[END] ◄ AMPERE MISSION ► ภารกิจร้าย ขโมยหัวใจนายสุดหล่อ

ตอนที่ 2 : (Re-write) ♥ Chapter 1 วิธีเดียว

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 7,084
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 29 ครั้ง
    5 มิ.ย. 62

CHAPTER 1
 - วิธีเดียว -



    









 

          ปิ๊นๆ!

เอี๊ยด!!!

        “ปัดโธ่! เดินยังไงเนี่ยไม่ดูทางเลย ถ้าผมชนคุณเต็มๆ ผมไม่ต้องเสียเงินค่าทำขวัญหรือไง

        “ฮะ? O[]O!” ฉันถึงกับยืนอ้าปากพะงาบๆ ทันที ขณะที่ตัวเองกำลังอยู่ในอ้อมแขนของยัยจีที่ช่วยประคองฉันเอาไว้ได้ทัน

ถ้าตอนนี้ถ้าใครยังไม่เข้าใจเหตุการณ์ ฉันจะอธิบายให้ฟังนะ ย้อนไปเมื่อสามนาทีที่แล้ว ฉันกับยัยจีเดินออกมาจากซอยบ้านแม่หมอซึ่งข้างในซอยไม่มีมอเตอร์ไซค์รับจ้างเลย ส่วนเรื่องรถแท็กซี่นั้นตัดไปได้เพราะไม่มีแม้แต่เงา หลังจากที่เดินออกมาจากซอยเราสองคนก็เดินเลาะมาตามฟุตบาทเรื่อยๆ ตั้งใจว่าจะเดินต่อไปอีกหน่อยค่อยเรียกรถแท็กซี่ แต่ก็ดันมีมอเตอร์ไซค์รับจ้างที่ไหนไม่รู้วิ่งมาเฉี่ยวฉันจนเซถลาไปด้านข้าง ฉันคงล้มลงไปกองอยู่บนพื้นแล้วถ้ายัยจีไม่คว้าตัวฉันไว้

แต่เมื่อกี้ไอ้คนขับนั่นบอกว่าฉันเดินไม่ดูทางอย่างนั้นเหรอ พูดจากอย่างนี้ก็สวยสิครับพี่

“นี่คุณ ตรงนี้มันฟุตบาทนะคะ ฟุตบาทแปลว่าทางเท้า ไม่ใช่ทางสำหรับยานพาหนะ และถ้าฉันผิดที่เดินไม่ดูทาง คุณก็คงผิดมากกว่าที่ขี่รถขึ้นมาบนนี้ ถูกมั้ย”

“โอ๊ย! น่ารำคาญ เสียเวลา!

ว่าจบคนผิดก็ขี่มอเตอร์ไซค์ไปต่อทันทีอย่างไม่สนใจฉัน แม้แต่คำขอโทษสักคำก็ไม่มี ให้ตายเถอะ! เลยเจอคนแบบนี้ในสังคมแบบนี้ แย่มากค่ะ

“จิตสำนึกน่ะมีบ้างมั้ย!!!” ฉันตะโกนไล่ตามหลังไป หวังว่าคงจะเข้าหูเขาบ้างนะ เฮอะ! ขี่รถชุ่ยๆ แบบนี้คงไม่ตายดีแน่

“ฮึ่ย! ไม่ไหวเลยจริงๆ คนอะไรมารยาททรามมาก” ยัยจีมองตามมอเตอร์ไซค์ไปเช่นเดียวกับฉันแล้วสบถอย่างหงุดหงิด ก่อนจะดันตัวฉันออกห่างพลางมองสำรวจหาบาดแผล “แล้วนี่แกเจ็บตรงไหนหรือเปล่าเนี่ย

“ที่แขนนิดหน่อยน่ะ สงสัยจะช้ำ คนยิ่งหิวๆ อยู่ ดันมาเจอเรื่องให้เจ็บตัวอีก อารมณ์เสียจริงๆ” ฉันยกแขนข้างที่โดนเฉี่ยวเมื่อกี้ขึ้นมาดูแล้วเอามืออีกข้างลูบเบาๆ ตรงรอยแดงที่พรุ่งนี้มันคงกลายเป็นสีเขียวอมม่วง T^T

“แก หรือว่า” ยัยจีทำสีหน้าตกใจแต่ก็ไม่ยอมพูดต่อให้จบ

“หรือว่าอะ

ตุบ!

“โอ๊ย! TOT

ฉันยกมือขึ้นมากุมไว้ที่หัวทันทีเมื่อมีลูกบอลลอยพุ่งออกมาจากสนามบอลเล็กๆ ที่ติดกับฟุตบาทนี้มากระแทกเข้าที่หัวของฉันเต็มๆ

อะไรมันจะซวยอย่างนี้เนี่ย!

ระวังตัวดีๆ นะ ต่อจากนี้

ตอนนี้นอกจากประสาทสัมผัสของฉันจะรับรู้ความเจ็บแล้ว สมองของฉันก็ดันแฟลชแบ็กไปยังคำพูดของยัยเจ๊แม่หมอประหลาดที่บอกเอาไว้ก่อนที่ฉันจะออกมาจากบ้านหลังนั้นด้วย เสียงนั้นลอยเข้ามาในหัวราวกับเสียงกระซิบจากตัวอะไรสักอย่างที่ฉันและพวกคุณคงไม่อยากจินตนาการถึงใบหน้าของมัน อย่างกับเสียงจากยมทูตในนรกที่บอกว่า ข้าจะมาเอาวิญญาณเจ้าอะไรทำนองนั้นแหละ

ใช่แล้วนรกมาก! อย่าบอกนะว่าที่ยัยแม่หมอนั่นพูดจะเป็นเรื่องจริงน่ะ

ความเจ็บจากที่โดนรถเฉี่ยวยังไม่ทันหายไป ความเจ็บใหม่จากลูกบอลงี่เง่านั่นก็ซ้ำเติมเข้ามาอีก นี่มันเรื่องบ้าบออะไรกันเนี่ย ใครก็ได้ตอบฉันมาที T^T

“ขอโทษครับพี่ๆ” เด็กผู้ชายที่ดูท่าทางแล้วน่าจะอยู่ประมาณประถมปลายวิ่งมาเก็บลูกบอลแล้วก้มหัวยกมือไหว้ขอโทษขอโพยฉันยกใหญ่ ก่อนที่จะรีบวิ่งกลับไปเล่นกับเพื่อนต่อโดยไม่รอให้ฉันพูดอะไรสักคำ

เฮ้อ! แต่ก็เด็กล่ะนะ ฉันเองก็ว่าอะไรไม่ลง

“ตายแล้วๆ เล่นแรงไปมั้ยเนี่ย”

“แกว่าไงนะจี -_-^” ฉันหันขวับไปถามยัยจีที่ยืนบ่นอุบอยู่

“ฉันหมายถึงเด็กพวกนั้นน่ะสิ เล่นกันแรงจัง ตัวนิดเดียวแต่แรงเตะบอลเยอะชะมัดเลย แกไม่เป็นอะไรมากใช่มั้ย” จีไม่วายเหลือบมองมาที่หัวของฉัน

“นั่นสิ ตัวกระเปี๊ยกเดียว เมื่อกี้ฉันรู้สึกเหมือนไม่ใช่เด็กพวกนั้นเตะเลยอะแก TvT” ฉันบ่นพลางใช้มือลูบหัวปอยๆ เจ็บจนน้ำตาเล็ด เจ็บกว่ารถเฉี่ยวเมื่อกี้นี้อีก

“จะบ้าเหรอ แกแหกตาดูสิ มีแต่เด็กทั้งนั้น -_-^” คนพูดชี้นิ้วไปยังสนามบอล

ฉันมองตามนิ้วนั้นไปแล้วก็เห็นว่ามีแต่เด็กจริงๆ ก็เลยพยักพเยิดหน้ารับกรรมไปอย่างช่วยไม่ได้

อย่างว่าแหละ อะไรจะเกิดมันก็ต้องเกิดจีพูดต่อพร้อมกับทำหน้าปลงๆ

“จริงสิ เมื่อกี้แกพูดว่าอะไรนะ ที่แกพูดค้างไว้ก่อนที่ฉันจะโดนลูกบอลกระแทกดหัว T^T

“หืม ฉันพูดอะไรด้วยเหรอ” จีทำหน้าคุร่นคิดก่อนที่จะเบิกตาโตออกมาเมื่อนึกอะไรบางอย่างออก “ฉันจะบอกแกว่า แกอาจจะกำลังดวงตกอย่างที่แม่หมอบอกก็ได้นะ O_O!

ตอนนี้สีหน้าของยัยจีดูเหมือนจะตกใจมากกว่าฉันซะอีก อย่างกับคนดวงตกวะเองอย่างนั้นแหละ ฉันเองยังไม่รู้สึกตกใจมากมายเท่ายัยนี่เลยแต่ที่นางพูดเมื่อกี้

ถ้ามันเป็นเรื่องจริงล่ะ?

แต่ยี่สิบปีเลยนะ มันจะเป็นไปได้เหรอ?

“ไม่หรอก ไม่น่าใช่” ฉันบอก

“ฉันว่าควรพาแกไปทำทานปล่อยนกปล่อยปลาด้วยดีกว่า เมื่อกี้แม่หมอบอกให้ฉันไปทำน่ะ”

“ฉันก็ว่า

“ชา ฉันรู้ว่าแกไม่เชื่อแต่ฉันเชื่อนะ แกว่ามันจะเป็นเรื่องบังเอิญเหรอ ที่แกโดนรถเฉี่ยวเมื่อกี้ แถมยังลูกบอลนั่นอีก วันก่อนแกก็เกือบตกบันไดบ้านไม่ใช่เหรอ” ยังไม่ทันที่ฉันจะพูดจบยัยจีก็พูดแทรกขึ้นซะก่อน

ฉันถอนหายใจออกมาเบาๆ แล้วเริ่มประมวลผลเหตุการณ์เมื่อครู่อีกครั้งอย่างพิจารณา พลางสายตาก็มองตรงไปตลอดทางฟุตบาทที่อยู่ข้างหน้า ซึ่งตอนนี้มอเตอร์ไซค์คันนั้นหายไปไหนแล้วก็ไม่รู้ จากนั้นก็มองย้อนกลับไปทยังฟุตบาทที่อยู่ทางด้านหลัง และมันก็ไร้เงาของมอเตอร์ไซค์โดยสิ้นเชิง ปกติคงไม่มีใครขี่รถขึ้นมาบนนี้เท่าไหร่หรอกมั้ง

พวกเด็กตรงนั้นก็ดูเตะบอลไม่แรงเหมือนเมื่อกี้นี้เลยนะฉันคิดขณะที่สายตาเปลี่ยนไปจับจ้องยังสนามบอลที่เด็กๆ ยังคงเตะบอลเล่นกันต่อไปอย่างสนุกสนาน

แล้วมันเกี่ยวอะไรกับฉันวะ แค่เรื่องบังเอิญเท่านั้นแหละ ไอ้ที่จะตกบันไดก็ไม่ได้ตกซะหน่อย มือฉันคว้าราวบันไดเอาไว้ได้ทันหรอก -0-

ดวงตกยี่สิบปีเหรอ

ซวยไปอีกยี่สิบปีเนี่ยนะ

ชาชงคนนี้น่ะเหรอ?!

ระวัง

ไปกับฉันเร็ว จียังไม่ทันที่เสียงแม่หมอในหัวจะพูดจบ ฉันก็สะบัดมันออกไปแล้วคว้าข้อมือของยัยจีก่อนจะกระชากให้เดินย้อนกลับไปตามทางเดิมที่เราสองคนเพิ่งจะเดินออกมาเมื่อกี้นี้ ฉันต้องรู้ให้ได้ว่านี่มันเรื่องบ้าอะไรกัน

“แกจะไปไหน” จีถามขณะที่ยังอยู่ในอาการตกใจที่จู่ๆ ก็โดนฉันลากให้เดินกลับมา

“ไปคุยกับยัยแม่หมอนั่นให้รู้เรื่อง!

“ไหนแกบอกไม่เชื่อไง...

 

 

“=_=+” สีหน้าของฉัน

“=_=+” สีหน้าของแม่หมอ

วนลูปกลับไปสีหน้าของฉันใหม่กลับมาของแม่หมอของฉันของแม่หมอฉันแม่หมอฉะ

กลับมาเร็วกว่าที่คิดนะนังหนู ^^” ประโยคแรกที่แม่หมอทักฉันหลังจากที่เราสองคนนั่งเล่นสงครามจ้องตากันมาหลายสิบวินาทีตั้งแต่ฉันกับยัยจีกลับมาถึงที่นี่

“ว่าไงล่ะนังหนู เฮ้อ! สีหน้าคนดวงตกนี่ไม่สดชื่นจริงๆ เลยนะ”

สดชื่นเหมือนยืนปลายดอยก็แย่ละ!

“ไม่ตลกนะแม่หมอ บอกฉันมาดีๆ ว่านี่มันเรื่องบ้าอะไรกัน ทำไมถึงเกิดเรื่องให้ฉันเจ็บตัวในเวลาติดๆ กันแบบนี้”

“ฮ่าๆๆๆ ข้าบอกเอ็งแล้วไงว่าเอ็งน่ะดวงตก มันจะเริ่มหนักขึ้นเรื่อยๆ แต่ไม่ตายหรอก แค่ยี่สิบปี ทีนี้เชื่อข้าแล้วใช่มั้ยล่ะ?”

แค่!!! พูดได้ยังไงว่าแค่น่ะ

“ไม่เชื่อ ไม่ใช่ ไม่จริง”

“ชาชง~” จีที่นั่งอยู่ข้างๆ กระตุกเสื้อฉันเบาๆ เป็นการเตือนสติ

“เออ เชื่อนิดนึงก็ได้ -^-

“ฮ่าๆ ๆ ๆ เด็กสมัยนี้คิดแต่ว่ามันเป็นเรื่องงมงาย”

“ก็แล้วถ้าฉันดวงตกจริง งั้นต้องมันต้องมีวิธีแก้สิ อย่างเช่นสะเดาะเคราะห์” ฉันพูดด้วยน้ำเสียงที่เย็นลงกว่าเดิม ในหัวพยายามนึกถึงวิธีแก้ดวงตก ดวงซวยที่เคยๆ ได้ยินมา

“วิธีแก้น่ะมันก็พอมีอยู่หรอก

“เช่น?” ฉันเลิกคิ้วสูงพร้อมกับรีบถามด้วยความอยากรู้ ปกติคนอย่างฉันไม่เชื่อเรื่องอะไรพวกนี้นะเนี่ย T^T

“เช่นเหรอ? ไม่มีเช่นหรอกนังหนู บังเอิญว่ามันมีทางเดียวซะด้วยสิสำหรับคนที่ยังโสดอย่างเอ็ง”

O_O! หน้าตาของฉันมันบอกขนาดนั้นเลยเหรอว่าฉันยังไม่มีแฟนน่ะ! -///-

“ถ้าฉันมีแฟนแล้วล่ะ”

“ตัวของใคร ใครก็รู้ตัวเองดีจริงมั้ยนังหนู” แม่หมอหัวเราะหึในลำคอก่อนที่หันไปถามความเห็นกับยัยจี ซึ่งคนถูกถามก็พยักหน้าหงึกหงักอย่างเห็นด้วย

“โสดก็ได้ แล้วทางเดียวที่ว่าเนี่ยมันคืออะไรล่ะคะเจ๊แม่หมอขา -3-

“อักษรอันดับที่หนึ่ง”

“ฮะ?”

ใครเข้าใจที่ยัยเจ๊แม่หมอนี่พูดช่วยบอกฉันทีสิว่าไอ้ อักษรอันดับที่หนึ่ง ที่ว่าเนี่ยมันคืออะไร แล้วมันจะช่วยให้ฉันรอดพ้นจากการดวงตกครั้งนี้ได้ยังไงไม่ทราบ

“อักษรอันดับที่หนึ่งคือชื่อเรียก เป็นที่หนึ่งแห่งความเร็วเอ็งต้องทำให้ที่หนึ่งมาเป็นคู่ของเอ็งให้ได้ ไม่อย่างนั้นดวงเอ็งก็จะตกอยู่อย่างนี้ไปอีกยี่สิบปี ฮ่าๆ ๆ ๆ”

ที่หนึ่งของความเร็วบ้าบออะไรกัน ไอ้ความเร็วที่ว่าเนี่ยหมายถึงอะไรน่ะ?

“หมายความว่ายังไง”

“หมายความตามนั้น

“ฉันว่าเขาหมายถึงให้แกไปหาแฟนนั่นแหละ” จีกระซิบบอกฉัน ทำให้ฉันเบิกตาโตทันทีด้วยความตกใจ

จริงสิ! เมื่อกี้แม่หมอบอกให้ฉันทำให้ที่หนึ่งบ้าบอนั่นมาเป็นคู่! O_O

“ว่าไงนะ! ให้ฉันไปจีบผู้ชายเหรอ บ้าไปแล้ว”

“เข้าใจก็ดีแล้ว ฮ่าๆๆ”

“แล้วมันเป็นใครฉันจะไปรู้เหรอ แล้วถ้าเกิดเลิกกัน ฉันไม่ต้องกลับมาดวงตกต่อไปอีกหรือไง”

“ไม่หรอก เลิกกันก็ถือว่าเคยได้เป็นแฟนกันแล้ว ส่วนคนนั้นเป็นใครนั้นข้าเองก็ไม่รู้จัก ถึงรู้จักก็บอกไม่ได้ มันเป็นความลับของสวรรค์ ข้าบอกไม่ได้”

“เจ๊ดูหนังจีนมากไปปะเนี่ย ความลับของสวรรค์บ้าบออะไรกัน =_=” ฉันส่งสีหน้าแสดงความไม่ไว้วางใจส่งไปให้คนตรงหน้า

“บ๊ะ! เอ็งนี่ช่างยอกช่างย้อน เอาอย่างนี้ ถ้าเอ็งคิดอะไรไม่ออก ลองกลับไปถามคนที่บ้านเอ็งดูสิ เขาอาจจะรู้จักก็ได้ เพราะเขาเองก็ชอบความเร็วไม่ใช่เหรอ” พูดจบแล้วนางก็ฉีกยิ้มสยดสยอง ราวกับนางรู้จักฉันดีกว่าตัวฉันเอง

คิดเหมือนฉันมั้ยว่ายัยแม่หมอนี่กวนประสาท!

แล้วคนที่บ้านฉัน...พี่เข่งเหรอ?

ฉันอยู่กับพี่ชายสองคนคงไม่มีคนอื่นแล้วมั้ง คงไม่มีเมอร์เทิลจอมคร่ำครวญแบบในเรื่องแฮร์รี่พอตเตอร์แฝงตัวอยู่หรอกนะ

“ข้าบอกเอ็งได้เท่านี้แหละ นี่ก็ถือว่าเยอะแล้วผู้ชายคนนั้นน่ะเขาเองก็กำลังตกอยู่ใต้อำนาจของความชั่วอยู่เช่นกัน ถ้าเอ็งทำได้แล้วได้เป็นคู่กันก็เท่ากับเอ็งช่วยเขาด้วย ส่วนเขาจะทำให้เอ็งรอดจากเคราะห์ครั้งนี้ไปได้ เนื้อคู่ไงล่ะ ฮ่าๆ ๆ เนื้อคู่แน่ๆ เอาล่ะ! เอ็งมาขัดจังหวะการกินข้าวของข้า หมดธุระแล้วก็กลับไปซะ ข้าขอตัวก่อน ขอให้โชคดี” ยัยเจ๊แม่หมอว่าจบแล้วก็ลุกขึ้นเดินหายเข้าไปด้านในของบ้านเหมือนตอนแรกก่อนที่ฉันจะกลับออกไป

เนื้อคู่เหรอ?

ไร้สาระ -3-

 

 

“แกคิดอะไรอยู่น่ะ”

จีถามขณะที่เราสองคนกลับมาเดินอยู่ที่ฟุตบาทริมถนนใหญ่อีกครั้ง และคราวนี้ฉันก็เดินหลบๆ ทางด้วย เผื่อว่าจะมีคนขี่มอเตอร์ไซค์ขึ้นมาบนนี้อีก

“คิดว่าจะเชื่อได้หรือเปล่าน่ะสิ แกว่ามันจะเป็นไปได้เหรอวะ”

“แกถามฉัน ฉันก็ตอบว่าเป็นไปได้นะ อะไรก็เกิดขึ้นได้แกก็รู้ ไม่มีอะไรที่เป็นไปไม่ได้หรอกน่า” จีตอบพลางยกมือขึ้นมาตบไหล่ฉันเบาๆ เหมือนเป็นการปลอบ

“เอาน่ะ ยังไงฉันก็จะช่วยแกเอง”

ฉันมองหันไปมองหน้าจีโดยที่ไม่ได้พูดอะไร เพราะตอนนี้สมองของฉันกำลังประมวลผลอย่างหนักตั้งแต่เกิดมาฉันไม่เคยเชื่อเรื่องพวกนี้เลยนะ แล้วจะให้เปลี่ยนไปเชื่อง่ายๆ แบบนี้เลยน่ะเหรอ ยากแฮะ แต่ถ้าไม่เชื่อก็ไม่รู้ว่าครั้งต่อไปฉันจะโดนรถเฉี่ยวอีกหรือเปล่า หรือไม่ก็อาจจะเป็นรถสิบล้อชนเลยก็ได้  ถ้าเป็นอย่างนั้นล่ะแย่เลย แม่หมอประหลาดบอกว่าฉันจะไม่ตาย หมายความว่าถ้าโดนรถชนก็มีสิทธิ์พิการ แล้วใครจะอยู่ดูแลพี่เข่งล่ะ! พ่อกับแม่ก็ทำงานอยู่ต่างประเทศ นานๆ จะกลับมาสักที จะโทรมาก็เวลามีเทศกาล หรือไม่ก็ตอนโอนเงินมาให้เท่านั้นเพราะพวกท่านงานยุ่งมาก TTvTT

ถ้าชาน้อยของพี่เข่งพิการ พี่ชายสุดที่รักต้องลำบากมากแน่ๆ ฮือๆ

        เฮ้! แล้วนี่ฉันคิดอะไรเป็นตุเป็นตะอยู่เนี่ย -_-^

        ลองเชื่อดูก็ได้มั้ง”

        “จริงเหรอ! >_<

        “ทำไมแกต้องทำน้ำเสียง สีหน้า แล้วก็ท่าทางดีใจขนาดนั้นด้วยจี =_=

        เฮอะ! นี่ถ้าไม่กลัวว่าตัวเองต้องเป็นภาระของพี่ชายล่ะก็นะฉันไม่เชื่อหรอก แล้วก็จะไม่ไปตามจีบใครทั้งนั้น ว่าแต่มันเป็นใครเนี่ย ใครกัน?!

        “ก็ฉันเป็นห่วงแกนี่ ถ้าแกไม่เชื่อ แกอาจจะเจอเรื่องให้เจ็บตัวอีกก็ได้ TT_TT” พูดแล้วนางก็ทำหน้าเศร้าจับใจ “แต่ฉันบอกแล้วไงว่าฉันจะช่วยแกเอง ^O^

        “ก่อนอื่นเรามาช่วยกันคิดดีกว่า ว่าไอ้ที่หนึ่งอะไรนั่นน่ะคืออะไร” คิดเรื่องนี้แล้วก็คิดไม่ตก เฮ้อ!

        เปาะ!

        “ไอ้ปีเตอร์หรือเปล่าแก! ถ้าเรื่องความเร็วล่ะก็มันไม่แพ้ใครเลยนะ >_<” จีดีดนิ้วอย่างเก็ทไอเดียแล้วหันมาบอก แต่ฉันอยากจะตบหัวมันให้คว่ำจริงๆ เลย ไอ้ปีเตอร์น่ะเหรอเนื้อคู่ฉันน่ะ ฉันไม่ได้มีรสนิยมประหลาดนะ ชิ!

        กำลังสงสัยใช่มั้ยคะว่าไอ้ปีเตอร์คือใคร มันไม่ใช่ใครที่ไหนหรอกค่ะ แต่มันคือแมลงสาบที่บ้านยัยจี -_-^ ซึ่งฉีดยาก็แล้ว ไล่ตีก็แล้วมันก็ยังไม่ตายหนีรอดและกลับมาใหม่ได้ทุกครั้ง ในขณะที่ตัวอื่นชักดิ้นชักงอกันไปหมด เอกลักษณ์ของมันคือหนวดไม่เท่ากัน มันเป็นแมลงสาบที่อายุยืนมากๆ มันใช้ท่อนำทิ้งของครัวบ้านยัยจีเป็นที่ซุกหัวนอน แล้วเมื่อกี้ยัยนี่ก็เพิ่งบอกว่ามันอาจจะเป็นเนื้อคู่ของฉันตามที่ยัยเจ๊แม่หมอบอก

        ใช้อะไรคิดเนี่ย -3-

        “เอามันเก็บไว้ที่ท่อน้ำบ้านแกนั่นแหละดีแล้ว”

        “แต่เวลามันบินโฉบไปมา นี่อย่างไวเลยนะแก ฉันกระโดดหนีแทบไม่ทัน T^T” ยังยังไม่จบ

        “ช่วยคิดอะไรที่มันเป็นไปได้หน่อยสิยัยบ้า”

        “T.T

        “แกหรือว่าจะเป็นพวกนักวิ่งอะไรแบบนั้น -.,-” คือฉันกำลังคิดว่าที่หนึ่งแห่งความเร็วอาจจะเป็นนักวิ่ง พวกแชมป์วิ่งแข่ง อะไรแบบนั้นหรือเปล่า คิดว่าไง?

        “ไม่รู้อะ ฉันว่าเราไปถามพี่แกดีมั้ย แม่หมอบอกว่าคนที่บ้านแกรู้จักไม่ใช่เหรอ”

        “เอางั้นเหรอ แต่นักวิ่ง

        “นี่ ลองคิดดูนะ ถ้าพี่เข่งรู้จัก แกคิดว่าพี่ชายแกจะรู้จักนักวิ่งเหรอ วันๆ นอกจากเรียนแล้วพี่เขาก็อยู่แต่ที่สนามแข่งรถไม่ใช่หรือไงเอ๊ะ! เดี๋ยวนะ แข่งรถ?” ยัยจีสะดุดกึกกับคำพูดของตัวเองแล้วนิ่งไป

        O_O!

        ใช่!

        ฉันคิดออกแล้ว ไม่สิ ยัยจีคิดมากกว่า พี่ชายฉันชอบความเร็วจริงๆ นั่นแหละ เพราะเขาชอบแข่งรถเป็นงานอดิเรก แล้วที่หนึ่งที่ว่าเนี่ย

เฮ้ย! มันก็พี่ชายฉันไม่ใช่เหรอ ก็แชมป์ประจำเดือนของสนามที่เขาสิงอยู่มันตกเป็นของเขามาห้าสมัยซ้อนแล้วนี่!

        “จีแกคิดว่าพี่ชายฉันจะเป็นเนื้อคู่ของฉันหรือเปล่าอะ” ฉันหันไปถามยัยจีอย่างกล้าๆ กลัวๆ ว่าสิ่งที่ฉันคิดจะเป็นความจริง ถ้าเป็นอย่างนั้นล่ะก็ จะส่งให้ฉันกับเขาเกิดมาเป็นพี่น้องที่คลานตามกันออกมาทำไม

        “อัปมงคล คิดได้ไงเนี่ย -_-^

        “ก็พี่ชายฉันเป็นที่หนึ่งนะ” ฉันพูดพลางนึกถึงหน้าแว่นๆ ของพี่ชายๆ ตัวเอง ถึงเขาจะใส่แว่นแต่เขาก็ไม่ได้ติ๋มหรือเนิร์ดอะไรนะ เรียกได้ว่า หน้ากวนตีน ด้วยซ้ำไป แล้วแว่นก็ใส่ไปงั้นอะ อยากจะใส่เฉยๆ

        “แล้วอักษรอันดับแรกอันดับที่หนึ่งอะไรนั่นล่ะ” จีถาม

จริงสิ! แม่หมอบอกว่าอักษรอันดับที่หนึ่งคือชื่อเรียก? น่าจะหมายถึงชื่อของเขาหรือเปล่า แต่พี่ชายฉันชื่อ ขนมเข่ง ขึ้นต้นด้วยขอไข่อะ ไม่ใช่กอไก่ T^T

        “หมายถึงชื่อล่ะมั้ง งั้นพี่เข่งก็ตัดไปได้เลยสินะ”

        “ก็ควรจะตัดตั้งแต่เขาเป็นพี่ชายแท้ๆ ของแกแล้วล่ะย่ะ ใช้ตาตุ่มคิดหรือไงเนี่ย ประสาท!” ยัยจีได้ทีก็เลยสวดใหญ่ เชอะ!

        สรุปแล้วฉันกับยัยจีก็ตกลงว่าจะหยุดคิดเรื่องนี้ก่อน จากนั้นก็ไปหาอะไรอร่อยๆ กินกันจนอิ่มท้อง กินเสร็จก็ช่วยกันนั่งคิดต่อว่าไอ้คนที่แม่หมอบอกว่าฉันต้องไปทำให้เขามาเป็นคู่ให้ได้น่ะคือใคร แต่แล้วก็คิดอะไรไม่ออกเลยจริงๆ เพราะไอ้ที่คิดมามันไม่มีความเป็นไปได้เลยสักอย่าง ไม่ว่าจะไอ้ปีเตอร์ที่บ้านยัยจี หรือเด็กแว้นแถวๆ หลังมหาวิทยาลัย คิดไปคิดมาก็สมองตัน

สงสัยฉันก็คงต้องไปถามพี่เข่งจริงๆ แล้วล่ะมั้งไม่มีทางเลือกแล้วนี่ TOT

        บรื้นนนน~ บรื้นนน~! บรื้นนน!!!

        เสียงออกตัวของรถดังไปทั่วทั้งบริเวณ ตอนนี้เป็นเวลาสามทุ่มกว่าๆ ได้แล้วล่ะ ฉันกับยัยจีกำลังอยู่ที่ ริกกี้เวย์ หรือสนามแข่งรถดีๆ นี่เอง ไอ้ริกกี้นั่นมันเป็นชื่อสนามค่ะ

ไม่ต้องสงสัยว่าทำไมฉันถึงมาสนามแข่งรถ นั่นก็เพราะพี่ชายตัวดีของฉันอยู่ที่นี่น่ะสิ ริกกี้เป็นเหมือนบ้านหลังที่สองของพี่ขนมเข่งก็ว่าได้ บ้านช่องของตัวเองกว่าจะกลับก็ดึกๆ นั่นแหละ ฉันทนรอให้เรื่องนี้มันค้างคาใจไม่ไหวหรอกนะ เอ่อความจริงฉันกลัวจะถูกสิบล้อชนซะก่อนน่ะสิ -___-^

        “เสียงดังชะมัดเลย -3-” ยัยจีบ่นอุบพลางยกมือทั้งสองข้างขึ้นมาอุดหูเอาไว้ เสียงที่พูดกับฉันในประโยคต่อมาจึงดังกว่าปกติจนเหมือนตะโกน

“ชา! แกไม่หนวกหูหรือไง”

        “ไม่อะ ชินแล้ว ฉันเคยมาที่นี่หลายครั้งน่ะ เวลาเบื่อๆ ก็มาอยู่กับพี่เข่ง แต่ว่านะตอนนี้เรามาหาตัวพี่เข่งเถอะ โทรไปก็ไม่รับเนี่ย” ฉันบอกพลางสอดส่องสายตาไปทั่วบริเวณ

ก่อนจะมาที่นี่ฉันก็โทรถามเขาแล้วนะ พี่แกยังรับสายอยู่เลย บอกแล้วด้วยว่าให้คอยรับโทรศัพท์ฉันอีกรอบแต่ก็ไม่ยอมรับจนได้ สั่งอะไรได้ตรงข้ามจริงๆ

        “อยู่ไหนวะ” ฉันมองไปบ่นไป

        “นั่นหรือเปล่า! หน้าคุ้นๆ” จีร้องด้วยน้ำเสียงดีใจพลางชี้นิ้วไปยังกลุ่มผู้ชายที่นั่งคุยจ้อกันอย่างสนุกสนานอยู่ไม่ไกลจากตรงนี้เท่าไหร่ แล้วหนึ่งในนั้นก็เป็นพี่ชายของฉันจริงๆ

        ถ้าพี่ชายฉันช่วยได้อย่างที่ยัยแม่หมอนั่นบอกจริง ก็ได้เวลาไขปริศนาแล้วล่ะ!

        แล้วเจอกันนะนายเนื้อคู่! (กระดากปากชะมัดยาดเลยวะ TT_TT)










- TO BE CONTINUED -
 


 
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 29 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,256 ความคิดเห็น

  1. #1216 fandefsoul (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 19 สิงหาคม 2559 / 20:47
    อะไรเนี่ย555555555คิดได้งายยพี่ชายตัวเองโง้ยยเจอหนุ่มเนื้อคู่เร็วๆน้า
    #1,216
    0
  2. #1206 เลซซี่ >< (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 31 พฤษภาคม 2559 / 22:28
    ทำไมเรารู้สึกเหมือนจีน่าสงสัยอย่างไรอย่างนั้น 555
    #1,206
    0
  3. #1147 baekie Jicky (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 12 สิงหาคม 2557 / 14:25
    ปีเตอร์ เอิ่มมมมม...........555555
    #1,147
    0
  4. #1115 TiNa (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 16 เมษายน 2557 / 14:21
    ปีเตอร์คือเนื้อคู่ !!!! ฮาค่ะ 5555
    #1,115
    0
  5. #1071 ✗ MON(S)T ✗ TOEI ♈ (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 4 มกราคม 2557 / 20:23
    คิดได้เนอะปีเตอร์ 555555
    ใครเจอก็อึงอ่ะปีเตอร์ ชอบ
    ชาชางอ่า ดูแมนเกินหญิงดี ^^
    #1,071
    0
  6. #1036 ♩ Baby'Luly ♬ (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 29 ตุลาคม 2556 / 17:15
    ปีเตอร์ >.,< ชั้นเชียร์แกอยู่นะ 

    แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 29 ตุลาคม 2556 / 17:15
    #1,036
    0
  7. #995 Palaioyy (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2556 / 23:51
    เนื้อคู่เธออ่ะ ถ้าไม่อยากได้ เราขอนะ  
    #995
    0
  8. #768 The Fong Doo (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 11 ตุลาคม 2556 / 19:40
    แมลงสาปชื่อหรูกว่าเราอีก ปีเตอร์ 555
    #768
    0
  9. #434 Vampires102 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 24 กรกฎาคม 2556 / 00:07
    เรื่องนี้เป็นอะไรที่ ฮามากแต่ก็สนุก อยากรู้แล้วสิว่าเนื้อคู่่ของชาชงคือใคร

    แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 24 กรกฎาคม 2556 / 09:22
    #434
    0
  10. #340 sonia (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 24 มิถุนายน 2556 / 21:50
    สนุกมากค่ะ

    คาแร็คเตอร์ตัวละครน่ารักดีค่ะ แต่ ฉายาแมลงสาบน่ารักกว่า >
    #340
    0
  11. #296 Sweet _Juicy (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 17 มิถุนายน 2556 / 21:21
    ตลก สนุกอ่า 
    #296
    0
  12. #164 fate heria ^o^ (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2556 / 10:29
    ฮาเว่อร์!!!
    กร๊ากกกก

    #164
    0
  13. #120 psyche_♥♥♥ (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2556 / 18:45
    เอิ่มมมมม ...ชงชา! ชาชง เนื้อคู่เธอ...เค้าขอได้เปล่า?
    #120
    0
  14. #73 << Mr.O>> (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 18 เมษายน 2556 / 01:08
    คิดได้เนอะ
    หล่อนใชอะไรคิดอ่ะ ยัยชาชง
    สงสัยใช่ตาตุ่มอย่างที่ยัยจีว่ามั่ง 5555+
    อ๊าย~ เจอกับพระเอกตอนหน้าแล้ว >_<
    #73
    0
  15. #45 Pretzz07 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 10 เมษายน 2556 / 09:48
    ตอนชาชงเจอวิบากกรรมเยอะแยะ เราแอบคิด เฮ้ยแม่หมอมันใช้กลลวงปะวะ แบบจะเก็บเงินค่าสะเดาะเคราะห์ไรงี้



    พอมาอ่าต่อ บังเอิญมันไม่มี 555 คิดไปเองทั้งนั้นน่ะเรา = =



    เอ่อ ปีเตอร์ก็เรียกเหมือนกัน ยังเอาไปตั้งเป็นชื่อฉายาเพื่อนเลย 55 มันทำทำผมทรงปีเตอร์ ฮาดี มีหนวดๆออกมา 





    #45
    0
  16. #38 Mookkiezz____!! (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 9 เมษายน 2556 / 16:22
    >___<~ ตื่นเต้นๆ กลัวชาชงไปคบกับปีเตอร์จริงๆ 5555
    #38
    0
  17. #35 แพนด้าดอง . (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 8 เมษายน 2556 / 10:30
    แอบตกใจอ่า เรียกปีเตอร์เป็นแมลงสาบเหมือนเค้าเลยอะ
    หมายถึง เรียกจริงๆ นะ อ๊าย ตกใจเลย ดันเรียกเหมือนกัน 555

    ชาชงสู้ๆ เด้อ จีบผู้ชาย เค้ารู้ว่าสำหรับเธอมันไม่ยากก ก๊ากก
    #35
    0
  18. #25  PrainPrelatyz  (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 25 มีนาคม 2556 / 23:03
    เธอจะเอาปีเตอร์ไปเป็นเนื้อคู่ก็ไม่มีใครว่านะชาชง 555
    #25
    0
  19. #20 sweet_hamster (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 26 กุมภาพันธ์ 2556 / 18:17
    แอมเพียร์?? อ่านถูกมั้ยเนี่ย อิอิ

    อักษรตัวที่หนึ่ง A ชิมิ อิอิอุบอิบ

    รอดูต่อๆไปค่ะ สงสัยงานแข่งครั้งต่อไป พระเอกจะเป็นฝ่ายชนะรึเปล่านะ -.........- (เพ้อเจ้อ เดาเองเออเอง)
    #20
    0
  20. #15 iNoonz (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 24 มกราคม 2556 / 16:25
    รอพระเอก :)
    #15
    0
  21. #10 -Swin (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 17 มกราคม 2556 / 21:43
    ชาชงงงงงงง >O< หาเนื้อคู่ให้เจอเน้ออ เราก็จะไปหาเหมือนกัน
    // แวบไปหาเนื้อคู่ผู้ที่ฉันรอมาทั้งชีวิต ....แต่  หายังไงก็หาไม่เจอ แกไปมุดหัวอยู่ที่หนายยยยยยย TOT
    #10
    0
  22. #9 BESTBITTER (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 13 มกราคม 2556 / 21:05
    ปีเตอร์
    = = 555 จีเธอคิดได้เจ๋งมาก
    พระเอกจ๋า อยู่หนใดดดด?
    ตอนหน้าจะออกโรงแล้ว
    กรี๊ดๆๆ
    รอค่าาาาา
    #9
    0
  23. #7 Orpicuew (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 13 มกราคม 2556 / 13:47
    ปีเตอร์ ฮ่าๆๆๆ กะแล้วเชียวต้องแมงสาบ
    ชาชงสู้ๆ เจอเนื้อคู่ไวๆ (^^)V
    #7
    0
  24. #6 De'lay (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 13 มกราคม 2556 / 07:19
    อยากรู้ ๆ !!!!
    #6
    0