[END] ◄ AMPERE MISSION ► ภารกิจร้าย ขโมยหัวใจนายสุดหล่อ

ตอนที่ 9 : (Re-write) ♥ Chapter 8 แผนลับกระชับความสัมพันธ์

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4,865
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 24 ครั้ง
    20 พ.ค. 62

CHAPTER 8

- แผนลับกระชับความสัมพันธ์  -







     

  

             พลั่ก! 

เฮ้ย! 

“ฉันจะไม่ทนแล้วนะพี่เข่ง!” ฉันโวยวายพร้อมกับปาหมอนอิงที่อยู่ในมือไปฟาดหัวพี่ชายของตัวเองเข้าเต็มๆ ในขณะเดียวกับที่เขากำลังเดินตรงมาหาทางนี้ 

ตอนนี้เป็นเวลาสองทุ่มนิดๆ ไม่ต้องสงสัยเลยว่าทำไมเวลานี้พี่ขนมเข่งกับฉันถึงไม่ได้อยู่ที่ริกกี้เวย์แต่ดันมาโผล่หัวเป็นผีสิงอยู่ที่บ้านแบบนี้ นั่นก็เพราะฉันยังโกรธแอมแปร์เรื่องเมื่อตอนบ่ายไม่หายน่ะสิ เขาเชื่อยัยลิงหน้าวอกว่าฉันเป็นคนปล่อยลมยางรถของเขา  

มันน่าเจ็บใจชะมัดเลย 

ยิ่งคิดก็ยิ่งเจ็บใจ! 

“เป็นบ้าอะไรของแกวะ ฉันจะไปริกกี้ก็ไม่ให้ไป พอตกลงว่าจะอยู่บ้านเป็นเพื่อน ยังจะมาเนรคุณขว้างหมอนใส่อีก…ทำตัว” พี่ขนมเข่งพูดอย่างเซ็งอารมณ์ ก่อนจะเดินถือหมอนอิงใบเมื่อกี้แล้วมาหย่อนก้นลงนั่งข้างๆ ฉันอย่างแรงจนฉันถึงกับกระเด้งขึ้นเล็กน้อย 

ไม่เบาเลยนะน้ำหนักตัวเนี่ย ไอ้พี่บ้าเอ๊ย 

“เออน่ะ!” 

“นี่ฉันเพิ่งหายงอนแกเรื่องเมื่อกลางวันที่ว่าฉันพูดอะไรเลี่ยนๆ นะเนี่ย ไอ้ชาเน่า 

เออ หายก็ดีแล้วไง 

“ที่แกหงุดหงิด โหวกเหวกโวยวาย ทำลายข้าวของนี่เป็นเพราะเรื่องไอ้แอมป์ใช่มะ” เขาถามอย่างคนรู้ทัน พร้อมกับหรี่ตาลงจ้องหน้าฉันคล้ายกำลังจับผิด ฉันล่ะเกลียดสายตารู้ลึกรู้จริงภายใต้กรอบแว่นไม่มีเลนส์ของเขาจริงๆ เลย ให้ตายเถอะ 

“ใช่ เพราะไอ้บ้านั่นคนเดียว” 

“เอาน่า ฉันบอกมันให้มั้ยว่าแกไม่ได้เป็นคนปล่อยลมยางน่ะ มันอาจจะเชื่อนะ” พี่ขนมเข่งพูดด้วยน้ำเสียงสบายๆ 

ใช่สิ คนที่แอมแปร์ไม่เชื่อก็มีแต่ฉันคนเดียวเท่านั้นแหละ 

“ใครจะไปรู้ หมอนั่นอาจจะหาว่าฉันฟ้องพี่เข่ง แล้วพี่ก็เข้าข้างฉันก็ได้ เขาต้องคิดแบบนี้แน่ๆ” ฉันพูดเสียงแข็งพร้อมกับนึกหน้าแอมแปร์ตอนที่พี่เข่งไปบอกเขาออกเลยล่ะ ถึงมันยังไม่เกิดขึ้น ฉันก็รู้ว่าเขาต้องทำหน้าแล้วพูดยังไง 

“แล้วแกฟ้องจริงมั้ยล่ะ 

ก็นิดหน่อยเอง 

“ได้ข่าวว่าแกเล่ามาทั้งหมดนะ ถ้าไอ้แอมป์มันจะว่าแกฟ้องก็ไม่ผิดไปจากความจริงเลย” 

“บอกว่าฉันฟ้องไม่เท่าไรหรอก แต่หมอนั่นชอบหาว่าฉันไม่ดีอย่างโน้น ไม่ดีอย่างนี้ ขี้อิจฉาอย่างนั้น เฮอะ!” นึกถึงน้ำเสียงตอนที่เขาว่าฉันขึ้นมาแล้วมันก็จี๊ดดด 

“ไอ้แอมป์มันเป็นคนดีพอที่จะไม่พูดจาทำร้ายผู้หญิงหรอกน่า” 

“น้อยไปสิ แววตาหมอนั่นเวลามองฉันนะ มันแข็งยิ่งกว่าอะไรทั้งสิ้น น้ำเสียงก็ไม่เคยจะเป็นมิตรเลย ฮึ่ย! แล้วนี่ยัยแม่หมอนั่นดันคอนเฟิร์มว่าฉันมาถูกทางแล้ว อย่าบอกนะว่าไอ้บ้านั่นมันเป็นเนื้อคู่ฉันจริงๆ น่ะพี่เข่งงง” ฉันพูดจบก็ถึงกับยกมือขึ้นมาขยี้หัวตัวเองจนผมยุ่งเหยิงไปหมด นี่ถ้าแรงกว่านี้อีกนิดผมต้องหลุดติดมือฉันออกมาแน่ๆ 

“ใจเย็นๆ” พี่ขนมเข่งเอามือมาลูบหลังฉันเบาๆ ให้สงบสติอารมณ์ 

ฮึ่ย!” 

พลั่ก! 

อะเจ้ยยย!!! ” 

ฉันดึงหมอนใบเดิมมาจากหน้าตักของพี่ขนมเข่งแล้วปาออกไปอีกรอบเพื่อระบายอารมณ์ แต่มันกลับไม่ได้ดิ่งลงสู่พื้นตามที่หวังเอาไว้ เพราะมันไปโดนใครบางคนเข้า ใครบางคนที่ไม่ได้มาแค่คนเดียวแต่มาถึงสาม… 

สามคนที่ถือวิสาสะเดินเข้ามาในบ้านของฉันโดยไม่กดกริ่งเรียก หรือส่งเสียงให้เจ้าของบ้านรู้เลยแม้แต่นิดเดียว  

“O_O!” ฉันกับพี่ขนมเข่งมีสีหน้าเดียวกันทันทีที่เห็นแขกไม่ได้รับเชิญทั้งสามคนนั้น 

ซีริกต์!  

รีพลีต!! 

แอมแปร์!!! 

“ทำไมคนบ้านนี้มันโหดจังครับ ต้อนรับแขกแบบนี้เหรอเนี่ย” ซีริกต์ทำหน้าเศร้าก่อนที่จะก้มลงเก็บหมอนที่ตกอยู่กับพื้นแล้วเดินมายื่นคืนให้  

ไอ้เรื่องที่ขว้างหมอนไปโดนซีริกต์มันไม่ได้ทำให้ฉันตกใจเท่าไรหรอกนะ เพราะตอนนี้สายตาของฉันกับพี่ขนมเข่งกำลังมองไปยังแอมแปร์ที่สภาพแบบว่า…แขนทั้งสองข้างไขว้กันไว้ข้างหลังแล้วถูกล็อกด้วยกุญแจมือ มิหนำซ้ำที่ปากของเขายังมีผ้าเช็ดหน้าผืนใหญ่พันปิดปากเอาไว้ด้วย! ตอนนี้เขากำลังดิ้นขลุกขลักไปมาอยู่ในการจับกุมของรีพลีตที่ตัวใหญ่กว่าและน่าจะแรงเยอะกว่ามาก 

“มาได้ไง ทำไมไม่ได้ยินเสียงรถเลยเนี่ย” พี่ขนมเข่งเป็นคนเปิดปากถามคนแรก 

“อ๋อ ผมขับเต่าทองของไอ้แอมป์มาเองแหละเลยไม่ส่งเสียงดัง คันโปรดมันเติมลมเสร็จก็กลับไปนอนพักที่บ้านแล้วล่ะ” ซีริกต์ตอบก่อนที่จะเหลือบไปมองแอมแปร์่ซึ่งตอนนี้มีสีหน้าเหมือนขี้ไม่ออกมาสักเจ็ดวันแปดวันได้ 

“แล้วนี่แกสองคนทำอะไรไอ้แอมป์วะ อย่างกับจับตัวคนขโมยกางเกงใน” พี่ชายฉันถามพวกเขา 

“ก็จับตัวมันมาขอโทษที่เข้าใจชาชงผิดไงครับพี่หนมเข่ง” คราวนี้รีพลีตเป็นคนตอบพร้อมกับผลักแอมแปร์ให้เดินเข้ามาใกล้ฉันกับพี่ขนมเข่งเรื่อยๆ 

“เฮอะ!” ฉันจงใจพ่นลมหายใจเสียงดังอย่างไม่สบอารมณ์เมื่อหันไปสบตากับแอมแปร์ ซึ่งเขาเองก็กำลังมองมาทางฉันพอดี สายตาของเขาเวลามองกันก็ยังเหมือนเดิมนั่นแหละ แข็งกร้าวไม่เปลี่ยนเลย! 

“เหรอ ฉันว่าปล่อยมันก่อนดีกว่ามั้ย หน้าแม่งใกล้จะลาโลกเต็มแก่แล้วว่ะ ฮ่าๆ ๆ” พี่ขนมเข่งบอกพร้อมกับลุกขึ้นไปแก้มัดผ้าที่ปิดปากแอมแปร์ออกให้ ส่วนซีริกต์ก็ล้วงลูกกุญแจออกมาจากกระเป๋ากางเกงแล้วโยนเล่นสองสามที ก่อนเดินชิลๆ ไปปลดล็อกกุญแจมือให้เพื่อนตัวเอง 

“ฉันบอกพวกแกแล้วใช่มั้ยว่าพรุ่งนี้ก็ได้ พวกแกทำให้พิมมี่โกรธฉันอีกแล้วนะเว้ย!” ทันทีที่เป็นอิสระ แอมแปร์ก็โวยวายใส่เพื่อนทั้งสองคนของตัวเองด้วยสีหน้ายุ่งๆ แต่นอกจากจะไม่มีใครสนใจฟังแล้ว ซีริกต์ยังยกมือขึ้นมาปิดหูเอาไว้ รีพลีตเองก็หยิบโทรศัพท์ขึ้นมาทัชเล่นไปมา  

“ไม่ได้! เมื่อรู้ตัวว่าทำผิด ก็ต้องรีบขอโทษสิวะ” ซีริกต์ที่แกล้งทำเหมือนไม่ได้ยินแต่ที่จริงแล้วก็ได้ยินทั้งหมดพูดขึ้นพร้อมกับเก็กหน้าโหดใส่เพื่อนของตัวเอง 

“ฉันว่าพวกนายพาเพื่อนนายกลับไปเถอะ ดูท่าทางก็รู้ว่าไม่เต็มใจมาขอโทษเท่าไรอะ” ฉันพูดแล้วลุกขึ้นเตรียมจะเดินหนีขึ้นชั้นสองของบ้าน แต่ก็ถูกพี่ขนมเข่งดึงแขนเอาไว้ก่อน ฉันหันไปมองพี่ชายตัวเองอย่างหงุดหงิดเล็กน้อยก่อนจะยอมนั่งลงที่เดิม 

“เล่ามาดิ๊ เรื่องมันเป็นยังไงกันแน่ สรุปน้องฉันไม่ได้ทำใช่มั้ย นี่มันโวยวายตั้งแต่กลับมาถึงบ้านแล้วรู้มั้ยเนี่ย หูชาหมดแล้ว” พี่เข่งพูดพร้อมกับกอดอกแล้วกระแทกก้นลงนั่งบนโซฟาเหมือนเดิม 

ซีริกต์และรีพลีตเองก็เดินมาไปจับจองโซฟาตัวเล็กกันคนละตัวเหมือนกัน จะเหลือก็แค่แอมแปร์เท่านั้นที่ยังคงยืนนิ่งอยู่พร้อมกับจ้องฉันอย่างกับจะกินเลือดกินเนื้อ หน้าหมอนี่มันเหวี่ยงโลกชะมัดเลย 

“อ้าวไอ้แอมป์ เป็นริดสีดวงเหรอวะ นั่งดิ!” ซีริกต์หันไปขมวดคิ้วใส่เพื่อนของตัวเองเมื่อเห็นว่าเขาไม่ยอมนั่ง 

“พวกแกนะพวกแก ฮึ!” แอมแปร์บ่นอุบก่อนพ่นลมหายใจอย่างแรงพลางเดินไปนั่งที่โซฟาตัวเล็กอีกตัวข้างๆ รีพลีต 

“พวกฉันทำไมวะ ก็แฟนแกแม่งไม่ดูเองว่าใครทำกันแน่ เห็นชาชงไปเดินก้มๆ เงยๆ แถวรถหน่อยก็หาว่าเป็นคนปล่อยลมยาง โด่ว!” 

แอมแปร์ไม่พูดตอบโต้เพียงแต่ทำสายตาอาฆาตส่งไปให้คนที่ต่อว่าแฟนของเขาเท่านั้น แต่ฉันว่านั่นมันเป็นการตอบโต้อย่างหนึ่งที่น่ากลัวของหมอนี่เลยล่ะ 

“พอเถอะไอ้ริกต์ เมื่อกี้แกก็พูดแบบนี้จนยัยนั่นโกรธไอ้แอมป์ไปแล้ว” รีพลีตห้ามทัพ 

“เอาล่ะๆ อย่าเพิ่งเถียงกัน…ตกลงว่ารู้ความจริงแล้ว?” พี่ขนมเข่งเลิกคิ้วขึ้นเป็นเชิงถาม 

“ครับ ผมเป็นคนไปขอวิดีโอกล้องวงจรปิดของมหา’ลัยมาเปิดมาดูเองแหละ ไอ้ฌอห์ณมันคงไม่รู้ว่า ที่ลานจอดรถมันมีกล้องข้างตึกตัวหนึ่งที่จับภาพตรงนั้นอยู่” ซีริกต์อธิบายด้วยสีหน้าจริงจัง พี่ขนมเข่งเองก็พยักหน้าลงช้าๆ อย่างเข้าใจ ส่วนฉันน่ะเหรอ…ก็กำลังเขม่นตาใส่แอมแปร์อยู่น่ะสิ คิดว่าเขาทำสายตาแบบนั้นเป็นคนเดียวหรือไงวะ  

“จะจ้องอีกนานมั้ยฮะ” แอมแปร์ถามขึ้นอย่างหาเรื่อง 

“ก็จนกว่านายจะขอโทษฉันนั่นแหละ” ฉันถลึงตาใส่เขาด้วยความโมโห เขาไม่เห็นมีสีหน้าและท่าทางสำนึกผิดเลยสักนิด!  

“ไอ้บ้าสองตัวนี่ก็กัดกันอยู่ได้ โวะ!” พี่ชายฉันส่ายหน้าอย่างระอา ก่อนเปลี่ยนเป็นสีหน้าครุ่นคิดอะไรสักอย่างแล้วจึงพูดต่อว่า “สรุปง่ายๆ ว่ามีหลักฐานชี้ชัด เพราะงั้นเรื่องนี้ไอ้ชาไม่ผิดสินะ” 

“ใช่แล้วครับ” ซีริกต์พยักหน้าลงอย่างเห็นด้วยกับพี่ขนมเข่งแล้วหันมาสั่งเพื่อนของตัวเองเสียงเข้ม “ดังนั้นนะ แกขอโทษชาชงซะดีๆ ไอ้แอมแปร์มิเตอร์ 

แอมแปร์มิเตอร์…ฉันชอบชื่อนี้นะ ฮ่าๆ  

“ขอโทษ!…ไป! ไอ้ริกต์ ไอ้พลีต กลับกันเถอะ ลาล่ะครับพี่หนมเข่ง” แอมแปร์พูดเสียงลอดไรฟัน เขาขอโทษฉันอย่างไม่เต็มใจนัก ก่อนที่จะลุกขึ้นแล้วหันไปพยักหน้าเรียกเพื่อนของตัวเอง 

“อะไรวะ มายังไม่ถึงห้านาทีเลย” รีพลีตโวยพร้อมกับดึงเพื่อนของตัวเองให้นั่งลงที่เดิม 

“จะรีบไปไหนล่ะ ฉันยังไม่ได้บอกเลยว่ายกโทษให้หรือเปล่า…แต่งานนี้มันก็ต้องมีข้อแลกเปลี่ยนนิดๆ หน่อยๆ ในการที่จะให้ฉันยกโทษให้นะ” ฉันพูดลอยๆ แต่รู้นะว่าเขาได้ยินน่ะ เพราะฉันเห็นเขาชักสีหน้าไม่พอใจแล้วทำเสียงจิ๊จ๊ะในลำคอด้วย 

“เอ่อ…เออๆ นั่นสิ! ข้อแลกเปลี่ยน” พี่ขนมเข่งทำเสียงอ้ำๆ อึ้งๆ ทันทีเมื่อฉันแอบเอื้อมมือไปหยิกแขนเขาเบาๆ เป็นเชิงว่าให้ร่วมด้วยช่วยกัน  

“เออว่ะ! เป็นฉันก็ต้องมีข้อแลกเปลี่ยนนะ” ซีริกต์พยักหน้าลงอย่างเห็นด้วยอีกคน โดยที่ฉันไม่ได้ขอร้องด้วยซ้ำ  

ดีล่ะ! คนสนิทของแอมแปร์ร่วมมือกับฉันแบบนี้มันค่อยใจชื้นขึ้นมาหน่อย หึๆ  

ยัยลิงหน้าวอก แฟนเธอเสร็จฉันแน่! 

เอ๊ย! เธอเสร็จฉันแน  

ฉันไม่ยอมให้ยัยพิมมี่มาทำร้ายกันแบบนี้ได้ตลอดหรอกนะ  

“พี่หนมเข่ง ผมว่า…” แอมแปร์มีสีหน้าลำบากใจทันที แต่ยังไม่ทันที่เขาจะได้พูดจบ รีพลีตที่นั่งอยู่ข้างๆ ก็ยกแขนขึ้นมาคล้องคอเขาเอาไว้แล้วชิงพูดแทรกขึ้นซะก่อน 

“ฉันว่ามันโอเคเลยนะถ้าจะมีข้อแลกเปลี่ยนเนี่ย” 

“พวกแกก็เห็นด้วยกับยัยบ้านี่เหรอวะ!” แอมแปร์ถามเสียงดังคล้ายคนที่ไม่อยากจะเชื่อหูตัวเอง เขาไม่วายชี้นิ้วมาที่ฉันอย่างลืมตัวด้วย 

อะแฮ่ม! น้องกู” พี่ขนมเข่งแกล้งส่งเสียงกระแอมขึ้น จนแอมแปร์ได้สติรีบชักมือกลับไปกำไว้แล้ววางไว้ที่หน้าตักของตัวเองอย่างช่วยไม่ได้ 

“ขอโทษครับพี่หนมเข่ง แต่ผมขอโทษชาชงไปแล้ว เพราะงั้นให้ผมกลับเถอะ” 

“น้องฉันบอกมีว่ามีข้อแลกเปลี่ยนไง ฟังมันหน่อยเหอะ ฉันขี้เกียจรำคาญตอนมันพล่ามบ่นเรื่องแกให้ฟัง” สรุปแล้วพี่ชายฉันตั้งใจจะช่วยฉันจริงๆ หรือเปล่าเนี่ย แต่ไม่ว่าด้วยเจตนาอะไรก็ตาม ขอแค่เขาช่วยฉันก็พอแล้วล่ะเนอะ ลำพังฉันแค่คนเดียวคงลำบากแน่ๆ ก็แอมแปร์ตีหน้าโหดใส่กันตลอดเวลาเลยน่ะสิ ให้ตายเหอะ  

“กะ…ก็ได้ครับ”  

เขาจำใจยอมฟังในที่สุด คงเพราะเกรงใจพี่ขนมเข่งนั่นแหละ ถึงแม้ว่าเขาจะห้ามไม่ให้ฉันดึงพี่ชายของตัวเองเข้ามาเกี่ยงข้องกับเรื่องนี้ก็เถอะ แต่ฉันไม่เชื่อไอ้หมอนี่หรอกนะ เพราะเขาเองยังไม่เชื่อฉันเลย 

แบบนี้แถวบ้านเรียกว่าหายกันนะจ๊ะสุดหล่อ :)  

และแล้วก็เกิดความเงียบเข้ามาครอบงำทั่วบริเวณ เนื่องจากทุกคนกำลังรอฟังอยู่ว่า ฉันจะมีข้อแปลกเปลี่ยนอะไร รวมถึงแอมแปร์ก็ทำหน้าสนใจขึ้นมานิดหนึ่งด้วย แต่ก็ยังส่งสายตาเป็นเชิงเร่งให้ฉันพูดเร็วๆ เขาจะได้กลับสักที เห็นหน้ายุ่งๆ ของเขาแบบนี้แล้วตลกชะมัด  

มันน่าแกล้งซะให้เข็ด! 

“นาย…เลิกกับแฟนได้ป้ะ!” ฉันเอ่ยถามขึ้น 

อุ๊ยแรง แรงมากไอ้ชา” พี่ขนมเข่งถึงกับครางเสียงแผ่วด้วยสีหน้าเหวอๆ  

“ไม่” แอมแปร์ตอบด้วยน้ำเสียงหนักแน่นชัดเจนพร้อมกับลุกพรึบขึ้นทันใด 

“ฉันว่าเป็นข้อแลกเปลี่ยนที่น่าสนใจนะ” รีพลีตเอ่ยขึ้นเสียงเรียบตามสไตล์ของเขา ในขณะที่สายตาก็ยังคงสนใจโทรศัพท์ในมือของตัวเองอยู่ 

“นั่นดิ แกเลิกกับพิมมี่ก็ดีเหมือนกัน ฉันไม่ค่อยชอบแฟนแกเท่าไรว่ะนี่พูดเลย ดูเป็นคนแปลกๆ อะ” ซีริกต์พูดขึ้นอย่างไม่สนใจ เขาต้องไม่ทันเห็นสีหน้าของแอมแปร์แน่ๆ เพราะตอนนี้ตาหมอนั่นกำลังกระตุกเป็นที่เรียบร้อยแล้ว 

“พูดอีกทีดิ๊” แอมแปร์หันขวับไปหาซีริกต์แล้วง้างหมัดขึ้นสูงเตรียมจะปล่อยใส่เพื่อนของตัวเองได้ทุกเมื่อ หมอนี่มันน่าหมั่นไส้นัก! กับอีแค่ผู้หญิงคนเดียวถึงกับจะต่อยเพื่อนตัวเองเลยเหรอไง งี่เง่าโง่งมงายชะมัดยาด  

“เฮ้ยๆ ๆ! เขามากูถีบอะนี่บอกล่วงหน้าเลยนะเว้ย” ซีริกต์ยกเท้าขึ้นทันทีเพื่อเตรียมพร้อมยันแอมแปร์ออกไปหากว่าหมอนั่นเข้าไปต่อยเขาจริงๆ 

“นั่งก่อนๆ ใจเย็นเว้ย! ไอ้ชาล้อเล่นหรอกน่า” พี่ขนมเข่งเป็นคนห้ามทัพก่อนเรื่องจะบานปลาย  

“แกก็ดีแต่ว่าพิมมี่ ยัยนั่นไปทำอะไรให้แกนักหนาวะ…แกด้วยไอ้พลีต นิ่งๆ เงียบๆ นี่ตัวดีเลยนะ” แอมแปร์ยอมนั่งลงแต่โดยดีแต่ก็ไม่วายโวยวายใส่เพื่อนของตัวเองจนได้ แถมรีพลีตที่นั่งกดมือถืออยู่ถึงกับผงะ พร้อมกับเงยหน้าขึ้นมาอย่างงุนงงทันทีที่โดนอ้างถึง  

“ฉันให้โอกาสเธอพูดอีกครั้ง ถ้ายังเพ้อเจ้อไม่เลิก ฉันจะกลับ ผมขอโทษนะครับพี่หนมเข่ง” เมื่อเห็นว่าแอมแปร์หันมาทำตาเขียวใส่ฉัน แล้วก็หันไปทำท่าทีอ่อนน้อมให้พี่ขนมเข่งนั้น ฉันก็ถึงกับเบ๊ปากทันที ความจริงแล้วหมอนี่มันก็ขี้โวยวายเหมือนกันนะเนี่ย เผลอๆ จะมากกว่าฉันด้วยซ้ำ แถมยังเลือกปฏิบัติด้วย  

“เรื่องมากจริงๆ เลย” ฉันแกล้งบ่น 

“…” แอมแปร์ไม่โต้เถียงอะไรเพียงแต่ส่งสายตาอำมหิตมาให้ฉันเท่านั้น 

“ถ้าเรื่องเมื่อกี้ทำไม่ได้ งั้นก็…” ฉันเงียบไปก่อนที่จะหันไปกระซิบถามพี่ขนมเข่งเพื่อขอความคิดเห็น “ทำอะไรดีวะพี่เข่ง” 

“เบ๊เป็นไง แกจะได้ใกล้ชิดหนิดหนมกับมันมากขึ้น” พี่ขนมเข่งกระซิบตอบกลับมา และมันก็เป็นคำตอบที่เจ๋งมาก! โอกาสที่ฉันจะเอาชนะใจแอมแปร์มันก็อยู่แค่เอื้อมนี้เองล่ะเนอะ 

“เออว่ะ จริง” ฉันพยักหน้าเห็นด้วย แล้วก็ดึงสายตากลับไปไล่มองพวกสามเกลอ ไม่วายแกล้งกระแอมนิดหน่อยพอเป็นพิธีก่อนพูดต่อใบหน้าเชิดๆ อย่างคนถือไพ่เหนือกว่า “อะแฮ่ม... เอาล่ะ ฉันรู้แล้ว นายต้องมาเป็นเบ๊ให้ฉัน”   

“ตลกเหรอวะ”  

“ความคิดฉันนะเว้ย” พี่ขนมเข่งร้อนตัว  

“โธ่ พี่หนมเข่ง ผมเข้าใจผิดแค่นี้ถึงกับต้องมีข้อแลกเปลี่ยนติ๊งต๊องอะไรพวกนี้ด้วยเหรอ เอ่อ คือผมหมายถึงข้อแลกเปลี่ยนที่มันติ๊งต๊อง ที่มัน…เอ่อ หมายถึงข้อแลกเปลี่ยนรวมๆ อะครับ ต้องมีด้วยเหรอ” แอมแปร์พูดจาติดขัดทันทีเมื่อเห็นว่าพี่ชายฉันกำลังถลึงตาใส่ เห็นสีหน้าสลดแล้วทำแก้มป่องของเขาแบบนี้แล้วมันน่าจับหยิกแก้มชะมัดเลยแฮะ  

“แกก็เป็นให้น้องฉันหน่อยเถอะ” 

“ครับ…วันเดียวน่าจะพอนะ” แอมแปร์มองพี่ขนมเข่งตาละห้อย ก่อน่จะเลื่อนสายตามาที่ฉันแล้วแววตาก็แสดงความรำคาญขึ้นมาทันที  

“บอกแล้วว่ามันเป็นคนดี ไม่ดีจริงไม่ตกลงหรอก” พี่ขนมเข่งกระซิบข้างหูฉันให้ได้ยินกันแค่สองคน แต่สายตาของเขาก็ยังคงมองไปที่แอมแปร์อยู่ 

“ตลอดชีวิตได้ป้ะ” ฉันแอบหยอดไปหนึ่งทีด้วยการยื้อเพิ่ม  

บอกตรงๆ ว่าตอนนี้เกือบจะหายโกรธที่แอมแปร์เข้าใจผิดแล้วล่ะ อย่างน้อยเขาก็ยอมขอโทษ แล้วก็ยอมรับเงื่อนไขของฉันล่ะเนอะ อีกอย่างฉันก็จะพยายามจะทำใจนะว่า ที่เขาแข็งกระด้างแล้วก็ไม่ชอบขี้หน้าฉันมันเป็นเพราะเขารักแฟนตัวเอง แล้วก็เชื่อใจแฟนตัวเองทั้งนั้นแหละ ฉันว่ามันก็เป็นข้อดีอย่างหนึ่งนะ แต่มันก็เป็นข้อเสียของเขาที่ทำให้โดนหลอกได้ง่ายๆ  

ฉันจะต้องทำให้เขาตาสว่างให้ได้ หมอนี่จะต้องรู้ว่ายัยพิมมี่นั่นน่ะมันร้ายกาจแค่ไหน ถึงแม้ว่าตอนนี้ฉันจะยังไม่รู้ก็เถอะว่ายัยนั่นมันกำลังทำอะไรอยู่  

แต่อย่างน้อยก็รู้ว่า... 

ยัยลิงหน้าวอกหน้าตุ๊กตานั่นไม่จริงใจ!  

แค่นี้ก็เป็นต้นทุนอย่างหนึ่งแล้วล่ะ :)  

“เหอะ! จะเล่นอีกนานมั้ย” 

“ฉันพูดจริงนะ ฉันจริงใจ” ฉันแกล้งทำตาบ้องแบ๊ว เผื่อว่าเขาจะสนใจเห็นความงามในตัวฉันขึ้นมาบ้าง หากแต่สิ่งที่ได้กลับมาก็คือ… 

“ทำหน้าเหมือนเป็ดใส่ฉันอีก บ้าเอ๊ย…หนึ่งวันขาดตัว!” แอมแปร์ยื่นคำขาด 

“สามเดือนขาดตัวเหมือนกัน!” ฉันพูดอย่างเป็นต่อแล้วยักคิ้วให้เขาสองสามทีโดยแกล้งทำเป็นไม่ใส่ใจเรื่องที่เขาว่าฉันหน้าเหมือนเป็ด ว่าแต่หน้าฉันเหมือนเป็ดจริงๆ เหรอวะ  

ปากร้ายนักนะ! 

“สามวันขาดตัว” ไอ้หมอนี่มันต่อจังเลยแฮะ 

“งั้นสองเดือนครึ่ง” ฉันเบะปากอย่างไม่พอใจ แอมแปร์นี่ดื้อชะมัดยาด  

“ฉันให้สองวันครึ่ง…ความจริงวันเดียวก็มากเกินไปด้วยซ้ำสำหรับคนอย่างเธอเนี่ย” 

ฉันหันไปเอามือคล้องแขนพี่ขนมเข่งพลางเขย่าเล็กน้อยแล้วพูดเสียงอ้อนทันที “พี่เข่งชาน้อยต้องการประชาธิปไตย”  

ถ้าเป็นพี่ชายฉันละก็ รับรองว่าต่อให้หนึ่งปีแอมแปร์ก็ไม่มีสิทธิ์ค้าน! ฉันนี่นิสัยแย่เนอะที่เอาคนที่แอมแปร์นับถือและยอมทุกอย่างมาบังหน้าเพื่อทำให้เขาทำตามที่ฉันต้องการ แต่ทำไงได้ล่ะ เขาอยากเล่นตัวเองอะช่วยไม่ได้ 

“โอ๋ๆ ชาน้อยของพี่…เอาล่ะ เรา…สาม สี่…ห้าคนต้องลงประชามติ!” พี่ขนมเข่งพูดพลางนับจำนวนคนที่อยู่ในนี้ มีไม่กี่หัวเองถึงกับต้องชี้นิ้วนับเลยเหรอพี่ชายฉัน  

(-_-) (_ _) (-_-) (_ _) (-_-) (_ _) (-_-) 

ทุกต่างพากันพยักหน้าลงอย่างเห็นด้วย เห็นจะมีก็แต่แอมแปร์ที่คิ้วของเขาขมวดกันเป็นปมใหญ่เลยล่ะ 

“คู่กรณีเสนอจำนวนวันมาคนละหนึ่งจำนวน” พี่ขนมเข่งเก็กหน้าหล่อแล้วพูดเสียงเข้ม 

“สามเดือน!” ฉันพูดแล้วเชิดหน้าขึ้น 

“หนึ่งวัน!” แอมแปร์ยืนยันคำตอบเดิมเสียงแข็ง 

“เอาล่ะ ใครเห็นด้วยกับสามเดือนยกมือขึ้น” คนที่แกล้งตั้งตัวเป็นกลางอย่างพี่ชายฉันพูดพร้อมกับยกมือขึ้นสูง รวมทั้งฉันเองก็ยกขึ้นด้วยที่สำคัญ…ซีริกต์กับรีพลีตเองก็เห็นด้วยกับฉันเหมือนกัน หึๆ  

“ไอ้แอมป์ ฉันแสดงความเสียใจด้วยว่ะ กร๊ากกก! แพ้ตั้งแต่ยังไม่ได้ยกมือ” พี่ขนมเข่งหัวเราะดีใจอย่างออกนอกหน้า ในขณะที่ฉันทำเพียงแค่แสยะยิ้มชั่วร้ายออกมาเท่านั้น ต่อรองกับใครไม่ต่อนะแอมแปร์ เล่นผิดคนแล้วย่ะ  

“นี่มันไม่ยุติธรรมเลยอะ” แอมแปร์พูดเสียงแข็ง 

“ยังไงวะไอ้แอมป์” ซีริกต์ถามขึ้น 

“ก็…!”   

“สรุปว่าสามเดือน ไปเถอะ! กลับกัน ลาล่ะครับพี่หนมเข่ง” รีพลีตพูดรวบรัดตัดความพร้อมกับลุกขึ้นล็อกคอแอมแปร์ดึงให้ลุกตามกันไป  

“กลับได้ไง ฉันยังไม่ตกลงเลย ทีเมื่อกี้ฉันจะกลับก็ไม่ให้กลับ” แอมแปร์โวย 

“ก็ตอนนี้ให้กลับแล้วไง กลับดิ” รีพลีตพูดหน้าตายแล้วลากคอแอมแปร์ออกไปทันที 

“เฮ้ย! ฉันยังข้องใจอยู่เลย ปล่อย! โว้ยยยย~” แอมแปร์โวยวายพลางพยายามดิ้นให้หลุดจากการถูกจับกุมของรีพลีต แต่เขาก็ยังสู้แรงเพื่อนของตัวเองไม่ได้อยู่ดี  

เห็นแล้ว…อนาถแท้ 

“แล้วเจอกันคร้าบบบพี่หนมเข่ง ชาชง บาย!” ซีริกต์ลุกขึ้นโบกไม้โบกมือลาด้วยอีกคน 

“เออ กลับกันดีๆ นะเว้ย ถนอมไอ้แอมป์หน่อย ฮ่าๆ ๆ” พี่ขนมเข่งพูดพร้อมกับลุกขึ้นเดินไปส่งสามคนนั้น ฉันเองก็เลยลุกแล้วเดินตามมาบ้าง 

เราสองคนพี่น้องยืนมองรถโฟล์คเต่าสีเหลืองอ่อนที่มีซีริกต์เป็นคนขับ และรีพลีตนั่งคุมตัวแอมแปร์อยู่ที่เบาะด้านหลังเลี้ยวออกไปจนลับตา จะว่าไปแอมแปร์นี่ก็น่าสงสารเหมือนกันนะ มีแฟนกับเขาแต่ยัยนั่นก็ไม่จริงใจ แถมเจ้าตัวก็โง่ไม่รู้เรื่องรู้ราวอะไร แล้วนี่ยังจะโดนเพื่อน พี่ขนมเข่ง แล้วก็ฉันรุมบังคับอีก เอ็นดูจริงๆ  

“ขอบคุณนะพี่เข่งที่ช่วยฉันอะ” ฉันบอกพร้อมกับโผเข้ากอดพี่ชายตัวเองด้วยความรู้สึกขอบคุณอย่างสุดซึ้งหาที่เปรียบไม่ได้ 

“เรื่องแค่นี้เอง สบายๆ” เขากอดตอบฉันพร้อมลูบหัวเบาๆ 

“ความจริงฉันไม่น่าให้พี่มาปวดหัวกับเรื่องนี้ด้วยเลยอะ นี่ก็กลัวว่าแอมแปร์จะหมดความศรัทธาในตัวพี่นะเนี่ย” 

“ไม่หรอก น้องสาวคนเดียวดวงตกทั้งที เรื่องไหนช่วยได้ก็ต้องช่วยดิ 

“ซึ้งน้ำตาจะไหลอะ” ฉันพูดพร้อมกับรับรู้ได้ถึงความชื้นจากน้ำใสๆ ที่รื้นขอบตา 

“ไอ้เด็กบ้า ไม่งอแงน่า ฉันรู้จักคนอย่างไอ้แอมป์ดี อีกอย่าง มันก็เป็นคนดีพอที่จะรักษาสัญญาหรือสิ่งที่ตัวเองเคยพูดไว้ เชื่อเถอะ” 

“แน่ใจนะ” 

“แน่ดิ แผนลับกระชับความสัมพันธ์ ครั้งนี้ต้องไปได้สวยแน่ แกเองก็ทำอ่อนแอบ้างนะ ไปชวนมันทะเลาะบ่อยๆ เดี๋ยวแผนล่ม รับรองว่าถ้าเชื่อฉัน ไม่ช้าหรอก ไอ้แอมป์กับแฟนต้องเลิกกัน อุวะฮ่าๆ ๆ”  

นั่นชื่อแผน? 

พี่ฉันนี่แหละตัวร้ายเลย ฉันเคยบอกไปหรือยัง  

        











- TO BE CONTINUED -



 

 
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 24 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,256 ความคิดเห็น

  1. #1232 yoonwora (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 20 ตุลาคม 2559 / 09:09
    เบื่อพิมมี่ พิมม่า
    #1,232
    0
  2. #1197 Nuch :3 (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 10 ธันวาคม 2558 / 10:59
    เรื่องนี้ตัวละครน่ารัก
    #1,197
    0
  3. #1176 Mikuya.p (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 1 มิถุนายน 2558 / 18:04
    ชอบรีพลีท กับ เซริกต์ อะ น่ารักกกกก >.< เหมือนเข้าข้างนางเอก คิคิ
    #1,176
    0
  4. #1155 กระต่ายโหดบนดาวเสาร์(?) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 9 ตุลาคม 2557 / 20:55
    จะว่าไปว่าชาชงแสบและนะ เจอพี่หนมเข่งไปชิดซ้ายเลย 555555

    รู้และได้จากใครมา -,.-
    #1,155
    0
  5. #1138 Y JAEWON (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 28 เมษายน 2557 / 01:18
    ไรท์อย่าโกรธเค้านะ -3-  เพิ่งเห็นเลยมาอ่าน อะไรคือพี่เข่งแกร้ายกว่าชาชง -___-
    #1,138
    0
  6. #1122 TiNa (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 16 เมษายน 2557 / 18:23
    ปลื้มพี่เข่ง เอิ๊กๆๆๆ แถมตอนนี้ปลื้มสองกุมารของแอมแปร์เพิ่มมาด้วยนะ ว๊า เลือกไม่ถูก
    #1,122
    0
  7. #1078 ✗ MON(S)T ✗ TOEI ♈ (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 5 มกราคม 2557 / 11:48
    ชอบชื่อแผนเออะ 5555 พี่เข่ง
    นี้หัวสร้างสรรค์เนอะ นายแอมแปร์
    เสร็จชาชงแน่งานนี้ โฮะๆๆๆ ^0^
    #1,078
    0
  8. #1041 ด.ญ.เวิ้ง ลอยลม (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 29 ตุลาคม 2556 / 23:10
    อ่านมาถึงตรงนี้ ดูเหมือนทุกึนรวมหัวกันหลอกนางเอกเเล้ว555
    #1,041
    0
  9. #1026 radioactive (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 24 ตุลาคม 2556 / 21:23
    อุว๊ากกกก สามเดือนขาดตัว !!
    #1,026
    0
  10. #1004 Palaioyy (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2556 / 01:18
    ชาชง จัดไปลูก เอาให้ตาสว่างไปเลย 5555555
    #1,004
    0
  11. #479 ICCube (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 5 สิงหาคม 2556 / 23:12
    เริ่มแผนเลย 555
    ดูท่าว่าจะไม่มีใคอบยัยมี่เลยนะ
    #479
    0
  12. #384 khun_pc (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 18 กรกฎาคม 2556 / 18:27
    เนียน กอด แอมแปร์เลยนะชาชง
    #384
    0
  13. #348 sonia (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 28 มิถุนายน 2556 / 22:30
    ตอนนี้สะใจแทนชาชงมากค่ะ 555555

    FC พี่แข่งค่ะ น่ารักมากกกกๆๆๆๆๆ
    #348
    0
  14. #303 Sweet _Juicy (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 17 มิถุนายน 2556 / 23:19
    แผนกระชับความสัมพันธ์หรอ 5555555
    อย่างตลกชื่อแผน แบบตกลงนางเอกจะเป้นนางเอก
    หรือตัวร้ายกันแน่ (แอบปขวะแต่ก้อรักนางเอก)
    #303
    0
  15. #198 linen luu (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 25 พฤษภาคม 2556 / 15:42
    หลงรักกกพี่หนมเข่งเลยอ่ะ อร๊ายย >///<
    อยากมีพี่ชายยย บ้าง
    #198
    0
  16. #192 **Jang-Sinyuan** (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 25 พฤษภาคม 2556 / 09:02
    สนุกจ้า ><
    #192
    0
  17. #178 heartless girl (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 17 พฤษภาคม 2556 / 20:50
    ปล่อยอีตาภีมให้นอนพักไป แล้วมาอัพเรื่องนี้ก่อนน้าาาาาาาา
    #178
    0
  18. #177 แพนด้าดอง . (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 16 พฤษภาคม 2556 / 09:56
    แอมป์ขี้โวยวายยย >O<
    เค้าช่วยแล้วยังไม่รู้อีก
    ขอให้แผนเป็นไปด้วยดีเถอะ สามเดือน ตายแน่ยัยพิมมี่ 5555+
    #177
    0
  19. #176 น้ำหวาน (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2556 / 06:35
    จัดการยัยพม่าให้ได้ไวๆนะคะ ชอบรีพลีทจัง(เกี่ยวมั้ย?) ;)
    #176
    0
  20. #175  PrainPrelatyz  (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2556 / 21:31
    คนอื่นเขาก็รู้แล้วว่ายัยพม่า เอ้ย! ยัยพิมมี่เป็นคนยังไง

    จะเหลือก็แต่คุณชายแอมป์นี่แหละ ไม่ยอมรับซะที หมั่นไส้วุ้ย!!



    #อินจัด55555
    #175
    0
  21. #174 wnwn (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2556 / 20:24


    ขอบคุณมากๆๆๆๆๆๆคระ:)
    #174
    0
  22. #173 fayreen (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2556 / 18:19
    >///////////////////<
    #173
    0
  23. #172 riren (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2556 / 12:37
    ชอบพี่เข่งที่สุดละค่ะ ><
    พี่เข่งน่ารักมากกกกกกกกก เปลี่ยนพระเอก!! เอาพี่เข่งเป็นพระเอกซะ!! ><
    ฮาตรง "อ่ะแฮ่ม น้องกรู" นี่แหละ 5555555
    ชอบมากอ่ะ คนเนี๊ยะ ><
    #172
    0
  24. #171 fate heria ^o^ (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2556 / 11:51
    รบอัพนะคะ -.-
    สนุกมากเลยยย
    อยากอ่านต่แแล้วววง
    โง่เอ๋ยกว่าจะฉลาดมาบ้างนะยะ!!
    เมื่อไหร่จะได้หวานๆ สปาร์กๆกันบ้างเนี่ย
    แล้วถ้าวันนึงแอมแปร์รู้ความจริงขึ้นมา
    ตอนนั้นจะเป็นไงน้าาาา
    อัพๆๆๆๆๆๆ ทั้งสองสามเรื่องเลยนะึะ ><
    #171
    0
  25. #162 love you bap (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2556 / 10:06
    อยากให้ชาชงเอาคืนยัยพม่าเร็วๆๆๆจัง
    #162
    0