บ่วงกฤติยา

ตอนที่ 3 : ตอนที่ 1 เนื้อคู่...ป้ายหน้า [อัป 100%]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 180
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 11 ครั้ง
    13 ส.ค. 61

  

ตอนที่ 1 เนื้อคู่...ป้ายหน้า (ต่อ)

 

สำหรับรถสปอร์ตคันสีแดง การฝ่าการจราจรคับคั่งกลางเมืองใหญ่ในเวลาใกล้ค่ำไม่ใช่เรื่องง่าย อีกทั้งยังมีสาเหตุจากเรื่องบ้านเมืองผสมโรงที่ทำให้รถอีกฟากถูกกวาดเข้ามาเบียดกันใช้ช่องทางบนถนนเดียวกัน

เกินครึ่งชั่วโมง หญิงสาวถึงฝ่ามหกรรมรถบนท้องถนนมาถึงปากซอยทองหล่อ จุดนัดพบของเธอกับเชอรี่

ช้าไปชั่วโมงสิบนาที แต่คงไม่เป็นไร ไม่ได้นัดรอนไว้ เชอรี่แค่บอกให้มาเซอร์ไพรส์”

เมื่อนึกถึงตรงนี้ กฤติยาก็หัวเราะกับตัวเอง หล่อนไม่ได้เชื่อเต็มร้อยหรอกว่าเป้าหมายของแอร์โฮสเตสสาวที่เป็นเพื่อนร่วมชั้นเรียนสมัยมัธยมจะเป็นจริง หลังจากเรียนจบ สองคนไม่ได้ติดต่อกัน ต่างคนต่างแยกย้าย แล้วเพิ่งมาเจอ พูดคุยกันใหม่เมื่อเกือบปีนี้เอง

กฤติยาเอนกายกับเก้าอี้อย่างผ่อนคลาย ประคองรถเคลื่อนต่ออย่างใจเย็น จนเสียงมือถือดังขึ้น หัวใจห่อเหี่ยวแห้งผากก็ชุ่มชื้นเมื่อเห็นว่าเป็นคนที่เพิ่งวางสายจากกัน

น้ำตาลมาถึงแล้วค่ะ” กฤติยารายงานเสียงใส ไม่รอให้อีกฝ่ายถาม

พี่เริ่มสงสัยแล้วว่าเพื่อนของน้ำตาลจะนัดน้ำตาลไปทำไม”

แม่แก่ขี้ระแวง” ทายาทเครือพีเอจีว่าญาติสาวพลางย่นจมูก แต่อีกฝ่ายดูจะไม่ติดใจคำพูดของเธอ

น้ำตาลรู้จักเพื่อนคนนี้ดีแค่ไหน”

บอกแล้วไงว่าเป็นเพื่อนกันตั้งแต่เรียนมัธยม พี่อ้อนจะมาห่วงอะไรน้ำตาล น้ำตาลอยู่โหนคานมาจวนจะสามสิบแล้ว ไม่มีใครทำอะไรได้หรอก แล้วอีกอย่าง ปาร์ตีก็มีรอนด้วย”

นั่นแหละที่ทำให้พี่ห่วง”

ถ้อยคำของคนปลายสายทำให้กฤติยาชะงัก จนรถสะดุด โชคดีที่ข้างหลังไม่มีรถแล่นตามมา ไม่งั้นคงมีเรื่องชวนปวดหัวเกิดขึ้นอีกแน่

น้ำตาลอย่าทำไขสือ น้ำตาลไปงานปาร์ตีเพราะจะจับผิดรอนใช่ไหม แสดงว่าน้ำตาลก็ไม่ได้ไว้ใจเขา แล้วจู่ๆ เพื่อนของน้ำตาลก็ทำตัวเป็นผู้หวังดี บอกว่ารอนอยู่นั่น ให้น้ำตาลตามไป...พี่ไม่เคยไว้ใจคนประเภทนี้”

น้ำตาลเข้าใจพี่อ้อน น้ำตาลก็ไม่ได้เชื่อเชอรี่มากหรอก แค่อยากให้เห็นกับตาว่าอะไรเป็นอะไร ไม่อยากให้ใครมาเป่าหูอยู่ทุกวัน เป่าบ่อยครั้งเข้า น้ำตาลจะประสาทกินเหมือนกัน ไปดูให้เห็นกับตา ถ้ามันจะทำให้เราผิดหวัง เจอจังๆ ครั้งเดียว เจ็บให้กระอักแล้วค่อยกลับมานอนเลียแผลที่บ้าน”

คนที่อยู่ในเหตุการณ์ชวนใจหายใจคว่ำยังมีอารมณ์ตอบเล่นลิ้น บอกเจตนาว่าถึงอย่างไรเธอก็จะทำมันต่อไป จนคนปลายสายได้แต่ถอนหายใจ คล้ายกำลังทำใจยอมรับ

ถามหน่อยสิ พี่อ้อนรู้อะไรเกี่ยวกับรอน น้ำตาลรู้นะว่าพี่อ้อนไม่เห็นด้วยที่น้ำตาลจะคบกับรอน ตอนแรกก็คิดว่าเพราะรอนเป็นเพื่อนกับพี่แมทธิว...แต่ความจริงยังมีมากกว่านั้นใช่ไหม”

น้ำตาลออกจากปาร์ตีเมื่อไหร่ แล้วโทร.หาพี่ พี่จะบอกทุกอย่าง ไม่ว่าเรื่องของรอนหรือแมทธิว...แต่จำเอาไว้ อย่าไว้ใจใครมาก เกิดอะไรขึ้นถ้าคิดว่ารับไม่ไหวก็รีบออกมา”

คำย้ำเตือนตามประสาคนคิดมากอย่างภริตาทำให้กฤติยาต้องตอบรับ หากก็เพียงให้ฝ่ายนั้นสบายใจมากกว่าจะคิดทำตามจริงจัง

รถแล่นมาถึงรอบรั้วคอนกรีตสูงประมาณเมตรครึ่ง ตัดความอึมครึมด้วยรูปปั้นนางรำที่ตั้งท่าฟ้อนอย่างอ่อนช้อยในทุกช่วงสิบเมตรตลอดแนวกำแพง เธอนำรถมาจ่อใกล้ประตูรั้ว ลดกระจกลงต่ำ แล้วบอกกับยามรักษาความปลอดภัย

เปิดประตูให้ฉันหน่อย”

ยามหนุ่มทำตาม โดยไม่มีคำถามหรือข้อข้องใจ คงเพราะจำเธอได้

กฤติยาเคยมาบ้านสองชั้นรูปทรงโมเดิร์นที่ปลูกสร้างในที่ดินทำเลทองนี้หลายครั้ง ทว่าแต่ละครั้งจะมีกัปตันหนุ่มหล่อลูกครึ่งไทย-เยอรมัน เจ้าของสถานที่เป็นคนพามา ไม่เคยเลยที่เธอจะบุกเดี่ยวอย่างครั้งนี้

หญิงสาวจัดแจงเลื่อนรถให้ผ่านเข้าไป เธอตัดสินใจจอดใกล้ประตูรั้ว ดูแล้วพอจะใช้เป็นที่จอดชั่วคราว แทนที่จะขับเข้าไปข้างใน แต่แล้วก็มีคำถามให้เธอประหลาดใจจากคนที่เดินตามมา

จะให้ผมบอกคุณเชอรี่ไหมครับว่าคุณกฤติยามาถึงแล้ว”

รู้ได้ไงว่าฉันมาหาเชอรี่”

เธอบอกผมไว้เมื่อเย็นครับ แต่เมื่อครึ่งชั่วโมงก็โทร.มาจากข้างในว่าคุณไม่มาแล้ว ไม่ต้องเปิดประตูรับใครอีก นอกจากเธอจะสั่ง”

งั้นหรือ ไม่เป็นไร ไม่ต้องบอก ฉันเข้าไปเอง อยากให้เพื่อนฉันประหลาดใจ”

กฤติยาโบกมือว่อน...ในเมื่อเชอรี่ชอบ ‘เซอร์ไพรส์’ นัก เธอก็จะจัดแถมให้ด้วย

เครื่องยนต์ดับลง คนขับสาวสวยฉวยกระเป๋าแบรนด์ดังติดมือ แล้วเปิดประตูรถลงมา ก้าวฉับตรงไปยังบ้านสองชั้นที่อยู่ลึกไปกว่าห้าสิบเมตร

 แต่หากเธอสังเกตแววตาคู่สนทนาเมื่อครู่สักนิด จะเห็นประกายแปลกๆ ทอออกมา จะสงสัยก็ไม่ใช่ จะเสียดายก็ไม่เชิง

บ้านสองชั้นดูเงียบสงบ แม้จะตั้งอยู่กลางเมือง ล้อมรอบด้วยแมกไม้พุ่มหนาดูเป็นส่วนตัว ริมสระว่ายน้ำหนุ่มสาวคู่หนึ่งกำลังเคล้าเคลียกัน ทั้งสองทอดร่างนอนบนเก้าอี้ตัวยาว ข้างๆ มีโต๊ะวางเครื่องดื่ม กฤติยาเห็นแล้วนิ่วหน้า ชีวิตที่คลุกคลีอยู่กับเรื่องแบบนี้ของรอน เธอพยายามมองข้าม คิดเสมอว่าสองคนโตมาจากต่างวัฒนธรรมกัน สิ่งที่ฝังหัวเธอมาว่าไม่ถูกไม่ควร แต่สำหรับเขากลายเป็นเรื่องธรรมดา...แม้กระทั่งสิ่งที่รอนขอเสมอเมื่อมีโอกาส กฤติยาเข้าใจ เพียงแต่ไม่เคยใจอ่อนให้เขาสักครั้ง

คุณคิดอะไรของคุณอยู่ หรือว่าไม่ไว้ใจผม’

รอนตัดพ้อแล้วเปลี่ยนสีหน้าเป็นเบื่อหน่าย เมื่อครั้งเธอปฏิเสธที่จะอยู่ร่วมห้องกับเขา ตอนไปเที่ยวเกาะมัลดีฟย์ด้วยกัน ครั้งนั้นกฤติยาตอบรับคำชวนอย่างกระตือรือร้น เธอชอบที่จะได้ใกล้ชิดรอน มันเป็นความสนุกสนาน ให้ความรู้สึกต่างจากอยู่กับกลุ่มเพื่อนสาว ทุกสิ่งแปลกใหม่ มันดูตื่นเต้น กฤติยาไม่เคยปิดบังความรู้สึกและความคิดตัวเอง ไม่อายแม้จะบอกว่าในวัยยี่สิบปลายของตนเพิ่งจะเปิดรับรอนเข้ามาเป็นแฟนคนแรก

กัปตันหนุ่มหล่อที่เจอกันโดยบังเอิญบริเวณหน้าโรงแรมในกรุงเวียนนาในทริปท่องยุโรปของเธอกับภริตาตามประสาสาวโสด

รอนเข้ามาทำความรู้จัก รอยยิ้มเก๋ ดวงตาพราวระยับเหมือนจะสื่อความหมายแทนคำพูด เป็นเสน่ห์ติดตรึงใจกฤติยาตั้งแต่แรกพบ

รอนตั้งใจหว่านเสน่ห์ให้น้ำตาล’

แล้วยังไง’

กฤติยาถามเสียงยานคาง ขณะนั่งอยู่ในล็อบบีโรงแรม รอเพื่อนสมัยเรียนปริญญาโทที่จะขับรถมารับเพื่อขับออกนอกเมือง ชื่นชมบรรยากาศชนบทอันสวยงามของออสเตรีย

น้ำตาลดูไม่ออกหรือไง’ ภริตาคงจะขัดใจในความคิดง่ายๆ ของเธอ กฤติยาเข้าใจดี และเธอก็ได้แต่บอกตามประสาคนซื่อสัตย์ต่อตัวเอง

ดูออกสิ รอนชอบน้ำตาล ผู้ชายจะจีบผู้หญิงก็หว่านเสน่ห์เป็นธรรมดา ไม่เห็นแปลก น้ำตาลว่าดีออก ไม่ต้องเก๊กให้เมื่อยหน้า ไม่ต้องลีลาท่ามาก ดูเขาง่ายๆ น้ำตาลชอบ’

เธอปิดการสนทนาเรื่องผู้ชายชื่อรอนด้วยประโยคนี้ ญาติสาวได้แต่ทำใจยอมรับตาม ไม่ต่างกับหลายเหตุการณ์ที่กฤติยามักยืนกรานทำตามความตั้งใจตนอยู่เสมอ...น้อยครั้งเหลือเกินที่เธอจะยอมให้ใครมาเปลี่ยนความคิด

เรียวเท้าขาวผ่องในรองเท้าส้นสูงแหลมมาหยุดตรงหน้าบ้าน มองฝ่าผนังกระจกเข้าไปข้างในที่มีแสงไฟส่องวับแวม กฤติยาเริ่มหายใจขัด เมื่อเห็นสภาพนั้นชัด...แม้จะทำใจกว้าง แต่ภาพที่เห็นไม่ใช่สิ่งที่เธอคาดไว้ก่อน

รอน!”

เสียงคำรามต่ำอัดแน่นในลำคอระหง ก่อนเจ้าของร่างเพรียวจะก้าวอย่างมั่นคงพร้อมหัวใจร้อนรุ่ม มือเรียวบางผลักประตูกระจกใสผลัวะเข้าไป และได้ผลว่าคนข้างในถึงกับชะงัก หันมองเธอ วูบแรกดวงตาสองคู่ส่ออารมณ์ตกใจ ก่อนจะเปลี่ยนเป็นสงสัยในไม่กี่วินาทีต่อมา...ไม่เว้นแม้แต่กฤติยาที่ต้องเบิกตาพร้อมกับร่างสวยแทบผงะ

นางฟ้าจากไหนเนี่ย มาสนุกด้วยกันไหมคนสวย”

เสียงมาจากผู้ชายร่างกำยำในกางเกงบ็อกเซอร์ตัวเดียวที่ผละจากอกสะบึมของแม่สาวร่างเพรียวบางซึ่งอยู่ในสภาพเกือบล่อนจ้อน...

นี่มันปาร์ตีผีเปรตอะไรกัน!

รอน! ออกมาเดี๋ยวนี้ คุณอยู่ไหน เชอรี่ เธอมุดหัวอยู่ที่นี่ด้วยใช่ไหม”

กฤติยากรีดเสียงเรียกด้วยความโมโหจัด สภาพนัวเนียของหญิงชายกึ่งเปลือยในห้องนั่งเล่นไม่ทำให้เธอหวั่นว่าอาจมีอันตรายมาถึงตัวอีก หัวใจสาวอัดแน่นด้วยความขยะแขยง รุ่มร้อนดังถูกไฟเผา ก้าวขึ้นบันไดหวังจะหาตัวแฟนหนุ่มและเพื่อนสาวให้พบ

แล้วภาพจินตนาการผุดขึ้นในหัวเป็นฉากๆ เธอเปิดประตูห้องนอนแรกที่ขึ้นมาถึงชั้นสอง ด้านในห้องมีแต่ความมืด ไร้คนที่เธอตามหา กฤติยาหันรีหันขวาง ดวงตาหวานกร้าวถมึงทึง ตั้งสติมั่นว่าหากเจอสองคนในสภาพเหมือนคู่ข้างล่าง อย่าหวังว่าจะรอดมือ

ชั่ววินาทีที่กฤติยาตั้งท่าจะผลักประตูห้องนอนถัดไป เสียงครวญครางจากห้องริมสุดก็ดังกระหึ่มขึ้น ถ้าจำไม่ผิดรอนเคยบอกว่าเป็นห้องนอนส่วนตัวของเขา หัวใจของกฤติยาเต้นกระหน่ำแทบหลุดออกจากอก ความกลัวไหนจะมาสู้ความโกรธ เคียดแค้นที่โดนหักหลัง

หล่อนนึกระแวงในความสัมพันธ์ของสองคนมาสักพักแล้ว นานเท่าที่เชอรี่เข้ามาตีสนิทด้วยความเป็นเพื่อนเก่า แล้วไม่ลืมทำตัวเป็นผู้หวังดี นำเรื่องราวเหม็นคาวฉาวโฉ่ของกัปตันรอนผู้หล่อเหลามาเป่าหูเธอ สิ่งเดียวที่กฤติยานึกออกคือแผนบั่นทอนความไว้วางใจของเธอที่มีต่อแฟนหนุ่ม เพราะลับหลังเธอ ท่าทีของเชอรี่ที่แสดงออกกับรอนมันช่างตรงกันข้ามกับวาจาที่พล่ามบอก

กฤติยาก้าวปราดไปถึงหน้าห้องนั้น ทุบประตูแรงๆ หากคนข้างในยังส่งเสียงครวญครางอย่างไม่สนใจว่าจะมีใครอยู่ห่างแค่ไม่กี่เมตร แม้จะมีผนังกั้นก็เถอะ

ความโมโหว่าไม่มีใครเห็นหัวกระตุ้นอารมณ์เดือดของกฤติยาให้ลุกโหม เท้าเรียวขาวผ่องยกขึ้นถีบโครมผสมโรง พร้อมส่งเสียงโวยวาย

โผล่หัวออกมาให้แม่ตบเลือดกบปากซะดีๆ ออกมาทั้งสองคน!”

ได้ผลอย่างชะงัด เมื่อประตูถูกเปิดออกมา หากอารมณ์โกรธที่อัดจนจวนเจียนจะระเบิดก็เปลี่ยนเป็นตกใจสุดขีด เมื่อภาพในห้องปรากฏชัดด้วยแสงไฟที่ถูกเปิดจนสว่างพรึบ

มันไม่ใช่ภาพที่กฤติยาคาดว่าจะเห็น ให้ตายยังไงเธอก็ไม่มีวันเชื่อว่าเป็นจริง...นอกจากหลักฐานจะทิ่มตาอยู่ตรงหน้า!


 

 





ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 11 ครั้ง

33 ความคิดเห็น

  1. #33 usaonly (@usaonly) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 18 สิงหาคม 2561 / 07:16

    เนื้อเรื่องน่าตื่นเต้นค่ะ น้ำตาลจะจับผิดได้ไหมนะ รอไรท์มาอัพต่อค่ะ

    #33
    0