Honey ศิโรราบรักน้ำผึ้ง [เปลี่ยนชื่อ + รีไรท์ค่ะ]

ตอนที่ 12 : Honey : ตอนที่ 9 ความรู้สึกนี้มันคืออะไร? 1 [ รีไรท์ค่ะ ]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 351
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    16 ม.ค. 58

ศิโรราบรักน้ำผึ้ง

รชารามิล


ตอนที่ 9 ความรู้สึกนี้มันคืออะไร? 1


“ พี่ครับ “ เสียงทุ้มของชายหนุ่มมาใหม่ดังขึ้นก่อนที่ร่างกำยำชวนมองจะวิ่งฝ่าบอดี้การ์ดที่ไม่คิดห้ามเพราะรู้ว่าเขาเป็นใคร ตรงไปหาร่างของคนที่ถูกเรียกว่าพี่ทันที

“ ทำไมนายมาอยู่ที่นี่ “ รภัทรถามอย่างสงสัย พลางดึงร่างเพรียวของหญิงสาวมาหลบอยู่ด้านหลัง ภาวนาให้ไอน้องชายตัวแสบมองไม่เห็น แต่มันสายไปแล้ว ที่เขาวิ่งมาก็เพราะเห็นพี่ชายแท้ๆ กำลังเล่นน้ำอยู่กับหญิงสาวที่หุ่นน่าฟัดไปทุกส่วน

“ มาเที่ยวสิฮะ พี่มาเข้าร่วมประชุมล่ะสิ “ รชตะตอบแล้วก็ชะเง้อคอมองหญิงสาวที่พี่ชายซ่อนไว้ คนเป็นพี่ก็เบี่ยงหลบ เล่นเหมือนเด็กที่เอาของเล่นไปซ่อน

“ เอ๊ะ! คุณฮันนี่ “ ชายมาใหม่ตกใจเมื่อเห็นหน้าของหญิงสาวที่พี่ชายพยายามซ่อน

“ คุณโรม “ ฮันนี่เองก็ตกใจไม่แพ้กันที่คนที่เจอกันโดยบังเอิญเกี่ยวข้องกับผู้ชายที่กำลังมองมาอย่างสงสัยปนโมโห ทำไมน้องชายเขารู้จักเธอ แล้วรู้จักกันมากน้อยแค่ไหน

“ รู้จักกันด้วยหรือ “ รภัทรถามเสียงเข้ม เห็นสายตาที่ไอน้องชายตัวแสบมองผู้หญิงของเขาแล้วไม่สบอารมณ์ ถึงจะเป็นน้องของเขาเขาก็ไม่คิดจะแบ่ง ของเล่น ให้

“ ฮะ เจอกันเมื่อวาน “ เมื่อวาน วันที่เธอแอบหนีเที่ยวนี่เอง

“ เธอเป็นเลขาฯ ของพี่ “

รภัทรบอกห้วนๆ แล้วเดินขึ้นบังกะโลไป ทิ้งให้น้องชายกับเลขาฯ ในนามอยู่กันตามลำพัง หมดอารมณ์เล่นน้ำฉับพลัน คนสนิทและบอดี้การ์ดไม่กล้าสบตาหรือพูดอะไรกับเจ้านายซักคน เพราะพวกเขารู้ดีว่าตอนนี้เจ้านายเขากลายร่างเป็นซาตานไปเรียบร้อยแล้ว อีกเดี๋ยวพายุคงเข้าแถวๆ ที่พวกเขาสถิตอยู่เป็นแน่ โชคดีจริงๆ ที่ทำประกันชีวิตเรียบร้อยแล้ว

“ ไม่ยักรู้นะคะว่าคุณเป็นน้องชายของบอส “ ฮันนี่ถามไปก็เดินนำตามเจ้านายในนามขึ้นบังกะโล ไม่อยากอยู่ลำพังกับชายหนุ่มที่ส่งสายตาบอกว่าสนใจเธออย่างไม่ปิดบัง เฮ้อ! พี่น้องคู่นี้เหมือนกันจริงๆ

“ ผมก็ไม่ยักรู้ว่าคุณเป็นเลขาฯ ของพี่ “ ชายหนุ่มถามไปในใจก็ไม่คิดเชื่อ ผู้หญิงสวยๆ แบบนี้น่าเอามาเป็นอย่างอื่นมากกว่าเลขาฯ และพี่ชายของเขาที่รู้สันดารกันดีก็คงคิดไม่ต่างกัน

“ ก็คุณไม่ได้ถามนี่คะ “ ฮันนี่ตอบเสียงหวาน ไม่ได้มีท่าทีตระหนกกับสายตาจับผิดของชายหนุ่มเลย

“ งั้นแสดงว่าเรามีวาสนาต่อกันสินะครับ ถึงมาเจอกันอีก “ เขาพูดด้วยรอยยิ้มพรายเต็มใบหน้า เขาชอบผู้หญิงคนนี้ เธอสวย ฉลาดและอ่อนหวาน ตรงสเป็คเขาทุกอย่าง

โครม! อยู่ดีๆ เก้าอี้ตัวใหญ่ก็แหลกสลายกลายเป็นเศษไม้ในพริบตาด้วยน้ำมือของคนเป็นพี่เมื่อหูได้ยินคำพูดของคนเป็นน้อง ลูกน้องทั้งหลายเริ่มสวดภาวนาในใจเมื่อพายุเริ่มก่อตัว

“ โทษที พอดีเท้ามันลื่น “

คนเท้าลื่นบอกเสียงเข้มพร้อมยิ้มเย็นๆ ที่ใครเห็นเป็นต้องเสียวสันหลัง ก่อนจะเดินออกจากบ้านพักไปไม่อยากดูฉากสวีทของคนทั้งคู่ ในใจอยากจะกระชากเธอออกมาจากสายตาแทะโลมของน้องชายใจจะขาดแต่ก็ทำไม่ได้เพราะถ้าเขาออกอาการหวงเธอมากไป เรื่องนี้ต้องถึงหูแม่เขาแน่

โธ่เว้ย! ทำไมเขาต้องปล่อยให้ไอ้น้องเวรกินผู้หญิงของเขาทางสายตาด้วยเนี่ย ดีไม่ดีมันกินทางอื่นไปเรียบร้อยแล้ว ยิ่งคิดก็ยิ่งเดือดอย่างหาเหตุผลไม่ได้ ไม่เข้าใจว่าทำไมต้องโมโหขนาดนี้!

นาวินตามเจ้านายของตนออกไป ส่วนเทวา คนสนิทอีกคนก็ยังอยู่ที่เดิม หน้าที่ของเขาคือดูแลผู้หญิงของเจ้านาย และเขาก็เข้าใจสถานการณ์ทุกอย่างที่เกิดขึ้นดี

“ ฉันขอตัวไปเปลี่ยนเสื้อผ้าก่อนนะค่ะ เริ่มหนาวแล้ว “ ฮันนี่บอกเมื่อนึกขึ้นได้ว่าเสื้อกล้ามสีขาวของเธอมันเปียกน้ำจนเห็นไปถึงไหนต่อไหนแล้ว

“ ทำไมนายไม่ตามเจ้านายของนายไปล่ะ เทวา “ ชายหนุ่มที่มีฐานะเป็นน้องของเจ้านายถามคนสนิทของพี่ชายที่กำลังทำตัวเป็นก้างขวางคอเขาอยู่

“ เจ้านายให้ผมคอยดูแลคุณรชตะอยู่ที่นี่ครับ “

เทวาตอบกลับอย่างสุขุม แม้ใบหน้าและท่าทางของคนตรงหน้าจะยิ้มแย้มเพียงใด แต่ยังไงเขาก็คือทายาทคนรองของนิรันดร์รภัทรกุล ทั้งรูปร่าง หน้าตา ความน่าเกรงขามและเอาแต่ใจอยากได้อะไรต้องได้ ไม่ได้น้อยหน้าคนเป็นพี่เลย นี่คือสิ่งที่สองพี่น้องมีเหมือนกัน เพียงแต่ที่ต่างคือวิธีการให้ได้มา

“ ขอโทษนะค่ะที่ให้รอนาน “ ฮันนี่บอกเสียงหวานพร้อมรอยยิ้มที่มีเสมอ รชตะอดเสียดายอาหารตาวาบหวิวก่อนหน้าไม่ได้ ก็ตอนนี้หญิงสาวอยู่ในชุดเสื้อยืดกางเกงยีนส์มิดชิดไปทุกส่วน แต่ก็ไม่เป็นไร เขาชอบจินตนาการ

“ แต่งตัวจะออกไปไหนหรอครับ “ รชตะถามหญิงสาวที่ใส่ยีนส์ออกมา

“ ไปหาอะไรทานคะ บอสของฉันไม่ค่อยสนใจพนักงานเท่าไหร่ “ สื่อเป็นนัยว่าเธอไม่ได้สำคัญอะไร และยังสื่ออีกอย่างว่าไม่อยากอยู่ในที่พักที่เป็นสถานที่ล่อแหลมผู้หญิงคนนี้ฉลาดซ่อนในเหมือนที่นาวินบอกเขาไม่มีผิด เทวาชมผู้หญิงของเจ้านายที่ตอนนี้กลายเป็นแค่เลขาฯ ธรรมดาๆ ในใจ

“ งั้นผมอาสาเป็นเจ้ามือ “ คนรอเสนอตัวโดยไม่ต้องคิด

“ จะดีเหรอคะ ไปกันสองคนแบบนี้ “ ฮันนี่บอกแล้วทำหน้าคิดหนัก ประมาณว่าเธอเป็นแค่เลขาฯ จะไปไหนมาไหนกับน้องชายเจ้านายมันจะดูไม่ดี

“ งั้นให้เทวาไปด้วยก็ไม่มีปัญหาใช่ไหมครับ “ รชตะตอบอย่างไวเมื่อเห็นหญิงสาวคิดหนัก กลัวเธอจะปฏิเสธเลยต้องยืมคนสนิทของพี่ชายมาเป็นตัวช่วย คนที่กลายเป็นตัวช่วยยิ้มขำในใจ ไม่ทันเล่ห์เหลี่ยมของจิ้งจอกสาวที่ห่มหนังลูกแกะทั้งพี่ทั้งน้อง

“ นั่นสินะคะ ถ้าคุณเทวาไม่ว่าอะไรนะ “

“ ได้ครับ ผมเองก็กำลังหิวพอดีเลย “ เทวาได้ทีเนียนตามน้ำ น้องชายของเจ้านายเริ่มเชื่อว่าหญิงสาวเป็นแค่เลขาฯ ธรรมดาๆ ของพี่ชายขึ้นมานิดหน่อย

“ คุณฮันนี่อยากทานอะไรเป็นพิเศษไหมครับ? “ รชตะถามอย่างเอาใจ

“ อืม นั่นสิคะ มาทะเลทั้งทีก็ต้องอาหารทะเล “

ฮันนี่บอกสิ่งที่อยากกิน ถึงแม้อาหารแต่ละมื้อที่ชายหนุ่มอีกคนสั่งมาให้จะมีแต่อาหารทะเลทุกวันแต่เธอก็ยังอยากทานอีกอยู่ดี หญิงสาวเลือกร้านที่ติดชายหาดด้วยเพราะบรรยากาศที่มืดสลัวแทบจะมองไม่ออกว่าใครเป็นใคร ทำให้เธอไม่ต้องกังวลว่าใครจะจำเธอหรือชายหนุ่มที่มาด้วยได้

“ คุณฮันนี่มาทำงานกับพี่ชายผมนานหรือยังครับ “ รชตะถามไปก็แกะกุ้งเผาตัวใหญ่ให้หญิงสาวไปด้วย

“ เรียกฮันนี่ก็พอค่ะ คุณเองก็ถือว่าเป็นเจ้านายของฉันอีกคน “ ฮันนี่บอกเสียงหวานตามปกติ

“ งั้น….

“ แต่ฉันเรียกชื่อคุณแบบสนิทสนมไม่ได้หรอกนะคะ ต่อไปคงต้องเรียกว่า คุณรชตะ เหมือนคนอื่นๆ  “ หญิงสาวพูดดักไว้ก่อนเมื่อรู้ว่าชายหนุ่มจะพูดอะไร

“ ตามใจเลยครับ ผมไม่เคยขัดใจเลดี้อยู่แล้ว แล้วที่ถามไปล่ะครับ “ รชตะบอกแล้วส่งยิ้มกระชากใจสาว ฮันนี่ที่ได้รับยิ้มก็ยิ้มตอบตามปกติ ในใจนึกถูกใจหญิงสาวยิ่งขึ้นที่ไม่มีท่าทีหลงเสน่ห์ของเขาเหมือนผู้หญิงคนอื่นๆ เลย

“ ก็เกือบเดือนแล้วค่ะ “ ฮันนี่ตอบไปก็ตักอาหารเข้าปากไป ตั้งแต่มาเป็นผู้หญิงของรภัทร เธอดูจะกินเก่งขึ้นมากคงเพราะเขาขยันหาของอร่อยๆ มาให้เธอเสมอ แถมไม่เคยห้ามเวลาเธอกินอะไรเลย

“ เฮ้อ ถ้ารู้ว่ามาประจำที่เมืองไทยแล้วจะได้เลขาฯ สวยๆ แบบฮันนี่ รู้งี้ผมมาแทนพี่ดีกว่า “ รชตะทำเสียงเสียดายสุดแสน คนโดนชมแอบหัวเราะกับชายหนุ่มขี้อ้อนที่มาคนละขั้วกับพี่ชาย

“ แล้วคุณรชตะมาทำอะไรที่นี่เหรอค่ะ มาร่วมประชุมเหมือนบอสหรือเปล่า “

“ เปล่าครับ ผมมาพักร้อน ตอนแรกว่าจะกลับพรุ่งนี้แต่คิดไปคิดมาอยู่ต่อซักเดือนดีกว่า “ บอกไปก็ส่งสายตากรุ่มกริ่มให้หญิงสาวไปด้วย

ชายหนุ่มยังคงชวนหญิงสาวที่ถูกใจคุยไปเรื่อยโดยไม่ได้สนใจก้างขวางคออีกคนที่ติดมาด้วยเลย จนกระทั่งมื้ออาหารแรกของคนทั้งคู่ (บวกอีกหนึ่ง) จบลง ชายหนุ่มก็ยังอาสาเดินมาส่งหญิงสาวถึงที่พัก

“ ฮันนี่พักที่บังกะโลนั้นเหรอครับ “

“ ค่ะ บอสให้ฉันเฝ้าบังกะโลกับคุณเทวา “ เพราะบังกะโลมีสองห้องนอนเธอเลยลากชายหนุ่มที่เงียบมาตลอดมาเป็นข้ออ้าง เจ้าของชื่อสะดุ้งวาบ ทั้งที่เขาทำเหมือนไม่มีตัวตนอยู่แล้วทำไมถึงยังเข้าไปอยู่ในบทสนทนาได้อีก

“ เทวา นายคิดอะไรเกินเลยกับฮันนี่หรือเปล่า “ รชตะถามตรงเสียงเย็น คนโดนถามเสียววาบ หญิงสาวคิดจะฆ่าเขาทางอ้อมอยู่ใช่มั้ย เห็นคุณรชตะน้องชายของเจ้านายยิ้มๆ แบบนี้แต่เรื่องความโหดไม่แพ้พี่ชายเลย

“ ไม่ครับ ไม่เคยคิดเลย “ เทวารีบตอบเมื่อเห็นสายตาเพชฌฆาตที่ส่งมา

“ เทวาเขาไม่ได้ชอบผู้ชายหรอกหรือคะ “ หญิงสาวถาม ทำหน้าสงสัยได้เนียนสุดๆ

“ ห๊า! นี่นายชอบปลูกป่าหรอกเหรอ ถึงว่าสิไม่เห็นมีแฟนกับเขาซักที “ ชายหนุ่มตกใจกับข่าวใหม่ที่เพิ่งได้ยิน มิน่าล่ะ ขนาดผู้หญิงแก้ผ้าต่อหน้ามันยังไม่รู้สึกอะไร

“ ไม่ใช่นะครับ ผมเป็นผู้ชายทั้งแท่ง “ คนโดนกล่าวหาแก้ตัวเสียงดังแต่คนฟังทั้งสองไม่มีท่าทีจะเชื่อซักนิด

“ เป็นแบบนี้ผมค่อยหายห่วงหน่อย “ ชายหนุ่มที่กำลังเป็นห่วงหญิงสาวที่ต้องอยู่ร่วมชายคาเดียวกับคนสนิทของพี่ชายถอนหายใจอย่างโล่งอก คนที่ถูกมองว่าชอบไม้ป่าเดียวกันแอบร้องไห้ในใจเมื่อน้องของเจ้านายเมินคำพูดเขาเฉยเลย เขาเป็นผู้ชายจริงๆ นะ!

“ ขอบคุณที่มาส่งนะคะ ราตรีสวัสดิ์ค่ะ “ ฮันนี่กล่าวลาชายหนุ่มที่มาส่งทันที คนถูกบอกลาจำต้องล่าถอยเพราะถูกไล่ทางอ้อม เธอฉลาดไม่เปิดโอกาสให้เขาเข้าไปในบ้านพักเลย นั่นยิ่งทำให้เขาชอบเธอมากขึ้น

“ ขอโทษนะเทวา ที่กล่าวหาคุณแบบนั้น “ ฮันนี่รีบขอโทษคนที่กำลังทำคอตกทันทีที่รชตะเดินลับตาไปแล้ว

“ ไม่เป็นไรครับ ผมเข้าใจ “

คนเข้าใจยิ้มแห้งๆ เขารู้ว่าที่เธอพูดไปแบบนั้นก็เพื่อปิดทางชายหนุ่มอีกคนไม่ให้มีข้ออ้างขอค้างที่บังกะโลด้วย เพราะด้วยสถานะน้องชายของเจ้านาย ถึงจะเป็นเขาที่เป็นคนสนิทก็คงห้ามไม่ได้ ผู้หญิงคนนี้ฉลาดเกินไปแล้ว! ถ้าเธอมาเป็นนายหญิงของนิรันดร์รภัทรกุลจะเป็นยังไงนะ เทวา รีบส่ายหัวไล่ความคิดที่เป็นไปไม่ได้ทันที ถึงเธอจะเก่งกาจเพียงใดแต่อำนาจ บารมีและทรัพย์สมบัติต้องมาก่อนเสมอ! นี่คือสิ่งที่ทำให้นิรันดร์รภัทรกุลมั่งคั่งมาจนถึงทุกวันนี้ได้

หญิงสาวเดินเข้ามาในบังกะโลที่เงียบเชียบ สายตากลมโตก็กวาดมองไปรอบห้อง ไร้วี่แววของสิ่งมีชีวิต แสดงว่าเขาไปค้างที่อื่นสินะ หญิงสาวคิดได้แบบนั้นก็เข้าไปอาบน้ำเตรียมเข้านอน แต่พอนอนจริงๆ กลับไม่หลับอย่างที่คิดไว้ เธอเป็นอะไรไปเนี่ย เอาแต่คิดถึงหน้าของผู้ชายอีกคนที่หุนหันออกไป เธอเข้าใจและไม่ได้เคืองอะไรที่เขาทำแบบนั้น เพราะเธอรู้ดีว่าเรื่องความสัมพันธ์ของเธอกับเขาต้องเป็นความลับแม้แต่กับน้องตัวเอง แต่ที่เธอกำลังว้าวุ่นอยู่ตอนนี้คือสีหน้าตอนจากไปของเขา มันทรมานจนเธอรู้สึกทรมานไปด้วย

นี่เธอเป็นอะไรไป เพราะอยู่ใกล้เขามากเกินไปสินะเลยเผลอปล่อยใจให้รู้สึกห่วงหา เพราะแบบนี้ไงเธอถึงไม่อยากสนิทกับใคร คอยตีตัวออกห่างจากทุกคนที่เข้ามาใกล้เสมอ เพราะรู้ดีว่าซักวันเธอก็ต้องออกไปจากชีวิตของพวกเขา เธอไม่อยากเสียใจเวลาต้องลาจากเลยไม่คิดจะเปิดใจให้ใคร

เสียงเหมือนคนกำลังไขกุญแจทำให้เธอสะดุ้งขึ้นมาจากเตียง มีใครกำลังทำอะไรอยู่ซักอย่าง? เพราะบ้านที่เงียบเหมือนป่าช้าและเหล่าบอดี้การ์ดคนอื่นๆ ก็ไปกับเจ้านายของพวกเขาทั้งหมดเพื่อไม่ให้เป็นที่น่าสงสัย ในบ้านจึงมีแค่เธอกับเทวาที่เฝ้าอยู่ในห้องนั่งเล่นด้านนอก

ฮันนี่คว้าเอาโคมไฟตัวยาวขึ้นมาถือไว้ก่อนจะค่อยๆ ย่องออกไปนอกห้อง ตาก็มองหาผู้ชายอีกคนไปด้วยแต่ก็ไม่เจอ มีแค่ประตูตรงระเบียงที่เปิดออกไปสู่หาดทรายสีขาวเปิดอ้าอยู่ มือกระชับโคมไฟแน่นขึ้นก่อนจะทำใจกล้าเดินไปปิดประตู คิดในใจว่าลมคงแรงไปเลยพัดมันจนเปิดออกเอง

“ กรี๊ด!! “ ฮันนี่ร้องเสียงดังเมื่อมีคนมาเข้ามาสวมกอด ด้วยความตกใจเลยเผลอฟาดโคมไฟใส่คนคนนั้นเต็มแรง

เสียงร้องของหญิงสาวทำให้ชายหนุ่มที่กำลังเดินตรวจตราอยู่รอบนอกใส่เกียร์หมาตามเสียงมาทันที แต่ภาพที่เห็นตรงหน้าทำให้เขาช็อกยิ่งกว่า

“ คุณมิล / เจ้านาย “ สองเสียงประสานขึ้นพร้อมกันเมื่อหญิงสาวหาสวิตช์ไฟเจอ

“ เธอจะฆ่าฉันเหรอ “ รภัทรบอกไม่จริงจัง ผู้หญิงอะไรโหดชะมัด ฟาดมาไม่ยั้งมือเลย!

“ ก็คุณทำไมมาไม่ให้สุ่มให้เสียงล่ะ “ ฮันนี่บอกทั้งน้ำตา เธอไม่รู้นี่นาว่าเป็นเขาแล้วเธอก็กลัวมาก พูดเสร็จก็รีบหากล่องปฐมพยาบาลมาทำแผลให้เขาไปด้วย

“ ไปโรงพยาบาลไหมครับนาย “ เทวาถามเมื่อเห็นเลือดไหลออกมาจากแผลที่หน้าผากของเจ้านาย ผู้หญิงโหดแบบนี้ทุกคนเลยหรือเปล่าเนี่ย คิดในใจเมื่อเห็นตัวอย่างตรงหน้า

“ ไม่เป็นไร นายจะไปทำอะไรก็ไปเถอะ “ คนถูกไล่จำต้องออกไปตามคำสั่งของผู้เป็นนายแม้จะเป็นห่วงแค่ไหนก็ตาม

“ โอ้ย เจ็บนะ “ คนได้แผลโอดครวญเมื่อหญิงสาวเอาสำลีชุบแอลกอฮอล์เช็ดแผลให้

“ แล้วใครใช้ให้มาเงียบๆ ล่ะ “

ฮันนี่สวนกลับอย่างไม่สงสารแถมยังสมน้ำหน้าเป็นนัยๆ คนแกล้งสำออยมองหน้าของหญิงสาวที่ห่างกันแค่ไม่กี่ชั่วโมงแต่ทำไมเขารู้สึกเหมือนมันแสนนาน คนถูกมองสบสายตาสื่อความหมาย หัวใจที่คิดว่าด้านชาไปแล้วกลับสั่นไหวในจังหวะที่เธอไม่เคยรู้จัก มันเกิดอะไรขึ้นกับเธอ!

“ คุณ….

ปากเรียวก้มลงหาปากอิ่มที่มันคิดถึง จูบหวานล้ำเรียกร้อง อีกฝ่ายเองก็จูบกลับมาด้วยความหวานไม่แพ้กัน รภัทรคิดว่ามันคงเป็นจูบที่หวานที่สุดที่เขาเคยมอบให้ผู้หญิง ฮันนี่หอบอากาศเฮือกใหญ่เข้าปอดเมื่อหลุดออกมาจากจูบแสนหวานที่ยาวนานของคนตรงหน้า ความร้อนที่หน้าทำให้เธอรู้ได้ว่าหน้าตัวเองแดงมากแค่ไหน นี่เธอเป็นอะไรไป

“ ฉันเป็นอะไรไม่รู้ ฉันอยากเก็บเธอเอาไว้ไม่ให้ใครได้เห็นเธอ ไม่อยากให้เธอมองใครนอกจากฉัน “ รภัทรพร่ำบอกหญิงสาวตรงหน้าที่ทำให้เขารู้สึกเหมือนจะคลั่งตายที่เห็นเธออยู่กับผู้ชายคนอื่น

“ เพราะฉันหวงมากด้วย หวงจนแทบจะเป็นบ้าตาย คิดไปต่างๆ นานาว่าเธอจะไปจากฉัน “ รภัทรพูดเหมือนคนละเมอควบคุมตัวเองไม่ได้ ทั้งที่เป็นตัวของเขาเองแท้ๆ ก็เริ่มจะควบคุมมันไม่ได้เพียงเพราะแค่เธอเข้ามาในชีวิต

“ ได้โปรด อย่าไปจากฉันได้ไหม “ ตอนนี้เขาคิดว่าเขาขาดเธอไม่ได้แล้ว

“ ฉันอือ “

รภัทรไม่รอให้หญิงสาวได้ตอบเพราะเขากำหนดคำตอบให้เธอไปเรียบร้อยแล้ว ร่างแกร่งอุ้มร่างเพรียวแนบอกเดินเข้าไปในห้องนอนทั้งที่ยังไม่ถอนริมฝีปากออกจากปากอิ่ม เขาวางหญิงสาวลงบนเตียงอย่างเบามือ ทุกสัมผัสที่เขามอบให้ล้วนเต็มไปด้วยความอ่อนโยนและหอมหวานยิ่งกว่าครั้งไหนๆ คำพูดหวานหูไร้ซึ่งการโป้ปดของชายหนุ่มยังคงวนเวียนอยู่ในหัวของเธอ แววตาแน่วแน่ที่มองสบทั้งคืน ทุกการกระทำมันบอกว่าเขาไม่ได้โกหก! สิ่งที่เขาพูดคือความจริง!

แล้วเธอล่ะ ความรู้สึกของเธอตอนนี้คืออะไร ความรู้สึกที่โหยหาและคิดถึงเขาเหมือนอย่างตอนนี้มันคืออะไร







 

มาอีกตอนค่ะ ตอนที่แล้วคัทเยอะไปหน่อย แหะๆ

รักค่ะ

<3

 

Rewrite : 16-01-15

21 ความคิดเห็น