OK!! I love U ♥ ยุ่งนัก...กูรักมึงก็ได้ [Yaoi][Boy's love]

ตอนที่ 127 : .....ดื้อนัก! รักดีมั้ย..... 11. ไม่คาดฝัน (น้ำปั่น)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,636
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 7 ครั้ง
    14 ก.ย. 57



11. ไม่คาดฝัน

 

(น้ำปั่น)

 

สวัสดีฮะ วันนี้น้ำปั่นมารายงานสถานการณ์อีกแล้วฮะ เมื่อวันก่อนน้ำปั่นทำผิดร้ายแรง ทำให้ฮ่องเต้โกรธจนนิ่งเฉยใส่ น้ำปั่นเสียใจและสัญญากับตัวเองเอาไว้ว่าจะไม่ทำแบบนั้นอีก

 

จริงๆ แล้วน้ำปั่นก็ไม่ได้ทำอะไรที่มันผิดร้ายแรงหรอก แค่ตั้งใจทำการบ้านมากไปจนลืมเวลาและลืมติดต่อฮ่องเต้ วันนั้นเทปเป้ก็มานั่งด้วย มาชวนคุยจนน่ารำคาญ แถมฮ่องเต้มาเจอตอนที่น้ำปั่นอยู่กับเทปเป้ตามลำพังอีก ว่าจะไม่บอกเรื่องนี้ให้รู้แล้วเชียว

 

วันนั้นหลังจากที่ทำการบ้านและทานมื้อเย็นด้วยกันเสร็จ ตอนแรกคิดว่าฮ่องเต้จะไม่พูดหรือถามอะไรเกี่ยวกับเรื่องของเทปเป้ ที่ไหนได้ มานั่งกอดเอวและยิ้มหล่อๆ ใส่ แล้วถามสั้นๆ ว่าคนที่อยู่กับน้ำปั่นคือใคร

 

เชื่อมั้ยว่าถึงจะเป็นคำถามที่สั้น แต่มันชัดเจนมากว่าฮ่องเต้รู้ว่าเทปเป้คิดอะไรกับน้ำปั่น จริงๆ ก็พอจะมองออกตั้งแต่ตอนที่มารับแล้วล่ะ แต่ตอนนั้นไม่มีอารมณ์มาดีใจที่ฮ่องเต้กำลังหึงหวงหรอก ก็ฮ่องเต้เล่นมองด้วยสายตาที่ดูโหดแบบนั้น ถึงปากจะยิ้ม แต่รู้เลยว่าใจไม่ได้ยิ้มตามไปด้วย

 

ก็บอกไปว่าเทปเป้เป็นแค่เพื่อน ไม่ได้มีอะไรเลยสักนิด ฮ่องเต้เหมือนจะเข้าใจนะ แต่คิดว่าฮ่องเต้ไม่น่าจะเชื่อหรอก แต่ที่ไม่พูดอะไรก็คงเพราะอยากให้น้ำปั่นสบายใจมั้ง

 

แต่รู้มั้ย ตั้งแต่วันนั้นจนถึงวันนี้ เวลาที่ฮ่องเต้มารับน้ำปั่นที่โรงเรียน เจ้าตัวจะมายืนหล่อพิงรถรออย่างกดดัน น้ำปั่นรู้เลยว่าฮ่องเต้กำลังเล่นสงครามประสาทใส่เทปเป้ ก็น่าสงสารอยู่หรอก แต่ก็ต้องเข้าข้างฮ่องเต้ เพราะว่ารักนี่นา จะให้ไปเห็นใจเทปเป้ก็คงไม่ได้

 

“สมน้ำหน้าว่ะเทปเป้ ดูยังไงก็รู้ว่าคงไม่มีทางผ่านด่านคุณพ่อสุดหล่อได้หรอก บอกให้เอาบุญเลยนะ อาเต้น่ะหวงน้ำปั่นมากแบบโคตรๆ ฮ่าๆ” เจ้านายพูดใส่เทปเป้ทันทีที่เราเดินออกมาพ้นมุมตึก แล้วพบว่าฮ่องเต้ยืนกอดอกพิงรถรออยู่เหมือนเมื่อวาน เทปเป้เองก็คงรู้ว่าฮ่องเต้ไม่ชอบใจที่มายุ่งวุ่นวาย เห็นหล่อๆ ใจดีๆ แบบนี้เถอะ เวลาที่ทำหน้านิ่งสายตาดุๆ ฮ่องเต้น่ากลัวเป็นบ้า

 

“ก็เข้าใจอยู่นะว่าเพราะน้ำปั่นน่ารัก พ่อน้ำปั่นถึงได้หวงมากขนาดนี้ แต่เรายังไม่ได้ทำอะไรไม่ดีเลยนะ ทำไมดูท่าพ่อน้ำปั่นถึงได้ไม่ชอบเราเอามากๆ แบบนั้นล่ะ อีกอย่าง พ่อของน้ำปั่นนี่ทั้งหล่อทั้งหนุ่มเลยเนอะ” เจ้านายเดินเข้ามากอดไหล่แล้วลากออกมาให้ห่างจากเทปเป้ รายนั้นก็เหมือนจะรู้ตัว ไม่เดินเข้ามาวอแวเหมือนอย่างเคย เพราะฮ่องเต้ยืนกอดอกมองเขม็ง

 

“ก็น้ำปั่นเคยบอกแล้วว่าฮ่องเต้... เอ่อ ป๊าหวงและไม่ชอบให้ใครมายุ่ง...”

 

“ไม่เห็นยากเลย งั้นเราค่อยมาคุยกับน้ำปั่นตอนที่ป๊าน้ำปั่นไม่อยู่ก็ได้ ยังไงเวลาที่มาเรียนเราก็ต้องเจอกันอยู่ดี งั้นวันนี้เรากลับก่อนนะ...” น้ำปั่นมองหน้าเจ้านาย เราทั้งคู่มองตามหลังเทปเป้ไป ไม่รู้นะว่าเจ้านายกำลังคิดอะไร แต่สำหรับน้ำปั่นแล้ว อยากให้เทปเป้ตัดใจแล้วไปชอบคนอื่นมากกว่า

 

“ดื้อด้านชะมัดเลยไอ้หมอนี่ แต่ก็ช่างเถอะ อย่าไปสนใจเลยน้ำปั่น รีบกลับบ้านไปอ้อนคุณป๊าสุดหล่อดีกว่านะ คนรถมารับเราแล้วเหมือนกัน ไว้เย็นๆ จะไลน์ไปหานะ พรุ่งนี้เจอกัน หวัดดีฮะอาเต้” เจ้านายยกมือไหว้ฮ่องเต้พลางโบกมือลาน้ำปั่น รายนี้ก็ยิ้มอารมณ์ดีทันทีที่เทปเป้เดินจากไป ทีตอนแรกทำเป็นปั้นหน้าดุอย่างเอาเป็นเอาตายเลยนะฮ่องเต้

 

“เก๊กหน้าโหดเกินไปแล้วฮ่องเต้ รู้มั้ยว่าน้ำปั่นไม่ชอบเลยที่ฮ่องเต้ลงมายืนรอนอกรถแบบนี้ สาวๆ มองกันหมดแล้ว แม้แต่อาจารย์สาวๆ ยังมองกันไม่วางตา ไม่ใช่แค่ฮ่องเต้ที่หวงนะ น้ำปั่นเองก็หวงและไม่ชอบให้ใครมามองเหมือนกัน...” ดูเอาเถอะ  ตัวเองล่ะหวงที่มีคนมายุ่งวุ่นวายกับน้ำปั่น แล้วไม่คิดบ้างหรือไงว่าน้ำปั่นก็หวงที่มีคนมาจ้องมามองแล้วแอบกรี๊ดฮ่องเต้แบบนี้

 

“ก็แค่มีคนมอง เขาไม่ได้เข้ามาคุยหรือว่ายุ่งวุ่นวายกับป๊าสักหน่อย แต่ของน้ำปั่นนี่ไม่ใช่ ไอ้หน้าอ่อนนั่นมาเจ๊าะแจ๊ะกับน้ำปั่นทุกวี่ทุกวัน ป๊ารู้สึกหงุดหงิดและรำคาญใจมากรู้มั้ย ไล่มันออกไปไกลๆ ดิ” น้ำปั่นยืนเกาะประตูรถมองหน้าฮ่องเต้อย่างสงสัย นี่จงใจจะยืนให้คนมองใช่มั้ย ถ้าไม่ยอมเข้าไปนั่งในรถ น้ำปั่นจะงอนจริงๆ แล้วนะ

 

“มองก็ไม่ได้ น้ำปั่นหวง ไม่ชอบเลยสักนิด ถ้าฮ่องเต้ยังมายืนหล่อให้คนมองอยู่ทุกวันแบบนี้ น้ำปั่นจะงอน จะน้อยใจ จะร้องไห้...”

 

“ครับๆ ป๊าจะขึ้นรถเดี๋ยวนี้เลยครับ อย่าทำหน้าดุแบบนั้นได้มั้ย มันไม่ได้ทำให้ป๊ารู้สึกกลัวเลยนะเว้ย แต่มันทำให้ป๊ารู้สึกอยาก... พาไปอาบน้ำด้วยกันมากกว่า” โหย เล่นแบบนี้ใช่มั้ย เดี๋ยวนี้เอะอะก็เอาแต่พูดว่าจะพาไปอาบน้ำ ทะลึ่งตลอดอ่ะคนนี้

 

“ตาแก่ลามก ตาเฒ่าเจ้าเล่ห์ อื้อ...” เสร็จเลย น้ำปั่นนี่แหล่ะเสร็จฮ่องเต้เลย ถือว่ารถตัวเองติดฟิล์มดำใช่มั้ย คิดว่าอยากจะทำอะไรกับน้ำปั่นก็ทำได้งั้นสิ อยากจูบก็จูบไปเลย จูบให้นานๆ เลยก็ได้ เพราะน้ำปั่นเต็มใจให้ฮ่องเต้จูบอยู่แล้ว อิอิ

 

“เฮ้อ อารมณ์ดีแล้ว กลับบ้านเราดีกว่า” ก็แน่สิ เล่นจูบซะนานขนาดนั้น ถ้ายังบอกว่าอารมณ์ไม่ดีขึ้นมาอีก รับรองเลยว่าน้ำปั่นจะจัดการให้เข็ดหลาบเลย

 

พูดไปแบบนั้นแต่ไม่เคยทำได้หรอก เห็นจะมีแต่น้ำปั่นนั่นแหล่ะที่ถูกจัดการ แต่จะว่าไป น้ำปั่นก็ไม่เข็ดหรอก ออกจะชอบเวลาที่ถูกฮ่องเต้แสดงความรัก ถึงจะเขินจะอายสักเท่าไหร่ แต่ปฏิเสธไม่ได้หรอกนะว่ารู้สึกดีมากเลยล่ะ

 

ตอนแรกฮ่องเต้ว่าจะพากลับบ้าน แต่ทำไปทำมากลับเลี้ยวเข้าห้างซะงั้น คิดว่าคงจะมาซื้อของเข้าบ้านแหงๆ และก็จริงอย่างที่คิด ฮ่องเต้พาตรงดิ่งมายังซุปเปอร์ หยิบนั่นนู่นนี่ลงรถเข็นไปเรื่อย

 

ถึงแม้ว่าตอนที่เราอยู่บ้านใหญ่ จะมีคนคอยดูแลอย่างดีแค่ไหน แต่การที่เราแยกออกมาใช้ชีวิตส่วนตัวที่บ้านเล็ก ก็เท่ากับว่าฮ่องเต้ต้องดูแลเรื่องของใช้ อาหาร   ของสด ของแห้ง และอีกมากมาย ไม่ค่อยน่าเชื่อเลยเนอะว่าผู้ชายนิสัยขี้เล่นอย่างฮ่องเต้ จะดูแลจัดการเรื่องพวกนี้ได้อย่างไม่มีที่ติ

 

“กินอะไรดีน้ำปั่น อยากได้อะไรก็หยิบใส่รถเข็นเลยนะ จะได้รีบไปคิดเงิน ทิ้งให้หวานเย็นอยู่บ้านตัวเดียวด้วยสิ...” ก็ว่าจะถามเหมือนกันว่าทำไมฮ่องเต้ไม่พาหวานเย็นมาด้วย ที่แท้วันนี้เป็นวันซื้อของเข้าบ้านนี่เอง

 

“น้ำปั่นอยากกินราดหน้าหมูหมักอ่ะฮ่องเต้ ครั้งก่อนที่ฮ่องเต้ทำให้กิน มันอร่อยมากๆ เลยล่ะ ที่โรงเรียนอ่ะนะทำอร่อยสู้ฮ่องเต้ไม่ได้เลย” ฮ่องเต้คือผู้ชายที่ครบสูตรมากเลยนะ ทั้งดูแล เอาใจใส่ ทำอาหารเป็น เก่ง ฉลาด หล่อ ใจดี โหย นี่ไม่ได้อวยนะ แต่มันจริงอย่างที่พูดมาทุกอย่างเลยล่ะ

 

"โอเค งั้นเดี๋ยวกลับไปป๊าทำให้กินเนอะ เดี๋ยวแวะซื้อไอติมร้านโปรดของน้ำปั่นด้วย เวลาเหนื่อยๆ หรือหงุดหงิด น้ำปั่นชอบกินไอติม แต่กินเท่าไหร่ก็ไม่เห็นจะอ้วนขึ้นเลย แต่ก็ดี ตัวเล็กๆ แบบนี้อุ้มง่าย” ฮ่องเต้รู้ใจน้ำปั่นที่สุดเลยเห็นมั้ย น่ารักขนาดนี้จะให้เสียเวลาไปมองคนอื่นทำไมกัน แต่ก็จริงอย่างที่ฮ่องเต้ว่านะ น้ำปั่นกินจุจะตาย แต่ไม่ยักจะอ้วน ไม่รู้ว่าทำไม

 

“ฮ่องเต้ น้ำปั่นอยากกินคุ้กกี้อ่ะ วันพรุ่งนี้เราไปบ้านย่าน้อยกันใช่ป่ะ น้ำปั่นจะให้ย่าน้อยสอนอบคุ้กกี้ น่าสนุกดีจัง งั้นซื้อของเตรียมไปเลยแล้วกันเนอะ...” พอพูดแบบนั้นเหมือนฮ่องเต้จะทำหน้าแปลกๆ ไปสักครู่ เหมือนจะพูดอะไรบางอย่างแต่ก็ไม่ได้พูดออกมา บางทีอาจจะไม่มีอะไรก็ได้มั้ง

 

“อืม เอาดิ อยากได้อะไรก็หยิบใส่รถเข็นเลย เดี๋ยวป๊าไปหยิบหมูตรงนั้นก่อนนะ ขี้เกียจเข็นรถไปว่ะ รออยู่ตรงนี้นะ” น้ำปั่นมองตามฮ่องเต้ไป เชื่อมั้ย แค่มองแผ่นหลังก็สัมผัสได้ถึงความดูดีของผู้ชายคนนี้แล้ว และคงไม่ใช่แค่น้ำปั่นที่คิดแบบนั้น เพราะเท่าที่ดูจากสายตาของผู้หญิงหลายๆ คนที่อยู่ใกล้ๆ ต่างก็มองตามแผ่นหลังของฮ่องเต้ไปเช่นกัน

 

แอบหวงนี่ผิดมั้ย แต่ไม่เป็นไร ยังไงซะในสายตาของฮ่องเต้ น้ำปั่นต้องเป็นที่หนึ่งอยู่แล้ว

 

“น้องคะ มาซื้อของกับคุณพ่อหรอคะ แล้วนี่คุณแม่ไม่ได้มาด้วยหรอ” สาวเกือบสวยคนหนึ่งเดินเข้ามาจีบปากจีบคอถาม รู้นะว่ามีเจตนาอะไร น้ำปั่นไม่ได้โง่นะจะบอกให้

 

“เปล่าฮะ ผู้ชายคนเมื่อกี้ไม่ใช่พ่อแต่เป็นแฟนต่างหาก หล่อใช่มั้ยฮะ แต่น่าเบื่อจังเลย ชอบมีคนเข้าใจผิดอยู่เรื่อย มาถามชื่อบ้างล่ะ มาขอให้ช่วยแนะนำบ้างล่ะ น่าลำบากใจนะฮะว่ามั้ย แต่ถึงจะแนะนำไปก็ไม่เป็นผลหรอกฮะ ก็เพราะเขาไม่ชอบผู้หญิงที่เข้าหาผู้ชายก่อน เห็นบอกว่ามันไม่เหมาะ ขอตัวก่อนนะฮะคุณป้า...” เปล่านะ น้ำปั่นไม่ได้นิสัยเสียนะ ก็หน้าตาเขาบ่งบอกว่าเป็นมนุษย์ป้านี่นา อิอิ แอบได้ยินเสียงกรีดร้องแบบไม่ดังมากตามหลังมาด้วยแหล่ะ

 

“ก็ช่วยไม่ได้นะ ก็อยากจะมาทำเป็นสนใจฮ่องเต้ทำไม คนนี้น้ำปั่นหวงจะตายไป รู้เอาไว้เลย” ไม่สนใจหรอกว่าใครจะชอบหรือไม่ชอบในสิ่งที่น้ำปั่นทำหรือเป็น ขอแค่คนในครอบครัวของฮ่องเต้และเจ้านายรักน้ำปั่นก็พอแล้ว

 

ว่าแต่ว่าทำไมรถเข็นมันหนักจังเลยน้า หรือน้ำปั่นไม่มีแรงเองหว่า ก็ของมันเต็มรถเลยนี่นา ไม่รู้ว่าฮ่องเต้จะขนซื้อของเข้าบ้านทำไมเยอะแยะแบบนี้ ปกติก็ไม่ได้ซื้อทีละมากๆ เท่านี้นี่

 

“ฮ่องเต้อยู่ไหนนะ โซนของสดมันไม่ได้ไกลมากนี่นา ทำไมยังไม่กลับมาอีกนะ” น้ำปั่นมองเห็นฮ่องเต้แล้ว หอบของสดมาเต็มมือเลย ตั้งใจว่าจะเข็นรถไปหาสักหน่อย แต่พอเดินไปอีกเพียงสองก้าวก็ต้องชะงักทันที เพราะไม่ได้มีแค่ฮ่องเต้ที่อยู่ตรงนั้น ยังมีใครอีกคนอยู่ด้วย ที่สำคัญ... คนคนนั้นเป็นผู้หญิง และที่สำคัญยิ่งกว่านั้น เขาเป็นผู้หญิงที่สวยและเซ็กซี่มากๆ แถมยังกอดแขนฮ่องเต้เอาไว้เสียแน่น

 

“ปล่อยเลยนะ อย่ามาจับแขนฮ่องเต้นะ น้ำปั่นหวงนะจะบอกให้” น้ำปั่นไม่ได้พูดเสียงดังออกไปหรอกนะ ตรงที่ฮ่องเต้อยู่มันห่างจากจุดที่น้ำปั่นยืนพอสมควรเลยล่ะ

 

ไม่ชอบเลย ปวดที่ใจมากเลยตอนนี้ ก็เพราะว่าภาพที่เห็นตรงหน้านั้นปฏิเสธไม่ได้ว่าทั้งสองคนดูเหมาะสมกันมากๆ เลยน่ะสิ แต่ไม่นะ จะมาจิตตกกับสิ่งที่มันอาจจะเป็นแค่ความคิดของตัวเองได้ยังไงกัน ยังไงก็ต้องเชื่อใจฮ่องเต้สิ เพราะไม่เคยมีสักครั้งที่ฮ่องเต้จะโกหกหรือทำให้น้ำปั่นเสียใจ

 

น้ำปั่นค่อยๆ เดินอ้อมไปอีกทาง ไปให้ใกล้เพื่อที่จะได้ยินบทสนทนาของคนทั้งคู่ ดูฮ่องเต้จะมีสีหน้าเฉยๆ ไม่ได้เขิน หรือว่าดีอกดีใจอะไร นั่นทำให้น้ำปั่นรู้สึกดีขึ้นมาเล็กน้อย

 

“ตอนนี้เต้มีแฟนหรือเปล่าคะ แต่จะว่าไปเต้คงไม่ปล่อยให้ตัวเองว่างแน่ๆ ออกจะเจ้าชู้ หล่อเลือกได้ขนาดนี้ ขนาดตอนที่เราคบกัน เต้ยังมีสาวเข้ามาหาตั้งเยอะตั้งแยะ” ปล่อยเลยนะ อย่ามาเกาะแขนฮ่องเต้สิ แต่เดี๋ยวนะ ตอนที่เราคบกันนี่หมายความว่าไง ฮ่องเต้เคยคบกับผู้หญิงคนนี้มาก่อนอย่างนั้นหรอ มิน่าล่ะ ถึงได้ดูคุ้นเคยกันแบบนี้

 

“เมื่อก่อนน่ะใช่ แต่ตอนนี้ผมไม่ได้เจ้าชู้แบบนั้นแล้วครับ...” ฮ่องเต้ยิ้มรับ พลางแกะมือยัยคนนั้นออกจากแขน น่ารักที่สุดเลยอ่ะ

 

“คนเราจะเปลี่ยนกันได้ง่ายๆ หรอคะเต้ ตอนที่เราเลิกกัน ยังได้ยินเรื่องของเต้อยู่บ่อยๆ ทำผู้หญิงเสียใจมาไม่น้อยเลยนี่คะ...” อย่ามาว่าฮ่องเต้ของน้ำปั่นนะ จะมาโทษฮ่องเต้คนเดียวได้ไง ผู้หญิงที่เข้ามาหาฮ่องเต้ก็ผิดเหมือนกันนั่นแหล่ะ

 

“เมื่อก่อนยอมรับครับว่าผมเป็นแบบนั้นจริงๆ แต่ตอนนี้เลิกหมดแล้วครับ ก็นะ.เจอคนที่รักมากจนยอมหยุดอยู่กับที่ได้แล้วนี่ครับ จะไปยุ่งกับคนอื่นอีกทำไมกัน แฟนผมไม่ค่อยชอบซะด้วยสิ” ก็ไม่รู้สินะ ว่าทำไมถึงได้รู้สึกล่องลอยแบบนี้ หัวใจมันเต้นผิดจังหวะไปเลย สีหน้าและรอยยิ้มของฮ่องเต้ตอนที่พูดประโยคนั้นออกมา มันเต็มเปี่ยมไปด้วยความรู้สึกที่มากล้นซะขนาดนั้น

 

“น่าอิจฉาจังเลยนะคะ ใครกันนะที่ได้เป็นคนที่โชคดีคนนั้น แต่ได้ยินมาว่าเต้มีลูกแล้วนี่นา หาแม่ใหม่ให้แบบนี้ ลูกไม่ต่อต้านหรอ...”

 

“ไม่หรอกครับ ออกจะเข้ากันได้ดี ตอนนี้ผมต้องขอตัวก่อนนะครับ ป่านนี้ลูกชายรอแย่แล้ว ไปนะครับ” น้ำปั่นวิ่งกลับไปที่รถเข็นเกือบไม่ทัน ลากรถเข็นถอยหลังไปเล็กน้อย หัวใจยังลิงโลดอยู่เลยนะจะบอกให้

 

“เอ้า! มาทำอะไรตรงนี้วะไอ้ดื้อ เข็นรถไหวด้วย ตัวเท่าลูกหมาแบบนี้อย่าออกแรงเลย เดี๋ยวจะเหนื่อยเปล่า” ฮ่องเต้วางของทั้งหมดลงในรถเข็น แล้วขยับมาจัดการเข็นรถตามเดิม

 

“ก็ฮ่องเต้หายไปนาน น้ำปั่นเลยมาตามหาไง จะทิ้งรถเอาไว้ก็ใช่ที่ เลยเข็นมาด้วย ทำไมหายมานานเลยอ่ะ เมื่อกี้มีคนมาจีบน้ำปั่นด้วยนะ...” เปล่าโกหกนะ แค่แต่งเรื่องขึ้นเท่านั้นเอง อยากให้ฮ่องเต้หวงนี่นา

 

“เผลอแค่แป๊บเดียวมีคนมาจีบอีกแล้วหรอวะ สงสัยคราวหน้าคงปล่อยให้คาดสายตาไม่ได้แล้วล่ะ ว่าแต่ซื้อของครบแล้วใช่มั้ย ไปจ่ายเงินกันดีกว่า ป๊าอยากกลับบ้านแล้วว่ะ ไปทำมื้อเย็นอร่อยๆ ให้สุดที่รักกินดีกว่า” สุดที่รักอะไรกัน เขาเขินนะ แต่ฮ่องเต้ไม่ได้พูดถึงเรื่องที่เกิดขึ้น เอาเถอะ ไม่เป็นไรหรอก เพราะน้ำปั่นเชื่อในตัวฮ่องเต้นี่นา

 

“อื้อ วันนี้การบ้านเยอะด้วย เดี๋ยวกลับถึงบ้านน้ำปั่นจะรีบทำการบ้านให้เสร็จ แล้วจะเข้าครัวช่วยทำมื้อเย็นนะ” น้ำปั่นอาจจะช่วยงานไม่ได้มาก แต่น้ำปั่นก็เป็นกำลังใจที่ดีให้ฮ่องเต้ได้นะจะบอกให้

 

“ครับๆ คิดเงินเสร็จก็ตรงดิ่งกลับบ้านเรากันเลยดีกว่า” ถึงจะน่าเบื่อที่มีแต่คนมองฮ่องเต้ แต่ก็ไม่เป็นไร อีกเดี๋ยวเดียวก็จะกลับบ้านแล้ว จะไม่มีใครสามารถมาจ้องมองฮ่องเต้ของน้ำปั่นได้อีกแล้วล่ะ

 

หวงมากนะบอกเลย จะเก็บเอาไว้รัก เอาไว้มอง เอาไว้กอด เอาไว้จูบแค่คนเดียวเท่านั้นคนอื่นอย่าได้หวังจะมายุ่งเลย

 

เฮ้อ การบ้าน การบ้าน ทำไมมันเยอะแยะไปหมดเลยนะ ถึงน้ำปั่นจะหัวดีอยู่บ้าง แต่บางข้อมันก็ยากเกินไปแฮะ แต่ไม่เป็นไร ตราบใดที่น้ำปั่นยังมีเจ้านาย รับรองเลยว่าสงสัยอะไรเจ้านายสอนได้หมด ก็เพื่อนน้ำปั่นน่ะเรียนเก่งมากเลยนะ หัวดีที่สุดในห้องเลยก็ว่าได้ เจ้านายเจ๋งที่สุดอ่ะ

 

“นายจ๋า น้ำปั่นไม่เข้าใจโจทย์เลขข้อที่สิบเลยอ่ะ เจ้านายอธิบายให้น้ำปั่นฟังหน่อยสิ” คงต้องขอบคุณเทคโนโลยีที่พัฒนาไปอย่างก้าวไกลสินะ ทำให้คนที่ไม่ได้อยู่ด้วยกัน สามารถพูดคุยกันได้อย่างเห็นหน้าค่าตา ไม่อย่างนั้นมันไม่ได้ฟิลลิ่งยังไงก็ไม่รู้

 

“อ้อ... แป๊บนะน้ำปั่น เรายังไม่ได้ทำการบ้านเลยอ่ะ มัวแต่นั่งทะเลาะกับคนบ้าอยู่ เอาอย่างนี้นะ เดี๋ยวนายขอเวลาทำแป๊บนึง เสร็จแล้วจะไลน์ไปหา ตอนนี้น้ำปั่นทำข้ออื่นไปก่อนนะ...”

 

“ได้เลย เดี๋ยวน้ำปั่นทำข้ออื่นไปก่อนก็ได้ เผื่อข้อไหนไม่เข้าใจจะได้ให้เจ้านายอธิบายทีเดียวเลย ไม่ต้องรีบนะ เดี๋ยวน้ำปั่นอาจจะไปทำมื้อเย็นกับฮ่องเต้ก่อน แล้วยังไงคุยกันจ้า” เจ้านายกดปิดไลน์ไปแล้ว ตอนนี้น้ำปั่นเลยหันไปทำข้ออื่นแทน จริงๆ ฮ่องเต้ก็สอนได้นะ แต่ไม่เอาดีกว่า ให้คนหล่อของน้ำปั่นนอนพักผ่อนไปก่อน ช่วงนี้เห็นว่าทำงานหนัก นอนหลับดึกๆ ดื่นๆ ทุกวัน

 

เมื่อก่อนน้ำปั่นเคยคิดว่าตัวเองโชคร้ายที่ต้องมาประสบชะตากรรมแบบนี้ ถูกทอดทิ้งตั้งแต่เด็ก  จำหน้าพ่อแม่ของตัวเองก็ไม่ได้ ไม่รู้ว่าตัวเองเป็นใครมาจากไหน ไม่รู้อะไรเกี่ยวกับตัวเองเลยสักนิด รู้แค่ว่าตัวเองชื่อน้ำปั่น รู้แค่นั้นจริงๆ

 

แต่ตอนนี้น้ำปั่นกลับรู้สึกว่าตัวเองเป็นคนที่โชคดีที่สุดคนหนึ่ง ความโชคดีของน้ำปั่นเริ่มต้นตั้งแต่วินาทีที่ฮ่องเต้มาพบเจอ และดำเนินมาเรื่อยๆ จนถึงทุกวันนี้ น้ำปั่นโชคดีที่ได้รับความรักจากครอบครัวของฮ่องเต้ ได้รับความอบอุ่นและการเลี้ยงดูที่ดีมาตลอด ไม่มีวันไหนที่น้ำปั่นจะไม่สำนึกในบุญคุณของทุกคน

 

น้ำปั่นได้มีเพื่อนที่ดีอย่างเจ้านาย ถึงใครจะมองว่าน้ำปั่นไม่มีคนคบหรือไม่คบใครก็ช่างสิ มีเพื่อนดีๆ ที่รักเราเต็มร้อย ดีกว่ามีเพื่อนเป็นร้อย แต่กลับไม่จริงใจกับเรา   น้ำปั่นเลือกอย่างแรกมากกว่านะ

 

ฮ่องเต้เคยถามว่ายังอยากจะเจอพ่อกับแม่อยู่หรือเปล่า ก็ไม่รู้เหมือนกันว่ายังอยากเจอไปทำไม ในเมื่อตอนนี้น้ำปั่นไม่อยากไปจากครอบครัวนี้แล้ว อาจจะมีคนมองว่าอกตัญญู แต่ถ้าใครได้ลองมาเป็นน้ำปั่น ก็อาจจะเข้าใจความรู้สึกของน้ำปั่นมากกว่าขึ้น

 

ตอนเด็กๆ ก็ไม่ได้นึกหรือคิดอะไรเกี่ยวกับเรื่องที่ตัวเองถูกทิ้งหรอก แต่พอโตขึ้นเรื่อยๆ น้ำปั่นก็เอาแต่คิดอยู่เสมอ ถ้าวันนั้นฮ่องเต้ไม่มาพบเจอ และไม่พากลับมาอยู่ที่บ้าน ชีวิตหลังจากวันนั้นจะเป็นเช่นไร น้ำปั่นจะได้มีชีวิตที่สุขสบายในครอบครัวที่แสนอบอุ่นอย่างนี้มั้ย

 

สำหรับน้ำปั่นในตอนนี้คงไม่ขออะไรมากไปกว่าการได้อยู่กับฮ่องเต้ ได้อยู่กับย่าน้อย อะตอม และเจ้านาย น้ำปั่นไม่ได้ติดความสุขสบาย แต่น้ำปั่นติดฮ่องเต้ ต่อให้ครอบครัวฮ่องเต้ไม่ร่ำรวย แต่ขอแค่ได้อยู่ด้วยกัน ต้องลำบากมากกว่านี้ก็ยอมนะ

 

“คิดไรอยู่ ทำหน้าเครียดเชียว แต่ยังไงก็น่ารักอยู่ดีว่ะ” ฮ่องเต้ตื่นตั้งแต่เมื่อไหร่ไม่รู้ ทั้งๆ ที่เมื่อกี้หันไปมองก็ยังหลับอยู่แท้ๆ มีการโน้มตัวลงมากอดรอคอบ แถมยังหอมแก้มซะจนช้ำไปหมด แต่ไม่เป็นไร ก็รักนี่นา

 

“แก้มช้ำหมดแล้ว น้ำปั่นไม่ได้คิดอะไรสักหน่อย ก็แค่คิดว่าหิวแล้วนะ จะปลุกฮ่องเต้ดีมั้ย แค่นั่นเอง” ฮ่องเต้ยังไม่หยุดหอมแก้มน้ำปั่นเลยด้วยซ้ำ อ้อ ตอนนี้หยุดแล้ว แต่หันมาจูบปากแทนนี่สิ โหย อย่างนี้ก็เขินแย่เลย

 

“อื้อ... ตลอดเลยนะฮ่องเต้ เผลอไม่ได้ต้องเจ้าเล่ห์ใส่ตลอดเลย น้ำปั่นหิวมากๆ แล้วนะ ไหนว่าจะทำราดหน้าหมูหมักให้กินไง หิวจังเลย อื้อ...” เอาอีกแล้ว เสียท่าตลอด ถึงจะเต็มใจก็เหอะ แต่มาจูบกันเป็นว่าเล่นแบบนี้ หัวใจไม่รักดีก็ทำงานผิดปกติแย่สิ

 

“โอเค ป๊าได้ค่าจ้างมาเรียบร้อยแล้ว ทำการบ้านรอได้เลย รับรองว่ามื้อนี้อร่อยสมค่าจ้างแน่” โหย มาขยิบตาทำปากจู๋ใส่กันแบบนี้ ถามว่าทนไหวมั้ย ตอบได้เลยว่าทนไม่ไหว แต่ก็ต้องทน จะมาทำตัวน่ารักให้รักมากแค่ไหนกันนะฮ่องเต้ แค่นี้ก็รักจะแย่แล้วรู้มั้ย

 

“อ้อ! เดี๋ยวกินมื้อเย็นเสร็จ ออกไปนั่งเล่นที่ข้างนอกกันนะ ป๊ามีอะไรอยากจะคุยกับน้ำปั่นสักหน่อย” น้ำปั่นตะเบ๊ะรับคำ แอบคิดในใจว่าเรื่องที่ฮ่องเต้อยากจะคุย คงไม่พ้นเรื่องเมื่อตอนเย็นแน่ๆ เพราะน้ำปั่นเรียนรู้ที่จะอดทนรอ เมื่อฮ่องเต้อยากพูดหรืออยากบอก ก็จะเป็นฝ่ายบอกออกมาเอง โดยที่น้ำปั่นไม่ต้องไปเซ้าซี้ถามให้ดูน่ารำคาญ

 

น้ำปั่นน่ารักมากเลยใช่มั้ยล่ะ

 

………..........

 

 

 

 

ผ่านไปเกือบครึ่งชั่วโมงที่ฮ่องเต้หายเข้าไปในครัว ส่วนน้ำปั่นก็ทำการบ้านจนเกือบเสร็จ เหลือแค่ข้อที่ยังไม่เข้าใจ รอให้เจ้านายทักมาก่อนค่อยมาทำต่อก็แล้วกัน

 

ตอนนี้น้ำปั่นกำลังนอนกลิ้งแข่งกับหวานเย็น กลิ้งไปกลิ้งมาจนหัวกระแทกเข้ากับโซฟานั่นแหล่ะ ถึงหยุดได้ เจ็บชะมัดเลย แต่ทำตัวเองนี่นา อีกอย่างน้ำปั่นก็ไม่ใช่เด็กขี้แงเหมือนเมื่อก่อนอีกแล้ว

 

“โหย เลิกเล่นดีกว่านะหวานเย็น น้ำปั่นเจ็บหัวมากเลยอ่ะ นี่หิวหรือยัง เราเข้าไปดูกันดีกว่าว่าคุณป๊าสุดหล่อทำมื้อเย็นไปถึงไหนแล้ว” ตอนแรกตั้งใจว่าจะเข้าไปช่วยเตรียมของ แต่คิดไปคิดมาคงจะทำให้ยุ่งมากกว่า เลยตั้งใจทำการบ้านและรอทำหน้าที่ผู้ชิมที่ดี

 

“กลิ่นหอมฟุ้งลอยมาแต่ไกลเลยหวานเย็น น้ำลายจะไหลเลยอ่ะ” หวานเย็นเห่าส่งเสียงจนฮ่องเต้หันมามอง ภาพตรงหน้าเรียกรอยยิ้มได้อีกแล้วล่ะ ก็ฮ่องเต้ในชุดเสื้อเชิ๊ตสีขาวสวมผ้ากันเปื้อนสีชมพูทับ ลายกระต่ายสุดน่ารักด้วยนะ น้ำปั่นเป็นคนเลือกเองกับมือเลยด้วย

 

“อีกแป๊บนึงนะน้ำปั่น ไม่ชอบกินผักแบบกรอบๆ ก็ต้องรออีกนิดนึงละนะ” ฮ่องเต้นี่ควรค่าแก่การเป็นพ่อบ้านมากจริงๆ น้ำปั่นเองก็เป็นผู้ชายเหมือนกัน ยังทำอาหารไม่ค่อยจะเป็นเลย แต่ฮ่องเต้กลับทำอาหารอร่อยมากๆ

 

“หิวจังเลย กลิ่นหอมยั่วน้ำลายที่สุดอ่ะฮ่องเต้” น้ำปั่นปล่อยหวานเย็นลงบนพื้น เดินไปล้างไม้ล้างมือให้สะอาด เดินกลับมายืนที่ด้านหลังของฮ่องเต้ สวมกอดสอดมือไปแปะที่หน้าท้องแกร่ง แปะๆ มือที่เปียกชุ่มไปมา ฮ่องเต้หันมายิ้มให้พลางทำหน้าที่ของตัวเองไปด้วย

 

“โอเค ได้แล้ว น้ำปั่นไปนั่งรอได้เลย เดี๋ยวพ่อครัวสุดหล่อจะเสิร์ฟให้ถึงที่เลยครับ” น้ำปั่นเป็นเด็กดีที่ว่าง่ายมากเลยนะ พอได้ยินแบบนั้นก็รีบไปเตรียมน้ำเย็นไว้รอทันที ฮ่องเต้ถือชามราดหน้าที่สุดแสนจะน่ากินมาวาง พ่อครัวประจำตัวของน้ำปั่นก็นั่งลงฝั่งตรงข้าม พร้อมกับเติมเครื่องปรุงให้เสร็จสรรพ

 

“เรียบร้อยพร้อมทานแล้วครับไอ้กุ้งแห้ง...”

 

“เดี๋ยวไอ้ผอม เดี๋ยวไอ้กุ้งแห้ง ว่าเขาแบบนี้ แต่ก็นอนกอดกันทุกคืนเลยไม่ใช่   รึไง ใครที่ไหนกันนะที่บอกว่ากอดน้ำปั่นแล้วอุ่นที่สุดในโลก...” งอนได้มั้ย แต่ไม่เอาดีกว่า ตอนนี้หิวมากกว่าอ่ะ อยากจะทานให้เสร็จ จะได้ไปนั่งคุยกับฮ่องเต้ที่หน้าบ้าน อยากจะรู้เหมือนกันว่าเรื่องอะไร ใช่ที่น้ำปั่นคิดเอาไว้หรือเปล่า

 

“ก็อุ่นดีนะ แต่ไม่เต็มไม้เต็มมือเท่าไหร่ แต่ไม่เป็นไร ยังไงก็อยากนอนกอดคนนี้คนเดียวอยู่ดี” น้ำปั่นรู้ตัวดีเลยล่ะ ว่าแพ้ฮ่องเต้ทุกเรื่อง ไม่เคยมีสักเรื่องที่จะชนะได้ แต่น้ำปั่นเต็มใจแพ้นะ เพราะว่ารักฮ่องเต้มากกว่าอะไรในโลกใบนี้

 

อาหารเย็นของวันนี้จบลงด้วยเวลาเพียงไม่นาน เพราะเราไม่ได้คุยอะไรกัน เหมือนต่างคนต่างหิวเลยต่างคนต่างกินกันไป อีกอย่างเรามีนัดคุยกันหลังมื้อเย็นแล้ว ไว้ถ้าอยากคุยอะไรก็ไปคุยตอนนั้นทีเดียว

 

ตอนนี้ทั้งน้ำปั่นและฮ่องเต้มานั่งห้อยเท้าลงแช่บ่อน้ำเล็กๆ

 

ให้ปลาตอดเล่น รู้สึกสบายเท้าดีจัง วันนี้ฮ่องเต้อนุญาตให้จิบไวน์ได้ด้วยนะ ใจดีผิดปกติแฮะ เห็นแบบนี้แต่ฮ่องเต้ก็แอบเจ้าระเบียบนะจะบอกให้ น้ำปั่นยังอายุน้อย ฮ่องเต้ไม่ให้ดื่มน้ำเมาทุกชนิด นอกเสียจากวันที่ฮ่องเต้ใจดี หรือมีเรื่องอะไรที่พิเศษ

 

“ลมเย็นดีเนอะ” ฮ่องเต้ยื่นขวดเบียร์มาชนกับแก้วไวน์ในมือของน้ำปั่น จริงๆ ก็ไม่ค่อยชอบดื่มสักเท่าไหร่ แต่ฮ่องเต้บอกให้หัดดื่มเอาไว้บ้าง เผื่อเวลาที่ต้องไปออกงานสังคมกับย่าน้อย จะได้ไม่ขายหน้า

 

“นั่นสิ วันนี้อากาศดีจัง ท้องฟ้าก็เริ่มมืดแล้วด้วย น่าเสียดายที่มองไม่เห็นดาวเลย อยากไปนอนดูดาวกับฮ่องเต้อีกจัง” จำได้ว่าเมื่อหลายปีก่อนฮ่องเต้เคยพาไปนอนดูดาวที่ไหนสักที่ สวยจนไม่อยากจะละสายตาไปทางไหนเลยจริงๆ นอนมองแค่ดาวสลับกับใบหน้าของฮ่องเต้อยู่อย่างนั้น ก็ทำให้น้ำปั่นมีความสุขมากแล้ว

 

“วันนี้ตอนที่เราแวะซื้อของที่ซุปเปอร์ ป๊าเจอแฟนเก่าด้วยนะ สวยเชียวล่ะ...” ฮ่องเต้แอบปรายตามามองท่าทีของน้ำปั่น อยากให้แสดงท่าทางหึงหวงรึไงถึงได้พูดแบบนี้ แต่เพราะว่าน้ำปั่นรู้เรื่องมาก่อนแล้วน่ะสิ เลยไม่รู้ว่าจะหวงไปทำไม ไม่ต้องมาทำหน้าตาแปลกใจเลย

 

“แล้วมาบอกน้ำปั่นทำไม ไม่เห็นอยากรู้เลย” แขนแกร่งโอบกอดไหล่และรั้งเข้าไปแนบชิด น้ำปั่นเอนหัวพิงลงบนไหล่กว้าง ไม่ขัดขืนให้เสียเวลาหรอก เอนซบลงไปอย่างว่าง่ายเลยล่ะ

 

“ที่บอกก็เพราะอยากให้รู้ไงว่าไม่ได้คิดจะปิดบังอะไร ป๊ารักน้ำปั่นอย่างบริสุทธิ์ใจนะเว้ย ใครจะสวยแค่ไหน จะเซ็กซี่ขยี้ใจแค่ไหน ไม่ได้ทำให้ป๊ารู้สึกหวั่นไหวเท่ากับไอ้แสบคนนี้อีกแล้ว” มันก็ต้องแบบนั้นอยู่แล้วสิฮ่องเต้ ขืนไปสนใจคนอื่นมากกว่า น้ำปั่นก็เสียใจแย่น่ะสิ

 

“รู้แล้วล่ะ ก็สวยอย่างที่ฮ่องเต้ว่าจริงๆ นั่นแหล่ะ แถมยังกอดแขนฮ่องเต้ซะแน่น เห็นแล้วอยากเดินเข้าไปดึงออกชะมัด แต่น้ำปั่นก็อดทนนะ ไม่ทำตัวงี่เง่าให้น่ารำคาญ ฮ่องเต้จะได้รักน้ำปั่นมากๆ” พอได้ยินแบบนั้น ฮ่องเต้ก็เอียงคอมองอย่างแปลกใจ คงไม่คิดว่าน้ำปั่นจะทนนิ่งได้สินะ ก็บอกแล้วว่าน้ำปั่นโตขึ้นอีกนิดแล้ว

 

“งั้นก็คงได้ยินในสิ่งที่ป๊าพูดไปหมดแล้วใช่มั้ย ก็ตามนั้นแหล่ะ ป๊ารู้สึกแบบนั้นจริงๆ ตอนนี้ไม่มีใครทำให้ผู้ชายอย่างไอ้เต้หวั่นไหวได้อีกแล้วว่ะ นอกจากไอ้กุ้งแห้งคนนี้คนเดียว” ฮ่องเต้ดึงน้ำปั่นขึ้นไปนั่งบนตัก กอดกันซะแน่น ทำยังกับว่ากลัวน้ำปั่นจะหนีไปงั้นแหล่ะ

 

“ก็ได้ยินหมดแล้ว เลยไม่โวยวาย ไม่งี่เง่า และคิดว่าถ้าฮ่องเต้อยากเล่าเมื่อไหร่ ก็คงจะเล่าให้ฟังเอง น้ำปั่นโตขึ้นอีกนิดแล้วนะ อดทนมากขึ้น ใจเย็นมากขึ้น ถึงจะแค่นิดเดียวแต่ก็ดีกว่าไม่พัฒนาเลยใช่มั้ยล่ะ” ฮ่องเต้ไม่ได้ตอบอะไร ทำเพียงแค่เคล้าคลอ    น้ำปั่นไม่ห่าง เนียนหอมแก้มทั้งซ้ายและขวาไปเรื่อย

 

“ครับๆ น่ารักที่สุด แต่จะว่าไป เชื่อมั้ยว่าจนถึงตอนนี้ป๊าก็ยังนึกไม่ออกเลยว่ะว่าเขาชื่ออะไร จำได้ว่าเคยคบกันตอนเรียนมหาลัย จำได้แค่นั้นแหล่ะ...” น่าสงสารผู้หญิงคนนั้นจัง ไม่ได้อยู่ในความทรงจำของฮ่องเต้เลยแม้แต่น้อย แต่ก็ดีแล้ว ก็ฮ่องเต้เป็นของน้ำปั่นนี่นา มีน้ำปั่นอยู่ในความรู้สึกนึกคิดแค่คนเดียวก็พอแล้ว

 

“ไม่เห็นต้องไปนึกให้เสียเวลาเลย เอาเวลามาคิดดีกว่าว่าพรุ่งนี้จะทำอะไรให้ย่าน้อยทานดี น้ำปั่นอยากดูแลย่าน้อยบ้าง ตอบแทนที่ย่าน้อยรักและเอ็นดูน้ำปั่นมาตลอด...”

 

“แค่น้ำปั่นเป็นเด็กดี ป๊าเชื่อว่าแค่นั้นก็ทำให้ย่าน้อยดีใจมากแล้วล่ะ” ฮ่องเต้เกยคางลงบนไหล่ คลายอ้อมกอดเล็กน้อย ได้ยินเสียงถอนหายใจเบาๆ ด้วยล่ะ

 

“น้ำปั่น เดือนหน้าป๊าต้องไปดูงานที่แม่ฮ่องสอน...”

 

“น้ำปั่นไปด้วย” น้ำปั่นอยากไปเที่ยวต่างจังหวัดกับฮ่องเต้มากๆ เลย ที่แม่ฮ่องสอนต้องมีที่ดูดาวสวยๆ ให้นอนดูด้วยกันแน่ๆ

 

“นี่แหล่ะที่เราต้องคุยกัน เพราะว่าครั้งนี้ป๊าคงพาน้ำปั่นไปด้วยไม่ได้” รู้มั้ย พอได้ยินแบบนี้ หัวใจน้ำปั่นสลดวูบเลยล่ะ ความคิดแรกที่โผล่เข้ามาเล่นงานก็คือ ฮ่องเต้ไม่อยากอยู่กับน้ำปั่นหรอ ถึงไม่ยอมพาไปด้วย

 

“ฟังป๊านะ อย่าเพิ่งงอแง ป๊ามีเหตุผลที่พาน้ำปั่นไปด้วยไม่ได้...” สีหน้าของฮ่องเต้ดูจริงจังกว่าเมื่อครู่มากๆ น้ำปั่นก็อยากจะเข้าใจนะ แต่น้ำปั่นอยากไปด้วยนี่นา

 

“ครั้งนี้มันมีแต่ผู้ชายไปด้วยกันทั้งนั้น ป๊าหวงน้ำปั่น ไม่อยากพาไปให้ใครมามองหรือมายุ่งวุ่นวาย ต้องเข้าไปในที่กันดาร อาจจะลำบากลำบน อาจจะต้องอาบน้ำกลางแจ้ง กินนอนกันบนดินบนทราย ป๊าจะพาน้ำปั่นไปด้วยกันได้ยังไง” พอมาฟังแบบนี้แล้วก็พอจะเข้าใจเหตุผลของฮ่องเต้อยู่หรอก แต่ดูท่าจะไปหลายวัน แล้วน้ำปั่นจะถูกความคิดถึงเล่นงานจนตายเลยมั้ยนะ

 

“เข้าใจป๊านะครับ อย่าทำหน้าเหมือนคนจะร้องไห้แบบนี้สิ ป๊าไม่ชอบเลย ถ้าไม่ใช่คำสั่งของย่าน้อย ป๊าก็คงไม่ไป คิดว่าป๊าอยากอยู่ห่างจากน้ำปั่นหรอวะ แต่ถ้าพาไปด้วยแบบนั้น สู้ป๊าทนความคิดถึงแล้วให้น้ำปั่นอยู่กับย่าน้อยไม่ดีกว่าหรอ ป๊ายังรู้สึกสบายใจมากกว่า” ยิ่งฟังก็ยิ่งรับรู้ได้ถึงความรักที่ฮ่องเต้มีต่อน้ำปั่น ตอนแรกว่าจะงี่เง่าขอไปด้วย แต่ตอนนี้เปลี่ยนใจแล้วดีกว่า งี่เง่าเอาแต่ใจมากๆ มันก็ไม่ได้ทำให้น่ารักนักหรอก

 

“อื้อ น้ำปั่นเข้าใจ อยู่กับย่าน้อยก็ได้ จะอดทนรอให้ฮ่องเต้กลับมานอนกอด จะไปกี่วันหรอ” ถึงจะเข้าใจ แต่อดที่จะเศร้าไม่ได้นี่นา น้ำปั่นรักของน้ำปั่นนะ ไม่อยากห่างกันมันผิดตรงไหนล่ะ

 

“ทำเสียงเศร้าแบบนี้ป๊าใจไม่ดีเลยว่ะ เดี๋ยวไปคุยกับย่าน้อยแล้วกันว่าส่งคนอื่นไปแทนได้มั้ย ไม่อยากไปแล้ว” ไม่รู้ว่าฮ่องเต้พูดเพื่อเอาใจน้ำปั่นหรือเปล่า แต่ถ้าเป็นแบบนั้นคงไม่ดีแน่ ไม่อยากให้ย่าน้อยมองว่าน้ำปั่นไม่น่ารัก งี่เง่า เอาแต่ใจกับฮ่องเต้แบบนั้น

 

“ไปเถอะ น้ำปั่นอยู่ได้ แค่ไม่กี่วันเองไม่ใช่หรอ ก็บอกแล้วไงว่าน้ำปั่นน่ะโตขึ้นมานิดนึงแล้ว เรียนรู้ที่จะอดทนรอเฉยๆ เป็นแล้ว ฮ่องเต้ไปทำงานนี่นา อีกอย่างฮ่องเต้ก็ทำให้รู้แล้วว่ารักน้ำปั่นมากแค่ไหน น้ำปั่นเชื่อใจฮ่องเต้นะ” รอยยิ้มกว้างอย่างดีใจแบบเต็มที่ของฮ่องเต้ ทำให้น้ำปั่นยิ้มตามไปด้วย น้ำปั่นจะทำเพื่อฮ่องเต้ จะโตขึ้นกว่านี้ จะเป็นเด็กดีและมีเหตุผล จะทำให้ฮ่องเต้รักน้ำปั่นมากกว่านี้อีกเยอะๆ เลยด้วย

 

“น่ารักจัง ที่รักของป๊าโคตรน่ารัก ไม่รู้ว่าจะน่ารักไปเพื่อใคร น่ารักที่สุดอ่ะ ป๊าโคตรรักน้ำปั่นเลย” น่ารัก น่ารัก น่ารัก ถูกชมรัวๆ แบบนี้น้ำปั่นก็เขินแย่สิ

 

“น้ำปั่นจะโตเพื่อฮ่องเต้นะ จะเป็นคนรักที่ดี น่ารัก และไม่งี่เง่าจนเกินไป ฮ่องเต้จะได้รักน้ำปั่นไปนานๆ” ปากที่ประทับมอบจุมพิตมาให้นั้น สร้างความรู้สึกล่องลอยให้กับน้ำปั่นอีกแล้วล่ะ ร่างของน้ำปั่นถูกดันให้ล้มลงนอนกับพื้น ท่อนแขนแกร่งยังคงโอบกอดน้ำปั่นเอาไว้ รอยจูบซ้ำแล้วซ้ำเล่าประทับลงมาที่เดิมอย่างย้ำความรู้สึก

 

“สำหรับป๊า ไม่ว่าน้ำปั่นจะเป็นยังไง ป๊าก็รักที่สุดอยู่แล้ว แต่รู้มั้ย ป๊าโคตรดีใจที่เห็นเด็กตัวน้อยในวันนั้น โตขึ้นมามาก ป๊าดีใจว่ะ มันบอกไม่ถูกเหมือนกันว่าความรู้สึกในตอนนี้คืออะไร แม่งตีกันมั่วไปหมด แต่รู้ไว้เลยนะว่าป๊าโคตรมีความสุข” อื้อ น้ำปั่นเชื่อนะ เพราะว่าตอนนี้ตัวน้ำปั่นเองก็มีความสุขมากที่สุดเหมือนกัน ขอแค่ได้อยู่กับฮ่องเต้ ก็สุขจนไม่รู้จะบรรยายออกมายังไงแล้วล่ะ

 

สายลมที่พัดโชยเอื่อย ไม่ได้ทำให้รู้สึกสบายเท่ากับการได้อยู่ในอ้อมกอดของฮ่องเต้ ไม่ได้ทำให้รู้สึกมีความสุขเท่ากับจูบที่ฮ่องเต้บรรจงมอบให้อย่างอ่อนหวาน เนิ่นนานที่ริมฝีปากของเราประทับกัน ความรู้สึกมากมายถ่ายทอดส่งผ่านจูบที่แสนละมุนละไมไปถึงกัน

 

ไม่มีคำพูดใดๆ จากเราทั้งคู่ มีเพียงแค่การตระกองกอด ฮ่องเต้ช้อนร่างของน้ำปั่นลอยขึ้นจากพื้น เรียวแขนทั้งสองข้างโอบกอดรอบคอฮ่องเต้เอาไว้ สีหน้าที่เต็มเปี่ยมไปด้วยความสุขของฮ่องเต้ ทำให้น้ำปั่นมีความสุขตามไปด้วย

 

แผ่นหลังสัมผัสได้ถึงความอ่อนนุ่มของโซฟา ฮ่องเต้เดินไปดับไฟในบ้านทั้งหลังให้มืดสนิท มีเพียงแค่แสงจากภายนอกที่ลอดเข้ามาทางหน้าต่าง ผ้าม่านถูกสายลมพัดปลิวไสวอย่างสวยงาม

 

เมื่อละสายตาจากสิ่งรอบข้างกลับมามองตรงหน้า ก็พบว่าฮ่องเต้กำลังคุกเข่าอยู่ที่พื้น ตรงหน้าโซฟาที่น้ำปั่นถูกวางร่างให้นอนเหยียด มือแกร่งประทับลงมาที่แก้มอย่างแผ่วเบา รอยยิ้มที่ส่งตรงมาทำให้หัวใจของน้ำปั่นสั่นไหวได้เสมอ

 

“ป๊ารักน้ำปั่น... มันมากจนไม่รู้ว่ามากเกินไปหรือเปล่า” ฮ่องเต้ก้มหน้าลงมาใช้หน้าผากแตะกับหน้าผากของน้ำปั่น  สายตาของเราประสานกัน น้ำปั่นรู้สึกได้ถึงอารมณ์ปรารถนาที่ซ่อนอยู่ในสายตาของฮ่องเต้

 

“ไม่เป็นไร น้ำปั่นชอบที่จะได้รับความรักจากฮ่องเต้นี่นา จะรักมากกว่านี้ก็ได้ ไม่เป็นไรนะ...” จมูกโด่งจรดลงมาที่แก้ม สูดดมกลิ่นหอมอ่อนๆ ที่ฮ่องเต้เคยชมและออกปากว่าชอบเป็นที่สุด ไม่รู้หรอกว่าครั้งนี้จะไปถึงขั้นไหน แต่น้ำปั่นก็พร้อมที่จะทำทุกอย่าง ไม่ว่าอะไรคือสิ่งที่ฮ่องเต้ต้องการก็ตามที

 

“ไหวหรอ ความรักของป๊ามันอาจจะมากเกินกว่าที่น้ำปั่นจะรับไหวก็ได้นะ...”

 

“ไหวสิ ฮ่องเต้ก็น่าจะรู้ น้ำปั่นเกิดมาเพื่อรัก และเพื่อรับความรักจากฮ่องเต้ ยิ่งมากเท่าไหร่ก็ยิ่งดี มันทำให้น้ำปั่นมีความสุขมากกว่าสิ่งไหนๆ” ฮ่องเต้เงยหน้าขึ้นมาจากซอกคอ ส่งยิ้มมาให้อีกครั้ง มือข้างหนึ่งของฮ่องเต้ค่อยๆ ปลดกระดุมเสื้อให้น้ำปั่นทีละเม็ด ปากหยุ่นๆ ประกบลงมาอีกครั้ง แต่ทว่าครั้งนี้กลับดูดดื่มและร้อนแรงมากขึ้น

 

…..CUT…..

 

…..CUT…..

 

ไม่มีบทสนทนาใดๆ มีเพียงเสียงของลมหายใจที่หอบเหนื่อยจากเราทั้งคู่     น้ำปั่นถูกนอนทับด้วยร่างที่หนักแสนหนักของฮ่องเต้ แต่น้ำปั่นกลับรู้สึกดี มีความสุข และโอบกอดฮ่องเต้เอาไว้แน่น ไม่อยากห่างจากสุดที่รักเลย

 

“รักฮ่องเต้นะ” บอกรักด้วยเสียงที่เบาหวิว สติมันพร่าเลือนและเริ่มล่องลอย เปลือกตามันดูหนักจนไม่อยากจะทานเอาไว้ น้ำปั่นค่อยๆ หลับตาลงช้าๆ ได้ยินเสียงของฮ่องเต้แบบเบาๆ แต่ชัดเจน

 

“รักจนไม่รู้ว่าจะหยุดรักได้ยังไงแล้วครับ...”

 

………..100%...........

 

#เต้ปั่น #ยุ่งนัก

ฉากตัดหาได้จากที่เดิมค่า

หนังสือปิดจองวันที่ 15 กันยายนนะคะ จะลงรายชื่อให้ตรวจสอบในเพจนิยายเน้อ ใครที่โอนเงินแล้วยังไม่แจ้งรบกวนแจ้งไม่เกินวันที่ 16 กันยานะคะ

จะจบแล้ว เดี๋ยวจะทยอยลงให้เรื่อยๆ จนจบจ้า จะได้ไปแต่งเรื่องอื่นต่อสักที อู้มานานแล้ว T^T

เจอกันค่ะ

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 7 ครั้ง

15,978 ความคิดเห็น

  1. #15232 Taeisme (@tsaijam) (จากตอนที่ 127)
    วันที่ 28 กันยายน 2557 / 18:03
    งื้อออออ ฮ่องเต้ชอบแกล้งให้น้ำปั่นเขินอะ
    #15232
    0
  2. #15231 Taeisme (@tsaijam) (จากตอนที่ 127)
    วันที่ 28 กันยายน 2557 / 17:49
    กรี้ดดดดดด ฮ่องเต้น้ำปั่น
    #15231
    0
  3. #15230 Taeisme (@tsaijam) (จากตอนที่ 127)
    วันที่ 28 กันยายน 2557 / 17:38
    อ้ากกกก น้ำปั่นพร้อมจะรับความรักอันมากล้นของฮ่องเต้แล้วหรือยัง
    #15230
    0
  4. #15165 KiHaE*129 (@princezzaofz) (จากตอนที่ 127)
    วันที่ 23 กันยายน 2557 / 22:15
    ฮอลลลลลลลลลลลลลลลลลลลลล
    เขินอ่ะ
    น่ารักไปไหนนนนน
    อบอุ่นละมุนละไม
    #15165
    0
  5. #15062 mon9228 (@mon9228) (จากตอนที่ 127)
    วันที่ 19 กันยายน 2557 / 01:49
    อรั๊ยยย >////<
    เกือบกลายเป็นฮองเฮาตัวน้อยไปจริงๆซะแล้วว
    ว่าแต่..ตกลงฮ่องเต้ไปกี่วันหว่า ไม่เห็นตอบ อิอิ

    แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 19 กันยายน 2557 / 02:20
    #15062
    0
  6. #15049 kim (จากตอนที่ 127)
    วันที่ 16 กันยายน 2557 / 16:54
    ฮอลลลลลลลล



    กินเด็ก !!!! ><

    #15049
    0
  7. #15043 eeDneaS (@taew1209) (จากตอนที่ 127)
    วันที่ 15 กันยายน 2557 / 21:05
    น้ำปั่นน่ารัก และเป็นเด็กดีไม่งอแงที่เต้จำเป็นต้องไปทำงานไกลๆด้วย แบบนี้ก็ยิ่งรักยิ่งหลงไปอีก >////<
    #15043
    0
  8. #15040 Little Stream (@haruka15) (จากตอนที่ 127)
    วันที่ 15 กันยายน 2557 / 18:46
    โอ๊ยยยยยยย เขาพัฒนากันไปอีกขั้นแย้วววว
    #15040
    0
  9. #15038 Baimon Chulalak (@slingsicc5) (จากตอนที่ 127)
    วันที่ 15 กันยายน 2557 / 17:21
    -////- คิดว่าฮ่องเต้จะด้วยล่ะ สุภาพบุรุษจังงงง กรี๊ดๆๆๆ ชอบๆๆๆ
    #15038
    0
  10. #15035 patty (จากตอนที่ 127)
    วันที่ 15 กันยายน 2557 / 10:32
    พัฒนาไปอีกขั้น น่ารักเนอะ
    #15035
    0
  11. #15029 Mysterious (@World27) (จากตอนที่ 127)
    วันที่ 15 กันยายน 2557 / 05:26
    ขุนพระ!!! ขยับมาอีกขั้นละนะ อีกนิดเดียวเอง ว๊า~เสียดายจัง แต่เอ๊ะ...น้ำปั่นสลบไปแล้ว แล้วการบ้านที่เหลือล่ะลูก
    #15029
    0
  12. #15026 PPPPPPP (จากตอนที่ 127)
    วันที่ 15 กันยายน 2557 / 02:49
    ขยับกันไปอีกขั้นแล้วสินะ
    #15026
    0
  13. #15024 produck (จากตอนที่ 127)
    วันที่ 15 กันยายน 2557 / 02:00
    อีกนิดเดียวๆๆๆ เมื่อไรน้ำปั่นจะโตน๊าาาา



    ^///^

    #15024
    0
  14. #15019 KiHaE*129 (@princezzaofz) (จากตอนที่ 127)
    วันที่ 10 กันยายน 2557 / 20:20
    จ้า

    น่ารักมาเลยล่ะน้ำปั่น

    ของสิงฮ่องเต้แปป
    #15019
    0
  15. #15018 eeDneaS (@taew1209) (จากตอนที่ 127)
    วันที่ 9 กันยายน 2557 / 20:16
    น้ำปั่นน่ารักจริงๆ และน้ำปั่นโชคดีมากๆที่ได้มาเจอเต้ ได้เจอครอบครัวที่อบอุ่น รักและเอ็นดูน้ำปั่นมากขนาดนี้ ดีแล้วที่เต้พาน้ำปั่นกลับมาอยู่ด้วย เต้เลยมีคนน่ารักๆมาคอยออดอ้อน มาคอยเอาใจใส่ มาคอยทำตัวน่ารักใกล้ๆแบบนี้ ^^ รักน้ำปั่น หลงน้ำปั่น >////<
    #15018
    0
  16. #15017 Little Stream (@haruka15) (จากตอนที่ 127)
    วันที่ 9 กันยายน 2557 / 18:38
    เดี๋ยวจูบเดี๋ยวหอมมมนะฮ่องเต้ ทำไงได้น้ำปั่นน่ารักซะขนาดนี้
    ต่างคนต่างหวงกัน อิๆๆ 
    #15017
    0
  17. วันที่ 9 กันยายน 2557 / 15:41
    น้ำปั่นนี่แอบร้ายเล็กๆเหมือนกันนะนี่ แต่เพราะความน่ารักอภัยให้ได้ แอบหวงฮ่องเต้ เต้ก็หวงน้ำปั่น
    #15015
    0
  18. #15012 Pat_SuJu13 (@kimjisun) (จากตอนที่ 127)
    วันที่ 9 กันยายน 2557 / 10:56
    ฮ่องเต้เด๋ยวนี้นิ่งเป็นหอมพูดเป็นจูบน้ำปั่นตลอดเลยนะ
    #15012
    0
  19. #15009 kim (จากตอนที่ 127)
    วันที่ 9 กันยายน 2557 / 07:08
    ฮ่องเต้น่ารักเนอะ



    น้ำปั่นก็น่ารัก ร้ายกาจ 5555555

    เจ้านายต้องทะเลาะกับอาต้อมแน่ ๆ เลย

    55555555
    #15009
    0
  20. #15008 jjburin (@jpaleerat) (จากตอนที่ 127)
    วันที่ 9 กันยายน 2557 / 07:03
    น่ารักที่สุด อยากให้มีตอนเต้-ปั่น เยอะๆ ชอบอ่ะ อิอิ
    #15008
    0
  21. #15006 Som O Usanee (@pomelo8063) (จากตอนที่ 127)
    วันที่ 9 กันยายน 2557 / 05:07
    คู่นี้น่ารักหวานแหววตลอด โอ๊ย อิจฉาค่ะ คึคึ
    #15006
    0
  22. #15003 Mysterious (@World27) (จากตอนที่ 127)
    วันที่ 9 กันยายน 2557 / 02:45
    น้ำปั่นลูก เรื่องที่ฮ่องเต้จะบอกไม่น่าใช่เรื่องตอนเย็นนะ ฮ่องเต้มัวแต่ฉวยโอกาส สวีทกับน้ำปั่นจนลืมเรื่องสำคัญไปนะ แกจะไปเชียงราย4วันไงเต้ บอกน้ำปั่นได้แล้ว~ ไม่รีบบอกมีบ้านแตกแน่คู๊ณ
    #15003
    0
  23. #15002 mon9228 (@mon9228) (จากตอนที่ 127)
    วันที่ 9 กันยายน 2557 / 01:34
    แหม...หวานซะ >
    #15002
    0
  24. #15001 .Mune Zzji (@izardza) (จากตอนที่ 127)
    วันที่ 8 กันยายน 2557 / 23:32
    -///////////-
    #15001
    0
  25. #15000 หม่อน (จากตอนที่ 127)
    วันที่ 8 กันยายน 2557 / 23:16
    >\< ชอบๆๆๆๆ คิดถึงน้ำปั่นมากกก
    #15000
    0