CLOSER (HUNHAN)

ตอนที่ 18 : 15 ; NOTHING LASTS FOREVER

  • เนื้อหานิยายตอนนี้ถูกซ่อน
  • View : 6,742
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 28 ครั้ง
    8 ก.ย. 56

ไม่สามารถเข้าถึงเนื้อหานิยายได้ เนื่องจากเจ้าของเรื่องปิดการเข้าถึง
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 28 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

2,719 ความคิดเห็น

  1. #2707 123-4-5-6 (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 13 มิถุนายน 2560 / 21:19
    โอ้ยยย ตาบวม55
    #2,707
    0
  2. #2705 snowintherainyday (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2560 / 23:13
    แง่ะ เอาจริงๆ เจอฟิคเรื่องนี้หลายรอบแล้ว แต่ก็ไมไ่ด้กดเข้ามาอ่านซักที
    เหมือนยังไม่ถึงเวลา แต่พอได้อ่านไปแล้ว
    ก็อ่านเรื่อยๆ ปวดตาก็พัก5555555
    เพราะว่าอยากซึมซับให้ได้เยอะๆ เวลาปวดตาก็เลยหยุด จะได้กลับมาอ่านได้เยอะๆ
    พออ่านเรื่องนี้แล้วรู้สึกเหมือนชีวิตฮุนฮานที่ห่างไกลกันจริงๆ 
    ไมเ่้ขาใจเหมือนกัน ว่ามันอารมณ์ไหน มันก็มีหลากหลายอารมณ์ปะปนกันไป
    แต่แบบ พออ่านแล้วมันให้ความรู้สึกที่แบบ ยังไงอะ มันเหมือนจริงมากๆ
    เหมือนเราเข้าไปอยู่ในนั้น รับรู้เรื่องราวของทั้งสองคน 
    แล้วเราก็่มีอารมณ์ร่วมไปด้วย แบบล้นมาก เราชอบมาก
    ฟิคเรื่องนี้เป็นหนึ่งในเรื่องที่เราชอบมากๆ 
    ขอบคุณไรท์มากๆนะคะที่แต่งมาให้อ่าน :)
    #2,705
    0
  3. #2688 soseelll (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 4 เมษายน 2560 / 23:56
    เราพึ่งมาอ่าน เป็นฟิคอีกเรื่องที่เราต้องร้องไห้สุดๆจริงๆเราไม่เข้าใจเลยทั้งตัวเซฮุนและลู่ฮาน เราไม่เคยเข้าใจเลยมันเศร้าเกินไป เศร้าไปจริงๆ แต่เรารับรู้ถึงความรู้สึกของฮุนฮาน เป็นฟิคที่ดีมากๆเรื่องหนึ่งมันดีมากๆเลย ขอบคุณที่เขียนมาให้อ่านกันนะคะ
    #2,688
    0
  4. #2687 Cotties (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 5 มีนาคม 2560 / 23:52
    อ่านตอนแรก ยอมรับว่างงกับการเดินเรื่องของแต่ละตอน
    แต่ชอบเนื้อหาในทุกตอน
    แต่พออ่านจนจบ เรารู้สึกกระจ่าง
    เป็นฟิคเรื่องแรกที่เรารู้สึกว่า นี่แหละเซฮุน นี่แหละลู่ฮาน
    เหมือนคุณเขียนขึ้นมาจากชีวิตจริงของพวกเขา

    ชอบนะ เป็นฟิคที่ดีมากเรื่องหนึ่งเลย
    ขอบคุณมากค่ะที่สร้างมันขึ้นมา
    #2,687
    0
  5. #2685 19901994 (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 25 กันยายน 2559 / 09:51
    เสียน้ำตาเยอะมากฉากแต่งงาน. ตอนจบนี่แบบร้องให้จนตาแดงเลยลงไปล้างหน้าข้างล่างละพี่ชายนั่งดูทีวีอยู่ถาม'อินมากหรอ-อ่ะ ร้องซะกูคิดว่า-บ้า เพลาๆบ้างนะ-ฮุนฮานของ-เนี่ย' 55555555555555. ไม่ขอบรรยายอะไรมากค่ะ แต่เรื่องนี้มันดีต่อใจอ่านละคิดถึงฮุนฮานเนี่ย ฮือออ
    #2,685
    0
  6. #2684 Jessie Li (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 25 กันยายน 2559 / 03:11
    โอยยยยย แทบตายแน่ะกว่าจะอ่านจบ
    ไม่เคยอ่านเรื่องไหนแล้วรู้สึกอัดอั้นเหมือนโดนบีบหัวใจอย่างงี้ เป็นเรื่องที่อ่านแล้วกลัวตอนต่อไปมาก เพราะเนื้อเรื่องมันพลิกตลอด พอจะสุขก็หวั่นๆว่าตอนต่อไปต้องโศกแน่ วนลูปอยู่อย่างงี้ทั้งเรื่อง
    ลุ้นจนบรรทัดสุดท้ายอ่ะว่าลู่ต้องกลับมาสิ แล้วสุดท้ายก็อ๊ากกกกกกกกกกกก
    #2,684
    0
  7. #2660 wrfnz (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 28 กุมภาพันธ์ 2559 / 23:11
    คุณหลอกดาวววว คิดว่าจะดีขึ้นจะแฮปปี้ จะดีแล้วละ ก็จนตอนที่เซฮุนทิ้งลู่ หลงระเริงนั่นละ คือเราร้องไห้ออกมาเลย สมน้ำหน้าเซฮุนคือแบบฮุนเรียกร้อกคำว่ารักจากลู่แต่ไม่ทันไรก็ลืมกันไปหลงแสงสีนั่นซะแล้ว กลับมาเจอเค้าแต่งงานเป็นไงละ เราคิดว่าชีวิตคนเรามันไม่ได้ยืนยาวแล้วก็ไม่แน่นอนหรอกนะจะเกิดอะไรขึ้นบ้างก็ไม่รู้ โชคดีแค่ไหนแล้วที่เค้ากลับมา ฮือออ มันดีกับใจนะเรื่องนี้ แฟบนานมากแต่ทำใจอ่านไม่ได้สักที ไรท์มักจะมีเรื่องให้เซอไพร้เสมอ ขอบคุณน้า
    #2,660
    0
  8. #2644 xxmaarnficxx (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 12 กุมภาพันธ์ 2559 / 00:17
    เราลุ้นสุดชีวิตอะ ลุ้นยันบรรทัดสุดท้ายว่าลู่หานต้องกลับมา เเล้วก็ ...โฮกกกกกกกกกกกกกกก สำหรับความสัมพันธ์ที่ไม่มีชื่อเรียกเเละระยะห่างของเวลาของสองคนนี้ทำให้เราคิดว่าจบแบบนี้ก็ดีเเล้ว ก่อนอื่นขอโทษด้วยนะคะที่เม้นให้รวดเดียว ตอนแรกก็อ่านเรื่อยๆแหละจนมาเสียน้ำตาให้ช่วงใกล้จบ เราเฟบเรื่องนี้มาซักพักใหญ่ละ เพิ่งได้มาอ่านเมื่อวาน เราแทบไม่ได้คิดว่ากำลังอ่านฟิคเลยอะ รู้สึกเหมือนตัวเองกำลังอ่านหนังสือซักเล่มอยู่ มันล้ำลึกเเละซับซ้อนดีนะคะ
    #2,644
    0
  9. #2635 A.cha500 (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 17 ตุลาคม 2558 / 19:51
    ขอบตาแบบร้อนผ่าว... มันจบแบบเจ็บๆจริงๆ มันบรรยายความรู้สึกไม่ถูกอ่ะ มันแบบ มันแบบ ... บอกอะไรไมาถูกจริงๆ เศร้าจนบรรทัดสุดท้าย TwwwwwwT
    #2,635
    0
  10. #2631 BAIYOR (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 31 พฤษภาคม 2558 / 13:09
    เราเพิ่งเข้ามาอ่านฟิคเรื่องนี้ ชอบมากเป็นความรู้สึกที่บรรยายออกมาไม่ได้จริงๆ มันหน่วงๆอยู่ข้างใน ไม่ได้ร้องไห้หนักฟูมฟาย แต่มันเป็นน้ำตาที่เอ่อล้นอยู่ที่ขอบตา เป็นความรู้สึกข้างใน เราชอบทุกการบรรยาย มันทำให้เราอินกับทั้งความรู้สึกของเซฮุนและความรู้สึกของลู่ฮาน ชอบฟิคเรื่องนี้มากจริงๆ
    #2,631
    0
  11. #2630 llCAVA?? (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 30 พฤษภาคม 2558 / 11:50
    ครั้งหนึ่งเราเคยอ่านฟิคเรื่องนี้นอนเกือบตีสาม ตอนเช้าก็รีบขึ้นมาอ่านต่อ ไม่ยอมกินข้าวเช้าทนหิวเพื่อไม่ต้องการขาดตอน เป็นฟิคที่ทำเราร้องไห้สะอื้นเป็นคนบ้า หมดทิชชู่ไปพอสมควร เราลุ้น มันทั้งบีบ ทั้งหน่วงเต็มไปหมด เรายังจำภาพตัวเองนั่งร้องไห้หน้าคอมสมัยมัธยมได้ดี ตอนนั้นเราอ่านแล้วเรารู้สึกแปลกๆกับตอนจบที่ยังไม่สุด ให้มาคิดต่อเอาเอง สำหรับเด็กมัธยมตอนนั้นมันค่อนข้างผิดหวังที่เคยชินกับการอ่านฟิคที่จบโดยเฉลยอย่างแฮปปี้ เราเลยลืมเรื่องนี้ไป กระทั่งตอนนี้เราเรียนมหาลัยแล้ว วันหนึสงที่เราเกิดนึกถึงฟิคเรื่องนี้ขึ้นมา ความบีบอารมณ์นั้นเรายังจำมันได้ดี แค่ทว่าเราลืมชื่อเรื่อง เราใช้เวลานานมากในการตามหาฟิคเรื่องนี้ กระทั่งในที่สุดเราก็ได้เจอมัน รู้มั้ยว่าเราดีใจมาก! เราคิดว่าไรเตอร์จะลบเรื่องนี้ไปแล้วด้วยซ้ำ เรากลับมาซึมซับตัวอักษรเหล่านี้อีกครั้ง และเราก็ยังประทับใจมันกว่าเดิมซะอีก ให้ตายเถอะ เราไม่เคยเม้นให้ยาวอะไรขนาดนี้มาก่อนเลยนะคะ แต่ฟิคคุณดีมากจนเราอยากพิมบอก แล้วพิมในโทรศัพท์มันไม่ถนัดเอาซะเลยค่ะ แต่เราตั้งใจพิมให้มากนะคะ ขอบคุณสำหรับฟิคดีๆแบบนี้ จะติดตามผลงานคุณไปทุกเรื่องนะคะ
    #2,630
    0
  12. #2629 Yulyul_Hunhun (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 22 พฤษภาคม 2558 / 20:00
    บอกเลยตั้งแต่อ่านฟิคมานะเรื่องนี้ดราม่าตั้งแต่ต้นจนจบเลยอ่ะ คือมันอธิบายกับเรื่องนี้ไม่ค่อยถูกอ่ะจะรักกันก็ไม่รักต่างคนต่างแยกย้ายกันไปนู่นไปนี่ไม่มาอยู่และใช้ชีวิตด้วยกันแบบถาวรซักที เฮ้อออออ..แต่ยังไงก็สนุกดีนะค่ะไรต์ จบแล้วใช่ไหมอ่ะ??? 5555
    #2,629
    0
  13. #2613 -Masterpiece- (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2558 / 02:04
    โอ้วมายกอดดดดดดดดด มันดราม่าจนถึงวินาทีสุดท้ายจิงๆ555555 เหมือนไรท์กระชากหัวใจเราออกไปตั้งแต่เริ่มเรื่อง กุมมันเอาไว้ ค่อยๆบีบ แล้วคลายบางช่วง ไอเราก็คิดว่า โอเคสุขละล่ะ แฮปปี้ละล่ะ แต่ไรท์ก็บีบมันอีกรอบ คลายแล้วบีบจนเกือบจะบรรทัดสุดท้ายของเรื่อง โอเคคคคค นี่แทบจะเป็นโรคหัวใจแล้วค่าาา รับผิดชอบด้วยยยย มันเจ็บปี๊ดดดด ทรมารสุดดดด ฮือออออ เรารักเรื่องนี้จังเลย รักทุกอย่าง รักภาษา รักตัวละครคาแรคเตอร์ของเซฮุนของลู่ฮาน รักไรท์ด้วยยยย โอ้ยยยเวิ่นเว้อเนอะเรา สุดท้ายละ มันดีมากจริงๆที่ได้กดเข้ามาอ่าน เรื่องนี้สร้างช่วงเวลาดีๆให้กับเรา ให้เราหลุดไปในโลกของคนสองคนที่มีชีวิตแสนจะยุ่งเหยิงแต่ท้ายที่สุดแรงดึงดูดของทั้งคู่ก็ฉุดรั้งเค้าเอาไว้ด้วยกันเสมอไม่ว่าจะจากกันไปไกลแค่ไหน มันคงเหมือนเรื่องนี้ที่ดูดให้เราเข้ามาอ่าน :))
    #2,613
    0
  14. #2603 boomtaem (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 19 มีนาคม 2558 / 20:17
    ความรู้สึกเราตอนที่อ่านเรื่องนี้ตั้งแต่ต้นจนจบ ถึงความสัมพันธ์ที่ไม่มีชื่อเรียกนี้ เป็นนิยายอีกเรื่องหนึ่งที่ทำให้เราประทับใจมาก(ปกติเราไม่ค่อยคอมเมนต์ ถ้าไม่ชอบจริงๆ น่ะนะ 55) เป็นนิยายที่ไม่ใช่พล็อตตลาดๆทั่วๆไป เป็นเรื่องแรกเลยนะที่เราอ่านแล้วรู้สึกว่าเราอินไปกับความรู้สึกของฮุนฮาน กับความสัมพันธ์ที่ไม่มีชื่อเรียก พอใจที่จะให้มันเป็นแบบนี้ ไม่ผูกมัดอะไรทั้งสิ้น มันเป็นความรู้สึกที่คล้ายกับว่าเหมือนจะทุกข์แต่ก็ไม่ร้องไห้ออกมา เพียงแค่รู้สึกหน่วงๆจุกๆ ตลอดเวลา เหมือนจะสุขแต่ก็สุขไม่เต็มที่ มีหลายบทที่อ่านมาแล้วมันให้ความรู้สึกว่ามีความสุขและความทุกข์อยู่ในอารมณ์ของตัวละคร เราชอบนะฟิคแนวนี้ ที่สื่อถึงความรักในอีกมุมหนึ่งที่ไม่ต้องมีใครมาเข้าใจ ป่าวประกาศให้คนรับรู้ ไม่ต้องระบุสถานะ รู้แค่ว่ารู้สึกอย่างไรต่อกันก็พอ แค่ทำแล้วมีความสุขก็เพียงพอแล้ว
    #2,603
    0
  15. ความเห็นนี้ถูกลบแล้ว :(
  16. วันที่ 6 มกราคม 2558 / 22:46
    บอกความรู้สึกไม่ถูกจริงๆ
    #2,584
    0
  17. #2567 real_ptr (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 30 ธันวาคม 2557 / 11:12
    พึ่งเจอฟิคเรื่องนี้ อ่านจบรวดเดียวเลยค่ะ มันดีมากๆเลย อ่านไปใจหายไปเพราะไม่รู้มันจะแฮปปี้เอนมั้ย จนจะจบตอนเริ่มทำใจ แต่สุดท้ายดันเหมือนวนมาลูปเดิม ขอบคุณที่แต่งฟิคดีๆมาให้อ่าน(ว่าแล้วก็แอดเก็บไว้~)
    #2,567
    0
  18. #2566 Kook Anutree (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 28 ธันวาคม 2557 / 22:40
    มันดีมาก จริงๆนะ อ่านแล้วเจ็บหัวใจจังเลย
    #2,566
    0
  19. ความเห็นนี้ถูกลบแล้ว :(
  20. #2564 Mongmong (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 20 ธันวาคม 2557 / 20:31
    น้ำตาไหลอีกเเล้วอ่ะ อารมณ์เซฮุนคงเเบบเหมือนลู่หานครั้งหนึ่งที่ฮอร์โมนหลงระเริงมันพลุ่งพล่านจนลืมอีกคนไป เเล้วพอนึกได้มันก็เจ็บปวดอะ
    #2,564
    0
  21. #2547 【勋鹿】 (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 29 พฤศจิกายน 2557 / 15:34
    เซฮุนสมควรแล้วที่โดนอย่างนี้นะ

    แต่สุดท้ายก็ได้กลับมาพบกันอีกครั้ง

    คือมันสุขแต่มันก็เคล้าไปด้วยน้ำตา

    อ่านแล้วเหมือนกลับไปที่เดิม



    นี่ตั้งแต่อ่านฟิคมาเรื่องนี้คือใช้ภาษาที่แตกต่างมาก

    เราชอบนะ ชอบตอนที่ตัวละครอธิบายความรู้สึกในสถานการณ์เดียวกัน



    ยังไงก็จะติดตามไรเตอร์ต่อไปนะ ไฮวทิ่ง!
    #2,547
    0
  22. #2520 Snoop (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 21 ตุลาคม 2557 / 23:44
    ตายละโว้ย รัก รัก เป็นลูปที่วนไปมาอย่างนั้นจริงเหรอ
    #2,520
    0
  23. #2495 GaoSeob (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 3 ตุลาคม 2557 / 10:20
    จบแล้ว...?

    ถ้าจะบอกให้เรื่องนี้ไปอยู่ในหมวดฟิคหักมุมจะโอเคไหมคะ 5555555555555555

    หลอกเราหลายอย่างจนเราน้ำตาคลอเลย แต่น่าแปลกที่มันไม่ไหล.. ไม่ไหลออกมา ได้แต่เอ่อล้นอยู่อย่างนั้น..

    มารู้จักฟิคเรื่องนี้ได้เพราะเห็นไรท์เตอร์และคนอื่นหลายๆคนพูดกันค่ะ ว่าถ้าจะพูดถึงฟิคฮุนฮานที่ดีที่สุด คงต้องยกให้เรื่องนี้.. ตอนแรกก็คิดนะคะว่ามันจะเป็นยังไง ทำไมถึงได้รับการยอมรับจากหลายคนมากขนาดนั้น แล้วก็หาคำตอบได้ด้วยตัวเองแล้วค่ะ.. เรื่องนี้มันมีการดำเนินที่เหมือนวงล้อ.. ทุกอย่างหมุนไปเรื่อยๆ อาจจะมีติดขัดบ้าง แต่สุดท้ายก็กลับมาที่เดิม ..

    ความสัมพันธ์ที่ไม่มีสถานะและดำเนินมาเป็นเวลานานโดยไม่มีคำอธิบาย อีกคนที่ไม่เชื่อในการกระทำแต่เชื่อมั่นในคำพูด ส่วนอีกคนที่ไม่เชื่อในคำพูดแต่ชัดเจนในการกระทำ ทั้งคู่แตกต่างกันอย่างชัดเจน แต่ใันกลับลงตัวแค่พวกเค้าอยู่ด้วยกัน มีหลายเหตุการณ์ที่เราคิดว่าลู่หานเห็นแก่ตัวเกินไป ไม่น่าจะทำอย่างนั้น แต่สุดท้ายลู่หานก็เป็นคนที่ทำให้เราแปลดใจในการกระทำของเค้าอยู่ดี เหมือนจะทำร้ายเซฮุนแต่ก็เป็นคนที่ปกป้องเซฮุนได้ดีที่สุด .. เป็นคนที่รักเซฮุนแต่ก็ยังคิดว่าเซฮุนน่าจะมีคนที่ดีกว่าตัวเอง เป็นคนที่ทำให้เซฮุนรักและทำให้เซฮุนเสียใจที่สุด.. ทั้งๆที่เซฮุนเป็นคนเขียนจดหมายนั้นมา ทั้งๆที่เป็นคนให้คำสัญญา ทั้งๆที่ลู่หานก็บอกรักไปแล้ว แต่ทำไม ทำไมวะ ทำไมแกถึงลืมง่ายอย่างงี้ จากที่เค้าตั้งใจรอแก จากที่เค้าเชื่อมั่นในตัวแก แต่แก แกก็ทำให้เค้าคิดถึง คิดถึงจนมันกลายเป็นกิจวัตรประจำวันที่ตื่นขึ้นมาและต้องทำ แต่บางทีร่างกายมันก็ทำตามหัวใจไม่ได้ตลอดหรอก.. มัน.. จะว่าไงดี มันจุก จุกจนไม่รู้จะอธิบายยังไง สิ่งที่เซฮุนทำมันผิด แต่มันก็ถูกในเมื่อพวกเค้าไม่ได้ชัดเจนในสถานะกัน ถ้าเซฮุนไม่เฉลยว่าตัวเองไม่เคยบอกรักลู่หาน เราก็ไม่จุกขนาดนี้ ทั้งๆที่ตัวเองเป็นคนขอให้ลูาบอกรักตัวเองแท้ๆ.. 

    ชอบการเขียนของไรท์อย่างนึงคือ ถึงจะเป็นการกระทำหรือคำพูดที่เหมือนกัน แต่อารมณ์ความรู้สึกที่มีนั้นมันต่างกันแบบชัดเจน.. สุดท้ายการเริ่มต้นก็คือจุดจบของทั้งหมด.. ไม่มีอะไรแน่นอนในความไม่แน่นอน เรื่องนี้ไม่มีคำคมหรือสำนวนอะไรทั้งนั้น แต่มันเป็นแค่ตัวอักษร ที่คอยเล่าเกี่ยวกับชีวิตประจำวันของคนคู่นึง แต่กลับสอนอะไรเราได้มากกว่าที่เราคิด ลู่ฮานจะเจ็บปวดแค่ไหนหรือเซฮุนจะเจ็บปวดแค่ไหนเราไม่มีทางรู้ได้เลย ก็เหมือนที่ไรท์บอกเนอะ ไม่มีใครรู้ว่าเรื่องราวของพวกเขาจะจบลงยังไง ไม่มีใครรู้ว่าพรุ่งนี้จะเกิดอะไรขึ้น เพราะจิตใจของพวกเขามันเปลี่ยนไปตลอดเวลา ก็เหมือนโลกที่ยังหมุนอยู่ตลอดเวลา ขอบคุณนะคะที่แต่งฟิคชั่นเรื่องนี้ขึ้นมา มันอาจจะไม่ได้เลอค่าอะไรมากมาย กับคำพูดที่เราพิมพ์ให้ แต่อยากขอบคุณไรท์จริงๆค่ะ ขอบคุณนะคะ ช่วงนี้มันมีอะไรหลายๆอย่างเข้ามา ทั้งดีและไม่ดี ทำให้เราเห็นว่าความเชื่อมั่นของแต่ละคนบางทีก็เหมือนจะไม่มีเหลืออยู่เลย ไม่รู้ว่าไรท์จะเห็นที่เราเขียนไหมนะคะ แต่ปกติเราไม่ชอบอ่านฟิคที่มันหน่วงๆเท่าไหร่ แต่พอได้อ่านแล้วก็นะ.. มันก็หน่วงจนเราต้องกดอ่านตอนต่อไปเรื่อยๆจนจบว่ามันจะเป็นยังไง สำหรับเรื่องรวมเล่มสนใจนะคะ แต่ขอเก็บเงินก่อนช่วงปิดเทอมอาจจะไม่ค่อยได้เงินเท่าไหร่ แต่อยากเก็บเรื่องนี้ไว้จริงๆค่ะ รอเราหน่อยนะ ㅠ ㅠ 
    #2,495
    0
  24. #2474 pukluk_ (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 26 กันยายน 2557 / 19:50
    น่ารักอ้ะะะะะะะะะะะะะะะ>_<
    #2,474
    0
  25. #2421 martin (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 24 กันยายน 2557 / 02:36
    มาอ่านเรื่องนี้เพราะเขาแนะนำมา ..



    เราอ่านเรื่องนี้ละเรานึกถึงช่วงฤดูหนาว ที่เรานอนอยู่ในห้อง

    มีผ้าห่มคลุมตัวหนา ๆ พร้อมแก้วช็อกโกแลตร้อน ๆ 1 ใบในมือ

    ส่วนอีกมือถือฟิคเรื่องนี้ไว้ 



    มันละมุน เรียบ ๆ ไม่ได้มีอะไรหวือหวา

    ผ่านไปอย่างเรียบง่าย เหมือนกับในชีวิตจริง



    ชอบตรงที่มันคือเรื่องจริงของชีวิต

    ตอนจบนี้เราไม่เคยได้อ่านแบบนี้ที่ไหนเลย

    เราเคยคิดว่าฟิคเรื่องอื่นแม่งเหมือนชีวิตจริง

    เหมือนขนาดไหน ก็ไม่เท่าเรื่องนี้

    เราก็คงอยากจะเปรียบเทียบเหมือนกับชีวิตคน ๆ นึง

    ตอนแรกเราก็คิดว่าไรท์อาจจะเอาชีวิตใครสักคน

    มาเขียนหรือเปล่า แต่ไม่หรอก ไรท์อาจจะกำลัง

    เขียนไปโดนชีวิตใครสักคนมากกว่า (:



    ชอบการเล่าเรื่องนะคะ

    การเล่าประโยคเดิมซ้ำ แต่ความหมายแต่ละครั้งต่างกัน

    เรายินดีที่จะอ่านเสมอ ตอนแรกคิดว่าจะจบแบบ

    ลู่หานก็ใช้ชีวิตกับครอบครัวของลู่หาน

    และชีวิตของเซฮุนก็ยังคงดำเนินต่อไป



    แต่ตลกดี ที่เรื่องมันวนกลับมาเป็นแบบนี้

    เราไม่รู้ว่าหลังจากนี้ชีวิตของพวกเขาจะเป็นยังไง

    เพราะไรท์ไม่ได้แต่งต่อ อ้าว กำ ล้อเล่น .________.



    ขอบคุณที่แต่งฟิคเรื่องนี้มานะคะ 

    เราชอบ ชอบในความเรียบง่ายของมัน <3

    #2,421
    0