OK!! I love U ♥ ยุ่งนัก...กูรักมึงก็ได้ [Yaoi][Boy's love]

ตอนที่ 13 : ☆OK! I love U ★... 12. เพื่อนเก่า

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 20,285
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 75 ครั้ง
    8 ส.ค. 56




 12. เพื่อนเก่า

 

ดูเหมือนว่าช่วงนี้ดวงผมจะขึ้นๆ ลงๆ แบบแปลกๆ ยังไงก็ไม่รู้ ยิ่งดวงเรื่องความรักนี่แบบพ่อคุณเอ๊ย สาวๆ เข้ามาหาตรึมเหอะเอาจริงๆ จากที่ไม่ค่อยมีคนสนใจแต่ตอนนี้ไปไหนมาไหน ทั้งรุ่นน้องรุ่นพี่ส่งเสียงเรียกกันทุกหนแห่ง น้องต่อบ้างล่ะ พี่ต่อบ้างล่ะ

 

แต่เชื่อเถอะครับว่าไม่มีใครที่จะโชคดีตลอดเวลาหรอกครับ เพราะผมมีตัวขัดโชคขัดลาภอยู่ใกล้ๆ คอยทำหน้านิ่งๆ เวลาที่ผมคุยกับใคร มันไม่ได้ว่าหรือพูดอะไรนะครับ แค่ยืนนิ่งๆ ทำหน้านิ่งๆ มองด้วยสายตานิ่งๆ แค่นั้นก็ไม่มีใครอยากอยู่เสวนากับผมต่อแล้ว

 

แต่มองข้ามเรื่องของไอ้หน้าดุไปก่อน ตอนนี้ผมมีเรื่องที่สงสัยและคาใจผมมากถึงมากที่สุด เวลาที่ผมถูกไอ้พี่พายมันบังคับให้ไปกินข้าวกับมันที่วิศวะ ช่วงแรกๆ ผมก็ไปแค่คนเดียวหรอกนะแต่ระยะหลังๆ มานี่เพื่อนต็อปของผมติดสอยห้อยตามไปทุกครั้ง

 

และที่น่าแปลกที่สุดก็คือไอ้ต็อปกับพี่โก้ดูสนิทสนมกันมากๆ เหมือนว่าทั้งสองคนจะดูสนิทกันมากกว่าผมกับไอ้พี่พายเสียอีก ผมก็ไม่ได้มองคนเก่งอะไรมากมายนะ แต่จากที่มองดูการเทคแคร์ดูแลเอาใจใส่ของพี่โก้แล้วขอฟันธงเลยแล้วกันว่ามันกำลังจีบเพื่อนผมอยู่

 

เพื่อนต็อปมึงต้องเจอกูเค้นคอถามแน่ๆ

 

 

 

 

“สั้นมึงขยับไปนั่งข้างๆ ไอ้โก้ดิ กูจะนั่งกับแฟนกู” ผมหันไปมองไอ้พี่พายที่มันพูดเสียงดังจนเพื่อนๆ มันขำกันทั้งโต๊ะ นี่ไม่ใช่ครั้งแรกหรอกครับที่มันพูดแบบนี้กับผมหรือแม้แต่กับเพื่อนๆ ของมันเอง

 

“ใครแฟนมึงวะพี่ อย่ามาโมเม กูไม่เคยตกลงเป็นแฟนมึงเลยนะพี่พาย” ผมจิ้มไส้กรอกในจานไอ้ต็อปมาก่อนที่มันจะย้ายไปนั่งข้างๆ พี่โก้อย่างว่าง่าย แหม!! มึงนี่ดูมีความสุขแปลกๆ นะต็อป ปิดกูได้ปิดไปเดี๋ยวมึงเจอมอมเหล้า

 

“มึงไงแฟนกู จูบกันมาตั้งกี่ครั้งแล้วยังมาทำเป็นเล่นตัวเรื่องมาก คืนนี้จับปล้ำแม่ง...” พูดน่ะไม่เท่าไหร่หรอกครับ เพราะผมชินกับคำพูดคำจาของไอ้พี่พายมันแล้ว แต่มึงช่วยลดระดับเสียงของมึงลงให้มันเบากว่านี้สักสามเท่าตัวจะดีกับกูมาก

 

“ไอ้พายมึงทำให้กูรู้สึกตาร้อนผ่าวว่ะ อย่ามาโชว์พาวอะไรต่อหน้าคนโสดอย่างพวกกูได้ป่ะวะ” ไอ้พี่ต้นเพื่อนในกลุ่มของพี่พายปากยื่นมาแซว ส่วนไอ้พี่พายน่ะหรอยักคิ้วตอบกลับไปแบบอารมณ์กูเจ๋งประมาณนั้น

 

“มึงก็รีบๆ หาเมียมาคลอเคลียซะนะต้น...”

 

“งั้นกูขอจีบน้องสต็อปได้ป่ะวะ จีบได้ป่ะครับน้องต็อป สนใจผู้ชายหน้าตาดีแบบพี่มั้ย” พี่ต้นได้ทีได้โอกาสก็รีบหยอดใส่เพื่อนต็อปของผมทันที ไอ้พี่พายแม่งยิ้มแบบชั่วร้ายอีกแล้ว ส่วนเพื่อนต็อปก็ทำแค่ยิ้มๆ แล้วมันก็ก้มลงกินข้าวของมันต่อไป

 

“ข้ามศพกูไปก่อนว่ะต้น กล้ามั้ย?” สั้นๆ ง่ายๆ แต่เข้าใจกันทั้งโต๊ะเลยทีนี้ว่าอะไรเป็นอะไร แม่งกูว่าแล้วมันมีพิรุธแบบแปลกๆ แค่ไม่ชัดเจนเท่านั้นเองว่าสถานะมันสองคนอยู่ที่ระดับไหน

 

“อย่าหวงก้างว่ะ พี่โก้เองก็ยังจีบผมไม่ติดสักหน่อย ผมโสดคร้าบบบ” ไอ้ต็อปยิ้มเรี่ยราด ยิ้มแบบโปรยทานไปทั่ว ทำเอาหนุ่มวิศวะหลายๆ คนใจละลายตายไปกับความน่ารักของมันแล้วมั้ง ผู้ชายสมัยนี้ยิ่งเครซี่ผู้ชายน่ารักกันอยู่ด้วย

 

“แต่กูจีบอยู่ ถ้าใครกล้าแย่งกูก็เอาดิ ถ้าคิดว่าสู้กูได้น่ะ” เรียกเสียงโห่ได้จากเพื่อนๆ ทั้งโต๊ะเลยทีนี้ ไอ้พี่โก้มันมั่นใจในตัวเองมากเลยสินะ มันคล้ายๆ กับใครสักคนที่ผมรู้จักเลยนะเนี่ยว่าป่ะ?

 

“ถ้ามึงจีบอยู่กูไม่สู้หรอกครับ เพื่อนกันไม่แย่งกันครับ ว่าแต่พี่เคยเห็นเพื่อนน้องต็อปอีกคนที่เรียนนิเทศอ่ะ ที่ตาโตๆ น่ารักๆ อ่ะ ชื่ออะไรนะ...”

 

“ไอ้เฟียหรอพี่...”

 

“ครับๆ นั่นแหล่ะๆ น่ารักมากพี่โคตรถูกใจ ติดต่อให้ได้มั้ย” ผมแอบขำแบบไม่มีสาเหตุ คือพี่ต้นมึงเล็งแต่ละคนนี่เจ้าที่แรงๆ ทั้งนั้น ลองพี่ไปจีบไอ้มาเฟียนะรับรองเลยว่ามีเรื่องกับเด็กสินกำแน่ๆ

 

“เสียใจว่ะพี่ ไอ้เฟียมันมีแฟนแล้วเรียนอยู่ศิลปกรรม...” ไอ้ต็อปมันตอบพลางหันไปจิ้มลูกชิ้นในชามของพี่โก้ รายนั้นไม่ขัด ไม่ว่า แถมยังตักลูกชิ้นในชามตัวเองส่งให้ไอ้ต็อปจนหมด

 

แล้วของกูล่ะ แค่แอบขโมยไก่ทอดในจานไอ้พี่พาย แม่งตีมือกูแทบหัก สลัดผักมากไอ้คนแล้งน้ำใจ ไหนว่าจะตามใจกูไงมึง

 

“มองอะไรมันนักหนา กูหึงนะ” ไอ้พี่พายวางมือลงบนไหล่ผม ทิ้งน้ำหนักมาทั้งซีกเลยนะมึง จะมาพักพิงอะไรกูมากมายวะพี่ นี่ก็อิงแอบจนกูอึดอัดเดี๋ยวพ่อซัดตกเก้าอี้เลยดีมั้ย?

 

“มองดูคนจีบกันไงพี่ นี่กูรู้เรื่องนี้คนสุดท้ายเลยป่ะวะต็อป กูเพื่อนมึงป่ะเนี่ย แอบมีเรื่องปิดบังกูแบบนี้เคืองนะเพื่อนกันเค้าไม่มีความลับกันหรอก” ผมแกล้งดราม่าใส่ไอ้ต็อป มันเงยหน้าขึ้นมามองหน้าผม ไม่รู้คิดไปเองรึเปล่าว่าไอ้พี่โก้มันทำสีหน้าแบบแปลกๆ ยังไงก็ไม่รู้ แล้วมันก็หันไปมองหน้าไอ้ต็อปพร้อมกับยกมือขึ้นกอดไหล่ไอ้ต็อปเอาไว้

 

นี่กูแค่แกล้งเล่นเองนะเนี่ย ดราม่ากันจริงๆ หรอวะ

 

“มันไม่ได้มีความลับกับมึงหรอกต่อ กูบอกมันเองว่ารอให้จีบมันติดก่อนแล้วค่อยบอกมึงไง แบบถ้ากูแห้วขึ้นมา เพื่อนมึงไม่เล่นด้วยกับกู กูจะได้ไม่อายไง” พี่โก้เป็นฝ่ายตอบแทน ไอ้ต็อปก็ยักคิ้วให้แต่ก็ไม่ได้พูดอะไรออกมา

 

“มึงจะเสือกเรื่องอะไรของเพื่อนวะ มาสนใจกูดีกว่าต่อ อย่าคิดว่ากูไม่รู้เรื่องที่มึงแอบให้เบอร์สาวนะ นอกใจกูหรอ” ผมเหล่ตามามองหน้าไอ้พี่พาย ละความสนใจจากไอ้ต็อปมาก่อน ถ้าเกิดว่าผมหักหน้ามันต่อหน้าเพื่อนทั้งโต๊ะที่กำลังโห่แซวผมกับมันอยู่เนี่ย จะถูกมันฆ่าทิ้งกลางโรงอาหารมันป่ะ

 

“อย่าเยอะว่ะพี่ ที่ตัวเองเคยฟันทั้งสาวทั้งหนุ่มมานับไม่ถ้วน กูยังไม่เคยมานั่งซักไซ้อะไรเลย เยอะแล้วว่ะ” ผมเฉไฉไปเรื่องอื่น  แบบขี้เกียจจะมาหักหน้ามันต่อหน้าเพื่อนทั้งกลุ่มเดี๋ยวมันจะอายซะเปล่าๆ ไอ้ผู้ชายคนนี้แม่งพูดเองเออเองเก่งชะมัด คนยังไม่ทันตกลงเป็นแฟนมันเลยด้วยซ้ำ แค่บอกว่าลองคบกันดูเท่านั้นเอง

 

“หึงกูหรอ...”

 

“เปล่า...” หึงเรื่องอะไร ทำไมต้องหึงด้วยมึงบ้าป่ะพี่พาย

 

“ก็เห็นอยู่ว่าหึง มึงอย่ามาทำปากแข็งเดี๋ยวกูจับจูบให้ อยากโชว์กลางโรงอาหารมั้ยต่อ บอกกูมาว่ามึงหึง” กูร้องไห้แป๊บได้มั้ยวะเนี่ย เชี่ยอะไรมากมายไอ้เผด็จการ ไอ้ฮิตเล่อ ไอ้พี่พาย ไอ้ผู้ชายเอาแต่ใจตัวเอง

 

“เออ หึงๆๆๆ โคตรหึงเลย เอาหน้าออกไปไกลๆ ดิ” ผมไม่หึงก็ต้องหึงอ่ะ เอาจริงๆ ก็พี่พายแม่งเล่นยื่นหน้ามาซะจะจูบปากผมอยู่แล้ว คนแม่งมองทั้งโต๊ะไม่พอ มองกันแทบจะทั้งโรงอาหาร ผู้ชายคนนี้มันพูดเสียงเบาๆ กับชาวบ้านเค้าไม่เป็นรึไงวะ

 

“เห็นมั้ยว่ามึงอ่ะหึงกู ชอบกูแล้วอ่ะดิ” ถามหน่อยเหอะครับไอ้พี่พาย ถ้ากูไม่พูดว่าหึงมึงจะจับกูจูบต่อหน้าคนทั้งโรงอาหารแบบนั้น กูมีทางเลือกมั้ยล่ะ

 

“โว้ว!! เพื่อนกูแม่งขี้หึงเว้ยเฮ้ย ไอ้ต่อมึงชอบพี่พายแล้วใช่ป่ะล่ะ มึงไม่ต้องเขินไม่ต้องอายหรอกน่า พี่พายเค้าออกจะชอบมึง” ไอ้ต็อป ไอ้สัด มึงจะเสียงดังผสมโรงกับไอ้พี่พายทำอะไรไม่ทราบครับ ทีเรื่องของมึงเนี่ยกูยังไม่พูด ไม่แซว ไม่ว่าอะไรเลยนะเว้ย

 

“สัดต็อป!!” รากที่สองของสต็อป มันมีความหมายว่า ไอ้ต็อปมึงหยุด ถ้ามึงไม่หยุดมึงตายไอ้ต็อปมันขำจนหน้าดำหน้าแดงเลยตอนนี้ ส่วนไอ้พี่โก้ก็เอาใจเพื่อนกูจริงๆ เลย แล้วไอ้คนที่บอกว่าจะจีบกูละ แม่งอย่างเถื่อนใส่กูแล้วอย่างนี้กูจะชอบมึงได้ยังไงกันวะ

 

“ไอ้สั้นมันพูดถูกใจว่ะ ว่าแต่เย็นนี้มึงกับไอ้โก้มาที่ห้องด้วยนะเว้ย มาแดกเหล้ากัน...”

 

“พวกกูไปด้วย...” ไอ้พี่ต้นเสนอหน้าขึ้นมาทันที พี่พายมันหันไปยิ้มให้แต่อย่าคิดว่าเป็นรอยยิ้มที่ดูเป็นมิตรนะครับ มันเป็นรอยยิ้มที่ดูกวนอวัยวะเบื้องล่างสุดมาก

 

“โน!! กูต้องการความเป็นส่วนตัว เดี๋ยววันหลังค่อยนัดไปผับกัน แฟนกูเป็นเด็กอนามัยว่ะ หลังเที่ยงคืนต้องแดกนมนอน ถ้าพวกมึงไปกันเยอะหนวกหูเสียงดังแล้วมันจะนอนไม่หลับ” พี่พายมันยกมือขึ้นมาพาดไหล่ผมแล้วดึงเข้าไปกอดแน่นๆ คนกำลังจะคีบก๋วยเตี๋ยวเข้าปากนี่แทบทำเส้นร่วง อุตส่าห์ไม่สนใจมันแล้วนะว่าจะพูดอะไร ยังมีการมาดึงเข้าร่วมบทสนทนาอีก

 

“ไม่จริงหรอกพี่ต้น ไอ้พี่พายมันหวงแดกมากกว่า มันไม่อยากให้พวกพี่ไปเพราะมันจะเก็บเอาไว้แดกเอง” เผาเลย เผาแม่งเลย พี่ต้น พี่ปริ้น พี่ปาล์ม พี่กอล์ฟ หันมามองหน้าพี่พี่พายแบบกดดัน แต่คิดว่าคนอย่างไอ้พี่พายมันจะสนใจมั้ยล่ะครับ

 

“ไอ้ที่มึงพูดมาเนี่ยกูยอมรับก็ได้ว่ากูหวงแดก จะเก็บเอาไว้แดกคนเดียว แต่ไม่ใช่เหล้านะ มึงต่างหากที่กูหวง” นั่นไง สุดท้ายก็เข้าตัวกูอีกจนได้ แล้วพวกมึงเป็นอะไรกันมากปล่าววะพี่ ลูกจะบวชกันรึไงแม่งโห่กันอยู่ได้ กูอายเป็นป่ะให้ทาย

 

“ท่าทางคนนี้มึงจะเอาจริงนะ คนก่อนๆ ไม่เห็นหวงแบบนี้ ออกจะเผื่อแผ่ให้เพื่อนตลอด หึ!!” หืม!! ผมถึงขั้นร้องในใจ นี่มึงแบ่งกันแม้กระทั่งคู่ควงหรอวะเนี่ย ถ้ามึงเบื่อกูมึงจะจับกูยัดให้เพื่อนมึงป่ะเนี่ยพี่พาย ชีวิตกูช่างน่ากลัวจริงๆ

 

“อย่าเอามันไปเทียบกับคนพวกนั้น คุณค่ามันต่างกันว่ะ ไอ้นี่มีค่ากว่าเยอะ...แล้วมึงอย่าคิดว่ากูจะแบ่งให้พวกมึง กูบอกแล้วว่าคนนี้กูเอาจริง” พี่พายมันหันมายิ้มให้ผม มึงดูภูมิใจในตัวเองนะพี่พาย ผมนี่ปั้นหน้าไม่ถูกเลยจริงๆ ว่าตัวเองควรจะยิ้มรับหรือว่ายันมันให้หน้าหงาย

 

ทำไมวะทำไม ชีวิตกูต้องมาพัวพันกับผู้ชายด้วยวะเนี่ย แทนที่จะได้ไปนั่งอี๋อ๋อกับสาวๆ อุตส่าห์มีคนหลงมาให้เบอร์สองสามคน จะสานต่อก็ไม่ได้มีตัวมารมาคอยจับผิดเนี่ย แถมต้องอยู่กับมันแทบตลอด ช่วงที่ไม่ได้อยู่ด้วยกันก็มีเรียนอีก เว้ย!! บัดซบจริงๆ ชีวิต

 

“เฮ้ยต็อป!! แดกเสร็จยังวะจะเข้าเรียนแล้วเนี่ย มีควิซด้วยนะมึง กูเกือบลืม” ระหว่างที่ไอ้พี่พายมันโม้กับเพื่อนมัน ผมก็รีบโกยก๋วยเตี๋ยวให้มันหมดๆ แล้วรีบหาข้ออ้างจะชิ่ง ไอ้ต็อปมันจะอ้าปากพูดผมรีบถลึงตาใส่มัน ไอ้พี่โก้หลุดขำออกมากับท่าทางของผมกับไอ้ต็อป

 

“เออ! มึงสองคนรีบๆ ไปเถอะไปเดี๋ยวเข้าห้องสอบไม่ทัน” พี่โก้โบกมือให้ผมกับไอ้ต็อป ส่วนไอ้พี่พายแม่งยาวไปกับเรื่องเหล้า บอล และแข่งรถอะไรของมันแล้วก็ไม่รู้

 

“มึงจะไปแล้วหรอวะ กูเดินไปส่งป่ะ” พอผมลุกขึ้นมันเลยหันหน้ามามอง ผมส่ายหน้าปฏิเสธแบบทันที แค่นี้ก็พอแล้วพี่ แค่มึงเดินไปรับที่คณะกูก็รู้สึกเป็นพระคุณอย่างสุดซึ้งแล้ว อย่าตอกย้ำความเชื่อและความเข้าใจของคนอื่นด้วยการเดินกลับไปส่งกูเลย ไม่มีใครเค้ามาดักฉุดกูหรอกครับ

 

“ปล่อยมึงเดินไปสองคนกับไอ้ต็อปกูว่าไม่ค่อยปลอดภัยเท่าไหร่มั้งเนี่ย...”

 

“ไม่มีใครเค้าคิดจะลากกูไปทำเมียหรอกพี่ มีแต่มึงนั่นแหล่ะไอ้โรคจิต” ผมส่ายหน้าอย่างระอา แล้วรีบคว้าข้าวของเดินออกมาจากโต๊ะอาหารทันที ไอ้ต็อปเดินตามมาติดๆ ตอนนี้ผมอยากจะรีบออกมาจากวงสนทนาของพวกไอ้พี่พายมาก กลุ่มมันเป็นที่สนใจอยู่แล้ว แล้วพอไอ้ต็อปมานั่งด้วยคนแม่งยิ่งมองอีก พวกนี้มันเครซี่ผู้ชายน่ารักแบบจริงจัง

 

“เป็นต่อ!!ผมเดินออกมาจากโต๊ะพี่พายได้ราวๆ สิบกว่าก้าวแล้วหล่ะครับ แต่เสียงดังๆ ที่เรียกชื่อของผมเรียกให้ผมกลับไปมอง ไอ้พี่พายมันลุกขึ้นยืนแล้วส่งยิ้มมาให้ คนอื่นๆ อาจจะคิดว่ารอยยิ้มมันเทพบุตร แต่ทำไมผมเห็นหูแหลมๆ กับหางแหลมๆ งอกออกมาวะ

 

“รักนะครับ!!

 

“ฮิ้วววววววว!!!!

 

...................

 

 

“เป็นต่อ...”

 

“รักนะครับ”

 

สาบานได้เลยครับว่าวันนี้ทั้งวันไอ้ต็อปแม่งพูดแต่คำนี้ ตอนแรกที่มันเรียกชื่อผม ผมก็หันไปเพราะคิดว่ามันมีอะไรจะพูด แต่พอมันต่อด้วยคำว่า รักนะครับผมรู้เลยว่ามันกำลังล้อเลียนผมอยู่

 

พอครั้งหลังๆ มันเรียกชื่อผม ผมก็หันไปชูนิ้วกลางแทนความรักใส่หน้ามันทันที มันฮาก๊ากแบบไม่ลืมหูไม่ลืมตา จนพวกไอ้เฟียหันมามองอย่างสงสัยว่าไอ้ต็อปมันเป็นอะไร

 

“ต็อปมึงใจเย็นๆ นะ หัวเราะมากๆ กระดูกสันหลังหดนะมึง” ก๊าก!! ไอ้ต็อปถูกไอ้เฟียแซะ เพื่อนเฟียกูรักมึงว่ะ ฮ่าๆ ไอ้ต็อปมันหลุดขำแบบทันทีทันใดเลยตอนนี้

 

“จริงหรอวะเฟีย หัวเราะมากๆ กระดูกสันหลังหดลงจริงดิ มิน่ากูถึงได้ไม่สูง สงสัยเพราะว่ากูหัวเราะมากเกินไป” มันทำท่าคิดวิเคราะห์ไปด้วย หน้ามันอย่างฮา อย่าบอกนะว่ามึงเชื่อไอ้เฟียจริงๆ น่ะ

 

“มึงก็เชื่อมันไปได้ มึงเห็นมั้ยว่าพวกตลกน่ะตัวสูงๆ ทั้งนั้นแหล่ะ เค้ามีแต่หัวเราะแล้วจะเป็นคนอารมณ์ดี หน้าเด็ก...” จั่นแย้งขึ้นมาอย่างอดไม่ได้ ไอ้เฟียหันไปมองค้อนหน่อยๆ ที่ถูกเพื่อนสนิทขัด

 

“กูก็ว่าอย่างนั้นแหล่ะ มึงอิจฉาที่กูหน้าเด็กกว่าใช่มั้ยเฟีย...” ไอ้ต็อปเริ่มหันไปกัดกับไอ้มาเฟียแทนแล้วตอนนี้ แต่ก็ดีเพราะว่าผมขี้เกียจจะด่ามันแล้ว นี่ก็อีกคนด่าเท่าไหร่แม่งก็ไม่สะเทือน

 

“ไร้สาระว่ะต็อป กูไม่สนใจเรื่องพวกนี้เว้ย ว่าแต่ว่าพวกมึงสนใจไปันทบุรีกันป่ะวะ พวกไอ้หยีมันจะพาน้องๆ สายรหัสมันไปเที่ยวจันเว้ยไปกันแต่ที่สนิทๆ เท่านั้น ไปหาดแหลมสิงห์กัน กูกับมันไปเซอร์เวย์มาแล้วเมื่อวันหยุดที่ผ่านมา...”

 

“ไปออกนอกรอบกันมาหรอจ๊ะเพื่อนเฟีย แหมๆ น่าอิจฉาจังเลยนะเพื่อนมีผัวคอยตามใจซะขนาดนี้” ปากแบบนี้ไม่มีใครครับ ไอ้ต็อปนั่นแหล่ะ มันชอบแซะไอ้เฟียแบบจริงจัง

 

“ผัวห่าอะไรเดี๋ยวกูเตะให้เตี้ยเลยนี่ มันก็ต้องตามใจกูอยู่แล้ว ถ้ามันมาตามใจมึงนี่สิแปลกไอ้ฟาย...มึงไปเปล่าๆ ไปฟรี เที่ยวฟรี บรรยากาศแม่งโคตรดีเลยนะเว้ย” เออ พูดแล้วอยากไปเที่ยวเหมือนกันว่ะ แต่คนละคณะกันมันจะดีหรอวะ ผมก็เคยไปเที่ยวกับพวกมันเหมือนกันตอนปีสอง ไปเพราะไอ้ต็อปมันติดเด็กศิลปกรรม มันบอกว่าอยากจะไปฟันสาวนอกสถานที่ มันเลยลากผมไปด้วย

 

“กูไปๆ เด็กสินกำปีหนึ่งท่าทางน่ารักหลายคน กูจะไปล่าเหยื่อ” ไอ้นี่ก็ไม่ถามวัน ถามรายละเอียดอะไรเลยนะ จ้องแต่จะฟันเด็กอย่างเดียวอ่ะ

 

“แล้วมึงไปเปล่าวะต่อ มีคนอยากให้มึงไป...” ไอ้เฟียยิ้มแบบเจ้าเล่ห์ พวกมึงนี่เริ่มจะแปลกๆ มากขึ้นทุกวี่ทุกวันนะกูรู้สึก

 

“ดูก่อนได้ป่ะวะ...”

 

“ต้องขอที่รักก่อนหรือจ๊ะเด็กอนามัย เดี๋ยวนี้ว่านอนสอนง่ายนะครับต่อ มึงกลัวพี่พายอ่ะดิ” ผมพุ่งเข้าชาร์ตไอ้ต็อปแล้วล็อคคอมันแน่นๆ แม่งล้อกูไม่เลิกใช่มั้ย ทีมึงกับพี่โก้กูยังไม่แซวเลยสักคำ

 

“กูไม่ได้ไร้สมองแบบมึงว่ะต็อป กูก็ต้องดูก่อนว่ามันตรงกับช่วงสอบมั้ย บ้านเสบียงมีคนช่วยงานพอรึเปล่า...” ที่สำคัญที่สุดก็คือเรื่องที่มันแอบเหน็บกูนั่นแหล่ะ ไอ้พี่พายมันจะยอมให้กูไปหรอวะ แค่กูไปหาเพื่อนที่ศิลปกรรมแม่งจะแดกหัวกูแล้ว และนี่กูแอบหนีไปเที่ยวกับพวกนั้น มันตามไปฆ่ากูแน่

 

“กูเช็คแล้วว่าไม่ตรงเพราะพวกกูก็ไปด้วยเหมือนกัน ส่วนเรื่องที่บ้านเสบียงเนี่ย กูว่ามึงไปหรือไม่ไปก็ไม่มีค่าอะไรหรอกมั้ง เพราะช่วงนี้มึงเองก็ไม่ค่อยได้ไปไม่ใช่รึไง กูว่ามึงกลัวอย่างที่ไอ้ต็อปมันว่ามากกว่า” ไอ้เฟียมันเริ่มหันมากดดันผมอีกคน ไอ้ต็อปนี่มันตกลงใจไปแล้ว เพราะฉะนั้นมันต้องลากผมไปด้วยแน่ๆ แล้วผมจะเอายังไงดีวะ

 

“เออๆ เดี๋ยวกูกลับไปเช็คอะไรๆ ก่อนแล้วกัน แล้วจะมาให้คำตอบอีกที กูไม่ได้จะไปขอพี่พายพวกมึงไม่ต้องมามองหน้ากูเลย...” กูล่ะเกลียดตาโตๆ ของไอ้ต็อปกับไอ้เฟียจริงจัง พวกมึงแม่งน่ารักกันทำไมน่ารำคาญ

 

“แล้วใครเค้าว่าอะไรมึงวะต่อ ร้อนตัวนะมึง” ไอ้จั่นนี่ก็อีกคน ไอ้เฟียพูดอะไรมึงว่าตามตลอด ทำตัวเป็นลูกคู่ที่ดีมาก ว่าแต่ไอ้โฟนมันหายหัวไปไหนของมันวะ ไม่ค่อยเห็นหน้าเลยพักนี้

“ไอ้โฟนหายไปไหนวะ...”

 

“อ้อ!! มันไปหาไอ้แบงค์ที่คณะ มึงอย่าไปสนใจมัน อย่ามาเบี่ยงเบนประเด็น มึงต้องไปนะเว้ยต่อ ไปลองชิมอาหารที่รีสอร์ทนั้นดูไงว่าอร่อยสู้ร้านมึงได้รึเปล่า” พอได้ยินแบบนั้นแล้วผมล่ะอยากไปทันทีเลย ผมชอบตระเวนชิมอาหารที่ร้านต่างๆ เพราะอยากรู้ว่ารสชาติแบบไหนมันอร่อยกว่ากัน ถูกปากกว่ากัน ต้องโทษไอ้พี่ปอเลยครับ มันชอบพาผมออกตระเวนชิมที่ร้านอาหารต่างๆ จนผมติดเป็นนิสัยแล้ว

 

“เออๆ กูไปๆ พอใจยังวะพวกมึง กดดันกูกันอยู่ได้ เอาหน้าตาเน่าๆ ของมึงและมึงออกไปไกลๆ ดิ น่ารำคาญ” แม่งกูใจสั่นเพราะเพื่อนตัวเองนี่ผิดมั้ย น่ารักทำพ่องอะไรกันวะ

 

“ใครผิดคำพูดแม่งเป็นหมา กูจะได้ไปบอกไอ้หยีว่ามึงสองตัวไปด้วย จะได้จองที่พักเอาไว้เผื่อเลย” ผมว่าแม่งมีพิรุธ แต่ผมยังจับไม่ได้เท่านั้นเองว่าอะไร ไม่เป็นไรยังไงมันก็ไม่หลอกผมไปฆ่าหรือว่าเอาไปขายหรอกมั้ง ยังไงผมก็เพื่อนมัน...

 

“กูไม่ผิดคำพูดแน่นอน เที่ยวฟรี กินฟรี และ...หึ” ใครก็ได้ลากไอ้ต็อปกลับมาที ดูท่ามันจะจินตนาการไปไกลแสนไกลแล้วหล่ะครับ หน้าอย่างหื่นมาเลยมึง

 

“สมองมึงมีแต่เรื่องแบบนี้ใช่ป่ะเนี่ย เดี๋ยวกูยุให้พี่โก้ล้างสมองมึงดีกว่า ให้มึงโดนกระทำบ้างท่าทางจะสนุกดี” ว่าแล้วกูก็แซวแม่งเลย เอาดิ...มึงแซวกูได้กูก็แซวมึงได้เว้ยแลกกันคนละหมัด หึ หึ

 

“โดนกระทำแล้วสนุก...มึงรู้ได้ไงว่าสนุก ห้ะ!! หรือว่ามึงเคยโดนพี่พายกระทำมาแล้ว...”

 

“สัดต็อป!! มึงตาย” ผมหมดความอดทนกับมันแล้วจริงๆ ขอเถอะครับ ขอไล่กระทืบเพื่อนรักสักทีสองทีเถอะครับ วันนี้ไม่ได้อัดไอ้ต็อปอย่ามาเรียกกูว่า ไอ้เป็นต่อพ่อทุกสถาบันเลยมึง

 

“ช่วยด้วย ช่วยด้วยคร้าบ ไอ้ต่อมันสติแตกไปแล้ว ใครก็ได้ช่วยต็อปที ฮ่าๆ” ผมวิ่งไล่มันออกมาที่หน้าคณะ วิ่งไล่แบบไม่ลืมหูไม่ลืมตาด้วยความแค้นส่วนตัว ทั้งเรื่องที่มันปิดบังเรื่องพี่โก้มาจีบมัน ทั้งเรื่องที่มันล้อเรื่องที่ไอ้บ้าพี่พายตะโกนบอกรักผมลั่นๆ กลางโรงอาหาร เอาทุกเรื่องมายำรวมกันแล้วจัดการแม่งทีเดียวเลยแล้วกัน

 

“เหี้ยแม่งหายไปไหนวะ...” แม่งขาสั้นแต่เสือกวิ่งเร็วยังกับลิง หายไปไหนแล้วก็ไม่รู้ มันทำให้ผมรู้สึกอายชาวบ้านเค้าเหมือนกันที่ต้องมาวิ่งไล่มัน แต่แม่งกวนตีนผมมาทั้งวันแล้วจริงๆ เลยอดที่จะไล่ตื้บมันไม่ได้ อายสาวๆ น่ารักๆ ที่นั่งมองแล้วยิ้มให้พวกเราจริงๆ

 

“เฮ้ย!!” ผมเดินเร็วๆ มาที่มุมตึกเพื่อที่จะเลี้ยวไปดูว่าไอ้ต็อปมันแอบอยู่ตรงมุมนั้นหรือเปล่า แต่ทว่าผมกลับเจอกับไอ้ฮะเก๋าแทนแถมผมยังทุ่มใส่มันแบบทั้งตัวจนพากันล้มลงไปกองที่พื้นแบบหมดท่า

 

“มึงเดินยังไงของมึงวะ...” มันสบถใส่ผมอย่างอารมณ์เสีย แต่มันก็เงียบเสียงลงเมื่อเงยหน้าขึ้นมาแล้วพบว่าเป็นผม ผมมองดูเสื้อของมันกับเสื้อของผมที่เปียกโชกไปด้วยน้ำเปล่าที่มันถือมาด้วย ซวยชิบหายเปียกไปหมดทั้งตัวแบบนั้น

 

“เฮ้ย!! กูขอโทษเว้ย ไม่ทันได้มองจริงๆ มัวแต่มองหาไอ้ต็อปอยู่ มึงเลยเปียกหมดเลย มีอะไรสำคัญเปียกหรือเปล่า” ผมลุกขึ้นแล้วหยิบข้าวของของมันที่กระจายอยู่บนพื้นขึ้นมาอย่างรู้สึกผิด ดูเหมือนว่าน้ำในขวดจะกระฉอกมาเปียกเสื้อผ้าของเราจนหมดแล้ว ของที่เหลือเลยไม่เปียกมากมายเท่าไหร่

 

มันเป็นความโชคดีที่อยู่บนความโชคร้ายหรืออะไรวะเนี่ย เปียกขนาดนี้กูก็เข้าเรียนไม่ได้อยู่ดีนั่นแหล่ะ อายชาวบ้านเค้าตาย แล้วจะกลับบ้านยังไง กลับคอนโดไอ้พี่พายหรอวะ ฮ่วย!!

 

“โชคดีที่ไม่มีอะไรเปียกนอกจากเสื้อผ้ากูนี่แหล่ะ แล้วอย่างนี้จะเข้าเรียนยังไงวะ...” ผมเองก็คิดแบบเดียวกันกับมัน เห็นทีคงต้องกลับห้องไอ้พี่พายจริงๆ แล้วแหล่ะ นั่งแท็กซี่ไปแค่ไม่ไกลก็ถึงแล้ว ขืนเข้าเรียนสภาพนี้ปอดบวมตาย แอร์บางห้องนี่ทำให้ผมรู้สึกเหมือนตัวเองเป็นพวกเอสกิโมอ่ะเอาจริงๆ แม่งหนาวบรม

 

“เฮ้ย! กูขอโทษจริงๆ นะเว้ยมึง กูไม่ได้ตั้งใจแกล้งนะเดี๋ยวมึงจะเข้าใจผิดคิดว่ากูแกล้ง” ผมรีบบอกมันอีกครั้ง เดี๋ยวมันจะหาว่าผมแกล้งมัน ผมคงไม่ทุ่มทุนสร้างจนตัวเองทั้งเปียกทั้งเจ็บมือขนาดนี้หรอก มือถลอกจนเลือดออกซิบๆ ด้วยอ่ะ

 

“กูรู้หรอกน่า ว่าแต่มือมึงเจ็บมากมั้ยวะ เลือดออกด้วย” มันเอื้อมมือมารับของจากมือผม แล้วจับมือผมขึ้นม่าพลิกผ่ามือดูรอยถลอกที่กระจายอยู่ทั่ว พื้นตรงนี้เป็นซีเมนต์หยาบๆ ค่อนข้างขรุขระพอประมาณ เลยได้ทั้งแผลทั้งความแค้นในตัวไอ้ต็อปขึ้นมาอีกกระทงหนึ่ง

 

“กูว่าจะกลับห้องเลยคงไม่เข้าเรียนแล้ว ไปทำแผลแล้วก็เปลี่ยนเสื้อผ้าด้วย...” เอ้า!! โอยกูจะบ้าตาย กูจะกลับห้องได้ไงก็ในใอไอ้พี่พายแม่งยึดคีย์การ์ดเอาไว้ เพราะมันไม่ยอมให้กลับก่อนมันต้องรอกลับพร้อมมันทุกวัน แม่งเลิกดึกแค่ไหนก็ต้องรอมัน สันดานมากไอ้คนเอาแต่ใจ

 

“กูไม่ได้เอาคีย์การ์ดมา งั้นเดี๋ยวกูนั่งรถกลับบ้านเลยแล้วกัน ยังไงก็ขอโทษมึงด้วยนะฮะเก๋า ไว้กูเจอไอ้ต็อปจะตื้บแม่งให้จมตีนเลยคอยดู” ผมขอโทษขอโพยมันอีกครั้ง เพราะว่าผมผิดแบบเต็มๆ ที่วิ่งเข้าไปทุ่มมันจนทำให้มันเปียกโชกไปทั้งตัวแบบนั้น

 

“เดี๋ยวกูไปส่ง...” มันจับข้อมือของผมแล้วดึงผมเอาไว้ ผมหันมามองหน้ามันเล็กน้อยด้วยความสงสัย คือแบบมึงกับกูก็ไม่ได้สนิทอะไรกันมากมายนะ อีกอย่างถ้าไอ้พี่พายมันรู้...แล้วทำไมกูต้องไปนึกถึงไอ้พี่พายมันด้วยวะ มันไม่ใช่เจ้าชีวิตกูสักหน่อย

 

“เออ!! ก็ดีเหมือนกัน...”

 

..........

 

 

 

ณ ตอนนี้ผมกับไอ้ฮะเก๋ากำลังอยู่ในบ้านของผม จะว่าไปแล้วไม่ได้กลับมาบ้านเป็นสัปดาห์แล้วเหมือนกันตั้งแต่ที่ย้ายไปอยู่กับไอ้พี่พายเนี่ย ทั้งบ้าน ทั้งบ้านเสบียงก็แทบไม่ได้ไปเลย กว่าจะรอกลับบ้านพร้อมไอ้โหดนั่นก็หมดเวลาจะทำอะไรแล้ว แถมกลับไปถึงห้องยังต้องหาให้มันกินอีก

 

ไหนแม่บอกว่าออกไปอยู่คนเดียวแล้วมันจะหายซวยไงครับ แล้วนี่อะไร? นี่ผมแทบจะเป็นคนใช้ไอ้พี่พายมันอยู่แล้วทุกวันนี้อ่ะ

 

“อ่ะ!! นี่เสื้อกู มึงเปลี่ยนเสื้อก่อนก็แล้วกันเดี๋ยวไม่สบาย อากาศร้อนนรกขนาดนี้แล้วต้องมาเปียกแบบนี้” พูดแล้วก็รู้สึกผิดแต่ก็เอาเถอะมันแก้ไขอะไรไม่ได้แล้วนี่หว่า อีกอย่างมันไม่น่าจะบอบบางป่วยง่ายอะไรขนาดนั้นหรอกมั้ง

 

“ขอบใจ” มันแกะกระดุมเสื้อนักศึกษาของมันออกทีละเม็ดๆ ส่วนผมน่ะหรอขึ้นไปสะบัดเสื้อผ้าทิ้งแล้วเปลี่ยนเรียบร้อยแล้ว ก่อนที่จะเอาเสื้อมาให้มันเปลี่ยนเนี่ยแหล่ะ

 

“มองอะไร หื่นหรอมึง” มันถอดเสื้ออกแล้วหันมาถามผมที่มองมันอยู่ คือผมเหมือนเห็นอะไรบางอย่างบนคอมัน มันคุ้นตามากๆ จนผมต้องก้าวเข้าไปหามันแบบใกล้ๆ

 

“อะไรของมึงวะ...” ผมเดินมาหยุดตรงหน้ามัน ตอนนี้มันถอดเสื้อออกท่อนบนท่อนล่างยังคงมีกางเกงตามปกติครับอย่าเพิ่งคิดไปไกล ตอนนี้ความสนใจของผมอยู่ที่สร้อยคอที่มันแขวนอยู่ มันจะไม่น่าสนใจเลยถ้ามันไม่เหมือนกับที่ผมมีแบบเป๊ะเว่อร์

 

“มึงได้สร้อยเส้นนี้มาจากไหน” ผมเอ่ยถามพร้อมกับมองหน้ามันด้วยความสงสัย

 

สร้อยแบบนี้มีแค่สองเส้นบนโลกใบนี้ เส้นนึงเป็นของพ่อกู อีกเส้นนึงเป็นของกู ตอนนี้พ่อกูไม่อยู่บนโลกใบนี้แล้ว กูฝากเอาไว้ให้มึงดูแลนะต่อ มันเป็นเครื่องรางที่จะปกป้องมึงจากอันตรายทั้งหมด

 

ข้อความที่เพื่อนคนหนึ่งเคยพูดกับผมตอนที่ผมเข้ารักษาตัวที่โรงพยาบาลดังขึ้นมาอย่างชัดเจน เส้นที่อยู่กับผมเป็นจี้หินสีนิล ที่อยู่กับไอ้ฮะเก๋าเป็นจี้หินขาวใส ซึ่งมันเหมือนกับที่เพื่อนคนนั้นเคยให้กับผมเอาไว้

 

“พ่อกูทำให้ มันมีสองเส้นที่เหมือนกัน เส้นนึงอยู่กับกู ส่วนอีกเส้นนึงอยู่กับเพื่อนคนสำคัญของกู...” ผมมองหน้ามันพร้อมกับมือที่ล้วงเข้าไปหยิบสร้อยที่ถูกเสื้อปิดเอาไว้ขึ้นมา ผมมองดูสร้อยที่คอมัน กับสร้อยที่ผมแขวนเอาไว้ มันเหมือนกันมาก ต่างกันแค่สีของหินเท่านั้น

 

“มึง...ไอ้หิน ใช่มึงรึเปล่า” ผมไม่แน่ใจเท่าไหร่ เพราะเพื่อนคนนั้นที่ผมเคยเจอตอนที่เข้าพักรักษาตัวที่โรงพยาบาลมันชื่อ ลูกหิน แต่ทว่าไอ้คนที่อยู่ข้างหน้าผมตอนนี้มันชื่อฮะเก๋า มันผ่านมาเป็นสิบปีแล้ว เราต่างคนต่างโตขึ้นมากจนจำกันไม่ได้

 

แต่ผมจำช่วงเวลาเหล่านั้นได้เสมอ...มันไม่เคยลืมเลือนไปจากใจผมเลย

 

“คิดว่ามึงจะจำกูไม่ได้แล้วซะอีก” มันยิ้มให้กับผม ผมมองหน้ามันด้วยความดีใจ ไม่คิดว่าจะได้เจอกับเพื่อนเก่าที่นึกถึงเสมอ ไม่คิดว่ามันจะอยู่ใกล้ตัวกับผมมากขนาดนี้

 

“แม่งเอ๊ย!! มึงเปลี่ยนชื่อทำไมวะ กูเลยจำมึงไม่ได้หนักเข้าไปอีก นี่ถ้ากูไม่เห็นสร้อยที่มึงใส่กูคงเกลียดขี้หน้ามึงไปอีกนานอ่ะ” ผมโผเข้ากอดมันด้วยความคิดถึง แม่งลืมความหมั่นไส้ที่มีต่อมันไปหมดเลย ก็ไอ้ฮะเก๋ามันกวนส้นตีนผมนี่ครับ แต่พอรู้ว่ามันคือไอ้ลูกหินผมสะบัดอคติออกเกือบหมดเลยตอนนี้

 

“เอ้าๆ พิศวาสกูขึ้นมาทันทีเลยนะมึง ขอกูใส่เสื้อก่อนได้ป่ะเดี๋ยวใครเข้ามาเห็นเค้าจะหาว่ามึงทำอนาจารกูนะ” มันว่ายิ้มๆ แล้วมองหน้าผมแบบกวนตีน ผมเลยผละออกจากมันให้มันใส่เสื้อให้เรียบร้อยก่อน เห็นทีคงมีเรื่องให้คุยกันยาวเลยหล่ะ

 

“ทำไมมึงเปลี่ยนชื่อวะ แล้วเบอร์ที่ให้กูมาเนี่ยมันโทรติดซะที่ไหน ติดต่ออะไรไม่ได้เลย แม่ก็บ่นคิดถึงน้องลูกหินกับน้องลูกแก้วอยู่บ่อยๆ เดี๋ยวกูพามึงไปหาแม่ดีกว่า แม่คงดีใจที่เจอมึง...” ผมพล่ามแบบยาวเหยียด อารมณ์แบบดีใจที่ได้เจอเพื่อนเก่าที่เราคิดถึง แถมผมกับมันเจอกันในช่วงที่เราต้องเข้ารักษาตัวที่โรงพยาบาล ตอนนั้นผมถูกรถชนจนขาหักต้องเข้าไปรักษาตัวอยู่เป็นเดือนๆ เพราะแม่ไม่อยากทิ้งให้ผมอยู่บ้านคนเดียว

 

ส่วนไอ้ลูกหิน เอ่อ ก็ไอ้ฮะเก๋านี่แหล่ะ มันป่วยเรื้อรังจนต้องนอนรักษาตัวอยู่นานสองนานเหมือนกัน เราอยู่ห้องติดกัน ได้เจอกัน แวะไปมาหากันบ่อยๆ แม่ผมก็ชอบทั้งมัน ทั้งน้องสาวมันเลยครับ แม่ชอบเด็กผู้หญิงเพราะไม่มีลูกผู้หญิง แต่พอผมออกจากโรงพยาบาลก็เลยไม่ได้เจอกันอีกเลย

 

แม่เคยพาไปเยี่ยมมันอีกครั้งตอนที่ผมออกจากโรงพยาบาลแล้ว แต่ทว่ามันเองก็ออกจากโรงพยาบาลแล้วเช่นกัน แถมเบอร์ติดต่อที่ได้มาจากมันก็ดันโทรไปแล้วไม่ติดอีกต่างหาก

 

“ใจเย็นๆ นะมึง ที่กูเปลี่ยนชื่อเพราะแม่เชื่อว่าชื่อกูมันหนัก มันอาจจะทำให้ป่วยง่าย ซึ่งกูไม่เห็นว่ามันจะเกี่ยว แต่พอเปลี่ยนชื่อแล้วกูก็ดีขึ้นนะ ก็โอเคดี ส่วนเรื่องเบอร์นี่ลูกแก้วมันคงจะจดให้ผิดน่ะสิ เพราะตอนนี้กูก็ยังใช้เบอร์เดิมอยู่ กูก็รอว่าเมื่อไหร่มึงจะโทรมาหาตามที่สัญญาเอาไว้ แต่มึงก็ไม่โทรมา...” มันดึงผมเข้ามากอดอีกครั้ง เราสองคนกอดกันด้วยความคิดถึงที่มีต่อกัน เพื่อนคนหนึ่งที่เคยสนิทกันมากๆ ช่วงหนึ่ง บางคืนเรายังเคยแอบหนีมานอนด้วยกันเลยครับ เช้ามาถูกคุณหมอดุซะหูชา แต่เราก็แอบมานอนด้วยกันบ่อยๆ อยู่ดี

 

“ว่าแต่ว่ามึงจำกูได้ตอนไหนวะ ทั้งๆ ที่เรียนอยู่มหาลัยเดียวกันมาตั้งสองปีแล้วแท้ๆ แต่ไม่เคยเจอหน้ามึงเลย...” นี่สิที่ว่าแปลก ผมเพิ่งเจอมันตอนที่รถของผมถูกทุบนี่แหล่ะ ทั้งๆ ที่ผมก็ไปศิลปกรรมอยู่บ่อยครั้ง

 

“ก็วันที่รถมึงโดนทุบกูเดินผ่านเห็นคนเค้ามุงดูกัน กูก็เลยเข้าไปดูว่าเกิดอะไรขึ้น พอดีกูเห็นสร้อยแขวนอยู่ในรถกูก็เอะใจแล้วว่าน่าจะเป็นมึง เพราะสร้อยแบบนี้มีแค่สองเส้นเท่านั้น กูเลยตามพี่หยีมาดูว่าเจ้าของรถเป็นใคร...แล้วก็รู้ว่าเป็นมึง” อ้อ!! อย่างนี้นี่เอง นี่ถ้ารถผมไม่โดนทุบ ผมก็คงไม่ได้เจอกับเพื่อนเก่าอย่างมันสินะ

 

“เดี๋ยวก่อน!! ถ้าอย่างนั้นมึงก็รู้แล้วดิว่าเป็นกู แล้วไอ้ที่กวนส้นตีนกูเนี่ย...เพื่อ?” ผมเอียงคอมองหน้ามันอย่างเอาเรื่อง มันหัวเราะแล้วยกมือขึ้นมากอดคอผมพร้อมกับล็อคคอผมแน่นๆ

 

“ก็กูหมั่นไส้มึงไง ฮ่าๆ ไม่รู้ทำไมเห็นหน้ามึงแล้วอยากแกล้ง มึงเองก็ดูท่าจะไม่ชอบหน้ากูเหมือนกันนี่ ฮ่าๆ” ผมส่ายหน้าไปมาอย่างระอา เหตุผลมึงฟังไม่ขึ้นว่ะไอ้นี่

 

“เออ!! ว่าแต่จะให้กูเรียกมึงว่าอะไร ฮะเก๋า หรือว่า ลูกหิน” ผมรู้สึกดีใจมากวันนี้ ผมไม่ค่อยมีเพื่อนสนิทแบบที่ว่าสนิทโคตรๆ เท่าไหร่ มีไอ้ต็อปคนนึงล่ะที่สนิทกันมากๆ ส่วนไอ้ลูกหินนี่ถึงแม้ว่าจะเจอกันแค่ช่วงเวลาหนึ่ง แต่เราก็สนิทกันมากเลยทีเดียว

 

“มึงเรียกกูว่าลูกหินแล้วกัน จะได้ไม่ซ้ำกับคนอื่น เพราะชื่อนี้กูไม่ได้ใช้มานานมากแล้ว เวลาที่มึงเรียกกู กูจะได้รู้ทันทีว่าเป็นมึง...” มันยิ้มให้ผม ผมมองหน้ามันแล้วก็ส่งยิ้มให้กับมันอีกครั้ง

 

เพื่อนเก่าที่หวนกลับมาเป็นเพื่อนใหม่ แต่ความรู้สึกสนิทสนมของเราไม่ได้จางหายไปกับกาลเวลา มิตรภาพเป็นสิ่งที่สวยงามจริงๆ

 

..........100%..........

 

รณรงค์ให้คนอ่านยุ่งนักที่เล่นทวิตเตอร์ติดแท็ก #ยุ่งนัก เวลาที่พูดถึงนิยายเรื่องนี้ เกรทจะตามไปส่องค่า ><

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 75 ครั้ง

15,978 ความคิดเห็น

  1. #15927 nin28041992 (@nin28041992) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 21 พฤศจิกายน 2561 / 19:45
    คู่แข่งเริ่มน่ากลัวแล้วพายยยยย
    #15927
    0
  2. #15838 นายแมวน้ำ (@watmaka) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 17 เมษายน 2560 / 04:54
    เป็นงี้นี่เอง น่ารักดีอ่ะ
    #15838
    0
  3. #15812 Lyrain (@lyrain) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 25 สิงหาคม 2559 / 20:55
    ชอบฮะเก๋าตั้งเเต่โผล่มาตอนรถโดนทุบ เขาดูขี้เเกล้งขี้หยอก รู้สึกปังคนนี้มาก หวาย//// เริ่มอวยฮะเก๋าตอนที่เเย่งป้อนปลาป้อนกุ้ง มีอาการหึงหวงที่น่ารัก เเล้วตอนนี้....

    รักเขามาก!! โอ๊ยยย มีความกิงก่องแก้วอย่างบอกไม่ถูก เขาดูขี้เล่นขี้หยอกเเต่เเฝงไปด้วยความเป็นห่วง เขาน่ารักค่ะเเม่ขา โผล่มาทีไรใจสั่น กรี๊ดดดดดด!

    พี่พายก็จู่โจมได้โคตรฟิน เขาเป็นเทพบุตรหล่อวัวตายควาย เขาดูมีมาดออร่าเจ้าชายเเบดบอยอย่างที่ว่าเเหละค่าาา วี๊ดดดดดว๊ายยยย/////

    .....ถึงความชอบจะเอนเอียงไปทางฮะเก๋านิดนึงก็เถอะ เเอ///H///
    *ปักธง!!*
    #15812
    0
  4. #15744 lufian (@ployykp) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 26 กุมภาพันธ์ 2559 / 02:49
    ฮือออ ดีจังๆ
    #15744
    0
  5. #15648 Alleytama (@tamagome23) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 24 สิงหาคม 2558 / 00:49
    ซวยบรม.....อิพี่พายเอ้ยยยย
    #15648
    0
  6. #15453 น้ำค้างตากฟ้า (@janejjan) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 7 กุมภาพันธ์ 2558 / 12:58
    เดี๋ยวพี่พายก็เอาระเบิดมาลงหรอกกกก
    #15453
    0
  7. ความเห็นนี้ถูกลบแล้ว :(
  8. #15359 P.Secret (@future-cartoon) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 5 มกราคม 2558 / 22:17
    สนิทกันก็สนิทไป แต่ระวังพี่พายจะมาระเบิดใส่นะคะ
    #15359
    0
  9. #15095 ploylybbs (@ploylybbs) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 19 กันยายน 2557 / 19:14
    เอาแล้วววว พายมีคู่แข่งใหญ่แว้ววววว
    #15095
    0
  10. #14429 mitake (@voldermore) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 4 มิถุนายน 2557 / 17:07
    เอาแล้วววว ดูท่าคนนี้จะเป็นคู่แข่งคนสำคัญเลยนะพี่พายยยย
    #14429
    0
  11. #13959 JENNYHA (@jennyha) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 27 เมษายน 2557 / 11:36
    เห้ยยย เพื่อนเก่า ไม่คิดเลย
    #13959
    0
  12. #13688 Spatar Faith (@tataritar) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 15 เมษายน 2557 / 23:56
    แอร๊ยยยย ลูกหิน
    #13688
    0
  13. #13464 MomoKeekee (@12343234) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 7 เมษายน 2557 / 18:24
    พี่พายสุภาพบุรุษเฟ่ออ่ะ55555
    #13464
    0
  14. #13420 princesscotton (@princesscotton) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 6 เมษายน 2557 / 12:29
    อยากอ่านต่อๆๆๆ มาอัพไวๆ นะคะ
    #13420
    0
  15. #13093 Hiro Hiro Shi (@hiroshi1234) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 19 มีนาคม 2557 / 16:47
    คาดว่าจะมีระเบิดลงในไม่ช้าก็เร็ว...
    #13093
    0
  16. #12972 เเมวดำท่องราตรี (@154356) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 6 มีนาคม 2557 / 16:59
    เเน่ใจเหรอว่าเขาคิดกับเเกเป็นเเค่เพื่อนนะ
    #12972
    0
  17. #12368 Penguin[G] (@caucasus27) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 7 มกราคม 2557 / 22:51
    เริ่มเห็นเค้าลางความซวย= =
    #12368
    0
  18. #12003 eunna22 (@taew_end) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 21 ธันวาคม 2556 / 20:52
    พี่ชายอย่านะ
    #12003
    0
  19. วันที่ 21 ธันวาคม 2556 / 01:24
    อ๋อออ ที่แท้ก็เพื่อนเก่านี่เอง
    #11961
    0
  20. #11873 Hottest@2PM (@vampire-lover) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 14 ธันวาคม 2556 / 01:01
    อิพี่ต่อช่างใสจริงๆ ถถถ
    #11873
    0
  21. #11848 lin (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 12 ธันวาคม 2556 / 15:12
    คู่แข่งแสดงตัวแล้ว
    #11848
    0
  22. #11225 LooknamTK (@looknamjaa) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 17 พฤศจิกายน 2556 / 22:54
    เอ้าาาาาาาาาาา ลูกหินคือฮะเก๋าาาาาาาาาาาาา O[]o
    #11225
    0
  23. #11165 Mysterious (@World27) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 14 พฤศจิกายน 2556 / 03:04
    นายจะมาแย่งจีบเป็นต่อใช่มั๊ยลูกหิน(ฮะเก๋า)

    เราเต็มใจให้รุมจีบต่อนะ เพราะดวงความรักที่แม่ดูมา มันต้องวุ่นวายเซ่
    #11165
    0
  24. #11104 iNam2pm (@imhottest) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 11 พฤศจิกายน 2556 / 17:16
    แล้วฮะเก๋าจะมาเป็นเพื่อน หรือมาเป็นมารหัวใจพี่พาย หืมมมมมมมมมมมม
    #11104
    0
  25. #10390 Annelida (@annelida) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2556 / 02:21
    รักพาย รักต่อ รักโก้ รักต้อป รักเพื่อนพี่พายพี่โก้ รักสินกำ รักเยอะมาก รักพี่เกรท ฮ่าาาาาา
    #10390
    0