Circlet school[2] ศึก(หัวใจ)เดือด เหนือบัลลังก์ 'คิง'

ตอนที่ 2 : ตอนที่ 1 เริ่มต้นอีกครั้ง (100%)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 5053
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 34 ครั้ง
    6 ก.พ. 58



One ok rock - Clock Striker



ตอนที่ 1 เริ่มต้นอีกครั้ง

 

“เซอคลิทสคูลในตอนนี้มีแต่กองกำลังที่น่ากลัว คนที่ยืนในตำแหน่งสูงสุดของที่นี่คือไนท์แมร์นักเรียนชั้นม.6 ที่มีตำนานเล่าขานว่าตอนอยู่ม.4 เคยจัดการนักเรียนชั้นม.5 ราวๆ 50 คนจนราบคาบด้วยตัวเพียงคนเดียว และหลังจากนั้นก็ท้าดวลกับคิงในระดับม.5 และม.6 จนชนะ ขึ้นครองตำแหน่งคิงในระดับสูงสุดตั้งแต่ยังอยู่ม.4 ไนท์แมร์มีสหาย 4 คนที่คอยช่วยคุ้มกันบัลลังก์ ชื่อทีมว่า OVER นักเรียนชายฝีมือฉกาจ ซึ่งไนท์แมร์เคยสยบมาแล้วทั้งหมด OVER ทั้งสี่มีรอยสักรูปพระจันทร์ครึ่งเสี้ยวอยู่บนหัวไหล่ ซึ่งว่ากันว่าไนท์แมร์เป็นคนลงมือสักให้สดๆ หลังการต่อสู้จบลง เพื่อประกาศชัยชนะของตัวเองไนท์แมร์เคยถูกมาเฟียชวนไปเข้ากลุ่ม แต่เขาก็ซัดมาเฟียพวกนั้นจนหมอบ ว่ากันว่าผู้ชายคนนี้ไม่เกรงกลัวกระทั่งพวกมาเฟีย

และกองกำลังอีกหนึ่งที่น่าเกรงขามก็คือกองกำลังของเคียร์คิงในระดับม.5 ที่ยังไม่เคยวัดระดับกับไนท์แมร์ เคียร์เป็นนักเรียนชายที่ชอบเก็บตัว ไม่ค่อยสุงสิงกับใคร เข้าถึงตัวยากมาก แต่หากใครทำให้เขาโกรธ เขาจะซัดให้กระเด็น ไม่ว่าอีกฝ่ายจะมีจำนวนเท่าไหร่ก็ตาม เคียร์เป็นคนแรกที่สืบรู้ถึงการมีอยู่ของตัวอันตรายในชมรมดนตรี เขาบุกไปจัดการแต่ก็โดนเล่นสกปรกจนสลบเข้าโรงพยาบาล เขาใช้เวลารักษาตัวเพียงสามวัน ก่อนจะกลับมาจัดการพวกชมรมดนตรีจนราบคาบ  นอกจากนั้นเขายังจัดการแวมพ์ บุคคลอันตรายที่กำลังถูกจับตามองในตอนนั้นได้ด้วย และเคียร์ก็ครองตำแหน่งคิงมาได้ เขาจัดการลาสเวย์ ฮาเดส และคาน่อน ได้โดยที่บนใบหน้าไม่มีแผลเลยซักรอย!! เหตุการณ์นั้นทำให้ทั้งคาน่อน และฮาเดส ยอมติดตามเคียร์ กองกำลังของเคียร์ตอนนี้จึงมีทั้งสมาชิกห้อง 5/D และสองตัวอันตรายอย่างฮาเดสและคาน่อน”

“บ้าแล้วววววววว!!” ฉันตะโกนขึ้นก่อนจะยกมือขึ้นตบโต๊ะเสียงดัง

“เฮ้ย!! นี่เค้าลือกันอย่างนี้จริงๆ!” ไทม์ยืนยันเสียงแข็งหลังจากที่เล่าตำนานบ้าบอคอแตกที่คนเล่าต่อๆ กัน เรื่องของ คิงปัจจุบันทั้งสองคนของเซอคลิท

ฉันถอนหายใจเฮือกใหญ่ก่อนจะยกมือทั้งสองข้างขึ้นมากุมขมับ

ช่วงเช้าระหว่างรออาจารย์เข้าสอน ฉันไม่มีอะไรทำ คาน่อนยังไม่มา ฮาเดสก็ด้วย มีแต่ไทม์กับเพื่อนในห้องส่วนหนึ่งที่รีบมาเรียนกันแต่เช้าตรู่ ฉันจึงนั่งคุยกับไทม์ และรับรู้เรื่องราวบัดซบทั้งหมดนี่ก่อนหน้านี้ฉันเองก็พอจะรู้เกี่ยวกับข่าวลือที่นักเรียนคนอื่นๆ ลือเกี่ยวกับตัวฉันมาบ้าง โอเค ฉันรู้ว่ามันเวอร์เกินจริงแน่นอน เพียงแต่ไม่คิดว่ามันจะน่ากลัว และฟังดูเหมือนชีวประวัติพระเอกหนังกำลังภายในแบบนี้

“ใครมันเป็นคนสร้างเรื่องเล่าประหลาดๆ แบบนี้ขึ้นมาวะ!?

“ฉันจะไปรู้ได้ยังไงเล่าอ้อ! ยังมีเรื่องของรุ่นพี่ไนท์แมร์อีกเยอะเลยนะ อยากฟังมั้ย?”

“พอเลยเรื่องพวกนั้นมันโกหกทั้งเพแน่ๆ อยู่แล้ว คนบ้าอะไรจู่ๆ จะล้มคนแล้วหยิบเอาเหล็กจุ่มหมึกมาแทงกันสดๆ อีกอย่าง ถ้ากล้าถึงขนาดนั้นซัดกลุ่มมาเฟียไปขนาดนั้น ป่านนี้คงโดนยิงตายไปแล้ว บ้า!!” เรื่องของฉันมันยังบิดเบือนจากความจริงได้มากขนาดนั้น เรื่องของรุ่นพี่ไนท์แมร์เองก็คงไม่ต่างกัน มีคนเชื่อเรื่องพวกนี้แล้วเอามาเล่าต่อด้วยหรอวะ? เหลือเชื่อเลย!

“ว่าแต่วินไปไหน?”

“อ๋อ! หมอนั่นไปต่างประเทศกับที่บ้าน ยังไม่กลับมาเลย คงอีกวันสองวันล่ะมั้ง”

ฉันพยักหน้ารับ แปลกตาดีเวลาที่ไทม์อยู่คนเดียวแล้วไม่มีวินอยู่ด้วย คงเพราะฉันเห็นสองคนนี้อยู่ด้วยกันตลอดจนชินตาล่ะมั้ง

โครม!!’

ฉันสะดุ้งเพราะเสียงโครมครามที่ดังมาจากหน้าห้องเรียน และแทบจะในทันทีที่เกิดเสียง ไทม์เพื่อนยากก็กระโจนจากเก้าอี้ พุ่งตรงไปที่หน้าต่างซึ่งเป็นกระจกใสสามารถมองออกไปนอกห้องได้เพื่อดูสถานการณ์ทันทีฉันว่าอนาคตของหมอนี่ถ้าไม่โดนกระทืบตายซะก่อนก็อาจจะเป็นปาปารัสซี่อยู่ที่ไหนซักที่นั่นล่ะ -_-!

ปัง! โครม!’

ยังเกิดเสียงดังขึ้นอีกหลายครั้งก่อนจะเงียบลง

“คู่หูนายนี่ยังโหดไม่เปลี่ยนเลยนะ” ไทม์หันมาบอกฉัน

“หืม?”

“ฮาเดสไง อัดใครไม่รู้อยู่หน้าห้อง”

“หา!?” ได้ยินอย่างนั้นฉันจึงรีบลุกจากเก้าอี้และวิ่งออกมาจากห้องทันที พอมาถึงด้านนอกก็พบกับฮาเดสที่กำลังยืนอยู่ เบื้องหน้าของเขาคือนักเรียนชายสองคนที่โดนอัดจนน่วมล้มกองอยู่กับเศษโต๊ะเก้าอี้พังๆ บนพื้น

ฮาเดสย่ำสามขุมเข้าไปหา ก่อนจะกระชากคอเสื้อหนึ่งในสองคนนั้นขึ้น

“คราวหลังอย่าสะเออะมาเขียนชื่อแก็งค์สับปะรังเคของแกบนประตูห้องเรียนของฉันอีก!!!” ฮาเดสตะคอกใส่หน้าคนพวกนั้นก่อนจะผลักอีกฝ่ายลงกับพื้นแล้วลุกขึ้น หมุนตัวหันมาทางฉัน

“ฉันถึงเคยบอกไง ว่าช่วงปิดเทอมนายควรไปเข้าวัดทำสมาธิ อารมณ์จะได้พุ่งปรี๊ดง่ายเหมือนสาวน้อยมีประจำเดือนแบบนี้” ฉันบอกฮาเดสก่อนจะยิ้มให้เขา แต่หมอนั่นไม่ยิ้มตอบมา ซึ่งก็ไม่ใช่เรื่องแปลก

สีผมของฮาเดสเปลี่ยนไปจากเดิม มันสว่างขึ้นเล็กน้อย ยิ่งขับเน้นให้แววตาของเขาดูดุดันขึ้นไปอีก รูปร่างของฮาเดสเองก็เปลี่ยนไป ฉันไม่สามารถอธิบายได้ว่ามันเปลี่ยนไปยังไง แต่รู้สึกว่ามันมีเสน่ห์ขึ้นมาก หรือฉันจะคิดไปเอง?

แต่เหนือสิ่งอื่นใด ยังมีสิ่งที่ไม่เปลี่ยนไปเลยสำหรับผู้ชายคนนี้ นั่นคือสีหน้าบึ้งตึงของเขา นี่เราเพิ่งเจอกันครั้งแรกหลังจากที่หยุดยาวนะ ไม่มีอาการดีใจฉายบนใบหน้าถมึงตึงนั่นเลย จะไม่ใจร้ายเกินไปหน่อยรึไง?

ฮาเดสเดินเข้ามาหาฉันช้าๆ ก่อนจะหยุดยืน และก้มหน้าลงมากระซิบ

“สาวน้อยน่ะมันเธอไม่ใช่หรือไง?” หมอนั่นใช้นิ้วของเขาเกลี่ยผมของฉันที่ตกลงมาปิดหน้าข้างหนึ่งขึ้นทัดหูให้ ก่อนจะเดินเข้าห้องไป

-____-+ บ้าบอคอแตก!

ฉันเจอสิ่งที่เปลี่ยนไปของฮาเดสในภาคเรียนใหม่อีกหนึ่งอย่างแล้ว! ความร้ายกาจในตัวหมอนั่นน่ะเพิ่มขึ้นเป็นทวีคูณเลย!!

 

ฉันเองก็ไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นกับตัวเอง แต่ ณ เวลานี้ที่ได้กลับมายังห้อง 5/D ห้องเรียนอันแสนวุ่นวายนี่อีกครั้ง กลับรู้สึกดีอย่างบอกไม่ถูก ชีวิตของฉันในช่วงปิดเทอมมันจืดชืดไปหรือไงก็ไม่รู้ ทำไมฉันถึงโหยหาชีวิตที่ถูกรายล้อมไปด้วยเหล่าผองเพื่อนดีกรีเถื่อนพรรค์นี้

แปลกดีว่าไหม?

โต๊ะเรียนในวันนี้ยังไม่กระจัดกระจายเท่าที่ควร แต่ผังที่นั่งก็เกือบจะเหมือนเดิมทุกประการ เพียงแต่ที่นั่งของฉันถูกย้ายมาอยู่ด้านหลังสุดข้างๆ ฮาเดส หมอนั่นเป็นคนลากฉันมาเอง และเพราะตอนนี้คาน่อนยังไม่มา ฉันถึงต้องนั่งตรงนี้ไปก่อน ฉันนั่งข้างคาน่อนมาตลอดจนชิน พอจู่ๆ เปลี่ยนมานั่งข้างฮาเดสแบบนี้มันก็รู้สึกแปลกๆ อยู่เหมือนกัน

ตอนนี้สมาชิกในห้องมากันเกือบครบแล้ว ฉันนั่งเล่นเกมรออาจารย์เข้าสอน

“เลิกเรียนแล้วไปกับฉัน” ฉันเงยหน้าขึ้นจากเกมแล้วมองหน้าฮาเดสซึ่งจู่ๆ ก็เอ่ยประโยคนั้นกับฉัน

“ไปไหน?”

“จะไปไม่ไป?”

“ให้ตายเถอะ” แค่บอกก่อนว่าจะพาไปไหน มันจะตายรึไง?

ฉันกำลังจะว่าฮาเดสแต่สายตาก็เหลือบไปเห็นใครบางคนที่เดินเข้ามาในห้อง

อะไรมันจะขนาดนี้วะเนี่ย!?!!

โรงเรียนนี้มันเถื่อน ฉันก็พอเข้าใจ แต่ไม่คิดเลยว่ามันจะเถื่อนถึงขนาดนี้มียากูซ่ามาเดินเพ่นพ่านแบบนี้!!? =O=!

มีผู้ชายคนหนึ่งเดินเข้ามาภายในห้องก่อนจะกวาดสายตามองพวกเรา ทันทีที่เขาหยุดยืนหน้าห้อง ความวุ่นวายภายในห้องก็พลันมลายหายไปทันที ความเงียบเข้าปกคลุมพร้อมกับความสงสัยที่ฉายชัดบนใบหน้าทุกคน

เขาคือชายที่อายุน่าจะมากกว่า 26 ปี ร่างสูง รูปร่างสันทัดดูแข็งแกร่ง เขาสวมรองเท้าหนังกับกางเกงยีนส์ยี่ห้อดัง เสื้อเชิ้ตสีเลือดหมูลายดอกแบบคลาสสิก ทับด้วยเจ๊กเก็ตสีดำที่ดูภูมิฐาน การแต่งตัวที่เนี๊ยบจนน่ากลัวนั้นหากบวกกับบุคลิกดิบเถื่อนของเขา โครงหน้าคมคาย ริมฝีปากสีเลือดนก จมูกโด่งเป็นสัน เรือนผมสีดำหยิกลอนดูยุ่งเหยิง แว่นกันแดดสีดำที่ยิ่งทำให้ดูเถื่อนเมื่อมันเข้ากันดีกับหนวดเคราบนใบหน้า ทั้งหมดทั้งมวลนั้นขับเน้นให้เขาดูเป็นอย่างอื่นไปไม่ได้นอกจากยากูซ่า!!

 “สวัสดี” เขาเอ่ยทักทายก่อนจะล้วงมือทั้งสองข้างลงไปในกระเป๋ากางเกง และการกระทำนั้นก็ส่งผลให้นักเรียนหลายคนผงะไปทางด้านหลัง

เพราะระแวงว่าเขาอาจจะชักปืนออกมาน่ะสิ!!

“ตกใจอะไรกัน? ไม่คิดจะสวัสดีฉันหน่อยหรอ?” ถามมาได้ว่าตกใจอะไร? -_-! เขานั่นแหละเป็นใคร? และมาทำอะไรในห้องของพวกเรา?

“นายเป็นใคร?” ฮาเดสชิงถามตัดหน้าฉัน

“อ้อ! จริงสิลืมแนะนำตัวไป” เขาบอกพลางถอดแว่นกันแดดและวางมันลงบนโต๊ะสำหรับอาจารย์ที่ตั้งอยู่หน้าห้อง “ฉันชื่อเชนเป็นอาจารย์สอนสังคมศึกษา”

“หา!?” หลายคนอุทานขึ้น

“อาจารย์!!?!” และทั้งห้องก็โพล่งขึ้นพร้อมกันโดยมิได้นัดหมาย

“เออ! หน้าฉันไม่เหมือนอาจารย์ตรงไหน?”

เขากำลังถามหรอว่าเขาไม่เหมือนอาจารย์ตรงไหน!?

“จะให้ตอบตรงๆ หรือถนอมน้ำใจล่ะครับ?” ฉันถามกลับ

อาจารย์เชนหันมามองหน้าฉัน ชักสีหน้าใส่ แล้วกวาดตามองนักเรียนในห้องอีกครั้ง ตอนนี้ทุกคนต่างหันไปปรึกษากับเพื่อน อาจจะเป็นเรื่องที่ว่า เชื่อเขาดีหรือไม่เชื่อเขาดี? ดูยังไงก็น่าจะเป็นยากูซ่ามากกว่าอาจารย์ แล้วอีกอย่าง เขาผ่านการฝึกสอนแล้วบรรจุเป็นอาจารย์ทั้งๆ ที่มีบุคลิกแบบนั้นน่ะนะ?

ถ้าไม่เข้ามาด้วยวิธีพิศดาล ก็อาจจะเทพแบบสุดพลัง

“เอาล่ะ!! เข้าสู่เนื้อหากันเลยเป็นไง?” อาจารย์เชนบอกก่อนจะหันหลังไปหากระดานและกำลังจะเริ่มเขียนอะไรบางอย่าง

ทันทีที่อาจารย์จะเริ่มสอน นักเรียนในห้อง 5/D ก็กลับสู่สภาวะปกติ นั่นคือ ไม่สนใจเลย นั่นเองเสียงตะโกนโหวกเหวกโวยวายเริ่มดังขึ้น และฉันก็นั่งเงียบๆ เล่นเกมต่อด้วยความเคยชิน

“นี่ๆ สนใจการเรียนกันหน่อยสิ” ฉันได้ยินเสียงอาจารย์เชนแว่วๆ เพราะถูกกลบด้วยเสียงของสมาชิกลิงค่างในห้อง

“นี่จะฝากชีวิตไว้กับการเล่นไร้สาระในห้องเรียนแบบนี้ไม่ได้นะ”

ฉันเงยหน้าขึ้นจากโทรศัพท์มือถือ มองอาจารย์เชนที่กำลังยืนกอดอกมองนักเรียนในห้องที่ไม่มีทีท่าจะใส่ใจเขาเลย ฉันตาฝาดรึเปล่าไม่รู้ แต่ฉันเห็นเหมือนอาจารย์กำลังกัดฟัน แล้วฉันก็มโนไปเองว่าบนหัวของอาจารย์เริ่มมีไฟประทุขึ้นแล้ว

ตอนนี้ฉันเริ่มกลัวว่าอาจารย์เชนจะฉุนขาดและกระทืบนักเรียนตายเรียบทั้งห้องซะแล้วสิ

ปัง!!’

“บอกให้เงียบๆ แล้วตั้งใจเรียน!” นั่นไงอารมณ์ขาดผึงแล้วด้วย

“หึ!” พอฮาเดสแค่นหัวเราะ ฉันจึงหันไปมองเขา เห็นหมอนั่นกำลังมองไปที่อาจารย์เชนเหมือนกัน

“ไม่เห็นรึไงว่าฉันกำลังสอนอยู่?” อาจารย์เชนพยายามปรับน้ำเสียงให้ดูเป็นปกติ

“เห็นครับ แล้วอาจารย์เห็นมั้ยว่าพวกผมทำอะไรกันอยู่?” นักเรียนคนหนึ่งเป็นคนลุกขึ้นตอบคำถามแล้วถามกลับไป

“เล่นหมากรุก?”

“ก็เห็นอยู่นี่ครับว่ากำลังเล่นหมากรุกกัน แล้วอาจารย์สอนทำไม?” หมอนั่นตอบกลับด้วยน้ำเสียงท้าทาย ก่อนที่เสียงหัวเราะจะดังขึ้นในกลุ่มที่นั่งล้อมรอบกระดานหมากรุก

นี่ก็เป็นปกติของนักเรียนที่นี่อีกเช่นเคยแล้วที่ผ่านมาก็ไม่เคยมีอาจารย์คนไหนต่อความยาวสาวความยืดกับพวกเราไปมากกว่านี้ แต่ดูเหมือนอาจารย์เชนจะไม่เป็นแบบอาจารย์คนอื่นๆ เขาเดินเข้ามาหานักเรียนคนนั้นก่อนจะกระชากคอเสื้อขึ้น!!

เสียงฮือฮาเริ่มดังขึ้น และนักเรียนชายที่ถูกกระชากคอเสื้อนั้นก็หน้าซีดเผือก

“ถ้าอาจารย์ต่อยนักเรียน จะโดนลงโทษยังไง?” ฉันหันไปถามฮาเดส

“ฉันเองก็อยากรู้เหมือนกัน” เขาจ้องอาจารย์เชนไม่วางตา เหมือนกำลังรอดูอะไรบางอย่าง

 บางทีฉันก็อาจจะกำลังดีใจอยู่ ไม่เคยมีอาจารย์ที่พยายามทำให้พวกเราสนใจการเรียนมากขนาดนี้ หรือเพราะอาจารย์เชนเป็นอาจารย์ที่มาใหม่? เขาเลยยังไม่รู้ว่านักเรียนที่นี่ไม่ได้มาโรงเรียนเพื่อเรียนหนังสือทุกคนเงียบและรอดูการกระทำต่อไปของอาจารย์หน้าโหด เขาอาจจะชักปืนออกมายิงจริงๆ ก็ได้ ใครจะไปรู้ (ยังแอบเชื่อว่าเป็นยากูซ่า) อาจารย์เชนปล่อยนักเรียนคนนั้นก่อนจะปัดเบาๆ ที่คอเสื้ออีกฝ่ายซึ่งยับยู่ยี่ด้วยน้ำมือของเขาเอง เขาถอนหายใจก่อนจะเดินไปยืนหน้าห้องและหยิบชอล์กขึ้นมาเขียนอะไรบางอย่างลงไปบนกระดาน

‘Circlet school’

เขาหันกลับมาหานักเรียนในห้องที่ตอนนี้ยังเงียบอยู่ ทุกคนคงกำลังอยากรู้ไม่ต่างจากฉัน ว่าอาจารย์คนนี้จะมาไม้ไหนกัน?

“ฉันเคยได้ยินกฎข้อหนึ่งของที่นี่” เขาเริ่มพูดพลางเคาะมือลงบนกระดาน ตรงข้อความที่เขาเขียนชื่อของโรงเรียนลงไป “ที่บอกว่า การเรียนไม่สำคัญเท่ากับการอยู่รอดฉันคิดว่าความคิดนั้นมันเป็นความคิดของกบที่อยู่ในกะลา และฉันจะไม่มีวันปล่อยให้โรงเรียนนี้กลายเป็นกะลาแน่นอน” อาจารย์กวาดสายตามองทุกคนในห้องด้วยแววตาที่ดูจริงจัง เป็นแววตาแห่งความมุ่งมั่นจนส่งผลให้ไม่มีใครหน้าไหนกล้าเอ่ยขัดเลยสักราย

“พละกำลังจะทำให้พวกนายยิ่งใหญ่ในโรงเรียนนี้ก็จริง แต่ในสังคมภายนอก การใช้กำลังไม่ใช่ทางออกสำหรับทุกสิ่ง ความรู้ และความรับผิดชอบต่างหากที่จะเป็นอาวุธเบิกทางพาพวกนายไปสู่อนาคตที่ดี มนุษย์เราน่ะ ต้องเผชิญโลกกว้างคนที่เอาแต่มองในส่วนที่เราอยากมองและจมปรักอยู่ในวงล้อมเล็กๆ ที่ตัวเองสามารถอยู่รอดได้ ฉันเรียกคนๆ นั้นว่าคนขี้ขลาด"

ไม่เข้าใจเหมือนกันว่าทำไมฉันถึงได้ยิ้มออกมาเพราะคำพูดของอาจารย์คนนี้ แต่ ณ ตอนนี้ ฉันรู้สึกว่าเขาเท่ห์มากและเชื่อแล้วว่าเขาคืออาจารย์ ไม่รู้เหมือนกันว่าทุกคนในห้องคิดยังไง แต่ตอนนี้ไม่มีใครพูดอะไรออกมาเลย

“เอาล่ะ! เรียนกันต่อนะฉันชื่อเชน ยินดีที่ได้รู้จักพวกนายอย่างเป็นทางการอีกครั้ง”

ในที่สุด อาจารย์ก็กลับไปทำตัวตามสบายและเริ่มสอนพวกเราอีกครั้ง คราวนี้ทุกคนยอมฟัง ไม่แน่ใจว่าเพราะรู้สึกอะไรกับคำพูดของอาจารย์ หรือกลัวว่าเขาจะเดินเข้ามากระชากคอเสื้อกันแน่?

 

หลังเลิกเรียน

ฮาเดสพาฉันเดินออกจากโรงเรียน ตรงเข้าสู่ย่านร้านค้า และเข้ามาในซอยๆ หนึ่งที่ลึกพอสมควร เขาพาฉันมาหยุดอยู่หน้าร้านทำผมแห่งหนึ่ง เป็นร้านที่ตบแต่งทันสมัยและดูดีใช้ได้เลย

“นายพาฉันมาที่นี่ทำไม?” ฉันหันไปถามฮาเดสที่ยืนข้างๆ

“ผมเธอยาวขึ้น ไม่รู้ตัวหรอ?”

“หืม? พาฉันมาตัดผมหรอ?”

ฮาเดสไม่ตอบ เขาเดินนำฉันเข้าไปมาในร้าน ก่อนจะบอกอะไรบางอย่างกับพนักงาน จากนั้นก็ผลักไหล่ฉันให้เดินตามช่างทำผม

ช่างทำผมสระผมให้ฉันเสร็จแล้วจึงพามานั่งบนเก้าอี้ที่ปรับระดับได้หน้ากระจก ฉันนั่งมองพนักงานที่เริ่มลงมือกับผมฉันผ่านกระจก ฮาเดสนั่งรออยู่ในโซนลอบบี้ที่มีหนังสือให้อ่านรอ แต่เขาไม่สนใจหนังสือเลย หมอนั่นเอาแต่มองมาที่ฉัน

“ผมน้องนี่พริ้วสวยและเส้นบางมากเลยนะคะ เหมือนผมผู้หญิงเลย” ช่างทำผมเอ่ยชมฉัน ชมรึเปล่าไม่แน่ใจแฮะ -_-!

“เอ่อครับ” ฉันยิ้มบางๆ ให้เธอ ไม่รู้จะพูดอะไรต่อ

“แค่ตัดให้สั้นลง แต่ทรงยังเหมือนเดิมนะคะ?” ช่างทำผมถามย้ำอีกครั้ง

“ครับ” ฉันตอบเธอไป จากนั้นก็นั่งมองช่างทำผมสลับกับฮาเดส ทว่าฉันรู้สึกแปลกๆ เหมือนกำลังโดนจ้องมองยังไงไม่รู้

พอลองกวาดสายตามองหา ก็พบกับผู้ชายคนหนึ่งที่นั่งตัดผมเหมือนกันกับฉันในฝั่งตรงข้าม ฉันมองเขาผ่านกระจกอีกที เป็นผู้ชายที่มีโครงหน้าคมคายเข้ารูป รับกับจมูกโด่งๆ และริมฝีปากบางหยักที่ดูบึ้งตึง ช่างทำผมกำลังจัดแต่งเรือนผมสีดำสนิททรงสั้นเกือบรองทรงของเขา แต่ผมด้านหน้าหมอนั่นยาวจนปิดบังดวงตาของของแทบมิด ถึงจะมองเห็นแววตาของเขาได้ไม่ถนัดนัก แต่ฉันก็ค่อนข้างมั่นใจว่าผู้ชายคนนั้นกำลังมองมาที่ฉัน

ช่างทำผมกำลังจะลงมือตัดแต่งผมที่ปิดบังใบหน้านั้น แต่หมอนั่นก็ห้ามช่างทำผมไว้ ใช้เวลาเพียงไม่นานเขาก็ตัดผมเสร็จเรียบร้อย และลุกขึ้นไปจ่ายเงินที่เคาท์เตอร์ แต่ก่อนหน้านั้นหมอนั่นได้หันกลับมามองหน้าฉันอีกครั้ง ก่อนจะกระตุกยิ้มที่มุมปาก

เวรเอ้ย!! ท่าทางแบบนั้นมันหมายความยังไงวะ!? ถ้าไม่ติดที่ว่าช่างทำผมกำลังบรรจงตัดแต่งผมให้อยู่ ฉันคงลุกจากเก้าอี้แล้วเข้าไปถามแล้ว พอหันมองหน้าฮาเดสก็พบว่าไม่มีปฏิกิริยาอะไร นั่นหมายความว่าเขามองไม่เห็นหมอนั่น

ฉันเก็บความสงสัยเอาไว้จนกระทั่งช่างตัดผมให้เสร็จเรียบร้อย ผมฉันสั้นลงกว่าเดิม และไม่รู้ว่าฉันคิดไปเองรึเปล่า ฉันรู้สึกว่าตัวเองแมนขึ้น ฉันคงคิดไปเองจริงๆ นั่นแหละ

ฮาเดสเป็นคนไปจ่ายเงินที่เคาท์เตอร์ให้ระหว่างที่ฉันกำลังยืนสำรวจทรงผมตัวเองหน้ากระจก และเพราะทางหน้าร้านเป็นกระจกใส ฉันจึงมองเห็นผู้ชายคนเมื่อครู่นั้นยืนอยู่หน้าร้าน และเพิ่งสังเกตว่าหมอนั่นอยู่ในชุดนักเรียนของเซอคลิท เขากำลังมองเข้ามาในร้าน และเป้าสายตาของหมอนั่นคงเป็นใครไปไม่ได้นอกจากฉัน

ฉันรีบวิ่งออกมาจากร้าน ตั้งใจจะถามให้รู้เรื่อง

แต่พอออกมาถึงก็พบว่าหมอนั่นหายหัวไปแล้ว!!

“บ้าเอ้ย!” ฉันสบถด้วยความหงุดหงิดแบบนี้มันคาใจชะมัด ฉันไม่เคยเห็นหน้าหมอนั่น แต่จู่ๆ ก็มาจ้องกันแบบนี้มันหาเรื่องชัดๆ!

“เกิดอะไรขึ้น?” ฮาเดสที่รีบรุดตามออกมาเอ่ยถาม

“ไม่มีอะไร” ที่ตอบไปอย่างนั้นเพราะไม่รู้ว่าจะเล่าให้เขาฟังยังไง

เฮ้อ! ฉันว่าบางทีฉันควรปล่อยวางว่ะตอนนี้ในโรงเรียนคงไม่มีใครที่ไม่รู้จักชื่อของฉัน ไม่สิ ชื่อของเคียร์ต่างหากและนี่ก็ไม่ใช่ครั้งแรกที่เจออะไรแบบนี้ พวกที่อยากโค่นคิงเพราะหวังชิงตำแหน่งน่ะมีอยู่เกลื่อนกลาด ฮาเดสถึงได้บอกอยู่บ่อยๆ ว่าฉันควรระวังตัว

ตำแหน่งคิงน่ะ ช่วงชิงมาได้ยากก็จริง แต่การรักษามันไว้นั้นยากกว่ามาก!!

 

 

 






อัพแล้วจ้าาาา ~
เม้น & โหวต เป็นกำลังแรงใจ(?) ให้ไรเตอร์หน่อยน๊าาาา ~

ดองจนเค็ม แอมซอรี่ ~
ไม่มีแรงบันดาลใจเลยยย ~ 555555+






มีแต่คนบอกอยากเห็นรูปไนท์แมร์
ไรเตอร์จะไปหามาจากไหนนนนนนนนนนนนน !?!!
เคยลงแล้วรูปนี้ที่ภาคแรก ไปแต่งในเกมมาให้
เพราะหาอิมเมจคนไม่เจอออออออออ 5555555+
ไนท์แมร์ก็หล่อประมาณนี้แหละนะจ๊ะ !! -/////////////-


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 34 ครั้ง

2,474 ความคิดเห็น

  1. #2409 BenZ_Sport (@25012544) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2557 / 00:44
    ใครอีกวะะะ
    #2409
    0
  2. #2330 Amm Sa-nguansak (@adamasp8-) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 30 เมษายน 2557 / 10:47
    ง่าาาสน่าจะบอกบ้างจิๆๆๆๆว่า5ปีผ่านไปแล้วเป็นไงบ้างงงแงๆๆๆ
    #2330
    0
  3. #2140 $NAPSMOKE (@cakecakez) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 21 เมษายน 2557 / 14:37
    ไรท์ สนุกมากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก ชอบๆ แต่งได้ดีๆ น่าติดตาม
    #2140
    0
  4. #1621 ployamina (@ployamina) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 2 เมษายน 2557 / 11:00
    สนุกมากๆเลยไรท์ !!
    ข้าน้อยขอคารวะไรท์เลย
    #1621
    0
  5. #1582 ployamina (@ployamina) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 31 มีนาคม 2557 / 16:59
    สนุกเหมือนเดิมมมมมม
    ติดตามมๆๆๆ ไรท์สู้ๆ
    #1582
    0
  6. #1308 หญิงไร้นิรนาม (@coffeepo1125) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 5 มีนาคม 2557 / 00:12
    สนุกมากค่า   
    #1308
    0
  7. วันที่ 11 กุมภาพันธ์ 2557 / 08:08
    ผู้ชายคนนนั้นใครกันนนนนน?????????
    #1170
    0
  8. #1041 ฮัดชิ่ววว~ (@-darkcatz-) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 26 มกราคม 2557 / 20:56
    สนุกมากจ้า ^_____^
    #1041
    0
  9. #970 ByChu (@numilike) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 20 มกราคม 2557 / 08:33
    เขาคือใคร?
    #970
    0
  10. #799 Gam Nunnapat (@snow_cool) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 12 มกราคม 2557 / 15:50
    หึงโหดนะเนี่ย!!
    #799
    0
  11. #397 t_g_k (@rasberry-kwa) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 14 พฤศจิกายน 2556 / 20:00
    ภาคสองสนุกกว่าภาคแรกมากเลยนะคะ >_< ติดตามค่ะ
    #397
    0
  12. #283 prary (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2556 / 10:03
    กรี๊ดด ชอบอาจารย์อ่ะเท่มากกกกก 555



    สู้ๆๆค่าาาาาาาาาาาาาาาาา
    #283
    0
  13. #246 pretty@Ice&Soda (@kkya123) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 17 พฤษภาคม 2556 / 12:28
    ไฟทติ้งงงไรเตอร.  ชอบอาจานเชนนนน ปรัชญาชีวิตดีค่ะ. อิๆ
    #246
    0
  14. #244 nokyongchy (@nok-gm) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 17 พฤษภาคม 2556 / 01:26
    เคลียร์ เป็นของคาน่อนเถอะ ฮือออ
    #244
    0
  15. #196 sweet candy (@sweet10) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 27 เมษายน 2556 / 10:40
    เห็นด้วยกับคห.ที่ 171
    #196
    0
  16. #194 แม่ทะลบ (@naowarat2521) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 26 เมษายน 2556 / 12:42
    up บ่อย ๆ สิจ๊ะ คิดถึงฮาเดสนะเออ
    #194
    0
  17. #193 D:P (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 25 เมษายน 2556 / 17:49
    รีบอัพน้าค้า*0*
    #193
    0
  18. #190 karn (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 20 เมษายน 2556 / 14:24
    รออ่านต่อนะคะ
    #190
    0
  19. #189 library -_^ (@reason33) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 18 เมษายน 2556 / 22:06
    สนุกมากเลยอะ กลับมาอัพต่อนะค่ะ 
    #189
    0
  20. #185 ผีน้อยไม่น่ารัก (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 15 เมษายน 2556 / 14:35
    อยากอ่านอีกแล้ว ยังไงไรเตอร์ก็รีบๆ มาต่อนะ เพราะว่ารีดเดอร์ยังรออยู่ค่ะ รักมากกกก อิอิ
    #185
    0
  21. #184 กิกิ (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 15 เมษายน 2556 / 04:11
    จุฟๆฮาเดส

    ไนท์แมร์น่ากลัวววอ่าา
    #184
    0
  22. #181 Princess_of_Devil ( NJ ) (@j_minako) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 14 เมษายน 2556 / 16:55
    สนุกมากๆเลยค่า อัพไวๆน้า
    #181
    0
  23. #179 Bookbug (@bookiie-23) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 13 เมษายน 2556 / 22:59
    ไรท์เตอร์ อัพต่อด่วนเลย ไม่งั้นงอนนนนนน้าาา 5555
    #179
    0
  24. #177 +_Lucy Chan_+ (@new38220) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 12 เมษายน 2556 / 00:38
    กรี๊ดดดดดดด อัพต่อนะคะ สนุกมาก >w<
    #177
    0
  25. #176 n c :: D a я K ★ (@ncsmile) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 10 เมษายน 2556 / 15:21
    ไนท์แมร์เหมือนแบงค์แคลชเลย ก๊ากกก(ผมคิดไปเองนะ -.-) 
    #176
    0