- { Behind The Illusion } - // [ exo snsd got7 ]

ตอนที่ 12 : - { Behind the illusion } - // บทที่ ๑๑ : พ่อสื่อจำเป็น

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 329
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1 ครั้ง
    12 ส.ค. 60
























เมื่อการถ่ายภาพฟิตติ้งสิ้นสุดลงแต่ละคนก็เริ่มแยกย้ายกันออกจากสตูดิโอเพื่อกลับที่พักส่วนทางทีมงานก็ช่วยกันเก็บของและเคลียร์ทำความสะอาดภายในสตูดิโอให้เรียบร้อย

 

“ไปหาอะไรกินก่อนเถอะฉันหิวแล้วอ่ะ” แทยอนบอกเจสสิก้าในขณะที่กำลังเดินไปที่รถของแทยอน

 

“ก็ดีเหมือนกันยังไม่ได้กินตั้งแต่เช้าแล้ว” เจสสิก้าบอกอย่างเห็นด้วยกับความคิดของเพื่อนสนิทและก็เป็นจังหวะเดียวกับที่เธอทั้งสองคนเดินมาถึงรถของแทยอนพอดีซึ่งแทยอนก็ไม่รอช้าที่จะปลดล็อครถ

 

“เจสสิก้ารอก่อน!” แต่ในขณะที่ทั้งสองคนจะเปิดประตูรถแล้วเข้าไปนั่งประจำที่นั่งคนขับและข้างคนขับแต่ทั้งสองคนก็ต้องชะงักก่อนจะหันไปมองที่ต้นเสียงโดยอัตโนมัติก่อนจะพบกับลูฮานที่กึ่งเดินกึ่งวิ่งมาทางที่พวกเธออยู่

 

“มีอะไรเหรอ?” เจสสิก้าเอ่ยถามเมื่อลูฮานเดินมาหยุดตรงหน้าของเธอ

 

“ขอเบอร์โทรศัพท์ของเธอหน่อยสิ” ลูฮานบอกจุดประสงค์ของตัวเองในขณะที่มือก็ถือโทรศัพท์อยู่ก่อนจะยื่นมันให้กับเจสสิก้า

 

“จะมาจีบเพื่อนฉันหรือไง!?” แทยอนส่งเสียงถามอย่างกวนประสาทพลางมองหน้าลูฮานดุๆ

 

“มันก็ไม่น่าแปลกนะถ้าเป็นเธอคงแปลกอ่ะ” ลูฮานตอบกลับแทยอนพลางยักคิ้วข้างหนึ่งใส่อย่างกวนๆจนแทยอนแทบจะย้ายตัวเองไปอยู่ข้างๆเขาเพื่อจะประเคนหมัดไปให้สักทีสองที

 

“จะเอาไปทำไมอ่ะ?” เจสสิก้าถามพลางมองหน้าอย่างรอคำตอบ

 

“เถอะน่าก็เผื่อมีงานถ่ายแบบอีกจะได้ติดต่อง่ายไง” ลูฮานตอบแบบปัดๆก่อนจะมัดมือชกเจสสิก้าโดยการยัดโทรศัพท์ใส่มือของเจสสิก้าซึ่งเธอเองก็หมดทางเลือกเพราะถ้าจะส่งให้คืนลูฮานก็อาจจะตื้อไม่เลิกเธอเลยยอมกดเบอร์โทรศัพท์ของตัวเองให้กับลูฮานพร้อมกับเมมชื่อให้เสร็จสรรพก่อนจะส่งคืนให้กับเจ้าของโทรศัพท์

 

“ถ้าได้เบอร์เพื่อนฉันแล้วก็ไปไกลๆเลยไป” เมื่อแทยอนเห็นว่าเจสสิก้าส่งโทรศัพท์คืนให้กับลูฮานหลังจากที่เจสสิก้าเมมเบอร์ของเธอลงไปแล้วก่อนจะเอ่ยปากไล่พลางเบะปากใส่อย่างนึกหมั่นไส้

 

“งั้นถ้าหมดธุระแล้วขอตัวนะ” เจสสิก้าบอกลูฮานพลางส่งยิ้มให้เล็กน้อยก่อนจะหันไปเปิดประตูรถพลางแทรกตัวเข้าไปภายในรถโดยไม่ลืมปิดประตู ส่วนแทยอนก็แอบส่งสายตาพิฆาตใส่ลูฮานที่บังอาจมาจีบเพื่อนของเธอแต่ลูฮานกลับส่งยิ้มให้แทยอนกลับอย่างกวนประสาทก่อนที่เขาจะเดินกลับไปที่รถของตัวเองทิ้งให้แทยอนถอนหายใจฟึดฟัดก่อนที่เธอจะกระชากประตูรถแล้วกระแทกตัวเข้าไปนั่งอย่างหงุดหงิดก่อนจะปิดประตูแรงๆเพื่อเป็นการระบายอารมณ์แล้วสตาร์ทรถก่อนจะขับออกไป

 

 

“อิตาบ้านั่นมาขอเบอร์แกทำไม?” ภายในรถขณะที่แทยอนกำลังทำหน้าที่ขับก็เอ่ยปากพูดขึ้นด้วยความสงสัยบวกกับทำให้บรรยากาศภายในรถนั้นไม่เงียบจนเกินไป

 

“เขาก็บอกแล้วนี่ว่าเผื่อจะติดต่องาน” เจสสิก้าบอกอย่างไม่คิดอะไรมากทอดสายตามองออกไปยังนอกรถอย่างสบายอารมณ์

 

“ฉันว่าข้ออ้างมากกว่ามันต้องมีอะไรมากกว่านั้นแน่” แทยอนบอกพลางทำหน้าครุ่นคิด

 

“ฉันว่าแกคิดมากเกินไปนะ” เจสสิก้าบอกพลางละสายตาจากภายนอกรถแล้วหันไปมองหน้าของเพื่อนสนิท

 

“ไม่หรอกแกก็รู้ว่าฉันมองอะไรไม่เคยพลาดอิตาบ้านั่นต้องคิดอะไรกับแกแน่ๆ” แทยอนบอกด้วยนเสียงที่เต็มไปด้วยความมั่นใจ

 

“เขาจะคิดหรือไม่คิดฉันก็ไม่รู้นะแต่ฉันว่าดูเหมือนแกจะคิดอะไรกับคุณลูฮานนะ?” เจสสิก้าบอกพลางมองหน้าแทยอนด้วยน้ำเสียงแซวๆเล่นเอาแทยอนไปต่อไม่ถูก

 

“จะบ้าเหรอ! คนอย่างฉันไม่มีทางจะไปคิดอะไรบ้าๆกับอิตานั่นทั้งนั้นแหละ” แทยอนเถียงกลับอย่างรวดเร็วด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความมั่นอกมั่นใจ

 

“แน่ใจ?” เจสสิก้าถามพลางยกยิ้มล้อเลียนเพื่อนตัวเอง

 

“ก็เออดิ! คนอย่างคิมแทยอนไม่มีทางจะไปคิดอะไรกับอิตากล้องบ้านั่นเด็ดขาด!” แทยอนบอกเจสสิก้าด้วยน้ำเสียงเต็มไปด้วยความมั่นใจและเด็ดขาดอีกครั้ง

 

“โอเค๊! ฉันจะคอยดูว่าแกจะกลืนน้ำลายตัวเองหรือเปล่า ^_^” เจสสิก้าบอกแทยอนด้วยน้ำเสียงแซวๆโดยที่ภายในใจของเธอเองก็ไม่ค่อยเชื่อในคำพูดของเพื่อนตัวเองหรอก

 

“แกไม่มีทางได้เห็นวันนั้นแน่นอนฉันสัมผัสได้!” แทยอนบอกด้วยสีหน้ามุ่งมั่นและน้ำเสียงที่เด็ดขาดจนเจสสิก้าจะส่ายหัวอย่างเอือมระอาไม่ได้ เพราะถึงแม้แทยอนจะพูดจากเด้ดขาดแค่ไหนแต่การกระทำของแทยอนแล้วมันกลับตรงกันข้ามแปลกๆในความรู้สึกของเธอเอง

 

 

#ทางด้านของมาร์ค

เมื่อการถ่ายทำละครเรื่อง Beauty Girl ได้ถ่ายทำจนเสร็จสมบูรณ์ตั้งแต่เมื่อวานทำให้วันนี้เขาค่อนข้างตื่นสายกว่าทุกวันเนื่องจากเมื่อคืนหลังจากที่กลับมาถึงคอนโดของตัวเองแล้วเขาก็เอาแต่นั่งท่องหนังสือบวกกับอ่านเอกสารการเรียนต่างๆสำหรับเทสย่อยจนเวลาล่วงเลยไปจนถึงตีหนึ่งกว่าๆ และด้วยความโชคดีที่วันนี้เขามีสอบในช่วงสิบเอ็ดนาฬิกา

 

“ได้ข่าวว่าละครที่แกถ่ายปิดกล้องแล้วเหรอ?” เสียงของเพื่อนร่วมคลาสอย่างแจ็คสันดังขึ้นในขณะที่มาร์คกำลังอ่านหนังสือเพื่อรอเวลาเข้าสอบ

 

“อื้ม!” มาร์คเงยหน้าจากกองหนังสือกับเอกสารการเรียนพลางพยักหน้าเป็นคำตอบ

 

“แล้วแกมีงานต่อมั้ยเนี่ย?” แจ็คสันถามต่อด้วยความอยากรู้

 

“ช่วงนี้ยังไม่มีนะแต่ก็ดีแล้วแหละจะได้พักบ้างรู้สึกเหมือนร่างจะพัง” มาร์คบอกแกมบ่นให้เพื่อนฟังเพราะตั้งแต่เขาถ่ายละครเขาก็แทบจะไม่มีเวลาพักผ่อนทั้งต้องแบ่งเวลาสำหรับทำงานและการเรียนเลยทำให้เขาหัวหมุนไปช่วงหนึ่ง

 

“ก็ว่างั้นแหละ บอกตรงๆนะเวลาเห็นสภาพแกมาเรียนนึกว่ามีซอมบี้มาเรียนด้วยเหอะร่างแกโทรมเป็นบ้าเลย” แจ็คสันบอกเชิงวิจารณ์อย่างเห็นด้วยกับคำพูดของมาร์ค

 

“ก็นั่นแหละตอนแรกใครจะไปรู้วะว่าถ้าทำงานกับเรียนไปด้วยมันจะเหนื่อยขนาดนี้” มาร์คบอกพลางพ่นลมหายใจออกมาอย่างเหนื่อยอ่อน

 

“เออ! ว่าจะถามนานแล้วแต่ลืมทุกทีแกกับพี่เจสสิก้าเป็นแฟนกันเหรอ?” แจ็คสันเอ่ยถามเมื่อนึกขึ้นได้พลางจ้องหน้าเพื่อนของตัวเองอย่างรอคำตอบอย่างใจจดใจจ่อ

 

“เปล่าไม่ได้เป็น” มาร์คตอบคำถามของเพื่อนทันทีอย่างไม่คิดอะไร

 

“จริงดิ? เห็นแกเคยมีข่าวว่าไปส่งพี่เขาถึงคอนโด” แจ็คสันถามอย่างไม่ค่อยเชื่อเสียเท่าไหร่

 

“อ๋อ! พอดีพี่ซูยองที่เป็นผู้จัดการส่วนตัวของพี่สิก้าไปหาญาติที่ต่างจังหวัดก็เลยอาสาไปส่งแค่นั้นแหละ” มาร์คบอกเชิงอธิบายให้เพื่อนของเขาฟัง

 

“ถามจริงนะเว้ยแกชอบพี่เขาใช่ป่ะ?” แจ๊คสันถามด้วยน้ำเสียงจริงจังพลางจ้องหน้ามาร์คอย่างรอคำตอบ

 

“อยากรู้ไปทำไมวะ?” มาร์คถามกลับพลางมองหน้าแจ็คสันนิ่งๆ

 

“ก็อยากรู้นี่หว่าบอกหน่อยดิวะนะๆๆๆๆๆ” แจ๊คสันบอกเชิงคาดคั้นเอาคำตอบจากเพื่อนให้ได้พลางเขย่าแขนจนทำให้อีกฝ่ายไม่มีสมาธิจะอ่านหนังสือต่อ

 

“โอเคๆๆๆจะบอกก็ได้...แต่หลังจากสอบเสร็จนะ โอ๊ะ! ถึงเวลาพอดีเลยงั้นไปคลาสเรียนเหอะ ^_^” มาร์คบอกก่อนจะแกล้งยกนาฬิกาข้อมือขึ้นมาดูเวลาผ่านๆพลางลุกขึ้นพร้อมกับหยิบหนังสือกับเอกสารการเรียนของเขาแล้วเดินหนีแจ๊คสันไปทันที

 

“อะไรวะกับเพื่อนมีความลับไง!” แจ๊ควันตะโกนถามอย่างหงุดหงิดเล็กน้อยก่อนจะหยิบหนังสือแล้ววิ่งตามเพื่อนของตัวเองไปพลางคะยั้นคะยอเอาคำตอบอย่างไม่ละความพยายาม

 

 

ทางด้านของแทยอนกับเจสสิก้าที่ตอนนี้ทั้งสองคนไปมาอยู่กันที่บริษัทหลังจากที่ทานอาหารกันเรียบร้อยแล้วเนื่องจากเลขาของประธานปาร์คโทรมาบอกให้เธอทั้งสองคนมาที่บริษัทเพราะมีเรื่องงานจะคุยด้วย

 

“แกว่าประธานปาร์คจะคุยงานอะไรกับเรา?” แทยอนหันไปถามเจสสิก้าพลางทำหน้าคิดเล็กน้อย

 

“ฉันเดาไม่ออกอ่ะแกก็น่าจะรู้ว่าประธานปาร์คเป็นพวกเดาใจยาก” เจสสิก้าบอกก่อนจะหันไปมองทางอื่นจนไปสะดุดตากับเซฮุนที่กำลังเดินตรงมาที่พวกเธอนั่งกันอยู่

 

“เธอสองคนมานั่งทำอะไรกันตรงนี้?” เมื่อเซฮุนเดินมาหยุดอยู่ตรงหน้าของทั้งสองคนก็เอ่ยถามพลางเลิกคิ้วสูงแต่สายตาเขากลับจ้องไปที่เจสสิก้าคนเดียว

 

“เลขาประธานปาร์คโทรเรียกมาน่ะบอกว่ามีเรื่องงานจะคุย” เป็นเจสสิก้าที่ตอบคำถามของคนตรงหน้าส่วนแทยอนก็แอบเบะปากอย่างนึกหมั่นไส้ก่อนจะเบนสายตาไปทางอื่น

 

“โดนเรียกมาเหมือนกันเลย” เซฮุนบอก

 

“งั้นนั่งก่อนสิท่านประธานยังติดประชุมอยู่น่ะ” เจสสิก้าบอกซึ่งเซฮุนก็พยักหน้าก่อนจะทิ้งตัวลงนั่งข้างๆเจสสิก้า

 

“ว่าแต่มาร์คไม่มาเหรอ? ตอนที่เลขาประธานปาร์คโทรมาบอกว่าให้โทรไปบอกมาร์คด้วยนี่” แทยอนหันไปถามเจสสิก้าพลางแอบเหลือบมองหน้าของเซฮุนที่จากตอนแรกที่ดูจะมีรอยยิ้มเล็กน้อยแต่ตอนนี้กลับเปลี่ยนเป็นเรียบนิ่งอย่างที่ชอบทำ

 

“ฉันโทรไปแล้วแต่มาร์คติดสอบน่ะ” เจสสิก้าตอบซึ่งแทยอนเองก็พยักหน้าอย่างเข้าใจพลางเหลือบมองเซฮุนอย่างนึกสะใจ

 

“รู้สึกหลังจากที่ถ่ายละครเสร็จแกดูสนิทกับมาร์คมากขึ้นเนอะ” แทยอนยังคงพูดต่อจนเซฮุนรู้สึกหงุดหงิดจึงหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาเล่น

 

“ก็ไม่ได้สนิทอะไรมากนะ” เจสสิก้าบอก

 

“ไม่สนิทอะไรก็เห็นแกชอบไปไหนมาไหนกับมาร์คบ่อยๆ” แทยอนยังคงพูดต่อไปเพื่อให้เซฮุนที่แสร้งทำเป็นเล่นโทรศัพท์แต่จริงๆก็ยังคงตั้งใจฟังอยู่ให้รู้สึกเดือดเล่นๆ

 

“ก็เพราะแกไม่ใช่หรือไงเวลาบอกจะให้ไปส่งก็ชอบบอกว่าติดธุระนี่นั่นพี่ซูยองช่วงนี้ก็วุ่นกับนักแสดงคนใหม่อยู่ฉันเลยต้องติดรถมาร์คไปนั่นแหละ” เจสสิก้าบอกแกมต่อว่าเพื่อนตัวเล็กน้อยจนคนที่แสร้งเล่นโทรศัพท์อย่างเซฮุนอดยกยิ้มด้วยความดีใจไม่ได้ ยังไงซะเจสสิก้าก็คงยังไม่ได้คิดอะไรกับเด็กนั่น

 

“ท่านประธานประชุมเสร็จแล้วนะคะตอนนี้อยู่ที่ห้องแล้วคุณทั้งสามคนไปที่ห้องได้เลยค่ะ” เลขาของท่านประธานปาร์คเดินมาบอกพลางยกยิ้มให้ก่อนจะผายมือไปทางห้องของประธานปาร์คซึ่งทั้งสามคนก็พยักหน้าอย่างเข้าใจก่อนจะลุกขึ้นแล้วเดินไปตามที่เลขาประธานปาร์คได้บอก

 

“สวัสดีค่ะ” เมื่อทั้งสามคนเดินมาถึงหน้าห้องของประธานปาร์คก็เป็นแทยอนที่เปิดประตูก็จะเอ่ยทักทายคนอายุมากกว่าพลางแทรกตัวเข้าไปตามด้วยเจสสิก้าและเซฮุนโดยไม่ลืมปิดประตู

 

“แล้วมาร์คล่ะ?” ประธานปาร์คเอ่ยถามหลังจากที่ทั้งสามคนเดินมาทิ้งตัวลงนั่งบนเก้าอี้ตรงข้ามกับเขา

 

“มาร์คติดสอบค่ะเลยมาไม่ได้” เจสสิก้าเป็นคนตอบคำถามซึ่งประธานปาร์คก็พยักหน้าอย่างเข้าใจ

 

“โอเค..งั้นมาคุยงานเลยแล้วกันคือทางรายการสตาร์ทอล์คโชว์ติดต่อมาให้พวกเธอที่เป็นนักแสดงนำของละครเรื่อง Beauty Girl ไปออกรายการในวันมะรืนนี้” ประธานปาร์คเริ่มเปิดประเด็นทันที

 

“แต่มะรืนนี้ฉันติดไปออกอีกรายการนะคะ” แทยอนบอกอย่างนึกกังวล

 

“ไม่ต้องห่วงน่าเรื่องนั้นเดี๋ยวฉันจัดการเองเอาเป็นว่าเดี๋ยวฉันจะให้เลขาโทรไปคอนเฟิร์มกับทางนั้นว่าพวกเธอตกลงนะ” ประธานปาร์คบอกซึ่งพวกเขาทั้งสามคนก็พยักนหน้าอย่างเข้าใจ

 

“งั้นถือว่าการคุยงานวันนี้จบลงนะ” ประธานปาร์คบอก

 

“เดี๋ยวนะคะคือเรียกพวกเรามาคุยแค่นี้เหรอคะ?” เจสสิก้าเอ่ยถาม

 

“ก็ใช่ทำไมเหรอ?” ประธานปาร์คตอบพลางทำหน้าไม่รู้ร้อนรู้หนาว

 

“ไม่มีอะไรเลยค่ะงั้นพวกฉันขอตัวนะคะ” แทยอนพูดแทรกขึ้นพลางลุกขึ้นแล้วโค้งให้ก่อนจะลากเจสสิก้าให้ออกไปส่วนเซฮุนก็ตามออกไปด้วยเช่นกัน

 

“โอ๊ย! ฉันไม่เข้าใจเลยจริงถ้าจะเรียกมาคุยเท่านี้โทรมาบอกเลยก็ได้นี่นา” เจสสิก้าร้องออกมาอย่างนึกหงุดหงิดหลังจากที่ออกมาพ้นรัศมีของห้องประธานปาร์คแล้ว

 

“แกก็ต้องเข้าใจนะว่าประธานของเราท่านอินดี้น่ะ” แทยอนบอกพลางตบไหล่ของเพื่อนอย่างให้กำลังใจเพราะเธอก็เจอแบบนี้มาไม่ต่ำกว่า 5 ครั้งแล้วล่ะ

 

“อยากจะบ้าตาย!” เจสสิก้าบอกพลางพ่นลมหายใจออกมาแรงๆ

 

“เออนี่แทยอนแกพอรู้จักร้านขายพวกของขวัญบ้างมั้ยอ่ะ?” เจสสิก้าเอ่ยถาม

 

“ฉันไม่ค่อยรู้จักอ่ะว่าแต่จะอยากรู้ไปทำไม?” แทยอนตอบก่อนจะถามต่อ

 

“ฉันอยากซื้อให้ซอฮยอนน่ะสำหรับละครเรื่องแรกของน้อง” เจสสิก้าตอบ

 

“เซฮุนแล้วนายพอจะรู้จักบ้างมั้ยอ่ะ?” เจสสิก้าหันไปถามเซฮุน

 

“ก็พอมีนะ” เซฮุนตอบทำให้เจสสิก้ายกยิ้มขึ้นมาด้วยความดีใจ

 

“จริงเหรอ? งั้นพาฉันไปหน่อยสินะๆๆๆ” เจสสิก้าบอกด้วยน้ำเสียงอ้อนๆพลางเขย่าแขนของเซฮุนเหมือนเด็กๆ

 

“ตกลงเดี๋ยวฉันพาไป” เซฮุนบอกพลางยกยิ้มให้

 

“ขอบคุณนะ! แทยอนแกเป็นกับฉันด้วยนะเผื่อจะช่วยฉันเลือกได้” เจสสิก้าเอ่ยปากขอบคุณเซฮุนก่อนจะหันไปบอกแกมสั่งเพื่อนของตัวเอง

 

“แกไม่ขอฉันก็ไปด้วยอยู่แล้วน่า” แทยอนบอกพลางส่งยิ้มไปให้ก่อนจะหันไปแยกเขี้ยวใส่เซฮุนแต่อีกฝ่ายกับทำเพียงแค่ไหวไหล่พลางยักคิ้วใส่แทยอนอย่างกวนประสาท

 

“งั้นก็ไปกันเถอะฉันอยากรีบไปซื้อแล้วรีบกลับไปนอนอ่ะ” เจสสิก้าบอกพลางส่งยิ้มแห้งๆไปให้จนได้รับมะเหงกจากเพื่อนสนิทอย่างแทยอนมาโดยง่าย

 

“เอะอะก็นอนสงสัยต้องไปบอกประธานปาร์คให้หางานให้แกเยอะๆแล้วล่ะมั้ง” แทยอนบอกแกมขู่

 

“ไม่เอาไม่โหดดิ” เจสสิก้าบอกเชิงห้ามปรามความคิดของเพื่อนตัวเอง

 

“เออๆช่างมันเหอะงั้นรีบไปเถอะฉันก็อยากกลับไปพักเหมือนกัน” แทยอนบอกอย่างตัดรำคาญ

 

“โอเค! งั้นไปกันเถอะ J” เจสสิก้าตอบตกลงพลางส่งยิ้มให้แทยอนแล้วหันไปยิ้มให้เซฮูนเช่นกันก่อนที่ทั้งหมดจะเดินกันออกไปที่รถของตัวเองแล้วมุงหน้าไปยังร้านขายของขวัญทันที

 

 

#ทางด้านของลูฮาน

หลังจากที่เขาทำงานของตัวเองเสร็จเรียบร้อยก็ไม่รอช้าที่จะกลับมาเคลียร์งานต่อที่สตูดิโอของบริษัทเขาเองและเมื่อมาถึงภายในห้องทำงานของเขาก็พบกับจินยองที่นั่งรอเขาอยู่ก่อนแล้ว

 

“พี่ว่าพี่ทำเวลาดีแล้วนะนายมารอพี่ก่อนทุกที” ลูฮานเปิดปากบ่นเล็กน้อยพลางยกข้อมือดูนาฬิกาก็ปรากฏว่าเขามาก่อนเวลานัดคนตรงหน้าตั้งหลายนาที

 

“พอดีผมมาดูงานแถวนี้แล้วขี้เกียจไปไหนเลยมารอที่นี่น่ะครับ” จินยองตอบพลางยกยิ้มให้กับคนตรงหน้าก่อนที่ลูฮานจะเดินมาทิ้งตัวลงนั่งบนเก้าอี้ตรงข้ามกับเขาพลางวางสัมภาระของตัวเอง

 

“แล้วเป็นไงงานราบรื่นดีมั้ย?” ลูฮานถามในขณะที่มือเองก็จัดการกดเปิดเครื่องแล็ปท็อป

 

“ก็ดีนะครับ” จินยองตอบพลางเอื้อมมือไปหยิบหนังสือภาพถ่ายที่อยู่เยื้องกับแล็ปท็อปของลูฮานมาเปิดอ่าน

 

“อ่อ! ลืมสนิทเลยพี่ได้เบอร์ของเจสสิก้ามา” ลูฮานบอกพลางหยิบโทรศัพท์ในกระเป๋ากางเกงของตัวเองก่อนจะปลดล็อคเครื่องแล้วเลื่อนหาเบอร์ของเจสสิก้าก่อนจะยื่นโทรศัพท์ให้กับจินยอง

 

“พี่ไปได้มายังไงเหรอ?” จินยองถามในขณะที่มือก็รับโทรศัพท์ของลูฮานมาดูเบอร์ของอดีตคนรัก

 

“พอดีวันนี้เจอเจสสิก้าน่ะพี่เลยขอมาให้เผื่อนายจะได้โทรไปง้อคืนดีดู” ลูฮานบอกพลางยกยิ้มบางๆส่งห้คนอายุน้อยกว่า

 

“ไม่ดีกว่าครับ...ผมกลัวว่าพี่เขาจะตัดสายผมทิ้งแต่ผมขอบคุณพี่นะ” จินยองบอกด้วยน้ำเสียงตัดพ้อก่อนจะปั้นยิ้มให้กับคนอายุมากกว่า

 

“ของแบบนี้อย่าเพิ่งท้อสิ วันนี้พี่เพิ่งได้คุยกับเจสสิก้าพี่ดูท่าแล้วเจสสิก้าก็ยังไม่ลืมนายหรอกนะอาจจะแค่พยายามใจแข็งก็เท่านั้นแหละ” ลูฮานบอกเชิงให้กำลังใจคนอายุน้อยกว่าพลางเอื้อมมือไปตบไหล่ของอีกฝ่ายเบาๆ

 

“จริงเหรอครับ?” จินยองถามลูฮานกลับด้วยน้ำเสียงและสีหน้าที่ดูมีความหวัง

 

“อื้ม! นายไม่ต้องกังวลไปเดี๋ยวพี่จะช่วยเอง” ลูฮานบอกพลางส่งยิ้มไปให้จนทำเอาคนอยุน้อยกว่าอย่างจินยองเอาแต่เอ่ยปากขอบคุณ

 

“ผมจะไว้ใจพี่ได้ใช่ป่ะ?” จินยองเอ่ยปากถามพลางเลิกคิ้วสูง

 

“ได้ดิ! คนอย่างไม่ไม่เคยพลาดอะไรอยู่แล้วเว้ย!” ลูฮานบอกด้วยน้ำเสียงและท่าทางที่แสดงออกถึงความมั่นอกมั่นใจ

 

“แต่พี่ก็เคยพลาดเกือบไปคบกับทอมมาครั้งหนึ่งแล้วนะครับผมยังจำได้อยู่นะ” จินยองบอกทำเอาคนอายุมากกว่าแทบจะตกเก้าอี้ก่อนที่ความอับอายจะแสดงออกมา

 

“เรื่องนั้นมันนานแล้วนะนายอย่าขุดดิ!” ลูฮานบอกแกมดุคนอายุน้อยกว่าด้วยสีหน้าที่เต็มไปด้วยความโกรธระคนเขินอายแต่จินยองกลับรู้สึกสนุกและไม่ได้สะทกสะท้านเลยสักนิด

 

“ผมไม่ได้มีเสียมสักหน่อยจะไปขุดอะไรได้ครับ?” จินยองตอบกลับลูฮานอย่างกวนประสาท

 

“โห! ถ้าจะกวนแบบนี้เอาสักทีมั้ย!?” ลูฮานบอกพลางทำท่าจะต่อยหน้าจินยองแต่อีกฝ่ายรู้ตัวจึงหลบทันที

 

“โอเคๆผมไม่ล้อพี่แล้วก็ได้” จินยองยอมแพ้ยกธงขาวก่อนจะดึงตัวเองให้กลับมานั่งตัวตรงเหมือนเดิม

 

“เป็นไปได้ก็ลืมมันไปซะเรื่องแบบนั้น อ่อ! พี่มีแผนที่จะทำให้นายได้ปรับความเข้าใจกับเจสสิก้าแล้วนะ” ลูฮานเอ่ยปากสั่งเสียงแข็งก่อนจะพูดต่อ

 

“ยังไงเหรอครับ?” จินยองเอ่ยถามด้วยความอยากรู้ระคนสงสัย

 

“เดี๋ยวนายก็รู้รอดูพรุ่งนี้แล้วกัน J” ลูฮานบอกพลางยกยิ้มมุมปากอย่างมีเลศนัยส่วนจินยองก็มองคนตรงหน้าด้วยสีหน้างุนงงระคนหวั่นใจ จะช่วยได้แน่เหรอ? ไว้ใจคนผิดหรือเปล่าวะเรา?

 

 

#วันต่อมา

ในเช้าวันใหม่ตอนช่วงเวลาแปดโมงเช้าทางด้านของเจสสิก้ากับแทยอนที่มานั่งรอคนที่โทรมานัดเมื่อคืนอย่างลูฮานภายในร้านกาแฟที่อยู่ไม่ไกลจากคอนโดของเจสสิก้าเสียเท่าไหร่

 

“ถามจริงอิตาบ้านั่นจะนัดแกมาคุยเรื่องอะไร?” แทยอนเอ่ยถามในขณะที่ยื่นมือไปหยิบแก้วกาแฟขึ้นมาจิบ

 

“ฉันก็ไม่รู้เหมือนกันคุณลูฮานบอกแค่ว่ามีเรื่องจะคุยแล้วก็วางสายไปเลย” เจสสิก้าตอบคำถามของคนตรงหน้าพลางชะเง้อคอมองหาคนที่นัดเธอเอาไว้

 

“อิตาบ้านี่ไม่รู้จักรักษาเวลาเลยนี่มันก็เลยเวลามาเกือบจะยี่สิบนาทีแล้วนะ” แทยอนเปิดปากบ่นอีกฝ่ายที่จนป่านนี้ยังไม่โผล่หน้ามาให้เห็นเลย

 

“อาจจะรถติดอยู่ก็ได้นะ” เจสสิก้าบอกอย่างคิดในแง่ดีก่อนจะหยิบแก้วกาแฟตรงหน้าขึ้นมาจิบ

 

“รู้ทั้งรู้ว่ารถมันจะติดก็น่าจะออกมาให้เร็วหน่อยสิเป็นคนนัดแท้ๆแต่ดันให้แกมารอนี่มันใช้ได้ที่ไหนกัน” แทยอนยังคงเปิดปากบ่นต่ออย่างนึกหงุดหงิด

 

“ขอโทษนะพอดีรถติดเลยมาช้าหน่อย” เพียงแค่ไม่กี่วินาทีเสียงของผู้มาใหม่ก็ดังขึ้นด้วยคำว่าขอโทษซึ่งเจสสิก้าเป็นคนที่นั่งหันหน้าไปทางประตูทำให้เธอเห็นคนมามหม่ได้ก่อนเธอจึงส่งยิ้มให้อย่างไม่ถือสาอะไรแต่แทยอนที่จำเสียงของผู้มาใหม่ได้เป็นอย่างดีก็รีบหันขวับไปมองลูฮานเป็นขวาง

 

“มาช้าขนาดนี้ทีหลังก็อย่านัดเร็วสิ!” แทยอนเปิดปากต่อว่าทันนทีพลางมองคนตรงหน้าอย่างไม่เป็นมิตร

 

“เฮ้ย! คุณมาทำไมเนี่ยผมไม่ได้นัดคุณสักหน่อยนะ!” ลูฮานร้องออกมาด้วยความตกใจที่เห็นแทยอนนั่งอยู่ด้วยก่อนจะเปิดปากพูดด้วยท่าทีร้อนรนเล็กน้อย

 

“ฉันมาเป็นเพื่อนยัยสิก้าแล้วผิดตรงไหน?” แทยอนตอบแกมเถียงกลับ

 

“พอดีฉันกลัวจะเป็นข่าวเลยชวนแทยอนมาน่ะอย่าไปว่าแทยอนเลยนะ” เจสสิก้าบอกเชิงอธิบายให้คนที่ยืนอยู่ฟัง

 

“อย่ามาพูดมากมีอะไรก็พูดมาเลยดีกว่า” แทยอนบอกแกมสั่งพลางส่งสายตาไม่เป็นมิตรไปให้ลูฮานเป็นระยะ

 

“เอ่อ..คือผมหิวข้าวน่ะงั้นเราไปคุยกันที่ร้านอาหารเถอะนะ” ลูฮานบอกด้วยนเสียงอ้อนๆพลางเอามือลูบท้องเป็นการยืนยันว่าตอนนี้เขารู้สึกหิวจริงๆ

 

“ทำไมไม่รู้จักเตรียมตัวมาเลยเนี่ยห๊ะ! มันเสียเวลาของคนอื่นมั้ยเนี่ย!?” แทยอนต่อว่าคนตรงหน้าเป็นน้ำไหลไฟดับ

 

“คือผมว่ามีเรื่องจะคุยกับเจสสิก้าไม่ใช่เธอสักหน่อยแล้วอีกอย่างดูเจสสิก้ายังไม่เห็นบ่นอะไรเลย” ลูฮานบอกแกมต่อว่าแทยอน

 

“นายกำลังหาว่าฉันยุ่งหรือไง!?” แทยอนเอ่ยถามพลางมอหน้าลูฮานอย่างเอาเรื่อง

 

“พอกันได้แล้วทั้งสองคนนั่นแหละ” เมื่อเห็นว่าคงไม่ดีแน่ถ้าปล่อยให้สองคนนี้ทะเลาะกันเจสสิก้าจึงเอ่ยปากบอกแกมสั่งทั้งสองคนซึ่งมันก็ได้ผลที่ทั้งคู่จะยอมสงบศึกต่อกัน

 

“งั้นเราก็ไปกันเถอะ” ลูฮานบอกซึ่งเจสสิก้าก็พยักหน้าตอบรับก่อนที่จะลุกขึ้นหลังจากที่เธอได้วางเงินเอาไว้สำหรับค่ากาแฟส่วนแทยอนก็ทำเช่นกันก่อนจะลุกขึ้นตามเจสสิก้าแล้วทั้งหมดก็เดินกันออกจากร้านไป

 

หลังจากที่ทั้งหมดออกจากร้านกาแฟแถวๆคอนโดของเจสสิก้าแล้วลูฮานก็ทำหน้าที่เป็นสารถีขับรถพาทั้งเจสสิก้ากับแทยอนไปยังสถานที่ที่เขาได้นัดกับจินยองเอาไว้ แต่กว่าจะเกลี้ยกล่อมให้แทยอนยอนยอมมาด้วยรถของเขาก็ยากเอาการอยู่แต่สุดท้ายก็สำเร็จคงต้องยกความดีความชอบให้กับเจสสิก้าที่เหมือนเธอจะเริ่มหงุดหงิดจึงตัดสินใจเดินมาขึ้นรถของเขาเองนั่นแหละ

 

“จอดรถทำไม?” แทยอนเอ่ยถามด้วยความสงสัยที่จู่ๆลูฮานก็มาจอดรถอยู่ตรงหน้าร้านเบเกอรรี่

 

“ก็ถึงแล้วไง” ลูฮานบอกในขณะที่กำลังดับเครื่องพลางปลดล็อคเข็มขัดนิรภัยของตัวเอง

 

“เดี๋ยวสิคุณบอกว่าหิวข้าวแล้วคุณพาฉันมาที่นี่ทำไมเนี่ย?” เจสสิก้าเอ่ยถามด้วยความสงสัยพลางยื่นหน้ามาระหว่างแทยอนกับลูฮานก่อนจะส่งสายตาคาดคั้นเอาคำตอบจากลูฮาน

 

“นั่นดิ! หรือว่าจริงๆแล้วนายไม่ได้หิวข้าวบอกมานะ!!” แทยอนเอ่ยปากถามเชิงคาดคั้นก่อนจะเอื้อมมือไปดึงเสื้อของลูฮานเพื่อกันไม่ให้เขาออกไปไหน

 

“หิวดิเนี่ยปวดท้องหมดแล้วยังไงก็ลงก่อนเถอะนะ ^^” ลูฮานบอกพลางแสร้งทำเป็นปวดท้องก่อนจะปัดมือของแทยอนออกมาแล้วรีบผลักประตูรถก่อนจะแทรกตัวออกไปทันทีจนแทยอนอดพ่นลมหายใจอย่างหงุดหงิดไม่ได้ก่อนจะลงจากรถไปด้วยตามด้วยเจสสิก้าที่ก็ตามลงไปอย่างงุนงง

 

“ตกลงคุณพาฉันมาที่นี่ทำไมเนี่ย!?” เจสสิก้ายังคงเอ่ยถามต่อด้วยน้ำเสียงดุดันมากขึ้นเมื่อพวกเขาทั้งสามคนมาอยู่ภายในร้านเบเกอรี่เป็นที่เรียบร้อยแล้ว

 

“ถ้าจะใช้คำพูดไม่เป็นทางการขนาดนั้นก็เรียกผมด้วยสรรพนามทั่วไปเหอะ” ลูฮานบอกเมื่อรับรู้ถึงน้ำเสียงของเจสสิก้าที่ดูจะไม่ได้เกรงใจเขาแล้วล่ะ

 

“โอเค! นายพาฉันมาทำบ้าอะไรที่นี่เนี่ยห๊ะ!” และก็ไม่รอช้าที่เจสสิก้าใช้คำพูดที่ไม่เป็นทางการบางใส่อารมณ์ในน้ำเสียงจนทำเอาคนที่อนุญาตเมื่อครู่ถึงกับอึ้งไปชั่วขณะ

 

“โห...พอบอกให้เรียกแบบทั่วไปก็ใช้คำพูดแบบนี้เลยเหรอ?” ลูฮานเปิดปากบ่นพลางเลิกคิ้วใส่ นี่เราคิดผิดหรือเปล่าวะ?

 

“ก็ใช่ดิ! เอาจริงๆก็ไม่ได้อยากสุภาพกับนายหรอกอายุก็ไม่ได้ห่างกันมากนี่” เจสสิก้าบอกพลางไหวไหล่อย่างไม่แยแส

 

“เออๆช่างมันเหอะรออยู่นี่แหละส่วนเพื่อนเธอฉันขอยืมตัวไปก่อนนะ บาย!” ลูฮานบอกแบบปัดๆก่อนจะลากแทยอนให้ออกจากร้านเบเกอรี่ไปโดยที่ทางแทยอนเองก็ยังไม่ทันตั้งตัว ส่วนเจสสิก้าที่ตกใจเล็กน้อยแต่ก็ยังไม่ทันได้ทักท้วงอะไรลูฮานก็ลากแทยอนออกไปจากร้านเป็นที่เรียบร้อยแล้ว

 

“อะไรของเขาพามาแล้วก็มาทิ้งเราไว้เนี่ยนะ? เชื่อเขาเลย” เจสสิก้าเปิดปากบ่นหลังจากที่ตั้งสติได้ก่อนจะพยายามสอดสายตามองไปรอบๆ

 

อีกด้านหนึ่งของร้านเบเกอรี่ที่ตอนนี้มีร่างของลูฮานกับแทยอนยืนอยู่ซึ่งเมื่อเขาลากแทยอนมาหยุดอยู่ตรงนี้แทยอนก็ไม่รอช้าที่จะโวยวายออกมาอย่างนึกโมโห

 

“นายจะลากฉันออกมาทำบ้าอะไรไม่ทราบ! นายกำลังมีแผนอะไรใช่มั้ย!?” แทยอนเปิดปากโวยวายก่อนจะถามด้วยน้ำเสียงคาดคั้นเอาคำตอบพลางส่งสายตาดุๆไปให้

 

“แผนอะไร..ไม่มี๊เลย!” ลูฮานตอบเสียงสูงและสั่นเล็กน้อยก่อนจะเบนใบหน้าไปทางอื่นแต่แทยอนกลับไม่ยอมลดละความพยายามที่จะเค้นเอาความจริงออกมา

 

“อย่ามาโกหกบอกมา!” แทยอนบอกเสียงแข็งพลางเอื้อมมือไปกระชากคอเสื้อของลูฮานอย่างแรง

 

“โอเคๆบอกแล้วก็ได้..คือฉันกำลังช่วยจินยองให้คืนดีกับเจสสิก้าอยู่” และสุดท้ายลูฮานก็ต้องยอมแพ้ยอมบอกความจริงออกไป

 

“ความจริงเหรอ?” แทยอนถามพลางลดระดับน้ำเสียงลงมาเล็กน้อยแต่สายตาก็ยังคงจดจ้องไปที่หน้าของลูฮานอย่างจับผิด

 

“ก็ใช่น่ะสิ” ลูฮานบอกพลางปัดมือของแทยอนออกก่อนจะจัดการกับปกเสื้อที่เลิกขึ้นมาให้เรียบร้อย

 

“ถ้าเป็นอย่างนั้นจริงก็แล้วไปแต่ถ้าคิดจะจีบเพื่อนฉันล่ะก็..นายตายแน่!” แทยอนบอกโดยไม่ลืมที่จะทิ้งคำขู่ให้อีกฝ่ายเสียวสันหลังเล่นก่อนที่เธอจะหันไปแอบมองเพื่อนของตัวเองที่ตอนนี้ยังคงนั่งชะเง้อมองหาใครอยู่ซึ่งถ้าเธอเดาไม่ผิดก็คงหาเธอนั่นแหละ

 

“ทำไมป่านนี้จินยองมันยังไม่มีมาสักทีเนี่ย!?” ลุฮานเปิดปากบ่นพลางยกนาฬิกาข้อมือขึ้นเก็ปรากฏว่าเวลาที่เขานัดกับน้องชายคนสนิทมันเลยมาก็หลายนาทีแล้วแต่ก็ยังไม่มีวี่แววว่าจะโผล่มาสักที

 

“ไอบ้าเซฮุนมาจากไหนกันเนี่ย!” แทยอนพูดขึ้นด้วยความสงสัยระคนตกใจจนลูฮานที่ได้ยินจึงรีบหันไปมองทันที

 

“เจสสิก้ามาทำอะไรที่นี่เหรอ?” เมื่อเซฮุนเดินเข้ามาภายในร้านสายตาก็ไปสะดุดกับร่างของเจสสิก้าเขาก็ไม่รอช้าที่จะเดินเข้าไปทักทาย

 

“จริงๆตอนแรกว่าจะมาคุยงานกับลูฮานแต่ตอนนี้ฉันกำลังถูกทิ้ง” เจสสิก้าตอบคำถามของคนตรงหน้า

 

“งั้นขอนั่งด้วยคนสิ” เซฮุนบอกแกมขออนุญาตก่อนที่เขาจะทิ้งตัวลงนั่งตรงข้ามกับเจสสิก้าหลังจากที่ได้รับอนุญาต

 

“แล้วเซฮุนล่ะมาทำอะไรแถวนี้?” เจสสิก้าเอ่ยถามด้วยความสงสัย

 

“ไม่ได้มาทำอะไรหรอกแค่ว่างๆเลยมาแถวนี้แหละ” เซฮุนตอบพลางยกยิ้มเล็กน้อย

 

“ชีวิตดูสบายเนอะ” เจสสิก้าบอกแกมเอ่ยแซวเล็กน้อย

 

“นานๆจะมีโอกาสแบบนี้เถอะ แล้วมาร้านเบเกอรี่ทั้งที่ไม่คิดจะสั่งอะไรมากินหน่อยเหรอ?” เซฮูนตอบก่อนจะถามเอ่ยถามด้วยความเป็นห่วง

 

“นายจะเลี้ยงป่ะล่ะ?” เจสสิก้าถามอย่างลองเชิง

 

“เอาดิ” เซฮุนตอบอย่างไม่คิดอะไร

 

“งั้นก็ตกลงแต่ฉันไม่เคยมาที่นี่นายท่าทางจะมาบ่อยงั้นแนะนำหน่อยสิอะไรอร่อย” เจสสิก้าบอกก่อนจะเอ่ยถามซึ่งเซฮุนก็ทำหน้าที่แนะนำเมนูเบเกอรี่ให้เจสสิก้าเป็นอย่างดี

 

“เมื่อไหร่จินยองจะมาสักทีดูสิไอบ้าเซฮุนมันยิ้มแป้นมีความสุขใหญ่แล้วนะ!” แทยอนเปิดปากบ่นอย่างนึกโมโหกับท่าทางของเซฮุนที่ดูจะมีความสุขอยู่มากโข

 

“ผมว่าแผนผมล่มแล้วล่ะ” ลูฮานบอกพลางพ่นลมหายใจออกมาอย่างเซ็งๆ

 

“หมายความว่ายังไง?” แทยอนหันมาถามพลางจ้องหน้าอย่างรอคำตอบ

 

“จินยองส่งข้อความมาบอกว่าติดงานกะทันหัน” ลูฮานบอกพลางชูโทรศัพท์ให้แทยอนดู

 

“โอ๊ย! ไม่ได้เรื่องเลยนายนี่มันเหมาะแค่เป็นตากล้องจริงๆทีหลังก็อย่ามาทำตัวเป็นพ่อสื่ออีกเถอะ” แทยอนเปิดปากบ่นอย่างนึกอารมณ์เสีย

 

“โห..ผมพลาดแค่ครั้งเดียวนี่ตัดสินกันแล้วเหรอ?” ลูฮานบอกแกมบ่นกระปอดกระแปด

 

“ก็ใช่น่ะสิดูจะสภาพนายแล้วไม่น่าจะช่วยอะไรใครได้จริงๆ” แทยอนบอกแกมเหน็บแนมอีกฝ่ายก่อนที่เธอเองจะเดินหนีไปที่อื่น

 

“เฮ้ย! ทำงี้ได้ไงด่าเสร็จแล้วหนีเหรอ!?” ลูฮานตะโกนถามก่อนจะรีบตามแทยอนไปยังไงซะเขาก็ไม่ยอมยัยผู้หญิงคนนี้เด็ดขาด!
















จบตอนแล้วคร๊าบบบบ!~~

สุดท้ายแล้วแผนของลูฮานก็ล่มจนได้ แถมเซฮุนยังเอาไปกินอีก 555

เดี๋ยวเจอกันใหม่ในตอนหน้านะคร๊าบบบบบบบบบบบบบ






 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

689 ความคิดเห็น

  1. #586 maylone (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2558 / 02:11
    เจอารฟ์น่ะเจอาร์โดนงาบไปเลบเหนมั้ย
    #586
    0
  2. #584 mini_tigereyes (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2558 / 22:25
    ลู่ฉุดพี่แทไปแร้วอ๊ากกกดีใจถึงจะมีนิดเดียวก่อเถอะ ฮุนชอบพี่เจสจิงๆอ่ะหรอ
    #584
    0
  3. #583 j_snsd (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2558 / 21:55
    ว้าวๆพี่ฮุนของน้องมาแล้ว ฮุนสิกเถอะพลีสสสส
    #583
    0
  4. #582 byuntaengoo (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2558 / 21:46
    แผนของลู่ล่มเลยอะ แถมฮุนได้ทำคะแนนอีก .ลู่กะแทจะได้คู่กันรึป่าวคะ รอคู่ลู่แทนะค้าาาาาา
    #582
    0
  5. #581 Fpc Man U (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2558 / 21:16
    เซฮุนนี่ฟลุ๊คจริงๆเลย ไม่ต้องทำรัยแต่ได้มานั่งกินหนมกะสิก้าชิวๆ 555555
    #581
    0
  6. #580 GreenTea93 (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2558 / 20:38
    สรุปพระเอกคือใครอ่าไรท์55555555555555555 สู้ๆนะค้า
    #580
    0
  7. #579 tanbukiiz (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2558 / 16:01
    อุตส่าห์วางแผนมาอย่างดีดันมาล่มสะได้นะลู่แถมยังโดนแทด่าอีก ตามไปจัดการแทหน่อยนะลู่เอาแบบหวานๆในข้อหาด่าแล้วหนี555 แผนล่มไปแล้วยังมีฮุนมาทำคะแนนแทนเลยอ่ะแทคงโมโหน่าดูตกลงแทจะเชียร์สิก้าให้ใครล่ะเนี่ย รอลู่แทค่าาา
    #579
    0
  8. #578 pitchayee (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2558 / 15:52
    เซฮุนออกโรงแล้ว ฮ่าฮ่า เจอาร์อดเลย รอต่อน้า สู้ๆจ้า
    #578
    0
  9. #577 tanbukiiz (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2558 / 16:15
    แทนี่ยั่วโมโหฮุนตลออดเลยนะ กันสิก้าให้มาร์คล่ะสิ แล้วยังไปเป็นก้างขวางคอฮุนอีก ฮุนนี่ชอบสิก้าแต่ก็ไม่แสดงออกให้ชัดเจนสักทีนะ
    #577
    0
  10. #576 Dalray (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2558 / 12:57
    เซฮุนทำไมไม่รุกสิก้าให้มากกว่านี้ละฮะ//นี้ก็ออกตัวแรงไป อิอิ#ทีมเซฮุน~~
    #576
    0
  11. #575 j_snsd (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2558 / 06:52
    ม่แล้วๆๆ อยากได้ฮุนสิกๆ
    #575
    0
  12. #574 mini_tigereyes (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2558 / 02:53
    ฮุนมาเพื่อให้พี่แทดฝกัดหรอจร๊ พี่แทเริ่มหวั่นๆไกะลู่แร้วหรอ
    #574
    0
  13. #573 maylone (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2558 / 02:16
    ในที่สุดฮุนก็โผล่มาจนได้แต่ก็กัดกับแทเป็นประจำน่ารักดี
    รอค้าา
    #573
    0
  14. #572 pitchayee (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2558 / 23:20
    รอน้าๆ
    #572
    0
  15. #571 maylone (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2558 / 01:24
    ขอเบอร์ไปทำอะไรอ่ะ
    #571
    0
  16. #570 tanbukiiz (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2558 / 20:12
    เกลียดอะไรได้อย่างนั้นนะแท555 ลู่ขอเบอร์สิก้าไปทำไมอ่ะมีแผนอะไรอยู่รึเปล่า
    #570
    0
  17. #569 pitchayee (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2558 / 08:11
    รอต่อจ้าาาา
    #569
    0
  18. #568 sehayon (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2558 / 00:26
    ถ้าเดาไม่ผิดพี่สิก้ากับพี่ลู่ ส่วนเพื่อนที่พี่ลู่ขอยืมตัวก็คือพี่แทแท
    #568
    0
  19. #567 tanbukiiz (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2558 / 22:15
    รอลู่แทค่าาา
    #567
    0
  20. #566 byuntaengoo (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2558 / 17:26
    เจสหรือแทที่คุยกับลู่ แต่หวังว่าจะเป็นแท เชียร์คู่นี้อยู่
    #566
    0
  21. #565 少女时代的妹&# (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2558 / 10:25
    รออ่านค่ะ
    #565
    0
  22. #564 pitchayee (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2558 / 08:02
    ว่าแต่ เซฮุนหลบหายเข้ากลีบเมฆไปหนายยย55555
    #564
    0
  23. #563 pitchayee (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2558 / 08:01
    เจสหรือแทอ่ะ ดูไม่ออก รอต่อนะค้าาา
    #563
    0
  24. #562 j_snsd (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2558 / 07:50
    ลู่เป็นพ่อสื่อให้เจอาร์สิน้ะ รอค่ะ
    #562
    0
  25. #561 maylone (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2558 / 01:59
    เจสหรือแทที่คุยกับลู่?
    รอค้า
    #561
    0