Fic Reborn 1896 พอเถอะ!!ฉันไม่ได้รักคุณแล้ว

ตอนที่ 17 : ความลับของวันเดอเรอร์ 100%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,161
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 6 ครั้ง
    8 ต.ค. 55



   

 





 สึนะและเรียวเฮตอนนี้ได้พาโคลมมาส่งถึงโรงพยาบาลแล้ว ระหว่างทางที่เข็นเตียงผู้ป่วยไปยัง

ห้องฉุกเฉิน ซึ่งก็มีโคลมนอนอยู่ข้างบนนั้น เขาก็พยามเรียกสติเธอให้กลับคืนมา แต่ก็ไม่มีเสียง

ตอบรับใดๆ  ทำให้ผู้เป็นบอสหวั่นวิตกเป็นอย่างมาก  ผู้พิทักษคนอื่นก็เช่นกัน เรียวเฮเองก็กำลัง

เป็นห่วงน้องสาวจนทำแทบอะไรไม่ถูก   ยามาโมโตะกับโกคุเดระก็พยามปลอบใจพวกเขา ทุก

คนวิ่งกันอย่างสุดชีวิต จนมาถึงห้องฉุกเฉิน

โคลมอย่าเป็นอะไรนะ! ทำใจดีๆไว้!

ญาติรอข้างนอกก่อนนะค่ะ

ไม่ต้องห่วงนะสึนะ ฉันจะรักษาอย่างสุดความสามารถ”  ชามาลย์ แพทย์อันดับหนึ่งของวอง

โกเล่พูดขึ้นด้วยสีหน้าจริงจังก่อนจะรีบเข้าไปในห้องในห้องฉุกเฉินทันที

 

ทำไมถึงเป็นแบบนี้ไปได้”   บอสวองโกเล่รุ่นสิบตอนนี้แทบจะทำอะไรไม่ถูกแล้ว

เจ้าพวกนั้นมันเป็นใครกันแน่ครับรุ่นที่สิบ

ฉันก็ไม่รู้เหมือนกัน แต่อาวุธของพวกเราทำอะไรมันไม่ได้เลย”  

แถมมันจับตัวน้องสาวฉันไปอีก”     

แล้วแบบนี้เราจะทำยังไงดีละ สึนะ”     ยามาโมโตะเอ่ยขึ้น

“ไม่รู้เหมือนกันเราคงต้องรอให้รีบอนร์กลับมาก่อน”

ผมโทรบอกคุณรีบอนร์แล้วละครับเดี๋ยวคงจะมา

 

     ตอนนี้วองโกเล่กำลังอยู่ในสถานการ์ที่ตึงเครียด  ทุกคนแทบจะไม่มีกระจิตกระใจจำทำ

อะไร  นั่งรอดูอาการของโคลมอยู่ที่หน้าห้องฉุกเฉินจนได้สักพักใหญ่ๆ จนกระทั่ง รีบอร์นมาถึง

พร้อมกับมาพยศดีโน่และลูกน้อง


“โคลมเป็นไงมั่งสึนะ”     รีบอร์นมาถึงก็พูดขึ้นทันที

พอฉันกับรีบอร์นรู้เรื่องก็รีบมาเลยละ”  

ชามาลย์ยังไม่ออกมาเลยนานแล้วละ ไม่รู้ว่าจะเป็นยังไงบ้าง

แล้วพวกมันเป็นใครละสึนะ”    รีบอนร์เอ่ยถามด้วยสีหน้าสงสัย

มันบอกว่าพวกมันคือวันเดอเรอร์

หืออออ!!!   รีบอนร์ถึงกับอึ้งที่ได้ยินชื่อนี้

ทำไมหรอรีบอร์น นายรู้จักพวกมันหรอ!

แย่แล้ว เลออนพลัดหางอีกแล้ว แบบนี้เป็นลางไม่ดี

พวกวันเดอเรอร์มันคืออะไรละรีบอนร์พูดมาสิ!    

    

      และในขณะนั้น ประตูห้องฉุกเฉินได้เปิดออก พร้อมกับชามาลย์ที่เดินออกมาด้วยสีหน้าไม่

ค่อยดีเท่าไร 

ชามาลย์ ! โคลมเป็นไงบ้าง”     สึนะรีบตรงเข้าไปถามเขาทันที

บาดแผลภายนอกน่ะก็ไม่เท่าไรหรอก แต่ว่า

แต่ว่าอะไร หรอว่าโคลมเครื่องในหายอีกแล้ว!

ไม่ใช่แบบนั้นหรอก

ไม่ใช่แล้วมันอะไรละวะ พูดออกมาสักทีสิ”      โกคุเดระชักเริ่มหงุดหงิดได้ตะคอกออกไป

ทำไมนายถึงให้คนท้องไปต่อสู้ละสึนะ!       สิ่งที่ชามาลย์พุดออกมาทำให้ทุกคนแทบช็อค

หืออออ!!!

ห๊า!


ทะ ทะ ท้อง ท้องกับใคร ล๊ะ!!    สึนะตอนนี้ยิ่งหน้าเหว่อขึ้นไปอีก


ก็จะใครสักอีกละครับรุ่นที่สิบ ก็ต้องเป็นเจ้าฮิบารินะซิ  ผมเห็นหมอนั่นไปหาโคลมที่ห้อง

บ่อยๆ  เธอพักอยู่ที่เดียวกับผม ไม่ใช่แค่ไปหานะ ค้างคืนเรยด้วย

เออใช่ ฉั้นก็เห็นนะ เขาลือกันแบบสุดขั่วเลยเรื่องของสองคนเนี้ย

เอะ หรือว่าจะเป็นมุคุโร่”       ยามาโมโตะออกความเห็นบ้าง


ไม่ต้องเถียงกัน พ่อเด็กวิ่งมานู้นแล้ว”   ดีโน่นั้นรู้เรื่องฮิบาริกับโคลมดี  เขาจึงบอกเรื่องนี้ให้

ฮิบาริรู้แล้ว และมื่อเขารู้ข่าว ก็รีบมาที่โรงพยาบาลทันที  และเมื่อมาถึงก็วิ่งเข้าไปในห้องฉุกเฉิน

ทันทีโดยไม่แคร์สายตาของพวกสึนะที่ยืนอยู่ที่หน้าห้องเลยแม้แต่น้อย

เป็นคุณฮิบาริจริงๆด้วยสินะ แล้วเด็กในท้องเป็นยังไงบ้างชามาลย์

ฉันก็กำลังจะพูดอยู่นี่แหละ  ถ้าเป็นคนปกติน่ะคงจะแท้งไปแล้วเพราะโดนกระทบกระเทือน

ขนาดนั้น ฉันก็แปลกใจอยู่เหมือนกันที่เด็กไม่เป็นอะไรเลย แต่ก็สมกับเป็นลูกของ ฮิบาริ เคียวยะ

แหละนะ แต่โอ้ยเด็กสมัยนี้นี่ไวไฟจริงๆ น่าอิจฉาฮิบาริจังเลยอะ

นี่มันใช่เวลามาอิจฉารึไงฟะ


เฮ้อโคลมกับลูกปลอดภัยก็ดีแล้วละ ไม่งั้นคุณฮิบาริคงขย้ำผมตายแน่ๆ”   สึนะตอนนี้ในใจ

ของเขาโล่งเหมือนยกภูเขาออกไปจากอกได้ลูกหนึ่ง

 

เมื่อฮิบาริเข้ามาภายในห้อง ก็ตรงเข้าไปโคลมทันที เมื่อเห็นเธอนอนอยู่บนเตียงก็รีบตรงเข้าไป

หา แต่ว่าพยาบาลมาขวางเอาไว้สะก่อน

เอ้าคุณเป็นใครค่ะเข้ามาได้ไง

ผมเป็นสามีของเธอ

อ่อ..ค่ะๆ เชิญเลยค่ะ



แล้วเขาก็ตรงเข้าไปหาเธอทันทีแต่พบว่าเธอยังไม่ฟื้น สายน้ำเกลือและถุงเลือดห้อยระโยงรยางค์

เขาเป็นห่วงเธอจนถึงที่สุด ตอนนี้ใบหน้าของเขาแสดงออกถึงความกลัวอย่างเห็นได้ชัด และกุม

มืออีกข้างของเธอไว้  ก่อนจะเอ่ยถามอาการของเธอกับพยาบาล


เธอเป็นยังไงบ้าง

อ่อ ภรรยากับลูกของคุณปลอดภัยดีค่ะ แต่เธอเสียเลือดมาก รอสักพักเดี๋ยวก็คงฟื้นค่ะ แต่แปลก

มากเลยนะค่ะที่เด็กไม่เป็นอะไรเหมือนกับมีปาฏิหาร นี่ค่ะสร้อยเส้นนี้ภรรยาของคุณใส่มันไว้

ก่อนจะมาโรงพยาบาล”   

พยาบาลยื่นสร้อยเส้นนั้นให้ฮิบาริที่ตอนนี้มันมีคลาบเลือดติดอยู่นิดหน่อย

อืม” 

หลังจากได้รู้แล้วว่าเธอปลอดภัยความกลัวภายในใจก็หายไปทำให้ความแค้นเข้ามาแทนที่เขาจึง

วิ่งออกไป  ถามเรื่องราวทั้งหมดจากสึนะที่อยู่ข้างนอกทันที

ไอ้คนที่มันทำให้โคลมเป็นแบบนี้ มันอยู่ที่ไหนผมจะไปขย้ำมัน!!

ใจเย็นก่อนฮิบาริ พวกเราก็ไม่รู้ว่ามันอยู่ที่ไหนเหมือนกัน แล้วจะเอายังไงละสึนะ”  รีบอร์นเอ่ย

ขึ้น



แล้วตกลงวันเดอเรอร์มันคืออะไรกันแน่หะรีบอร์น

งืม  ไม่อยากจะเชื่อเลยว่าพวกมันจะปรากฏตัวขึ้นจริงๆ

พูดแบบนี้หมายความว่าไงครับคุณรีบอร์น

“พวกวันเดอเรอร์น่ะมันเป็นตำนาน

“ตะ ตำนาน ตำนานอะไร”

ฉันก็แค่เคยได้ยินเขาล่ำลือกันถึงเรื่องคนจรสีน้ำเงิน  คนพวกเนี้ยพเนจรร่อนเร่ไปตามขุนเขา

ไม่เคยหยุดอยู่กับที่และก็ไม่มีใครเลยเห็นใบหน้าของพวกมันมาก่อน ไม่มีใครพบมันได้ถ้าพวก

มันไม่ต้องการให้พบ แต่ก็เคยมีเรื่องเล่าว่า สมัยที่วองโกเล่พรีโม่ได้เป็นบอสใหม่ๆ

พวกวันเดอเรอร์ ได้ปรากฏตัวต่อหน้าเขาแล้วก็ต่อสู้กัน ระหว่างที่สู้กันพรีโม่ได้กระชากผ้าปิด

หน้าของมันออก มันคงกลัวว่าจะรู้ความลับอะไรของมัน มันก็เลยถอยไปสะก่อน แล้วก็ประกาศ

ว่า สักวันจะมาทวงคืนกับวองโกเล่ เพราะเหตุนี้ไงเมื่อสามเดือนก่อนฉันถึงสั่งให้พวกนายเตรียม

ตัวให้พร้อมเพราะมีข่าวลือว่ามีคนพบเห็นพวกมัน มันมาปรากฏตัวซึ้งๆหน้าแบบนี้แสดงว่ามัน

คงต้องการอะไรแน่ๆ

ใช่ มันบอกฉันว่ามันต้องการชีวิตของฉันและผู้พิทักษทุกคนพร้อมกับวองโกเล่ริง ให้เอาไป

แลกกับมันที่ปราสาทของพวกมัน ถ้าไม่ยังงั้นมันจะ….

จะอะไรสึนะ”    รีบอร์นเค้นเสียงถาม

มันจับเคียวโกะน้องสาวฉันไป!! มันขู่ว่าถ้าไม่ไปแลกกับมัน มันจะขืนใจเคียวโกะ โถเว้ยยย!!!!

ถ้างั้นก็บุกไปที่ปราสาทของมัน แล้วก็ขย้ำมันสะสิ! ฮิบาริที่เงียบอยู่นานในที่สุดก็พูดออกมา

คุณฮิบาริ!  จะไปกับพวกเราหรอครับ

คนที่มันทำให้โคลมเป็นแบบนี้ ผมจะไปขย้ำมัน

 “แล้วเราจะไปกันยังไงละสึนะ

 

เอ่อใช่ มันให้แผนที่มา อยู่ในกระเป๋าของฉัน นี่ๆ

ไหนเอามาดูสิ

และเมื่อรีบอร์นกางแผนที่สีน้ำตาลเก่าๆใบนั้นออกก็พบว่ามันไม่อะไรเขียนอยู่เลย

ไม่เห็นมีอะไรเลย

เอ๋!!! ต้องมิสิฟะ เขียนอะไรอกมาบ้างสิ!!! ไอ้แผนที่บ้านี่”   และขณะที่สึนะกำลังโว้ยวายอยู่นั้น

แผนที่ใบทันก็เกิดแสงสว่างขึ้น พร้อมกับรูปภาพและตัวหนังสือเป็นภาษาอิตาลี่

รีบอร์นดูนี่สิ

งืม” 

เป็นไงรีบอร์น

ถ้าตามแผนที่นี้ ปราสาทของพวกมันอยู่ที่เทือกเขาแอลป์ บริเวณรอยต่อของอิตาลี่กับฝรั่งเศส

ครอบคลุมดินแดนทั้งหมดของอาณาจักรโรมัน  ดูจากเส้นทางแล้วเราคงต้องเดินท้าวไป มีให้

เลือกสองเส้นทางคือทางแรกไต่ขึ้นเขาไป และมันคงเป็นเส้นทางที่ยากลำบากภูเขาหิมะหนาว

เหน็บ ทางที่สองคือเดินลัดเลาะตัดเข้าป่าดงดิบในนี้มันเขียวว่า ป่า ควีนเอลฟ์  เอาไงดีละสึนะ

ฉันคิดว่าเราไม่มีเวลาแล้ว ไปทางที่เร็วที่สุด ถ้างั้นก็ป่าควีนเอลฟ์”  รู้สึกไม่ดีกับป่านี้เรยมันมี

อะไรอยู่กันแน่นะ

หือ! ตัวหนังสือขึ้นมาอีกว่า ให้มาได้แค่ผู้พิทักษ์เท่านั้น ยกเว้นผู้พิทักษ์อัสนีที่ยังเป็นเด็กเราไม่

ต้องการ

“แล้วเราจะออกเดินทางกันเมื่อไรดีละครับรุ่นที่สิบ

ทันที ที่โคลมออกจากโรงพยาบาล”   เรียวเฮทีกำลังเป็นห่วงน้องสาวก็พูดขึ้นทันที


"ไม่ได้! ผมไม่ให้โคลมไปเด็จขาด"   ฮิบาริค้านเสียงแข็ง เพราะใครอยากจะให้คนรักที่กำลังท้อง

ต้องไปลำบากลำบนในป่า

ใช่ ผมเองก็ไม่อยากให้โคลมไปแต่จะทำยังไง พวกมันบอกมาแบบนี้

ผมจะสู้แทนในส่วนของโคลมเอง


คุณฮิบาริที่เกลียดการสุมหัวถึงขนาดนั้น แต่กลับยอมมาสุมหัวกับพวกเราแบบนี้แสดงว่า

คงเป็นห่วงโคลมมาก
แน่ๆ

ยังมีอีกทาง”  รีบอร์เอ่ยขึ้นด้วยสีหน้าเคร่งเครียด

อะไรหรอรีบอร์น

เราต้องไปตามหมอนั่นกลับมา

หมอนั่นหรอ แล้วตอนนี้เขาอยู่ที่ไหน

หึ”   ฮิบาริกระตุกยิ้มที่มุมปาก

เรื่องตามหาหมอนั่นเดี๋ยวปล่อยให้ฉันกับรีบอร์นจัดการเถอะสึนะ

ขอบคุณครับคุณดีโน่


ที่เหลือก็คือถ้าเราไปถึงปราสาทของมันได้แล้ว จะจัดการพวกมันยังไง”  ยามาโมโตะที่เงียบอยู่

นานได้ออกความเห็นบ้าง

เราไม่มีทางเลือกยังไงก็ต้องสู้ ถ้ามันยังเป็นคนคงจะต้องมีจุดอ่อนอยู่บ้าง

ใช่แล้วฉันเห็นด้วยกับโกคุเดระ

สึนะ จากที่ฉันรู้เรื่องทุกอย่างแล้ว เหมือนมันจะเป็นกับดักล่อให้พวกนายเอาชีวิตไปทิ้ง

ทำไมพูดแบบนั้นละคร๊าบคุณรีบอร์น!

ไม่เป็นไร ต่อให้เป็นกับดักหรือนรกมาขวางไว้ฉันก็จะฝ่ามันไปพร้อมกับทุกๆคน

รุ่นที่สิบ   โกคุเดระตื้นตันจนแทบจะน้ำตาไหล

ซาวาดะ

สึนะ

งืม”   แสดงให้พวกมันเห็นเลยว่าลูกศิทย์ของฉันน่ะเจ๋งแค่ไหน


“ถ้างั้นก็แยกย้ายกับกลับไปพักผ่อนเถอะ พรุ่งนี้ค่อยว่ากันอีกที ฉันคิดว่าถ้าพวกมันยังไม่ได้สิ่งที่

ต้องการมันก็คงจะยังไม่ทำอะไรเคียวโกะแน่”

 

และแล้วพวกเขาก็แยกย้ายกันกลับบ้าน เหลือก็แต่ฮิบาริที่ตอนนี้กำลังจะเดินไปหาโคลมที่

ห้องพักฟื้น เพราะว่าเธอถูกย้ายไปที่นั่นแล้ว ไม่ละเมื่อเปิดประตูเข้ามาก็เห็นว้าเธอฟื้นแล้วจึงวิ่ง

เข้าไปเธอทันที

โคลมคุณเป็นยังไงบ้าง!

เคียวยะ! ลูก ลูกเราไม่เป็นไรใช่ไหม ฮื้อออ”  ทันที่ที่เห็นเขาวิ่งเข้ามาเธอลุกขึ้นมากอดเขาทันที

ลูกของเราไม่เป็นไร เค้าปลอดภัยดี

โล่งอกไปทีฉันนึกว่าจะเสียเค้าไปสะแล้ว

หึ แข็งแรงแบบนี้สิถึงสมกับเป็นลูกของพ่อ”   พูดพลางก้มหน้าลงไปซบแล้วลูบท้องของเธอ

เบาๆ

นั่นสินะค่ะ

โคลม พยาบาลเอาสร้อยเส้นนี้ให้ผม แล้วบอกว่าเป็นของคุณน่ะ


อ่อค่ะ”   สร้อยเส้นนี้ เอะหรือว่าที่เรากับลูกไม่เป็นอะไรเพราะสร้อยเส้นนี้ สร้อยที่ท่านมุคุโร่ให้

ไว้ มันเป็นสร้อยที่มีพลังคุ้มครองจริงๆด้วย

งั้นคุณก็นอนพักเถอะ เดี๋ยวผมจะอยู่เฝ้าคุณที่นี่แหละ

ขอบคุณนะ เคียวยะ ที่ดูแลฉันเป็นอย่างดีทั้งๆที่ฉันทำให้คุณลำบากมาตลอดเลย


อย่าพูดแบบนั้นสิโคลม เราเป็นคู่ชีวิตกันนะ ผมจะไม่ดูแลคุณได้ไง  ที่สำคัญคุณก็เป็นแม่ของ

ลูกผมด้วย   แล้วก็เป็นผู้หญิงที่ผมรักมากที่สุดในโลกไง

เคียวยะ  คุณปากหวานแบบนี้ไงฉันถึงได้มีลูกกับคุณอะ คนบ้า  ><  หญิงสาวหน้าแดงจนยิ้ม

ออกมา

ฮ่ะๆๆ ทำไงได้ก็ผมมันหล่อ

 

ปราสาทวันเดอเรอร์

     เคียวโกะที่ตอนนี้ถูกจับขังไว้ในปราสาท ภายในห้องนอนอันหรูหรา ดั่งกับราชวัง เธอก็ลำลัง

จะตื่นขึ้นมาแล้ว

อื้อออ นี่เราอยู่ที่ไหนกันนะ เอะจิงสิ เราถูกจับมานิ ช่วยด้วย ใครก็ได้ช่วยด้วย”  ทันทีที่ตื่น

ขึ้นมาเธอก็ร้องตะโกนขอความช่วยเหลือ หันไปมองหน้าต่างก็ต้องใจ พอมองลงไปข้างล่างสูง

ราวกับอยู่บนยอดเขา มองไปทางไหนก็เห็นภูเขาหิมะขาวโพลน  และก็หยุดนิ่งไปทันทีที่ได้ยิน

เสียง ของชายปริศนาที่ซ่อนอยู่ในเงามืดของผ้าม่าน

 

ยินดีตอนรับสู่ปราสาทวันเดอเรอร์

“คุณเป็นใครออกมานะ”

"สวัสดี ข้าคือนิกซ์ ไงคนที่พาเจ้ามาที่นี่"


"ปล่อยฉันออกไปนะ!! ฉันจะกลับบ้าน  ช่วยด้วยยยยยย ใครก็ได้ช่วยด้วยยย!!!!  หญิงสากรีด

ร้องด้วยความหวาดกลัว เพราะตอนนี้มีเพียงเขาและเธออยู่ในห้องนอนกันเพียงสองต่อสอง

จะร้องไปทำไม ไม่มีใครมาช่วยเจ้าได้หรอก

ช่วยด้วย!!! สึนะคุงช่วยฉันด้วย

บอกให้เงียบไงเล่า

อื้ออออ ปล่อยฉัน!     เมื่อเห็นว่าสาวน้อยไม่ยอมหุบปากเขาจึงเดินเข้าไปปิดปากของเธอทันที

เจ้าคงยังไม่อยากตายใช่ไหม  ถ้างั้นก็อย่าโวยวาย”    ได้ยินดังนั้นเคียวโกะถึงกับหหยุดชงัก

และเมื่อมองเข้าไปนัยย์ตาของเขาก็รู้สึกได้ถึงอะไรบางอย่าง เขาก็สบตาเธอด้วยเช่นกัน

เธอจึงได้โอกาสนี้ ดึงผ้าคลุมหน้าของเอาออกทันที  และต้องตกตะลึงยิ่งนักกับสิ่งที่ปรากฏอยู่

เบื้องหน้าทันทีที่แสงจันทร์ส่องกระทบมายังใบหน้าของเขา


พรึบ!! 

นี่เจ้าทำอะไร!! 

นะ น่า ของคุณ”    สิ่งที่เห็นอยู่ตรงหน้าทำให้เคียวโกะถึงกับอ้าปากค้าง ใบหน้าของชายคนนี้

เมื่อกระทบกับแสงจันทร์ งามผุดผ่องราวกับไข่มุก ดวงตาสีทอล์ ทอประกายแสงงดงามยิ่งนัก

เรือนผมสีเงินทอดยาวถึงกลางหลัง ชายผู้นี้งดงามกว่าคนธรรมดามากนัก

เจ้ารู้ความลับของข้าแล้ว ถ้างั้นข้าคงปล่อยเจ้าไปไม่ได้หรอก

คุณจะทำอะไรฉัน!!  

ก็ทำให้เจ้าเป็นผู้หญิงของข้าไปตลอดการไง

อย่านะ!!!  

เมื่อเป็นดังนั้น เขาจึงจับร่างของหญิงสาวพาดลงบนเตียง  ซึ่งเขาเองก็ยอมรับว่าหลงสเสน่ห์เธอ

ตั้งแต่แรกเห็นแล้ว 

ปล่อยฉันนนน!!!!! เคียวโกะร้องลั่น มือรู้สึกว่าตัวเองถูกร่างของชายแปลกหน้า คร่อมเธออยู่

ไม่เคยมีใครรู้ความลับของข้าแล้วรอดไปได้หรอก”  

อ๊ายยยยยยยยยยยย!!!!!



 

                                       


หื่นได้อีกนะ 555
ไม่รู้ว่าจะชอบแนวนี้กันรึป่าวนะ 555


แต่ก็ลองอ่าดูก็แล้วกันมันอาจจะออกแนวแฟนตาซีอะนะ

เป็นยังไงก้เม้นบอกกันบ้างนะ
อ่านแล้วเม้นด้วยนะผมอยากรู้จีงๆว่ามันเป็นยังไงบ้าง ok ไหม    

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 6 ครั้ง

1,107 ความคิดเห็น

  1. #1006 IchibiNoSHUKAKU (@shukaku) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 27 พฤษภาคม 2557 / 22:53
    ไม่แท้งโว้ยยยยยยยยยดีใจจจจจ
    #1006
    0
  2. #971 'LatTe' (@sakoruji1874) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 17 มีนาคม 2557 / 14:49
    อยากอ่านง้าาาา >< ส่ง nc ตอนนี้ให้หน่อยนะฮะ ^^ mookkie2001@hotmail.com
    #971
    0
  3. #927 cha (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 25 กรกฎาคม 2556 / 12:54
    เย้ ลูกโคลมกับฮิไม่เป็นอะไร

    แต่สึนะช่วยเคียวโกะให้ได้นะ
    #927
    0
  4. #833 ๐๐llRunGll๐๐ (@Monkeiiz_l2ung) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 11 กุมภาพันธ์ 2556 / 14:10
    ฮิบาริ  ช่างกล้าพูดนะ  แต่ก็หล่อจริงๆ นั่นแหล่ะ ฮ่าๆๆ

    เคียวโกะ! อย่าเป็นอะไรน้าาา ไม่น่าไปหาเรื่องเปิดผ้าคลุมเลยอ่ะ
    #833
    0
  5. #825 Shadow D.Nuvora (@nono1234) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 4 กุมภาพันธ์ 2556 / 15:36
    ยังหวานใส่กันได้อีกนะตาฮิ

    ไอสึขับจรวดไปเลย เร็วๆ >O<
    #825
    0
  6. #796 snow night (@french-za) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 27 มกราคม 2556 / 18:10
    ท่านหลงตัวเองอ่ะ -3- แต่ไม่แท้งงงงงงงงงง
    โคลมอึดถึก 55
    #796
    0
  7. #690 เคนจัง (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 13 มกราคม 2556 / 23:30
    ไม่แท้งโว้ยดีใจจังเรย
    #690
    0
  8. #668 นมเย็นสีฟ้า (@alissy) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 12 มกราคม 2556 / 20:25
    หลงตัวเองอ่ะสามี(?)
    #668
    0
  9. #629 pead (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 11 มกราคม 2556 / 15:16
    แหมท่านฮิปากหวานน่ะเนี่ย

    เคียวโกะจะโดนจับกดแล้วหรอเนี่ย
    #629
    0
  10. #552 Sea (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 3 มกราคม 2556 / 21:15
    ม่ายน่ะเคียวโกะจังToT
    #552
    0
  11. #529 Sea (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 2 มกราคม 2556 / 20:21
    ฮิบาริหลงตัวเองอ่ะ-_-
    #529
    0
  12. #418 kiralacus&tsunakyoko (@pearlv) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 14 ธันวาคม 2555 / 13:44
    นึกว่าโคลมจะแท้งซะแล้ว
    สึนะรีบมาเร็วเคียวโกะแย่แล้ว
    #418
    0
  13. วันที่ 8 ธันวาคม 2555 / 16:07
    เคียวโกะจังT.T
    #362
    0
  14. #327 ❥ßabeⓀuran~ (@babebabelovebel) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 17 พฤศจิกายน 2555 / 13:57
    เฮ้ย!! สึนะรีบบิน(?)มาเร็วเร้วเคียวโกะเป็นอะไรไปไม่รู้น้า ฮา(โดนถีบปลิว)
    #327
    0
  15. #190 Zeekay (@243648510612) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 13 ตุลาคม 2555 / 17:25
    พี่นิกซ์ กับ เคียวโกะ !! Zzx

    เอาๆไปเหอะ เผื่อมันจพดูสำคัญขึ้นมาบ้าง
    #190
    0
  16. #126 LazyGirl* (@peerada27) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 25 กันยายน 2555 / 12:02
    สึนะแกมาเร็วๆเลย เคียวโกะไม่รอดแย้วว
    #126
    0
  17. #98 killua (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 23 กันยายน 2555 / 14:15
    เอ๊ะ มันยังไงกันนะ แง่ม ๆ ๆ ๆ
    #98
    0
  18. #95 นมเย็นสีฟ้า (@alissy) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 23 กันยายน 2555 / 13:44
    ฮิหลงตัวเอง ><!
    #95
    0
  19. #74 tktakaru (@tktakaru) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 22 กันยายน 2555 / 01:07
    111111111111
    #74
    0
  20. #73 สาวหน้ากากดำ (@sui0123) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 22 กันยายน 2555 / 00:24
    เฮ้ย!!!
    #73
    0
  21. #72 พจน์มาน (@mami-ko) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 21 กันยายน 2555 / 21:08
    1 1 111111111111111111111111111111111111


    ตาสีเมลทอล ผมยาวสีเงินกลางหลัง - -* สติไม่ดีหรอค่ะ 55555555555555555
    #72
    0