โองการปรารถนา

ตอนที่ 4 : ตอนที่ 1 รุ้งระวี...สายรุ้งแห่งชีวิต (4)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,569
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 21 ครั้ง
    4 ต.ค. 62


รุ้งระวีจากบ้านที่อยู่มาตั้งแต่จำความได้ เพื่อเข้ามาเรียนระดับมหาวิทยาลัยในกรุงเทพฯ จนเข้าชั้นปีที่สอง ชีวิตใหม่ที่มาพร้อมสภาพแวดล้อมและสังคมใหม่ๆ อันเป็นผลจากความตั้งใจ มุมานะและพยายามของเธอ ผนวกกับการสนับสนุนจากมารดาอย่างไม่มีตกหล่น ทำให้หญิงสาววัยใกล้ยี่สิบสัมผัสถึงความฝันที่เริ่มเห็นเป็นตัวตนได้รางๆ เป็นครั้งแรก ทุกอย่างกำลังไปได้สวย รุ้งระวีมีเพื่อนรายล้อมและเป้าหมายชีวิตที่สวยงาม แต่ตราบใดที่โลกยังไม่หยุดหมุน ทุกอย่างก็ยังมีสิทธิ์เปลี่ยนแปลง...เมื่อวันหนึ่งเธอได้รับโทรศัพท์จากมารดา หลังจากรับฟังเสียงอึกอักอยู่ไม่ถึงนาที รุ้งระวีก็แทบทรุดนั่งลงกับพื้นห้องพักเสียให้ได้

พี่ชายของลูกไปทำอีท่าไหนไม่รู้ ถึงทำให้เกิดเรื่องขึ้นมาได้ เด็กผู้หญิงคนนั้นอายุยังไม่ถึงสิบแปดปีเลย คงโดนข้อหาพรากผู้เยาว์กันละคราวนี้ พ่อแม่ฝ่ายหญิงจะเอาเงินค่าทำขวัญตั้งหลายแสน เขาเป็นคนใหญ่คนโตด้วยนะ เราไม่มีเงินให้ เขาคงเอาเราตาย

แล้วตอนนี้พี่เปาไปอยู่ที่ไหนคะ

พี่ชายเรามาขนเสื้อผ้าหนีเตลิดไปตั้งแต่วันแรกที่รู้ว่าพ่อผู้หญิงตามหาตัวแล้ว

แม่ปล่อยพี่เปารับผิดชอบไปสิคะ พ่อกับแม่ไม่มีเงิน จะไปช่วยอะไรได้ ว่าแต่พ่อแม่ผู้หญิงเต็มใจต้อนรับลูกเขยอย่างพี่เปาเข้าบ้านหรือเปล่าล่ะรุ้งระวีบอกถึงทางออกที่เป็นไปได้มากที่สุด สำหรับสภาพความเป็นอยู่ที่ดูจะขัดสนแทบตลอดเวลาของครอบครัวเธอ

รุ้งหมายความว่ายังไง

ถ้าพ่อกับแม่และพี่ฉัตรจะอยู่ที่นั่นได้อย่างสงบสุขก็ต้องแก้ปัญหาพี่เปาให้ได้ เราไม่มีเงินค่าทำขวัญก็ต้องให้เขาลากพี่เปาเข้าคุก ข้อหายอมให้ลูกสาวเขาหนีตามไปมั่วสุมกันจนได้เรื่อง

พูดอย่างนี้ไม่ได้หรอก ผู้ใหญ่ทางนั้นยืนยันเป็นมั่นเหมาะว่าลูกหลานเขาเป็นเด็กดี แต่ถูกพี่ชายเราล่อลวงจนเสียผู้เสียคน ทางเราก็พูดไม่ออกเพราะดันไปยุ่งกับเด็กยังไม่ครบสิบแปดปีชวนพิศจบคำพูดด้วยการถอนหายใจเฮือกใหญ่

เชื่อได้หรือคะแม่ เด็กดีที่ไหนจะไปมั่วยา มั่วเซ็กซ์กับพี่เปาและกลุ่มเพื่อนของเขารุ้งระวีอยากพ่นลมหายใจให้หมดปอด เธอรู้จักพี่ชายต่างมารดาดีเสียยิ่งกว่าอะไร ขนาดตนเป็นน้องสาวก็ยังไม่อยากจะเข้าไปข้องแวะกับเขาด้วยเลย เพื่อนพี่เปาแต่ละคนต่างก็มีคดีลักเล็กขโมยน้อยติดตัวกันทั้งนั้น แถมยังมีประวัติเสพยาเสพติดกันอีก ตัวพี่เปาเองก็เคยขึ้นโรงพักมาตั้งหลายหน แล้วอย่างนี้คนดีๆ ที่ไหนเขาจะมายุ่งด้วย

แม่ก็คิดไม่ต่างจากรุ้งนั่นแหละ แต่วันที่พ่อของเด็กคนนั้นตามไป ดันจับได้คาหนังคาเขาว่าอยู่กับพี่ชายเราน่ะสิ เขาจะเอาเรื่องให้ถึงที่สุด เรื่องต้นสายปลายเหตุเป็นมายังไง เขาคงไม่อยากสนใจกันหรอก เฮ้อ! ยังไงถ้ามันผิดก็หนีไม่พ้น ที่แม่โทร.มาก็เพื่อจะบอกว่า พ่อตัดสินใจจะย้ายไปอยู่กรุงเทพฯ กันแล้วนะมารดาบอกความเห็น ก่อนจะแจ้งข่าวที่ทำให้รุ้งระวีประหลาดใจระคนตกใจ

อะไรนะคะ รุ้งเริ่มจะงงแล้ว พ่อจะย้ายมาอยู่กรุงเทพฯ ปุบปับเพราะเรื่องพี่เปานี่หรือ ถึงขนาดต้องย้ายครอบครัวหนีกันเลยหรือคะ เราไม่มีทางแก้ปัญหาอื่นแล้วหรือ

เรื่องนั้นพ่อตัดหางปล่อยวัดพี่เราไปแล้ว พ่อไม่อยากยุ่งด้วย แต่เรื่องจะย้ายไปอยู่กรุงเทพฯ พ่อคิดมานานแล้ว เพิ่งมาตัดสินใจตอนเจอเรื่องวุ่นๆ ของลูกชายของเขานี่แหละ ถึงได้ฤกษ์ย้ายบ้านกันถึงตอนนี้น้ำเสียงคนปลายสายมีแววสบายใจ ไร้ความกังวลอย่างที่คนฟังสัมผัสได้

แล้วพ่อกับแม่ มาอยู่กรุงเทพฯ จะทำงานอะไรกันคะ เราอยู่บ้านเดิม พ่อก็ยังทำงานเป็นช่างเทคนิคในโรงไฟฟ้าอยู่ได้ ถ้ามาที่นี่ รุ้งไม่คิดว่าพ่อจะหางาน ยื่นใบสมัครใหม่ตอนอายุห้าสิบอย่างนี้นะ

ไม่ใช่หรอก รุ้งรู้หรือเปล่าว่าพ่อได้รับมรดกจากป้าเป็นตึกแถวหลังหนึ่งแถวรังสิต โชคดีอะไรอย่างนี้ พ่อเองก็เพิ่งรู้ ยังโกรธอยู่เลยว่าไม่มีใครบอกว่าพี่สาวตัวเองยกตึกแถวให้ หรือจะมีใครอยากฮุบสมบัติเอาเสียเองก็ไม่รู้

มารดาบอกอย่างตื่นเต้น บิดาของเธอเป็นลูกคนเล็กที่ได้รับการศึกษามากกว่าใคร แต่ชีวิตก็ยังลุ่มๆ ดอนๆ มาตลอด จนแม้สิ้นบุญปู่ย่า ก็ยังได้พี่สาวคนโตซึ่งย้ายมาตั้งรกรากอยู่ชานเมืองกรุงเทพฯ ทำมาค้าขายจนมีฐานะปึกแผ่นมั่นคงจุนเจือไม่เคยขาด แต่ป้าของรุ้งระวีก็บุญน้อยเหลือเกิน เมื่อมาเสียชีวิตด้วยอาการหัวใจวายเมื่อสองปีก่อน ตอนที่เธอเพิ่งเข้ามาเรียนในระดับมหาวิทยาลัย

คราวนี้เราจะมีบ้านอยู่กันแล้วนะรุ้ง ไม่ต้องอยู่บ้านเช่า ถึงจะไม่ใช่บ้านหลังใหญ่โตโอ่อ่า เป็นแค่ตึกแถว แต่คงอยู่สบายกว่าที่นี่ เพราะถึงอย่างไรมันก็เป็นของเรา แถมพ่อยังบอกว่าตึกแถวนั้นทำเลดี พ่อกับแม่เลยวางแผนจะลงทุนค้าขายไว้เลี้ยงตัวเองกัน รุ้งก็จะได้กลับมาอยู่บ้านเราด้วยไงลูก ไม่ดีใจหรือ

แม้จะตะขิดตะขวงใจกับคำเรียกขานถึง บ้านเราในคราแรก แต่เมื่อนึกภาพว่าจะได้อยู่พร้อมหน้าพร้อมตากันอีก รุ้งระวีก็เผยอยิ้มดีใจ พร้อมหัวใจพองโต

ดีสิคะ คิดไปก็ดีเหมือนกัน อย่างน้อยเราก็มีบ้านให้อยู่พร้อมหน้าพร้อมตา แต่จะทำอะไรต่อไปก็ค่อยคิดกันนะ

จ้ะ แม่ก็คิดไว้อย่างนั้นแหละ

มารดาของรุ้งระวีพูดคุยอยู่ไม่นานก็วางสาย ความรู้สึกของสองแม่ลูกช่างต่างจากในตอนแรกลิบลับ ลึกๆ แล้วหญิงสาวก็เชื่อว่าพี่ชายจะสามารถเอาตัวรอดได้ เขามีวิธีแก้ปัญหาได้เองเสมอ แม้จะเป็นไปอย่างน่าใจคว่ำใจหายไปบ้างก็ตาม

 -----------------------------------------


โปรโมชั่นอีบุ๊ก โองการปรารถนา โดย  Lalanda (สุธาสินี)





วัทธิกร...ชีวิตคือกำไร 
การก่อตั้งบริษัทใหม่ต้องสะดุด เมื่องานยื่นซองประมูลชิ้นแรกถูกมือดีเข้าไปเจาะข้อมูลถึงถิ่น 
วัทธิกร เดินหน้าหาตัวเจ้าหัวขโมยเต็มที่ แต่แล้วเขาแทบหยุดหายใจ 
เมื่อหลักฐานชี้ว่ามีหญิงสาวที่เคยติดตรึงใจรวมอยู่ด้วย 
ชายหนุ่มจะทำอย่างไร เมื่อคิดจะเป็นมืออาชีพทางธุรกิจ 
ควรต้องแยกความรู้สึกส่วนตัวออกจากเรื่องงานโดยเด็ดขาด ไม่ใช่หรือ?

รุ้งระวี...สายรุ้งแห่งชีวิต
เพราะความมุ่งมั่นจะให้สมาชิกครอบครัวที่เหลืออยู่มีชีวิตที่ดีขึ้น 
วิศวกรคอมพิวเตอร์สาวอย่าง รุ้งระวี จึงยอมทำงานหนักแลกกับเงิน 
กระทั่งเกิดเหตุไม่คาดฝัน เธอเข้าไปพัวพันกับการโจรกรรมข้อมูลของบริษัทหนึ่ง 
สถานการณ์ยิ่งบานปลายเกินจะควบคุม เมื่อชายหนุ่มเจ้าของบริษัทดันเป็นทายาทธุรกิจพลังงานยักษ์ใหญ่ 
ผู้มีคติประจำใจว่า...ไม่มีเหตุผลสำหรับการทำชั่ว!
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 21 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

137 ความคิดเห็น