Fic Reborn 1896 พอเถอะ!!ฉันไม่ได้รักคุณแล้ว

ตอนที่ 33 : เสียงที่คุ้นเคย 100%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 569
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2 ครั้ง
    6 ม.ค. 56


หลังจากที่นิกซ์และฮอนไปแล้วสึนะรีบจึงเข้าไปช่วยยามาโมโตะทันที ดึงหมุดทั้งสองข้างออก

พิรุณหนุ่มยังคงมีตสิอยู่ เมื่อถูกปลดปล่อยจากการตอกให้ติดกับต้นไม้เขาก็ไม่มีเรี่ยวแรง

แม้แต่จะยืน ล้มพับลงไปกับพื้น  สึนะรีบประคองไว้

“เป็นยังไงบ้างยามาโมโตะ”   สึนะถาม

“ฉันไม่เป็นไร”  เขาตอบเสียงเบา ดางตาไร้ความรู้สึกมองดูมือทั้งสองข้างที่เต็มไปด้วย

เลือดของฟีโอน่า มือคู่นี้ที่เขาฆ่าเธอ ไม่นานนักหยดน้ำตาก็ร่วงลงมาอีกครั้ง

 

สึนะและทุกคนมองดูเขาด้วยความเห็นใจแต่ทำอะไรไม่ได้อยู่ดี ถ้าใครลองได้ฆ่าคนที่ตัวเองรัก

ละก็คงจะเป็นอะไรที่แสนเจ็บปวดและจดจำมันไปตลอดการ ถึงแม้จะเป็นการทำเพื่อเธอก็ตาม

แต่ในตอนนี้ไม่ใช่เวลาที่จะมัวมาเสียใจ พวกเขาเหลือเวลาอีกไม่มากให้พักฟื้นร่างกาย จากนั้น

ก็ต้องไปต่อ รีบอร์ถามสึนะถึงเรื่องการต่อสู้ของเขากับนิกซ์

“สึนะ นายพร้อมรึป่าว”  เขามองลึกเข้าไปในตาลูกศิทย์

“ฉันพร้อม เราจะออกเดินทางต่อทันทีเมื่อยามาโมโตะพอจะเดินไหว”

ชายหนุ่มทอดสายตามมองไปยังภูเขาหิมะเบื้อหน้าที่อยู่ไม่ไกลนัก อีกไม่นานแล้วสินะที่เขาจะ

ได้พบกับเธอ

 

ภายใต้พื้นดินบริเวณหน้าผาแห่งความมืดที่ถูกปลกคลุมไปด้วยเถาวัลย์และพื้นไม้เลื้อย

มากมาย ความลึกใต้พื้นภิภพประมาณสิบเมตรเป็นทางที่สามารถเดินขึ้นไปสู่ข้างบนได้

มันคือเส้นทางไปคุกใต้ดินที่น้อยคนจะรู้ ซึ่งเชื่อมต่อกับหอคอยที่อยู่หน้าสภาพิพากษานักโทษ

เอลฟ์ ถูกปิดร้างมานาน บัดนี้ความเงียบงันที่เคยมีมานับพันปีถูกทำลายลงด้วยเสียงตะโกน

ของชายคนหนึ่ง เขาห้อยอยู่กับเถาวัลย์ริมหน้าผามาเป็นเวลาเกือบชั่วโมงแล้ว

 

“มีใครอยู่ข้างบนไหม มาช่วยชั้นที!!

โกคุเดระพยามต่อสู้กับหมาป่าอสูรจนในที่สุดเขาก็ทำสำเร็จ เขาสามารถทำให้มันปล่อยเขาได้

โดยเอามีดแทงดวงตาของมัน นับว่าพระเจ้ายังเขาข้างเขา ที่บังเอิญเกาะเถาวัลย์เอาไว้ได้อย่าง

หวุดหวิด  แต่ก็ยังหายใจได้ไม่ทั่วท้องในเมื่อแขนซ้ายของเขาบาดเจ็บสาหัสจนขยับไม่ได้

โกคุเดระจับเถาวัลย์ไว้ด้วยมือเพียงข้างเดียว เพราะเหตุนี้เขาจึงขึ้นไปเองไม่ได้

 

“โอ้ย เมื่อยแขนจะตายอยู่แล้วโว้ย!!

แล้วก็ร้องให้คนช่วย แต่ใครจะได้ยินเสียงของเขาที่อยู่ใต้ดินลึกขนาดนี้

 

“โถ่โว้ยแขนก็ขยับไม่ได้ ชั้นจะมัวมาติดอยู่แบบนี้ไม่ได้ชั้นจะต้องรีบขึ้นไปช่วยรุ่นที่สิบ”

ยิ่งตะโกนมันยิ่งทำให้เขาเหนื่อยมากขึ้นเท่านั้น ความอ่อนล้าทั้งหมดกำลังจะส่งผล

มือข้างเดียวที่รับน้ำหนักตัวทั้งหมดไว้กำลังจะไม่ไหวแล้ว มันสั่นและช้าไปหมด

โกคุเดระพยามฝืนสุดชีวิตด้วยพละกำลังทั้งหมดที่ยังพอมีเหลือกำมันจนแน่นเลือดเริ่มไหลย้อย

ลงมา แต่ทว่าเถาวัลย์เส้นเล็กนี้มันกำลังจะขาดแล้ว

“ไม่นะ อย่าขาดนะเห้ย”

น้ำหนักทั้งหมดบวกกับเลือดทำให้เกิดความลื่น มือเขากำลังจะหลุด!

 

“แม่จ๋าช่วยลูกด้วย!!

 

“อ๊ากกกก หลุดแล้ว!!

 

พรึบ!!

 

“จะรีบลงไปไหนหรอ พี่ฮายาโตะ”

มือปริศนาของใครบางคนคว้าแขนของเขาเอาไว้ได้ทัน เสียงที่คุ้นเคยนี้ เขาคือใคร



“เสียงนั่น..โกโก้หรอ”  ชายหนุ่มพูดเสียงสั่นเครือด้วยความดีใจที่สุดในชีวิต

ที่ได้ยินเสียงที่เค้นเคยนี้อีกครั้ง  คนข้างบนชโงกหน้าลงมาพร้อมกับรอยยิ้มที่น่ารัก

“ใช่ฉันเอง พึ่งเดินออกจากคุกมาเมื่อกี้เพื่อมาช่วยโกคุเดระ ฮายาโตะที่กำลังจะตกเขาตาย

ที่พี่ยังพูดอยู่ได้เนี่ยก็เท่ากับว่าฉันทำสำเร็จไปครึ่งหนึ่งแล้ว”

“เธอยังไม่ตาย”

“ฉันก็คิดว่าฉันจะไม่รอดแล้วเหมือนกัน หลังจากที่ตกน้ำไปฉันก็ไม่รู้อะไรอีกเลย

ตื่นขึ้นมาอีกที่ก็นอนอยู่ริมตลิ่งมีผู้ชายคนนึงเขาช่วยฉันไว้ แล้วเขาก็บอกว่าถ้าอยากเจอพี่ก็ให้

มาที่นี่แล้วเขาก็มาฉันมานี่แหละ”

“ใคร บอกมาสิฉันจะไปขอบคุณเขา”

“เขาบอกว่าเขาเชื่อนิกซ์”

“อะไรนะ”

แท้จริงแล้วนิกซ์อยู่ในเหตุการณ์ในวันนั้น ตามที่อามาดอลสั่งมา  เขาได้ยินทุกคำขอร้องของ

โกคุเดระที่พูดในตอนนั้น การเสียคนที่รักไปนิกซ์เข้าใจความรู้สึกนี้ดี   เขาจึงช่วยโกโก้ไว้

แล้วพาเธอมาหลบอยู่ที่คุกใต้ดินเพื่อซ่อนจากสายตาของเอ็มพิเดอาร์ โกโก้กำลังนอนอยู่ใน

ห้องขังที่ไม่ได้ล็อกกุญแจ ได้ยินเสียงตะโกนของโกคุเดระก็เลยรีบออกมา

“ขึ้นมาได้แล้วพี่ อึบ!”  โกโก้ออกแรงดึง

“ปล่อยมือชั้นซะโกโก้”  โกคุเดระหลบสายตา เขาไม่มองหน้าเธอ  ด้วยความละอายใจ

ที่ไม่ได้ไปช่วยเธอ ทอดทิ้งเธอ ปล่อยให้เธอตาย  แต่โกโก้ก็ยังตามมาถึงที่นี่ ยอมทนนอนในคุกที่

เหม็นและอับชื้น แล้วยังช่วยชีวิตเขา 

“ทำไมพี่ถึงพูดแบบนี้”

“ฉันมันไม่สมควรที่เธอจะมาช่วยหรอก แทนที่ชั้นจะไปช่วยเธอแต่ชั้นกลับปล่อยให้เธอตาย

คนอย่างฉันมันสมควรตาย ปล่อยมือชั้นแล้วเธอก็ออกไปจากที่นี่ซะ”

“ไม่! ฉันไม่ปลอย”

“ปล่อย!”   โกคุเดระพยามสะบัดมือหนี

“พี่อย่าทำแบบนี้สิ ฉันจะไม่ไหวแล้วนะ”

คำพูดของเขามันทำร้ายจิตใจเธอเหลือเกิน ทั้งๆที่เธออุตส่ามาถึงที่นี่เพื่อจะเจอเขา แต่เขากลับ

ผลักใสไล่ส่งเธออย่างไม่ใยดี หยดน้ำตาของสาวน้อยไหลปริ่มดวงตาทั้งสองข้าง แต่เธอก็ยัง

กำมือเขาแน่น

“ก็บอกว่าให้ปล่อยไง!

“ก็เอาสิ ถ้าพี่อยากจะตายนักพี่ก็ต้องดึงฉันลงไปให้ได้  ถ้าพี่อยากจะร่วงลงไปก็ต้องเอาฉันลง

ไปด้วยอีกคน  เพราะไม่ว่ายังไงฉันก็จะไม่มีวันปล่อยมือจากพี่เด็จขาด” 

สาวน้อยพูดพร้อมกับน้ำตาที่ไหลพรั่งพรูออกมา เธอพร้อมที่จะตายไปกับเขา

“ฉันบอกพี่แล้วไงว่าฉันรักพี่และเชื่อใจพี่ ไม่ว่าพี่จะไปนรกหรือสวรรค์ฉันก็จะตามพี่ไปได้ยินมั้ย”

“โกโก้”

ถึงจะเป็นแค่ผู้หญิงตัวเล็กๆแต่หัวใจและความรักของเธอช่างแสนยิ่งใหญ่ ความรักจากใจของ

สาวน้อยได้ทำลายกำแพงตราบาปในใจของเขาจนหมดสิ้น ชายหนุ่มสัญญากับตัวเองในใจว่า

ชีวิตและลมหายใจทั้งหมดของเขาต่อจากนี้ไปจะใช้มันเพื่อเธอ ให้สมกับที่เธอรักเขา

โกคุเดระส่งรอยยิ้มให้เธออีกครั้ง เมื่อเข้าใจกันแล้วโกโก้ก็ดึงเขาขึ้นไป

 

“เฮ้อ ตัวหนักเหมือนหมูป่าเลย อุ้ย!

เมื่อขึ้นมาถึงไม่ทันได้พูดอะไร เขาจับเธอมาประกบจูบทันที หญิงสาวไม่ทันตั้งตัวสะดุ้งเล็กน้อย

ก่อนจะยอมให้เขาทำแต่โดยดี จูบที่แสนจะคิดถึงและโหยหา ที่ครั้งหนึ่งเคยคิดว่าจะไม่ได้สำผัส

กับมันอีก จูบครั้งนี้จึงเนินนานกว่าครั้งไหนๆ ชายหนุ่มถอนจูบออกเบาๆแล้วจุมผิตลงที่

หน้าผากของเธอ

“ฉันคิดถึงมากเลยรู้ไหม เด็กดื้อเอ้ย”  พูดพลางขยี้ผมของเธอไปด้วย

“ฉันก็คิดถึงพี่เหมือนกัน”  เธอกอดเขาแน่น

“ไปช่วยรุ่นที่สิบกันเถอะ ฉันรู้แล้วว่าจะเจอเขาได้ที่ไหน”


“อืม”

“แต่ก่อนไปขอสักทีได้มั้ย”

“คนบ้าพูดอะไรก็ไม่รู้ ได้แต่เบาๆนะ” 

“ฮ่าๆ โอเคครับผม”

โกคุเดระไม่รอช้าถอดเสื้อออกทันที  เขาลืมไปแล้วว่าเเขนเจ็บ ไหนๆก็ไหนๆแล้ว
จัดเต็มเลยเเล้วกัน



“อ๊ายย บอกว่าให้เบาๆ”

“จะร้องทำไมเล่าเดี๋ยวใครก็มาได้ยินหรอก”


 


...... ฉากต่อไปนี้ไม่สามารถออกอากาสได้.....

_________________________________________________________________________________

ความดราม่าจะมีอยู่ทุกหนแห่งแม้กระทั้งใต้ดิน โหะๆๆๆ ซั่มกันเฉยเลยอะ ฮ้าๆๆ
เอาละกำลังจะเข้าถึงตอนสำคัญแล้ว
ตอนนี้โรเเมนติกมากเลยอะ ช๊อบๆ บิ๊วมากเลยนะผมอะ น้ำตาเร็ดน้ำตาร่วง //บ้า

ตอนหน้านี่หล่ะเจอกันเเน่สึนะ

 

610 เม้นนะ โฮะๆๆๆ

//บินจากไป

 

 
エンパイア
:)  Shalunla 
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2 ครั้ง

1,107 ความคิดเห็น

  1. #977 'LatTe' (@sakoruji1874) (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 17 มีนาคม 2557 / 20:23
    สงสารนิกซ์ T^T
    #977
    0
  2. #868 ๐๐llRunGll๐๐ (@Monkeiiz_l2ung) (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 25 กุมภาพันธ์ 2556 / 17:03
    O[]O อึ้งค่ะ บอกได้คำเดียวว่าอึ้ง

    ไม่ได้อึ้งที่โกโก้ยังไม่ตาย  อึ้งเพราะคุณมือขวาเนี่ยแหล่ะ  เวลาแบบนี้ยังจะ...

    เอิ่ม........555 ^_^;
    #868
    0
  3. #859 Shadow D.Nuvora (@nono1234) (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 21 กุมภาพันธ์ 2556 / 00:06
    โกคุแกโดนหมาคาบแล้วยังหื่่นได้อีกนะ
    #859
    0
  4. #735 เคนจัง (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 20 มกราคม 2556 / 01:47
    ฮ่าๆว่าแล้วโกโก้ต้องไม่ตาย
    #735
    0
  5. #674 pead (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 12 มกราคม 2556 / 21:10
    โกคุนายเจ็บขนาดนั้นแล้วยังมามีอารมณ์อีก

    ตอนหน้าก้อเปนศึกสุดท้ายแล้วซิน่ะ
    #674
    0
  6. #645 นมเย็นสีฟ้า (@alissy) (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 12 มกราคม 2556 / 08:20
    ยังจะมีเรี่ยวแรง ? โถ่ไ่หื่นเอ้ย - -
    #645
    0
  7. #593 แสงรัตติกาล (@prang9210) (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 9 มกราคม 2556 / 18:00
    โกคุเทระ อุสส่าเป็นห่วง - -* นายนี่มัน...ไม่ต่างจากเรียวเฮจริงๆ
    #593
    0
  8. #591 devil_girl021 (@devilgirl021) (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 8 มกราคม 2556 / 18:10
    หื่น -.,-
    #591
    0
  9. #590 ice-cream pop (@itim-itim) (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 7 มกราคม 2556 / 20:40
    โกคุหื่น= = ตอนหน้ามีสึนะแล้วสู้คะ^0^
    #590
    0
  10. #589 ❥ßabeⓀuran~ (@babebabelovebel) (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 7 มกราคม 2556 / 20:33
    ก๊กแกจะหื่นไปหนาย- -+ สงสารโกโก้=w=
    #589
    0
  11. #588 minami mine (@paizaloveu) (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 7 มกราคม 2556 / 00:22
    โกคุนายหื่นมากเลยอ่ะ ++ - _ -
    #588
    0
  12. #587 nook (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 6 มกราคม 2556 / 22:47
    อยากอ่านต่อๆๆๆ

    โกคุหื่นจุง >
    #587
    0
  13. #584 *^^* Tanja *^^* (@pichayarat) (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 6 มกราคม 2556 / 16:51
    นั้นขนาดเจ็บเเขนนะโกคุ ยังหื่นได้ใจ 555+
    #584
    0
  14. #582 ฟูจิโกะ (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 6 มกราคม 2556 / 14:23
    สนุกจึงเลยคร่าา
    #582
    0
  15. #581 kiralacus&tsunakyoko (@pearlv) (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 6 มกราคม 2556 / 11:40
    โกคุนายยังหื่นได้อีกน่ะเวลายังงี้อ่ะ
    ตอนหน้าแล้วซิน่ะที่สึนะจะต้องสู้อ่ะ
    แล้วสึนะเราจะสู้ได้ไหมเนี่ย
    #581
    0