[The Gang #2] My lady is A.I. : เมื่อผมเผลอใจรักยัยหุ่นยนต์ [จบ]

ตอนที่ 24 : Bluff [ซ้อนแผน]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4,933
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 16 ครั้ง
    2 ธ.ค. 55

บทที่ 23

Bluff

สิบห้านาทีก่อน

คอปเตอร์และฟอร์สบุกเข้ามาในห้องหลังจากที่ฉันหลับไปได้ราวสามชั่วโมง ทั้งสองคนปลุกฉันให้ตื่นขึ้นท่ามกลางความงุนงงของหมอและพยาบาลในห้องที่เข้ามาเช็คอาการของฉัน ฟอร์สขอร้องให้คุณพ่อของเขาย้ายเตียงของฉันเข้าไปไว้ในห้องเดียวกับยูโร และให้มีม่านกั้นไว้ โดยให้เหตุผลว่าพวกเขาต้องการที่จะเฝ้าไข้ทั้งฉันและยูโรไปพร้อมๆ กัน

ทีแรกฉันก็ไม่ค่อยเข้าใจอะไรนัก แต่หลังจากที่ฟอร์สยื่นโทรศัพท์มือถือจอบางเฉียบให้พร้อมกับหูฟัง ทันทีที่เห็นภาพในจอโทรศัพท์ ฉันก็เข้าใจในทันที ภาพของยูโรที่กำลังนอนหลับสนิทอยู่บนเตียงกำลังฉายชัดอยู่บนหน้าจอ ฉันใช้เสียบหูฟังเข้าไปในหูเพื่อรับเสียง เป๊ะ... ทุกอย่างถูกเซ็ตไว้แล้ว คอปเตอร์ปล่อยให้ฉันคอยจนกระทั่งยูโรฟื้นขึ้นมา จัดฉากให้มีอันอันนอนอยู่ข้างๆ เขา

และสุดท้าย พวกเขาก็ร่วมกันดัดหลังยูโรด้วยการหลอกให้เขาพูดทุกอย่างออกมา

ฉันได้ยินทุกอย่างที่ยูโรพูดหมดแล้ว แม้ในตอนนั้นฉันจะไม่สามารถมองทะลุผ้าม่านได้ แต่ภาพจากจอโทรศัพท์มือถือในมือฉันที่ถูกส่งตรงมาจากโทรศัพท์ของฟอร์สก็ชัดเจนพอที่จะเห็นสีหน้าของยูโรได้ตลอด เขากำลังสับสนจริงๆ อย่างที่เขาว่า ยูโรไม่รู้ตัวเองด้วยซ้ำว่ากำลังทำอะไรกันแน่

ฉันหันไปมองยูโรอีกครั้ง เขากำลังตกอยู่ในภาวะช็อค...

บางทีคอปเตอร์อาจจะเล่นแรงเกินไป

นายไม่เป็นไรนะ ?”

ฉันถามขึ้นแก้เก้อหลังจากที่ทั้งฉันและเขาต่างก็เงียบมาเป็นระยะเวลาหนึ่ง ยูโรเม้มริมฝีปากอย่างเคร่งเครียด เขาดูผิดกับยูโรเมื่อก่อนหน้านี้ลิบลับ ไม่ว่าจะเป็นแววตาหรือสีหน้า

ในที่สุดยูโรก็ตัดสินใจพูดออกมา

สรุปว่าพวกเธอวางแผนสร้างเรื่องนี้ขึ้นมางั้นเหรอ ?” ยูโรถามอย่างไม่อยากเชื่อสายตาตัวเอง คิ้วเข้มขมวดมุ่น ดวงตามีแววตาแห่งความสับสนและงุนงงฉายออกมาให้เห็น ริมฝีปากบางของเขาขยับพูดต่อ "ไม่อยากจะเชื่อเลย นี่ฉันโดนเพื่อนหักหลังอยู่งั้นเหรอเนี่ย”

คอปเตอร์ไม่ได้หักหลังนายนะ!” ฉันแทรกขึ้น "เขาแค่อยากช่วยนาย... เท่านั้นเอง”

ช่วยอะไรกันมินนี่ มันกำลังจะแย่งอันอันกลับไปนะ" ยูโรยังคงไม่ลดละโทสะของเขาลง

แย่งอันอันกลับไปงั้นเหรอยูโร ? ไหนนายบอกฉันหน่อยสิว่าอะไรที่เป็นแรงยึดเหนี่ยวระหว่างนายกับอันอันไว้ อะไรที่ทำให้นายสมควรที่จะได้ครอบครองอันอัน ?” ฉันพูดด้วยโทสะเล็กๆ ที่วิ่งเร่าในร่างกาย

...”

น่าแปลกที่คนเถียงคำไม่ตกฟากอย่างเขาเลือกที่จะเงียบ

นายตอบไม่ได้เพราะมันไม่มีใช่มั้ย เพราะนายเองก็ไปแย่งอันอันมาจากคอปเตอร์ อะไรที่เป็นของนาย สุดท้ายมันจะกลับมาหานายเอง อะไรที่ไม่ใช่ มันก็จะไม่มีวันกลับมาเป็นของนาย ฉันขอร้องเถอะยูโร นายเลิกทำร้ายคนรอบข้างด้วยความเอาแต่ใจตัวเองของนายได้แล้ว"

ฉันพูดต่อ คำพูดของฉันสะกิดแผลในใจของยูโรให้เปิดออก เขาขยับตัวด้วยความเจ็บปวดบนเตียง พยายามจะลุกขึ้นมาหาฉัน น่าแปลกที่เมื่อชั่วโมงก่อน เขายังเป็นคนไข้นอนเจ็บสาหัส แต่ตอนนี้ทั้งเขาและฉันกลับเถียงกันฉอดๆ ด้วยว่าลืมความเจ็บไปหมดสิ้น

ฉันไม่รู้นี่นาว่าฉันควรจะทำไงต่อไปดี ฉันไม่ได้ฉลาดเหมือนเธอ...” ยูโรพูดเสียงเบา

ปล่อยวางทุกอย่างซะเถอะ แล้วจะไม่มีใครต้องเจ็บอีก" ฉันหันไปมองเขาแล้วพูดเสียงเรียบ ยูโรเม้มริมฝีปากด้วยความเครียด ฉันตัดสินใจพูดต่อ "เรามาจบเรื่องนี้ แล้วให้ฉันเจ็บแค่คนเดียวก็พอแล้ว"

หมายความว่าไง ?” ยูโรหันมาถามฉันหน้าเครียด

ฉันไม่รู้ว่ามันเกิดขึ้นเมื่อไหร่ ไม่รู้ว่าตั้งแต่เมื่อไหร่ที่ฉันเริ่มที่จะคิดกับนายมากกว่า... ที่ฉันควรจะคิด"

ฉันพูดสิ่งที่อยู่ในใจออกมา ความรู้สึกกดดันในห้องยิ่งเพิ่มมากขึ้นเรื่อยๆ ในทุกวินาทีที่ผ่านพ้นไป ฉันแค่อยากจะทำเรื่องนี้ให้มันจบๆ ไป แล้วฉันจะไม่ยุ่งกับยูโร ไม่ยุ่งกับเดอะแก๊งอีก จากการวิเคราะห์ของฉัน ฉันคิดว่าตัวของฉัน ไม่ว่าจะเป็นมินนี่(โปรแกรมฯ) หรือมินนี่(มนุษย์) ต่างก็เป็นตัวแปรสำคัญที่ทำให้เรื่องบ้าๆ นี่เกิดขึ้น คิดแล้วมันก็น่าน้อยใจลึกๆ ทั้งๆ ที่ฉันพยายามช่วยยูโรแท้ๆ มันกลับกลายเป็นว่าเพราะฉันเองทำให้เขาต้องลำบาก แล้วตอนนี้... ฉันไม่รู้ว่าทำไมเหมือนกัน แต่ขอบตาของฉันกลับร้อนผ่าว น้ำใสๆ เอ่อคลอเบ้าตา ฉันหลบสายตายูโร ไม่อยากให้เขาเห็นฉันในสภาพนี้

...” ยูโรยังคงเงียบ เขาคงช็อคเล็กๆ ที่ฉันพูดเรื่องไม่เป็นเรื่องแบบนั้นออกไป ฉันกลอกตาที่เอ่อเต็มไปด้วยน้ำตา

แต่นายไม่ต้องกังวลไปนะ มันคงเป็นแค่ความรู้สึกไร้สาระแค่ชั่ววูบ เหมือนอย่างที่นายเองก็เป็น คงเป็นเพราะเราสองคนใกล้กันเกินไป" ฉันพูดแล้วก้มหน้า พยายามไม่มองเขา แต่ความอยากรู้อยากเห็นในตัวก็ดึงดันจะแอบมองปฏิกิริยาของเขาให้ได้ ฉันใช้มือทั้งสองปิดหน้าแล้วพูดต่อ "ทันทีที่ฉันออกจากโรงพยาบาล ฉันจะขายคอนโดฯแล้วย้ายกลับไปอยู่บ้าน... นายจะได้ไม่ต้องลำบากใจเพราะเรื่องนี้อีก”

ฉันยังไม่ได้พูดซักคำว่าเธอเป็นตัวการ...” ยูโรพูดแทรกขึ้น "แล้วเธอจะแน่ใจได้ยังไงว่าความรู้สึกอันนั้นของเธอกับฉันมันเป็นแค่ความผิดพลาดเพียงชั่ววูบเท่านั้น ?”

เพราะฉันไม่เคยคำนวณผิด"

แต่ไม่ได้หมายความว่าจะไม่มีทางผิด จริงมั้ย ?” ยูโรสวนกลับทันควัน

เวลาที่ผ่านมามันสั้นเกินไปที่จะเรียกว่าความรัก..." ฉันพูดต่อ ทั้งฉันและเขารู้จักกันมาราวๆ หนึ่งเดือนเท่านั้นเอง ไม่มีทางที่มันจะเกิดขึ้นเร็วขนาดนี้ ตามการวิเคราะห์ของฉันมันยังเป็นแค่ความหวั่นไหวเท่านั้น ฉันหันไปมองเขาและพูดต่อ "และความรู้สึกหวั่นไหวแบบนี้จะหายไปในระยะเวลาไม่นาน ดังนั้น ต่อจากนี้สักสามเดือน เราค่อยมาเจอกันใหม่นะยูโร"

ฉันว่าแล้วขยับตัวไปใกล้ๆ ผ้าม่าน ใช้มือข้างที่ไม่มีเข็มน้ำเกลือเสียบอยู่ดึงผ้าม่านทั้งสองชิ้นเข้ามาชนกัน ก่อนที่ม่านจะปิดลง ฉันเห็นยูโรอ้าปากค้างด้วยความงุนงง คิ้วเข้มของเขาขมวดเป็นปม แต่ฉันต้องหักห้ามใจไว้ให้ได้ ไม่อย่างนั้นมันจะไม่ดีต่อเราทั้งสองคนเอง

อีกสองวันฉันจะออกจากโรงพยาบาลก่อนนาย หมอบอกว่านายจะออกจากโรงพยาบาลได้ก็ราวๆ สองอาทิตย์นับจากวันนี้ ฉันจะเริ่มนับจากวันที่ฉันออกจากโรงพยาบาลจนครบสามเดือน แล้วเราค่อยมาเจอกันใหม่นะ"

ฉันพูดขึ้นลอยๆ หลังจากที่ม่านปิดลง ยูโรไม่ได้โต้ตอบอะไร ฉันพลิกตัวนอนตะแคง หันหลังให้เขา พลางคิดไปต่างนานา ทั้งเรื่องของโปรแกรมฯ ของฉัน ป่านนี้จะทำงานช่วยใครอยู่นะ จะมีคนแบบยูโรหลงเข้ามาอีกรึเปล่า พี่น้อย ป่านนี้พี่น้อยทำอะไรอยู่นะ และรวมถึงแผนของคอปเตอร์และฟอร์ส...

พูดให้มันเข้าใจว่าความรู้สึกระหว่างเธอกับมันเป็นแค่ความผิดพลาดชั่วคราวเท่านั้น ทำยังไงก็ได้ให้มันจบลงด้วยการที่เธอและไอ้ยูโรจะต้องไม่เจอหน้ากันอีกสามเดือนนะ โอเคมั้ย ?”

นั่นคือสิ่งคอปเตอร์พูดกับฉันก่อนที่เขาจะพาฉันเข้ามาในห้องนี้ และ...

ขอให้เธอเชื่อใจฉัน... เรื่องนี้จะต้องจบลงโดยที่ไม่มีใครต้องเจ็บปวด ทั้งเธอและมันจะมีความสุข เพียงแค่เธอต้องอดทนหน่อยนะ แค่สามเดือนเท่านั้นที่ขอให้เธอทำให้ได้ หลบหน้ามัน ไม่พูด ไม่คุย ไม่แชท และต้องทำให้เหมือนกับว่า... ยูโรไม่มีตัวตน ฉันเชื่อนะว่าเธอทำได้ แต่ไอ้ยู... ไม่มีทาง"

คอปเตอร์พูดจบและฟอร์สยักคิ้วให้ฉันอย่างเจ้าเล่ห์ ก่อนที่ทั้งสองคนจะเปลี่ยนสีหน้าเป็นเงียบขรึมจริงจังอีกครั้ง

สรุปง่ายๆ คือมันเป็นแผนของฉัน คอปเตอร์และฟอร์ส ที่จะให้ฉันหลีกหน้ายูโรเป็นนเวลาสามเดือนนับจากนี้ กว่าฉันจะพูดให้หมอนั่นจนมุมได้ก็ไม่ใช่ง่ายๆ อย่างที่รู้กันอยู่... ยูโรเป็นคนที่เถียงคำไม่ตกฟาก เถียงเท่าไหร่ก็ไม่ชนะ แต่ครั้งนี้ เพราะฉันตั้งเป้าไว้ว่าฉันจะแพ้ไม่ได้ จะให้แผนนี้ล่มไม่ได้ เพราะนี่จะเป็นการพิสูจน์ว่าจริงๆ แล้วมันเป็นแค่ความหวั่นไหวหรืออะไรที่มากกว่านั้นกันแน่ แผนสามเดือนพิสูจน์รัก(ชื่อโดยอันอัน) จึงเริ่มต้นขึ้น ณ บัดนี้

อีกอย่าง ทั้งฉัน คอปเตอร์ และอันอันต่างก็อยากจะแก้แค้นหมอนี่อยู่พอดีด้วย...

 

สองวันต่อมา ป๊ากับม๊ามารับฉันออกจากโรงพยาบาล โชคดีที่ทั้งสองคนไม่ได้ถามอะไรมาก ฉันเดาว่าคุณหมอพ่อของฟอร์สคงช่วยพูดให้เข้าใจ อีกอย่าง... ฉันไม่ได้ทำความผิดอะไร อันที่จริงมันเป็นเรื่องดีด้วยซ้ำที่ฉันบริจาคเลือดให้ไอ้ยูโรตั้งมากมายขนาดนั้น จะผิดอยู่อย่างเดียวก็แค่ฉันโดดเรียนราวๆ อาทิตย์กว่าๆ แต่นั่นก็ไม่ได้ส่งผลกระทบต่อเกรดของฉันมากนัก

ฉันออกมาจากโรงพยาบาลโดยไม่ได้บอกลายูโร แน่นอนฉันต้องฟาดฟันกับอีกส่วนหนึ่งในใจของฉันที่อยากเห็นหน้าหมอนั่นแทบตายแต่ก็ทำไม่ได้ ฉันต้องกัดฟันเดินผ่านห้องหมอนั่นโดยไม่เหลียวหันไปมองด้วยซ้ำ ฉันต้องทำได้สิ มันก็แค่สามเดือนเอง... หลังจากนี้ทั้งฉันทั้งหมอนั่นจะได้มีความสุขซักที

พูดก็พูดเหอะ... มันจะสำเร็จอย่างที่คอปเตอร์ว่ารึเปล่า ฉันยังไม่รู้เลย T___T




ตอนนี้สั้นจัง ^^
ตอนนี้กำลังพิมพ์เรื่องของอาก้าอยู่ค่ะ
ได้บทที่สองแล้ว

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 16 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

370 ความคิดเห็น

  1. #334 ShawolHomieNer (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 6 เมษายน 2557 / 02:02
    อดทนไว้ หลังจากนั้นเธอก็มีความสุขล่ะมินนี่ กิ้กิ้
    #334
    0
  2. #305 EvaaRatta (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 28 มีนาคม 2557 / 18:15
    ถ้ารีดเดอร์ร้องไห้ ไรท์เตอร์จะมีความสุขมากใช่มั้ย ㅠ.ㅠ
    #305
    0
  3. #282 Peddiize (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 3 มกราคม 2557 / 21:32
    อ้ากกก เกินอะรายขึ้นนน
    #282
    0
  4. #270 Tanitha Hemhomwong (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 8 ธันวาคม 2556 / 19:49
    ดราม่าอะแบบน้ำตาไหลเลย ..... -^-
    #270
    0
  5. #150 artist.? athena ' Gothic Doll (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 2 ธันวาคม 2555 / 22:13
    ตอนนี้เป็นอีกตอนที่ชอบจริงๆ 55555
    การจะได้เห็นยูมันเอ๋อๆ มึนๆ เถียงไม่ขึ้นนี่ดูจะหายาก - .. -!
    มินนี่หนูเก่งมากกกก! ฉลาดเป็นกรดที่สามารถสรรหาคำพูดที่มันมีเหตุผลมาได้
    เป็นเราคงยืนเอ๋อสักสองชั่วโมงกว่าจะได้คำพูดเจ๋งๆ 555555
    ฟอร์ส กับคอปเตอร์ก็คิดได้แต่ละแผน เด็ดๆทั้งนั้น ไอแก๊งนี้นี่อันตรายย ! 55555
    ชื่อแผนก็น่ารักเชียวว แผนสามเดือนพิสูจน์รัก -.,-
    อยากรู้ต่อจากนี้แล้วนะว่ามันจะเป็นอย่างไร..?
    ยูออกจากโรงพยาบาลแล้วกลับไปเรียนจะเป็นอย่างไร..?
    มันจะรู้ตัวรู้ใจตัวเองหรือไม่..?
    โอ๊ยยย! คิดแล้วมันค้างงงง!
    5555 อยากอ่านต่อแล้วจ้า รีบๆอัพน้อออ!
    อ่อออ ตอนต้นๆที่บอกว่ายูโรส่งมือถือให้มินนี่อ่า เฟินว่ามันควรจะเป็นคนอื่นรึเปล่าเอ่ยย..?
    ถ้าไรท์เตอร์มึนก็พักผ่อนบ้างน้อ เฟินเข้าใจ ชื่อตัวละครมันเยอะ 55555
    สู้ๆค่า ไฟท์ติ้งน้ออ รออ่านตอนต่อไปจ้า :)
    #150
    0
  6. #146 Fic lover (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 2 ธันวาคม 2555 / 18:42
    อุวะฮะฮ่าาา!!

    เห็นแววแล้วว่าา ไอยูโร แกได้ทรมานแน่นอนนน!!

    กับแผนการสามเดือนพิสูจน์รักก!!! ต้องสำเร็จแน่นอน

    ถ้าไม่สำเร็จก็....ฆ่าไรเตอร์ซะ 555 #ล้อเล่นนะค้าา555



    มินนี่จ๋าา ทนอีกแค่สามเดือนสู้ๆๆน้าา><

    เชียร์มินนี่ ส่วนยูโร!!นายตาสว่างไวไวละกัน แล้วจะกลับไปเชียร์นายเหมือนเดิมม



    รักไรเตอร์!!~อยากอ่านเรื่องใหม่แล้ว ><

    ขอบคุณมากกนะค้าาา
    #146
    0
  7. #145 เลม่อนเปรี้ยว (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 2 ธันวาคม 2555 / 10:24
    โฮะโฮะโฮะ ยูโรจะโดนเอาคืนแล้ว กร๊ากกกกกก
    #145
    0
  8. #144 yun yun (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 1 ธันวาคม 2555 / 22:05
    อร๊ายยย ไรเตอร์ขารักไรเตอร์ที่สู๊ดดดด อีกสามเดือนใครจะทรมานกว่ากันอยากรู้แล้วสิ >.<

    มาอัพทุกวันก็ดีนะค่ะ อิอิ ตอนนี้เหมือนจะค้างนิดหน่อยเพราะเรื่องที่ไม่ได้เจอกันสามเดือนนี่แหละ อร๊ายยย

    มาอัพต่อเร็วๆนะค่ะ
    #144
    0
  9. #143 ซากุระ ไอโกะ (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 1 ธันวาคม 2555 / 17:40
    อ๊ายยยยยยยยยยย!!
    กระโดดไปกอดไรเตอร์ ^^
    ฮั่นแน่ๆ ยูโร เริ่มรู้ใจตัวเองแล้วใช่ม๊าาาาาาาา
    มินนี่ ต้องทำให้ได้นะ แค่สามเดือนเอง >_< อยากรู้จังว่ายูโนจะเจ็บปวดแค่ไหน ฮ่าๆๆๆๆ >O< (ไอนี่บ้าไปแล้ว มีความสุขบนความทุกข์ของคนอื่น)
    #143
    0