{exo*fiction} all for sehun

ตอนที่ 53 : juxtaposition {tao/sehun}

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 343
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1 ครั้ง
    15 เม.ย. 57

 

juxtaposition
oneshot; pg

tao/sehun, a little bit of kris/sehun

 

 

 

 

 

 

อันไหนดีกว่ากัน

 

เซฮุนเงยหน้าขึ้นมองเพื่อนสนิทชาวจีน แล้วหันไปมองสิ่งที่เขาชี้อยู่ หมวกสองใบแตกต่างกันทั้งรูปร่างและสีสัน แต่ก็สวยดีทั้งคู่ เพราะแบบนี้จื่อเทาถึงยังเลือกไม่ได้สักที

 

ไม่รู้สิ นายชอบอันไหนมากกว่าก็เอาอันนั้นแหละ

 

ชอบทั้งคู่น่ะสิ นี่แหละปัญหา

 

ซื้อสองใบไม่ได้นะ เปลือง

 

รู้แล้วน่า

 

จื่อเทายังยืนคิดต่อไปอีกนาน หยิบมาลองทั้งสองใบสลับไปสลับมาอยู่อย่างนั้น ปล่อยให้เจ้าของร้านมองตาเขียว สุดท้ายเขาก็เลือกมาใบหนึ่ง

 

สีขาวเหรอ สวยนะ

 

เพราะเห็นนายมองอันนี้นานกว่าก็เลยเลือกมาน่ะ

 

เซฮุนเลิกคิ้ว มันเกี่ยวอะไรกับเขาด้วยล่ะ แต่สุดท้ายก็ปล่อยผ่านไป เขาเดินนำหน้า เปิดประตูกระจกที่มีเสียงกระดิ่งกรุ๊งกริ๊งออกมาสู่อากาศภายนอก เสียงจื่อเทาพูดตามมาข้างหลังว่าอยากไปกินเนื้อย่างจัง เนื้อย่างอย่างนั้นเหรอ ไม่ได้กินนานแล้วเหมือนกันนะ

 

ฤดูใบไม้ผลิเป็นฤดูแห่งการเริ่มต้น

แต่สำหรับเซฮุนแล้วมันอาจจะเริ่มต้นได้ไม่ดีนัก

 

 

 

 

 

โอเซฮุนก้าวขึ้นจักรยานแล้วปั่นไปข้างหน้า อากาศตอนเช้ายังหนาวอยู่แต่เซฮุนคิดว่าแบบนี้กำลังดีเลยทีเดียว หมวกสีขาวที่จื่อเทาซื้อวันนั้นวางแปะอยู่บนหัวของเขา จู่ๆเพื่อนชาวจีนก็ยกให้เขาเสียอย่างนั้น พร้อมกับบอกว่ามันเป็นของขวัญวันเกิดล่วงหน้า ล่วงหน้านานไปหน่อยรึเปล่า เซฮุนจำต้องรับมันไว้เพราะไม่อยากปฏิเสธเทา กลัวว่ารอยยิ้มใจดีนั้นจะหายไป

 

เซฮุนปั่นจักรยานไปตามทางแบบเรื่อยๆเอื่อยๆ วันนี้วันหยุดเขาจึงไม่ได้ปั่นอย่างรีบร้อนเหมือนตอนไปเรียน เส้นทางที่มาในวันนี้มุ่งหน้าไปยังสวนสาธารณะริมแม่น้ำ ระหว่างทางทั้งสองข้างมีต้นไม้ที่กำลังเริ่มผลิดอก อากาศสดชื่นยามเช้าเหมาะกับการมาออกกำลังจริงๆ

 

แต่เซฮุนคงคิดผิดที่เลือกมาที่แห่งนี้ในวันนี้ คนที่ไม่อยากเจอที่สุดในโลกกำลังนั่งทอดสายตาอยู่บนม้านั่ง สายตามองขึ้นไปบนฟ้า ท่าทางเหมือนกำลังคิดอะไรเพลินๆ สงสัยจะว่างมากถึงได้มานั่งหายใจทิ้งแบบนี้

 

พอต่อว่าคนๆนั้นในใจเสียยาวยืดถึงเพิ่งเห็นว่าข้างกายเขามีลูกบาสเก็ตบอลสีส้มวางอยู่ คงมาเล่นบาสสินะ

 

เซฮุนหยุดคิดอยู่นาน จะมุ่งไปข้างหน้าต่อไปทำสิ่งที่ตั้งใจ หรือจะถอยหลังกลับดีล่ะ

 

สุดท้ายคนขี้ขลาดแบบโอเซฮุนก็หันหลังกลับ ก็เขายังไม่พร้อม มันเพิ่งผ่านมาอาทิตย์เดียวเองนะ เซฮุนแก้ตัวอยู่ในใจระหว่างที่ปั่นกลับหอ ถ้าเขามั่นใจในตัวเองมากกว่านี้อีกหน่อยคงไม่เอาแต่หลบหรอก

 

แต่จะให้ทำยังไง ในเมื่อเขาเพิ่งไปสารภาพรักกับพี่ชายที่คิดว่าสนิทมากที่สุดในชีวิต พ่วงด้วยตำแหน่งกัปตันทีมบาสคนดังของมหาวิทยาลัย แล้วโดนปฏิเสธกลับมาอย่างสุภาพ คริสบอกว่าเขาคิดกับเซฮุนแค่น้องชายเท่านั้น ไม่มีอะไรมากกว่านั้น

และคริสเองก็มีคนที่รักอยู่แล้ว...

 

คริสคนที่ว่านั่งอยู่ตรงนั้น เซฮุนทิ้งเขาไว้เบื้องหลังไม่กล้าเหลียวกลับไปมองเป็นครั้งที่สอง ความจริงแล้วคริสไม่ผิดหรอก เป็นเซฮุนเองที่ไม่เคยยอมรับว่าคริสมีคนรักที่ตัวอยู่ห่างไกลกัน เพราะคริสไม่เคยบอกตรงๆ และเซฮุนก็ไม่อยากได้ยินมันตรงๆ เขาถึงได้คิดเข้าข้างตัวเองมาตลอด

จะเจ็บก็สมควรแล้ว ในเมื่อเขาเลือกเองนี่นา

 

 

 

 

 

โอเซฮุนหายไปไหนมา

 

ไปขี่จักรยานเล่นมา

 

จื่อเทานอนเอกเขนกดูทีวีอยู่บนโซฟาเล็กๆในห้องของเขาอย่างกับเป็นเจ้าของ ดูแล้วน่าหมั่นไส้ชะมัด ไม่น่าบอกที่ซ่อนกุญแจกับเทาเลย

 

ไปห้องสมุดด้วยกันหน่อยดิ ยังไม่ได้ทำรายงาน

 

ขี้เกียจ

 

เซฮุนตอบสั้นๆแล้วทิ้งตัวลงนอนบนเตียง ห้องในหอพักของเขาเล็กพอแค่ให้ซุกหัวนอน แต่คนแบบโอเซฮุนก็ยังอุตส่าห์เอาโซฟามายัดจนได้

 

นายทำเสร็จแล้วหรือไง

 

น้ำเสียงจื่อเทามีแววสงสัย พอเซฮุนไม่ตอบเขาก็จิ๊ปากอย่างขัดใจ

 

เอาเวลาที่ไหนไปทำวะ เห็นซ้อมบาสหนักทุกวัน

 

พูดถึงซ้อมบาส เซฮุนไม่ได้โผล่หน้าไปที่ชมรมตั้งแต่วันนั้นแล้วสินะ

 

ป่านนี้ฉันโดนไล่ออกจากทีมแล้วมั้ง

 

ทำไม?

 

ถ้าเขาไม่ไล่ออกก็จะลาออก ไม่มีหน้าไปแล้ว

 

จื่อเทาเงียบไป เซฮุนเองก็เงียบ เขายังไม่ได้บอกจื่อเทาเลยเรื่องที่ตัวเองอกหัก ก็จื่อเทาไม่ได้ถาม แถมตัวเขาตอนนี้ดูไม่ค่อยเหมือนคนอกหักเท่าไหร่

 

พี่คริสอ่ะนะ เขามีคนรักอยู่แล้วจริงๆนั่นแหละ ฉันไม่น่าทำตัวเองเลย

 

เซฮุนเอาหน้าซุกหมอน กลิ้งตัวไปจนติดผนังห้อง เสียงรายการอะไรสักอย่างที่จื่อเทาเปิดทิ้งไว้กำลังพูดเรื่องสถานที่ท่องเที่ยวยอดนิยมในฤดูใบไม้ผลิ ฟังดูแล้วก็เข้าท่า เซฮุนกำลังอยากไปเที่ยว แต่คงต้องรอหลังสอบ

 

เฮ้

 

เตียงยุบลงอีกฝั่ง ไม่ต้องเดาก็รู้ว่าจื่อเทาทิ้งตัวลงนั่ง

 

อกหักเหรอ อกหักจริงอ่ะ

 

ฉันสบายดีน่า

 

อกหักก็ไปกินเหล้าแบบคนอื่นเค้าดิ เดี๋ยวไปเป็นเพื่อน

 

นายอยากกินเองแน่ๆ ไม่เอาไม่ไป

 

จื่อเทาไม่ยอมถอยง่ายๆ เซฮุนรู้นิสัยเพื่อนคนนี้ดี โดนเอานิ้วมาสะกิดไหล่บ้าง มาจี้เอวบ้าง สุดท้ายก็โดนจื่อเทาเอาตัวล้มใส่ คิดว่าตัวเบาเป็นลูกแมวหรือไง

 

ไอ้แมวห่วย นายกำลังเสียใจไม่ใช่เหรอ

 

เสียงจื่อเทากระซิบเบาๆ เซฮุนคงไม่ได้ยินถ้าเจ้านั่นไม่ได้กำลังนอนทับเขาอยู่

 

แสดงออกมาบ้างสิ ตะโกนออกมาดังๆก็ได้ ด่าไอ้พี่คริสก็ได้ ไม่ต้องกลัวเขาได้ยินหรอก แอบด่าในห้องน้ำชมรมตอนคนกลับแล้วก็ได้นี่

 

ทำไมต้องด่าเขาด้วยเล่า

 

ไม่รู้สิ เวลาฉันเสียใจก็อยากจะโทษคนอื่นให้หมด ถึงแม้เขาจะไม่ผิดก็เถอะ

 

นายมันเด็กจริงๆ

 

เซฮุนหลุดหัวเราะออกมา

 

จะนอนทับอีกนานมั้ย มันหนักนะ

 

อ่อ โทษที

 

จื่อเทาลุกขึ้นอย่างรวดเร็ว เซฮุนพลิกตัวกลับมาทันเห็นแก้มแดงๆของจื่อเทานิดหน่อยก่อนเจ้านั่นจะหันหน้าหนีไป

 

จะไปห้องสมุดป่ะล่ะ ไปเป็นเพื่อนก็ได้

 

 

 

 

 

เซฮุนยื่นใบลาออกจากชมรมจริงๆ

เขาไม่ได้นึกเสียดายอะไรมาก เขาไม่ได้เล่นบาสเก่ง ตอนมาสมัครก็แค่อยากหาอะไรทำเท่านั้น เซฮุนไม่รู้ด้วยซ้ำว่าพี่คริสที่เขารู้จักมาตั้งแต่เด็กเป็นกัปตันทีมอยู่ที่นี่

 

ลาออก?

 

ใช่ครับ

 

เซฮุนพุ่งสายตาไปที่กระดาษ ไม่กล้ามองหน้ากัปตัน

 

ถ้าเป็นเพราะเรื่องนั้น...

 

ผมไม่โกหกหรอกครับว่าไม่เกี่ยวกับเรื่องนั้น แต่แบบว่า...มันก็เป็นโอกาสให้ลองไปอยู่ชมรมอื่นดูบ้าง

 

เซฮุนได้ยินเสียงคริสถอนหายใจ

 

เซฮุนนา พี่ไม่ชอบให้เป็นแบบนี้นะ ใบลาออกนี่พี่ไม่รับ ไม่อนุมัติ

 

ใบลาออกของเขาโดนฉีกทิ้งต่อหน้า โอเซฮุนอ้าปากค้าง

 

ทำงี้ได้ไงอ่ะครับ

 

ถ้าเซฮุนออกไป เรื่องของเราก็จะค้างอยู่ครึ่งๆกลางๆ พี่ไม่ชอบ

 

เรื่องของเราเนี่ยนะ มันจบแล้วไม่ใช่เหรอครับ

 

คริสถอนหายใจเป็นรอบที่ร้อยก่อนจะวางมือบนไหล่ของเขาทั้งสองข้าง บังคับให้เซฮุนต้องมองหน้าคริสตรงๆ

 

ไม่จบหรอก ความเป็นพี่น้องของเราไม่มีทางจบ... ความสัมพันธ์แบบนี้ดีกว่าคนรักอีกไม่ใช่เหรอ ต่อให้เวลาผ่านไปแค่ไหนเราก็ยังคุยกันได้ตลอด ถึงตัวจะอยู่ห่างไกลเราก็ยังมีความคิดถึงความห่วงใยให้กันอยู่เสมอ ไม่เหมือนคนรักที่พออยู่ห่างกัน...สุดท้ายมันก็จบ

 

พี่คริส...

 

พี่วางตำแหน่งของนายเอาไว้สูงยิ่งกว่าแฟนอีกนะ จะเสียใจไปทำไม

 

เซฮุนมองหน้าหล่อๆนั้นยิ้มแป้นใส่อย่างไม่เข้าใจนัก เขาเผลอทำปากยื่นใส่เลยโดนคริสบีบจมูกไปหนึ่งที

 

น้องชายจะไปสูงกว่าแฟนได้ยังไง โกหกให้ผมสบายใจอ่ะดิ

 

แล้วสบายใจบ้างมั้ย พี่ไม่อยากให้เราทำหน้าบูดนะ ไม่น่ารักเลย

 

เซฮุนปัดมือที่พยายามจะมาดึงแก้มเขาออก แต่ก็โดนคริสขยี้หัวแทนจนได้ ไม่ว่ายังไงก็จะแกล้งเขาให้ได้สินะ ไหนบอกว่ารักน้อง เซฮุนแลบลิ้นใส่ก่อนจะวิ่งออกจากห้องชมรมไป ได้ยินเสียงคริสตะโกนไล่หลังมาว่าแฮปปี้เบิร์ดเดย์ แหม ยังอุตส่าห์จำได้

อืม กลายเป็นว่าเขาลาออกจากชมรมนี้ไม่ได้แล้วสินะ

 

 

 

 

 

ตกลงก็กลับมาดีกันเหมือนเดิม เฮ้อ ฉันตามนายไม่ทันจริงๆ

 

ฉันต่างหากที่ตามพี่คริสไม่ทัน รักน้องดีกว่ารักแฟนยังไงไม่เห็นจะเข้าใจเลย

 

จื่อเทาเอามือเท้าคาง สีหน้าเปลี่ยนเป็นจริงจังที่นานๆจะมีให้เห็น

 

มันก็เหมือนกับที่เค้าว่า รักแบบเพื่อนยืนยาวกว่ารักแบบแฟนล่ะมั้ง

 

เซฮุนเอามือเท้าคางบ้าง คิ้วขมวดกันยุ่ง ทั้งพี่ทั้งเพื่อนพูดอะไรเข้าใจยากชะมัด คงเพราะเขาอ่อนด้อยประสบการณ์เอง ก็คนไม่เคยมีแฟนถึงไม่รู้ว่ารักแบบแฟนมันไม่ดีตรงไหน

พี่คริสมีแฟน เอ๊ะ จื่อเทาก็เคยมีแฟนนี่หว่า

 

นายว่ารักแบบน้องดีกว่าจริงๆเหรอ

 

เซฮุนจ้องตาเทาที่ตอนนี้กำลังจะเอื้อมมือมาแกะขนมของเขากิน เซฮุนก็เลยแย่งคืนมาถือไว้ซะเอง ขนมที่เป็นของขวัญวันเกิดจากแฟนๆของชมรมบาส นี่ถือเป็นข้อดีอีกอย่างหนึ่งของชมรมนี้ล่ะ

 

ฉันว่าพี่คริสคงคิดดีแล้วล่ะถึงจัดนายให้อยู่ในสถานะนั้น ถ้าเป็นฉันนะ...

 

ถ้าเป็นนายจะทำไม

 

ฉันคงไม่รู้จะเลือกแบบไหน ความเป็นเพื่อนก็ไม่อยากสูญเสีย แต่ก็ยังอยากเป็นมากกว่าเพื่อน อยากจะเป็นคนพิเศษ แต่ก็กลัวว่าถ้าวันหนึ่งฉันดูแลได้ไม่ดีพอสุดท้ายจะไม่เหลืออะไรเลยสักอย่าง

 

เทา...

 

เอ่อ ฉันพูดไปตามน้ำอ่ะนะ ไม่ได้มีอะไรในกอไผ่นะ ไม่ต้องคิดมาก

 

นายพูดวกไปวนมาแฮะ ไม่ค่อยเข้าใจ

 

ไอ้แมวห่วย ไม่เข้าใจก็ช่างเหอะ

 

จื่อเทาลุกพรวดขึ้นมาจากที่นั่งแล้วเดินจ้ำอ้าวออกไปก่อน เซฮุนรีบหอบถุงของขวัญวันเกิดที่ได้จากเพื่อนและแฟนบาสตามไปติดๆ

 

รอด้วยดิ ไม่เห็นต้องรีบเลย ร้านมันไม่หายไปไหนหรอกน่า

 

เซฮุนบ่นไปตามเรื่อง จื่อเทาจองร้านอาหารอะไรสักอย่างเอาไว้ไม่ยอมบอกเซฮุน จะเป็นร้านหรูหราแพงลิบลิ่วหรือร้านข้างถนน เซฮุนก็โอเคทั้งนั้น

 

สุขสันต์วันเกิดนะ ไอ้แมวห่วย

 

 

 

 

 

 

ใครบอกว่าเซฮุนไม่เข้าใจที่จื่อเทาพูด เขาแกล้งโง่ไปอย่างนั้นเองต่างหาก

เพราะเซฮุนเองก็ไม่แน่ใจว่าความรักที่แตกต่างกันสองรูปแบบนั้น อย่างไหนดีกว่ากัน เท่าที่เป็นอยู่ตอนนี้เขาก็มีความสุขดี ขนาดอกหักจากพี่คริสยังไม่ช้ำมากเท่าไหร่เลย คงเพราะความรักระหว่างพี่น้องช่วยยึดเหนี่ยวเขาเอาไว้

แล้วถ้าเป็นจื่อเทาล่ะ

ถ้ามีความสัมพันธ์ที่เป็นได้ทั้งเพื่อนสนิทและเป็นคนรักกันได้ด้วย ก็คงจะดีไม่น้อย

 

 

ฤดูใบไม้ผลิเป็นฤดูแห่งการเริ่มต้น

 

โอเซฮุนจะลองเริ่มต้นใหม่ เขาจะพยายามค้นหามันดู

ว่าความรักที่ดีที่สุดของหวงจื่อเทาเป็นแบบไหน

 

 

E n d

 

 

 

 

 

 

A/N อย่าขว้างปาขวด ฟิคนี้ใสกรุ๊งกริ๊งๆออกจะตายนะคะ สุขสันต์วันเกิดนะมายเบบี้

ตอนพิมพ์ในมือถือเราไม่ชอบใส่เครื่องหมายคำพูดอ่ะค่ะ “ “ สุดท้ายก็เลยไม่ใส่มันซะเลย ไม่งงนะไม่งงนะ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

619 ความคิดเห็น

  1. #518 กิ๊บซี่ศรีภรรยาโอเซฮุนคนแมนแฮนด์(น่า)ซั่ม (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 15 เมษายน 2557 / 02:36
    เหมือนน้องฮุนจิควบสอง ;_;

    น้องฮุนเลือกใคร...

    ระหว่าง

    อาเทาเต่าเลื้อยคลาน(?)

    หรือ...

    หรือจะเป็นอู๋อี้ฟานกล้าหาญล้าสมัย(เทรนพี่เค้าออกจะดี ทำร้ายเบาๆ -.-)

    รู้สึกงงแปลกๆ #หรือกุโง่วะ ถถถถถ
    #518
    0
  2. #515 lziizl (@lziizl) (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 15 เมษายน 2557 / 00:57
    แง๊ น้องแมวของพี่จื่อคิ้วท์สุดดดดดดด 
    พี่จื่อกับลุคเพื่อนผู้แอบรักนี่ก็น่ารักดีนะคะ
    ชอบตอนนอนทับ ตอนพยายามทำให้น้องเศร้า น่ารักอะ ฮืออออ
    ชอบผู้ชายแบบนี้ ยกน้องให้รัวๆ
    น้องฮุนทำซึนอะ ตีมึนตลอด แต่การกระทำสำคัญกว่าstatusเนอะ
    ฟิคน่ารักดีค่ะ แบบเป็นความโอเซฮุนมากๆ 5555
     
    ปล.พี่คริสหล่อเลือกได้มากค่ะ 55555
    #515
    0
  3. #514 ภภภ (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 15 เมษายน 2557 / 00:27
    จื่อเทาน่ารัก ;___; ที่พูดมันก็ถูกนั่นแหละ มันน่ากลัวนะถ้าท้ายที่สุดแล้วจะไม่เหลืออะไรสักอย่าง

    แอบหมั่นไส้พี่คริสจังค่ะ นี่มโนต่อยอดว่าต่อไปจะทนความเหงาเพราะห่างกะแฟนไม่ไหวเลยกิ๊กกะน้องซะเลย โฮรว #แกจะทำให้มันกลายเป็นฟิคดราม่าทำไมยะ แล้วจื่อเทาก็คอยรองรับความเศร้า #พอเถอะ #นี่ฟิคสดใสอารมณ์ดีนะ

    เซฮุนเลือกได้ดีแล้วล่ะ เริ่มต้นรับสิ่งใหม่เนาะ

    สสวก.เซฮุนนา ย้อนหลัง 5555
    #514
    0