยการพยายามเก๊กหน้าโหดแบบสุดๆ

 

แต่ทว่าความหล่อที่ดูโดดเด่นยังคงเด่นชัดจนรุ่นน้องวัยเฟรชชี่หลายๆ คน หลงใหลไปตามๆ กัน

 

หลายๆ คนอาจจะมองว่าการรับน้องนั้นเป็นเรื่องที่วุ่นวาย น่าเบื่อหน่าย แต่ทว่ามันมีคำสอนที่แฝงเอาไว้ในกิจกรรมรับน้อง มันมากกว่าการหาเรื่องแกล้งรุ่นน้อง มันไม่ใช่แค่ความสนุกสนานของบรรดารุ่นพี่ ถ้าการรับน้องมันอยู่ในขอบเขตที่เหมาะสม มันก็ไม่ได้สร้างความเดือดร้อนหรือเกิดความเจ็บตัวขึ้น

 

“คิดอะไรอยู่วะ” เสียงทุ้มๆ ของเพื่อนสนิทดังขึ้นมา พร้อมกับขวดน้ำที่ถูกยื่นมาให้ ไม้ที หรือที่เพื่อนๆ เรียกกันว่า ไอ้ไม้ หันมารับขวดน้ำแล้วเปิดกระดกเข้าปากแบบรวดเดียวเกือบหมดขวด

 

“นึกถึงเมื่อปีที่แล้วไง รับน้องสุดวุ่นวายของคณะเราน่ะ” ไม้ยิ้มมุมปากเล็กน้อย เมื่อคิดถึงเรื่องราวเมื่อปีก่อน กับการรับน้องที่ได้อะไรมากกว่าการรับน้อง หยีพยักหน้ารับแล้วยิ้มอย่างรู้ดีว่าไม้กำลังนึกถึงอะไร 

 

“คิดถึงรับน้อง หรือว่าคิดถึงน้องรหัสกูวะ” เพราะการรับน้องเมื่อปีที่แล้ว ทำให้วันนี้ไม้ทีมีเด็กตัวป่วนคอยตามวุ่นวายไม่หยุดไม่หย่อน

 

ถามว่ารำคาญหรือเปล่า ก็ไม่นะ ไม่ได้รำคาญเลยสักนิด แต่กลับหวั่นไหวและหวั่นใจทุกครั้งที่อยู่ด้วยกันต่างหาก

 

“ตัวยุ่งเหอะน้องมึงน่ะ” พูดเหมือนระอา แต่ทว่ากลับยิ้มมุมปากเล็กน้อย สายตาทอดมองไปยังร่างเล็กๆ ของรุ่นน้องตัวป่วน น้องรหัสของเพื่อนสนิทตนเอง ที่ไม่รู้ทำไมถึงได้สนใจตัวเองนัก

 

“แต่ก็เต็มใจให้มันยุ่งด้วยไม่ใช่รึไง” หยียิ้มมุมปากเล็กน้อย ก่อนจะเดินเข้าไปหากลุ่มของเด็กปีสองที่กำลังร้องเพลงแซวน้องกันตามประสา เห็นไอ้ตัวยุ่งมันร้องเล่นเต้นอยู่กับเพื่อนๆ มันก็อดที่จะมอง อดที่จะยิ้มไม่ได้

 

“พี่ไม้!!” เสียงแหลมๆ นำหน้ามาก่อนตัว พร้อมกับร่างเล็กๆ ที่วิ่งร่าเข้ามากอดแขนพันแข้งพันขา ภาพที่ใครต่อใครต่างก็เคยชินกับภาพเหล่านี้เสียแล้ว

 

“ว่าไงเรา” ทักทายเพียงสั้นๆ เท่านั้น หัวทุยๆ ของไอ้ตัวยุ่งมันถูไถอยู่ที่แขนไปมา เห็นแล้วอยากจะจับมันมายีหัวให้ยุ่งเสียจริงๆ

 

“คิดว่าพี่ไม้จะไม่มาเสียอีก แอบมาคุมดีโน่อ่ะดิ หวงใช่ป่ะล่ะ?” ถามพลางยิ้มกริ่ม ระดับความมั่นใจของคนถามนั้นเต็มเปี่ยมจนคนถูกถามถึงกับส่ายหน้าไปมาอย่างระอาปนเอ็นดู

 

“ทำไมต้องหวงด้วยล่ะ?” เอ่ยถามพร้อมกับพยักหน้าทักทายไอ้พวกรุ่นน้องเพื่อนร่วมแก๊งของดีโน่ที่มองมาด้วยสายตาล้อเลียนอย่างเปิดเผย ไม่ล้อเลียนก็บ้าแล้ว ดีโน่แม่งแสดงออกอย่างชัดเจนเลยว่าต้องการอะไร

 

“ดีโน่มึงกลับมานี่เลย อย่ามาอู้” เสียงตะโกนเรียกจาก เมา ดังขึ้นมาพร้อมกับเจ้าตัวที่เดินดุ่มๆ เข้ามาแงะร่างเล็กๆ ของดีโน่ออกจากไม้ ชายหนุ่มมองดูดีโน่งอแงไม่ยอมห่างจากตนเอง แล้วก็มองหน้าเมาพร้อมกับส่ายหน้าไปมา โบกมือให้เมาเป็นเชิงปล่อยตัวยุ่งมันไป

 

“เห็นป่ะล่ะ พี่ไม้ยังไม่ว่าอะไรกูเลย มึงกลับไปทำหน้าที่มึงไป กูจะทำหน้าที่เมีย...”

 

“ฮิ้ว!! นางช่างแรงจริงอะไรจริง” เสียงเห่าหอนดังมาจากแก๊งปีสองสุดหล่อที่กำลังรัวกลองแซวอย่างไม่ต้องอายอะไรกันเลยทีเดียว ดีโน่เม้มปากแน่น หน้าแดงแจ๋ พูดออกไปแบบนั้นก็กล้าๆ กลัวๆ ไม่รู้ว่าพี่ไม้จะโอเครึเปล่า ก็เจ้าตัวไม่เคยเอ่ยปากตอบรับหรือว่าปฏิเสธเลยนี่นา

 

“จะแรงไปไหนวะดีโน่” ไม้เอียงคอถามน้องรหัสเพื่อนสนิท ที่พ่วงตำแหน่งเด็กข้างห้องอีกหนึ่งตำแหน่ง เรื่องราวมันยุ่งวุ่นวายมากจริงๆ ตั้งแต่ที่ได้รู้จักกับเด็กคนนี้

 

“ก็ถ้าไม่ออกตัวแรง แล้วปล่อยให้คนอื่นมาคาบพี่ไม้ไปแดก โน่ก็ไม่เอาหรอก” ควงแขนพี่ไม้แน่นๆ แล้วส่งยิ้มให้กับรุ่นน้องที่นั่งมองกันอย่างสลอน เป็นการประกาศไปในตัวเลยว่า รุ่นพี่ปีสามสุดหล่อคนนี้มีเจ้าของที่แสนน่ารักน่าชังอย่างตนเองอยู่แล้วทั้งคน

 

“ไม่มีใครเค้ามาสนใจพี่หรอกน่า...”

 

“น้อยไปสิ นี่พี่ไม้ถ่อมตัวหรือว่าไม่รู้จริงๆ ว่าตัวเองน่ะป็อบมากแค่ไหน คนชอบมากแค่ไหน ถ้าโน่ไม่แสดงตัวหวงพี่ไม้เอาไว้คงเสียพี่ไม้ไปตั้งแต่ปีที่แล้วแล้วมั้ง” กอดแขนแล้วเงยหน้ามองด้วยสายตาแป๋วๆ ให้มันรู้กันไปว่าพี่ไม้จะไม่เอ็นดูตนเอง

 

“อ้าวหรอ ไม่เห็นรู้เลย สงสัยเพราะว่าพี่ไม่ได้สนใจมองใครมั้ง” อยากต่อท้ายเหลือเกินว่าไม่ได้สนใจมองใครนอกจากไอ้ตัวยุ่งที่ชอบมาพันแข้งพันขาคนนี้ แต่เดี๋ยวจะเหลิง เอาไว้ก่อนไม่อยากให้ท้ายอะไรมาก เท่านี้เจ้าตัวก็เก๋าเกินตัวเกินไปแล้ว

 

ก็นะ...พ่อเค้าใหญ่นี่นา

 

“ไม่สนใจใครก็ไม่เป็นไรหรอกพี่ไม้ แต่ว่าสนใจโน่นะ แค่โน่คนเดียวเอง นะพี่ไม้นะ ไม่เสียเวลามากหรอก” เขย่าแขนอ้อนๆ แล้วดึงพี่ไม้มานั่งด้วยกันทางด้านหลัง ปล่อยให้คนอื่นเค้าทำกิจกรรมกันไปเรื่อยเปื่อย ขอเวลาจู๋จี๋เอาอกเอาใจว่าที่สามีเสียหน่อย

 

“อื้อ สนใจก็ได้ แต่แน่ใจนะว่าไม่เสียเวลาน่ะ” เหล่ตามองรอยยิ้มของดีโน่แล้วก็อดที่จะแอบยิ้มไม่ได้ ไม่รู้มีใครเคยบอกมันรึเปล่าว่ารอยยิ้มมันน่ะน่ารักอย่าบอกใครเลย แต่ก็คงไม่ใช่แค่ตัวเองเท่านั้นหรอกที่มองเห็น ก็คนชอบมันเยอะแยะไป

 

“แน่นอนเลยพี่ไม้ เสียเวลาที่ไหน โน่ออกจะน่ารักแล้วก็เชื่อฟังพี่ไม้จะตายไป” นี่บอกเลยนะว่าถ้านั่งตักพี่ไม้ได้จะกระโดดขึ้นไปนั่งแล้ว แต่ว่าเกรงใจสถานที่ไง คนอีกเป็นร้อยนั่นอีก ว่าแล้วก็อยากกลับห้องเร็วๆ อยากไปสิงอยู่ที่ห้องของพี่ไม้จะแย่แล้ว

 

“วันนี้พี่แบงค์มานอนที่ห้องมั้ยอ่ะ” เอ่ยถามถึงเพื่อนร่วมแก๊งของไม้อีกคนหนึ่ง ไม้ส่ายหน้าไปมา ดูเหมือนว่าวันนี้แบงค์มันจะไปธุระของมัน

 

“ไม่มา มันมีธุระที่ไหนสักที่นี่แหล่ะ” ไม้มองดูการจับพี่รหัสที่กำลังดำเนินไปเรื่อยๆ มองดูมาเฟียที่เนียนมาอยู่ที่คณะตนเองโดยมีหยีดูแลอยู่ไม่ห่าง

 

“งั้นคืนนี้โน่ไปนอนค้างด้วยนะ...นะ แค่นอนค้างเฉยๆ เอง” ยื่นหน้ามากระซิบแบบอ้อนๆ ให้ได้ยินกันแค่สองคน ส่งสายตาออดอ้อนอย่างสุดกำลัง พยายามใช้พลังจิตสะกดให้พี่ไม้นั้นยอมตบปากรับคำ

 

“ก็ตามใจเราแล้วกัน” พูดโดยที่ไม่ได้หันมามองหน้า หรือว่าสบตากับดวงตากลมโตคู่นี้ แค่นี้ก็ใจอ่อนตามใจไอ้ตัวยุ่งมากเกินไปจนมันเคยตัวแล้ว แต่ถึงจะรู้อย่างนั้นก็อดที่จะตามใจมันไม่ได้อยู่ดีนั่นแหล่ะ

 

ก็น่ารักนี่นะ...

 

..........

 

 

 

 

กิจกรรมรับน้องของวันนี้จบสิ้นลงแล้ว ไม้เดินมาหยุดยืนพิงรถยนต์แล้วมองไปรอบๆ เพื่อมองหาไอ้ตัวยุ่งที่คาดว่าอีกสักพักก็น่าจะมาเอารถที่ลานจอดรถ เพราะรถยนต์ของดีโน่นั้นยังจอดสนิทอยู่กับที่

 

“มันจะดีหรอวะ” ถามตัวเองอย่างไม่แน่ใจ บอกไม่ได้เหมือนกันว่าความสัมพันธ์ของตนเองกับดีโน่มันระดับไหน แต่ทว่าดีโน่เป็นคนเดียวที่ตนเองรู้สึกว่าพิเศษกว่าคนอื่นๆ ที่เข้ามาในชีวิต ก็เท่านั้น

 

“ให้มันมานอนด้วยที่ห้องเนี่ย...แม่งจับกูปล้ำทำไงวะเนี่ย เด็กแม่งยิ่งแรงอยู่” บางทีก็ไม่เข้าใจเหมือนกันว่าที่รู้สึกดีๆ กับไอ้ตัวยุ่งเนี่ย เพราะว่าชอบ เพราะว่าเอ็นดู หรือเพราะอะไรกันแน่

 

ที่รู้แน่ชัดคือมันน่ะพิเศษกว่าคนอื่น ความจริงแล้วตนเองไม่ได้ชอบผู้ชายนะ คนที่เคยๆ คบหากันมาก็เป็นผู้หญิงทั้งนั้น แล้วแต่ละคนที่คบกันก็มีความสัมพันธ์ที่ลึกซึ้งต่อกันทั้งนั้น แต่ทว่ามันก็แค่ผ่านมาแล้วก็ผ่านไป

 

 แต่กับไอ้ตัวยุ่งดีโน่เนี่ย ไม่เคยทำอะไรมากกว่าจับจูบเท่านั้น มองออกหรอกว่าเจ้าตัวมันคาดหวังอะไร แต่แบบว่าเฮ้ย...มันจะดีหรอวะ มันก็ผู้ชายเหมือนตนเอง ถึงจะตัวเล็กๆ น่ารัก ตาโต ขาวจั๊ว น่าเจี๊ยะก็เถอะ

 

“เป็นเอามากแล้วกู ว่าแต่ว่าเมื่อไหร่มันจะมาเนี่ย” มือหนาหยิบมือถือขึ้นมาชั่งใจว่าจะกดโทรหาดีโน่ดี หรือว่ากลับไปก่อนเดี๋ยวเจ้าตัวกลับไปถึงก็มารัวกดออดที่หน้าห้องเองนั่นแหล่ะ

 

“กลับเลยแล้วกัน นานเกินไปแล้วมึง” ไม้ถอนหายใจแล้วมองไปยังทางเดินอีกครั้ง รอมานานก็ไม่เห็นว่าจะมา ครั้นจะไม่รู้พอมันกลับไปถึงห้องก็จะมางอนๆ ใส่หาว่าไม่ยอมรออย่างนั้น อย่างนู้น อย่างนี้ นี่ถ้าไม่ติดว่าน่ารักจะจับโบกให้หน้าทิ่มเลยจริงๆ

 

“พี่ไม้!!! เสียงตะโกนดังมาก่อนตัว ไม้หันไปมองก็พบว่าดีโน่กำลังวิ่งหน้าตั้งมาหาตนเอง ร่างเล็กๆ หอบหายใจระรัวเพื่อโกยอากาศเข้าปอดเสียยกใหญ่ มือเรียวจับแขนตนเองเอาไว้มั่น

 

“คิดว่าพี่ไม้กลับไปแล้วเสียอีก ดีใจจังที่พี่ไม้รอโน่” เงยหน้าขึ้นมายิ้มเสียกว้าง จนคำต่อว่าที่ตั้งใจจะเอ่ยออกมาถูกกลืนหายลงไปในลำคอทันที

 

“ใครว่าพี่รอเรา พี่กำลังคุยกับสาวอยู่ต่างหาก นี่เพิ่งคุยเสร็จเลยกะว่าจะกลับห้อง” เรื่องอะไรจะบอกว่ารอ เรื่องอะไรจะปล่อยให้ไอ้ตัวยุ่งมันได้ใจไปมากกว่านี้ แค่นี้มันก็จะเหลิงแล้ว

 

“เหอะ!! พี่ไม้อย่ามาโกหกเลย รอโน่อยู่...โน่รู้หรอก” ไม่เชื่อหรอกว่าพี่ไม้จะมายืนหลีสาว ถึงจะเป็นเรื่องจริงก็ช่าง หลีใครหลีไป แต่อย่าให้โน่รู้แล้วกันว่านังคนนั้นมันเป็นใคร โน่ไม่ไว้หน้าหรอกนะ

 

“ไอ้ความมั่นใจในตัวเองแบบนี้นี่เอามาจากไหนนักวะโน่” กอดอกมองหน้าดีโน่ที่ยักคิ้วให้กับตนเองอย่างชอบใจ สาบานได้ว่านี่ไม่ได้ชมมึงเลยนะไอ้ยุ่ง นี่กำลังเหน็บแนมมึงอยู่นะเนี่ย

 

“ก็พ่อโน่สอนมาแบบนี้นี่นา ว่าถ้าอยากได้อะไรแล้วก็ต้องทำทุกวิถีทางที่จะคว้าเอามาเป็นของเราให้ได้...พี่ไม้หนีโน่ไม่พ้นหรอก” ดีโน่มองซ้ายมองขวา ก่อนที่จะยื่นหน้าขึ้นมาจุ๊บเบาๆ ที่ปากหยักได้รูปของไม้ ทำเอาหนุ่มหล่ออึ้งแดกไปอีกรอบ เจ้าตัวยุ่งมันโบกมือให้แล้วรีบชิ่งหนีไปที่รถของมันทันที

 

“เล่นกูอีกแล้วดีโน่เอ๊ย” ไม้ยิ้มจางๆ สัมผัสนุ่มนิ่มยังไม่จางหาย ดีโน่ขับรถเคลื่อนออกไปแล้ว มีการโผล่หน้ามาโบกมือให้อีกต่างหาก

 

“ถ้ากูไม่รับรักลูกชายเค้า เค้าจะส่งคนมาฆ่ากูมั้ยเนี่ย” ไม้ได้แต่คิดและก็สงสัย ไม่สามารถคาดเดาหรือว่านึกถึงบทสรุปที่คาดว่าจะน่ากลัวได้เลย

 

หลายๆ คนที่สนิทกับดีโน่ จะรู้ดีว่าดีโน่นั้นเป็นลูกของใคร นามสกุลที่แปะหราอยู่นั้นมันทำให้ไม่มีใครกล้ายุ่งกล้าแหยมกับดีโน่เท่าไหร่ ต่อให้ไม่สนิทกันมากคนทั่วไปก็จะรู้ว่านามสกุลของดีโน่นั้นเป็นนามสกุลของนักการเมืองชื่อดังที่ค่อนข้างมีอิทธิพล

 

เพราะอย่างนี้ด้วยแหล่ะมั้งที่ทำให้ไอ้ตัวยุ่งมันไม่กลัวใคร ไม่กลัวอะไร และกล้าได้กล้าเสียเป็นอย่างมาก

 

แต่ทว่ามันเองก็ไม่เคยเอาเรื่องที่มันเป็นลูกนักการเมืองมาขู่ใครพร่ำเพรื่อหรอกนะ เห็นมันบ้าบอไปวันๆ กับพวกไอ้ป้า ไอ้เมา เพื่อนกลุ่มมันนั่นแหล่ะ แต่ใครไปแหยมหรือว่าไปทำให้มันเคืองหรือโกรธนี่ งานนี้ตัวใครตัวมันแล้วกันครับ

 

“เอ้า แล้วกูยืนยิ้มเชี่ยอะไรอยู่คนเดียววะเนี่ย กลับห้องสิกลับห้อง” ส่ายหน้าไปมาอย่างระอาใจ ช่วงนี้โดนรุกหนักเลยเอ๋อแดกอย่างที่เห็นเนี่ยแหล่ะ

 

..........

 

 

 

 

ดีโน่ทิ้งตัวลงนั่งที่โซฟาหลังจากที่วันนี้ทำกิจกรรมกับที่คณะมาทั้งวัน ทั้งเหนื่อย ทั้งล้า แต่ว่าสนุกอย่าบอกใครเลยจริงๆ เมื่อปีที่ผ่านมานั้นตนเองถูกรุ่นพี่กลั้นแกล้งกันไปแล้ว ปีนี้เหมือนเป็นปีแห่งการเอาคืน เป็นปีแห่งการปลดปล่อยเลยก็ว่าได้

 

“น้องไอน้ำ เด็กไอ้ป้านี่ก็น่ารักดีนะ แต่กูน่ารักกว่าได้ป่ะเนี่ย มีเด็กๆ น่ารักเข้ามาเรียนที่คณะพี่ก็ไม่ว่าหรอกนะ แต่อย่ามายุ่งกับพี่ไม้ทีของพี่นะอิหนู ไม่อย่างนั้นอย่าหาว่าคนน่ารักไม่เตือนนะเว้ย” เห็นรุ่นน้องนี่มองรุ่นพี่กันตาเป็นมันเลยเหอะจ้า แต่ก็ไม่แปลกหรอก รุ่นพี่แม่งเสือกหน้าตาดีกันซะขนาดนั้น แค่เจอไอ้ป้า ไอ้เมา ไอ้แฟ้บ เข้าไปเด็กก็ใจละลายแล้ว

 

“แต่มึนๆ แบบไอ้เมาเนี่ย ไม่น่าจะมีคนชอบเยอะแยะเลยนะ แม่งบ้า” แอบเม้าเพื่อนตัวเองอยู่คนเดียว ไอ้เมานี่ทำตัวเหมือนพ่อกูเลยครับ แม่งชอบรั้งไม่ให้ไปหาพี่ไม้ นี่อย่าแอบไปบอกมันนะว่าตอนแรกกูยังคิดเลยเหอะว่าแม่งชอบกูเนี่ย

 

แต่เอาเข้าจริงๆ แล้วเปล่าเลยเหอะ อารมณ์มันเหมือนพ่อหวงลูกยังไงก็ไม่รู้ อยากบอกว่าพ่อกูยังไม่หวงไม่ห่วงกูเท่าที่มึงห่วงเลยเพื่อนเมา

 

“พี่ไม้กลับมาถึงยังวะ” ลุกขึ้นมาหยุดยืนที่หน้ากระจก จัดการเช็ดหน้าเช็ดตาให้สะอาด แล้วเดินหายเข้าไปอาบน้ำอาบท่าเพื่อให้รู้สึกสดชื่น เดี๋ยวจะแอบแว้บไปขลุกอยู่ที่ห้องของพี่ไม้และ

 

“จะว่าไปแล้วพอมาทำกิจกรรมรับน้องอีกครั้ง ก็นึกถึงปีที่แล้วเหมือนกันนะ” ดีโน่ยิ้มอย่างเขินๆ นึกถึงวีรกรรมของตัวเองที่สร้างเอาไว้เมื่อปีที่แล้ว จนป่านนี้ยังโดนล้อจากทั้งเพื่อนร่วมรุ่น จากทั้งรุ่นพี่ ล้อกันมาจนครบปีแล้วนี่นะ

 

 

 

 

ย้อนกลับไปเมื่อปีที่แล้ว กิจกรรมรับน้องที่ตอนแรกดีโน่ไม่คิดอยากจะมาร่วมสักเท่าไหร่ เพราะเป็นคนที่ไม่ชอบมาทำกิจกรรมอะไรแบบนี้ อีกอย่างทางมหาลัยเองก็ไม่ได้บังคับอะไรด้วย

 

อาจจะเพราะว่าเป็นคนที่ไม่ชอบทำอะไรตามที่ใครสั่งหรือว่าบังคับ เพราะที่บ้านเลี้ยงมาอย่างตามใจ อยากทำอะไรก็สามารถทำได้ อยากได้อะไรก็สามารถคว้ามาได้เลย ไม่เคยลำบากหรือว่าทำตามที่ใครสั่ง

 

แต่ทว่าไม่รู้อะไรมันดลใจให้ดีโน่ไปร่วมกิจกรรม อาจจะเพราะว่ามันเป็นครั้งหนึ่งของช่วงชีวิตในรั้วมหาลัยด้วยแหล่ะมั้ง ถ้ามันเลยผ่านไปแล้วย้อนกลับมาคิดถึง อาจจะเสียดายก็ได้

 

ดีโน่มาร่วมกิจกรรมรับน้องและก็ได้ค้นพบว่ามันไม่ได้ไร้สาระ หรือว่าลำบากลำบนอะไรเลย มันออกจะสนุกสนาน ได้รู้จักกับเพื่อนใหม่ๆ ได้พบเจอกับรุ่นพี่ที่ใจดี และที่สำคัญ...ได้พบเจอกับผู้ชายคนหนึ่ง คนที่ตนเองตกหลุมรักตั้งแต่ครั้งแรกที่ได้สบตา

 

พี่ไม้ที

 

ผู้ชายรูปร่างสูงโปร่ง ผิวสีแทน คิ้วเข้มรับกับดวงตาสีถ่านที่ดูลึกลับ น่าค้นหา ดีโน่ไม่รู้เหมือนกันว่าอะไรดลใจให้ตนเองพูดบางสิ่งบางอย่างออกไป ในช่วงที่พี่ๆ ปีสองให้เอ่ยแนะนำตัวเองเพื่อให้เพื่อนร่วมรุ่นได้ทำความรู้จักซึ่งกันและกัน

 

“น้องดีโน่ครับ สิ่งที่น้องปรารถนาที่สุดในตอนนี้คืออะไรครับ...” นี่เป็นคำถามจากพี่หยีที่เอ่ยถามขึ้นมา ดีโน่ยิ้มกริ่มอย่างเจ้าเล่ห์ สายตามองไปยังพี่ไม้ทีที่ยืนนิ่งๆ มองมายังตนเองอย่างไม่ได้ใส่ใจอะไรมากมาย

 

ดีโน่ได้แต่คิดในใจว่าจะทำอย่างไรให้ตนเองอยู่ในสายตาของพี่ไม้ทีคนนี้ จะทำอย่างไรให้ดวงตาคู่นั้นจ้องมองมาที่ตนเอง ตนเองไม่เคยเกิดความรู้สึกตกหลุมรักใครตั้งแต่แรกพบสบตาเช่นนี้เลย

 

สิ่งที่เกิดขึ้นกับตนเองในขณะนี้ พี่ไม้ทีคนนี้คือต้นเหตุ และพี่ไม้ทีคนนี้ต้องรับผิดชอบ

 

“สิ่งที่ผมปรารถนามากที่สุดในตอนนี้ คือการได้เป็นแฟนกับพี่ไม้ทีครับ” พูดออกไปเสียงดังฟังชัด ทำเอาเงียบกันทั้งคณะ ความเงียบเข้ามาปกคลุมเพียงแค่ไม่ถึงนาที ก่อนที่เสียงโห่แซวจะดังลั่น บวกกับเสียงรัวกลองที่ดังกระหึ่ม

 

“เอาจริงอ่ะน้อง เพื่อนพี่มันเล่นตัวนะครับ” พี่แบงค์กอดคอพี่ไม้ทีแล้วยิ้มอย่างล้อเลียน ดีโน่เห็นพี่ไม้ทีมองมาทางตนเองแบบเต็มตา พร้อมกับรอยยิ้มมุมปากอย่างแสนเจ้าเล่ห์ มันยิ่งกระตุ้นให้ดีโน่อยากจะทำในสิ่งที่พูดให้มันเป็นจริง

 

“ผมเอาจริงนะพี่ คนอย่าง ชิษณุพงศ์ ลักษณารีย์ ไม่เคยกลัว หรือว่ายอมแพ้อะไรง่ายๆ พี่ไม้ทีเตรียมตัวเตรียมใจเอาไว้ได้เลยครับ” ดูเหมือนว่าความเงียบจะเข้ามาปกคลุมอีกครั้ง กับนามสกุลของดีโน่ที่เจ้าตัวเอ่ยออกมา ไม้กอดอกแล้วมองหน้าดีโน่ไม่วางตา

 

“ก็ลองดูสิครับ พี่ก็อยากรู้เหมือนกันว่าเราจะแน่แค่ไหน” ไม้ตอบออกมาแค่นั้น รอยยิ้มที่ดูหยันๆ น้อยๆ เป็นแรงผลักให้ดีโน่เดินเครื่องเต็มกำลัง และตั้งใจหมายมั่นว่าจะทำให้ได้อย่างที่ต้องการ

 

“ผมแน่กว่าที่พี่คิดอีกครับ...พี่ไม้ที”

 

 

 

 

“คิดถึงเรื่องตอนนั้นแล้วก็อายเหมือนกันนะ เล่นพูดต่อหน้าคนทั้งคณะแบบนั้น ด้านใช้ได้เลยไอ้โน่เอ๊ย” ดีโน่ส่ายหน้าไปมาเมื่อนึกถึงเรื่องราวของการรับน้องในปีที่แล้ว แต่ทว่าถ้าไม่มีวันนั้น วันนี้ตนเองก็คงไม่ได้ใกล้ชิดกับพี่ไม้แบบนี้หรอก

 

“แถมยังโชคดีได้เป็นน้องรหัสของพี่หยีอีก เลยยิ่งได้เจอได้ใกล้ชิดกับพี่ไม้เข้าไปอีก เมื่อก่อนเราชอบเรียกพี่ไม้ว่าพี่ไม้ทีแต่ตอนนี้ติดเรียกแต่พี่ไม้” ดีโน่เดินออกมาจากห้องน้ำจัดการแต่งตัวให้เรียบร้อย คาดว่าออกจากห้องไปแล้วก็คงขลุกอยู่ที่ห้องพี่ไม้ยาวจนถึงวันพรุ่งนี้เช้าเลย

 

“ว่าแต่หิวข้าวฉิบหายเลย รู้อย่างนี้แวะหาซื้ออะไรมากินก่อนก็ดีหรอก พี่ไม้จะมีอะไรมาให้กินรึเปล่าวะเนี่ย” ดีโน่บ่นพลางลูบท้องแห้งๆ ป้อยๆ เดินมารื้อค้นหาของกินในตู้เย็นก็มีแต่พวกน้ำแร่ น้ำหอม และเบียร์อีกไม่มากเท่าไหร่

 

“ไม่เห็นจะมีของกินเลยวะ ลืมซื้อของเข้าห้องมานานแค่ไหนแล้วเนี่ย” บ่นอย่างหัวเสียแล้วปิดประตูตู้เย็นอย่างเซ็งๆ เดินวนไปวนมาเพื่อรอเวลาที่พี่ไม้น่าจะกลับมาถึง

 

ออด!!! ออด!!! ออด!!!

 

เสียงออดที่ดังสั้นๆ สามครั้ง แบบนี้ มันทำให้ดีโน่สามารถรู้ได้เลยว่าคนที่อยู่อีกฝั่งของประตูนั้นคือใคร โดยที่ไม่จำเป็นต้องเอ่ยถาม

 

“กินข้าวกัน” ดีโน่เปิดประตูห้องก็พบกับถุงใส่อาหารที่ถูกยื่นมาตางหน้าตนเอง ก่อนที่คนตัวสูงกว่าจะลดระดับมือลง แล้วยักคิ้วให้กับตัวยุ่งอย่างดีโน่

 

“โหย!! รักเลยอ่ะพี่ไม้ รู้ได้ไงว่าโน่ยังไม่ได้กินอะไร หิวจนแสบท้องไปหมดแล้วเนี่ย หมดแรงไปกับกิจกรรมรับน้อง...”

 

“มัวแต่พูดมากอยู่ได้ จะกินมั้ยเนี่ย” ไม้เอียงคอมองดีโน่ที่จ้อไม่หยุดปาก ชายหนุ่มเลยต้องเอ่ยปากขัดขึ้นมาเสียก่อน และหมุนตัวเดินเลยไปที่ห้องถัดไปซึ่งเป็นห้องของตนเอง

 

“เก๊กตลอดๆ ถือว่าตัวเองหล่อใช่มั้ยล่ะ ชิ!!!” แลบลิ้นปลิ้นตาตามแผ่นหลังกว้างของรุ่นพี่ไป แต่พอไม้เอี้ยวคอมามองดีโน่ก็รีบส่งยิ้มให้ แล้ววิ่งเข้าไปเกาะแขนไม้ทันที

 

 ไม้เดินเข้ามาในห้องพร้อมกับสะบัดรองเท้าทิ้งเอาไว้อย่างระเกะระกะ ดีโน่ส่ายหน้าน้อยๆ แล้วนั่งลงจัดรองเท้าของไม้เข้าชั้นวางอย่างไม่ได้คิดอะไร หากแต่ชายหนุ่มหันมามองแล้วระบายลมหายใจน้อยๆ

 

“โทษทีนะ พี่ลืมเก็บ แล้วเราเองก็ไม่ต้องทำให้พี่หรอก” บอกเพราะคิดว่ามันไม่ใช่หน้าที่อะไรที่ดีโน่จะต้องมาทำให้กับตนเอง ให้ลูกคุณหนูจ๋าสุดชีวิตแบบนี้มาทำให้แล้วรู้สึกผิดยังไงก็ไม่รู้

 

“เฮ้ยไม่เป็นไรพี่ โน่เต็มใจทำให้พี่ไม้อ่ะ เตรียมพร้อมสำหรับหน้าที่เมียที่ดีไงพี่” ไม้ถึงกับหันมามองหน้าไอ้ตัวยุ่งที่มันเริ่มต้นรุกตนเองแบบเนียนๆ

 

“เอางั้นเลย” เอ่ยถามพลางเอียงคอมองหน้าดีโน่ เจ้าตัวพยักหน้ารับระรัวแล้วเดินมาแย่งของจากมือหนา

 

“เอางั้นแหล่ะ ว่าแต่พี่ไม้กลับมาเหนื่อยๆ ไปล้างเนื้อล้างตัวก่อนดีกว่า เดี๋ยวโน่โชว์ฝีมือทำอาหารเอง” อวดอ้างไปอย่างนั้นแหล่ะ ก็ไอ้ที่ไม้ซื้อมาเนี่ยแค่จัดการเทใส่จานชามก็พร้อมกินแล้ว

 

“ขี้คุยว่ะโน่” ส่ายหน้าไปมาอย่างระอา แต่ก็อดยิ้มไม่ได้ที่ดีโน่ทำแก้มพองลมใส่อย่างงอนๆ

 

“ขี้คุยไม่ได้พี่ มันไม่มีปาก” ยอกย้อนเล็กน้อยพอหอมปากหอมคอ ก่อนที่จะยิ้มให้อย่างอ้อนๆ แล้วเดินหิ้วข้าวของไปจัดการเตรียมพร้อมระหว่างรอพี่ไม้ออกมานั่งกินด้วยกัน

 

“โห!! เหมือนรู้เลยอ่ะว่าโน่อยากกินสปาเก็ตตี้ขี้เมา” ตะโกนบอกด้วยน้ำเสียงตื่นเต้นและดีใจแบบโอเว่อร์สุดๆ แต่ก็อยากกินจริงๆ นะเออ นี่แหล่ะคนเราเค้าใจตรงกันเค้าก็เลยรู้ใจว่าชอบไม่ชอบอะไร

 

“ขี้มันเมาไม่ได้ว่ะโน่ มันไม่มีปากแล้วมันจะกินเหล้าได้ยังไง” ตะโกนย้อนกลับไปแล้วยิ้มเมื่อได้ยินเสียงง้องแง้งดังมาจากทางด้านนอก

 

“พี่ไม้อ่ะ...เดี๋ยวโน่จับจูบให้พูดไม่เป็นเลยนี่...”

 

“จะแรงไปเพื่ออะไรของมึงวะโน่ หึ!!” ไม้ล้างหน้าล้างตาแล้วมองเงาสะท้อนจากกระจก รู้สึกว่าตัวเองจะยิ้มมากเกินไป ปกติจะอารมณ์ดีตอนที่มีเพื่อนฝูงมาเฮฮากันเท่านั้นแหล่ะ แล้วไอ้เด็กนี่มันใช่เพื่อนฝูงซะที่ไหน แล้วทำไมต้องอารมณ์ดีตอนที่มันมาอยู่ใกล้ๆ แบบนี้ด้วยล่ะ

 

“นึกถึงตอนแรกที่โน่มันย้ายเข้ามาเหมือนกันนะ เด็กบ้าอะไรแม่งตื้อแบบสุดๆ...”

 

 

 

 

หลังจากกิจกรรมรับน้องและการตามล่าพี่รหัสเสร็จสิ้นไปแล้ว บรรดาพี่ปีสองก็นัดน้องปีหนึ่งที่เป็นน้องรหัสตนเองไปเลี้ยงเพื่อกระชับความสัมพันธ์อันดีงามต่อกัน แน่นอนว่าตนเองที่อยู่กลุ่มเดียวกับไอ้หยีที่เป็นพี่รหัสของไอ้ตัวยุ่ง ก็ต้องไปด้วยกันเป็นกลุ่มๆ

 

“คิดไงนัดมาเลี้ยงที่บ้านมึงวะ” มันน่าแปลกใจที่ไอ้หยีมันนัดมาเลี้ยงที่บ้านของมัน วันนี้ก็คงไม่พ้นเมาปลิ้นแล้วคลานไปทั่วบ้านมันอีกตามเคย แต่ทว่าพอคิดดูแล้วมันก็ไม่น่าแปลกเท่าไหร่ที่ไอ้หยีมันนัดมาเลี้ยงที่บ้าน

 

เพราะว่ามันคงไม่อยากทิ้งไอ้เฟียเอาไว้คนเดียว หรืออาจจะไม่อยากพ่วงเอาไอ้เฟียไปที่ผับหรือร้านเหล้าด้วย แม่งหวงของมันอย่างกับอะไรดี

 

“น้องรหัสกูแม่งน่ารักเกินไป แถมไอ้เฟียแม่งก็ดวงดูดผู้ชาย ขืนพาสองคนนี้ไปนั่งในผับถูกใครลากไปพ่อดีโน่ตามมาฆ่ากูทิ้งทำไงวะ” ไอ้หยีหัวเราะเล็กน้อย แล้วมันก็เดินยกบรรดากับแกล้มที่มันลงมือทำด้วยตัวเองออกไปเสิร์ฟ

 

“มาเฟียจ๊ะ ขอยืมตัวยาหยีที่รักสักเดี๋ยวนะ” อีเจ้ใหญ่มันเนียนควงไอ้หยีไปนั่งตอดนั่งแทะเล็มอยู่ตรงมุมหนึ่ง ไอ้เฟียก็โบกมือไล่ให้ไปแบบไม่มีการหวงเลยสักนิด อาจจะเพราะว่าตอนนี้มันกำลังคุยกับดีโน่แบบถูกคอสุดๆ

 

การเลี้ยงน้องรหัสในวันนั้นประกอบไปด้วย ไอ้หยี ไอ้เฟียเจ้าของบ้าน ไอ้ตัวยุ่งที่เป็นน้องรหัสไอ้หยี ไอ้เวสป้าน้องรหัสอีเจ้ใหญ่ที่พ่วงไอ้เมามาด้วย ไอ้แบงค์และตนเองไม่ได้ชวนน้องรหัสมาเพราะว่าน้องรหัสตนเองเป็นผู้หญิง เดี๋ยวค่อยพาไปเลี้ยงทีหลัง

 

“พี่เฟียๆ พี่เฟียว่าพี่ไม้ทีกับพี่ยาหยีเนี่ยใครหล่อกว่ากันน่ะ” ไม้เดินมาชงเหล้าใกล้ๆ กับที่ดีโน่และไอ้เฟียมันนั่งฝอยกันอยู่ มีการแอบเหล่มาทางกูด้วยนะทั้งสองตัวเลย นี่แม่งแอบนินทาระยะประชั้นชิดเถอะ

 

“ไม่รู้ดิ พี่ว่าพี่หล่อสุดอ่ะ” ไอ้เฟียกระดกเหล้าเข้าปากแล้วยิ้มอย่างชอบใจ ส่งแก้วให้ดีโน่ชงให้แบบบางๆ ไอ้ตัวยุ่งนี่ก็ชงให้แบบไม่หยุดมือ

 

“โหย!! ถ้าพี่มาเฟียหล่อนะ โน่นี่โคตรหล่อที่สุดของคณะแล้วหล่ะ แต่โน่ว่าพี่ไม้ทีของโน่อ่ะหล่อที่สุดแล้ว ไม่งั้นสาวจะเดินหน้าเข้ามาให้สอยถึงที่แบบนี้หรอ” อันนี้แม่งออกแนวจิกกัดและประชดเปล่าครับ สายตามึงนี่งอนกูแบบสุดๆ เลยครับไอ้น้องรหัสเพื่อน

 

“ผู้หญิงเค้าเสนอมาแล้วไม่สนองมันก็ใช่ที่ดิวะครับน้อง...”

 

“งั้นถ้าผู้ชายเสนอแล้วพี่ไม้ทีจะสนองป่ะ...”

 

“แรว๊งงงงงง!!” อีเจ้ใหญ่แม่งเสือกหูดีได้ยินอีก แม่งส่งเสียงแซวพร้อมกับชูนิ้วโป้งให้ไอ้ตัวยุ่งอีกต่างหาก เอ้าพวกมึงนี่เชียร์กันจังเลยครับ อยากให้กูเอาน้องมันทำเมียหรือไงวะนั่น

 

“กูว่ากูไปนั่งกับพวกไอ้หยีดีกว่า อย่าแดกมากเดี๋ยวเมาเหอะเฟีย” เดินมึนๆ แบบงงๆ กับการถูกเด็กผู้ชายรุกใส่อย่างไม่ทันตั้งตัว ก็พอรู้แหล่ะว่ามันแรง ก็ไอ้ยุ่งมันตามตื้อ ตามคุย ตามติดทุกครั้งที่มีโอกาสแบบนั้น

 

ไม่รู้ก็ควายแล้ว!!

 

“ไอ้หยีน้องมึงแม่งแรงฉิบหาย กูจะบ้าตาย” ส่ายหัวไปมาพร้อมกับมองหน้าเพื่อนหยีที่แม่งยิ้มกริ่มแบบแปลกๆ ไหนจะไอ้เมา ไอ้ป้า ไอ้แบงค์อีก แม่งพร้อมใจกันยิ้มแล้วส่งสายตาแบบแปลกๆ มาให้กูเสียวสันหลังเล่นพิกล

 

“ยิ้มอะไรของพวกมึงกัน?” คือถ้ามันจะไม่พร้อมใจกันยิ้มด้วยสีหน้าแววตาเดียวกันแบบนี้ กูจะไม่อะไรเลยนะเว้ย

 

“คนแบบมึงถ้าไม่ชอบใจ ไม่พอใจ มึงจะทนให้มันมาวุ่นวายแบบนี้หรอวะ” หยียักคิ้วให้แล้วมันก็หันไปมองน้องรหัสกับสุดที่รักของมันที่กำลังเมามันกับการฝอยกันไม่หยุด

 

“มันก็น่ารำคาญใจ แต่มันก็ไม่ได้มากมายอะไรขนาดนั้น” บอกตามตรงเลยว่าไม่สามารถตอบรับหรือว่าปฏิเสธได้เต็มปากสักเท่าไหร่หรอก ก็อย่างที่ไอ้หยีมันบอกนั่นแหล่ะ เห็นแบบนี้แต่ถ้าเกิดรำคาญใจกับคนที่เข้ามายุ่งวุ่นวายมากๆ เกินไป ก็เอ็ด ก็ไล่ตะเพิดมาหลายรายแล้ว

 

“ถ้าพี่ไม่เอาผมขอได้ป่ะ?” ไอ้เมานี่ตาเยิ้มมาเชียว แม่งเอ่ยปากขอขึ้นมาซะงั้น แล้วจะให้กูตอบอะไรได้ล่ะ นอกจาก...

 

“ไม่ได้...เอ่อ ก็มันไม่ใช่ของกู แล้วมันเป็นคนไม่ใช่สิ่งของ กูจะให้ได้ไงเล่า” พอรู้ตัวก็โพล่งตอบปฏิเสธไปทันที พอรู้ตัวว่าตัวเองหลุดมากเกินไปก็รีบหาเหตุผลมาต่อท้ายทันที

 

“แน่ะ แอบมีหวงซะด้วย” ไอ้เมารินเหล้าแล้วยกแก้วขึ้นคารวะ ขนาดมันไม่เมามันยังบ้า แล้วนี่มันเริ่มเมาแล้ว มันจะไม่ยิ่งอาการหนักหรอวะ

 

“กูไม่ได้หวง...”

 

“มึงหวง!! กูมองออก เผื่อมึงไม่รู้ตัวนะ มึงมองไปทางไอ้โน่แทบจะทุกห้านาทีเลยว่ะ” ไอ้หยีลุกขึ้นยืนแล้วตบบ่าตนเองเบาๆ ก่อนที่มันจะเดินไปขยี้หัวไอ้เฟียเล่นพร้อมกับเสียงโวยวายของไอ้เฟีย

 

 

 

มีเหล้าก็ต้องมีคนเมา แล้วคนเมาที่แม่งคออ่อนฉิบหายแต่อวดเก่งอยากจะกินเหล้าโชว์ก็พล่ามคำว่าชอบใส่ตนเองไม่หยุด

 

“โน่ชอบพี่ไม้ทีนะเว้ย ชอบม้าก....มาก กอไก่แสนล้านตัวเลยเอ้า” เมาแล้วซ่า เมาแล้วอ้อน แบบว่ามึงเอาสักอย่างได้ป่ะวะโน่ กูตามมึงไม่ทันจริงๆ

 

“มึงขับรถไปส่งมันที่บ้านหน่อยแล้วกัน” ไอ้หยีไม่ยอมให้ดีโน่มานอนค้างที่บ้านตนเอง เพราะตอนนี้มีไอ้แบงค์ ที่เมาแล้วเรื้อนไปทั่วบ้าน กับใหญ่และเพื่อนสาวอีกสองสามคนที่นอนค้างแล้ว ไม่มีที่ว่างให้ตนเองกับดีโน่ได้พักพิง

 

“กูไม่รู้จักบ้านมันเว้ย...”

 

“ไม่เห็นยากมึงก็พาน้องไปนอนที่ห้องมึงดิวะ ก็ผู้ชายเหมือนกันไม่ใช่รึไง หรือมึงกลัวอดใจไม่ไหวแล้วปล้ำน้องมัน” ไอ้เฟียแม่งกวนตีนพอๆ กับผัวแม่งนั่นแหล่ะ ยุยงส่งเสริมกูกันจัง กูทำขึ้นมาพ่อเค้าไม่ตามมากระทืบกูรึไง

 

“เออ!! พากลับห้องกูก่อนก็แล้วกัน...ไปและมึง” ลากคนเมาแม่งไปที่รถอย่างทุลักทุเล พากลับห้องแล้วจับมันนอนบนเตียงนอนนั่นแหล่ะ น้ำท่าเสื้อผ้าอะไรไม่ต้องเปลี่ยนกันหรอก

 

และพอมันตื่นขึ้นมามันก็ให้คนที่บ้านมารับ คิดว่าจบเรื่องแล้วใช่ป่ะครับ เปล่าครับแม่งยังไม่จบง่ายๆ ตกเย็นของวันนั้นก็มีเสียงออดดังขึ้น ไอ้เราก็เดินไปเปิดประตูดูด้วยความสงสัยว่าใครแม่งมา สรุปแล้วว่ายังไงรู้มั้ย?

 

ถ้าไม่รู้เดี๋ยวกูจะบอกเดี๋ยวนี้เลยครับ...

 

“พี่ไม้ที...ดีโน่ย้ายมาอยู่ห้องข้างๆ พี่แล้วน้า ดีใจล่ะสิที่ดีโน่มาอยู่ใกล้ๆ แบบนี้ ฝากตัว ฝากใจ ฝากชีวิต และฝากร่างกายด้วยนะพี่” แล้วมันก็วิ่งกลับเข้าห้องมันไป เพื่อแสดงให้รู้ว่ามันอยู่ในห้องนั้นจริงๆ

 

เฮ้ย!!! มึงคิดจะย้ายมามึงก็ย้ายมาเลยใช่มั้ยเนี่ย ถามกูสักคำหรือเปล่าก็ไม่ แล้วทำไมกูต้องยิ้มด้วยวะเนี่ย...เชี่ยอะไรครับเนี่ย

 

 

 

 

“พี่ไม้ทีสุดหล่อ!!! ตกส้วมตายรึไงพี่ ออกมากินมื้อเย็นกันเถอะ โน่หิวจนท้องกิ่วแล้ว” เสียงของไอ้ตัวยุ่งดึงไม้ให้กลับออกมาจากความทรงจำ ชายหนุ่มส่ายหน้าไปมาแล้วเดินออกมาจากห้องน้ำ จัดการเอาผ้าเช็ดผมวางแหม่ะลงบนหัวของไอ้เด็กตัวยุ่ง มันบ่นน้อยๆ แล้วจัดการเอาไปตากให้ทันที

 

“หิวก็กินก่อนเลยก็ได้ ไม่เห็นต้องรอพี่เลย เดี๋ยวก็ปวดท้องตายกันพอดี” สะบัดผมไปมาให้น้ำมันกระเด็นไปโดนไอ้ตัวยุ่งแบบจงใจก่อกวน

 

“พี่ไม้อย่าแกล้งโน่ดิ มากินกันเหอะโน่หิวมากๆ เลย แต่ก็อยากกินพร้อมพี่ไม้อยู่ดีนั่นแหล่ะ มากินกัน!!” มันเดินมาทางด้านหลัง แล้วกดไหล่ตนเองให้นั่งลง ตัวบางๆโน้มลงมากอดที่คอแล้วยื่นจมูกมากดลงที่แก้มตนเองเบาๆ

 

“ตกลงจะกินข้าวหรือจะกินพี่วะ” ไม้หันมาถามอย่างระแวง ดีโน่ยักคิ้วแล้วเดินอ้อมมานั่งฝั่งตรงข้ามกับชายหนุ่ม ดวงตากลมๆ ที่ดูเป็นประกายอยู่ตลอดเวลาจ้องมองสบตากับดวงตาสีถ่านแล้วส่งยิ้มไปให้

 

“พี่ก็พูดไปนั่น โน่ออกจะน่ารัก เรียบร้อย แล้วก็รักนวลสงวนตัวขนาดนี้” ยักคิ้วแบบกวนๆ พร้อมกับละความสนใจจากใบหน้าหล่อๆ ของพี่ไม้ทีสุดที่รักเสียก่อน ตอนนี้กลิ่นของอาหารตรงหน้ามันปั่นป่วนไปหมดแล้ว

 

ยังมีเวลาอีกทั้งคืนที่จะจัดการกับพี่ไม้ ตอนนี้ขอกินเอาแรงก่อนแล้วกันนะคร้าบ

 

“ถ้าอย่างเราเรียบร้อย ไอ้ใหญ่นี่คงกุลสตรีฉิบหายอ่ะครับ” ส่ายหน้าไปมา ยื่นมือมาบีบจมูกโด่งๆ ของไอ้ตัวยุ่งแรงๆ สักที แค่นั้นจมูกมันก็แดงแจ๋แล้ว

 

“เออ เหมือนกวางเรนเดียร์เลยว่ะ จมูกแดงเชียว...”

 

“ถ้าโน่เป็นกวางเรนเดียร์ พี่ไม้ก็เป็นซานตร้าอ่ะ...” มันยักคิ้วแล้วใช้ส้อมม้วนเส้นสปาเก็ตตี้เข้าปากอย่างเอร็ดอร่อย ว่าแต่ทำไมกูต้องเป็นซานตร้าวะ

 

“เออทำไมพี่ต้องเป็นซานตร้าวะ” ไหนๆ ก็แอบสงสัยก็เลยถามมันออกไปเลยแล้วกัน มันค้างคาใจยังไงก็ไม่รู้ว่ะ

 

“ก็ซานตร้าจะได้ขี่กวางเรนเดียร์ไง หึ หึ” แม่งหัวเราะแบบมีเลศนัยใส่กูอีกไอ้เด็กแก่แดดเอ๊ย

 

“โน่เข้าใจอะไรผิดป่ะ เรนเดียร์มันมีหน้าที่ลากรถเลื่อนของซานตร้าว่ะ ไม่ได้เอาไว้ให้ซานตร้าขี่...”

 

“เผื่อซานตร้าอาจจะอยากเปลี่ยนใจไงพี่ แล้วจะมาสงสัยอะไรกับเรื่องไม่เป็นเรื่องเล่าพี่ไม้ กินสิครับ อ้ำๆ” แม่งแถไปนู่น อายล่ะสิมึง เหอะๆ ไอ้เด็กหื่นเอ๊ย

 

 

 

 

มื้อเย็นควบด้วยมื้อค่ำสิ้นสุดลงแล้ว ไม้ยืนล้างจานอยู่ตรงซิงค์ส่วนไอ้ตัวยุ่งมันก็จองพื้นที่บนโซฟาเพื่อดูการ์ตูนช่องโปรดของมัน เสียงแอคชั่นสลับกับเสียงหัวเราะคิกคักของมันดังลั่นๆ แม่งไม่ช่วยล้างไม่ว่า แต่มีหน้ามาเร่งอีกนะมึง

 

“พี่ไม้เร็วๆ ดิ มาดูตูนกันเหอะ จานชามทิ้งเอาไว้แบบนั้นแหล่ะเดี๋ยวคืนนี้โน่ล้างเอง” ปากมันบอกว่าล้างเองๆ ทุกครั้งที่มากินมานอนที่นี่ แต่สรุปแล้วใครทำครับ...กูไงครับ ไอ้ไม้ทีคนนี้ไง

 

แล้วทำไมกูต้องยอมไอ้เด็กยุ่งนี่ด้วยวะเนี่ย

 

“อยากดูก็ดูไปเถอะครับ พี่ไม่ชอบดูการ์ตูนว่ะ มันเด็ก” ไม้กระตุกยิ้มอย่างชอบใจ ที่เสียงการ์ตูนเปลี่ยนเป็นเสียงหนังแอ็คชั่นไซไฟที่เจ้าตัวมันไม่เคยชอบดูเลย

 

“เฮ้ยหนังเรื่องนี้มาแล้วพี่ โน่รอมาตั้งนาน มาดูกันพี่” แม่งเอ้ย!! หนังอะไรก็ไม่รู้ดูไม่รู้เรื่องเลย นี่ถ้าพี่ไม้ไม่ชอบดูนะอย่าหวังว่ากูจะดูมึงเลย ฮึ่ย!!

 

“ไม่เอาว่ะ วันนี้พี่อยากดูการ์ตูน วันนี้สุงสิงคลุกคลีกับเด็กมาทั้งวัน อยากกลับไปเป็นเด็กอีกครั้ง” ไม้เดินมาเห็นหน้าของดีโน่ตูมน้อยๆ ก็เลยดึงรีโมตจากมือของดีโน่มาเปลี่ยนช่องกลับไปยังช่องเดิม

 

“อะไรอ่ะพี่ไม้ ไม่แฟร์เลยว่ะ พี่ก็สุงสิงกับโน่อยู่ทุกวันอยู่แล้วอ่ะ ทำไมไม่เห็นจะชอบดูการ์ตูนเลย แค่วันนี้ไปสุงสิงกับรุ่นน้องมาแค่นี้...”

 

“จะดูรึเปล่า?” ทิ้งตัวลงนั่งข้างๆ ไอ้ตัวยุ่ง แล้วแกว่งรีโมตตรงหน้ามัน คือพูดนั่นพูดนี่อยู่ได้ สรุปสั้นๆ คือมึงหึงว่างั้น

 

“ดูดิ!! แต่พี่ไม้อ่ะ...” หึงนะเว้ย แต่แม่งไร้สาะระไปรึเปล่าวะกู แต่หึงจริงๆ นะเนี่ย

 

“หึงรึไงไอ้ดื้อ” ไม้ตวัดมือกอดไหล่ของไอ้ตัวยุ่งที่มันทำหน้างอนๆ แล้วเอียงคอมองหน้าน่ารักๆ ที่ฉีกยิ้มให้กับตนเอง มึงเปลี่ยนอารมณ์เร็วมากโน่ กูตามมึงไม่ทันจริงๆ

 

“อื้อ!! หึงดิ พี่ไม้อ่ะโน่จองแล้ว จองมาตั้งแต่วันรับน้องแล้ว ใครแย่งโน่ฆ่าแม่งทิ้งอ่ะ” ยิ้มหวานแต่คำพูดนี่แบบมาอย่างโหด ไม้ชักมือกลับทันที คิดไม่ตกเลยจริงๆ ว่าจะลองเล่นกับลูกเสือดูดีมั้ย แม่งน่ากลัวเกินไปแล้วไอ้เด็กนี่

 

“เออ...เอาจริงๆ มั้ยวะโน่ ตั้งแต่ที่เราบอกว่าจะเป็นแฟนพี่ให้ได้ ก็ไม่มีใครเค้ากล้าเข้ามาให้พี่เล่นด้วยแล้วว่ะ” ทิ้งตัวลงนอนหนุนตักของไอ้ตัวยุ่ง กุมมือมันเอาไว้หลวมๆ อยู่ด้วยกันสองคนแบบนี้ก็ดีตรงที่ไม่ต้องมานั่งเก๊กเข้มอะไรมากมาย ไอ้เพื่อนตัวดีแม่งชอบล้อเลียนไม่จบไม่สิ้น

 

“อย่างนั้นนั่นแหล่ะดีแล้วพี่ นี่แหล่ะที่โน่ต้องการ ใครแม่งกล้าแหยมกับโน่...หึ หึ” เฮ้ย!! แบบว่ากูถอนตัวตอนนี้ทันปล่าววะเนี่ย นี่ก็ถลำเข้ามาเกินกว่าครึ่งแล้วนะเว้ย ขนาดตัวลูกแม่งยังโหดขนาดนี้ แล้วตัวพ่อล่ะจะขนาดไหน กูทำลูกเค้าร้องไห้ ไม่ถูกอุ้มไปฆ่าทิ้งที่ชายแดนหรอวะ

 

“เฮ้อ!! คิดไงมาสนใจคนแบบพี่วะ...”

 

“ไม่มีเหตุผลอ่ะพี่ไม้ ก็แค่ใช่ พี่คือคนที่โน่คิดว่าใช่...” ไม้มองสบตากับดวงตากลมๆ ที่จ้องมองมาอย่างจริงจัง ดีโน่ค่อยๆ ก้มหน้าลงมาใกล้ๆ พร้อมกับส่งยิ้มมาให้ รอยยิ้มที่เหมือนเทวดาตัวน้อยๆ ทั้งๆ ที่นิสัยเนี่ยปิศาจชัดๆ

 

“แล้วเมื่อไหร่โน่จะเป็นคนที่ใช่ของพี่ล่ะ...” กระซิบถามเบาๆ ปากนุ่มแตะลงบนแก้มสากๆ ของคนที่นอนหนุนตักตนเองแผ่ว มือหนายกขึ้นคล้องคอของไอ้ตัวยุ่งเอาไว้

 

“ไม่ใช่...แต่ก็ใกล้เคียงแล้วว่ะ” เสียงทุ้มตอบกลับไป ปากนุ่มจุมพิตลงมาอย่างแนบชิด ก่อนที่ไอ้ตัวดีมันจะกดจูบอย่างดูดดื่มแบบที่เจ้าตัวมันชอบยั่วให้ตนเองเคลิ้ม แล้วจะได้ต่อยอดไปกับมันแบบยาวๆ

 

เฮ้ย!! รุกหนักๆ แบบนี้ ใช่ ไม่ใช่ ก็หวั่นไหวได้เหมือนกันนะเว้ย

 

 

..........100%..........

 

PS. รณรงค์ให้คนอ่านยุ่งนัก ที่เล่นทวิตเตอร์ เวลาที่พูดถึงเรื่องยุ่งนัก รบกวนติดแท็ก #ยุ่งนัก ด้วยนะคะ เกรทจะตามไปส่องค่ะ ><

ตอนที่แล้วเอาสเปของ ยาหยี&มาเฟีย มาให้อ่าน ครั้งนี้เลยเอาตอนของ ไม้ที&ดีโน่ มาให้ลองอ่านดูบ้าง ไม่รู้ว่าจะชอบกันมั้ยเนอะ ^^

เห็นหลายคนหลงหยีเฟียกันเป็นทิวแถว แต่อย่าลืมพี่พายกับน้องต่อเน้อ 55 วันที่ 1 เจอกันกับตอนที่ 17 คร้าบบบบบ

PSS. กำลังมีความคิดว่าจะแต่งเรื่องของแก๊งสินกำ แยกอีกเรื่องนึง แต่ทั้งนี้ทั้งนั้นต้องรอให้ยุ่งนักจบก่อน...นะเคอะ

เจอกันตอนหน้าค่ะ ^^


               แปะเมจ เบาๆ เอาจินตนาการ ....น้องดีโน่ & พี่ไม้ที





ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 34 ครั้ง

15,978 ความคิดเห็น

  1. #15905 0930030306 (@0930030306) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 4 กันยายน 2561 / 00:25
    ชอบพี่ไม้ทีแล้วสิเรา
    #15905
    0
  2. #15690 butterfly (@muk914) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 14 พฤศจิกายน 2558 / 12:11
    น้องดีโน่น่ารักเว่ออ่ะ หน้าใสมาก ชอบบบบ
    #15690
    0
  3. #15542 che kerate (@keratekitikum) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 25 เมษายน 2558 / 23:45
    ชอบบบมากกกกกกกกกก
    #15542
    0
  4. #15459 น้ำค้างตากฟ้า (@janejjan) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 7 กุมภาพันธ์ 2558 / 21:39
    น่ารักมาาากกดกเมจก็น่ารัก
    #15459
    0
  5. #15408 P.Secret (@future-cartoon) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 11 มกราคม 2558 / 23:40
    แกยังเป็นชายแท้อยู่ป้ะ ?? ทนได้ไง ? น่ารักขนาดนี้แกทนได้ไง !? พี่ไม้ที ~
    #15408
    0
  6. #15106 ploylybbs (@ploylybbs) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 20 กันยายน 2557 / 00:13
    โน่น่าย๊ากกกกก ><
    #15106
    0
  7. #14775 Whatever it is (@oil-sup) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 2 สิงหาคม 2557 / 17:28
    ต่ออารมณ์ไม่ดี สงสัยเปนวันนั้นขอเดือน 55
    #14775
    0
  8. #14773 Taeisme (@tsaijam) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 2 สิงหาคม 2557 / 14:10
    เอร้ยยยยยย น้องมายอย่างอนนานเดี๋ยวจะโดนพี่เพียทำโทษนะ
    #14773
    0
  9. #14769 ลอร์ดโวลเดอมอร์ (@edwerd) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 2 สิงหาคม 2557 / 09:47
    ฮ่าๆๆๆๆ คู่รักหลุดโลก
    #14769
    0
  10. #14507 Taeisme (@tsaijam) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 11 มิถุนายน 2557 / 03:09
    พายต่อ อ่านไปอมยิ้มไป น่ารักเอาใจใส่กันดีขนาดนี้รักตายอะครับ^^
    #14507
    0
  11. #13473 MomoKeekee (@12343234) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 7 เมษายน 2557 / 21:39
    กรี้ดดดดดด เป็นแฟนกันเลน เป็นเลย!!!!
    #13473
    0
  12. #13107 Hiro Hiro Shi (@hiroshi1234) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 20 มีนาคม 2557 / 01:21
    นามสกุลพี่ดีโน่อ่านเหมือนเพื่อนเก๊าเลยแต่เขียนคนละแบบ ฮุๆๆ น่ารักจริงๆคู่นี้
    #13107
    0
  13. #12982 Prang' (@superjiro) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 12 มีนาคม 2557 / 00:22
    อยากอ่านไม้ทีดีโน่อีกอ่าาา > <

    น่ารักกกกกกกกก
    #12982
    0
  14. #12943 MY' INDY (@jintapate2011) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 26 กุมภาพันธ์ 2557 / 21:43
    ดีโน่ ของเค้าแรงจริงๆ 555.
    #12943
    0
  15. #12652 Zaturday KickKick (@zaturdaykick) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 25 มกราคม 2557 / 14:12
    พี่ไม้น้องดีโน่รุกหนักขนาด จับทำเมียเถอะครับ อดทนได้ขนาดนี้ ด้านแม้วมั้ง 555555
    #12652
    0
  16. #12178 TheS (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 31 ธันวาคม 2556 / 14:15
    ดีโน่นี่แซ่บสุดๆ>
    #12178
    0
  17. #11359 iNam2pm (@imhottest) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 24 พฤศจิกายน 2556 / 17:06
    ถ้าโน่จะรุกหนักขนาดนั้น พี่ไม้ก็จับทำเมี-ยเลยเหอะ นะๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ 
    #11359
    0
  18. #11256 LooknamTK (@looknamjaa) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 18 พฤศจิกายน 2556 / 23:50
    5555555555 โน่น่ารักว่ะ ลุกเข้าไปลูกอย่าไปยอมมมมมม 555555555 พี่ไม้ ระวังจะตกหลุมจนปีนขึ้นมาไม่ได้นะครับ :)
    #11256
    0
  19. #10263 Annelida (@annelida) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 17 ตุลาคม 2556 / 01:37
    มายยยยยย เตรียมเหนื่อยคืนนี้บอกเลย
    #10263
    0
  20. #10158 Fai_YeSung (@tjgdt) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 13 ตุลาคม 2556 / 00:31
    อื้อหือ น้องโน่คะออกตัวแรงมากค่ะ 5555555555555
    #10158
    0
  21. #9982 shshshx (@shxtaop) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 8 ตุลาคม 2556 / 11:16
    โน่แรงมากกก น่ารักอ่า ไม้ทีที่จริงก็คิดนั้นแหละรอกลับบ้านซื้อข้าวมาให้อีก นอนตักด้วย น่ารักกก><
    #9982
    0
  22. #9856 SuJuHanHyuk (@loveloveyaoi) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 5 ตุลาคม 2556 / 19:42
    คิคิ



    โน่ค่ะ แรงมากลูก 
    #9856
    0
  23. #9575 aj68 (@ai68) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 3 ตุลาคม 2556 / 15:04
    แหม่ ... คู่นี้เขาก็มาแรงไม่แพ้คู่ทีแล้วเหมือนกันวุ้ย =.=
    #9575
    0
  24. #9423 rorony (@ricotta) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 1 ตุลาคม 2556 / 13:35
    ทั้งเฟียทั้งโน่นี่รุกได้น่ารักมากเลยคร้าา แต่ที่จริงหนูต้องรับน้า หุๆๆ
    #9423
    0
  25. #9378 mirchullove (@lovemirchul) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 30 กันยายน 2556 / 21:10
    ชอบอ่ะ ดีโน่น่ารักอ่ะจริงๆ >////<
    #9378
    0