[The Gang #2] My lady is A.I. : เมื่อผมเผลอใจรักยัยหุ่นยนต์ [จบ]

ตอนที่ 14 : Truth [ความจริง]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4,730
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 13 ครั้ง
    20 พ.ย. 55

บทที่ 13

Truth

สิบเก้าวันก่อน

"โปรแกรมให้คำปรึกษาอัตโนมัติงั้นเหรอครับ ?”

เจ็ท น้องชายของคอปเตอร์ หนึ่งในเพื่อนสนิทของผมถามขึ้นหลังจากที่ได้รับฟังเรื่องราวทั้งหมดเกี่ยวกับมินนี่ โปรแกรมให้คำปรึกษาอัตโนมัติที่ผมเข้าไปแชท แต่แน่นอนว่าผมไม่เปิดเผยเรื่องความรู้สึกของผมที่มีต่ออันอันให้มันฟังแน่

อืม แกมีทางไหนที่จะหาเจ้าของโปรแกรมนี่เจอรึเปล่า ?”

ผมถามเจ็ท มันเป็นคนที่เก่งที่สุดในด้านคอมพ์ฯ ถ้าไม่นับสกาย อดีตเพื่อนสนิทของผม มันหักหลังผมเมื่อราวสองเดือนก่อน แล้วตอนนี้มันหายหัวไปไหนแล้วก็ไม่รู้ แต่ไม่กลับมานั่นแหละดีแล้ว อันอันกับไอ้คอปแล้วก็พวกผมเกือบตายเพราะมันแท้ๆ

ไอ้หาอะ มันก็หาได้ แต่ไม่รู้ว่าจะเจอรึเปล่านี่สิ"

หมายความว่าไง ?”

ผมถามกลับ บางทีผมอาจจะเป็นคนเข้าใจอะไรยาก ฟังภาษามนุษย์ไม่ออก หรือไม่ก็ไอ้เจ็ทพูดไม่รู้เรื่องเองกันแน่วะ

คนที่เก่งขนาดเขียนโปรแกรมได้ขนาดนี้ คิดเหรอว่าคนๆ นั้นจะปล่อยให้ใครก็ไม่รู้สืบหาจนเจอว่าเป็นใคร ?”

เจ็ทย้อนถามผม เออ มันก็จริงอยู่หรอก โปรแกรมฯนี่เปิดให้บริการในแทบจะทุกภาษาทั่วโลก แถมยังสมจริงอย่างที่ยัยมินนี่นั่นโฆษณาไว้เลย

ไม่มีโอกาสเลยเหรอ ?”

ผมถามเจ็ท บางทีโอกาสที่จะหาเจออาจจะมีแค่หนึ่งในล้าน พวกเราเองก็ไม่ใช่มืออาชีพ แต่ในเมื่อมันไม่เป็นศูนย์ มันก็คุ้มที่จะลองเสี่ยงอยู่นะ

โอกาสน่ะก็พอจะมีอยู่หรอก แต่มันต่ำเตี้ยเรี่ยดินจนแทบจะเรียกได้ว่าศูนย์เลยล่ะพี่ยูโร"

เจ็ทพูด ผมเริ่มหนักใจ หรือว่าชาตินี้ผมจะไม่มีวันได้พบกับเจ้าของโปรแกรมนี่

เอาเป็นว่า แกหาไปเรื่อยๆ แล้วกัน ทำทุกทางที่แกจะทำได้ ส่วนเรื่องทุน แกต้องการเท่าไหร่ขอให้บอก"

ผมบอกเจ็ท ถึงมันจะเป็นน้องชายของเพื่อนผม แต่มันก็ไม่ควรที่จะทำงานฟรี

ผมไม่ต้องการเงินหรอก ถ้าผมช่วยได้ผมจะช่วยพี่ แต่ก็ไม่รับประกันนะว่าจะเจอ"

ผมพยักหน้ารับ เอาล่ะ ไม่ว่าจะคนๆ นั้นจะอยู่ไหน ผมจะต้องหาให้เจอ เพราะไม่มีอะไรที่ผมอยากได้แล้วไม่ได้

อ้อ ยกเว้นก็เรื่องนึง อันอันไงล่ะ

แล้วพี่จะหาตัวคนๆ นั้นไปทำไม ?”

เจ็ทเงยหน้าขึ้นมาจากจอคอมพิวเตอร์แล้วถามผม อืม... ผมจะหาตัวไปทำไมน่ะเหรอ ? ผมเองก็ยังไม่คิดเหมือนกันว่าหลังจากที่เจอตัว ผมจะทำอะไรต่อไป -___-”

หาไปเถอะ ไม่ต้องถาม"

ผมตัดบท และเดินไปหยิบไอศกรีมรสนมในตู้เย็นออกมา เฮ้อ... อากาศมันร้อนซะจริงๆ เลยนะ

พี่ยูโร ได้ข่าวว่ามีแฟนแล้วเหรอ?”

หือ ? ไอ้เจ็ทไปได้ยินมาจากไหนอีก ?

อืม ชื่อมินนี่ อยู่คอนโดฯชั้นล่างนี่เอง"

เจ็ทพยักหน้าช้าๆ เป็นเชิงตอบรับ จะว่าไป ไอ้เจ็ทเนี่ยก็ทำตัวลึกลับเหมือนกันนะ ตั้งแต่สกาย(เพื่อนสนิทของผมที่ทรยศ)หายเข้ากลีบเมฆไป ทิ้งให้สตาร์ น้องสาวของมันอยู่ตัวคนเดียว ไอ้เจ็ทก็ดูเหมือนจะเป็นผู้ใหญ่ขึ้น อาจจะเป็นเพราะมันเองก็คิดกับสตาร์มากกว่าเพื่อน เลยทำให้มันต้องเข้มแข็งขึ้นเพื่อที่จะอยู่เคียงข้างสตาร์ที่เป็นผู้หญิงที่แข็งแกร่งที่สุดในเดอะแก๊งได้ -__-”

แล้วพี่ไปคบกับมินนี่ได้ไงอะ ?” เจ็ทถามต่อ อยากรู้อะไรนักหนาวะ =__= “แล้วทำไมพวกเราถึงไม่รู้ ?”

ก็คบกันตั้งแต่ยัยน่ันไปจูบกับคอปเตอร์นั่นแหละ ที่พวกแกไม่รู้เพราะฉันเพิ่งจะนึกถึงแผนสุดปราดเปรื่องนี่ได้ก็เมื่อวานนี้

เมื่อวาน ที่จริงก็... มันค่อนข้างซับซ้อน -__-"

ผมตอบเจ็ทไปอย่างวางท่า ที่จริงคือ กูไม่รู้ว่าจะอธิบายมันยังไง T[ ]T

เจ็ทพยักหน้าช้าๆ แล้วไม่ถามต่ออีก ทำให้ผมขอบคุณมันในใจ เพราะถ้ามันถามต่อ ผมตอบไป แล้วมีคนจับได้ว่าผมโม้แหลกละก็ ยัยมินนี่จบไม่สวยแหงๆ นี่ถือว่าเห็นแก่ยัยนั่นหรอกนะ ไอ้ผลประโยชน์ที่ผมเคยคิดว่าจะได้ ตอนนี้มันคงปิ๋วหายไปกับลมซะแล้วล่ะ ก็ยัยอันอันเป็นคนบอกเองว่าจะไม่มีวันเลิกกับไอ้คอป TT^TT

ผมคงทำได้แค่... ตัดใจ แล้วก็มองหาคนใหม่สินะ

 

อ๊ะพี่ จำกัดขอบเขตได้แล้วล่ะ"

เจ็ทร้องขึ้นหลังจากผ่านไปได้สิบห้านาที ผมเองก็เริ่มที่จะเคลิ้มหลับบนโซฟาโยก

หือออ -___-zzZ”

อย่าเพิ่งหลับสิพี่ยูโร!”

เจ็ทตะโกนข้ามห้อง ผมจึงจำต้องลุกขึ้นบิดขี้เกียจให้หายง่วงแล้วเดินไปหามัน

ว่าไง -__-?”

ผมถามด้วยหน้าง่วงๆ และเสียงง่วงๆ ที่ทำให้เจ็ททำตาเขียวใส่ เฮ้ย ผมแก่กว่ามันนะ =*=

อยู่ในกรุงเทพฯนี่แหละ แต่ว่าทางโน้นเขามีเกราะป้องกันหนาหลายชั้นมากเลย ผมเจาะเข้าไปไม่ได้ซักที ครั้งแรกก็ไปโผล่ที่มอนเตนีโกร เป็นลุงหมึกที่ไหนก็ไม่รู้ อีกครั้งก็ไปโผล่ที่อเมริกา เป็นสายลับของอินเตอร์โพล จนเมื่อกี้ เลขไอพีแจ้งว่าอยู่ที่กรุงเทพฯ ก่อนที่จะเปลี่ยนเป็นลุงหมึกที่มอนเตนีโกร แล้วก็สลับไปป้าแก่ที่บาฮามาส แล้วก็ไปไหนอีกก็ไม่รู้ ทั่วโลกเลย"

เจ็ทอธิบาย ผมงงไปหมดระหว่างที่นึกถึงแผนที่อยู่ในหัว

แล้วแกแน่ใจได้ไงว่ามันไม่ได้อยู่ที่มอนเตนีโกร อเมริกา หรือว่าบาฮามาสน่ะ ?”

ผมถามกลับ

เพราะว่า ปกติเลขไอพีจะไม่โชว์ชื่อคนโดยตรงน่ะสิ มีแค่ผู้ให้บริการกับเมืองเท่านั้นที่จะแสดงขึ้นมา แต่ตอนที่ผมค้นเจอเลขไอพีนี้ที่มอนเตฯ บาฮามาส อเมริกา มันกลับแสดงประวัติของคนๆ นั้นโดยตรงเลยน่ะ จะยกเว้นก็แค่ตอนมันมาหยุดที่กรุงเทพฯ"

มันไม่แสดงอะไรเลยสินะ..."

ผมแทรกขึ้น อืม อย่างน้อยคนๆ นั้นก็เป็นคนไทย -___-” คงพอคุยกันรู้เรื่อง

แปลว่าก็มีโอกาสเจอเยอะขึ้นแล้วล่ะพี่ยูโร"

เจ็ทพูดทำให้ผมใจชื้นขึ้นหน่อย แต่กรุงเทพฯมีประชากรห้าล้านกว่าคน ในจำนวนนั้นรวมชาวต่างชาติเข้าไปอีก โธ่ -_-”

เอาเหอะ อย่างน้อยมันก็คุ้มที่จะหาละวะ!

 

ผมชักไม่แน่ใจแล้วสิว่ามันจะคุ้มอย่างที่ผมพูดไปเมื่อสิบเก้าวันก่อน -___-” หลังจากที่เรารู้ว่าเลขไอพีนั้นอยู่ในเขตกรุงเทพฯ ดูเหมือนว่าฝั่งนั้นจะรู้ตัวว่ามีใครบางคนกำลังพยายามเจาะเข้าไปในระบบ ทางโน้นก็เลยเพิ่มการป้องกันเข้าไปอีกเท่าตัว ผมกับไอ้เจ็ทเลยมืดแปดด้านชนิดที่ว่า... ไม่รู้ว่าจะเริ่มจากตรงไหนดี ไอ้จะให้สืบจากคนห้าล้านกว่าคนในกรุงเทพฯ รึก็ไม่ค่อยจะเข้าท่าเท่าไหร่ ไอ้เจ็ทเลยต้องย้ายสำมะโนครัวมานอนค้างที่ห้องผมตั้งสองสัปดาห์กว่าๆ และนี่ก็ยังไม่มีอะไรคืบหน้าเลยด้วยซ้ำ

พี่ ผมว่าเลิกหาเหอะ แบบนี้ผมกับพี่จะตายเอานะ T^T"

เจ็ทคร่ำครวญในขณะมันนั่งเอาคางเกยโต๊ะคอมพ์ฯของผม สภาพของมันวันนี้ไม่ต่างอะไรกับผีดิบที่ไม่ได้นอนมาเป็นเวลานาน และไม่ต่างอะไรกับผมที่พยายามนั่งถ่างตาดูมันทำงานตลอดเวลาสองสัปดาห์

อีกแค่วันเดียวน่า T^T”

ผมต่อรอง รู้ดีว่าผมเองก็แทบจะไม่ไหวแล้ว สองสัปดาห์ที่ผ่านมา เราสองคนคว้าน้ำเหลวกันไปเป็นถังๆ

อีกวันเดียวจะครบยี่สิบวันที่เราเริ่มค้นหาแล้วนะ คิดดูสิเวลานานขนาดนี้ พี่เอาไปทำอะไรได้ตั้งเยอะแยะ แต่พี่กลับเอามาจมปลักอยู่กับคนที่พี่ก็ไม่รู้ว่าเป็นใคร ถามจริงๆ เหอะ เค้าสำคัญกับพี่มากขนาดนั้นเลยเหรอ ?”

เจ็ทถามด้วยน้ำเสียงเอาจริงเอาจัง ผมล่ะอยากจะตอบเหลือเกินว่าคนๆ นี้แหละอาจจะเป็นความหวังใหม่ของผมที่จะช่วยคลายปัญหารักสามเส้างี่เง่านี่ได้ แต่ก็นั่นแหละ ความลับของผม... จะให้ใครรู้ไม่ได้เด็ดขาด

ก็สำคัญมากพอที่จะทำให้ใช้เวลาทั้งชีวิตหาเค้าจนเจอนั่นแหละ"

เจอแล้ว!!!”

เจ็ทตะโกนขึ้นทันทีก่อนที่ผมจะพูดจบประโยคซะอีก ว่าแต่อะไรนะ =[ ]= เจอแล้วงั้นเหรอ ? พูดยังไม่ทันขาดคำ

อยู่แถวไหน ?”

ผมลากเก้าอี้มานั่งข้างๆ เจ็ท ตัวหนังสือบ้าอะไรไม่รู้เยอะแยะกำลังวิ่งพรืดบนหน้าจอคอมพิวเตอร์ ตามด้วยวงกลมสีแดงที่กำลังกระพริบถี่ๆ เหมือนเรดาร์ที่กำลังติดตามอะไรบางอย่างอยู่ มันวิ่งไปทั่วขอบเขตรัศมีของวงกลมนั่น

ผมลองส่งข้อความไปให้โปรแกรมฯนั่น แล้วก็ใช้โปรแกรมติดตามข้อมูลที่ผมเขียนขึ้นมาเองติดตามข้อมูลอันนั้น เนื่องจากว่ามันมีเอกลักษณ์ก็คือตัวอักษรพิเศษที่ผมใส่ลงไป ทำให้ผมค้นหาจุดมุ่งหมายที่มันมุ่งไปได้เร็วขึ้น แต่กว่าจะหาได้ก็โดนทางโน้นเขากันไว้เยอะเลยล่ะ จนผมเอะใจว่าใช้ยูเซอร์เนมของพี่อาจจะเป็นตัวแปรสำคัญที่ทำให้ฝั่งโน้นเค้ารู้ว่าเรากำลังจะแฮคระบบของเค้า ผมก็เลยสมัครใหม่แล้วส่งข้อความออกไปในชื่อของผม"

แล้วมันก็ได้ผล ใช่มั้ย ?”

ผมถามแทรกขึ้น ความตื่นเต้นทำให้หัวใจของผมเริ่มเต้นถี่ขึ้นเรื่อยๆ

ใช่ ดูเหมือนว่าที่จริงแล้วมันง่ายนิดเดียว เพราะฝั่งโน้นเค้าเริ่มรู้แล้วว่าชื่อของพี่เป็นอันตรายต่อระบบ เค้าก็เลยเตรียมการป้องกันแบบพิเศษไว้สำหรับ Username : Euro ซึ่งพวกเราไม่ได้คิดถึงจุดนี้มาก่อน ตลอดสิบเก้าวันที่ผ่านมา เราทำการเจาะระบบโดยใช้ชื่อของพี่ และนั่นทำให้เค้ารู้ตัว"

แกก็เลยเปลี่ยนชื่อสินะ ?”

เจ็ทพยักหน้า ลูกกลมสีแดงในหน้าจอเริ่มเคลื่อนที่ช้าลง ผมเริ่มเห็นแผ่นที่ประเทศไทยชัดเจนขึ้น ลูกกลมเล็กพุ่งเป้าไปยังเขตกรุงเทพมหานครอันเป็นที่ๆ เจ็ทจำกัดไว้ในตอนแรก

สีแดงๆ นั่นก็คือข้อมูลที่ผมส่งไป อันที่จริงมันไปถึงตัวเซิฟเวอร์แล้ว แต่ผมขยายขนาดของสเกลเวลาให้ช้าลงเพื่อที่สายตาของมนุษย์จะมองได้ทัน ที่จริงกระบวนการนี้เสร็จภายในเวลาเพียง 0.08 วินาทีหลังจากที่ผมกดส่งข้อความ"

เจ็ทอธิบาย ส่วนผมนั่งมึนเป็นควายงง ไอ้เจ็ทมันฉลาดขนาดนี้เลยเหรอวะ =[ ]=

ปี๊บ ปี๊บ

ลูกกลมสีแดงส่งเสียงร้องออกมากและหยุดการเคลื่อนไหว แต่ยังคงกระพริบเป็นระยะเวลาที่คงที่บนหน้าจอคอมพิวเตอร์ มันบอกละติจูดและลองจิจูดของเจ้าของโปรแกรมฯ มินนี่ อืม อีกไม่นานแล้วสินะ ที่ผมจะได้เจอกับคนๆ นั้นซะที

ถ้าอยู่ในกทม.ล่ะก็ง่ายเลย ผมมีโปรแกรมที่เก็บข้อมูลของทุกซอกทุกมุมของกรุงเทพฯไว้ ไม่ว่าจะอยู่ที่ส่วนลึกที่สุดของตึกไหน ผมก็หาเจอทั้งนั้น"

เจ็ทว่าในขณะที่กำลังติดตั้งโปรแกรมใหม่ ภายในสามวินาทีการติดตั้งก็สิ้นสุดลง มันเปิดโปรแกรมที่มีหน้าอินเตอร์เฟสเรียบๆ มีช่องให้ใส่ชื่ออาคาร ละติจูดและลองจิจูด และช่องสุดท้าย เลขไอพี

แกสร้างทั้งหมดนี่ขึ้นมาเหรอ ?”

ผมถามอย่างไม่เชื่อสายตาตัวเอง หากว่าทั้งหมดนี่เกิดขึ้นมาจากเด็กอายุสิบหกอย่างไอ้เจ็ทจริง มันก็ควรจะได้ทำงานในหน่วยข่าวกรองระดับโลกแล้วล่ะ

อืม แทบจะทุกอาคารในกรุงเทพฯน่ะ จ้างบริษัทรักษาความปลอดภัยไว้ก็จริง แต่นั่นก็เป็นดาบสองคม เพราะเมื่อใครคนใดคนหนึ่งสามารถเจาะเข้าไปในระบบได้ หมายความว่าความลับของทั้งอาคารนั่นจะรั่วไหลออกมาหมด ไม่ว่าจะเป็นข้อมูลของผู้อยู่อาศัย แบบแปลนโครงสร้างของอาคาร แม้แต่ระบบรักษาความปลอดภัยและภาพที่กล้องวงจรปิดฉาย ผมก็เปิดดูได้หมด"

ไอ้เด็กนี่ =[ ]= น่ากลัวกว่าที่คิดเยอะเลยว่ะ

เจ็ทอธิบายจบก็กรอกข้อมูลที่ได้มาใส่ในโปรแกรมของมัน กดค้นหา และโปรแกรมก็ขึ้นว่า Loading

ผมนั่งรอด้วยความตื่นเต้น หายใจไม่สะดวกเข้าไปทุกทีๆ

เอาล่ะ มาแล้ว >0<

ภาพอาคารสูงแห่งหนึ่งค่อยๆ ชัดขึ้นจนผมเริ่มจะรู้สึกคุ้นๆ ว่าเคยเห็นภาพนี้มาก่อน -__-? มุมกล้องเริ่มพุ่งขึ้นสูงจากชั้นแรกไปหยุดที่ชั้นก่อนสุดท้าย ขยายเข้าไปในชั้นนั้น รายละเอียดต่างๆ ค่อยๆ ปรากฏให้เห็น วอลเปเปอร์ พื้นหินอ่อนแบบนั้น การตกแต่งแบบนั้น นี่มัน... ไม่ผิดแน่ =[ ]=

อาณัติทาวเวอร์ อาคารของผมเอ๊ง O_o”

ไอ้เจ็ท โปรแกรมแกผิดรึเปล่าวะ ? รู้มั้ยไอ้ภาพบนหน้าจอเนี่ย มันตึกที่แกกำลังนั่งอยู่นะ"

ผมหันไปพูดกับเจ็ทเสียงเครียด

ไม่ผิดหรอกพี่ยูโร ดูนี่สิ...”

มันชี้ให้เห็นภาพของผู้หญิงคนหนึ่งที่เดินเข้าไปในห้อง ผู้หญิงคนนั้น... ผมคุ้นเคยหน้าตาของเธอดี แหงล่ะ... ผมจะไม่รู้จักเธอคนนั้นได้ยังไงในเมื่อยัยคนนี้แฟนผมเอง !! ใช่แล้ว ผู้หญิงคนนั้นคือมินนี่

แต่นี่มันยัยมินนี่ แฟนฉันนะเว้ย"

ก็ไม่ได้หมายความว่าเธอจะไม่ใช่คนๆ นั้น"

เจ็ทสวนกลับทำให้ผมเงิบกันไปเลยทีเดียว ไม่จริง บ้าแล้ว มันจะเป็นแบบนั้นไปได้ยังไงในเมื่อ... ยัยนั่น ไม่!

แล้วทำไมจะเป็นไปไม่ได้ ? จิตใต้สำนึกอีกส่วนนึงถามผมในใจ

ดูนะ พี่ยูโร...” เจ็ทกดปุ่ม + เพื่อขยายภาพตรงหน้า มินนี่นั่งลงบนเก้าอี้หน้าจอคอมพิวเตอร์ และที่น่าตกใจกว่าก็คือ เธอเปิดโปรแกรมให้คำปรึกษานั่นขึ้นมา เจ็ทกดปุ่มหยุด แล้วขยายภาพบนหน้าจอคอมพิวเตอร์ของมินนี่ "อ่านสิ...”

Administration mode :

Username : Euro

Status ; offline

Manual mode ; enabled

Full-Protection ; enabled

โหมดผู้ดูแล สำหรับชื่อผู้ใช้ Euro เปิดใช้ระบบแมนน่วล หรือระบบที่ผู้ดูแลจะเข้าไปตอบคำถามด้วยตัวเอง"

เจ็ทอธิบายเพิ่ม

นี่แกกำลังจะบอกว่า มินนี่ คือผู้สร้างโปรแกรมฯนั่นขึ้นมา ?”

เจ็ทพยักหน้าช้าๆ

หลักฐานก็เห็นอยู่จะจะคาตาแบบนี้ จะมองเป็นแบบไหนได้อีกล่ะพี่ยูโร"

ผมแทบไม่อยากเชื่อสายตาตัวเอง คนที่ผมตามหามาตลอดยี่สิบวัน ที่แท้แล้วก็อยู่ใต้จมูกพวกเรานี่เอง

มินนี่คือผู้สร้างโปรแกรมฯนั่น

มินนี่รู้เรื่องทุกอย่างที่เป็นความลับที่สุดของผม

มินนี่เป็นคนที่ตอบคำถามแทนโปรแกรมฯนั่นตลอด

เจ็ท ขอบคุณมากนะที่ช่วยมาตลอด ถ้าแกอยากจะกลับบ้าน ก็กลับเถอะ"

ผมพูดกับเจ็ทเบาๆ แล้วเดินออกจากห้องไปด้วยความงุนงง ผมทิ้งตัวลงนั่งบนเตียงตัวเอง ตัวชาไปหมด... แล้วแบบนี้มันหมายความว่าไงกันนะ มินนี่รู้เรื่องของผมทุกอย่าง แต่เธอไม่เคยแม้แต่จะปริปากบอกผมเลยสักนิด แล้วยัง... เรื่องที่ผมพูดไปทั้งหมดเกี่ยวกับการคบกับเธอหลอกๆ เพื่อช่วยเธอ และหวังผลประโยชน์จากการคบกันหลอกๆ นั่น

คิดแล้วผมก็ใจหายวาบ...

แต่เรื่องมันก็ผ่านมาแล้วตั้งยี่สิบวัน มินนี่ยังไม่มีท่าทีอะไรที่แปลกไปเลย

เธอเป็นคนที่เข้มแข็งจังเลยนะ ถึงรู้อยู่แก่ใจว่าฉันกำลังหลอกใช้เธออยู่แท้ๆ แต่เธอกลับทำท่าเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น

เอาล่ะ... ในเมื่อเธอเป็นคนเปิดเกมนี้ก่อน ฉันก็จะเล่นเกมนี้กับเธอต่อไป มินนี่ ^^

 






คอมเม้นด้วยน้าาาาา

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 13 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

370 ความคิดเห็น

  1. #324 Palaioyy (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 6 เมษายน 2557 / 00:43
    นั่นไงว่าแล้วว อีตายูโร้วววววว 
    #324
    0
  2. #230 เกลียดตัวเองจังที่รักแฟนเพื่อน (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 1 มีนาคม 2556 / 19:12
    โกยูโรจะโหดร้ายกะเจ้มินนี่ไปหน่อยไหมคะ
    #230
    0
  3. #192 แม่ทะลบ (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 10 ธันวาคม 2555 / 14:52
    เอาแล้วไง ซวยละสิ
    #192
    0
  4. #89 ซากุระ ไอโกะ (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 20 พฤศจิกายน 2555 / 21:43
    เจ็ท จะฉลาดเกินไปมั้ย =[]=
    มินนี่จ๋า ทำใจนะ T_T ยูโรรู้หมดแล้วล่ะ โฮๆๆ
    #89
    0
  5. #86 พระจันทร์ยิ้ม (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 17 พฤศจิกายน 2555 / 14:18
    ไรเดอร์ + +

    ท่าน เอา สมองส่วน ไหน มา คิดเนี่ยยยย

    สนุก ม๊ากกกกกกกก

    >.,
    #86
    0
  6. #81 พระจันทร์ยิ้ม (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 14 พฤศจิกายน 2555 / 22:16
    ขอร้องเถอะ รีบลงน๊าาาา T.,T

    เค้า นอน ม๊ะ หลับ ถ้า ไม่ ได้ อ่านนนนน

    ฮื้อๆ

    สนุกที่สุดอ่ะ 5555+
    #81
    0
  7. #78 เลม่อนเปรี้ยว (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 13 พฤศจิกายน 2555 / 18:59
    เจทนายเก่งมาก =[      ]=
    #78
    0
  8. #67 artist.? athena ' Gothic Doll (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 12 พฤศจิกายน 2555 / 20:53
    นั่นไงง!
    จนได้สินะ ชัดแจ๋วแจ่มแจ้ง มินนี่หนูโดนเจาะแล้วลูกกก!
    กะแล้วว่าเจ็ทต้องแฮคให้ได้ 55555 มันเก่งขนาดนั้นนี่เนอะ!
    นางจะทำอย่างไรต่อล่ะนิ - 3 -?
    อยากอ่านต่อแล้วว 55555
    อยากให้แบบมินนี่เจอแฮคเกอร์คนอื่นมาแฮคระบบไรงี้ แล้วแบบมีการต่อสู้กันนิดหน่อย // ดูดายฮาร์ดมากไปค่ะ _ _;
    สู้ๆค่า ไฟท์ติ้งๆ สนุกมากๆเลย ทำใหุ้ลุ้นดีนะ - w -
    เป็นกำลังใจให้จ้า :)
    #67
    0
  9. #66 Ficlover (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 12 พฤศจิกายน 2555 / 20:45
    อ๊ากกกกกกกกกกกกกก

    จะ...เจ็ทททท แกฉลาดดดดเกินไปปะ!!!!

    เจาะเอาๆ ข้อมูลลของมินนี่ โถ่~

    มินนี่ เเว๊กกกกก ไม่รอดแล้วววTT



    จะเป็นไงอะ ยูโรรู้แล้วว มินนี่ของฉ้านนนน(?)
    #66
    0
  10. #64 CANDY_DAVILL (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 12 พฤศจิกายน 2555 / 19:56
    อัยยะ! นึกว่าพระเอกไม่รู้อะไรนะเนี่ย O_o
    #64
    0
  11. #63 yun yun (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 12 พฤศจิกายน 2555 / 19:26
    อ๊ายยย สนุกกกกก ยูโรรู้เรื่องแล้วต่อไปมินนี่น้อยจะเป็นอย่างไรต่อไป
    #63
    0