OK!! I love U ♥ ยุ่งนัก...กูรักมึงก็ได้ [Yaoi][Boy's love]

ตอนที่ 14 : ☆OK! I love U ★.. ยุ่งนักสเปเชียล.... เมษาพารัก 01. วันเกิด

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 19,147
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 48 ครั้ง
    3 ส.ค. 56



ยุ่งนักสเปเชียล.... เมษาพารัก

 

 

01.วันเกิด

 

 

สวัสดีเดือนที่ร้อนที่สุดในรอบปี วันนี้คือวันดีๆ ของผมเพราะว่าวันที่ 1 ของเดือนเมษาเป็นวันที่คนหน้าตาดีที่สุดในโลกได้ถือกำเนิดขึ้นมา และคนคนนั้นจะเป็นใครไปไม่ได้นอกจากผม...นายเป็นต่อสุดหล่อและหล่อสุด

 

“เพ้อเจ้อห่าอะไรของมึงวะต่อ...” เสียงที่ท่านกำลังได้ยินอยู่นั้นคุ้นๆ มั้ยครับว่าเสียงใคร จะมีสักกี่คนที่แม่งชอบเข้ามาวุ่นวายกับผม...แม้กระทั่งความคิดกูมึงยังรุกล้ำเข้ามาก่อกวนนะครับไอ้ห่า

 

“กูไม่ได้พูดอะไรสักคำเลยนะพี่พาย” ผมอุตส่าห์คิดแค่ในใจแล้วนะครับไม่รู้ว่าไอ้ห่าพี่พายมันรู้ได้ไงว่าผมกำลังเพ้อเจ้ออยู่ กูก็แค่ชมตัวเองมันผิดตรงไหนวะ หลักฐานมันแปะหราคาหน้ากูแบบนี้ให้กูโกหกได้ไงมันบาป

 

“หน้าตามึงฟ้องมากว่ากำลังคิดเพ้อเจ้อ...” แหมๆ รักกูมากเลยสินะถึงได้รู้ว่ากูกำลังคิดอะไรอยู่ในใจแบบนี้ ผมว่าแบบนี้มันไม่แฟร์นะครับ พี่พายมันวุ่นวายกับผมแม้กระทั่งในความคิดแบบนี้ มันไม่คิดจะให้มีพื้นที่ว่างในสมองอันชาญฉลาดของผมบ้างเลยรึไง

 

“เออคิดก็ได้ กูกำลังคิดอยู่ว่าทำไมมึงต้องเข้ามากอดกูทางด้านหลังแบบนี้ด้วยวะ ขยับออกไปไกลๆ ดิพี่พาย” ผมพยายามจะดันไอ้พี่พายมันออกแต่มันก็เอาคางกดลงมาบนไหล่ของผมแล้วเม้มแรงๆ

 

“จะเม้มทำห่าอะไรเดี๋ยวเป็นรอย...ช่วงนี้กูใส่แต่เสื้อกล้ามมึงอย่ามาทำรอยให้คนอื่นเค้าเห็นได้มั้ยวะพี่พาย” ผมต้องโวยครับไม่โวยไม่ได้ พี่พายแม่งชอบเม้มผิวผมจนเป็นรอยไปทั่ว มันเหิมเกริมกับผมมากจนถึงขนาดนั่งไซร้ผมต่อหน้าคนเยอะๆ ผมเข้าใจว่านิสัยของพี่พายมันเป็นยังไง และหน้าของไอ้พี่พายระดับความหนามันมีมากแค่ไหน แต่ผมไม่เคยชินกับนิสัยของมันเลย แล้วมันใช่เรื่องมั้ยที่จะมานั่งไซร้กูต่อหน้าคนอื่นเนี่ย

 

กูสยิวไปอายไปจนปรับอารมณ์ไม่ทันเลยมึง

 

“เออ!! มึงจะใส่เสื้อกล้ามทำห่าอะไรวะต่อ คว้านไปถึงนมก้มทีมองไปถึงสะดือ มึงถอดเสื้อเดินเลยดีกว่ามั้ย” ไอ้ห่าต่อ...เหมือนมึงจะพลาดที่เปิดประเด็นเรื่องนี้ขึ้นมา เหมือนมึงจะลืมไปว่าไอ้ห่าพี่พายมันขี้หวงมากแค่ไหน แถมมันยังเก่งเรื่องประชดประชันและส่งสายตาดุๆ มาให้ไม่จบไม่สิ้น

 

“ก็มันร้อนจะตายห่า นี่เมืองไทยไม่ใช่แอลเอให้กูใส่คอเต่าเดินไปเดินมา อย่ามาเยอะไอ้พี่พาย เลิกเม้มคอกูสักทีเหอะ...ไอ้ห่าพี่พายอย่ากัด” ผมว่ามันเริ่มจะเหมือนหมาเข้าไปทุกวันๆ อาการหนักขนาดนี้นี่ผมต้องพามันไปฉีดยากันพิษสุนัขบ้ารึเปล่า แล้วผมจะติดมันมั้ยเพราะว่าไอ้หมาตัวนี้มันทั้งเลียปากแดกปากผมตลอดเวลาแบบนี้

 

“ก็มึงพูดมากน่ารำคาญ ว่าแต่วันนี้อยากไปไหนมั้ยวะต่อ...วันเกิดมึงทั้งทีกูว่ากูจะยอมตามใจมึง...” โหย!! น้ำตาแทบไหลขอแชร์นะครับ มันบอกว่าเพราะวันนี้เป็นวันเกิดผมมันเลยจะตามใจผม ถ้าอย่างนั้น 365 วัน คงจะมีแค่วันที่ 1 เมษา เท่านั้นที่ผมจะถูกมันตามใจ

 

“นี่มึงโกหกกูอยู่รึเปล่าวะพี่พาย กูลืมไปว่านี่มัน April fool's Day” เออ จะว่าไปทำไมผมเกิดวันดีแบบนี้ล่ะเนี่ย วันที่ไอ้พวกชอบโกหกเอาเทศกาลมาเป็นข้ออ้างที่จะตอแหลได้อย่างแนบเนียน

 

“โกหกห่าอะไร...กูเคยโกหกมึงหรอต่อ บอกว่าจะตามใจก็ตามใจดิวะ” ปากมันบอกแบบนั้นแต่ไอ้ที่ผมพยายามดันมันออกจากการลวนลามผมเนี่ย ผมว่ามันทำตรงนี้ให้ได้ก่อนดีกว่ามั้ยครับ

 

“งั้นอันดับแรกช่วยปล่อยกูก่อนนะพี่พาย จะเอากูตรงนี้เลยรึไงวะ” ผมว่าสภาพผมแม่งเกือบจะไม่ไหวแล้วนะทั้งสภาพเสื้อผ้าและสภาวะอารมณ์ เอ้าๆ ผมก็คนนะครับ มีความรู้สึก ถึงไม่อยากแต่เจอมันลากไปทั้งตัวแบบนี้ก็เกิดอารมณ์ได้นะเว้ย

 

ไอ่ต่อ...มึงเป็นคนแบบนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่วะเนี่ย

 

“ได้มึงตรงนี้บ่อยแล้ว เปลี่ยนไปลองที่ระเบียงกันดูบ้างมั้ย...ไอ้ต่อกูเจ็บ” ผมกัดลงบนแขนของไอ้พี่พายมันแรงๆ ด้วยความหมั่นไส้ มึงกล้าที่จะพูดเรื่องแบบนี้แบบหน้าตาเฉยมากเลยนะ

 

“พี่พายเลิกลวนลามกูสักทีดิวะกูอยากไปอาบน้ำ ร้อนจะตายห่าแถมยังเหนียวไปทั้งตัว แอร์ห่านี่ก็ไม่ได้เย็นเลยบอกช่างมาจัดการสักทีดิวะ...อื้อ!!” เคยมั้ยครับบ่นอยู่ดีๆ ก็ถูกดึงเข้าไปปิดปากด้วยปาก แถมยังล็อคท้ายทอยซะแน่นจนขยับหนีไม่ได้อีกต่างหาก

 

“มึงขี้บ่นมากเกินไปแล้วนะไอ้ต่อ เมนส์มารึไง” ผมมองหน้าไอ้พี่พายที่มันเลียปากพร้อมกับส่งสายตาเจ้าเล่ห์มาให้  ผมดันมันออกไปห่างๆ จากผมสักหน่อย เดี๋ยวจะถูกมันล็อคตัวเข้าไปจัดการอีก

 

“ก็มึงอย่าทำให้กูบ่นสิวะ เลิกยุ่งกับร่างกายกูสักวันนะพี่พาย กูจะรู้สึกดีมากเลย” ผมเดินหนีไอ้พี่พายเข้ามาที่ห้องนอนเตรียมตัวอาบน้ำอาบท่าแล้วจะได้ออกไปหาอะไรกินสักทีหิวจนจะแดกไอ้พี่พายได้ทั้งตัวและหัวใจแล้ว...ฮิ้ว!!

 

“ร้อนชิบหายเลยว่ะต่อ” ไอ้พี่พายมันเดินเข้ามาในห้องนอนพร้อมกับถอดเสื้อยืดของมันเหวี่ยงลงบนเตียง เดินเนียนมายืนข้างๆ ผมที่กำลังก้มลงถอดกางเกง ผมหันมามองหน้าพี่พายมันก็ยิ้มให้ผมแบบเนียนๆ ผมว่ามันไม่น่าไว้วางใจเท่าไหร่เลยนะ

 

“อาบน้ำพร้อมกันเลยดีกว่ามึงจะได้สระผมให้กูด้วย” ผมมองดูไอ้พี่พายที่มันถอดเสื้อผ้าต่อหน้าผมอย่างไม่สะทกสะท้าน มันคว้าผ้าเช็ดตัวแล้วเดินไปในห้องน้ำแบบไม่รอให้ผมตอบรับหรือว่าปฏิเสธ

 

เคยมั้ยที่มึงจะรอฟังคำตอบของกูบ้างน่ะไอ้พี่พาย

 

อาบน้ำพร้อมกับไอ้พี่พายผมก็เคยมาแล้วครับ บ่อยมากๆ เลยแหล่ะ แล้วคุณๆ ก็คงพอจะเดาออกใช่มั้ยครับว่าผมต้องถูกมันเอาเปรียบมากแค่ไหน คนอย่างไอ้พี่พายมันจะปล่อยให้ผมรอดไปได้หรอครับถ้ามันมีโอกาสที่จะแดกผมน่ะ

 

“ต่อ!! ไหนว่าร้อนไง นับหนึ่งถึงสามถ้ามึงยังไม่เข้ามา...ทบต้นทบดอกคืนนี้นะ” ผมได้แต่จำต้องก้มหน้ายอมรับความเป็นจริงของชีวิต พลาดไปแล้วนี่ครับ พลาดที่รักผู้ชายห่ารากคนนี้เข้า ไม่รู้ว่าไปหลงห่าอะไรมัน

 

หลงที่หน้าตารึก็ไม่น่าใช่ ผมเป็นผู้ชายที่ไม่ได้หวั่นไหวอะไรกับความหล่อของผู้ชายด้วยกัน หรือว่าผมหลงในความเลวระยำของไอ้พี่พาย หลงรักในความป่าเถื่อนเอาแต่ใจและไร้เหตุผล

 

นี่ตกลงกูหลงรักมันเพราะด้านเลวๆ จริงๆ หรอวะเนี่ย

 

ผมเดินเข้ามาในห้องน้ำพร้อมกับมองดูไอ้คุณชายที่นอนแผ่หราแช่อยู่ในน้ำอย่างสบายอารมณ์ เอาฝักบัวตีหัวมันให้สลบแล้วจับมันกดน้ำเลยได้มั้ยครับผมจะได้เป็นอิสระจากมันเสียที

 

ปากก็พูดไปอย่างนั้นแหล่ะครับ ผมรักของผมนะครับใครอย่าได้หวังจะมาแย่ง...นี่พูดเลย

 

“มานี่ดิ...ลงมาในอ่าง” หืม!! อะไรของมึงวะพี่พายกูไม่ใช่เด็กอ่างนะเว้ยมาถึงจะได้เรียกลงอ่าง

 

“ไม่เอาอึดอัด กูไม่ใช่สาวน้อยร่างบอบบางนะเว้ยจะได้ลงไปนั่งเกยนอนเกยมึงในอ่าง หันหัวมาจะสระผมให้” ผมปฏิเสธแบบไม่ต้องคิด ใช่ว่าไม่เคยครับ...เพราะเคยลงไปกับมันแล้วเลยรู้ว่าไม่ควรจะลงด้วยกันบ่อยๆ นึกภาพผู้ชายตัวโตๆ สองคนนั่งเบียดกันในอ่างน้ำ เนื้อแนบเนื้อ ไอ้นั่นแนบไอ้นี่ ไอ้นี่ถูไอ้นั่น...

 

นั่นแน่!! ผมรู้นะว่าคุณคิดอะไร เพราะผมก็คิดเหมือนกัน

 

“เล่นตัวนักเดี๋ยวกูจับแดกในห้องน้ำเลยดีมั้ย วันนี้ไม่ต้องไปไหนกันแล้ว” พี่พายมันยอมหันหลังให้ผมอย่างว่าง่าย ผมลากเก้าอี้มานั่งทางด้านหลังของมัน คุณชายเค้าเท้าแขนทั้งสองข้างลงบนขาของผมอย่างโคตรสบายบอารมณ์

 

“ไหนว่าจะตามใจกูไงพี่พาย แล้วนี่ห่าอะไรวะเนี่ย อยู่นิ่งๆ ดิวะเดี๋ยวฟองเข้าตาแล้วจะมาโวยวายว่ากูแกล้งอีก” ผมจับหัวไอ้พี่พายให้มันอยู่นิ่งๆ มันยุกยิกขยับตัวไปมาอยู่ได้น่ารำคาญ นี่เอาฝักบัวเคาะหัวมันมันจะฆ่าผมทิ้งป่ะวะ

 

“ก็ตามใจอยู่นี่ไง...”

 

“ไหนของมึงวะที่เรียกว่าตามใจ แต่ก็เอาเหอะกูชินแล้ว หลับตาดีๆ นะครับไอ้คุณแฟน” ผมค่อยๆ เกาหัวไอ้พี่พายอย่างเบามือ ใช่ว่าพี่พายมันจะทำอะไรไม่เป็นนะ ถ้าถึงขนาดสระผมไม่เป็นมึงก็ควรไปตายให้หนอนแดกได้แล้วหล่ะ แต่มันชอบอ้อนให้ผมทำให้ไง เรื่องของเรื่องคือมันกลัวว่าแฟนมันจะว่างงานแล้วคิดฟุ้งซ่านมั้ง ใช้กูจริงจังเลย

 

“กล้าเรียกกูว่าแฟนหรอวะต่อ ระดับกูเนี่ยต้องเรียกว่าผัวหรือไม่ก็สามี เอาแบบน่ารักหน่อยก็ที่รัก...ได้มึงมานับครั้งไม่ถ้วนขนาดนั้นมันไม่ใช่แค่แฟนแล้ว” เออกูพลาดเองที่เสือกอยากเรียกมึงด้วยสรรพนามน่ารักๆ บ้าง นี่อยู่กันสองคนหรอกนะเลยเรียกคุณแฟน อยู่ต่อหน้าคนอื่นอย่าหวังเลยมึง

 

แล้วนี่อะไร ไม่พอใจ...จะให้เรียกมึงว่าผัว สามี ที่รัก ชาติหน้าเหอะไอ้บ้า

 

“ครับๆ สามีก็สามี คุณสามีที่รัก รักมากๆ มากจนอยากจะเอาฝักบัวฟาดหน้ามึงแล้วเนี่ย” ไม่เรียกก็ต้องเรียกเดี๋ยวพ่อคุณไม่พอใจขึ้นมาจับกูลงไปแดกในน้ำแล้วกูจะทำยังไงครับ

 

“น่ารักชิบหายเมียใครก็ไม่รู้” มันหันมาบีบแก้มผมแรงๆ จนเจ็บไปหมด ผมปาดเอาฟองยาสระผมออกจากหน้ามันแล้วค่อยๆ ดึงมันให้เอนหัวมาทางด้านหลังเล็กน้อย

 

“เมียใครไม่รู้...มีชู้เยอะแยะ” นี่กูเล่นต่อคำหรือว่ากำลังหาเรื่องใส่ตัวก็ไม่รู้ ยิ่งคบกันมันยิ่งขี้หึงไม่เลือกหน้า แต่ก็ต้องเข้าใจเค้านะครับเพราะว่าผมมันดันเกิดมาหน้าตาดีขั้นเทพแบบนี้ ใครเห็นใครก็อยากจะเข้ามาสานสัมพันธ์

 

เวลาที่ฟังผมพูดอะไรนี่ต้องใช้วิจารณญาณกันเอาเองนะครับ ฮ่าๆ

 

“กูยังไม่อยากจะฆ่ามึงทิ้งหรอกนะต่อ รีบๆ ลงอ่างมาอาบน้ำกับกูซะดีๆ สระผมให้กูเสร็จแล้วก็ไม่มีข้ออ้างอะไรแล้วนี่นา...” แล้วมันก็ลากผมลงไปแดกในน้ำจนได้สิน่า เอาเป็นว่าขอใช้เวลาส่วนตัวกับคุณสามี...พูดแล้วรู้สึกคันปากยังไงไม่รู้ เอาเป็นว่าขอเวลาอาบน้ำให้หมาก่อนนะครับ ฮี่ๆ

 

..........

 

 

 

ตลอดทั้งวันนี้ผมตัดสินใจว่าจะไม่ออกไปไหน เพราะสภาพอากาศที่ร้อนโคตรๆ นี่อาจจะทำให้ผมละลายตายห่าตอนที่ต้องเดินตากแดดได้ ผมเลยอยู่แต่ที่ห้องกับไอ้พี่พาย โดยที่วันนี้ไอ้หล่อดุของผมมันจะลงมือทำมื้อกลางวันให้ผมกิน

 

พี่พายมันก็ไม่ได้ทำอะไรไม่เป็นไปซะทุกอย่างหรอกนะครับ อย่างน้อยๆ มันก็ทอดไข่ได้ ต้มมาม่าได้ หุงข้าวได้ แค่นี้มันก็เกินพอสำหรับคนอย่างไอ้ห่านี่แล้ว ก็มันเคยทำห่าอะไรเองซะที่ไหน เอะอะเรียกแต่ผมให้ทำให้ ไม่พอใจก็พาลใส่อีก ผมถามตัวเองมาล้านรอบแล้วมั้งว่าเอามันมาทำแฟนได้ไง

 

คำตอบของผมก็ยังคงเหมือนเดิม เพราะว่าผมรักมันไง แค่นั้นแหล่ะจบแล้วไม่ต้องมานั่งคิดอะไรมากมาย รักก็เพราะรัก คนเราต้องชัดเจนกับความรู้สึกของตัวเองครับ

 

“พี่พายถ้ามันลำบากกูว่ากูทำเองดีกว่ามั้ย” ผมนั่งเท้าคางมองดูไอ้พี่พายที่สวมเสื้อกันเปื้อน...เข้ากันชิบหายเลยเนอะผู้ชายหน้าดุๆ นิ่งๆ สวมผ้ากันเปื้อนสีชมพูหวานแหวว คิดแล้วก็อดที่จะหยิบมือถือขึ้นมาจัดการเก็บภาพหายากเอาไว้ไม่ได้

 

ไม่แชร์ไม่ใช่กูครับ เป็นต่อพ่อทุกสถาบันชอบสร้างความอับอายให้คนที่รักอย่างบอกไม่ถูกครับ คิดได้แบบนั้นผมก็จัดเลยครับแบบเนียนๆ พี่พายมันไม่รู้เรื่องห่าอะไรหรอก เพราะตอนนี้มันกำลังทะเลาะกับไก่ในกระทะ

 

“ไม่เป็นไร...กูอยากทำอะไรให้มึงบ้าง” พี่พายมันหันมายิ้มให้กับผม ผมมองรอยยิ้มของมันแล้วก็อดที่จะยิ้มตามไม่ได้ บางครั้งแค่เห็นรอยยิ้มของไอ้พี่พายผมก็รู้สึกอิ่มเอมไปทั้งหัวใจ ผมชอบให้มันยิ้มมากกว่าทำหน้าเศร้า เวลามันเศร้าผมทำห่าอะไรไม่ค่อยถูกเลยจริงๆ

 

“แต่ถ้าทำไม่ได้ก็อย่าฝืนนะเว้ย เดี๋ยวน้ำมันลวกมือขึ้นมาจะเป็นแผลซะเปล่าๆ” คนไม่เคยทำมันก็เลยดูเก้ๆ กังๆ พี่พายมันกำลังพยายามทำเพื่อผม ผมมองเห็นได้ถึงความตั้งใจนี้ของไอ้พี่พาย

 

ผมลุกขึ้นแล้วเดินไปทางด้านหลังของไอ้พี่พายแล้วสวมกอดมันเบาๆ ผมอาจจะไม่ค่อยแสดงอะไรหวานๆ สักเท่าไหร่ถ้ามันไม่ถึงจุดที่ไม่อาจจะทานได้จริงๆ ผมชอบเอาความกวนตีนมากลบความเขินอายของผมเอาไว้ ส่วนมากเราจะแสดงความรู้สึกจริงๆ ของเราต่อกันก็ตอนที่เราจะ...กันนั่นแหล่ะ

 

นี่ไม่ได้ทะลึ่งนะครับแต่มันเป็นอย่างนั้นจริงๆ เพราะตอนนั้นมันจะเป็นฟิลความรู้สึกแบบล้วนๆ ทุกอย่างมันจะพรั่งพรูออกมาจากหัวใจ ทุกๆ ความรู้สึกที่เราต้องมอบให้แก่กัน

 

“กูดีใจนะที่มีมึง” ผมกอดพี่พายแค่หลวมๆ พร้อมกับยื่นหน้าไปหอมแก้มพี่พายเบาๆ ผมดีใจที่มีผู้ชายคนนี้อยู่ข้างๆ ผมไม่ห่าง ถึงความรักของเรามันอาจจะดูไม่เหมือนชาวบ้านสักเท่าไหร่ แต่ผมเชื่อว่าเราเองก็รักกันไม่แพ้ใครหรอก

 

“กูว่ากูต่างหากที่ต้องเป็นฝ่ายพูดคำนี้” พี่พายยิ้มให้กับผมแล้วหันกลับไปทอดไก่ต่อครับ ซึ้งนานไม่ได้เดี๋ยวไหม้ดำปี๋แล้วไอ้ความตั้งใจของพี่พายมันจะศูนย์เปล่า

 

“พี่พายไก่เหลืองแล้วกลับอีกด้านเลยพี่” ผมยืนซ้อนทางด้านหลังไอ้พี่พายแล้วเอื้อมมือไปจับมือของพี่พายให้กลับไก่ในกระทะให้มันสีเสมอๆ กัน

 

“กูว่ามันน่าจะสลับกันเปล่าวะ คนที่ต้องกอดจากทางด้านหลังนี่กูไม่ใช่” พี่พายมันคิดเหมือนผมเป๊ะเลยครับ แต่ผมอยากกอดมันนี่นาผมก็ได้แต่หัวเราะแล้วจับมือมันตักไก่ขึ้นมาใส่จาน ก่อนที่จะปล่อยให้พี่พายมันโชว์ฝีมือห่วยๆ ของมันต่อไป

 

ไก่ชิ้นนึงมีสามสี ทั้งเหลือง ทั้งน้ำตาลเข้ม ทั้งดำนิดๆ แต่มันเป็นความตั้งใจของไอ้พี่พาย...ผมก็เต็มใจที่จะกินมัน นี่ถ้าไม่ใช่วันเกิดผม ผมคงจะต้องมาทำหน้าที่หาอะไรให้มันแดกเสียมากกว่า

 

หลังจากที่นั่งเท้าคางมองไอ้พี่พายมันอยู่สักพักผมก็ลงมือช่วยพี่พายทำมื้อกลางวันแบบง่ายๆ สำหรับเราสองคน นั่งกินข้าวไปก็นั่งมองหน้ากันไปมันก็ได้อารมณ์ไปอีกแบบ

 

“แดกเข้าไปมองห่าอะไรนัก...” เป็นไงครับ ได้อารมณ์ไปอีกแบบจริงๆ ใช่มั้ยล่ะ

 

“หันตูดมาดิจะได้มองตูดแทนไม่ต้องมองหน้า” ไม่ยอกย้อนก็ไม่ใช่เป็นต่อแล้วครับพี่น้อง นั่งฝั่งตรงข้ามกันแบบนี้ไม่ให้มองหน้ามึงแล้วจะให้กูมองนมมึงหรอพี่พาย ให้กูไปนั่งคุยกับนมมึงมั้ยล่ะไอ้ห่า

 

“เพื่อนเล่นมึงรึไงต่อ แดกๆ เข้าไปกูอุตส่าห์ทำให้มึงกินเลยนะ ขอบคุณกูด้วย” ผมแทบจะพนมมือยกท่วมหัวกราบไหว้มันแทบไม่ทัน ไหนว่าวันนี้วันเกิดกูจะตามใจกูไง ยังไม่ทันไรแม่งทวงบุญคุณกูแล้ว

 

“ขอบคุณครับที่ทอดไก่ไหม้ๆ ให้กูแดก มะเร็งจะได้ถามหากูเร็ววัน...” ผมหลบมือของไอ้พี่พายที่มันยื่นมาตั้งใจจะโบกหัวผมไม่ทัน คิดว่ามันจะตบอีกแล้ว แต่ก็เปล่านะครับวันนี้ไอ้พี่พายมันทำแค่ลูบเท่านั้น

 

“ใครเค้าจะอยากให้เมียตายเร็วๆ ล่ะคะ แดกนะคะที่รัก ถ้าที่รักไม่แดกกูจะแดกมึงแทน” พี่พายมันตักไก่ทอด ตักต้มจืดหมูสับใบตำลึงส่งมาในจานของผม ผมยิ้มให้กับไอ้ผู้ชายตรงหน้าที่ผมรัก ซึ่งผมก็ไม่รู้เหมือนกันรักคนแบบมันลงไปได้ยังไง

 

“พี่พายมึงเคยคิดป่ะว่าถ้าเราสองคนไม่ได้เจอกัน วันนี้เราสองคนจะเป็นไงวะ” ผมถามในสิ่งที่ผมอยากรู้ เคยคิดว่าจะถามแต่ก็เป็นเพียงแค่ความคิด ไม่ได้ถามออกมาเลยสักครั้ง แต่เพราะว่าวันนี้เป็นวันพิเศษของผม ผมเลยเอ่ยปากถามในสิ่งที่ค้างคาใจของผมมานาน เหมือนมันจะไม่เกี่ยวเท่าไหร่แต่ผมอยากให้เกี่ยวก็คือเกี่ยวเหอะครับ ฮ่าๆ

 

……….50%.........

 

 

 

“ไม่เคยคิด...แต่ถ้าให้คิดกูก็คงมั่วไปเรื่อยมั้ง...มองหน้ากูแบบนี้คือห่าอะไร ก็มึงถามกูเองนะต่อ พอกูตอบในสิ่งที่คิดว่าน่าจะเป็นมึงกลับมองหน้ากูแบบงอนๆ...” ห่าอะไรพี่พาย ใครงอน ไม่มีซะละครับมึงอย่ามาตีความหมายจากสีหน้ากูผิดๆ

 

“กูไม่ได้งอนเหอะพี่พาย กูแค่สงสัยว่ามึงไม่คิดจะทำตัวให้ดีเลยรึไง...”

 

“กูไม่รู้ว่าจะทำตัวดีไปเพื่อใคร เพราะถ้าไม่มีมึงกูก็คงไม่คิดจะทำตัวเป็นผู้เป็นคน...รู้แล้วนะว่ามึงสำคัญกับชีวิตกูมากแค่ไหน กูขอบคุณทุกสิ่งทุกอย่างที่พามึงเข้ามาในชีวิตของกู” พี่พายมันมองหน้าผมอย่างจริงจัง ผมว่าวันนี้อากาศมันร้อนแบบแปลกๆ ยังไงก็ไม่รู้ ทั้งๆ ที่ห้องก็เปิดแอร์แบบโคตรเย็นฉ่ำแท้ๆ แต่ทำไมผมร้อนวาบที่หน้าแบบนี้วะเนี่ย

 

“พี่พาย...กูเองก็ดีใจและขอบคุณที่ความซวยของกูพามึงเข้ามานะ แต่กูไม่อยากให้มึงคิดแบบนี้เลย ถึงไม่มีกูชีวิตมึงก็มีค่ามากกว่าที่จะทำตัวเหลวไหลไปวันๆ” อาหารมื้อกลางวันเสร็จสิ้นลงแล้ว ผมรวบช้อนส้อมและเอื้อมมือไปหยิบจานของไอ้พี่พายเพื่อจะเก็บไปแช่ให้เรียบร้อย

 

“ที่ชีวิตกูมันมีค่าก็เพราะว่ากูมีมึง ถ้ามึงอยากให้กูดูมีค่าต่อไปเรื่อยๆ มึงก็อยู่กับกูไปนานๆ นะต่อ อยู่ด้วยกันตลอดไปได้ยิ่งดี...กูรักมึง” มันเป็นเรื่องธรรมดาของเราสองคนครับ เรารักกันมากๆ จนเหมือนขาดกันไม่ได้ เราเลยต้องบอกรักกันสามเวลาหลังอาหาร เพื่อเติมเต็มความรู้สึกของเราทั้งคู่แก่กัน...

 

ใครเชื่อก็บ้าแล้ว

 

ผมไม่ค่อยเป็นฝ่ายบอกรักพี่พายเท่าไหร่หรอกครับ ผมไม่ได้พูดคำว่ารักง่ายๆ ขนาดนั้น จะพูดก็แค่ตอนที่ผมรู้สึกว่ามันซึ้งมากๆ ซึ่งมันก็ไม่บ่อยครั้ง แต่คนที่พูดบ่อยๆ  คือไอ้พี่พายเลยครับ เห็นเลวๆ แบบนั้นมันก็แอบอ้อนเหมือนกันนะครับ

 

“ชีวิตมึงมีค่าสำหรับกูเหมือนกันนะพี่พาย...เพราะฉะนั้นช่วยดูแลชีวิตตัวเองให้ดีๆ โอเคนะครับ” ผมยิ้มให้อย่างอ้อนๆ ทำตัวน่ารักกับพี่พายมันหน่อยมันจะด้ไม่ทำหน้าโหดใส่ผม ผมชินนะแต่แบบบางทีก็มีสะดุ้งเหมือนกัน พี่พายมันเป็นคนที่ตาดุเป็นทุนเดิมอยู่แล้ว แล้วยิ่งมองหน้าผมเขม็งแบบนั้น

 

“มึงน่ารักเกินไปแล้วนะต่อ ปีนี้เป็นปีแรกที่กูได้อยู่กับมึงในวันเกิดของมึง...”

 

“ปีหน้า ปีต่อๆ ไป อยู่กับต่อตลอดไปเลยนะพี่พาย” ไอ้พี่พายมันดึงผมเข้าอารมณ์ซึ้งๆ ผมเลยพูดเพราะกับมันเลย เราสองคนก็เป็นกันแบบนี้แหล่ะครับ รักกันแบบฮาร์ดคอ บางวันก็ไล่ฆ่ากัน บางวันก็แทบไม่ห่างกัน บางวันก็ทะเลาะกัน ผมว่ามันเป็นสีสันของชีวิตของเราทั้งคู่

 

“ไล่กู...กูก็ไม่ไปไหนหรอกต่อ” ผมถูกดึงเข้าไปกอดไหล่ พี่พายมันหันมายิ้มให้กับผมพร้อมกับยีหัวผมเบาๆ ความสุขของเราสองคนคือการที่เราได้อยู่ใกล้ๆ กันแบบนี้แหล่ะ บางวันโกรธกันแต่ก็ไม่มีใครหนีไปไหน อยู่ด้วยกันเพื่อกดดันให้อีกฝ่ายเป็นคนง้อ

 

แต่ก็รู้ใช่มั้ยครับว่าสุดท้ายแล้วใครเป็นฝ่ายชนะ...ก็ไอ้ห่าพี่พายไงครับที่ชนะ เพราะสุดท้ายแล้วคนที่จะทนไม่ได้แล้วต้องเป็นฝ่ายออกตัวง้อก่อนก็คือผมคนนี้นี่แหล่ะ ใครว่าชื่อเป็นต่อแล้วจะเป็นฝ่ายได้เปรียบ เปล่าเลยครับ ไอ้ห่าเป็นต่อคนนี้กลายเป็นรองทุกอย่างเมื่อมาเจอกับไอ้ผู้ชายที่กำลังกอดผมอยู่นี่แหล่ะ

 

“ว่าแต่ว่าสงกรานต์นี่เราไปเที่ยวไหนกันดีว่ะต่อ สงกรานต์แรกที่เราได้อยู่ด้วยกัน...” เออ ดูเหมือนว่าผมยังไม่ได้บอกเรื่องนั้นกับพี่พายเลยนี่หว่า ดูท่ามันจะคาดหวังเอาไว้มากๆ เลยว่าสงกรานต์จะได้อยู่กับผม

 

“กูยังไม่ได้บอกมึงใช่รึเปล่าวะ ว่าทุกๆ ช่วงสงกรานต์กูต้องไปบ้านป้าที่ชลบุรีกับแม่ทุกปี...” สายตามันบ่งบอก คิดอะไรอย่าหลอก...นี่ครวญเป็นเพลงเลยครับ มันมองผมด้วยสายตาที่ดูกดดันแบบแปลกๆ

 

“ไม่ไปสักปีมันจะเป็นอะไรรึเปล่า?” เหมือนเป็นประโยคคำถามแต่ทำไมมันถึงมีความกดดันอยู่ในกระแสคำถามของไอ้พี่พายมันไม่รู้

 

“ก็ไม่รู้เหมือนกันต้องถามแม่ดูก่อน เพราะกูต้องไปเป็นเพื่อนแม่ทุกครั้ง ไปเล่นสงกรานต์ที่บางแสนแม่งโคตรมัน...” ความจริงแล้วแม่เป็นคนชลบุรีมาตั้งแต่กำเนิด แต่ว่าแต่งงานกับพ่อเลยย้ายมาตั้งรกรากถิ่นฐานที่กรุงเทพพร้อมกับเปิดบ้านเสบียง

 

บ้านป้าของผมก็เปิดร้านอาหารทะเลที่ริมหาดเหมือนกันครับ ผมเองชอบที่ได้ไปเที่ยวที่นั่นเพราะว่ามันเป็นสีสันและไฮไลท์ในการเล่นสงกรานต์ของชลบุรีเลยก็ว่าได้

 

“ว่าจะชวนไปเที่ยวเมืองนอก...”

 

“มึงจะบ้าหรอวะพี่พาย สงกรานต์มีแค่ปีละครั้งมึงจะลากกูไปต่างประเทศ กูอยากอยู่เล่นน้ำมากกว่า...” มันเอาอะไรมาคิดวะว่าจะชวนไปเที่ยวเมืองนอกขณะที่คนอื่นๆ เค้าเล่นน้ำอยู่ที่ไทยแบบนี้ มันใช่มั้ยวะ

 

“กูไม่สำคัญหรอวะต่อ ไหนมึงบอกว่าอยากอยู่กับกูตลอดไปไง” เอ้าๆ มึงจะลากกูเข้าดราม่าเพื่อห่าอะไรวะพี่พาย มึงไม่คิดจะไปเที่ยวไหนบ้างรึไงวะช่วงสงกรานต์เนี่ย กูไม่บังคับให้มึงไปด้วยก็ดีเท่าไหร่แล้ว นี่ให้อิสระแบบโคตรๆ เลยนะยังจะมาว่ากูอีก

 

“พี่พายมึงเริ่มงี่เง่าอีกแล้วนะเว้ย ไหนว่าวันนี้จะตามใจกูไง กูกลับแค่สิบวันเอง...”

 

“ตั้งสิบวันต่างหากว่ะ...ไม่เป็นไรมึงไม่ไปเที่ยวเมืองนอกกับกูก็ไม่เป็นไร เดี๋ยวกูไปชลบุรีกับมึงแทนแล้วกัน...” เอ้า!! ห่าพี่พายมึงทำความฝันกูสลายและพังยับ ถ้ามึงไปยืนทำหน้าโหดแล้วจ้องมองทุกคนที่อาจจะหลงเข้ามาปะแป้งกูหรือว่าสาดน้ำกู แล้วใครหน้าไหนมันจะเข้ามาเล่นน้ำกับกูวะ

 

“เฮ้ยพี่พายมึงอย่าไปเลย สงกรานต์ที่นั่นไม่สนุกหรอก น่าเบื่อจะตายห่า...” นี่ผมไม่ได้กลับคำเลยนะครับ มันสนุกแต่ไม่อยากให้ไอ้พี่พายมันไปด้วย ผมอยากได้อิสระในการไล่ล่าปะแป้งสาวๆ บ้างอะไรบ้าง ขืนไอ้พี่พายมันไปผมคงไม่ต่างอะไรจากนักโทษหรอก

 

“เมื่อกี้หมาที่ไหนมันบอกว่าสนุก...” หมาตัวนี้ไงไอ้ฟายเย่อ กูแฟนมึงนะ ที่รักมึงนะ เมียมึงด้วยนะไอ้ห่าพี่พาย ด่ากูตลอดๆ

 

“ก็คนมันเยอะไง แบบพี่พายไม่ชอบคนเยอะๆ ใช่ป่ะล่ะ กูเลยไม่อยากให้ไปเดี๋ยวไม่สนุก...”

 

“อย่ามาทำเป็นพูดนั่นพูดนี่เลยต่อ กูรู้ว่ามึงอยากหาโอกาสไปหลีสาว ฝันเฟื่องเพ้อเจ้อไปเรื่อย ยอมรับสถานะตัวเองหน่อยว่าไม่ได้ต่างอะไรจากผู้หญิงพวกนั้น” งงมั้ยครับ ถ้างงนายเป็นต่อคนนี้จะแปลไทยเป็นไทยให้ฟังกันอีกที

 

คือไอ้พี่พายมันต้องการจะย้ำให้ผมซึบซับว่าผมน่ะเป็นเมียมัน ไม่มีสิทธิ์ที่จะคิดไปม่อสาวที่ไหน ต้องให้มันม่อ ให้มันล่อ อย่างเดียวเท่านั้น คราวนี้เข้าใจตรงกันถ้วนหน้านะครับ

 

“พี่พายมึงเห็นกูเป็นคนแบบนั้นหรอวะ” ขึ้นเสียงเลยครับ เอาดราม่าเข้ามากลบ แต่ขอโทษนะครับพี่พายแม่งกอดอกแล้วพยักหน้ารับประมาณว่ากูเห็นมึงเป็นอย่างนั้นแหล่ะต่อ แม่งไม่หลงกลกูวะ

 

“เออ!! ก็ได้ มึงไม่อยากให้กูไปกูไม่ไปก็ได้ ห่างกันแค่สิบวันกูไม่ตายหรอก” พี่พายมันพูดง่ายผิดปกติรึเปล่าวะ ถึงมันจะบอกแบบนั้นแต่ผมระแวงแบบแปลกๆ กลัวว่ามันจะกดดันผมจนสุดท้ายผมต้องรู้สึกผิดทั้งๆ ที่ไม่ได้ทำห่าอะไรผิดเลยสักนิด

 

“นี่โกรธอยู่ใช่ป่ะ...” ถามอย่างไม่ค่อยมั่นใจเท่าไหร่ ปกติเวลาที่พี่พายมันประชดใส่ผมมันจะพยายามกดดันผมมากถึงมากที่สุด แต่นี่มันเดินไปนั่งเปิดหนังดู นั่งกระดิกตีนอย่างสบายอารมณ์ ผมบอกตามตรงเลยนะครับตามมันไม่ทันจริงๆ

 

“ไม่นี่...กูไม่ใช่คนที่เข้าใจอะไรยากแบบนั้น” ถุย!! กล้าที่จะพูดคำนี้ออกมานะครับไอ้ห่า มึงนั่นแหล่ะตัวที่เข้าใจอะไรยากอันดับหนึ่งของโลกเลย หัดรู้ตัวมั่งไอ้พี่พาย

 

“ก็ดีแล้ว...หัดเป็นคนเข้าใจอะไรง่ายๆ แบบนี้ค่อยน่ารักหน่อย” ผมยังคงระแวงแบบแปลกๆ มันต้องไม่ใช่แบบนี้ว่ะ ไอ้ห่าพี่พายมันไม่มีทางยอมแพ้ผมง่ายๆ แบบนี้ คือมีอยู่สองอย่างที่ผมกำลังคิดอยู่ในใจคือมันต้องกำลังประชดผมอยู่ หรือไม่มันก็มีแผนบางอย่างในใจ ซึ่งผมคิดว่ามีโอกาสเท่าๆ กันทั้งสองอย่าง

 

“กูจะเป็นคนยังไงก็ช่าง กูรู้แค่อย่างเดียวว่ายังไงซะมึงก็ต้องรักกู ไม่รักกูกูฆ่ามึงทิ้งอ่ะต่อ” นี่แหล่ะครับความรักของเราสองคน ไม่หวานเว่อร์จนเลี่ยน ด่ากัน ประชดกันจนมันอ่ะเอาจริงๆ มีความสุขจะตายห่า

 

“เย็นนี้ไปบ้านเสบียงนะเว้ยแม่จะเลี้ยงวันเกิด...”

 

“มีใครไปบ้าง...” พี่พายมันนอนกอดหมอนอิงสีแดงที่มีหูแหลมๆ กับหางสีดำ ผมเรียกมันว่าไอ้ตัวร้ายเพราะมันเหมือนไอ้พี่พาย ผมจะบอกมันดีมั้ยนะว่ามีใครไปบ้าง...

 

“ก็มีแต่คนสนิทๆ เท่านั้นแหล่ะ ไม่ได้ชวนใครมามากมายเท่าไหร่ เพื่อนๆ เดี๋ยวเลี้ยงกันนอกรอบอีกที วันเกิดตรงกับช่วงปิดเทอมนี่โคตรน่าเบื่อเลยว่ะแม่งไม่ได้ของขวัญจากเพื่อนเลย เป็นแบบนี้มาตั้งแต่เด็กๆ แล้ว” ผมเดินเนียนๆ มานั่งข้างๆ ไอ้พี่พายแล้วทิ้งตัวพิงลงไปบนไอ้ตัวร้ายทั้งสอง ฮ่าๆ มีความสุขจัง

 

“คนสนิทของมึงนี่รวมไอ้เจ้าของสร้อยห่านี่ด้วยมั้ย...” มันเกี่ยวสร้อยคอของผมขึ้นมาแล้วกระตุกเบาๆ ถ้าผมตอบออกไปมันจะเอาสร้อยรัดคอผมตายห่ารึเปล่า

 

“กูไม่รู้...ก็แม่เป็นคนชวนกูไม่ได้ชวนซะหน่อย อย่าดึงดิวะเดี๋ยวขาด” ผมตีมือไอ้พี่พายแล้วเก็บสร้อยเข้าที่ แม้กระทั่งสร้อยมึงก็ยังไม่เว้นนะไอ้พี่พาย

 

“หวงเหลือเกินนะต่อ ของสำคัญมึงนี่นะ...”

 

“ก็สำคัญอยู่นะ แต่คนนี้สำคัญกว่า” ผมทิ้งตัวลงนอนตักไอ้พี่พายแล้วจิ้มไปที่หน้ามันเบาๆ ไอ้คนที่ทำหน้านิ่งอยู่นั้นยิ้มออกมาเล็กน้อย แล้วพี่พายก็ก้มลงมาจูบผมแบบชนิดที่ผมไม่ทันได้ตั้งตัว จัดหนักเลยครับทำเอาแทบขาดอากาศหายใจตายห่า

 

“กูรักมึง...” พี่พายกระซิบบอกรักกับผมเบาๆ แล้วส่งยิ้มให้กับผม ผมพลิกตัวนอนซุกหน้าลงบนไอ้ตัวร้ายอย่างเก้อๆ โดนจูบเสร็จแล้วถูกบอกรักแบบนี้ก็ตายสิครับ

 

“นอนคว่ำแบบนี้คิดว่าปลอดภัยมั้ย...” คิดว่ากูกลัวหรอวะพี่พาย กูไม่กลัวมึงหรอก แต่ที่กูรีบพลิกตัวนอนหงายเนี่ยก็เพราะว่ากูหายใจไม่สะดวก แล้วอีกอย่างอยู่กับคนแบบมึงทำห่าอะไรก็อันตรายทั้งนั้นแหล่ะ

 

“นอนท่าไหนก็ไม่ปลอดภัยทั้งนั้นแหล่ะ เพราะอยู่กับคนหื่นกามมันเลยไม่ปลอดภัย” ผมคว้ามือของไอ้พี่พายที่มันตั้งใจจะบีบปากของผม มันชอบเล่นอะไรแรงๆ อยู่เรื่อย แอบมีแฟนเป็นพวกซาดิสต์รึเปล่าวะกู

 

“ว่าแต่ว่าไม่โกรธจริงๆ ใช่ป่ะเรื่องวันสงกรานต์น่ะ...” ผมเอ่ยถามอย่างไม่แน่ใจเท่าไหร่ บอกตามตรงเลยครับประสบการณ์ตรงจากการที่ได้อยู่กับไอ้พี่พายมาเกือบปีนี่สอนให้ผมเรียนรู้นิสัยของผู้ชายคนนี้ได้เยอะมาก

 

“ก็ไม่ได้โกรธอะไร กูบอกแล้วไงว่ากูเข้าใจอะไรง่ายๆ มึงไปเที่ยวเถอะแล้วรีบๆ กลับมาหากู” พูดง่ายมากจนน่าสงสัย แต่ก็เอาเถอะครับบางทีไอ้พี่พายมันอาจจะมีที่ที่มันอยากไปกับเพื่อนๆ ของมันแล้วก็ได้ ให้มันไปโชว์ความหล่อของมันให้ประชากรโลกเห็นบ้าง ผมเห็นจนเบื่อแล้ว ผมออกจะมีน้ำใจเนอะ

 

“ขอบคุณนะพี่พายที่ไม่โกรธกู” ผมพลิกตัวนอนกอดเอวพี่พายเอาไว้แล้วนอนหลับตานิ่งๆ กินอิ่มแล้วนอนนี่สบายชิบหาย ยิ่งมีมือหนาๆ มาสางเส้นผมให้ด้วยแบบนี้ยิ่งรู้สึกว่าอยากจะนอนอยู่ตรงนี้นานๆ ไม่ไปไหน

 

“ต่อ...กูลืมแคตตาล็อคเอาไว้ในรถอ่ะ มึงไปเอาให้กูทีได้ป่ะวะ อยู่ที่เบาะหลังใต้หมอนอิง...หาๆ เอา” พี่พายมันโยนกุญแจรถของมันให้ผม ผมรับมาพร้อมกับแอบด่ามันในใจ เสือกจะอยากมาดูรถอะไรตอนนี้ แล้วจะซื้อใหม่ทำห่าอะไรก็ไม่รู้คันที่ใช้อยู่นี่แม่งก็โคตรเจ๋งอยู่แล้ว

 

 

 

 

ผมเดินแกว่งกุญแจรถออกมาจากห้องตรงไปที่ลานจอดรถที่ไอ้คุณชายเค้าจอดเอาไว้เป็นประจำ VVIP ครับเพราะมันลูกเจ้าของคอนโด ผมเปิดรถเพื่อหาแคตตาล็อคตามที่เจ้าของรถเค้าบอกมา ผมมองเท่าไหร่ๆ ก็ไม่เห็นว่ามันจะมีแคตตาล็อคเลยสักเล่ม เท่าที่เห็นก็มีแค่กล่องสีเหลี่ยมกำมะหยี่สีน้ำเงินวางอยู่ใต้หมอน

 

HBD...PT

 

การ์ดเล็กๆ ที่ติดอยู่นั้นทำให้ผมรู้ได้ทันทีเลยว่าสิ่งนี้มันคงจะเป็นของขวัญวันเกิดที่พี่พายน่าจะเตรียมเอาไว้ให้ผม ผมเปิดดูข้างในเป็นนาฬิกาที่ผมอยากได้แต่ราคาค่อนข้างสูงผมคิดว่ามันเกินตัวผมไปหน่อย พี่พายมันคงเห็นว่าผมอยากได้มันเลยซื้อมาให้เป็นของขวัญวันเกิด

 

“มันแพงนะเว้ยไอ้พี่พาย...” นาฬิกาโรเล็กซ์ที่ผมหมายตาเอาไว้ มันเรียบๆ แต่ก็แอบหรู และสวยถูกใจผมมากๆ ยอมรับว่าดีใจที่พี่พายมันเอาใจใส่ผมมากขนาดนี้ แต่ก็ต้องรอถามจากปากของไอ้พี่พายก่อนว่าใช่ของผมแน่รึเปล่า

 

ผมกลับเข้ามาในห้องพร้อมกับเดินตรงเข้าไปหาไอ้พี่พาย ยื่นกล่องกำมะหยี่ให้กับพี่พาย มันมองหน้าผมแล้วรับกล่องนั้นไปถือเอาไว้

 

“ไม่เอารึไงถึงเอามาคืนกู...” ผมกะแล้วว่ามันต้องถามแบบนี้ ผมส่ายหน้าไปมาไอ้พี่พายมันคงเข้าใจว่าผมไม่เอา มันเลยตีหน้ายุ่งใส่ผมแบบนั้น

 

“ไม่ใช่ไม่เอา แต่กูต้องมาถามให้แน่ใจก่อนว่าของกูหรือเปล่า ไอ้ PT ที่เขียนบนกล่องเนี่ยอาจจะไม่ใช่เป็นต่อ อาจจะเป็นพริตต้า พริตตี้  แพนทีน หรือใครก็ได้ที่ไม่ใช่กู” ก็รู้แหล่ะครับว่าเป็นผม แต่ผมอยากได้มันจากมือไอ้พี่พายมากกว่า

 

“พริตตี้ห่าอะไรไอ้ต่อ นี่ของขวัญวันเกิดมึง...ห้ามไม่เอาเพราะกูตั้งใจซื้อมาให้” มันยื่นมาตรงหน้าผม ยมยิ้มแล้วรับกล่องมาถือเอาไว้ตามเดิม คือแค่อยากจะได้จากมือมันก็เท่านั้นเอง

 

“ก็ไม่ได้บอกว่าจะไม่เอา แต่อยากได้จากมือมึงมากกว่าไอ้พี่พาย...” นี่เป็นของขวัญชิ้นที่มีราคาแพงเป็นอันดับสองที่ผมเคยได้ ชิ้นแรกคือรถยนต์ที่แม่ซื้อให้ตอนที่เข้าเรียนมหาลัย และชิ้นนี้ก็เป็นชิ้นที่สองที่ราคาค่อนข้างแพงเลยทีเดียว

 

“ขอบคุณนะพี่พายที่ซื้อให้ แต่ก็เกรงใจนะเพราะราคามันแพง...”

 

“คิดซะว่าเป็นค่าตัวมึงก็แล้วกัน...มึงก็เอาราคาหารด้วยจำนวนครั้งที่เรามีอะไรกัน นั่นแหล่ะค่าตัวมึงต่อครั้ง...” โหไอ้พี่พายมึงแม่ง...อย่างนั้นค่าตัวกูก็ถูกดิวะเพราะว่า...ช่างแม่งเหอะ

 

 

“กูล้อเล่นน่า มึงเป็นคนรักของกูนะต่อ มากกว่านี้เป็นร้อยเท่าพันเท่ากูก็ให้มึงได้ ที่ผ่านมามึงไม่เคยเรียกร้องอะไรจากกูเลย ครั้งนี้กูเลยอยากจะให้ในสิ่งที่มึงอยากได้...เพราะว่ากูรักมึง” พี่พายมันดึงผมลงมานั่งข้างๆ กัน มันเปิดกล่องแล้วหยิบนาฬิกาขึ้นมาพร้อมกับจับข้อมือผมเอาไว้

 

“แต่ครั้งหน้าถ้าจะซื้ออะไรให้ไม่เอาที่ราคาแพงๆ แบบนี้แล้วนะเว้ยพี่พาย ตราบใดที่เรายังหาเงินเองไม่ได้เงินที่เราเอามาใช้ก็เงินของพ่อแม่เราทั้งนั้น ต่อเกรงใจ” พี่พายใส่นาฬิกาให้ผมเสร็จแล้ว และแน่นอนว่าถ้าไม่แสดงความเป็นเจ้าของก็ไม่ใช่ไอ้พี่พาย มันเป็นคนที่ชอบแกล้งผมเป็นชีวิตจิตใจอยู่แล้ว อะไรก็แล้วแต่ที่ทำให้ผมอายได้พี่พายมันจะมีความสุขมาก

 

พี่พายมันกอดคอผมแล้วจัดการถ่ายรูปโชว์นาฬิกาที่มันเพิ่งใส่ให้อย่างเด่นหรา แสดงความเป็นเจ้าของกูเข้าไป ไม่รู้ว่าจะกลัวใครเค้าเข้ามาแย่งกูก็ไม่รู้ ภาพแม่งออกมาโคตรละมุนจนผมอยากจะมุดหน้าลงไปกับหมอนอิง ผมว่างานนี้ผมได้ถูกไอ้ห่าต็อปกับพี่โก้เม้นแซวอีกเป็นแน่...แต่ใครแคร์ล่ะครับ

                                                                                   

 

BlackPie

HBD…. @Pentor0104 #SoulmatePPT #mylove #กูรักมึง

Pentor0104  ขอบคุณครับ...รักนะเว้ย

Master_K อยู่ข้างกันมึงจะพิมพ์คุยกันทำห่าอะไร...ประสาท

Paparazzi หมั่นไส้คนรักกันว่ะ ชิๆ

BlackPie @Master_K @Paparazzi … เรื่องของพวกกูครับ จบนะครับ

 

 

และอีกมากมายก่ายกองที่ผมรู้สึกว่ามันเริ่มจะกลายเป็นสงครามน้ำลายไปซะแล้ว แตกประเด็นจากอารมณ์ซึ้งๆ ไปเลยครับงานนี้

 

 

วันเกิดปีนี้อาจจะไม่ได้มีอะไรที่พิเศษหรือว่าหวือหวามากมายนัก แต่การที่ได้อยู่กับไอ้พี่พายในวันที่พิเศษแบบนี้มันก็ทำให้ผมสามารถยิ้มได้แล้วหล่ะครับ

 

ขอให้ช่วงเวลาดีๆ ของเรายืนยาวนานเท่าที่มันจะนานได้ล่ะกันเนอะ

 

..........100%..........

 

กว่าจะต่อเน็ตได้ อนาถจิตมากเลยเจ้าค่ะ เน็ตบ้านดับอนาถไปแล้วจริงๆ กว่าช่างจะมาทำคงหลังสงกรานต์เลย

ตอนวันเกิดครบ 100 แล้วจ้า แต่ยังเหลือตอนสงกรานต์อีกเน้อ เดี๋ยวถ้าต่อเน็ตได้พรุ่งนี้คงมาต่อค่า

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 48 ครั้ง

15,978 ความคิดเห็น

  1. #15821 Dark Diamond (@hokange) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 11 มกราคม 2560 / 10:13
    น่ารักอ่าาาา แต่ก็แอยหมั่นไส้อีพี่พาย เผด็จการกับน้องต่อเกินไปละ แต่ถ้าน้องต่อรับได้ก็ช่างมัน //ต่อเกิดวันเดียวกับเราเลยยยยย ทำไมเราไม่มีโมเม้นต์แบบนี้บ้าง
    #15821
    0
  2. #15381 P.Secret (@future-cartoon) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 6 มกราคม 2558 / 18:04
    โอ๊ยแก เขินป้ะล่ะ เอออ เขินดิแก อร๊ายยยย
    #15381
    0
  3. #14921 Taeisme (@tsaijam) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 27 สิงหาคม 2557 / 10:05
    เอร้ยยยยย ยังคงคอนเซ็ปพายต่ออยู่เหมือนเดิม พี่พายหล่อลากกก น้องต่อกินเยอะระวังอ้วนนะ555555555555
    #14921
    0
  4. #14430 mitake (@voldermore) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 4 มิถุนายน 2557 / 18:08
    โง้ยยยยยยยยยยยยยย พี่พายน่ารักจังงง -/////////-
    #14430
    0
  5. #13961 JENNYHA (@jennyha) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 27 เมษายน 2557 / 11:57
    โอ้ยยยยหวานนนน
    #13961
    0
  6. #13496 พรีมา (@tan_tansm) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 8 เมษายน 2557 / 10:36
    น่ารักที่สุดเลยๆๆๆๆๆ
    #13496
    0
  7. #13094 Hiro Hiro Shi (@hiroshi1234) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 19 มีนาคม 2557 / 17:10
    ท่านพี่พายมีแผนอะไรอ๊ะเปล่า...555
    #13094
    0
  8. #12861 nattamonyys (@nattamonyys) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 15 กุมภาพันธ์ 2557 / 18:19
    กร๊ากกกกกกกกก น่ารัก
    #12861
    0
  9. #11989 TheS (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 21 ธันวาคม 2556 / 16:24
    โอ้ยยย หวานเวอร์อ้ะ

    ฟินน~ -/-

    #11989
    0
  10. #11326 sensai (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 22 พฤศจิกายน 2556 / 06:58
    เอ่อ มันข้ามชอทไปมั้ยอ้ะคะ กระโดดมาเป็นแฟนกันเลยงี้ ไม่งงค่ะ แต่มันข้ามชอทน่ะค่ะ แต่ก็สนุกดีค่ะ หมดเรื่องลุ้นเลย
    #11326
    0
  11. #11226 LooknamTK (@looknamjaa) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 17 พฤศจิกายน 2556 / 23:51
    พี่พายน่ารักมากอ่าาาาาา >< ถึงจะไม่หวานแต่ก็รัก ><
    #11226
    0
  12. #11140 Iam Nat (@zahinat55) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 12 พฤศจิกายน 2556 / 20:22
    น่ารักอ่าาา ไม่มีncหรอ ?? >[+++]<
    #11140
    0
  13. #11109 iNam2pm (@imhottest) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 11 พฤศจิกายน 2556 / 20:55
    เอร๊ยยยยยยยย ฟินเว่อรรรรรรรรรรรรรร์ 
    #11109
    0
  14. #11014 *~KidDevilzaa~* (@s1490111295) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 7 พฤศจิกายน 2556 / 20:23
    ร้องไห้ three time TOT
    #11014
    0
  15. #10702 *~KidDevilzaa~* (@s1490111295) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 2 พฤศจิกายน 2556 / 18:13
    ทำไมเฟียแรดงี้ รู้มั้ย นอกจากจะทำให้หยีคลั่งตายแล้ว ยังทำให้คนอ่านเลือดหมดตัวอีกกก อร๊ายย ฟิน >_____>
    #10702
    0
  16. #10571 oomwoon (@oomwoon) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 27 ตุลาคม 2556 / 17:54
    ฮือออออออออ ไรเตอร์เค้าบ่อน้ำตาแตกจะท่วมบ้านเค้าแล้วววววว ซึ้งอ่า ทำไมถึงได้ซึ้งอย่างนี้ ทั้งความรักแบบคนรัก ทั้งความรักแบบพ่อลูก คือแบบตอนนี้เข้าใจพ่อพี่พายเลยว่าทำไมต้องทำแบบนั้น รีบมาต่อเร็วๆนะคะ
    #10571
    0
  17. #9969 shshshx (@shxtaop) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 8 ตุลาคม 2556 / 01:38
    น่ารัก รักกันแบบไม่เหมือนชาวบ้านดี5555
    พีพายขี้อ้อนน่า บอกรักตลอดเลย เขิน><
    #9969
    0
  18. #9787 SuJuHanHyuk (@loveloveyaoi) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 5 ตุลาคม 2556 / 01:23
    น่ารักอ่าาาาาาาาาาาาาาา
    #9787
    0
  19. #9560 aj68 (@ai68) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 3 ตุลาคม 2556 / 11:58
    พอคบกันแล้วหวานกว่านี้ก็คงจะไม่มีแล้วล่ะ อิ ๆ 
    #9560
    0
  20. #9362 mirchullove (@lovemirchul) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 30 กันยายน 2556 / 15:53
    พี่พายก็แอบหวานนะเออ  
    #9362
    0
  21. #9302 nchler (@noonchul) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 28 กันยายน 2556 / 12:56
    ต้นต่อ แอบฟินได้ป่ะ5555555 หลบตีนพี่เพีย
    #9302
    0
  22. #8473 38 68 233 GRTKC (@golf_ryoma) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 6 กันยายน 2556 / 10:18
    โอ๊ยยยยระชนกันนะต๊อป อยากรอดูตอนพี่โก้จัดการแกราบคาบ 555555 :)
    #8473
    0
  23. #8404 38 68 233 GRTKC (@golf_ryoma) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 4 กันยายน 2556 / 16:58
    เอิ่มมมมม ซวยของจริง !! 555 <*
    #8404
    0
  24. #8107 yamroll choco (@yamrollchoco) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 25 สิงหาคม 2556 / 12:02
    โอยยยยยยยยยย อิจฉาาาาาาาาาาา
    ทำไมหวานกันอย่างนี้ล่ะ >_<
    #8107
    0
  25. #7720 BabyU (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 12 สิงหาคม 2556 / 10:56
    โอยๆๆๆๆๆ อิจฉาตาร้อนขึ้นมาทันทีทันใดกันเลยทีเดียว

    ทำไมพี่พายน่ารักขนาดนี้เนี่ย หลงเลยๆ ^^
    #7720
    0