Fruity Yogurt ผสมรัก ใส่หัวใจ เทให้เธอ

ตอนที่ 9 : Fruity Yogurt#8 สวนน้ำกับบีกินี่

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 128
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    14 พ.ค. 56


Fruity Yogurt
ผสมรัก ใส่หัวใจ เทให้เธอ



#8
สวนน้ำกับบีกินี่


ฉันกับหยกออกมานั่งรอราชรถมารับที่ล็อบบี้ของคอนโดฯ นั่นแหละเพราะว่าคอนโดฯ ของเราเป็นทางผ่านจะไปที่สวนน้ำแห่งนั้นพอดี (ว่าที่) คุณแฟนที่รักของฉันเลยอาสาจะมารับไปด้วยกัน

Save fuel save the earth นางงามซะไม่มี

ไม่นานปอเช่คันสวยของเมลก็แล่นมาจอดเทียบหน้าคอนโดฯ เรียกสายตาชื่นชมจากผู้หญิงที่ผ่านไปมาได้อย่างดีเมื่อเจ้าของรถสุดหล่อก้าวลงมาจนฉันต้องรีบเข้าไปประชิดตัวเขาไว้เพื่อส่งสัญญาณกระแสจิตไปให้พวกหล่อนรับรู้เอาไว้ว่า ของฉัน ห้ามแตะ!’ แต่ดูเหมือนกระแสจิตจะแรงไปทำให้ผู้ชายที่อยู่ข้างๆ ฉันยิ้มล้อเลียนกลับมา กรี๊ด เมลคนบ้า

ฉันรีบผละออกจากเมลตามยัยหยกขึ้นรถไปเบาะหลังเพราะที่นั่งด้านหน้าข้างคนขับถูกแม่ปลิงจับจองเอาไว้เรียบร้อยแล้ว

“ หวัดดีจ่ะ “ อุ๊ยตาย! นี่เธอทำใจได้แล้วหรอเนี่ยถึงกล้าหันมาทักเสียงหวานได้ขนาดนี้ นับถือเลย

“ หวัดดี เฟรชชี่ไนท์สนุกดีนะ “ ฉันทักกลับด้วยรอยยิ้มที่สุดแสนจะจริงใจ ไม่ลืมย้ำเหตุการณ์ชีช้ำจนแม่นางหน้าหวานหุบยิ้มแทบไม่ทัน โฮะๆ สะใจคนสวย

“ อืม น่าเสียดายที่โยกลับก่อนไม่งั้นอาจจะได้เป็นควีนของงานก็ได้นะ “ ต๊าย! ปลิงนางนี้หนังเหนียวตายยากจริงวุ้ย

“ แหม องุ่นก็พูดเกินไป โยไม่ได้ถูกติดสติ๊กเกอร์เยอะอะไรซักหน่อย “ ฉันบอกยิ้มๆ ไม่ลืมย้ำคำว่า สติ๊กเกอร์ ให้เธอแอบกรี๊ดในใจเพราะถ้าไม่กรี๊ดในใจเดี๋ยวภาพพจน์แสนหวานที่อุตส่าห์สร้างมาจะเละไปซะก่อน ฮ่าๆ วันนี้อารมณ์ดีจังเลยแหะ

“ คุยอะไรกันเอ่ย? “ เมลที่เพิ่งกลับเข้ามาถามขึ้น

“ คุยเรื่องงานเฟรชชี่ไนท์น่ะจ่ะว่าเสียดายที่โยกลับก่อนไม่งั้นอาจจะได้เป็นควีนของงานก็ได้ “ องุ่นรีบปั้นยิ้มตอบเสียงหวาน แหม มืออาชีพยังอายเลยนะเนี่ย!

“ นั่นสินะ “ เมลรับสั้นๆ ไม่ลืมส่งยิ้มหวานผ่านกระจกมองหลังมาให้ จ้าๆ แค่นี้ฉันก็หนีไปไหนไม่รอดแล้ว

ปริ้นนนน!!

เสียงแตรจากแอสตันมาตินเปิดประทุนที่ขับมาจ่อท้ายทำให้เมลต้องรีบออกรถขับไป ฉันหันไปมองด้านข้างแอบแลบลิ้นให้คนขับหน้าเหี้ยมที่ชอบมาขัดจังหวะฉันทุกเรื่อง ชิ คิดว่าหล่อแล้วฉันจะอภัยให้หรือไง ฝันไปเถอะย่ะ หนี้แค้นของเรายังต้องสะสางอีกเยอะ!

ระหว่างที่ขับรถไปยังสวนน้ำเป้าหมายที่จังหวัดใกล้เคียงฉันก็ต้องทนกับภาพบาดตาบาดใจที่สองคู่รัก (ชั่วคราว) ทำขึ้นโดยไม่อายฟ้าดิน นี่หล่อนลืมไปแล้วหรือไงว่ายังมีคนสวยนั่งอยู่ด้านหลังอีกสองคนเนี่ย แล้วเมลเขาก็แค่ขับรถไม่ได้เป็นง่อยไม่ต้องให้หล่อนป้อนทุกอย่างขนาดนั้นหรอก แล้วรถเขาก็ไฮโซมีแอร์แถมเย็นยังกับอยู่ขั้วโลกไม่เห็นจะมีเหงื่อซักหยด เพราะงั้นไม่ต้องซับ!

ฉันหายใจเข้าออกพยายามไม่สนใจภาพเบื้องหน้ามากนัก โว้ย แล้วจะไม่ให้สนใจได้ไงก็มันอยู่ตรงหน้าเลยเนี่ย! ฉันเลยไม่มองอะไรเลยเอาหูฟังเสียบหูเปิดเพลงดังๆ แล้วมองไปนอกหน้าต่างแทน แต่ภาพที่แทนที่จะเป็นภาพอาคารบ้านเรือนริมทางแต่กลับกลายเป็นมนุษย์ดาวมู่ทู่ที่ขับรถมาเทียบข้าง เฮ้ย! มันไม่ใช่ถนนเลนคู่นะถ้ามีรถสวนมาจะทำไง? ฉันหันไปมองทางข้างหน้าทันทีและเห็นรถกำลังสวนมาด้วยและพอหันมองข้างๆ ก็เห็นว่าไอคนขับมันก็ยังอยู่ที่เดิม

หรือว่าเขาจะไม่เห็นนะ? เพราะเขาใส่แว่นดำอยู่ แอบเท่นิดๆ ด้วยแต่นี่มันไม่ใช่เวลานะ!

ตอนนี้ฉันเลยเหมือนคนบ้าที่เอาแต่มองข้างหน้าทีข้างๆ ทีและในเสี้ยววินาทีที่รถกำลังจะสวนมาไลม์ก็เหยียบคันเร่งแซงไปหน้าเมลได้ทัน ฮู้ ไอคนบ้า เล่นเอาลุ้นแทบแย่ ไอหมอนี่มันอยากตายมากหรือไงนะ!

และไม่นานเราก็มาถึงสวนน้ำที่เพิ่งเปิดใหม่ และแน่นอนอีกว่าคนเยอะสุดๆ นี่ฉันเลือกมาวันผิดไงนะ แต่ถ้าไม่ให้มาวันหยุดแล้วจะให้มาวันที่มีเรียนหรือไง! มันก็ต้องมาวันหยุดอยู่แล้ว

เมื่อมาถึงเมลก็เข้าไปติดต่อโต๊ะและได้การ์ดมาหนึ่งใบ เป็นการ์ดสีขาวธรรมดาๆ ที่มีโลโก้สวนน้ำอยู่ที่มุมด้านล่าง เอาไว้ใช้สำหรับคิดค่าบริการและอาหาร แล้วเมื่อออกจากที่นี่ก็นำมาชำระเงินทีเดียว สะดวกสุดยอดเลย

เมื่อเข้ามาในบริเวณสวนน้ำแล้วพวกเราก็แยกย้ายกันไปเปลี่ยนเสื้อผ้า ฉันแอบเดินไปเซอร์เวย์ดูลาดเลาล่วงหน้าก่อน ขอบอกว่าใหญ่มากแล้วก็น่าเล่นมาก ว่าแล้วก็ไปเปลี่ยนเสื้อผ้าดีกว่า

“ เอ๊ะ! “ ตอนที่ฉันกำลังจะเดินกลับไปที่ห้องเปลี่ยนเสื้อผ้าก็ถูกดักทางเอาไว้ ตอนแรกนึกว่าจิ๊กโก๋ที่ไหนแต่พอเงยขึ้นไปดูหน้าก็เห็นว่าเป็นเมลอนนี่เอง เขาเองก็ยังไม่ได้เปลี่ยนเสื้อผ้าเลยแล้วทำไมมาอยู่ตรงนี้ล่ะ หรือว่าแอบมาเหมือนฉันนะ?

“ ทำไมยังไปไม่เปลี่ยนเสื้อผ้าอีกล่ะ? “ ฉันถามเมลที่ทำหน้าเครียดๆ ปวดห้องน้ำหรอ?

“ โยใส่ชุดแบบไหน? “ เมลถามเสียงเข้ม ไม่มีแววทะเล้นหรือรอยยิ้มเหมือนทุกที อะไรกัน! ทำหน้าแบบนี้เป็นด้วยหรอ?

มาถึงตอนนี้ทำให้ฉันพอจะรู้ตัวแล้วว่าฉันยังรู้จักผู้ชายคนนี้ไม่มากพอ! อย่างน้อยก็โหมดนี้ของเขาล่ะนะ!

“ ก็ชุดว่ายน้ำไง “ ฉันตอบยิ้มๆ ไม่สบตาสีเขียวสวยที่กำลังจ้องเขม็งมา อะไรกัน! ทำหน้ายังกับว่าฉันเป็นเด็กเล็กๆ ที่ไปทำแจกันคุณย่าตกแตกมางั้นแหละ

“ ชุดแบบไหน? “ เมลยังใช้น้ำเสียงเหมือนเดิม

“ ก็ชุดธรรมดาๆ” ฉันตอบเสียงแผ่ว ธรรมดาของพวกฝรั่งไง เอาเข้าใจง่ายๆ ก็บีกีนี่นั่นแหละ แหะๆ

“ เอามาดูหน่อยสิ “ เมลลากฉันไปเข้ามุมแล้วทำเสียงเข้มขึ้น แล้วฉันจะทำอะไรได้ล่ะนอกจากหยิบเอาผ้าชิ้นน้อยสีเหลืองสดใสสองชิ้นออกมาจากกระเป๋า แต่หลังจากนั้นมันก็ถูกผู้ชายตรงหน้าฉกไปฝังลงที่ถังขยะแถวๆ นั้นทันที

อ้าก! บีกีนี่ของช้านนนนน โฮ แล้วฉันจะใส่อะไรล่ะ เมลคนบ้า

“ เมลใจร้ายแล้วโยจะใส่อะไรล่ะ “ มันไม่ใช่ถูกๆ นะคนบ้า รู้มั้ยว่ามันราคาเท่าไหร่ ผ้าอย่างดีแถมเซฟสุดๆ ที่สำคัญมันเป็นตัวสุดท้ายในร้ายด้วย โฮ อยากจะกรีดร้องเป็นภาษาปลานีโม่

“ ก็นี่ไง “ เมลบอกแล้วเอาถุงผ้ามายัดลงในมือของฉันที่กำลังมองตามเศษผ้าชิ้นน้อยตาละห้อย โฮ

“ อะไร? “ ฉันถามอย่างไม่เข้าใจปนโกรธนิดๆ ไม่สิ มากด้วย ถึงเป็นเมลก็ไม่ยกโทษให้หรอกนะ!

“ ชุดว่ายน้ำไง ไปเปลี่ยนมาได้แล้ว จะรอหน้าห้องนะ “ เมลบอกแล้วดันหลังฉันให้เข้าไปในห้องเปลี่ยนเสื้อผ้าไปด้วย ชิ! แบบนี้ล่ะทำเสียงระรื่นขึ้นมาเชียว

ฉันแอบปาดน้ำตาในใจ กระซิกๆ ก่อนจะเดินเข้าห้องเปลี่ยนเสื้อผ้าแล้วเอาของในถุงผ้าที่เมลให้มาขึ้นมาดูก็เห็นว่ามันเป็นชุดว่ายน้ำที่ดูเรียบร้อยกว่าตัวเก่าของฉันเยอะเลย แหะๆ ที่แท้ก็หึงหรอกเหรอ น่ารักจริงๆ ยกโทษให้ก็ได้

ฉันเปลี่ยนเป็นชุดว่ายน้ำที่เมลให้มา เป็นชุดแบบทูพีชสีฟ้า ท่อนบนเป็นบีกีนี่มีโครง ท่อนล่างเป็นกางเกงขาสั้นผ้าสเปนเด็กซ์แล้วมีเดรสคล้องคอผ้าชีฟองพริ้วๆ สีฟ้าสดใสใส่คลุมอีกที กรี๊ด น่ารักอ่ะ

เมื่อหมุนดูตัวเองในกระจกจนพอใจแล้วจึงออกมาหายัยเพื่อนรักที่นั่งรออยู่ วันนี้ใบหยกก็ยังคงคอนเซ็ปเซ็กซี่สตาร์ได้สมตำแหน่ง มันมาในชุดว่ายน้ำแบบสปอร์ตเป็นทูพีชสีน้ำเงินเข้มแต่งลายที่ขอบสีแดงขาว ท่อนบนเป็นบีกีนี่ยาวคล้ายเสื้อกล้ามคล้องคอ ท่อนล่างเป็นกางเกงขาสั้นผ้าสเปนเด็กซ์เหมือนของฉัน โอย เลือดกำเดาจะพุ่ง เนื้อขาวๆ ของมันตัดกับสีชุดได้ลงตัวมากคะ ไหนจะรูปร่างสุดเฟิร์มของมันอีก ขนาดชุดรัดแบบนั้นยังไม่มีส่วนเกินโผล่มาให้เห็น แม่เจ้า นี่เพื่อนฉันเอง

“ อ้าว ไปซื้อชุดใหม่มาตอนไหน? “ ใบหยกถามฉันทันทีที่เห็นฉัน

“ เปล่าหรอก เมลให้มา “ ฉันอ้อมแอ้มตอบเสียงเบา

“ งั้นก็ออกไปกันเถอะ ยัยกระเทียมนั่นออกไปก่อนแล้ว “ กระเทียม? เอ่อ แม่นั่นชื่อองุ่นเน่านะคุณใบหยก คุณแยกความแตกต่างของกระเทียมและองุ่นออกมั้ย?

ฉันกับหยกเดินออกไปข้างนอกห้องเปลี่ยนเสื้อผ้าก็เห็นบอยแบรนด์ทั้งสามกับกาฝากอีกหนึ่งยืนอรอยู่ แหะๆ เมลกับไลม์ใส่กางเกงสามส่วนกับเสื้อกล้ามอารมณ์ชิวๆ ส่วนเดนนั้นโชว์ซิกแพคเต็มที่ เสื้อส้งอะไรไม่ต้องใช้ เหอๆ เลือดจะพุ่ง ก็แต่ละคนทั้งหล่อทั้งล้ำยังกับนายแบบกันทั้งนั้นเลยนี่นา ขนาดฉันที่ว่าภูมิคุ้มกันสูงแล้วนะยังอดจะโลมเลียทางสายตาไม่ได้เลย แหะๆ ส่วนองุ่นก็ใส่ชุดว่ายน้ำคล้ายๆ ของฉันแต่ต่างกันที่ของเธอเป็นแบบเสื้อผ้าชีฟองจั้มเอวกับกระโปรงแต่งระบายสีครีมอ่อนดูอ่อนหวานน่ารักเหมาะกับอิมเมจนางเอก (ตัวปลอม) มากๆ เลย

เมลกวาดตามองฉันตั้งแต่หัวจรดเท้าแล้วยิ้มออกมาอย่างถูกใจจนฉันต้องหลบสายตาของเขา ชิ ฉันไม่ใช่ตุ๊กตาของนายนะ แต่ก็ไม่ปฏิเสธว่ารสนิยมของเขาน่ารักจนน่าหมั่นไส้ หวังว่าไอชุดที่แม่องุ่นใส่อยู่เขาคงไม่ได้เป็นคนซื้อให้ด้วยหรอกนะ ไม่งั้นมีงอนจริงๆ ด้วย

เมื่อมากันครบพวกเราก็ตรงไปที่โต๊ะ เป็นโต๊ะที่อยู่ติดริมสระชั้นล่างตรงเวิ้งสระพอดี ว้าว พอมาเข้าดูแบบนี้แล้วยิ่งอยากกระโดดลงไปเร็วๆ จังแต่ก่อนอื่นขอหาอะไรหม่ำก่อนล่ะกันเพราะตั้งแต่เช้ายังไม่มีอะไรตกถึงท้องเลย โฮ และดูเหมือนทุกคนจะคิดแบบเดียวกันเพราะทันทีที่มาถึงโต๊ะ เมลก็เรียกบริกรมาสั่งอาหารทันที เพราะงั้นตอนนี้ทั้งโต๊ะจึงเต็มไปด้วยอาหารที่น่าทานมากมาย อีกทั้งยังมีเครื่องดื่มที่ไม่เหมาะสมกับเยาวชนอีกด้วย

“ เมลไปเล่นน้ำกันเถอะ องุ่นอยากไปเล่นสไลเดอร์บนนู้นจังเลย “ องุ่นชวนแฟนของเธอ (ที่กำลังจะมาเป็นแฟนของฉันในอีกไม่ช้า) เมลหันมามองที่ฉันแวบหนึ่งก่อนจะจำใจต้องตามคุณเธอไปทำหน้าที่แฟนที่แสนดี ฉันยิ้มให้เมลนิดๆ แล้วทานอาหารตรงหน้าต่อ

“ นึกว่าจะแจ้นตามไปด้วยซะอีก “

แทบพุ่ง! พาสต้ามังสวิรัติในปากของฉันแทบจะพุ่งใส่หน้าคนถาม ชิ ปากหรอที่พ่นออกมาน่ะ

“ แล้วนายล่ะ ไม่แจ้นตามไปคุ้มครองหวานใจของนายหรอ? “ ฉันย้อนเขากลับบ้าง แต่ที่เขาไม่ไปก็คงคิดจะกั๊กฉันไม่ให้ตามไปล่ะสิ คิดว่าฉันไม่รู้ทันหรือไง

“ เรื่องของฉัน “ เออ! งั้นก็เรื่องของฉันเหมือนกัน อย่าสะเออะถามขึ้นมาก่อนสิโว้ย เดี๋ยวโบกไปนู้นเลย

ฉันเลิกสนใจเขาหันมาตักอาหารเข้าปากตามยัยเพื่อนรักข้างๆ เมื่ออิ่มท้องแล้วก็นั่งดูคนอื่นเล่นน้ำเพื่อย่อยอาหารไปพลางๆ วัยรุ่นรุ่นราวคราวเดียวกันในชุดว่ายน้ำสีสันสดใสช่วยให้อากาศร้อนๆ เย็นลงทันตา แถมยังทำให้สดชื่นขึ้นอย่างบอกไม่ถูก หรือว่าอากาศมันจะร้อนจนทำให้ฉันเพี้ยนไปเนี่ย ฮ่าๆ

“ ไม่ลงไปเล่นน้ำหรอ? “ ใบหยกถามเมื่อเห็นฉันเอาแต่อมยิ้มมองคนอื่นเล่นน้ำกัน

“ รอแกนั่นแหละ “ ฉันบอกแล้วหันไปขยับตาให้เดนทีหนึ่ง

เมื่อใบหยกซัดอาหารไปเกือบหมดโต๊ะซึ่งมันก็ยังบ่นว่ายังไม่อิ่ม เอิ่มชั่งมันเถอะเพราะฉันพยายามวิเคราะห์ระบบย่อยอาหารของมันมาหลายปีแต่ก็ไม่เคยสำเร็จซักที น่าอิจฉามันชะมัด กินเข้าไปเยอะกว่าฉันเท่าตัวแต่กลับหุ่นเฟิร์มยิ่งกว่าฉันซะอีก เอาเถอะ ฉันชวนใบหยกลงไปเล่นน้ำใกล้ๆ กับโต๊ะที่นั่งนั่นแหละทิ้งให้สองหนุ่มเฝ้าโต๊ะ น้ำเย็นๆ ช่วยดับความร้อนของอากาศบ้านเราได้ดี ฉันกับยัยหยกว่ายน้ำเล่นกันไปซักพักก็ต้องวงแตกเมื่อมีลูกบอลลมสามสีลูกใหญ่หล่นมาอยู่ตรงหน้าและไม่ต้องมองหาว่าเจ้าของมันอยู่ที่ไหนเมื่อเขาคนนั้นแทบจะถลามาพร้อมกับบอลลูกนั้นเลย

เอาเถอะ! ฉันจะทำเป็นไม่เห็นละกันว่าพวกเขาตั้งใจโยนบอลมาเรียกร้องความสนใจจากพวกฉัน

“ ขอโทษครับ “ ชายหนุ่มรูปงามบอกพร้อมรอยยิ้มเสน่ห์ที่เห็นแล้วพาหัวใจละลาย สำหรับผู้หญิงรอบๆ ตัวฉันที่กำลังเช็ดน้ำลายเมื่อหุ่นของเขามันชั่งกระชากหัวใจซะจริง

“ ไม่เป็นไรคะ “ ฉันตอบด้วยรอยยิ้มหวานแล้วส่งลูกบอลคืนเขาไป เขาเอื้อมมือมารับลูกบอลแต่ในช่วงที่กำลังรับบอลมือของเราก็สัมผัสกัน ฉันทำเป็นตกใจรีบผละมือของตัวเองออกด้วยท่าทีที่เขินอายอย่างน่ารัก

“ เอ่อ ถ้าไม่รังเกียจมาเล่นด้วยกันมั้ยล่ะครับ “ เขาชวนอย่างสุภาพพลางผายมือไปที่กลุ่มเพื่อชายหญิงราวๆ หกคนที่โบกมือทักทายกลับมา

“ ยินดีคะ “ ฉันตอบเสียงหวานแล้วลากใบหยกเข้าไปร่วมกลุ่มกับเขาด้วย แน่นอนว่าการมาของพวกเราทำเอาผู้ชายแถวๆ นั้นฮือฮากันยกใหญ่

โฮะๆ ฉันรู้ๆ ว่าตัวเองสวยแค่ไหน? ไม่ต้องส่งข้อความลับทางกระแสจิตมาหรอก ฉันอ่านไม่ทัน โฮะๆ

ขอออกตัวก่อนนะว่าฉันไม่ได้นอกใจเมลเลย ฉันแค่บริหารเสน่ห์เช็คเรทติ้งตัวเองก็เท่านั้น ก็แหม ถ้าไม่ใช้มันบ้างเดี๋ยวสนิมมันจะขึ้น อีกอย่างเมลเองก็ไปกับผู้หญิงคนอื่น (แฟนเขา) เหมือนกัน ลองคิดดูสิถ้าเมลมาเห็นฉันตอนนี้เขาจะมีท่าทียังไง? คงกระตุ้นต่อมหึงหวงได้เยอะทีเดียว โฮะๆ

โอ๊ะ! บอลมาแล้ว จะส่งมาทางนี้ก็ไม่บอกแล้วส่งมาซะสูงขนาดนั้นใครจะไปรับได้ฟะ แบบนี้ต้องถอยหลัง

“ โอ๊ะ! ขอโทษคะ “ ฉันกำลังจะถอยหลังไปรับลูกเลยทำให้ชนเข้ากับใครก็ไม่รู้ ดูท่าจะเป็นผู้ชายแถมแข็งแรงมากด้วย ขนาดฉันชนซะขนาดนั้นยังไม่เขยื้อนเลย

“ เฮ้ย! “ ฉันอุทานเบาๆ เมื่อเห็นว่าเป็นใครที่ฉันไปชนเข้า

“ พวกเราเล่นด้วยได้มั้ย? “ ผู้ชายมาใหม่อีกคนถามขึ้นพร้อมกับโยนลูกบอลในมือขึ้นลงไปด้วย

“ พวกนายมาได้ไง แล้วใครเฝ้าโต๊ะ “ ฉันถามผู้ชายมาใหม่ทั้งสอง ไลม์กับเดนนั่นแหละ ที่ห่วงโต๊ะก็ไม่ได้ใช่อะไร พวกข้าวของก็เก็บไว้ในล็อกเกอร์อย่างดีแล้วแต่พวกอาหารเครื่องดื่มน่ะสิ ปล่อยไว้แบบนั้นใครจะเอาอะไรมาใส่ก็ได้น่ะสิ

“ ไอเมลกับองุ่นกลับมาแล้ว เลยเปลี่ยนตัวมาน่ะ “ เดนตอบยิ้มๆ แล้วเข้าไปแทรกกลางระหว่างใบหยกกับผู้ชายอีกคนที่ดูท่าทางจะสนใจเพื่อนสาวคนสวยของฉันมากเป็นพิเศษ ที่ต้องใช้คำว่ามากเป็นพิเศษเพราะฉันไม่คิดว่ามีผู้ชายคนไหนที่จะไม่สนใจเพื่อนสาวของฉัน หึงล่ะสิ!

“ มีอะไร! “ ฉันถามนายมู่ทู่ที่มองฉันอยู่นานสองนานแต่ก็ไม่เปิดปากพูดอะไร กลัวอะไรออกมาเพ่นพล่านล่ะคราวนี้!

“ เหอะ! เธอคงภูมิใจสินะที่ได้มาเยอะขนาดนี้ “ เขาตอบกลับด้วยน้ำเสียงที่ฟังยังไงก็หาเรื่องกันชัดๆ ฉันมองตามสายตาของเขาไปก็ถึงบางอ้อว่าเรื่องอะไร?

“ แน่นอน มีของดีติดตัวมาแต่เกิดจะเก็บไว้ดูคนเดียวก็ดูจะเห็นแก่ตัวไปหน่อย “ ฉันตอบอย่างยียวน ไม่ลืมยิ้มหวานส่งให้เขาที่ไม่เห็นจะเคยยิ้มเหมือนชาวบ้านชาวช่องเขาซักที นายหาเรื่องผิดคนแล้วไลม์!

“ งั้นทำไมไม่ถอดชุดคลุมออกซะล่ะถ้าจิตใจงามซะขนาดนั้น! “ นี่เขากำลังท้าทายหรือประชดอยู่นะ? เพราะไม่ว่าอย่างไหนฉันก็แปลว่าเขากำลังท้ารบอยู่ดี นายพลาดแล้วไลม์!

ฉันเหยียดยิ้มอีกนิดก่อนจะค่อยๆ ดึงชุดคลุมเดรสผ้าชีฟองที่โดนน้ำจนตัวบางเฉียบขึ้นถอดออกไปทางศีรษะแล้วโยนมันทิ้งไปแถวๆ นั้น ฉันเสยผ้าที่เปียกลู่ตัวขึ้นช้าๆ แล้วสะบัดไปด้านหลังเพื่อไม่ให้มันบดบังทัศนียภาพอันแสนงดงามของเรือนร่างขาวผ่องอิ่มลออตาราวรูปปั้นเทพีวีนัสที่ไร้ที่ติตามมาด้วยเสียงฮือฮาจากผู้ชายรอบๆ ดังเบาๆ แต่ไม่ขาดสายราวกับระลอกคลื่น โฮะๆ

“ แบบนี้หรอ อืม คล่องตัวขึ้นเยอะเลย ขอบคุณที่แนะนำนะ “ ฉันขอบคุณคนที่กำลังปั้นหน้าเป็นยักษ์ด้วยเสียงหวานแสบทรวง เขาคงคิดว่าฉันไม่กล้าล่ะสิ ถึงแม้ฉันจะหุ่นไม่เฟอร์เฟ็คเหมือนยัยหยกแต่ฉันก็มั่นใจในรูปร่างของตัวเองมากถึงมากที่สุดเลยนะ แถมบีกีนี่สีฟ้านี่มันก็ยิ่งขับให้ผิวของฉันขาวยิ่งไปอีก

“ เธอ..... !!! ” ไลม์จ้องฉันเขม็งกำหมัดแน่นจนเห็นเส้นเลือดปูดขึ้นชัดเจน คิดว่าฉันจะกลัวหรือไง ฉันเองก็จ้องหน้าเขากลับอย่างไม่ยอมแพ้เหมือนกัน

“ เอ๊ะ!! “ ฉันสะดุ้งสุดตัวเมื่ออยู่ๆ ก็มีใครคนหนึ่งเอาเสื้อกล้ามมาสวมให้ฉันจากทางด้านหลัง พอหันไปมองก็เห็นคนที่ซื้อบีกีนี่ชุดนี้ให้ฉันนี่แหละกำลังทำหน้านิ่งเรียบเฉยจ้องเขม็งมาที่ฉันก่อนที่เขาคนนั้นจะลากฉันขึ้นฝั่งไปและไม่ลืมคว้าเอาเสื้อคลุมเดรสชีฟองตัวบางที่กำลังลอยคอเป็นแมงกะพรุนในสระติดมือมาด้วย แงๆ โดนเมลโกรธซะแล้ว

ฉันถูกลากมานั่งที่โต๊ะ หยก เดน ไลม์เองก็ตามขึ้นนั่งที่ของตัวเองตามๆ กันโดยที่ไม่มีใครพูดอะไรขึ้นมาซักคำ เมื่อเงยหน้าขึ้นไปมองเมลก็เห็นเขายังจ้องเขม็งอยู่เหมือนเดิมไม่เลิก ฮึ่ย ทำไมฉันต้องทำตัวเหมือนเด็กทำผิดแล้วถูกทำโทษด้วยเนี่ย ทั้งที่คนต้นเหตุคือนายไลม์บ้านั่นแท้ๆ และพอหันไปมองเขาก็เห็นเขาทำสายตาแบบเดียวกับเมลจ้องกลับมา อ้าวเฮ้ย! มองแบบนี้แสดงว่าฉันผิดงั้นหรอ? ผิดตรงไหนกัน ใครๆ เขาก็ใส่บีกีนี่ลงสระกันทั้งนั้น แถมพวกนั้นยังอวดส่วนเว้าโค้งยิ่งกว่าฉันซะอีก

ฉันนั่งสงบปากสงบคำอยู่แบบนั้นอยู่พักหนึ่งก่อนจะรู้สึกตัวขึ้นมาได้ว่าบางอย่างที่เคยมีตอนนี้มันไม่อยู่ที่เดิมของมันแล้ว แย่แล้ว!

“ จะไปไหน! “ สองเสียงพูดถามขึ้นพร้อมกันเมื่อฉันลุกขึ้นยืน แต่เดี๋ยวนะ! ถ้าเมลจะถามฉันก็ไม่แปลกใจหรอกแต่ทำไมนายมู่ทู่นั่นต้องถามด้วยล่ะ? บ้าป่าว?

“ ไปห้องน้ำ “ ฉันตอบแล้วยิ้มหวานไปให้เมล (คนเดียว) ก่อนจะหันไปสาดค้อนใส่นายปลาบู่หน้ามู่

ฉันเดินไปทางห้องน้ำแต่ไม่ได้เข้าไปเพราะฉันไม่ได้อยากจะไปห้องน้ำแต่แรกแล้ว ฉันลัดเลาะลงสระไปกับกลุ่มคนที่เขามากันเยอะๆ แล้วพยายามว่ายไปตรงจุดที่ถูกลากขึ้นมาตอนแรก ตาก็พยายามสอดส่ายหาของที่ต้องการไปด้วยและไม่นานก็เจอ ฉันรีบดำน้ำลงไปหยิบมันขึ้นมาสวมไว้ดังเดิม

“ ระวัง! “ เสียงของผู้หญิงคนหนึ่งดังขึ้นและเมื่อฉันเงยหน้าขึ้นไปก็เห็นผู้ชายคนหนึ่งกำลังถลามาทางฉัน แย่แล้ว!   ฉันพยายามหลบแต่ดูเหมือนจะไม่ทันเพราะตอนนี้ร่างสวยๆ ของฉันถูกชนจนกระเด็นไปปะทะกับขอบสระอีกที โอ้ย! เจ็บอ่ะ ฉันพยายามจะตะเกียกตะกายขึ้นมาแต่ดูเหมือนจะไม่มีแรงเอาซะเลย คราวนี้แย่จริงๆ ซะแล้วสิ!

 

“ ช่วยด้วย! มีคนจมน้ำ!

เสียงหนึ่งดังขึ้น ผู้คนมากมายหันไปหาต้นเสียงไม่เว้นกระทั่งเมลอน ไลม์ หยก เดนและองุ่นที่นั่งอยู่ไม่ไกลจากตรงนั้น

“ โย! “ สองเสียงดังขึ้นพร้อมกัน ทั้งที่ไม่รู้ด้วยซ้ำว่าใช่หรือเปล่า? แต่พวกเขาก็ไม่รีรอรีบกระโจนลงน้ำไปแต่คนที่เข้าถึงร่างของหญิงสาวได้ก่อนกลับเป็นหนุ่มรุ่นพี่

“ เฮ้ๆ “ ไลม์ตบแก้มคนไม่ได้สติเบาๆ เพื่อเรียกสติเธอกลับมาหลังจากพาเธอขึ้นฝั่งมาแล้ว แต่กลับไม่มีปฏิกิริยาตอบโต้กลับมาเลย

“ จะทำอะไรครับ! “ เมลจับไหล่ไลม์ไว้เมื่อเห็นว่าเขากำลังจะก้มลงไปหาคนไม่ได้สติ

“ ก็ผายปอดไง! ไม่เห็นหรือไงวะว่าเธอจมน้ำมา! “ ไลม์กระชากเสียงตอบ รู้สึกหงุดหงิดขึ้นมาอย่างบอกไม่ถูก

“ ให้ผมทำเองดีกว่ามั้ยครับ! “ เมลบอกเสียงเข้ม คิดว่าเขาจะทนให้ผู้ชายคนอื่นแตะต้องผู้หญิงที่เขารักไปมากกว่านี้หรือไง!

“ แฟนแกก็นั่งอยู่ข้างๆ ยังมีหน้ามาพูดอีกเหรอ! “ ไลม์เองก็ตอบกลับเสียงเหี้ยมไม่แพ้กัน ตอนนี้รอบๆ จึงมีแต่ไอสังหารของผู้ชายทั้งสองที่กำลังท้าทายกันอยู่ทางสายตาจนคนมองอยู่ทนไม่ไหวต้องพูดขึ้นบ้างเพราะขืนช้าไปกว่านี้เพื่อนของเธอคงได้ไปเฝ้ายมบาลจริงๆ แน่

“ พอเลย ฉันทำเอง!  “ ใบหยกผลักผู้ชายงี่เง่าไม่ดูสถานการณ์ทั้งสองออกไปก่อนจะเป็นคนก้มลงผายปอดเพื่อนรักที่นอนแน่นิ่งอยู่ คนจมน้ำสำลักน้ำออกมาสองสามทีพร้อมกับตากลมโตที่กระพริบถี่ๆ

ฉันไอสำลักเอาน้ำออกมาก่อนจะนิ๊วหน้าเมื่อความเจ็บที่ศีรษะเข้ามาเล่นงาน ฉันยกมือขึ้นแตะบริเวณที่เจ็บก่อนจะต้องทำตาโตขึ้นอีกเมื่อมีของเหลวสีแดงสดติดมือมาด้วย

เลือดหรอ? มาได้ยังไงกันนะ? แล้วทำไมทุกคนถึงทำหน้าตกใจกันแบบนั้นล่ะ?

แต่ยังไม่ทันจะได้คิดหรือถามอะไรต่อ เมลก็เข้ามาช้อนตัวฉันขึ้นก่อนจะหันไปพูดอะไรบางอย่างแล้วพาฉันวิ่งออกมาพร้อมกับยัยหยกที่กลับไปเอาอะไรบางอย่างแล้ววิ่งตามมาติดๆ

สติของฉันตื่นขึ้นเต็มที่ก็พบว่าตัวเองนอนอยู่บนเตียงคนไข้ที่โรงพยาบาลแห่งหนึ่งเรียบร้อยแล้ว แถมแผลที่ได้มาก็ทำแผลเรียบร้อยไปแล้ว

“ เป็นไงบ้าง? รู้สึกไม่สบายตรงไหนหรือเปล่า? “ เมลเข้ามาถามด้วยความเป็นห่วงที่ไม่เคยปิดบังเลยซักครั้ง

“ ไม่ได้เป็นอะไรแล้ว ขอโทษนะที่ทำให้เดือดร้อน “ ฉันบอกเมลอย่างรู้สึกผิด เห็นเขาทำหน้าเป็นห่วงจนเกินเหตุแบบนี้ก็รู้สึกไม่ดีเหมือนกันนะ

“ งั้นก็ดีแล้ว งั้นเดี๋ยวเราไปรับยาให้แล้วกลับกัน “ เมลบอกแล้วยิ้มให้ก่อนจะเดินไป ฉันเข้าไปกอดยัยเพื่อนรักข้างๆ ที่ทำหน้ามุ่ยไม่พูดไม่จาอย่างออดอ้อนที่ทำให้มันเป็นห่วงจนเกินเหตุ ยัยหน้าสวยที่แพ้ลูกอ้อนถอนหายใจเบาๆ ก่อนจะสวดฉันอยู่พักหนึ่งจนเมื่อเมลกลับมานั่นแหละมันถึงหยุดปากได้

เมลขับรถกลับมาที่สวนน้ำเพื่อเอาข้าวของและคงจะมารับแฟนสาวหน้าหวานที่กำลังยืนรออยู่ข้างๆ นายไลม์กับเดน เมลลงไปเอาของแล้วให้ฉันกับหยกรออยู่บนรถ

“ โยเป็นอะไรมากหรือเปล่าจ่ะ? “ องุ่นถามขึ้นหลังจากที่ขึ้นมานั่งบนรถแล้ว

“ แค่หัวแตกน่ะ ขอบคุณที่ถามนะ “ ฉันตอบกลับปกติเพราะเธอเองก็ถามมาอย่างปกติ และที่สำคัญคือฉันไม่มีอารมณ์หรือแรงจะมาต่อกรกับใครทั้งสิ้น

อยากนอนจะแย่แล้ว

เมื่อกลับมาถึงห้องฉันก็รีบอาบน้ำสระผมแล้วล้มตัวลงนอนทันที เพราะถึงแม้จะอยากนอนแค่ไหนแต่กลิ่นคลอรีนที่ติดตัวมาก็ทำให้ฉันนอนไปทั้งแบบนั้นไม่ลงจริงๆ ฉันนอนไปไม่รู้นานแค่ไหนก็ต้องตื่นขึ้นมาเมื่อมีเสียงกริ่งหน้าห้องดังขึ้น ฉันทำเป็นไม่สนใจแต่ไอคนคนนั้นก็เปลี่ยนมาเป็นทุบประตูแทน เออ! แน่จริงพังเข้ามาเลยสิ!

และในที่สุดฉันก็ทนไม่ไหวและไม่อยากให้คนข้างห้องโทร.ไปเรียกรปภ.ขึ้นมาด้วยเพราะมันไม่ใช่แค่เขาที่จะมีปัญหาแต่ฉันก็จะโดนหางเลขไปด้วย ฉันคว้าเสื้อคลุมมาใส่แล้วเดินหน้าหงิกไปเปิดประตูดูหน้าไอคนไม่มีมารยาที่มาทุบประตูห้องคนอื่นตอนตีสามแบบนี้

และแล้วดูเหมือนคนที่ยืนอยู่หน้าห้องจะขับไล่ความง่วงของฉันไปซะเกือบหมด เขามาได้ไง? ไม่สิ! ต้องถามว่าเขามาทำไมถึงถูก

“ มีอะไร? “ ฉันถามผู้ชายที่เก็กหน้าหล่ออยู่หน้าห้องโดยไม่พูดไม่จาอะไร ชิ! ต้องรอให้ถามก่อนใช่มั้ยถึงจะง้างขากรรไกรพูดได้ กลัวดอกเก็กฮวยจะร่วงออกมาจากปากหรือไง!

“ ปากดีแบบนี้แสดงว่าไม่ได้เป็นอะไรมากมายสินะ “ !!! ถ้าเปิดปากมาแล้วพูดแบบนี้ก็หุบไว้อย่างเดิมเถอะ

“ แค่นี้หรอ? “ ฉันก็ยังต่อล้อต่อเถียงกลับไปอีก ทำไมไม่ปิดประตูใส่หน้าเขาไปเลยนะ?

“ ก็ไม่ได้เป็นห่วงอะไรหรอกนะแต่พอดีฉันมาหาเพื่อนที่อยู่ที่นี่พอดีก็เลยแวะมาดูก็เท่านั้น “ เขาเลิ่กลั่กตอบแถมยังไม่ยอมมองหน้าฉันอีก แหมๆ มีมุมน่ารักมากกว่าที่คิดแหะ

“ ขอบคุณ “ ฉันบอกเขาที่ทำท่าจะเดินหันหลังกลับไป

“ ก็บอกแล้วไงว่าไม่ได้เป็นห่วงอะไรซักหน่อย! “ ไลม์ทำเสียงแข็งกลบเกลื่อน ดูออกง่ายจริงๆ ผู้ชายคนนี้

“ ไม่ใช่เรื่องนั้น เรื่องที่นายลงไปช่วยฉันขึ้นจากน้ำตะหาก “ ฉันขอบคุณเขาจากใจจริง ใบหยกบอกว่าเขากับเมลลงไปช่วยฉันขึ้น เมื่อมีคนทำอะไรให้เราก็ควรขอบคุณเขาเป็นเรื่องธรรมดาอยู่แล้ว

ไลม์ไม่ได้พูดหรือตอบอะไร เขาแค่พยักหน้ารับน้อยๆ แล้วเดินจากไป ฉันเองก็กลับเข้าห้องล้มตัวลงนอนดังเดิม

 

“ ไปไหนมาวะ? “ เดนที่กำลังดูบอลอยู่ถามเพื่อนสนิทที่พ่วงตำแหน่งรูมเมทเมื่อเห็นมันกลับเข้ามาในห้องด้วยท่าทีที่อารมณ์ดีกว่าตอนออกไป แม้มันจะไม่ได้ยิ้มหรือแสดงออกเหมือนคนอื่นๆ แต่กับเขาที่คบกับมันมาหลายปีก็พอจะดูออกว่ามันอยู่ในอารมณ์แบบไหน

“ ขี่รถเล่น “ ไลม์ตอบแบบขอไปที แล้วตรงไปหยิบขวดเครื่องดื่มผสมแอลกอฮอล์ในตู้เย็นมาสองขวด ก่อนจะส่งมันให้เพื่อรักขวดหนึ่งเมื่อตามไปนั่งข้างๆ มันแล้ว

“ หรอ? นึกว่าไปหาโยมาซะอีก “

พรวด!

ไลม์สำลักเครื่องดื่มที่กำลังดื่มอยู่ทันทีที่เพื่อนรักพูดจบ เขากระแอมไอสองสามทีก่อนจะทำเสียงเข้มตอบ (แก้ตัว) กลับไป

“ ยัยแม่มดนั่นน่ะหรอ! ทำไมฉันต้องไปหาแม่นั่นด้วย “ ไม่ได้มีมูลความจริงอยู่ในคำพูดของมันเลย เดนคิดในใจ

“ นั่นสินะ โยจะเป็นยังไงแกก็ไม่ได้สนใจอะไรอยู่แล้ว “ เดนบอกลอยๆ พลางลอบมองท่าทีของเพื่อนสนิทไปด้วย ก่อนจะยกยิ้มมุมปากนิดๆ เมื่อมันไม่ได้ต่อคำพูดของเขาเหมือนอย่างทุกที

“ แล้วโยเป็นยังไงบ้างล่ะ? “

“ ก็ดีเฮ้ย! ก็บอกอยู่ว่าไม่ได้ไปหาแม่นั่นจะไปรู้ได้ยังไงล่ะวะ! “ ไลม์บอกเพื่อนเสียงดังไม่ได้ส่อพิรุธอะไรเลยก่อนจะทำเป็นเนียนเดินกลับเข้าห้องของตัวเองไป คนได้แกล้งเพื่อนหัวเราะน้อยๆ กับท่าทีของเพื่อนรักขี้เก็กที่ไม่เคยเห็น

ดูท่าเพื่อนรักของเขาคงตกหลุมเสน่ห์ที่มากล้นของแม่มดที่มีนามว่า โยเกิร์ต ผู้นั้นไปซะแล้วสิ เขาเองตอนที่เจอเธอตอนแรกก็ยังรู้สึกหลงใหลไปกับความสดใสของเธอ แม้จะเป็นความสดใสปนน่ากลัวก็ตาม แต่เพราะเขามีคนที่รักอยู่แล้วมันจึงเป็นเพียงแค่ความหลงใหลข้ามคืนชั่วคราว แต่กับหลายๆ คน ความน่าหลงใหลที่เหมือนเวทมนตร์เสน่หานั้นมันคงไม่สามารถถอนตัวออกมาได้อย่างง่ายดายถ้าเผลอตัวกระโดดลงไปในหลุดที่เธอขุดขึ้นมาแล้ว

แต่ดูเหมือนหลุมนั้นจะไม่ได้มีไว้เพื่อเพื่อนของเขาด้วยสิ แล้วแบบนี้มันจะเป็นยังไงต่อนะ….

----------------------------------
มาแล้วคร้า ช้าอีกแล้ว
อภัยให้ข้าน้อยด้วยเถอะ ข้าน้อยยังสอบไม่เสร็จเลย โฮๆๆ
พอเข้าดูวันอัพล่าสุดแล้วตกใจ นี่ช้านไม่ได้เข้าอัพนิยายไปเกือบสิบวันเลยหรือนี่!!!!
เลยรีบเข้าอย่างไว รีดเดอร์อย่าเพิ่งหายไปหมดนะเออ TOT
รักเสมอ จุ๊บๆๆ

 

 

21 ความคิดเห็น

  1. #4 BenOil (@MissAngle) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 26 มีนาคม 2556 / 09:44
    สนุกมากเลยค่ะ
    ยิ่งอ่านยิ่งรู้สึกใจเริ่มเอนเอียงไปทางไลม์ซะแล้ว
    ไลม์นี่มีมุมน่ารักเหมือนกันนะค่ะ ตั้งแต่ตอนปาร์ตี้หน้ากากแล้ว
    เขินจัง ><
    แต่ก็รอลุ้นนะค่ะว่าใครเป็นพระเอกตัวจริง
    #4
    0