OK!! I love U ♥ ยุ่งนัก...กูรักมึงก็ได้ [Yaoi][Boy's love]

ตอนที่ 20 : ☆OK! I love U ★... 16. วางแผน

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 18,370
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 53 ครั้ง
    3 ส.ค. 56


 16. วางแผน

 

ตู้ม!!

 

เสียงที่ท่านได้ยินอยู่นั้นเป็นเสียงของรถไฟสองขบวนที่กำลังประสานงาชนกันเข้าอย่างจังเบอเร่อตรงหน้าผมในขณะนี้ ส่วนไอ้ผู้การสับรางที่วันนี้เสือกทำงานผิดพลาดก็กำลังยืนห้ามทัพอยู่กึ่งกลางระหว่างสาวสวยเฉี่ยวคณะนิเทศนามว่าไอรีณ กับอีกฝ่ายเป็นสาวน้อยหน้าตาน่ารักที่ดูท่าจะแรงไม่ใช่น้อย ส่งตรงมาจากคณะอักษรนามว่าน้องมีน

 

“พี่ต็อปคะ...มันหมายความว่ายังไงคะ ไหนพี่ต็อปบอกว่าต้องไปธุระกับพี่ต่อ แล้วที่มานั่งอี๋อ๋อกับอีนี่คืออะไร...” ต็อปแม่งเอากูไปอ้างทุกที เวลาที่รถไปชนกันทีไรแรงปะทะมันจะอัดเข้ามาที่ผมด้วยนี่สิครับ โคตรน่ากลัวเลยไอ้
 

ผมได้แต่นั่งยองๆ บนเก้าอี้หินเพื่อมองดูสถานการณ์ นั่งท่านี้กระโจนหนีได้ง่ายกว่าครับ ผมโบกมือให้น้องมีนเป็นเชิงว่าพี่ไม่รู้เรื่องอะไรทั้งนั้นครับอย่ามาทางพี่ คนน่ารัก คนสวย เวลาหึงขึ้นมานี่หลุดนิสัยที่อุตส่าห์แอ๊บกันแทบตายออกมาหมดเลยครับตอนนี้

 

“อายคนอื่นเค้ากันบ้างมั้ย มาทะเลาะอะไรกันครับเนี่ย” ไอ้ต็อปยืนอยู่กึ่งกลางเพื่อคอยห้าม ผมได้แต่ส่งกำลังใจให้มันอยู่ห่างๆ อย่างห่วงๆ

 

“พี่ต็อปแอบคบกับมันหรอคะ ไหนบอกกับไอรีณว่าไม่มีใครนอกจากไอรีณไง” ผมล่ะคันปากอยากจะบอกเหลือเกินว่ามันไม่ได้มีแค่น้องมีนหรอกครับ แนนนี่ เบล หนูนา หนูแฮม หนูปากท่อ หนูนั่น หนูนี่มันฟาดมาเรียบหมดแล้ว เชื่ออะไรกันกับคำพูดของผู้ชายกะล่อนแบบไอ้ต็อปกันวะเนี่ย

 

“มีอะไรกันวะต่อ รถไฟชนกัน” ไอ้เฟียกระโดดมานั่งข้างๆ ผม ท่าเดียวกันเด๊ะ ไอ้นี่มันชอบนั่งมองสถานการณ์ตึงเครียดแล้วทำการคิดวิเคราะห์ถึงหลักการณ์และเหตุผล ความน่าจะเป็น บลาๆ ทำเอาผมเครียดขึ้นมาเป็นสองเท่า

 

“เอออ่ะดิ นี่ศึกนิเทศชนอักษรเลยนะเว้ย” ผมตอบไปแบบส่งๆ ไม่ต้องถามอะไรกูหรอกครับเพื่อนเฟีย มึงนั่งฟังไปเหอะเดี๋ยวมึงก็รู้ถึงที่มาที่ไปทั้งหมดเองนั่นแหล่ะ

 

“กูเชียร์นิเทศ...” ไอ้โฟนเริ่มวางเดิมพัน

 

“กูเชียร์อักษรว่ะ น่ารักดี” ไอ้จั่นก็เล่นกับมันอีก

 

“กูว่ายกนี้เพื่อนต็อปชนะว่ะ” ไอ้เฟียมันคิดตรงกับผม เพราะเท่าที่ผ่านมาพอเกิดการประสานงากันอย่างจังทีไร บทสรุปก็คือการเลิกกันหมดเลยทั้งสองฝ่าย แล้วไอ้เลวเพื่อนผมก็จะลั้ลลาไปหาเหยื่อใหม่ทันที

 

“พี่ต็อปทำแบบนี้ได้ไงคะ นังนี่มันดีกว่าไอรีณตรงไหน” น้องไอรีณตั้งท่าจะเข้าไปตบน้องมีนครับ แต่เพื่อนต็อปก็ดันเอาไว้ได้ พอทางฝั่งน้องมีนเห็นว่าน้องไอรีณจะเข้ามาทำร้ายตนเอง น้องมีนก็พุ่งเข้ามาหาบ้าง ร้อนถึงไอ้ต็อปต้องกางปีกกันทั้งสองคนเอาไว้ ผมส่ายหน้าอย่างโคตรระอา นี่มันสถานศึกษาหรือว่าสนามมวยวะเนี่ย ถ้าพ่อแม่รู้ว่าส่งลูกมาเรียนแล้วลูกมาแย่งผู้ชายกันเนี่ยจะเอาหน้าไปไว้ที่ไหนคร้าบบบบ

 

“หยุด!! ทั้งสองคน” เพื่อนต็อปกูองค์ลงแล้วครับ เสียงแม่งอย่างโหดไม่ได้เข้ากับหน้าตาเลยสักนิด พี่โก้มึงมาดูอาการของคนที่มึงจีบหน่อยป่ะ กูว่ารอยเล็บเต็มหน้ามันแล้วเนี่ย

 

“อายคนอื่นเค้ากันบ้างมั้ยครับพี่ถามจริงๆ มาทะเลาะมาตบตีกันเพื่อแย่งผู้ชายเนี่ย...ไม่อายคนอื่นเค้าบ้างหรอ”

 

“มันพูดมีเหตุผลนะว่าป่ะ” ไอ้โฟนครับ...

 

“แต่มึงลองย้อนดูดิว่าคนที่ทำให้เกิดเรื่องอ่ะใคร” ไอ้จั่นส่ายหน้าไปมา

 

“มันก็จริงอย่างที่ไอ้จั่นว่า ไอ้ต็อปนั่นแหล่ะที่ทำให้เค้ามาทะเลาะกันแบบนี้ เมื่อไหร่มันจะหยุดเจ้าชู้วะ” ไอ้เฟียนี่แอนตี้พวกเจ้าชู้มากๆ แต่มันก็คบกับไอ้ต็อปอยู่นะ เพราะเป็นเพื่อนกันไงเลยทนๆ คบๆ กันได้

 

“อีกไม่นานหรอกเชื่อกู แต่กูว่าสถานการณ์นี้มันช่างอึดอัดยิ่งนัก เมื่อไหร่เพื่อนกูจะพิพากษาแล้วปิดคดีวะ กูอยากไปหาน้ำแดกแล้ว” ผมเริ่มคอแห้งและรู้สึกร้อนระอุ อากาศแม่งนรกแตกอะไรก็ไม่รู้วันนี้

 

“พี่ต็อปเลือกมาเลยดีกว่าค่ะว่าจะเลือกใคร น้องมีนไม่ชอบแบ่งอะไรๆ ให้ใครมาใช้ร่วมกันหรอกนะคะ” อูย...อะไรๆ นี่อะไรวะ ท่าทางดูเรียบร้อยๆ เนี่ยแค่หน้ากากบังหน้าสินะครับน้อง

 

“พี่ต็อปบอกมันไปเลยค่ะว่าพี่ต็อปจะเลือกใคร” น้องไอรีณดูมั่นใจมากว่าตัวเองจะเป็นฝ่ายที่จะชนะ เพราะตอนนี้ไอ้ต็อปมันควงน้องไอรีณอยู่แบบค่อนข้างจะเปิดเผยกว่าคนอื่นๆ ที่เปิดเผยก็เพราะว่าเจ้าตัวเค้าอยากจะโชว์ว่าได้ควงหนุ่ทฮอตอย่างไอ้ต็อปไง เห็นมันสั้นๆ เตี้ยๆ แบบนี้ มันก็มีดีของมันนะครับ

 

“ถ้าให้พี่เลือก...” ลุ่นครับลุ้น ลุ้นว่าหล่อเลือกได้ของเราจะตอบว่ายังไง ไอ้โฟนกับไอ้จั่นวางพนันด้วยแบล็คเลเบิ้ลหนึ่งขวด แต่เชื่อเหอะว่าไม่มีใครได้ไม่มีใครเสียหรอก เพราะคำตอบของไอ้ต็อปมันน่าจะเป็น...

 

“พี่ไม่เลือกใครเลย” ซื้อหวยไม่เคยถูกวะ เดาถูกทุกครั้งเลยครับเอาจริงๆ เพราะไอ้ต็อปมันไม่ชอบให้ใครมาแสดงความเป็นเจ้าของมัน พอมีคนมาโวยวายให้มันเลือกทีไร มันก็จะเลิกหมดทั้งสองทาง...เลวได้อีกครับเพื่อนผม

 

“หมายความว่ายังไงคะพี่ต็อป...” ทีอย่างนี้ล่ะพร้อมใจกันขึ้นมาเลยนะครับทั้งสองสาว วี้ดออกมาพร้อมกันจนผมกับไอ้เฟียนี่สะดุ้ง เสียงคุณเธอช่างเรียกให้คนหันมามองกันเป็นตาเดียว เท่าที่เค้ามุงกันอยู่นี่ยังไม่พองั้นสิ

 

“กูเกลียดผู้หญิงว่ะ” เหมือนผมได้ยินไอ้เฟียมันบ่นพึมพำเบาๆ ผมแอบเหล่ตามองหน้ามันแบบกวนตีนๆ มันหันมามองผมด้วยหางตามองเหมือนผมเป็นตัวอะไรที่น่ารังเกียจ เพื่อนกูแต่ละคนแม่งสุดๆ จริงๆ

 

“ก็หมายความอย่างที่พูดนั่นแหล่ะครับ พี่ว่าเราคุยกันเข้าใจและทั้งสองคนน่าจะรู้ดีว่าพี่ไม่ผูกมัดกับใครหน้าไหนทั้งนั้น ถ้ารับไม่ได้ก็เลิกกันไปตั้งแต่ตอนนี้เลย...นี่แหล่ะครับคำตอบของพี่” มันหันมามองหน้าผมเพื่อบอกให้รู้ว่ามันจะชิ่งหนีไปตามเจ้ระเบียบ แล้วสองคนตรงหน้าผมล่ะใครจะเคลียร์

 

“กูมีนัดกับพวกไอ้หยีว่าจะไปคุยเรื่องเที่ยวจัน มึงควรจะมากับกูนะต่อ” ไอ้เฟียเหมือนรู้เลยครับ มันกระโดดลงจากเก้าอี้แล้วเดินไปทางคณะศิลปกรรมทันที แล้วเรื่องอะไรผมจะอยู่ให้สองสาวหันมาหาผมล่ะครับ อยากตบตีหรือว่าอะไรยังไงกันก็ตามสบายเลยจ้าสาวๆ พี่เอาใจช่วยนะคะ...

 

..........

 

 

 

 

ณ ตอนนี้ ผมหลีกหนีปัญหาของไอ้ต็อปได้แล้วครับ ทั้งๆ ที่ผมไม่ได้ร่วมสร้างปัญหา ไม่ได้ไปร่วมเชียร์เวลาที่มันเอากัน แล้วทำไมเวลาที่มีปัญหาเข้ามาทีไร ผมต้องอยู่รับฟังและรอช่วยมันแก้ปัญหาด้วยวะไม่เข้าใจจริงๆ

 

“ถ้าเมื่อไหร่ที่ไอ้ต็อปมันเลิกเจ้าชู้และมีแฟนเป็นตัวเป็นตนได้ กูเลี้ยงเหล้าชุดใหญ่เลยมึง” ท่าทางไอ้เฟียมันจะรู้สึกหงุดหงิดกับความเจ้าชู้ของไอ้ต็อปมาก ก็อย่างที่รู้ๆ กันในวงใน ไอ้เฟียกับไอ้หยีมันรู้จักกันมาตั้งนานแล้วนี่ครับ แต่เรื่องที่ว่าคบกันมานานเท่าไหร่นี่มันไม่เคยแง้มปากบอก แต่ต่างฝ่ายก็ต่างไม่คบใครแบบนี้ ไม่น่าสงสัยก็แปลกเกินไปแล้วครับ

 

“กูว่ามึงได้เสียเหล้าแน่ๆ อีกไม่นานหรอก” ผมนึกถึงพี่โก้แล้วก็รู้สึกพอใจลึกๆ ถ้าพี่โก้จะเป็นคนหยุดไอ้ต็อปไว้ได้ ผมเองก็ไม่สนับสนุนให้มันทำตัวเจ้าชู้ไปวันๆ แบบนี้หรอกนะครับ เพราะการทำแบบนี้มันเป็นการทำลายความรู้สึกของผู้หญิงเค้าด้วย

 

แต่จะว่าทำลายก็ไม่ใช่ซะทีเดียว เพราะผู้หญิงเหล่านั้นต่างเต็มใจเดินเข้ามาในเกมของไอ้ต็อปมันเอง ทั้งๆ ที่รู้ว่าสุดท้ายแล้วบทสรุปมันจะเป็นยังไง เพราะฉะนั้นถ้าจะมีใครที่ผิด ก็ผิดทั้งสองฝ่ายนั่นแหล่ะครับ

 

แต่จะให้ผมเลิกคบกับไอ้ต็อปก็คงจะไม่ใช่เรื่อง เพราะสำหรับผมแล้วมันเป็นเพื่อนรัก เพื่อนสนิท เพื่อตายของผม ผมไม่มีทางตัดเพื่อนกับมันเพราะเรื่องนั้นแน่ๆ ปล่อยให้เป็นเรื่องส่วนตัวของมัน ให้มันจัดการของมันไปเองดีกว่า

 

“แลดูมึงจะมั่นใจมากเลยนะว่าไอ้ต็อปมันจะหยุด กูเห็นแม่งเปลี่ยนสาวบ่อยกว่าเปลี่ยนเสื้อผ้าอีกมั้ง ท่าทางไม่น่าเจ้าชู้หน้าม่อได้เลยเพื่อนกู” มันก็จริงอย่างไอ้จั่นว่า ไอ้ต็อปมันมาเจ้าชู้ หน้าม่อ เอาไม่เลือกตอนเข้าเรียนมหาลัยเนี่ยแหล่ะ เมื่อก่อนมันก็คบทีละคน เปลี่ยนแฟนไม่บ่อยเท่าไหร่ แต่ตอนนี้ไม่มีใครที่มันเรียกว่าแฟนเลยสักคน มีแค่คู่ควงเท่านั้นเอง

 

“เอาเหอะน่าอย่าไปใส่ใจเรื่องของมันเลย พวกมึงน่าจะชินกันได้แล้วนี่หว่า ว่าแต่ว่าครั้งนี้มีคนไปทั้งหมดกี่คนวะ” ผมเปลี่ยนเรื่องไปซะเพราะว่าขี้เกียจจะพูดถึงไอ้ต็อปแล้วจริงๆ ให้มันจัดการปัญหาของมันเองเถอะครับ เท่าที่ผมต้องรับมือกับไอ้พี่พายผมก็จะตายแล้ว

 

“ก็น่าจะราวๆ 30 คนได้ มีแต่คนที่สนิทๆ กัน มึงเองก็รู้จักแทบทั้งนั้น สายรหัสของไอ้หยี ไอ้ไม้ ไอ้แบงค์...” ไม่รู้ผมคิดไปเองรึเปล่า ทำไมไอ้เฟียมันคุยกับผม แต่พอพูดชื่อไอ้แบงค์มันถึงได้หันไปมองหน้าไอ้โฟนแบบแปลกๆ อย่างนั้นวะ

 

“ก็มีพวกปีสอง ไอ้เวสป้า ไอ้เมา ไอ้บอย ไอ้แฟ้บ ดีโน่ ฮะเก๋า...” อันนี้นี่มองหน้าผมแล้วยิ้มๆ คืออะไรใครก็ได้บอกที วันนี้ไอ้เฟียมันทำตัวแปลกๆ จนผมรู้สึกได้

 

“ก็มีน้องๆ ปีหนึ่งมึงน่าจะเคยเห็นบ้างแล้ว พวกน้องไอน้ำอ่ะ...” อ้อ!! คนนี้น่ารักดี เด็กไอ้เวสป้ามัน วันรับน้องมันเล่นซะน้องเค้าอายแทบแทรกแผ่นดินหนี ผมไม่ได้ไปดูวันนั้นแต่ไอ้เฟียมันมาเล่าให้ฟังครับ มันสนิทกับทางฝั่งนั้นมาก

 

“เห็นไอ้หยีมันจัดการเรื่องห้องพักเอาไว้แล้ว รีสอร์ทที่ไปมีอยู่แค่ 9 ห้อง แต่ก็โอเคกูไปมาแล้ว เงียบ สงบ และบรรยากาศดี พาน้องๆ ไปเที่ยว...” เพื่อนกูดูจะรู้ดีจริงๆ ครับ แต่ก็ปล่อยเค้าไปขี้เกียจจะล้อแม่งแล้ว มันตีหน้าตายอย่างแนบเนียนมาตลอด ไม่มีหลุดจริงๆ มึง

 

“เออ!! ก็ดีเหมือนกันกูอยากหลบไปพักสมองบ้าง ไปกันกี่วันนะ” ผมยังไม่ได้บอกไอ้พี่พายเลยว่าจะไป ทั้งๆ ที่สัปดาห์หน้านี่ก็จะออกเดินทางกันอยู่แล้ว ความจริงผมไม่เห็นถึงความจำเป็นที่ต้องบอกมันเลยนะ เพราะไม่ว่ายังไงผมก็จะไปอยู่ดี รับปากกับพวกมันแล้ว มันจองที่พักอะไรเผื่อหมดแล้ว นานๆ ได้เที่ยวกับเพื่อนกับฝูงบ้างก็น่าจะดี

 

“เดินทางวันเสาร์เช็คอินตอนเที่ยง กลับวันอังคารเลย มันตรงกับวันหยุดยาวพอดี มึงก็เคลียร์ๆ งานซะก่อนที่จะไปด้วยแล้วกัน” ข้อมูลเป๊ะประหนึ่งมันเป็นคนจัดทริปนี้เอง แต่ไอ้หยีเป็นคนจัดก้เท่ากับไอ้เฟียเป็นคนจัดด้วยเหมือนกันนั่นแหล่ะ หึ!!

 

“ว่าแต่มึงขอพี่พายแล้วหรอวะ ไม่ใช่ตามไปฆ่ากันถึงที่นู่นไม่ไหวนะ” ไอ้โฟนเสือกขึ้นมาเลยครับมึง อย่าตอกย้ำมากกูปวดตับ

 

“เอาน่ากูบอกว่าไปก็คือไปดิวะ” จะว่าไปพูดถึงไอ้พี่พายแล้วขอย้อนความนิดนึง ตอนนี้เป็นช่วงพักหาอะไรลงท้อง วันนี้ผมไม่ต้องไปกินข้าวกับไอ้พี่พายเพราะมันมีแลปและมันเองก็บอกกับผมว่าไม่ต้องรอมันเดี๋ยวปวดท้อง เหมือนมันจะเป็นห่วงผมใช่มั้ยล่ะ แต่ฟังให้จบครับ มันบอกว่าถ้าผมไม่สบายใครจะคอยดูแลมัน...

 

 

เดินกันมาสักพักก็มาถึงคณะศิลปกรรม มันนัดกันเอาไว้ที่โรงอาหาร เดินมาก็มีแต่คนมองเพราะอะไรไม่สำคัญ ผมขอคิดเข้าข้างตัวเองแล้วกันว่าเพราะผมหล่อพวกนั้นเลยมองกันแบบนี้

 

ความจริงมันอาจจะมองไอ้เฟียก็ได้ใครจะไปรู้ ก็มันน่ารักนี่ครับ

 

“วันนี้มันวันนรกแตกชัดๆ” ไอ้ต็อปเดินโผล่มาจากทางไหนก็ไม่รู้ มันเดินเข้ามากอดผมแล้วเอาหน้าถูไปมาที่อกผม มึงอย่าทำให้คนอื่นเค้าคิดได้ป่ะวะว่าเราสองคนแม่งคู่เกย์กันเนี่ย คนพวกนี้แม่งยิ่งระบบการจิ้นทำงานไวเว่อร์อยู่ด้วย

 

“ก็เลิกสักทีดิวะ แล้วจะกอดกูทำไมเนี่ยเดี๋ยวพี่โก้ก็เข้าใจผิดหรอกมึง” ผมดันหน้ามันออกห่างแล้วแอบแซวมันแบบเบาๆ

 

“กลัวพี่พายโกรธก็บอกมาเหอะน่า อย่ามาทำเป็นอ้างพี่โก้เลย พี่โก้มันไม่ใช่คนหึงโหดโอเว่อร์แบบพี่พายหรอก” ไอ้ต็อปมันยอมหยุดกอดผม แต่คนทั้งโรงอาหารนี่สิไม่ยอมหยุดมองสักที

 

“เอ้าๆ พี่สองคนจะสวีทกันให้คนเค้าอิจฉาอีกนานป่ะครับ มากินข้าวพี่” ไอ้เมาแหกปากตะโกนมาจากทางหนึ่ง ซึ่งมันยิ่งทำให้คนเค้ามองป่ะวะ ผมเลิกใส่ใจเรื่องถูกมองถูกนินทาไปนานมากแล้ว ตั้งแต่ที่ไอ้พี่พายเข้ามาในชีวิตผมเนี่ย ผมว่าหน้าผมมันสร้างเกราะป้องกันได้หนาขึ้นมาหนึ่งระดับ

 

“สวีทอะไรไอ้เมา ขยับไปดิมึง” ผมใช้ขาเตะๆ เขี่ยๆ ให้ไอ้เมามันขยับไปโต๊ะนี้มีแต่พวกไอ้หยีกับพวกไอ้เมานั่นแหล่ะ คงจะคุยกันแค่พวกรุ่นพี่มั้ง เดี๋ยวมันคงไปบอกรายละเอียดน้องๆ อีกที

 

“เออสวีทอะไร มึงดูหน้ากูนี่มีแต่รอยเล็บ แม่งเรียนฟ้อนเล็บกันมารึไงวะทำเอาหน้าหล่อๆ กูมีแต่รอย เมื่อไหร่จะหายเนี่ย” ไอ้ต็อปมันเอากิ๊บขึ้นมาติดเสยผมขึ้นไป แล้วส่องกระจกมองหน้าตัวเองอย่างพิจารณา มึงเลิกเจ้าชู้ดิรับรองเลยว่าไม่มีใครมาฟ้อนเล็บใส่มึงแน่ๆ

 

“รถไฟชนกันมาอีกแล้วหรอวะ นี่แหล่ะผลของคนเจ้าชู้” ไอ้หยีมาแบบนิ่งๆ แต่วินสุด ไอ้ต็อปเงยหน้าขึ้นมองอย่างเคืองๆ แล้วมันก็ก้มหน้าส่องกระจกต่อไป

 

“ใครเค้าจะรักเดียวใจเดียวแบบมึงครับยาหยี” ไอ้นี่ก็พูดนิ่งๆ แล้วมีการเหล่ตามองไปที่ไอ้เฟียที่ตอนนี้นั่งแหมะอยู่ข้างๆ ไอ้หยีนั่นแหล่ะ ข้าวกับน้ำเตรียมรอเลยนะมึง หึๆ

 

“ถ้ากูมีของดีอยู่ในมือแล้ว กูก็จะไม่มีทางปล่อยไปไหน แล้วกูก็จะไม่สนใจใครนอกจาก...คนๆ นั้น”  โว้ยๆๆ กูแอบเห็นคนเขินจนต้องก้มหน้าก้มตาลงแดกข้าวแก้เขิน เดี๋ยวข้าวติดคอครับเพื่อน ระวังๆ ครับเพื่อนเฟียระวังครับ

 

“ผมว่าผมก็เติมเครื่องมาพอดีแล้วนะ แต่ทำไมพอกินอีกรอบรู้สึกว่าแม่งโคตรหวานจนแสบไส้เลยว่ะ” ไอ้เมาเริ่มแซวรุ่นพี่มันตามนิสัยคนปากหมา

 

“เดี๋ยวข้าวก็ติดคอหรอกมึง” ไอ้หยีตวัดมือขึ้นโอบไหล่ไอ้เฟียแล้วลูบหัวมันเบาๆ ไหนวะเพื่อน กูไม่เห็นเลยเพื่อนสนิทที่ว่า กูเห็นแต่คู่รักที่แม่งโคตรเป็นห่วงเป็นใยกันแบบเว่อร์ๆ

 

“อย่ามารักกันให้กูเห็น กูหงุดหงิด” คนที่กำลังตาขวางพาลได้ทุกอย่างนี่ไม่ใช่ใครที่ไหนครับ เพื่อนต็อปครับเพื่อนต็อป

 

“อะไรของพวกมึงกันวะ ไปหาข้าวแดกไปจะได้มาคุยกัน เดี๋ยวก็ต้องเข้าเรียนช่วงบ่ายอีก ไปไกลๆ ไป” มันหันมาพูดกับพวกผมแล้วก็หันไปไล่ไอ้หยีที่นั่งกอดไหล่มันอยู่ แต่ไอ้หยีมันตีหน้านิ่งแล้วก็กอดคอไอ้เฟียไว้แบบนั้นไม่ยอมปล่อย

 

ถ้ามันสองตัวเป็นแฟนกัน ซึ่งผมมั่นใจว่าน่าจะใช่ มันก็เป็นคู่รักที่รักกันแบบเว่อร์ๆ ไม่ได้รักกันแบบหวานๆ แหววอะไรมากมายขนาดนั้น แต่มันเป็นอะไรที่แบบเข้ากันมาก มันเข้าใจกันได้โดยที่ไม่ต้องพูดอะไรออกมาเลยสักคำ

 

คือถ้าผมจะมีแฟนสักคน ขอแบบที่เข้าใจผม ตามใจผมบ้างเป็นบางเวลา ไม่ต้องมาตามใจโอเว่อร์อะไร แล้วก็รู้ว่าผมต้องการหรือว่าไม่ต้องการอะไร...ซึ่งไอ้ที่พูดมานั้นมันห่างไกลจากคนบางคนที่มันอยู่ใกล้ตัวผมแบบลิบลับจริงๆ

 

“ขยับไปดิ” ผมหันไปมองคนมาใหม่ที่มันลงนั่งข้างๆ ผม ผมแกล้งเหล่ตามองมันแล้วไม่ยอมขยับ มันดันไหล่ผมสองสามทีจนผมต้องขยับให้มัน

 

“มาช้าว่ะไอ้เก๋า เค้าจะคุยรายละเอียดกันแล้วเนี่ย” ไอ้ป้า...มันชื่อเวสป้าครับแต่ทุกคนจะเรียกมันด้วยความเคารพว่าไอ้ป้า มันเป็นคนดังของศิลปกรรมเหมือนกัน ที่มันดังเพราะมันหล่อ ความจริงแล้วกลุ่มมันก็หล่อทั้งกลุ่มแหล่ะครับ แต่ที่มันดังจริงๆ ไม่ใช่เพราะความหล่ออย่างเดียว แต่เพราะความบ้าของพวกมันที่มีแบบไม่จำกัด

 

“พอดีคุยกับน้องอยู่ว่ะ...มึงกินอะไรเดี๋ยวกูไปซื้อมาให้” มันหันมาถามผม ผมก็ไม่ได้อยากกินอะไรเป็นพิเศษเท่าไหร่ ก็เลยให้มันเลือกให้ก็แล้วกัน

 

“เอาแบบมึงก็แล้วกัน ว่าแต่ให้กูไปช่วยถือป่ะ” ผมลุกขึ้นตามไอ้หินมันไป โดยที่ไม่ลืมหันมาถามไอ้เพื่อนต็อปว่ามันจะกินอะไร หน้าตาแม่งไม่เอ็นจอยกับทุกสิ่งอย่างบนโลกใบนี้ แต่มันก็มองหน้าผมด้วยสีหน้าแบบแปลกๆ ยังไงก็ไม่รู้

 

“มึงกินไรวะต็อปเดี๋ยวกูซื้อมาให้” ผมรับเมนูของไอ้ต็อปมาแล้วเดินกอดคอไอ้หินมันไป หลังจากวันนั้นเราก็คุยโทรศัพท์กันบ่อยครั้ง มาที่มอไม่ค่อยได้เจอกันหรอกเพราะเวลามันไม่ค่อยตรงกัน แต่ผมก็ยังไม่ได้บอกเรื่องนี้ให้ใครรู้หรอกนะ บางทีที่มันทำหน้าแปลกๆ อาจจะสงสัยกันก็ได้มั้งว่าทำไมผมกับไอ้หินดูสนิทกัน ทั้งๆ ที่ก่อนหน้านั้นยังทำท่าเขม่นใส่กันอยู่เลย

 

..........50%..........

 

 

 

 

ผมเดินกลับมาที่โต๊ะเพื่อนำน้ำมาวางก่อนที่จะเดินไปยกจานข้าว แต่พอเดินมาถึงสายตาทุกคู่กลับจ้องมองที่ผม โดยที่สีหน้าและท่าทางของแต่ละคนนั้น มันชัดเจนมากๆ ว่ากำลังสงสัย เครื่องหมายคำถามแปะป้าบกลางหน้าผากมันทุกคน

 

“อะไร!!” ผมมองหน้ามันเรียงคนตั้งแต่หัวแถวยันท้ายแถว ก่อนที่จะก้มมองตัวเองทั้งด้านหน้าและด้านหลังว่ามันมีอะไรผิดปกติเกิดขึ้นกับผมหรือเปล่า

 

“มึงเล่นชู้หรอต่อ พี่พายรู้มึงตายแน่ๆ” ไอ้ต็อปเห่าขึ้นมาคนแรกเลยครับ ผมก็งงดิวะว่ามันพูดถึงอะไร ใครเล่นชู้วะไม่เข้าใจ คนแบบเป็นต่อรักเดียวใจเดียวไม่เสียวกับใครหลายคนแบบคุณมึงว่ะเพื่อน

 

“กูไม่ได้เล่นชู้ แล้วไอ้พี่พายมันจะรู้หรือว่าไม่รู้ก็ช่างเพราะกูไม่ได้ทำอะไรผิด พวกมึงมองหน้ากูกันทำไมวะ กูหล่อ?” ผมเนียนถามพวกมัน แต่ละตัวนี่ส่ายหน้าไปมาทันที เคยจะมีสักครั้งมั้ยที่พวกมึงจะยอมรับความจริงกันบ้างว่ากูหล่อเนี่ย

 

“มึงกับไอ้ฮะเก๋าสนิทกันตั้งแต่เมื่อไหร่ ครั้งก่อนยังทำท่าจะต่อยกันอยู่เลย” ไอ้ต็อปยังคงยิงคำถามใส่ผม อ้อ!! นี่คงเป็นประเด็นที่พวกมันสงสัยกันสินะ ผมแสยะยิ้มอย่างกวนตีนแล้วมองหน้าพวกมันอย่างจริงจัง เหมือนว่าผมกำลังจะเอ่ยในสิ่งที่พวกมันสงสัยใคร่อยากรู้ออกมา

 

“อยากรู้...ถามสาวยาคูลท์สิคะ” ฮ่าๆ แกล้งพวกมันแล้วมีความสุข เรื่องของชาวบ้านนี่อยากรู้กันจังเลยนะเพื่อนเวร นี่มึงคงสงสัยกันมากจนเก็บอาการเอาไว้ไม่ไหวเลยสิท่า ผมไม่ตอบมันแต่เดินเลี่ยงไปหาไอ้หินเพื่อเอาข้าวมาให้ไอ้ต็อป

 

“มาๆ กูช่วย” ผมรับจานข้าวของท่านต็อปจากไอ้หินเพื่อช่วยมันถือ ข้าวสามจานมันคงไม่สามารถถือคนเดียวได้หรอกครับ ผมมันคนดีมีน้ำใจกับเพื่อนกับฝูงเลยปรี่เข้ามาช่วยอย่างอารมณ์ดี สถานการณ์ระหว่างผมกับไอ้หินเปลี่ยนไปแบบหลังตีนเป็นหน้ามือเลยครับ ไม่แปลกหรอกถ้าไอ้พวกนั้นมันจะสงสัยกันมากมายขนาดนี้ ยิ่งกับไอ้ต็อปนี่ถ้ามันลุกขึ้นมาเค้นคอถามผมได้มันคงทำไปแล้ว

 

ผมกับไอ้หินเดินคุยกันมาตลอดทางถึงเรื่องที่จะไปเที่ยวจันด้วยกันในสัปดาห์หน้าที่จะถึงนี้ มันบอกว่ามันจะพาลูกแก้วไปด้วย เพราะไม่มีคนอยู่บ้าน ทริปนี้มีผู้หญิงไปหลายคนอยู่เหมือนกันมันก็คงไม่เป็นอะไรถ้าลูกแก้วจะไป ผมเองก็ยังอยากคุยกับลูกแก้วอยู่เลยครับ น้องน่ารักและทำให้ผมเพ้อได้

 

นึกถึงลูกแก้วแล้วหน้าไอ้เงาพยาบาทมันลอยมาทำซากอะไรวะเนี่ย คิดแล้วเพลียแบบสุดๆ เลยจริงๆ ไม่รู้จะหาข้ออ้างอะไรไปบอกกับไอ้พี่พายมันดีวะเนี่ย เรื่องที่จะไปเที่ยวนี่ตอบตกลงกับพวกไอ้หยีไปแล้ว แต่ยังไม่ได้คิดหาหนทางบอกกับไอ้พี่พายเลย

 

บอกตรงๆ มันคงไม่ยอมให้ไปหรอก มันอาจจะล่ามโซ่แล้วขังผมเอาไว้ก็ได้ใครจะรู้

 

“มันน่าแปลกจริงๆ นะที่กูไม่เคยเจอมึงเลย ทั้งๆ กูก็คลุกคลีกับไอ้หยีอยู่บ่อยๆ” ผมยังคงสงสัย ไอ้หินเองก็คงสงสัย มันส่ายหน้าไปมาเพื่อบอกกับผมว่าอย่าไปคิดเลยประมาณนั้น ผมก็ยักไหล่แล้วเอี้ยวตัวหลบคนที่เดินสวนไปมาแบบมึงไม่มองอะไรเลยรึไงก็ไม่รู้ เกือบกระแทกผมซะงั้น

 

“ช่างมันเหอะ ตอนนี้ก็ได้เจอแล้วไง ไว้ว่างๆ ไปหาอะไรกินกัน ลูกแก้วดีใจใหญ่ที่ได้เจอกับมึง ท่าทางน้องกูจะชอบมึงนะ” ไอ้หินมันยิ้มแบบล้อๆ ผมหัวเราะแล้วพยักหน้ารับทันที แบบกูก็ว่างั้นแหล่ะ ก็คนมันหล่อน้องมันเลยอาจจะหวั่นไหวอะไรแบบนี้

 

“ลูกแก้วโตแล้วโคตรน่ารักเลยว่ะ น้องจะเอ็นเข้ามาเรียนที่นี่สินะ ท่าทางพี่ชายแบบมึงได้ตามคอยหวงน้องแน่ๆ มีน้องสาวน่ารักๆ แบบนั้น” คิดถึงลูกแก้วแล้วก็พาลจะคิดถึงแต่เรื่องในวันนั้น ทั้งในโรงหนังที่ไอ้พี่พายมันทั้งกอดทั้งไซร้ คิดถึงทำอะไรวะไอ้ต่อ มึงนี่ท่าทางจะบ้าแล้ว

 

“ต่อระวัง!!” ไอ้หินมันร้องเรียกผมแทบจะหลบไม่ทันเพราะมันมีนักศึกษาวิ่งไล่กันมา ท่าทางน่ากลัวเชียวไม่รู้ว่ามันมีเรื่องอะไรกันรึเปล่า ไอ้หินมันปราดมากันผมเอาไว้ไม้ให้ผมถูกชน หรือว่าถูกกระแทก เพราะมัวแต่นึกถึงไอ้พี่พายนั่นแหล่ะ เลยไม่ทันได้มองอะไรเลยมั้ยล่ะ

 

คิดถึงทำบ้าอะไร ทำอย่างกับไม่ได้เจอกันมาชาติเศษ เมื่อเช้าก็เพิ่งแยกกันเองนะเว้ยไอ้ต่อ มึงบ้าไปแล้ว สงสัยเพราะอากาศร้อนแหงๆ

 

“ต่อมึงเหม่ออะไรวะ โชคดีนะที่ไม่ได้โดนชนหรือว่าโดนกระแทก ล้มลงไปทั้งเลอะทั้งเจ็บ เวลาเดินมึงอย่าเหม่อดิวะ” มันทำหน้าดุใส่ผม เข้าใจว่ามันเป็นห่วงแหล่ะ ผมก็ได้แต่ยิ้มแหยๆ แบบรู้สึกผิด ผมว่าผมควรจะยอมรับความเป็นจริงได้แล้วมั้งว่าไอ้พี่พายมันมีอิทธิพลกับผมมากเกินความจำเป็นแล้ว

 

“โทษที กแค่คิดอะไรนิดหน่อย...”

 

“คิดถึงพี่พายหรอวะ” มันถามขึ้นมาแบบตรงๆ ผมชะงักเล็กน้อยกับสายตาของมันที่มองมา มันดูแปลกๆ แต่ก็แค่แว้บเดียว ก่อนที่มันจะยิ้มให้กับผมเหมือนจะเป็นรอยยิ้มล้อเลียน แต่ตามันดูเศร้าๆ ยังไงก็ไม่รู้

 

หรือว่าปกติแล้วมันก็เป็นคนตาเศร้าอยู่แล้ววะ...คิดมากไปเองมั้งกู

 

“กูจะไปคิดถึงมันทำอะไร ไปๆ ไปกินข้าวกันดีกว่ามึง วันนี้ไอ้ต็อปอารมณ์ไม่ดีเท่าไหร่ เดี๋ยวมันโมโหหิวจนพาลใส่กูอีก” ผมตบบ่าไอ้หินมันเบาๆ แล้วดันให้มันเดินนำหน้าผมไป ผมระบายลมหายใจน้อยๆ แล้วเดินตามหลังมันไปไม่ห่าง

 

 

 

 

 

 

เมื่อเราซัดมื้อกลางวันกันเสร็จ ผมรู้สึกโล่งอกโล่งใจเป็นอย่างมาก เพราะตลอดเวลาที่นั่งกินกันนั้นไอ้พวกนั้นก็นั่งมองมาทางผมกับไอ้หินไม่วางตา มันมองกันแบบไม่ปิดบังความสงสัยในสายตาและสีหน้าของพวกมันเลย ไอ้หินก็นั่งกินไปชวนผมคุยไป มันใจดีฉิบหายตักไก่ทอดในจานมันใส่จานผมเกือบครึ่ง ไม่เห็นเหมือนไอ้พี่พายเลย แค่จิ้มของมันกินชิ้นนึง มันตีมือเกือบหัก

 

โว้ย!! นึกถึงมันอีกแล้วเว้ย

 

ตอนนี้เรานั่งล้อมวงกันอยู่ที่สนามหน้าคณะ ไอ้พวกนี้มันเอาผ้าจากที่ไหนไม่รู้มาปูให้นั่งบนสนามหญ้า ตารางกิจกรรมที่พวกมันเอามานั่งถกนั่งเถียงกันอยู่นั้นผมก็ได้รับมาหนึ่งแผ่น กิจกรรมของพวกมันก็ไม่มีอะไรมากมาย เป็นการเที่ยวเชิงอนุรักษ์และเน้นการพักผ่อนซะมากกว่า

 

“อาหารที่รีสอร์ทนี่อร่อยมาก มึงต้องลองไปกินว่ะต่อ” ไอ้เฟียมันเงยหน้าขึ้นมาพูดกับผม มันนั่งพิงหลังไอ้หยีอยู่ คือกลุ่มพวกผมก็นั่งขยับๆ ออกมานิดหน่อย แค่ไอ้พวกศิลปกรรมก็นั่งล้อมวงกันจนเต็มผ้าปูแล้ว

 

“ตอนไปนอกสถานที่นี่นอกจากจะกินอิ่มจนเปรมแล้ว ยังอิ่มอย่างอื่นด้วยเปล่าวะเพื่อนเฟีย” ผมแกล้งถามขึ้นมาอย่างอดไม่ได้จริงๆ ก็ว่าจะไม่แซวแล้วนะครับ แต่หมั่นไส้ไอ้หยีมากแม่งทำเป็นนิ่งใส่คนอื่นๆ แต่กับไอ้เฟียนี่กูเห็นเดี๋ยวยิ้ม เดี๋ยวยิ้มให้ตลอด

 

“ไอ้ต่อ เดี๋ยวมึงโดนล่อ กูถามดีๆ อย่ามากวนตีนกูได้ป่ะ ล้อกูจริงจัง กูอยากรู้นักถ้ามึงไปกับพี่พาย...”

 

“เฟียครับ...” ไอ้หยีมันเอ่ยเรียกไอ้เฟียขึ้นมา รายนั้นพอถูกเรียกก็เงียบปากลงทันที ผมเห็นไอ้หยีมันหันมาส่ายหน้าใส่ไอ้เฟียเบาๆ ไอ้เฟียก็ถอนหายใจแล้วเอนหลังพิงไอ้หยีตามเดิม มันนั่งอ่านรายละเอียดของกิจกรรมต่อไปเงียบๆ ไม่หันมากวนตีนกับผมต่อ

 

“เลือกห้องนอนได้มั้ยอ่ะพี่หยี” เสียงใสๆ ของดีโน่เอ่ยถามขึ้นมา ดีโน่นั่งอยู่ข้างๆ ไอ้ไม้ แต่ผมคิดว่าถ้าน้องมันปีนขึ้นไปนั่งตักไอ้ไม้ได้น้องคงทำไปแล้ว ไอ้ไม้นี่ก็ทำเป็นไม่สนใจดีโน่เท่าไหร่ แต่เชื่อเถอะครับว่ามันเองก็หวั่นไหว น้องน่ารักซะขนาดนั้นไม่หวั่นไหวให้รู้กันไป

 

“ดีโน่...กูรู้นะว่ามึงคิดอะไรอยู่” ไอ้เมาเอียงคอมองเพื่อนมันด้วยสีหน้าและแววตารู้ทัน ดีโน่ยักไหล่ใส่อย่างไม่สนใจคำพูดของไอ้เมา แล้วหันมาเขย่าแขนไอ้หยีเป็นเชิงขอคำตอบ

 

“อยากนอนห้องเดียวกับใครล่ะเรา...” มันถามน้องรหัสมันอย่างใจดี

 

“โน่อยากนอนห้องเดียวกับพี่ไม้...” นั่นไงผมว่าแล้วไม่มีผิด น้องมันออกตัวโคตรแรงครับ

 

“แรดมากเพื่อนกู” ไอ้เมาส่ายหน้าไปมาอย่างระอา ไอ้ไม้นี่แกะมือดีโน่แล้วมองน้องมันอย่างเอือมๆ

 

“ด้านได้อายอด...” ดีโน่ยิ้มกว้างแล้วคล้องแขนไอ้ไม้อีกครั้ง ผมเห็นไอ้ไม้มันพยายามแกะมือดีโน่ออกอยู่หลายครั้งจนมันปลงตกแล้วยอมให้น้องมันกอดแขนไปแล้ว

 

“หยีขา...อุ้ย!! ลืมไปว่าวันนี้หยีมีคนมาเฝ้า ขอยืมตัวหยีสักแป๊บนะจ๊ะมาเฟีย” หญิงเดียวในกลุ่มตอนนี้ชื่อว่าใหญ่ ห้าวเป้งและขาลุยสุดๆ มีเพื่อนผู้ชายเป็นฝูงเพราะนิสัยเฮฮาและค่อนข้างจะดิบๆ ทั้งๆ ที่หน้าตาออกจะสะสวยแท้ๆ

 

เห็นสวยๆ แบบนี้ แต่ไอ้ต็อปมันบอกขอบายไม่กล้าจีบ เพราะมันไม่อยากตายตอนที่บอกเลิก ฮ่าๆ

 

“จะเอาไปไหนก็เอาไปเหอะ” ไอ้เฟียมันชินแล้วครับ เพราะว่าใหญ่มันชอบไอ้หยี ไม่ได้ชอบแบบจะเอามาเป็นแฟน แต่มันชอบพูดเพราะๆ เสียงออดเสียงอ้อนใส่ไอ้หยีมาตั้งแต่ไหนแต่ไรแล้ว มันบอกว่าหล่อถูกใจมัน แต่คนที่ถูกใจไอ้หยีดันเป็นคนน่ารักไม่ใช่คนสวย ชะนีเลยอดเลยเถอะ...มันว่างั้นอ่ะครับ

 

“อุ้ยๆ ให้แล้วห้ามมาทวงคืนนะจ๊ะมาเฟีย เอากลับบ้านเลยนะคนนี้น่ะ” คือทุกคนพยายามกดดันและแกล้งให้ไอ้เฟียมันแสดงท่าทีหึงหรือว่าหวงออกมา เพื่อที่จะจับตาดูท่าทางและท่าทีของไอ้เฟียว่ามันจะหลุดอะไรออกมาบ้าง

 

“เอาไปแล้วอย่าเอามาคืนเป็นใช้ได้” ไม่หลุดครับ แม่งระวังตัวเองเกินไปแล้วเพื่อนเฟีย อย่าให้พวกกูเจอหลักฐานแบบจะๆ คาตานะมึง จะทำให้เนียนไม่ออกเลยเพื่อนรัก

 

“กูไม่มีค่ากับมึงเลยหรอเฟีย...” เอ้า!! ยกนี้ไอ้หยีแม่งเล่นหนักเว้ย มันถามเหมือนดราม่าแต่ตาแม่งเป็นประกายแบบแปลกๆ ไม่รู้ว่ามันจงใจแกล้งไอ้เฟียด้วยหรือเปล่า ไอ้นั่นเงยหน้าขึ้นมามองสบตากับไอ้หยี เล่นเอาเค้าลุ้นกันทั้งบางเลยว่าไอ้คู่เพื่อนรักรักเพื่อนมันจะทำยังไงต่อ

 

“กูไว้ใจมึงต่างหาก...ยาหยี” โอ๊ย เหมือนพวกกูเป็นอากาศธาตุไปเลยครับเจอคำตอบกับรอยยิ้มของมันสองตัวที่ส่งให้กันอยู่ในขณะนี้ แถมมันยังเรียกชื่อไอ้หยีแบบเต็มยศอีกต่างหาก...ผู้ชายอะไรชื่อยาหยี ชื่อแม่งน่ารักเกินไปแล้ว

 

“นี่ให้กูมานั่งฟังพวกมึงประชุมหรือให้กูมานั่งฟังเด็กสินกำกับเด็กนิเทศจีบกันวะ อย่ามารักกันต่อหน้ากู...กูเคือง” ไอ้ต็อปมึงมันตัวทำลายชั้นบรรยากาศของความรักที่กำลังอบอวลอยู่ในตอนนี้จนหมด มึงทำตัวเองนะเว้ยอย่ามาพาลกับคนอื่น

 

“อย่าหงุดหงิดไปพี่ รับรองเลยว่าเด็กปีหนึ่งที่ไปด้วยมีน่ารักๆ หลายคนเลยเว้ย ถูกใจพี่แน่ๆ” ไอ้เวสป้ามันหันมากระซิบเพื่อนต็อปของผม เอาของชอบมันมาล่อแบบนี้มันก็เลยเริ่มอารมณ์ดีขึ้นมาบ้าง

 

“โดยเฉพาะน้องไอน้ำรึเปล่าครับเพื่อนป้า...” ไอ้เมาแม่งแทงถูกจุดมากครับ ผมก็อยากเห็นหน้าน้องคนนี้เหมือนกันว่าน่ารักแค่ไหน ไอ้ป้ามันถึงได้จับจองตั้งแต่วันรับน้องแบบนั้น

 

“คนนั้นของกูเว้ย ห้ามใครจีบนะครับพี่ๆ” แทงแบบไม่มีกั๊กเลยครับ ก็มันจองของมันมาตั้งแต่เปิดภาคเรียนแล้วนี่นา อย่าไปยุ่งกับของมันเลย

 

เชื่อมั้ยครับว่ากว่ามันจะเข้าเรื่องกันได้ ผมนี่ได้ข้อมูลลับๆ รักๆ ของพวกมันชาวสินกำมาเพียบ เอาไว้ไปล้อพวกมันตอนที่ไปเที่ยวกันให้เข็ด แม่งอยากล้อผมกันนัก ล้อกันมาตั้งแต่ไหนแต่ไร ยิ่งช่วงนี้ยิ่งล้อกันหนัก...จะมีเรื่องอะไรถ้าไม่ใช่เรื่องพี่พายมัน

 

คอยดูเถอะพวกมึง วันที่ไปเที่ยวพ่อจะตามติดแอบถ่ายพวกมันแล้วเอาภาพมาแบล็คเมล์ให้เข็ดหลาบเลยคอยดู หึๆ

 

..........

 

 

 

 

บรรยากาศที่ผมแสนจะคิดถึง ผมไม่ได้มาที่นี่หลายวัยแล้วเพราะว่าไอ้พี่พายมันเรียนหนัก เลิกมืดค่ำ ผมก็ต้องนั่งรอกลับพร้อมกับมันตามคำบัญชาจากท่านพายเค้าหล่ะครับ

 

วันนี้หลังจากที่เลิกประชุมกับไอ้พวกสินกำก็แยกย้ายกันมาเรียน พี่พายมันโทรมาบอกว่าวันนี้มีแลปตอนเย็นจนถึงมืด มันไม่อยากให้ผมรอนาน มันเลยบอกให้ผมกลับพร้อมไอ้ต็อปไปก่อนได้เลย แต่ว่าต้องกลับห้อง หรือไม่ก็ไปที่บ้านเสบียงเท่านั้น

 

ตอนนี้ผมกับไอ้ต็อปเลยมานั่งชิวๆ ที่โต๊ะริมน้ำกันสองคนเพื่อกินมื้อเย็นสุดแสนอร่อยด้วยกันที่บ้านเสบียง ก็ไม่นานเท่าไหร่ที่ไม่ได้มาที่นี่ด้วยกันตามลำพัง แต่มันดูเหมือนนานมากจริงๆ พอเลิกเรียนไอ้ต็อปมันก็ไปทำงานที่องค์การรถไฟตำแหน่งสับราง ส่วนผมนี่ก็มาทำหน้าที่คนใช้ถูกสับโขกฉิบหายวายปวง

 

“มึงจะบอกกูว่าไอ้ฮะเก๋าคือคนเดียวกับไอ้ลูกหินที่เคยเข้าโรงพยาบาลพร้อมๆ กับมึงตอนนั้นน่ะหรอวะ” ผมเล่าเรื่องที่ไอ้ต็อปมันโคตรสงสัยให้กับมันฟัง ดูเหมือนว่ามันจะแปลกใจไม่น้อยเลยทีเดียว ผมเข้าใจดีและไม่แปลกที่มันจะแปลกใจแบบนี้ มันเป็นเรื่องบังเอิญแบบโคตรๆ เลยนี่ครับ

 

“ก็ตามนั้น” ผมพยักหน้าแล้วตักมะม่วงหิมพานต์ในยำสามกรอบเข้าปาก ของโปรดผมเลยครับตอนที่สั่งกับไอ้ปื๊ดไปบอกมันให้ย้ำกับพี่โยชน์หัวหน้าพ่อครัวว่าเอามะม่วงหิมพานต์เยอะๆ ใช้สิทธิ์ลูกเจ้าของร้านนิดนึงครับ

 

“กูเคยไม่ชอบขี้หน้ามัน...”

 

“เพราะว่ามึงหวงกูอ่ะเด้” ผมยื่นมือไปต่อยไหล่มันเบาๆ มันเงยหน้าขึ้นมามองผมด้วยสายตาที่แบบว่าอยากจะฆ่าผมยังไงยังงั้น

 

“มันตามติดมึงจนกูรำคาญ ไปเยี่ยมมึงทีไรก็เห็นแต่ไอ้นั่นมันเกาะติดอยู่กับมึงตลอด” ไอ้ต็อปมันก็ความจำดีเหมือนกันเนอะ แต่ทั้งผมทั้งมันและตัวไอ้หินเอง ต่างไม่มีใครจำกันได้เลยสักคน ไอ้ต็อปมันไม่ค่อยได้ไปสุงสิงที่โรงบาลเท่าไหร่ เพราะมันเหม็นขี้หน้าไอ้หิน อารมณ์มันติดผมไง แล้วพอผมไปสนิทกับใครมันก็จะมีท่าทีแอนตี้ใส่คนนั้นแถมยังชิ่งมาทางผมด้วยนี่สิ

 

“ไม่เจอกันมาตั้งสิบปีแล้วทำไมพอรู้ว่าเป็นมันมึงก็ทำเหมือนสนิทกับมันมานานแบบนั้นเลยวะ...”

 

“ไม่รู้เหมือนกันว่ะ แต่พอรู้ว่ามันคือไอ้หินกูโคตรดีใจเลย กูคิดถึงมันมาตลอด...อย่ามองกูด้วยสายตาแบบนั้นสิต็อป มึงเป็นเพื่อนที่กูรักมากที่สุดนะเว้ย อย่ามาทำเป็นงอนแบบเด็กๆ” ผมยื่นมือมาตบหัวมันเบาๆ มันปัดมือผมออกแล้วแย่งมะม่วงหิมพานต์สุดโปรดของผมกิน วันนี้มันอารมณ์ไม่ดีเท่าไหร่เลยไม่อยากจะขัดหรือว่าด่าอะไรมันมากมายหรอกครับ

 

“พี่ปอแม่งร้องแต่เพลงหวานๆ ความหมายดีๆ นะวันนี้ มีอะไรดีๆ รึเปล่าวะเนี่ย” ผมหันไปมองพี่ชายตัวเองที่กำลังร้องเพลง วันนี้บรรยากาศในร้านดูหวานๆ แบบแปลกๆ ยังไงก็ไม่รู้ ผมไม่อยู่บ้านแค่ไม่เท่าไหร่ มันมีเรื่องอะไรที่ผมควรรู้แล้วผมยังไม่ได้รู้รึเปล่าวะ

 

“พี่ชายอารมณ์ดีไม่ดีรึไง หรือมึงอยากให้พี่ปอหงุดหงิดแล้วลากมึงไปเป็นเด็กเสิร์ฟล่ะ” ไอ้ต็อปละสายตาจากพี่ปอมาจิกตาใส่ผม มึงนี่ก็ลำเอียงพอๆ กับพี่กับแม่กูเลยนะ เวลาที่คุยกับพี่กูเนี่ยทำตัวน่ารักอ้อนใส่เชียว คุยกับแม่กูก็ทำตัวเป็นลูกคนเล็กของบ้านเชียว เวลาคุยกับกูนี่กวนตีนตลอด เดี๋ยวกูทิ้งแม่งไปคบคนอื่นเป็นเพื่อนเลยนี่

 

“ต่อให้มันสั่งยังไงวันนี้กูก็ไม่ทำ กูขี้เกียจว่ะวันนี้ ว่าแต่มึงเหอะเคลียร์จบยังวะกับสองสาวนั่นน่ะ ทีหลังอย่าลากกูไปเป็นข้ออ้างอะไรอีกนะเว้ย ดีนะที่วันนี้ชิ่งมาก่อนไม่อย่างนั้นกูโดนหางเลขไปด้วยอีก” ผมจิ้มหมึกในจานไอ้ต็อปมาเข้าปากอย่างหมั่นไส้ แม่งเลือกแดกแต่ชิ้นใหญ่ๆ เหลือแต่หนวดกับชิ้นเล็กๆ ให้กู

 

“ต่อมึงเอาคืนมาเลยนะ ของกูอ่ะ กูตักมาใส่จานแล้วนะเว้ย” ไอ้ต็อปมันทำท่าจะเอื้อมมือมาบีบคอผมอ่ะ แค่หมึกชิ้นเดียวมึงยอมให้กูไม่ได้หรอวะต็อป เรื่องอะไรกูจะคืน เคี้ยวๆ แล้วกลืนแม่งเลย

 

“มึงเลือกแต่ชิ้นใหญ่ๆ อ่ะต็อป เหลือแค่ชิ้นเล็กๆ ให้กู กูขอชิ้นเดียวไม่ได้หรอวะ อย่ามาขี้หวงดิ” ผมเถียงกลับอย่างไม่ยอมแพ้ ผู้ชายอายุ 20 สองคนกำลังนั่งเถียงและแย่งของกินกัน ทั้งๆ ที่ในจานนี่ยังมีเหลืออยู่นะครับ แต่ไม่ได้อ่ะ มันคือศักดิ์ศรีนะเว้ย

 

“เรื่องอื่นกูยังพอจะแบ่งให้มึงได้นะเว้ย ผู้หยงผู้หญิงอะไรเอาไปได้เลยกูไม่ว่า แต่เรื่องกินนี่เรื่องใหญ่สำหรับกูมาก” มันจิ้มหมึกผัดไข่เค็มที่เหลือในจานยัดเข้าปากจนเกือบหมดภายในเวลารวดเร็ว ปกติไอ้ต็อปมันไม่ทำอย่างนี้กับผมนะเว้ย วันนี้มึงเลวมากต็อป

 

“มึงสองตัวเล่นอะไรกัน เสียงดังไปถึงหน้าเวทีนู่น คิดว่าเป็นลูกเจ้าของร้านแล้วจะมาป่วนได้หรอวะ” พี่ปอมันลงมาจากเวทีตั้งแต่เมื่อไหร่ไม่รู้ รู้แค่ว่ามันเดินมาจับหัวไอ้ต็อปและหัวผมที่กำลังก้มลงแย่งของกินกันและดันให้ออกห่างจากกัน

 

“ไอ้ต็อปมันแย่งผมอ่ะพี่ปอ...”

 

“มึงโตกว่ามันก็ยอมๆ มันไปเหอะ ไอ้ต็อปมันต้องกินเยอะๆ มันจะได้รีบๆ โตตามมึงทัน” นั่นไง!! ผมคิดเอาไว้ไม่มีผิดเลยจริงๆ ไอ้พี่ปอมึงลำเอียงมากกูขอบอก มึงเข้าข้างไอ้ต็อปมากกว่ากูอ่ะ

 

“พี่ปอไอ้ต่อมันแกล้งต็อปอ่ะพี่ มันแย่งของกินหมดเลย” ไอ้นี่แม่งก็ได้ทีอ้อนใหญ่ มานี่มา มาอ้อนมืออ้อนตีนกูนี่รับรองเลยว่ากูจะประเคนให้มึง

 

“แหม!! สองคนนี้นี่เข้ากันดีจังเลยเนอะ พี่ปอลืมไปป่ะว่าน้องตัวเองนั่งอยู่นี่ รักมันเหลือเกินนะไอ้ต็อปเนี่ย...เอามันมาเป็นน้องเลยไป...”

 

“แหมไอ้ต่อ พอย้ายออกไปอยู่กับผัว...เอ๊ย ย้ายออกไปอยู่กับไอ้พายแค่นี้อยากเลิกเป็นน้องกูเลยหรอวะ แต่ก็ดีนะไอ้ต็อปมันน่ารักกว่ามึงเยอะ...มาเป็นน้องกูดีกว่าต็อป” ไอ้ต็อปยิ้มแบบแปลกๆ มันน่าจะดีใจที่พี่ปอพูดแบบนี้ดิวะ แต่ทำไมรู้สึกว่ามันยิ้มแบบแปลกๆ ยังไงก็ไม่รู้

 

หรือว่ากูคิดไปเองวะ

 

“ไม่เอา...ต็อปไม่อยากเป็นน้องพี่ปอหรอก...” ผมมองหน้าไอ้ต็อปที่มันนิ่งๆ แบบแปลกๆ เข้าใจว่ามันอารมณ์ไม่ค่อยดีเท่าไหร่ เพราะว่าวันนี้มันเพิ่งโดนประสานงามาเมื่อตอนเย็น แต่ท่าทางแบบนี้ของไอ้ต็อปผมไม่ค่อยเห็นบ่อยเท่าไหร่นักหรอก

 

“เดี๋ยวไอ้ต่อมันจะน้อยใจหนีไปฆ่าตัวตายซะก่อน พี่ปออย่าไปแกล้งมันดิพี่ กินข้าวยังเนี่ย มากินข้าวกัน...” ไอ้ต็อปมันเปลี่ยนเรื่องแล้วยิ้มให้พี่ปอ ผมว่าบางทีผมอาจจะมองผิดไปก็ได้มั้ง เวลาที่รถไฟชนกันทีไรมันก็อารมณ์ไม่ดีอย่างนี้ทุกที

 

ว่าแต่ไอ้พี่ปอมันจะรู้ตัวป่ะ ว่าผมเองก็อยากเลิกเป็นน้องมันเหมือนกัน เพราะอะไร...เพราะมันทั้งลำเอียงและชอบผลักไสให้ผมไปเป็นเมียไอ้พี่พาย...ผลักไสมากๆ กูเป็นขึ้นมาจริงๆ กูโทษมึงนะพี่ปอ

 

..........100%...........

 

PS. รณรงค์ให้คนอ่านยุ่งนัก ที่เล่นทวิตเตอร์ เวลาที่พูดถึงเรื่องยุ่งนัก รบกวนติดแท็ก #ยุ่งนัก ด้วยนะคะ เกรทจะตามไปส่องค่ะ ><

รู้สึกว่าตอนนี้คู่ หยีเฟีย จะแย่งซีนชาวบ้านเค้าไปจนหมดเลยนะคะ ออกน้อยแต่ออกมาทีก็น่ารักได้อีกเนอะ ><

กำหนดการงานมินิตลาดฟิค ออกมาแล้วคือเดือนกันยา ถ้าไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลง ยุ่งนัก กูรักมึงก็ได้ อาจจะไปเสนอหน้าอยู่ที่บูธไหนสักบูธในงานจ้า แต่ทั้งนี้ทั้งนั้นต้องดูกระแสก่อนว่ามีคนอยากได้มากน้อยแค่ไหน

คนอ่านซุ่มอยู่รึเปล่าคะ เงียบๆ เนอะช่วงนี้ ดูแลรักษาสุขภาพด้วยจ้า

เจอกันตอนหน้าค่ะ


 

น่ากินเนอะ...น้องต็อปอ่ะ ><

 

 
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 53 ครั้ง

15,978 ความคิดเห็น

  1. #15931 nin28041992 (@nin28041992) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 21 พฤศจิกายน 2561 / 20:31
    ต่อเอ้ยแกควรจะบอกพายเด้อ
    #15931
    0
  2. #15842 นายแมวน้ำ (@watmaka) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 17 เมษายน 2560 / 05:20
    พี่สะใภ้นี่ก็ชงดีจริงๆ
    #15842
    0
  3. #15823 ทำมัยต้องรัก (@salermoon) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 21 มีนาคม 2560 / 22:38
    ชอบอ่ะชอบบ ????
    #15823
    0
  4. #15822 ทำมัยต้องรัก (@salermoon) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 21 มีนาคม 2560 / 22:36
    อ่าน 2 รอบแล้ววว ฟินนน ชอบมาเฟีย ยาหยี ????????
    #15822
    0
  5. #15748 lufian (@ployykp) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 26 กุมภาพันธ์ 2559 / 04:36
    งุ้ยยยยยยยย
    #15748
    0
  6. #15581 Kulissara Pathomlikitkhan (@saum) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2558 / 09:54
    ต๊อปปปน่ารักกกก
    #15581
    0
  7. ความเห็นนี้ถูกลบแล้ว :(
  8. #15529 mameaw27 (@dek-dmameaw) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 15 เมษายน 2558 / 14:53
    อื้อออ ต็อปน่ารกอ่าาา
    #15529
    0
  9. #15457 น้ำค้างตากฟ้า (@janejjan) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 7 กุมภาพันธ์ 2558 / 20:52
    สงสารต็อปอ่ะแบบเข้าใจรักที่เป็นไปไม่ได้T_T
    #15457
    0
  10. #15435 byfoam (@foam_lo96) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 31 มกราคม 2558 / 07:33
    หยีเฟีย นี่ฟินจัดดด แต่ก็สงสารต๊อปอะแบบแอบชอบพี่ปอ T T
    #15435
    0
  11. #15423 kikikris (@hunhun12) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 18 มกราคม 2558 / 18:31
    หยีเฟียน่ารักจริงๆ
    #15423
    0
  12. #15398 P.Secret (@future-cartoon) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 7 มกราคม 2558 / 17:59
    คู่ยาหยีมาเฟียนี่มัน ... โคตรเขินเลย ให้ตายเหอะ ><
    #15398
    0
  13. #15103 ploylybbs (@ploylybbs) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 19 กันยายน 2557 / 23:36
    ต๊อปสู้ๆ~
    #15103
    0
  14. #15052 qwert (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 18 กันยายน 2557 / 00:44
    กูไว้ใจ ... ยาหยี







    น่ารักกกกกกกกกกกกกกกกกกกก >//<



    ไรท์ ... มีเรื่องหยีเฟียด้วยนะ 555
    #15052
    0
  15. #14438 mitake (@voldermore) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 4 มิถุนายน 2557 / 20:57
    หยีเฟียจัดว่าเด็ด -..-
    #14438
    0
  16. #13968 JENNYHA (@jennyha) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 27 เมษายน 2557 / 14:03
    โถ่ต๊อปสู้ๆลูก
    #13968
    0
  17. #13469 MomoKeekee (@12343234) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 7 เมษายน 2557 / 20:10
    อุ๊ต๊ะ!!!!เคะหื่น ฟ้ห่ดกสำวิฟฟ หายากก กรี้ดด เฟียแซ่บเวอร์อ่ะ555555
    #13469
    0
  18. #13303 pungsj13 (@pungsj) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 31 มีนาคม 2557 / 20:54
    ฮองเต้จะตอบน้ำบั่นว่าไงละเนี๋ย ฮองเต้จะมีความรู้สึกรักเหมือนกับน้ำปั้นหรือป่าวน้า
    #13303
    0
  19. #13104 Hiro Hiro Shi (@hiroshi1234) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 20 มีนาคม 2557 / 00:04
    มาเฟียของยาหยีไม่มีหลุดเลยเนอะ เคะเรื่องนี้เนียนได้ถ้วย 555
    #13104
    0
  20. #12975 เเมวดำท่องราตรี (@154356) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 6 มีนาคม 2557 / 19:13
    ต่อจะบอกพี่พายยังไงนะเรื่องไปเที่ยวนะ
    #12975
    0
  21. #12941 MY' INDY (@jintapate2011) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 26 กุมภาพันธ์ 2557 / 20:59
    นึกว่าต๊อปทำงานองการรถไฟจริงๆ นะเนี่ย 555555
    #12941
    0
  22. #12922 SungEun~ (@Kim_SungEun) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 18 กุมภาพันธ์ 2557 / 01:00
    น้ำตาไหลตอนที่ไปเคารพหลุมศพพี่ฝ้ายอ่ะ เด็กก็เหมือนผ้าขาวที่บริสุทธ์และไร้เดียงสาเนอะ จบแล้วอ่า ฮือออ รู้สึกผูกพันกับเรื่องนี้มากเลยอ่ะ อ่านมาตั้งแต่แรกจนจบแล้วต่อไปคงจะคิดถึงมากจริงๆ
    #12922
    0
  23. #12650 Zaturday KickKick (@zaturdaykick) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 25 มกราคม 2557 / 13:16
    เพิ่งตามมาอ่าน ขอโทดนะคะ ที่ทำตัวเป็นนักอ่านเงา พอดีมันสนุกอ่ะ อ่านเพลินเลยไม่ค่อยได้เม้น แต่เรื่องนี้สนุกจริงๆนะ ชอบๆ 
    #12650
    0
  24. วันที่ 30 ธันวาคม 2556 / 14:16
    องค์การรถไฟตำแหน่งสับราง 55555555555555555
    #12171
    0
  25. #11252 LooknamTK (@looknamjaa) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 18 พฤศจิกายน 2556 / 21:56
    หยีเฟียนี่หวานมากกกกกกกกก >< อิจฉานะเฟ้ยยยยยยยยย !!

    ต็อปจังไหวป่ะ -3-
    #11252
    0