Fic Reborn 1896 พอเถอะ!!ฉันไม่ได้รักคุณแล้ว

ตอนที่ 37 : ลมหายใจของความคิดถึง 100%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 798
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 4 ครั้ง
    20 ม.ค. 56

 
 

 




ชามาลย์ไม่ตอบอะไร หันหน้าหนีจากสายตาทุกคน แววตาของเขาดูเศร้าลงอย่างเห็นได้ชัด

การกระทำของเขาทำให้คนที่รอฟังอยู่ใจหายวาบ สึนะถึงกับกระชากคอเสื้อให้เขาพูด

 

“ตอบฉันมาสิ ชามาลย์!

“ฮิบาริทนพิษบาดแผลไม่ไหว เขาจากพวกเราไปแล้ว”

!!!

 

“เคียวยะ”

คำพูดของเขาทำให้โคลม เป็นลมล้มฟุบลงไปกับพื้น

 

“โคลม!!

ดีโน่รีบวิ่งเข้ามารับโคลมไว้ แล้วอุ้มเธอออกไป พวกเขาไม่คิดว่าเรื่องแบบนี้จะเกิดขึ้น ทุกคน

เสียใจกับการจากไปอย่างไม่มีวันกลับของผู้พิทักษ์เมฆา สึนะร้องไห้โฮ วิ่งไปทุบผนังห้องแล้ว

ตะโกนเสียงดัง

“เพราะฉันไม่ได้เรื่องแท้ๆคุณฮิบาริถึงต้องตาย  ทำไมคนที่ตายไม่เป็นฉัน!!!

 

จากนั้นรีบอร์นและทุกคนก็เข้าไปดูศพของคนที่จากไป ผู้พิทักษ์ทุกคนเดินเข้ามากันหมด ยกเว้น

มุคุโร่ พวกเขายืนอยู่รอบเตียง มองดูชายผู้เสียสละชีวิตในการต่อสู้ครั้งนี้ ผู้พิทักษ์เมฆา

ฮิบาริ เคียวยะ ต่อสู้อย่างกล้าหาญจวบจนวาระสุดท้าย

 

“เราจะจัดงานศพให้เขาอย่างสมเกียรติ์” 

 

 

วันต่อมา งานศพของอดีตผู้พิทักษ์เมฆาก็ถูกจัดขึ้นอย่างสมเกียรติ์ แขกเหรื่อมากันคับคั่ง

ทั้งวองโกเล่รุ่นที่เก้า และตัวแทนจากทุกแฟมมิลี่พันธมิตร มาร่วมแสดงความเสียใจในการ

สูญเสียครั้งนี้  งานศพถูกจัดขึ้นที่บ้านของผู้ตายตามแบบญี่ปุ่น บริเวณบ้านปักธงของวองโกเล่

ภายในงานถูกประดับประดาไปด้วยดอกไม้สีขาว และมีธงวองโกเล่คลุมไว้ที่โลงศพของเขาด้วย

เพื่อเป็นเกียรติ์สูงสุด   บรรยาการในงานเป็นไปด้วยความโศกเศร้า

 

เคียวโกะ ฮารุ ช่วยกันต้อนรับแขก  ส่วนเบียงกี้ก็ยงคงนั่งอยู่ข้างโคลม ตอนนี้หญิงสาวไม่รับรู้

อะไรอีกแล้ว ดวงตาเหม่อลอย เธอยังทำใจไม่ได้กับการจากไปของคนรัก มันเร็วเกินไปสำหรับ

เธอ  หยดน้ำตาไหลมาไม่หยุด ไม่ว่าจะเช็ดมันออกไปเท่าไร มันก็ไม่เหือดแห้งลงเลย

 

และแล้วขั้นตอนสำคัญก็มาถึง บอสวองโกเล่รุ่นที่สิบเดินออกมาข้าหน้า เพื่อกล่าวไว้อาลัยแก่ผู้

ที่จากไป สึนะในชุดสูตรเต็มยศปาดน้ำตาออกแล้วพูดความในใจของเขาต่อหน้าทุกคนในงาน

 

“ผม ซาวาดะ สึนะโยชิ จะไม่พูดในฐานะวองโกเล่รุ่นที่สิบ แต่ผมจะพูดในฐานะเพื่อนคนหนึ่ง

ของคุณฮิบาริ ถึงแม้ว่าเขาจะไม่เคยเห็นผมเป็นเพื่อนก็ตาม เท่าที่ผมได้รู้จักเขามา คนๆนี้เป็น

คนที่รักในหน้าที่อย่างมาก เขาตั้งใจทำหน้าที่ของตัวเองเป็นอย่างดีมาตลอดไม่เคยบกพร่อง ไม่

ว่าจะเป็นหน้าที่หัวหน้ากรรมการคุมกฎ หรือผู้พิกษ์ของวองโกเล่ ทุกเช้าเวลาผมไปโรงเรียนก็จะ

เห็นเขาเสมอ เขาตื่นแต่เช้าไปโรงเรียนก่อนใคร เพื่อทำหน้าที่กรรมการคุมกฏ ไม่มีเลยสักวันที่

ผมจะไม่เห็นเขาไม่ใส่เครื่องแบบกรรมการ ถึงเขาจะชอบขย้ำผมแล้วก็ไม่ชอบสุมหัว แต่พอถึง

เวลาที่พวกเราเดือดร้อนคนๆนี้ก็จะมาช่วยเสมอ  ส่วนในฐานะของผู้พิกทักษ์ คุณฮิบาริได้ต่อสู้

อย่างกล้าหาญ เขาปกป้องพวกเราจนตัวเองต้องตาย สำหรับผมแล้วเขาคือฮีโร่ และเขาคือ

ผู้พิทักษ์ที่ดีที่สุดของผม เราจะไม่หาผู้พิทักษ์คนใหม่มาแทนคุณฮิบาริ เพราะไม่มีใครมาแทนที่

เขาได้  ต่อหน้าทุกคนในที่นี้ ผมขอรับปากว่าจะดูแลครอบครัวของเขาให้ทีที่สุดด้วยเกียรติ์ของ

ผมและวองโกเล่ ถึงวันนี้เขาจะจากเราไปแล้วแต่ผมและทุกคนจะไม่มีวันลืมคุณฮิบาริ เราจะ

จดจำและคิดถึงเขาตลอดไป”

สึนะเอาผ้าเช็ดหน้าซับน้ำตาแล้วหันกลับไปมองรูปของฮิบาริที่ตั้งอยู่

 

“ผมรักคุณเหมือนพี่ชายเสมอ”

 

เมื่อผู้เป็นบอสพูดจบทุกคนก็ร่วมยืนขึ้นไว้อาลัยแก่ผู้ที่จากไป  

 

หลังจากพิธีเสร็จสิ้นศพของเขาก็ถูกฝั่งลงข้างๆบ้าน บริเวณสวนหลังบ้านที่ติดกับห้องนอนของ

เขา ซึ่งโคลมและทุกคนคิดว่าฮิบาริคงจะอยากอยู่ที่นี่ อยากอยู่ใกล้ๆกับภรรยาและลูก 

ที่ที่เขาและเธอนั่งมองพระจันทร์ด้วยกัน นี่ก็ผ่านไปแล้วเจ็ดวันที่เขาจากไป เจ็ดวันแล้ว

เธอไม่มีเขาอยู่ข้างกาย เจ็ดวันแล้วที่เธอต้องข่มตานอนให้หลับ หญิงสาวยังคงร้องไห้

วันนี้ไม่มีเขาแล้ว แต่คืนนี้ไม่ว่าจะข่มตาให้หลับยังไงใจมันก็หลับไม่ได้ ถ้าพูดไปเขาจะรู้ไหมว่า

เธอคิดถึงเขาเหลือเกิน

 

โคลมเดินออกมานั่งริมระเบียง ที่เมื่อก่อนเธอเคยนั่งตักเขาแล้วมองพระจันทร์ส่องแสง

แต่วันนี้ไม่มีอีกแล้ว

“ฉันคิดถึงคุณจังเลย เคียวยะ”

 

ถ้าไม่ติดที่มีลูกเธอก็คงจะตายตามเขาไปแล้ว ค่ำคืนที่ไม่มีเขามันช่างเงียบเหงา สายลมพัดมา

เบาๆ ไม่รู้ว่าชีวิตต่อจากนี้ไปจะเป็นยังไง ทุกครั้งที่นั่งอยู่ตรงนี้มันเหมือนรู้สึกว่ามีเขาอยู่เคียง

ข้าง   โคลมยังคงนั่งอยู่แบบนี้จนถึงเที่ยงคืน  สายตาที่เลื่อนลอยมองไปยังหลุมฝังศพ แล้วต้อง

หันไปดูแบบเต็มตาอีกครั้งเมื่อเห็นสิ่งที่ผิดปกติ

 

“เอ๊ะ นั่นมันอะไร!
_____________________________________________________________________________
มีใครหลั่งน้ำตาบ้างมั้ย ยังไม่จบยังมีต่อ -->

เม้นด้วยนะครับผม หึหึเดี๋ยวรู้



 



THE★ FARRY
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 4 ครั้ง

1,107 ความคิดเห็น

  1. #1046 poo (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2558 / 16:43
    กลั้นน้ำตาไม่อยู่เลยค่ะ สงสารโคลมอ่ะ
    #1046
    0
  2. #872 ๐๐llRunGll๐๐ (@Monkeiiz_l2ung) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 26 กุมภาพันธ์ 2556 / 19:19
    เกิดอะไรขึ้นกัน  หรือว่าฮิบาริลุกจากหลุม O_O
    #872
    1
    • #872-1 pattypimpisa (@pattypimpisa) (จากตอนที่ 37)
      30 มีนาคม 2560 / 11:20
      อยากให้มันเป็นแบบนั้นมาก
      #872-1
  3. #863 Shadow D.Nuvora (@nono1234) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 21 กุมภาพันธ์ 2556 / 00:41
    มีใครมาขุดหลุมขึ้นมาหรอ O_O
    #863
    0
  4. #850 asd (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 18 กุมภาพันธ์ 2556 / 21:01
    ทำลุ้นอีกแล้วอะ -3-
    #850
    0
  5. #767 เคนจัง (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 23 มกราคม 2556 / 00:13
    ม่ายจริงฮิจะตายไม่ได้น๊าแง่ๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
    #767
    0
  6. #754 นมเย็นสีฟ้า (@alissy) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 21 มกราคม 2556 / 07:20
    ม่ายยยยยยยยยยย
    #754
    0
  7. #749 ice-cream pop (@itim-itim) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 21 มกราคม 2556 / 06:45
    จะจบแล้วเพิ่งมาเห็นตอนนี้ อย่าให้ฮิบาริตายเลยT^T
    #749
    0
  8. #745 kiralacus&tsunakyoko (@pearlv) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 20 มกราคม 2556 / 22:14
    ไม่เอา ท่านฮิต้องไม่ตายซิครับ
    ที่โคลมเห็นน่ะอะไรหรอครับ ใช่ท่านฮิรึปล่าว 
    มาอัพต่อน่ะครับ
    #745
    0