FIC NARUTO : Summer Paradise เกาะนี้มีแต่รัก ✿

ตอนที่ 7 : - 06 - Summer Paradise : เมื่อเท็นเท็นป่วย

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 575
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 6 ครั้ง
    11 พ.ค. 58


            - 06 - Summer Paradise : เมื่อเท็นเท็นป่วย









 

            #Tenten : Talk#

            “ซากุระ วันนี้เฟอร์นิเจอร์ที่สั่งไปจะมาส่งใช่ป่ะวะ”ฉันถาม ขณะที่กำลังลากสังขารตัวเองเดินลงบันไดไปกินอาหารเช้าที่ฮินาตะเตรียมไว้ในสภาพอิดโรย? โดยมีซากุระและทุกคนนั่งกินอยู่ก่อนแล้ว

            “ใช่ ของจะมาส่งตอนสิบเอ็ดโมงน่ะ”ซากุระตอบขณะปากกำลังเคี้ยวแซนวิสอยู่

            “เท็นเท็น วันนี้หน้าเธอดูซีดๆนะ ไม่สบายรึเปล่า”ฮินาตะถาม เมื่อฉันเดินมาถึงโต๊ะ

            ใช่! เธอเดาถูก รู้สึกว่าวันนี้ฉันจะป่วยว่ะพี่น้อง เกิดอาการอยากอาเจียน วิงเวียนศีรษะ T___T

            “นิดหน่อยน่ะ แต่ไม่เป็นไรหรอก เดี๋ยวกินยาไปคงดีขึ้น”

            ผู้หญิงอย่างเท็นเท็น ไม่เป็นอะไรเพียงเพราะพิษไข้หรอกเว้ย!

            “ยัยเท็น ฉันว่าวันนี้แกพักผ่อนเถอะ เดี๋ยวเรื่องร้านพวกฉันจักการเองแกไม่ต้องเป็นห่วง”เทมาริพูด

            “ใช่ แกน่ะขึ้นไปนอนเลย เดี๋ยวเป็นลมขึ้นมาฉันขี้เกลียดแบกแกกลับบ้านนะยะ”

            “แหมมมมมมม! คุณเพื่อน แกยังบอกอยู่เลยว่าฉันน่ะอึดถึกยิ่งกว่าแมลงสาบ”

            “อ๋อ อันนั้นฉันหมายถึงตอนที่แกกำลังวิ่งไล่จับกับเนจิอ่ะ 55555555”ยัยเพื่อนบ้า!

            ยัยอิโนะพูดขณะที่มือของตัวเองกำลังจะหยิบแซนวิสใส่ปาก ฉันจึงแย่งแซนวิสมาจากมือยัยนั่นแล้วยัดใส่ปากตัวเองทันที ฮ่าๆ งับลมอร่อยไหมพื่อน

            “ยัยตะกละ”ขอบคุณ -w-

 

            “เท็นเท็น แกมาซ้อนท้ายจักรยานฉันม้ะ เผื่อแกจะสลบกลางอากาศ จักรยานคว่ำ แล้วหน้าไปจูบกับพื้นถนน”ซากุระถามฉันขณะที่พวกเรากำลังจะปั่นจักรยานไปที่ร้านกาแฟ..

            ความคิดยัยนี่มันเลวร้ายมาก =_=

            “ยัยซากุระ! แกดูละครมากไปป่ะเนี่ย ฉันแค่เป็นไข้นะโว้ยไม่ได้เป็นลูคีเมีย -_-

            “แหมมมม! ก็แกน่ะมันเป็นประเภทนานๆทีจะป่วย แต่พอป่วยทีแล้วจะชอบเป็นหนักไม่ใช่เหรอวะ”

            “เฮ้ย! แกรู้ได้ไงอ่ะ ฉันไม่เคยบอกใครเลยนะเนี่ย”

            “หม่าม้าแกบอก >///<”แม่นะแม่อุส่าเก็บเป็นความลับแล้วเชียว

            “เออ! ช่างเถอะ พวกแกก็กังวลเกินเหตุ ฉันกินยาไปแล้วด้วยไม่เป็นไรหรอก ไปเถอะ”

            ฉันพูดเพียงแค่นั้นแล้วปั่นจักรยานออกมาเลย โดยไม่ฟังเสียท้วงติงของยัยเพื่อนสาวแต่อย่างใด หุหุ -.,- แต่จะว่าไปก็ชักเริ่มมึงหัวตะหงิดๆแล้วสิ หนาวด้วย รู้งี้หยิบเสื้อกันหนาวติดมือมาด้วยซะก็ดี T_T

 

            #ร้านกาแฟน้อยกลอยใจ# (ยังไม่ถึงเวลาเปิดเผยชื่อร้าน -_-555555)

            “นี่ซากุระ ฉันเอาผ้าม่านไปใส่หน้าต่างเลยนะ”

            “เออๆ แต่อย่าฝืนนะเว้ย ไม่ไหวก็ไปนอน”

            “รู้แล้วน่า! นับวันแกยิ่งเหมือนแม่ฉันเข้าไปทุกทีแล้วนะ”ฉันบ่นอุบอิบแล้วหอบผ้าม่านสีขาวลายลูกไม้เอาไว้บนบ่า แล้วเดินไปที่หน้าต่างทันที แต่ก็ต้องชะงักเพราะขาขันดันไปเตะไรสักอย่าง

            “เฮ้ย! ใครแซว ใครมาเตะขาบันไดฉันวะ”และมันก็คือขาบันไดของไอ้เนจิ ที่เจ้าตัวกำลังปีนเพื่อขึ้นไปเปลี่ยนหลอดไฟบนเพดานนั่นเอง

            อย่าเพิ่งตกใจไปว่าทำไมไอ้บ้านี่ถึงมาอยู่ในร้านฉัน เพราะว่าคุณเจ้าของเกาะที่ชื่อ ซึนาเดะ อะไรนั่น เป็นคนบอกเองว่าไอพวกบ้าห้าตัว อันประกอบไปด้วยตุ๊ดเนจิ, ซาสึเกะ, นารูโตะ, ชิกามารุ, และซาอิ ต้องรับหน้าที่ดูแลพวกฉันที่จะเข้ามาอยู่ที่เป็นระยะเวลาหนึ่งปี เลยเป็นเหตุผลที่พวกฉันเอามาอ้างให้พวกมันมาช่วยงานที่ร้านยังไงล่ะ

            “เป็นเธอเองเรอะยัยทอม นี่คิดจะลอบฆ่าฉันทางอ้อมใช่ไหม”

            “แหม! ทำไมไม่ตกว้า”ฉันพูดและแกล้งทำหน้าเสียใจอย่างสุดซึ้ง

            “ยัยโรคจิต ถ้าฉันตกลงไปจริงๆจะทำไงห้ะ”แหมมมม ถามมาได้นะไอ้เนจิ ก็ต้อง...

            “สมน้ำหน้าไง ฮ่าๆ”และฉันก็เดินไปทันที โดยไม่ลืมที่จะเอาเขาตัวเองไปเตะบันไดนั่นอีกครั้ง

 

            15 นาทีผ่านไป~

            ฟื้ดดดดดดดดดมยาหน่อย (เสียงดมยาดม -_-)

            ฉันทิ้งตัวลงบนโซฟาอย่างหมดแรง และหยิบยาดมในกระเป๋าขึ้นมาดมอย่างโหยหา? หลังจากที่เพิ่งใส่ผ้าม่านตรงหน้าต่างทุกบานเสร็จ ฉันควรจะกลับไปนอนที่บ้านตามที่ยัยซากุระบอกดีไหม เพราะตอนนี้ฉันเวียนหัวมาก รู้สึกว่าโลกหมุนและอยากจะอ้วกด้วย T_T

            “เป็นอะไรยัยทอม แค่นี้หมดแรงแล้วเรอะ อ่อนว่ะ”คนที่กล้าทักฉันด้วยคำพูดกวนบาทาแบบนี้ไม่มีใครหรอกนอกจากไอ้ตุ๊ดเนจิ

            “เรื่องของฉัน ไปไกลๆเลยป่ะ วันนี้ฉันอารมณ์ไม่ดี”

            “คนอะไรดุยังกับร็อกไวเลอร์”กร๊าสสสสสส! ถ้าไม่ติดว่าตอนนี้ฉันเวียนหัว ฉันจะกระโดดกัดหูไอ้ตุ๊ดนี่เดี๋ยวนี้ล่ะ!

            ในขณะที่ฉันกำลังกลับตา ก็รู้สึกได้ว่าโซฟาตัวที่ฉันนั่งอยู่มันดูยวบๆลงกว่าเดิม ฉันจึงหันไปดูปรากฏว่าไอ้ตุ๊ดเนจินั่งเองที่มานั่งข้างฉัน

            “เห้ย! ไอ้ตุ๊ด ที่นั่งก็มีตั้งเยอะมานั่งทำไมตรงนี้วะ ไสตูดไปเลย”ฉันพูดพร้อมกับเอาเท้าๆเขี่ยๆคนข้างๆ แต่ดูเหมือนมันจะไม่สนใจฉันเลย

            “ไม่เว้ย! พอใจจะนั่งตรงนี้ ว่าแต่เป็นไรป่ะเนี่ย หน้าดูซีดๆนะ เหมือนคนใกล้ตาย”

            “ไม่ต้องห่วง ตายหลังนายแน่นอน”

            “ปากเรอะนั่น ไหน เอาหน้ามานี่ดิ๊”เนจิพูดแล้วเอาหน้าผากของตัวเองมาชนเข้ากับหน้าฝากของฉัน O_O ป๊าดดดดดดดดดด!

            ผลักกกกกกกกกกกกก อ๊ากกกกก

            “ทำบ้าอะไรวะไอ้ตุ๊ดผมยาว คิดจะมาขโมยจูบฉันเรอะ”ฉันพูดพร้อมกับยกเท้าขึ้นมาถีบไปที่ท้องของเนจิอย่างจัง ถ้าไอ้ตุ๊ดนี่ไม่เอาขายันพื้นไว้ คงหงายหลังตกโซฟาไปแล้ว

            “โห กล้าคิดนะยัยป่าเถื่อน ใครเค้าจะหน้ามืดไปจูบเธอวะ แค่จะตรวจดูเฉยๆว่ามีไข้รึเปล่า แม้ง! ผู้หญิงไรเนี่ยตีนโคตรหนักเลย”

            “ก็ผู้หญิงอย่างฉันนี่แหละ ใครจะไปรู้ล่ะจู่ๆก็เอาหน้าเข้ามาใกล้ อีกอย่างฉันจะเป็นอะไรมันก็เรื่องของฉันเว้ย ไปไกลๆเลย”ฉันพูดไปหอบไป กลับบ้านดีกว่า ถ้าขืนอยู่นานกว่านี้ยัยอิโนะคงได้แบกฉันจริงๆแน่ ฉันชะโงกหน้าออกไปดูที่หน้าร้าน ปรากฏว่ายัยนั่นกำลังขมักเขม่นอยู่กับการจัดสวน

            “เธอต่างหากที่ควรจะไป ตัวร้อนเป็นไฟขนาดนี้ยังออกมาที่นี่อีก กลับบ้านไปกินพาราแล้วนอนซะ ยัยบื้อ!”เป็นพ่อหรือไงวะมากล้าสั่งฉันเนี่ย!

            “เออ! ไม่บอกก็กลับอยู่แล้วเว้ย ไม่อยากเห็นหน้านายนานนักหรอก ไอ้ตุ๊ดกาก!”ฉันพยายามเดินออกมา แต่ก็เซเล็กน้อย รู้สึกว่าโลกนี้มันหมุนไปหมดเลย

            “เฮ้ย! ไหวไหมเนี่ย”และนายเนจินั่นเองที่เข้ามาจับแขนฉันเอาไว้

            “เท็นเท็น! เป็นอะไร แกโอเคไหมเพื่อน”แวบนึงฉันเห็นซากุระวิ่งตาลีตาเหลือกเข้ามาจับแขนอีกข้างฉันไว้อีกคน

            “ฉันว่าพาเพื่อนเธอไปโรงพยาบาลเถอะ เห้ย! มีใครอยู่แถวนี้บ้างวะ ไปยืมกุลแจรถพี่เพนมาให้หน่อย ฉันจะพายัยทอมไปโรงพยาบาล”

            “โอเค เท็นเท็นแกเดินไหวไหม”ซากุระกันมาถามฉัน

            “ฉันว่า...”

            “...”

            “ฉันไม่ไหวแล้วว่ะ”

            สติของฉันเริ่มพร่าเลือน และฉันก็ไม่รับรู้อะไรอีกเลย นอกจากเสียงผู้ชายคนหนึ่งที่ตะโกนออกมาว่า...

 

            “เท็นเท็น.. เท็นเท็น!

 

เท็นเท็นน้อยจอมถึกของเราเป็นลมไปเสียแล้ว หุหุ -.,- เดี๋ยวอีก 60% จะตามมาอีกทีนะคะ อีกไม่นานแน่นอน ขอคอมเมนท์หน่อยน้า ไรเตอร์คนนี้อยากได้กำลังใจ และขอแอบกระซิบเล็กน้อย อีกครึ่งหลังที่เหลือแฟนๆ เนจิเท็นเท็น เตรียมฟินได้เลย >///////<

            


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 6 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

103 ความคิดเห็น

  1. #93 Bloody Jasmine (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2558 / 09:55
    ง่อวววว อีก 60% จะรอนะคะ :]
    #93
    0
  2. #92 Aomme Aommy (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2558 / 20:06
    รออยู่น่าาาาค่าาาาสู้ๆค่ะไรท์มาอัพน่าาาสนุกมว๊ากกกกก เตรียมหินค่าาาาาาาา
    #92
    0
  3. #91 AKASHI (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2558 / 18:41
    เนจิในรูปหล่อมากค่ะ 55555 #ไม่เห็นหน้ายังรู้ว่าหล่อ
    #91
    0
  4. #90 sakura misaki (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2558 / 18:09
    เนจิ ดูแลเท็นเท็นอย่างด่วน ><
    #90
    0
  5. #89 SAKU_BAM_BUBIE (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2558 / 15:51
    เท็นเท็น สู้เค้า ไม่ใช่ละ
    #89
    0
  6. #88 aliceq (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2558 / 15:09
    อีก 60%  รออยู่น้า ><
    #88
    0