[The Gang #2] My lady is A.I. : เมื่อผมเผลอใจรักยัยหุ่นยนต์ [จบ]

ตอนที่ 17 : Sacrifice [เสียสละ]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4,691
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 10 ครั้ง
    24 พ.ย. 55

บทที่ 16

Sacrifice

[Minnie]

ฉันขอลาออกจากเดอะแก๊งนับจากวันนี้เป็นต้นไป"

ยูโรพูดกับคอปเตอร์ด้วยสีหน้าเย็นชา ทั้งสองคนไม่รู้เลยว่ามีอีกคนกำลังแอบฟังอยู่อย่างเงียบๆ นั่นก็คือฉันเอง แต่... อะไรนะ ยูโรจะออกจากเดอะแก๊งงั้นเหรอ ? นี่มันบ้าไปแล้ว ฉันพอเดาได้ว่ายูโรรักอันอันมากแค่ไหน แต่ตอนนี้... ยูโรกำลังทำลายมิตรภาพระหว่างเขากับคอปเตอร์อยู่นะ มิตรภาพกับความรัก มันควรจะอยู่คู่กันสิ!

หมายความว่าต่อจากนี้ แกจะแย่งอันอันมาจากฉันใช่มั้ย ?”

คอปเตอร์ถามต่อเสียงเครียด

ฉันยังไม่คิดถึงเรื่องต่อจากนี้"

ยูโรตอบด้วยสีหน้าเรียบเฉยเหมือนเดิม ฉันมึนนิดๆ จากฤทธิ์ของว้อดก้า แต่โชคดีที่ฟอร์สให้ฉันกินอะไรบางอย่างไปเมื่อไม่กี่นาทีก่อน ฉันจึงเริ่มรู้สึกดีขึ้นหน่อยและพยายามจะขึ้นมาแอบดูสองคนนี้ ฟอร์สพยายามห้ามฉัน แต่ใครล่ะจะห้ามความอยากรู้อยากเห็นของฉันได้ สุดท้ายเขาก็เลยต้องยอมตามฉันขึ้นมาด้วย -___-”

ฉันจะไม่ยอมให้เรื่องผู้หญิงมาทำลายมิตรภาพของพวกเรา"

คอปเตอร์พูดต่อเสียงดังด้วยน้ำเสียงที่เริ่มกรุ่นๆ ไปด้วยโทสะ

แกหยุดเรื่องนี้ไม่ได้หรอกคอปเตอร์ ฉันไม่ได้เป็นสมาชิกเดอะแก๊งอีกต่อไปแล้ว!"

ยูโรตะคอกสวนกลับ

นี่หมายความว่ายูโรเลือกที่จะออกจากเดอะแก๊ง เพื่อที่จะได้แย่งอันอันมาเหรอ ?

ฉัน ในฐานะหัวหน้า จะไม่ขอยอมรับให้แกออก!"

คอปเตอร์กัดฟันพูดด้วยความโกรธ พยายามทำให้น้ำเสียงสงบที่สุด แต่ฉันสามารถจับโทสะที่ฉายออกมาทางแววตาได้

พลั่ก!

ยูโรง้างหมัดต่อยคอปเตอร์อย่างรวดเร็ว เลือดไหลซึมที่มุมปากของคอปเตอร์ช้าๆ แววตาของเขาเปลี่ยนเป็นแข็งกร้าวอย่างน่ากลัว ยูโรเองก็โกรธไม่แพ้กัน แววตาดุดันของเขาที่ไม่เคยปรากฏให้ฉันเห็นเลยกำลังฉายแววจ้องจะทำร้ายคอปเตอร์

พวกบ้าเอ๊ย!”

ฟอร์สที่ยืนแอบอยู่ใกล้ๆ ฉันสบถขึ้น บ้าจริง ฉันจะหยุดเรื่องนี้ยังไงดีเนี่ย คิดสิ คิดสิ มินนี่!

โครม!

คอปเตอร์เตะและต่อยยูโรจนร่างของเขากระเด็นไปชนระเบียงอีกด้าน ยูโรลุกขึ้นมา เช็ดเลือดที่แผลตรงคิ้วที่แตกออก

โธ่เว้ย ฉันจะทำไงดีเนี่ย!”

ฟอร์สพึมพำเบาๆ ในความมืด นั่นสิ ฉันจะทำยังไงดี ยูโรไม่สมควรที่จะต้องเจ็บอีกต่อไปแล้ว...

ถ้าแกชนะฉันได้ แกจะได้ออกจากเดอะแก๊ง"

คอปเตอร์ตะคอกใส่ก่อนจะปล่อยหมัดใส่หน้าของยูโรอีกครั้ง หมัดที่หนักจนฉันรู้สึกเจ็บแทน

มันไม่สำคัญหรอกว่าจะชนะหรือไม่ ไม่ว่ายังไงกูก็จะออกจากเดอะแก๊ง!!”

ยูโรตะโกนกลับใส่ด้วยความโกรธแค้น ด้วยโทสะที่บังตาเขา ทำให้เขาลืมความเป็นเพื่อนไปหมดสิ้น ยูโรปล่อยหมัดใส่คอปเตอร์อีกครั้งและอีกครั้ง คอปเตอร์เองก็ไม่แพ้กัน ทั้งเตะ ทั้งต่อยสวนกลับยูโรอย่างไม่ยอมกัน โธ่เว้ย!! นี่มันบ้าอะไรกันเนี่ย แค่ผู้หญิงคนเดียวทำให้เพื่อนที่สนิทกันถึงกับแตกคอกันแบบนี้ได้เลยเหรอ!

ฉันอยากช่วยยูโร...”

ฉันหันไปกระซิบบอกฟอร์ส

เธอช่วยอะไรมันไม่ได้หรอก เรื่องนี้มันสองคนต้องเคลียร์กันเอง"

ฟอร์สบอกเสียงเครียด ฉันรู้ว่าเขาเองก็อยากจะช่วยเพื่อนทั้งสอง แต่ฟอร์สเองก็เป็นหนึ่งในสนิทของทั้งยูโรและคอปเตอร์ เขาคงต้องวางตัวเป็นกลางสินะ แต่สำหรับฉัน... ฉันยอมรับอย่างไม่อายว่าฉันอยู่ข้างยูโรมาตลอด อาจจะเป็นเพราะฉันรู้เรื่องทุกอย่างของเขามากโดยตลอด และทำให้ฉันไม่อยากให้ยูโรต้องเจ็บปวดอีกแล้วก็ได้

ฉันอยากจะร้องไห้เมื่อเห็นยูโรโดนหมัดของคอปเตอร์กระแทกจังๆ เข้าที่ใบหน้า

นายเจ็บรึเปล่ายูโร ?

แค่คิดว่ายูโรต้องเจ็บมากแค่ไหน ทั้งแอบรักแฟนของคอปเตอร์ แล้วยังโดนคอปเตอร์อัดแบบนี้ ขอบตาของฉันก็ร้อนผ่าว

ฟอร์ส... ฉันไม่อยากให้หมอนั่นเจ็บไปมากกว่านี้อีกแล้ว"

ฉันบอกฟอร์สโดยที่พยายามกลั้นน้ำตาที่เอ่อล้นไม่ให้ไหลออกมา

ฉันก็ไม่ได้อยากให้มันต่อยกัน แต่ดูนะมินนี่" เขาว่าแล้วจับไหล่ฉันให้มองไปยังคอปเตอร์และยูโรที่ยังคงแลกหมัดใส่กันอย่างดุเดือดตรงหน้า "นี่คือวิธีของลูกผู้ชาย นี่คือวิธีที่เราจะตัดสินกันว่าเรื่องนี้จะจบยังไง"

แต่ไม่ว่ายังไงยูโรก็จะออกจากแก๊งอยู่ดีนี่นา ไม่มีประโยชน์หรอกที่หมอนั่นจะต้องเจ็บตัวแบบนี้!”

ฉันเริ่มตะโกนใส่ฟอร์สด้วยโทสะเล็กๆ หมอนั่นโชคดีที่เอามือปิดปากฉันได้ทันเวลาพอดี แต่ฉันไม่ต่อต้านเพราะไม่มีอะไรให้ต้องพูดอีกแล้ว ยูโรไม่สมควรที่จะต้องเจ็บปวดแบบนี้เลย

เธอไม่ได้แอบรักใครอย่างมัน เธอไม่รู้หรอกมินนี่ เพราะความรักที่แหละที่ทำลายความเป็นเพื่อนได้ ไอ้ยูโรกับไอ้คอปจะก้าวผ่านจุดนี้ไปได้มั้ย ก็ขึ้นอยู่กับตัวมันทั้งสองคน”

ฟอร์สจับไหล่ฉันแล้วพูดด้วยน้ำเสียงเครียด

นายคิดว่าฉันไม่รู้งั้นเหรอ ฟอร์ส...

มึงไม่มีทางเอาชนะกูได้หรอก ยูโร"

คอปเตอร์ตะโกนบอกเสียงดังในขณะที่ตัวเองเหนื่อยจนหอบแฮ่กๆ ส่วนยูโรเองก็เหนื่อยไม่แพ้กัน มือทั้งสองข้างที่บอบช้ำจากการแลกหมัดกำลังจับราวระเบียงไว้แน่นเพื่อไม่ให้ตัวเองล้มลงไปกองกับพื้นในขณะที่คอปเตอร์ยืนพิงผนังและหายใจเหนื่อยหอบ

ก็บอกแล้วไงว่าต่อให้ชนะหรือไม่ กูก็จะออกจากเดอะแก๊ง!”

ยูโรกัดฟันตะโกนกลับเสียงดัง สายตาของเขาแข็งกร้าวจนน่ากลัว คอปเตอร์มองยูโรด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยโทสะพอกัน แต่ดูเหมือนว่าเขาจะใจเย็นกว่ายูโรอยู่บ้าง คอปเตอร์ลดการ์ดลงแล้วถอยออกห่างไปข้างหลังสองก้าว ริมฝีปากบางเม้มลงเป็นเส้นบางเฉียบด้วยความเครียดที่ก่อตัวภายใน

สมมตินะ... สมมติ" คอปเตอร์พูดขึ้นในที่สุดด้วยเสียงที่เย็บเยียบ "ถ้าฉันเลิกกับอันอัน...”

ฉันและฟอร์สมองหน้ากันทันที ฟอร์สกัดริมฝีปากแน่นเช่นเดียวกับฉัน มือทั้งสองข้างของฉันกำแน่นจนเจ็บอย่างลืมตัว

อย่าทำอะไรบ้าๆ นะคอปเตอร์!

...”

ยูโรยังคงเงียบ

"แกจะยอมอยู่ในแก๊งต่อมั้ย ?”

ยูโรเงียบเหมือนกำลังชั่งใจอยู่ครู่หนึ่ง ในขณะที่ฉันลุ้นจนหัวใจแทบหยุดเต้นกับการตัดสินใจของเขา

นายจะทำแบบนั้นไม่ได้นะยูโร! ริมฝีปากของเขาขยับเป็นคำพูดช้าๆ

...ก็ได้...”

ไม่ได้นะ!!”

ฉันตะโกนดังสุดเสียงแล้วพุ่งพรวดออกไปทันทีที่ยูโรพูดจบเพื่อที่จะห้ามทั้งสองคนไม่ให้ทำอะไรบ้าๆ แบบนั้น ฟอร์สยื่นมือออกมาเพื่อที่จะคว้าตัวฉันไว้ แต่ฉันก็เร็วกว่าที่เขาจะจับฉันไว้ได้ทัน เป้าหมายของฉันคือจะชกคอปเตอร์สักเปรี้ยงให้หายบ้า

โครม!

แต่ก่อนที่จะไปถึงตัวของเขาทั้งสองคน แรงบางอย่างซัดเข้าใส่จนฉันกระเด็นจนกลิ้งไปกองกับพื้น

เจ็บจัง

ฉันพยายามพลิกตัวลุก และมีมือของใครบางคนช่วยฉันพยุงให้ลุกขึ้น ฟอร์สนั่นเองที่โผล่เข้ามา ฉันหันไปมอง และยูโรก็เข้ามาแทรก มือทั้งสองข้างของเขาจับไหล่ฉันให้พิงกับหน้าอกของเขา มือทั้งสองข้างนั่น... ฉันสังเกตเห็นแผลบนข้อนิ้วของเขา แผลถลอกเลือดออกที่เกิดจากความบ้าเลือดดีเดือดไม่เข้าท่าของหมอนี่

มินนี่ ?!”

คอปเตอร์เรียกชื่อฉันเสียงดังด้วยความตกใจ

นายเองเหรอที่ชกฉัน ?”

ฉันนั่งพิงยูโรที่จับตัวฉันให้นั่งตรงๆ แล้วถามคอปเตอร์

ฉันจะชกไอ้บ้านี่ แต่เธอเข้ามาขวางซะก่อน!!"

คอปเตอร์ชี้ไปที่ยูโรที่ประคองฉันและตะคอกใส่ฉันเสียงดังจนฉันตกใจ

ยูโรกำหมัดแน่นจนตัวสั่น แววตาดุดันกลับมาอีกครั้งยามที่เขาจ้องไปยังคอปเตอร์ ดูเหมือนว่าเขาพร้อมที่จะเข้าไปต่อยหน้าคอปเตอร์อีกรอบเต็มที่ แต่ฉันจะยอมให้มันเกิดไม่ได้หรอก ยูโรจะต้องไม่เจ็บไปมากกว่านี้แล้ว มือของฉันเอื้อมมือไปจับมือทั้งสองข้างที่กำหมัดแน่นของเขา

เจ็บมั้ยยูโร ?” ฉันถามเสียงเบา "พอแค่นี้เถอะนะ...”

ทำไม เธอถึง...”

ยูโรกำลังจะเอ่ยปากถามอะไรบ้างอย่าง แต่ฉันเริ่มจะทรงตัวอยู่ไม่ไหว และรู้ว่าจะคงสติสัมปชัญญะอยู่ได้อีกไม่นาน

            “ฟังนะ...” ฉันกลืนน้ำลายในลำคอ ชี้ไปยังคอปเตอร์ กลิ่นคาวเลือดของฉันและยูโรโชยขึ้นมาแตะจมูกจนฉันเริ่มรู้สึกคลื่นไส้ บวกกับฤทธิ์ของแอลกอฮอล์เมื่อไม่นานมานี้ยิ่งทำให้ภาพตรงหน้าพร่ามัว "ฉันรู้เรื่องของยูโรมาตลอด ฉันยอมรับว่าฉันเข้าข้างหมอนี่... แต่นายจะเลิกกับอันอันไม่ได้นะคอปเตอร์"

ได้สิ...” คอปเตอร์ย้อนฉันกลับด้วยเสียงที่เย็บเยียบ "สำหรับฉัน เดอะแก๊งคือสิ่งที่สำคัญที่สุด ฉันสาบานไว้แล้วว่าต่อให้ต้องเสียสละตัวเองก็จะต้องปกป้องเดอะแก๊งไว้ให้ได้ ดังนั้นถ้าฉันจะเสียอันอันไป เพื่อแลกกับการที่ยูโรจะอยู่ในแก๊งต่อ ฉันก็ยอม"

คำตอบของคอปเตอร์ทำให้ฉันผิดหวังในตัวเขา แต่ยังมีอีกคนที่มีส่วนเกี่ยวข้องกับการตัดสินใจครั้งนี้

ฉันหันไปมองยูโรที่นั่งนิ่งเป็นที่พักพิงให้ฉันก่อนจะเอ่ยปากถาม

แล้วนายล่ะ ยูโร ?”

อย่างที่บอกไป ฉันจะยอมอยู่ในแก๊งต่อถ้าคอปเตอร์ยอมเลิกกับอันอัน"

ยูโรตอบอย่างไม่แยแสอะไร เส้นอารมณ์สุดท้ายของฉันขาดผึงลงทันที

จำไว้นะ! แล้วนายจะเสียใจกับสิ่งที่นายเลือก!”

เพียะ!

ฉันหันหลังไปตบหน้ายูโรอย่างแรงจนเขาหน้าหันไปตามแรงตบ แรง... จนฉันลืมไปว่าครั้งหนึ่งฉันเคยบอกกับตัวเองว่าเขาไม่ควรต้องเจ็บปวดอีก ใช่... แต่สีหน้า คำพูด และท่าทางของเขามันสมควรแล้วที่จะต้องโดนอีก ยูโรเช็ดเลือดที่ไหลซิบตรงมุมปากออก เขาไม่ได้ต่อต้านหรือสวนกลับฉันมาแต่อย่างใด

คอปเตอร์..."

ฉันเรียกชื่อของอีกคนตรงหน้าด้วยความคับแค้นใจ ก่อนจะยันตัวลุกขึ้น โดยใช้ราวระเบียงเป็นเครื่องพยุงตัวไม่ให้ล้มลง จนเข้าสู่ระยะประชิดตัวเขา มือข้างหนึ่งของฉันจับคอเสื้อของเขาไว้และกระชากลงมาด้วยความโมโห แต่คอปเตอร์กลับไม่แสดงสีหน้าใดๆ ให้เห็น

...”

"ฉันไม่สนหรอกว่านายจะเป็นหัวหน้าเดอะแก๊งหรือใครก็ตาม แต่ที่นายทำลงไปน่ะ มันผิด! นายเองก็โง่ไม่แพ้หมอนี่"

ฉันว่าแล้วชี้ไปที่ยูโรที่นั่งนิ่งหลังจากโดนฉันตบ

แล้วไง ?”

คอปเตอร์ย้อนกลับด้วยน้ำเสียงราบเรียบ

ฉันก็จะต่อยหน้าให้สมกับความโง่ของนายไง!”

พลั่ก!

ฉันง้างหมัดใส่คอปเตอร์เต็มเหนี่ยว และมันกระแทกเข้ากับหน้าของเขาจังๆ โดยที่ฉันไม่รู้สึกผิด เพราะเขาสมควรแล้วที่จะได้รับหมัดนี้ ไม่ว่าจะเพราะความโง่ของเขา ความงี่เง่า ความวู่วามบุ่มบ่ามที่ทำอะไรไม่คิดหน้าคิดหลัง หรือเสียงและท่าทางถือดีแบบนั้นก็ตาม มันยิ่งทำให้ฉันเริ่มโมโหมากขึ้น

พอใจแล้วยัง ?”

ยูโรเดินเข้ามาประชิดตัวฉันจากข้างหลัง มือของเขาจับข้อมือทั้งสองข้างของฉันไว้ทันทีที่เข้าประชิดตัวได้

ปล่อยนะยูโร"

ฉันกัดฟันบอกเขา

ไม่... ฉันจะตกลงกับไอ้คอปให้เสร็จ เธออย่ามายุ่ง!"

ยูโรบอก ประโยคสุดท้ายของเขาแกมเสียงตะคอกเล็กน้อย อะไรกัน... นี่ฉันหวังดีต่อนายหรอกนะที่เข้ามาห้าม

ฉันไม่ยุ่งไม่ได้แล้วล่ะยูโร ในเมื่อฉันถลำเข้ามาครึ่งตัวแบบนี้แล้ว" ฉันบอกเขาอย่างแข็งกร้าว นึกอยากต่อยยูโรขึ้นมาบ้างแล้ว "แล้วอีกอย่าง นายพาฉันมาที่นี่ในฐานะแฟนนายไม่ใช่เหรอไง!”

ฉันตะโกนถามเขาเสียงดังจนลืมไปเรื่องหนึ่ง

เราไม่ใช่แฟนกันจริงๆ ซะหน่อย

ตลกจังเลยนะ มินนี่ นี่เธอลืมตัวไปได้ไง ?

งั้นต่อจากนี้...” ยูโรกระซิบบอกฉันที่ข้างหู "เราเลิกกันนะ โอเคมั้ย ?”

ได้...” ฉันตอบรับเขาเสียงเบา "ได้ แต่ฉันจะไม่เลิกยุ่งเรื่องนี้หรอกนะ"

นั่นมันเรื่องของเธอ!"

ยูโรพูดผ่านไรฟันแล้วผลักฉันไปให้ฟอร์ส

เจ็บจัง...

คำพูดนั้นเป็นเหมือนคำตัดสินชีวิตฉัน ฉันรู้สึกว่าพื้นตรงหน้าพร่าเลือน ไม่ใช่เพราะฉันกำลังจะหมดสติ ต้องขอบคุณยูโรที่ช่วยใช้คำพูดที่เสียดแทงพวกนั้นเรียกสติฉันกลับมาได้อีกครั้ง น้ำใสๆ ที่เอ่อล้นอยู่เต็มตาต่างหากที่ทำให้ภาพตรงหน้าเบลอไปหมด ยูโรและคอปเตอร์ยังคงยืนจ้องหน้ากันอย่างแข็งกร้าว

แต่ก็ดีแล้ว ดีกว่าที่ยูโรจะต้องเจ็บเป็นไหนๆ

สรุปว่า ?”

ยูโรเริ่มขึ้นก่อน

แกจะต้องอยู่ในเดอะแก๊งต่อไป ส่วนฉันจะเลิกกับอันอัน"

คอปเตอร์พูดต่อ ยูโรล้วงมือถือในกระเป๋ากางเกงยื่นให้คอปเตอร์ ฉันชักจะงุนงงในท่าทีของเขาเช่นเดียวกันกับคอปเตอร์

โทร.ไปบอกอันอันสิ"

คอปเตอร์กัดฟันกรอด ก่อนจะรับโทรศัพท์มือถือเครื่องนั้นมา กดเบอร์โทรหาอันอัน

...”

เปิดลำโพงด้วย ให้ฉันได้ยิน"

ยูโรออกคำสั่ง คอปเตอร์แตะปุ่มบนหน้าจอโทรศัพท์ เสียงเพลงรอสายของอันอันดังขึ้น มันคือเพลงให้รักคุ้มครองของบอดี้สแลม ทันทีที่ยูโรและคอปเตอร์ได้ยินเพลงนั้น ทั้งสองคนเบือนหน้าหนีกันและกัน แต่ฉันไม่เข้าใจ ทำไม...

คอปเตอร์ร้องเพลงนี้ให้อันอันฟัง ในวันที่ทั้งสองคนนี้คบกัน"

ฟอร์สอธิบายให้ฉันฟังเบาๆ

จนถึงตอนนี้ ฉันเริ่มรู้สึกแล้วว่ายูโรเลวมาก...

อันอันไม่รับสาย"

คอปเตอร์พูดเมื่อเพลงดังเป็นรอบที่สาม และยังไม่มีวี่แววของเจ้าของเบอร์ว่าจะรับ

ไม่จำเป็นหรอก...”

อันอัน !?”

เสียงเล็กๆ ของผู้หญิงคนหนึ่งดังขึ้นในความมืด ข้างหลังประตูบานที่ฉันพุ่งออกมา เสียงที่ไม่ต้องเดาเลยว่าใครเป็นเจ้าของเสียงนี้ ดวงตาทุกคู่รวมทั้งฉันต่างก็หันไปมองและเรียกชื่อเธอขึ้นพร้อมกันโดยไม่ได้นัดหมาย อันอันที่ควรจะกลับบ้านไปตั้งแต่หนึ่งชั่วโมงก่อนหน้านี้กลับกำลังก้าวเดินออกมาจากความมืด เธอเงยหน้าขึ้นเพื่อไม่ให้น้ำตาไหลลงมา

เพราะฉันได้ยินเรื่องทุกอย่างแล้ว"

อันอันพูดด้วยน้ำเสียงที่ขาดห้วง น้ำตาหยดแรกไหลลงมา ตามด้วยหยดที่สอง ที่สาม และอีกนับไม่ถ้วน มือที่สั่นเทาของอันอันปาดน้ำตาออกจากใบหน้าลวกๆ และพยายามทำเสียงให้ไม่สั่นเพราะเสียงสะอื้น

อันอัน...”

คอปเตอร์เรียกชื่ออันอันเสียงเบา

นายไม่ต้องกังวลหรอกคอปเตอร์" อันอันพูดในขณะที่น้ำตายังคงไหลเป็นสายบนใบหน้า "ฉันก็เป็นสมาชิกคนนึงในเดอะแก๊ง และเดอะแก๊งคือสิ่งที่สำคัญที่สุดของฉันเหมือนกับที่มันสำคัญต่อนาย ดังนั้นฉันขอยอมรับในการตัดสินใจของนาย"

อันอันพูดโดยพยายามทำให้เสียงสั่นน้อยที่สุด ฉันนับในถือในสปิริตของเธอมากจริงๆ

เธอไม่...”

คอปเตอร์พูดแทรก แต่อันอันไม่ยอมให้เขาพูดจบ

ฉันยอมรับในการตัดสินใจของนายนะ คอปเตอร์" อันอันพูดในขณะที่น้ำตาไหลพร่างพราวทั่วใบหน้า เสียงของอันอันสั่นมากขึ้นเรื่อยๆ จนฉันอยากจะเข้าไปปลอบเธอ แต่ฉันทำไม่ได้... มือเล็กๆ ของอันอันปาดน้ำตาทิ้งอีกครั้ง ก่อนที่ริมฝีปากเล็กนั่นจะเอ่ยคำพูดที่ยิ่งใหญ่ที่สุดออกมาให้ทุกคนได้ยิน

...”

"ที่ฉันยอมเลิกกับนาย เพราะ... ฉันรักนาย"

น้ำตาของฉันที่พยายามกลั้นไม่ให้เอ่อล้นกลับไหลลงกระทบแก้มทันทีที่อันอันกล่าวจบประโยค รู้สึกราวกับว่าขนทั่วทั้งตัวลุกชันเพราะคำพูดของผู้หญิงตัวเล็กๆ คนนี้ที่อายุน้อยกว่าฉันเสียอีก ความรักของอันอันที่มีต่อคอปเตอร์ ความภักดีของอันอันที่มีต่อเดอะแก๊ง... มันยิ่งใหญ่ซะจนฉันไม่อาจจะคาดเดาได้

ฉันทรุดตัวลงนั่งพิงผนังแล้วร้องไห้ออกมาทั้งๆ ที่ฉันเองก็ไม่ได้มีส่วนได้ส่วนเสียอะไรมากนักกับคนเหล่านี้ แต่น้ำตาของฉัน น้ำตาทุกหยดที่ฉันต้องเสียไปในคืนนี้ มันจะไหลออกมาเพื่อเป็นการตอกย้ำให้กับความเสียสละที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของผู้หญิงตัวเล็กๆ คนหนึ่งที่ยอมสละความรักของตัวเองเพื่อคนอีกคน

ไม่เคยมีครั้งไหน... ที่ฉันจะรู้สึกว่าตัวเองไร้ประโยชน์ได้มากเท่าในคืนนี้

 







เหมือนตอนที่แล้วจะค้างมากๆ เลยนี่นะ 5555+
ตอนนี้เหมือนจะค้างอีกเหมือนเดิม

ว่าแต่ดีใจจังเลยค่ะ ได้กลับมาอัพเหมือนเดิมแล้วหลังจากที่ไม่ได้อัพไปน้านนนนนาน
คิดถึงทุกคนมากเลยค่ะ จุ๊บๆๆๆๆ >3<

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 10 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

370 ความคิดเห็น

  1. #327 Palaioyy (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 6 เมษายน 2557 / 01:01
    นี่แกยังเป็นคนรึเปล่ายูโร ? ทำไมทำอย่างนี้ หาาาาาาาาาาาาาาาาา !
    #327
    0
  2. #307 Mutty (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 31 มีนาคม 2557 / 17:05
    เอาบาซูก้าไปยิงหัวยูโรดีกว่า

    ตัวขโมยแฟนชาวบ้าน
    #307
    0
  3. #302 EvaaRatta (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 28 มีนาคม 2557 / 15:31
    เหยยยยยยยยยยยยยย~ ㅠ.ㅠ ยูโร นายเป็นพระเอกจริงๆ ป้ะเนี่ย
    #302
    0
  4. #289 KamPoo KaniJang (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 4 กุมภาพันธ์ 2557 / 16:16
    เค้าเลิกกันแล้วนายจะได้อันอันมั๊ย??
    #289
    0
  5. #257 NooAo'm Jung... (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2556 / 19:26
    ยูโรเลวมาก - -++
    #257
    0
  6. #233 เกลียดตัวเองจังที่รักแฟนเพื่อน (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 1 มีนาคม 2556 / 19:39
    โกยูโรรู้ไหมโกมันเลวที่สุดเลย

    เจ้มินนี่เจ้ไม่ได้ไร้ประโยชน์หรอกเพียงแค่สิ่งที่เจ้ทำพวกเค้าไม่เห็นค่าของมันเอง

    พี่อันอันพี่เข้มแข็งมากเลย

    พี่คอปเตอร์พี่ต้องสู้เพื่อความรักของพี่ให้ได้นะ
    #233
    0
  7. #215 初音ミク (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 16 กุมภาพันธ์ 2556 / 16:25
    ยูโร ทำไมนายทำแบบนี้!!!!!
    #215
    0
  8. #127 CANDY_DAVILL (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 28 พฤศจิกายน 2555 / 22:06
    อ่านจบแล้วแทบจะบาดคอยูโรทิ้งเลยทีเดียว = =++
    #127
    0
  9. #120 Fic lover (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 26 พฤศจิกายน 2555 / 19:03
    ไอ๋พวกนี้!!!!!!! ยูโรร นาย...บ้าไปแล้วหรออออ

    บ้า..บ้า..บ้าา.กันไปหมดแล้วววว

    มินนี่...น่าสงสารรร ยูโร!!!!

    อันอันน คอปเตอร์... ไม่น้าาาห้ามเลิกน้าาา

    ยูโรนาย!!!@%^#%^@#&@??^%&$!!!!



    โอ้ยยยย จะบ้าาตายยย
    #120
    0
  10. #103 เลม่อนเปรี้ยว (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 24 พฤศจิกายน 2555 / 07:56
    ยูโรทำไมแกทำอย่างนี้~TOT

    *สู้ๆนะคะไรท์เป็นกำลังใจให้ อย่างอ่านต่อมากมาย
    #103
    0
  11. #100 yun yun (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 23 พฤศจิกายน 2555 / 22:46
    ทำไมไรเตอร์ทำแบบนี้ค๊าาา แงๆๆ ค้างมากกกก กว่าเดิมอีกฮืออออ
    รู้สึกตัดสินใจผิดที่รีบเข้ามาอ่าน T^T ทรมานตัวเองเลย 
    มาอัพตอนต่อไปเร็วๆนะค่ะ อยากรู้แล้วว่านังยูโร(เปลี่ยนสถานะอย่างรวดเร็ว)จะเป็นยังไงต่อ 
    แอบสมน้ำหน้ามินนี่อุตส่าเตือน เห็นไหมมม
    มีแต่คนเจ็บ รวมถึงคนที่ตัวเองรักก็เจ็บไปด้วย สมใจยังย่ะ เชอะ!(อินจัด = =)
    #100
    0
  12. #99 artist.? athena ' Gothic Doll (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 23 พฤศจิกายน 2555 / 19:16
    โหยย กำลังมันส์เลยย 5555
    เรื่องมันวุ่นวายมากมายยย~ มัดกันเป็นปมใหญ่ขนาดนี้จะแก้ยังไงละนี่..?
    มินนี่เอ๊ยยยย! ช่วยยูโรให้ได้นะลูก ก่อนที่มันจะมีความคิดร้ายแรงไปมากกว่านี้ 5555
    คอปเตอร์ก็ช่างเสียสละเหลือเกินนนนนน~
    อารมณ์เราก็แอบไม่เข้าใจ ผู้ชายสองคนทะเลาะกันเพื่อผู้หญิงคนเดียวขนาดนี้เลยเหรอเนี่ย _ _;
    55555 อัพเถอะค่า~ กำลังค้างมากมายยยยย
    อยากอ่านต่อเร็วๆจัง :)
    สู้ๆน้อ ไฟท์ติ้งค่า
    แบบว่าเม้นแรกของตอนอีกแล้ววว ปลื้มจังง 555555
    #99
    0