Fic Reborn 1896 พอเถอะ!!ฉันไม่ได้รักคุณแล้ว

ตอนที่ 14 : ตบสู้ฟัด 100% ฉบับสมบูรณ์

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,437
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 7 ครั้ง
    13 ม.ค. 56






 
 

"เราเลิกกันเถอะ"

!!!

"โคลมนี่คุณพูดอะไรออกมา"

"ก็คุณกับนังนั่น!!!

"ใคร!

"ก็ฮารุกะไง พวกคุณทำอะไรกัน!"

"ผมไม่ได้ทำอะไรเลยนะ"

"แล้วมันมารับโทรศัพท์คุณได้ไง!!"

"รับตอนไหนผมไม่รู้"

"ไม่รู้ได้ไงมันบอกว่าคุณอยู่กับมัน!!"

"ผมป่าวนะ"

"ไม่ต้องมาโกหกเลย!!

   แล้วทั้งคู่ก็เถียงกันอยูแบบนี้ที่หน้าโรงเรียนจนคนมองกันใหญ่ กระทั่งอเดวไฮด์เดินผ่านมา

 พอดี



"ฮิบาริ น่ะเข้าไม่ได้โกหกหรอก ฉันเป็นพยานได้"

"คุณอเดวไฮด์"

"นี่โคลม โดคุโร่ ฉันจะบอกอะไรเธอไว้นะ เจอดาวยั่วต้องรีบสกัด! จำคำฉันไว้ ไปและ"

โคลมนิ่งไปสักพัก ก่อนที่คนรักจะลากเธอไป

"ไปคุยกันที่บ้าน"   ฮิบาริลากเเขนเธอกลับบ้านทันที่เพราะตอนนี้คุณมุงดูกันเต็ม

"สุมหัวหัวอะไรกัน!! อยากโดนขย้ำรึไง!


     ฮารุกะที่ยืนมองเหตุการณ์จากด้านบนตึกเรียน ก็ได้แต่ยิ้มเยาะอย่างสะใจ

ฮ่าๆๆ เข้าทางชั้นสะเเล้วสิแบบนี้ ฮ่าๆๆ ทะเลาะกันให้ตายไปข้างหนึ่งเลยนะ


    ฮิบาริรีบจ้ำอ้าวเดินกลับบ้าน มืออีกข้างก็จับแขนโคลมไว้จนเธอแทบจะปลิว บรรยากาศ

 อึมครึม  ทั้งคู่ไม่พูดอะไรกันเลยจนมาถึงห้องพักของโคลมแล้วพวกเขาก็เข้าห้องไป





 







"ไหนบอกมาสิจะเลิกกับผมเพราะอะไร"  ฮิบาริลงไปนั่งบนเตียงของโคลมทันที มือก็พลันปลด

เนกไทค์ออก

"ก็..

"หืม

"ฉันโทรไปหาคุณแล้วนังนั่นมันรับสาย แล้วมันก็พูดเหมือนว่าคุณทำอะไรกับมัน

"หึ แล้วก็เชื่อเขางั้นสิ"

"ก็ฉันไม่รู้นิ ถ้าไม่อยู่ด้วยกันจริงๆแล้วมันมารับได้ไง"

"ผมคงจะลืมมือถือไว้ตอนยัยนั่นเข้ามา"

"คุณหึงผมหรอ"  

"หึงสิ ไม่หึงได้ไงเล่าฉันมีคุณอยูคนเดียวนะ"   

ฮ่ะๆๆๆ  

"หัวเราะอะไร มันน่าขำนักหรอ!"   หญิงสาวกระทืบเท้าปั่งๆที่เห็นเขาหัวเรา โดยที่เธอไม่รู้ตัวเอง

 เลยว่าใบหน้าของตัวเองเวลาโกรธบู้บี้แค่ไหน คิ้วก็ขมวดเข้าหากัน


"ดูคุณทำหน้าสิ ตลกชะมัด ฮ่ะๆ"

"ยังจะมาหัวเราะอีกนะ ฉันเป็นแบบนี้ก็เพราะคุณนั่นแหละ อุส่าโล่งใจแล้วแท้ๆที่เป็นแฟนกับ

 กรรมการคุมกฏที่ไม่มีผู้หญิงคนไหนกล้าเข้าใกล้ แต่ก็ยังมีมาจนได้ ฮึ้ยยยย" 


"ฮ่ะๆๆๆ ผมพึ่งเคยเห็นคุณโมโหครั้งแรกเลยนะ"

"รู้ไหมว่าวันนี้ทั้งวันฉันไม่เป็นอันทำอะไรเลย เพราะคิดแต่เรื่องนี้อะ เรียนไม่รู้เรื่องเลย จะ

 ระเบิดออกมาอยู่แล้วถ้าเกิดฉันเปิดประตูเข้าไปแล้วเห็นคุณอยู่กับนังนั่นน่ะ
ก็ไม่รู้ว่าฉันจะทำอะไรออกไป
เหมือนกัน"


"แล้วทำไมคุณถึงบอกเลิกผมละ คุณไม่รักผมแล้วหรอ"    ขายหนุ่มเอ่ยถามด้วยเเววตาที่น้อยใจ

"รู้ไหมตอนที่ผมได้ยินคำนี้ หัวใจผมแทบสลาย ทั้งๆที่ผมไม่ได้ทำอะไรผิด"

"เคียวยะ ฉันขอโทษ เพราะความโมโหก็เลยพูดออกไป"

"ถึงคุณจะบอกเลิกผม ผมก็ไม่ยอมเลิก เพราะผมรักคุณ อยากให้รู้ไว้นะว่าคุณคือผู้หญิงคนแรก

 ของผมคนเดียวและก็คนสุดท้าย"


"ฉันก็เหมือนกันเคียวยะ และฉันจะไม่ยอมให้ใครมาแย่งคุณไปเด็จขาด คุณอเดวไฮด์เขาบอกว่า

เจอดาวยั่วต้องรีบสกัด ที่ผ่านมาเราไม่เคยทะเลาะกันเลย จนยัยนั่นมันเข้ามา”

"เข้าใจผมแล้วใช่ไหมหืมคนดี"

"ค่ะ  รอยยิ้มเกิดขึ้นอีกครั้งก่อนที่ทั้งคู่จะสวมเข้ากอดกัน และจุมพิศที่หน้าผากเธอเบาๆ

"ถ้างั้นผมกลับบ้านก่อนนะ มีงานต้องทำน่ะ"

"คืนนี้ไม่นอนกับฉันที่นี่หรอเคียวยะ หรือว่าฉันมันเก่า"

"พูดอะไรแบบนี้โคลมใครว่าคุณเก่า"

"ฮารุกะบอกว่าผู้ชายชอบของสดๆไม่ใช่ของเก่าๆ"

"ฟังผมน่ะ สำหรับผมแล้วไม่ว่าจะผ่านไปนานแค่ไหน คุณจะเป็นยังไงผมก็รักของผมแบบนี้ 

ความรักน่ะยิ่งนานมันก็ยิ่งมีค่าไม่มีอะไรมาแทนได้ ของใหม่ที่ได้มามันจะไปมีค่าสู้ของที่มีอยู่

 ได้ยังไง"


"ฉันรักเคียวยะที่สุดเลย"  ฮื้อออ

"ร้องไห้อีกละ ขี้แย่จริงๆเลย มานี่เดี๋ยวเช็ดให้"

"ถ้างั้นคืนนี้นอนกับเค้านะ น๊า นะคะ"  โคลมมองหน้าทำตาปริบๆ

"คร๊าบ อ้อนขนาดนี้ใครอดใจไหว"

"งั้นไปอาบน้ำด้วยกันนะคะ เดี๋ยวฉันไปเปิดน้ำใส่อ่างไว้ให้

"ไปสิ"


"เคียวยะน้ำเต๊มแล้วเข้าไปอาบก่อนเลยนะ เดี๋ยวฉันตามไป"  แล้วฮิบาริก็เดินเข้าไปพร้อมกับ

 ผ้าเช็ดตัวสีขาวผืนเดียว จากนั้นก็ลงไปแช่น้ำในอ่านโดยที่สภาพเปลือยปล่าวรอโคลมไป

 พลางๆ    โคลมที่กำลังถอดเสือผ้าเสร็จแล้วก็จะตามเข้าไปแต่เสียงโทรศัพท์ของเคียวยะดังขึ้นมา

 สะก่อน



นามิโมริ.....นามิโมริโน้ววววว  

"ใครโทรมาค่ำมืดขนาดนี้ ห๊า!"  ทันที่ที่เห็นชื่อของคนที่โทรมาเธอถึงกับสะอึกเรยทันที่

"ฮา.. ฮารุจัง"   ฮารุกะเป็นคนเมมชื่อตัวเองในมือถือของเขา แล้วก็โทรเข้าเบอร์ของตัวเอง

และทันทีที่โคลมรับสาย

"ฮัลโหล" 


"เคียวย๊าจ๋าาาาา คิดถึงจังเลย เมื่อกลางวันไม่น่ารีบเลยนะ แต่ไม่ต้องห่วงฮารุจังจะไม่บอกโคลม

จังหรอกจะรู้กันแค่สองคนโอเค นะคะ เอะ ทำไมไม่พุดละจ๊ะเคียวยะ หรือว่า โคลมจังรับสาย

 อุ้ยๆขอโทษนะโคลมฉันไม่คิดว่าเธอจะมารับสายนะ"


"แกโทรมาทำไม"  โคลมได้ยินแบบนี้แล้วรู้สึกเหมือนโดนเหยีบหัวใจ ความรู้สึกนี้ที่เจ็บแปลบๆ

 ที่ใจราวกับว่ามีหนามแหลมมาปักเอาไว้ มือไม้สันไปหมด


"ว๊ายอย่าใช้คำไม่สุภาพแบบนั้นสิจ๊ะ ไม่น่ารักเลยนะ"

"ออกจากชีวิตของพวกเราไปได้แล้ว!!!! ฉันขอเธอเป็นครั้งสุดท้ายดีๆ"

"แหม่ชั้นก็แค่จะคุยกับเคียวยะน่ะไปตามเค้ามารับสายหน่อยสิ"

"ยังไม่เข้าใจอีกใช่ไหมฮารุกะ แล้วอย่าหาว่าฉันร้ายถ้ายังคิดจะเอา!!

"อุ้ยยๆๆ กล้วจังเลยอ๊า ทำไงดีน๊า"

"ได้ เธออยากจะคุยกับเขาใช่ไหม แต่คงต้องรอก่อนนะ เพราะเขาไม่ว่างน่ะ"

   
      แล้วโคลมก็เดินเข้าไปในห้องน้ำทันที มือก็ถือโทรศัพท์เข้าไปด้วย ตอนนี้เธอเหลือเเค่

 ผ้าเช็ดตัวผืนเดียวเหมือนกัน  จากนั้นก็ไปหยุดตรงหน้าของฮิบาริ ผ้าเช็ดตัวผืนนั้นก็ถูกดึงออกต่อ

 หน้าเขาด้วย 


"ฮารุกะจ๋า รอสักแปบนึงนะ เคียวยะกับฉันกำลังจะทำการบ้าน เธออย่าพึ่งวางสายนะ" ฮารุกะก็

 ยังฟังอยู่



"โคลมนี่คุณจะทำอะไร"   

"ก็ทำให้คุณขึ้นสวรรค์ไงคะที่รัก"

ตอนนี้มี nc แบบอีโรติก อยากอ่านก็แอดเฟชบุคผม

แล้วขอมาได้เลย จะแนบไฟล์ส่งให้ทันที

จิ้มได้ที่ห้องขอฉากที่ถูกลบ หรือรูปสุดหล่อเสื้อเขียว

ok
 

 

ฮารุกะ  :   กรีสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสส
 พวกแกทำอะไรกันนนนนนนนนนน  นังโคลมมมมมมมมมมมมม
เห็นหงิมๆแบบนี้ แกกล้าขนาดนี้เลยหรอ  กรีดดดดดดดดดดดดดดดดด

 

 แล้วก็ว่างสายไป เธอได้ยินทุกอย่างว่าพวกเขาทำอะไรกัน

 

"ฉันเหนียวไปทั้งตัวแล้วเดี๋ยวอาบน้ำก่อนนะ"

 

"อืมอาบสิ สระผมให้ด้วยนะ     แล้วเขาก็ลงไปแช่ในอ่างน้ำทันที เมื่อโคลมอาบน้ำเสร็จแล้วก็ลง

 มือสระผมให้คนรัก ด้วยใบหน้าที่ยิ้มแย้ม แบบสระไปคุยไป


"นี่เคียวยะรู้ไรไหม"

"อะไรหรอ"

"มะกี้ฮารุกะฟังอยู่ในโทรศัพท์ด้วยนะ เขาโทรมาหาคุณอะ ฉันก็เลยให้ฟัง ฮ่าๆ

"อะไรกัน จริงๆแล้วคุณแค่อยากแกล้งยัยนั่นเองหรอ"

 

"ป๊าว! ก็แค่ให้ฟังเฉยๆ"

"หึ"   ฮิบาริยิ้มอย่างมีความสุขก่อนก่อนจะแหงนหน้าขึ้นไปมองแฟนสาวแล้วพูดว่า

"ลีลาดีนิ วันหลังทำแบบนี้อีกนะ ฮ่ะๆๆ"

"บ้า >< ไม่สระให้แล้ว"    โคลมหน้าแดงเป็นลูกเชอรี่ หยิบผ้าเช็ดตัววิ่งออกจากห้องน้ำทันที


     เมื่อพวกเขาทำการอาบน้ำชำระร่างกายเสร็จก้เตรียวตัวเข้านอน โคลมที่อาบเสร็จก่อนตอนนี้ก็

 ได้นอนอยู่บนเตียงของเธอแล้ว  ฮิบาริที่พึ่งเสร็จก็เดินตามออกมา เขาใส่แค่ผ้าเช็ดตัวเท่านั้น

แล้วก็ทิ่งตัวนอนข้างๆกับเธอ โคลมเห็นว่าคนรักเข้ามานอนเเล้วจึง เขยิบตัวเข้าไปหนุนท่อน

 แขนของเขาร่างสูงจึงใช้มืออีกข้างโอบกอดเธอ ความเหนื่อยล้าทำให้เริ่มง่วงนอน ผ้าห่มที่อยู่

 ปลายเตียงถูกดึงขึ้นมาคลุมร่างเขาและเธอ ก่อนจะแอบหอมแก้มร่างเล็กที่ตอนนี้หลับอยู่ แล้วตัว

 เขาก็หลับไปจนเช้า เสื้อผ้าของฮิบาริส่วนหนึ่งก็อยู่ที่ห้องของโคลมด้วยเช่นกัน เขามักจะมาค้าง

 คืนที่นี้เสมอๆ เลยมีคนเห็นอยู่บ่อยๆ พอถึงตอนเช้าพวกเขาก็อาบน้ำแต่งตัวไปโรงเรียน

 ด้วยกัน  และเเล้วก็ถึงโรงเรียนเคียวยะฉันไปเรียนก่อนนะ แล้วตอนเย็นเจอกัน  โคลมแยกตัวไป

 ห้องเรียนของเธอทันทีแต่ในระหว่างทางเดินไปห้องเรียนก็บังเอิญเจอฮารุกะที่ กำลังรอเธออยู่



"ไงจ๊ะโคลมจัง"    โคลมเดินผ่านโดยไม่สนใจที่ฮารุกะพูด แต่ฮารุกะไม่ยอมให้ผ่านไปได้ จึจับ

 หัวไหล่ของโคลมอย่างเเรง กรงเล็บๆยาวๆนั่นถูกกดลงไปจนเธอรู้สึกได้ถึงความเจ็บ


"ปล่อยฉัน!!    โคลมสะบัดจนหลุด

 

"อย่าคิดนะว่าเธอมีไรกับเขาแล้ว เขาจะทิ้งเธอไม่ได้ ของเก่ายังไงก็เป็นของเก่า"

"แล้วไง ของที่เธอบอกว่าสดน่ะ มันสดจิงๆหรอ ผู้ชายเขาได้เธอแล้วเขาก็ทิ้งแค่นั้นแหละ เขาไม่

 คิดจะอยู่กินกับเธอหรอก แล้วของเก่าๆที่เธอว่า ยังไงมันก็เป็นของที่เขารักแล้วก็ไม่ยอมเสียมัน

 ไป อย่าคิดจะเเย่งเค้าไปยังไงฉันก็ไม่ยอม!"


"แล้วยังไงละ ของแบบนี้มันอยู่ที่ลีลา"

"เธอนี่มันหน้าด้านจริงๆ"

"กล้าพูดขนาดนี้คงจะผ่านมาเยอะเเล้วสินะคนอย่างเธอน่ะ ฮารุกะ" พูดจบโคลมก้เดินหนีทันที

 แล้วก็จะไปเข้าห้องน้ำ ทิ้งให้ฮารุกะยืนแหกปากอยู่แบบนั้น


กรีสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสส!!  แกนังโคลมม  

 ฮารุกะไม่รอช้าตามโคลมไปทันทีหมายจะกระชากผมโคลม แต่ไม่ทัน โคลมหันมาสะก่อน


"แกยังไม่จบใช่ไหมฮารุกะ!!

"แล้วแกจะทำไมหะนังโคลม"  

"ทำอะไรหรอก็ทำแบบนี้ไง   เพี๊ย! เพี๊ย!  โคลมซัดฝ่ามือใส่ฮารุกะก่อนทันทีแบบไม่แบมือ

"อ๊ายยยยย แกทำอะไรชั้น" 

"ทำอะไรหรอ ฉันก็จะตบแกไงนังสาระเลว ฉันทนไม่ไหวเเล้ว วันนี้เป็นไงเป็นกัน"  โคลมตบ

 แบบไม่ยั้งมือซ้ายจิกกระชากหัว มือขวาก็ตบเอาตบเอา จนฮารุกะเสียท่าล้มลง โคลมก็ขึ้นคร่อม

 ทันที 


กรีสสสสสสสสสสส  ปล่อยชั้นนนะนังบ้า !! เเกเป็นบ้าไปแล้วหรอออ

"ฉันบอกแล้วไงอย่าว่าให้ฉันร้าย ฉันไม่เคยพาล ไม่เคยหยาบคายอย่างงี้  ด่าฉันฉันทนได้

ตบฉันฉันทนได้  แต่มาแย่งผัวฉันฉันทนไม่ได้ จำใส่กะลาหัวแกไว้!!!   ฮึยย

ผลั๊ว!! ผลั๊ว!! ๆๆ  ไม่ใช่แค่กำปั้น รองเท้าถูกทอดออกมา ฟาดปากของยัยนั่นทันที 

อ๊ายยยยยยยยยยยยยย !!!!    ฮารุกะร้องลั่น จนคนมองกันใหญ่ 


"เห้ยๆๆๆ ดูดิตบกันใหญ่เลยวะ"   

"ตบกันเรื่องอะไรวะ ผู้หญิงจะตบกันจะมีเรื่องอะไรเล่า นอกจากแย่งผัวกันนะสิ" 


"มองอะไร!!! ไม่เคยเห็นคนตบกันหรอ!!!    โคลมตะคอกใส่คนที่ยืนมอง แต่เธอก็ยังไม่หยุด ทั้ง

 จิกทั้งดึงผมของฮารุกะจนหลุดมาเป็นกระจุก ฮารุกะตอนนี้โดนโคลมตบจนเลือดกลบปาก ได้

 แต่ดินทุรนทุราย แบบหมดทางสู้  


"อ๊ายยยย ปล่อนชั้นนนนนน 


"ปล่อยก็ได้ งั้นก็มานี่ !!  โคลมลากหัวเธอเข้าไปในห้องน้ำทันที สภาพของฮารุกะแทบดูไม่ได้

กระโปรงเปิดจนเห็นกางเกงใน ดิ้นยังไงก็ดินไม่หลุด แต่ก็ไม่มีใครกล้าช่วย เพราะไม่เคยมีใคร

 เห็นโคลมโมโหขนาดนี้มาก่อนจนมาถึงในห้องน้ำ โคลมถีบประตูส้วมเข้าไปทันที แล้วอีกมือ

 หนึ่งก็กระชากลากถูฮารุกะเข้ามา พาดกับโถส้วม



"โอ้ยยยย เจ็บบ ไหนเอ็มเอ็มบอกว่าเธอไม่สู้คนไงโคลม แล้วทำไมถึงได้โหดขนาดนี้  โอ้ยย

"เหอะ ใช่ ฉันเป็นคนไม่สู้คน แต่ถ้าใครทำให้ฉันหมดความอดทน ฉันก็ตบไม่สน ไม่ว่าจะเป็น

 คนหรือนักเลง  จำไว้!!"


"ฉันเตือนแกแล้วนะ แต่แกก็ยังหน้าด้าน แกคันมากนักใช่ไหมหะ!!! ถ้าคันมากนักฉันก็จะจัดให้

 แกหายคันนี่ไง ชักโครกเนี่ย ลงไปสะเผื่อจะหายคัน ลงไป๊!!!"  โคลมจับหัวฮารุกะ กดลงไปใน

 ชักโครกทันทีแบบที่มีน้ำอยู่เต๊ม



อื้อออออ อื้ออออ!!!!  ฮารุกะสำลักน้ำจนต้องกลืนเข้าไป แต่โคลมก็ยังจิกหัวเธออยู่ ขึ้นลงขึ้นลง

 แบบนั้น



"เป็นไง หายคันไหม!!  ข้ามศพฉันไปก่อนเถอะถ้าแกคิดจะเอา!!

"โอ้ยยยยย ฮื้อออ ฉันไม่เอาแล้ว ปล่อยฉันเถอะ  ฮารุกะแทบจะยกมือไหว้โคลมแล้ว

"เมื่อกี้แกยังเก่งอยู่เลยไม่ใช่หลอ นังโสเภนี  รู้แล้วใช่ไหมเวลาฉันโมโหแล้วมันเป็นยังไง"

"ชั้นรู้แล้ว  ฮื้อออ ปล่อยชั้ยเถอะ ชั้นแค่ทำตามที่เอ็มเอ็ม สั่งเท่านั้นเอง"

"มันสั่งว่าไง  บอกมา!!  

   
      แล้วฮารุกะก็เล่าเรื่องทุกอย่างให้โคลมฟังจนหมดว่าเอ็มเอ็มเป็นคนส่งให้เธอมาทำให้

โคลมกับฮิบาริเลิกกัน


"แล้วตอนนี้นังเอ็มเอ็ม มันอยู่ที่ไหน!!

"อยู่ที่โรงพยาบาลนามิโมริ โอ้ยยย ฉันเจ็บ"    ตอนนี้ใบหน้าสวยๆของฮารุกะมีแต่รอยเล็บของ

 โคลมเต๊มไปหมดยิ่งโดนน้ำมันก็ยิ่งแสบ



"นังเอ็มเอ็ม แกคงจะไม่อยากตายดีใช่ไหม  ฮึ้ยย ไป๊ แกรีบไสหัวไปให้พ้นนะ ถ้าแกมาเหยีบที่นี่

 อีกฉันจะดับลมหายใจของแก ไป๊ ไสหัวไป"


"ชะ ชั้นจะไปเดี๋ยวนี้แหละ อย่าทำอะไรชั้นเลย ฮื้อออ"   แล้วฮารุกะก็รีบไสหัวไปทันที สาระรูปดูไม่จืด

"ฮึ นังเอ็มเอ็มแกกับฉันได้เห็นดีกันแน่"   





โรงพยาบาลนามิโมริ


ก๊อกๆๆๆ  

"ใครนะเข้ามาสิ"   เอ็มเอ็มที่กำลังนอนรักษาตัวอยู่บนเตียงจากที่โดนน้ำกรดวันนั้นได้ยินเสียง

 เคาะประตูจึงบอกให้คนนอกเข้ามาได้  และทันที ที่เห็นใบหน้าของโคลมที่เต็มไปด้วยความ

 โกรธก็เบิกตาโพลง



"แก มาทำไม!!"

"ก็มาเยี่ยมแกไงเอ็มเอ็ม ไง ยังไม่ตายอีกหรอ ตายยากนักนะ ฉันไม่ได้มามือปล่าวนะ เอาดอกไม้

 มาให้ด้วยดอกคิขุสีขาวไง เหมาะกับแกดีนะ"


"ดอกคิขุ สีขาวเอาไว้ไหว้ศพนิ แกเอามาให้ชั้นทำไมนังบ้า!!  

"ก็ฉันจะมาทำให้แกเป็นศพไง"   โคลมเดินตรงเข้าไปหาเอ็มเอ็มทันทีแล้วใช้มือบีบหน้าของ

 หล่อนอย่างแรงจนเลือดไหลซึมผ้าพันแผล


"โอ้ยยยยยย ชั้นเจ็บนะ"  เอ็มเอ็มร้องเสียงหลงด้วยความเจ็บ  

"แกออกไปนะ ไม่งั้นจะเรียกหมอจิงๆด้วย!!" 

"เออเรียกมา หมอมาฉันก็จะตบหมอด้วย"

"กรีสสสสสส ชั้นเจ็บบบบ โอ้ยย ปล่อยชั้น!!

"เจ็บหรอ แกเจ็บเป็นด้วยหรอ  แกเลวมากนะ ให้ฮารุกะมาทำให้ฉันกับเคียวยะเลิกกัน มันไม่มี

 ทางสำเร็จหรอก  ที่ผ่านมาแกทำอะไรฉัน ฉันไม่เคยสู้ แต่ครั้งนี้ฉันยอมไม่ได้ แกได้มุคุโร่ไปแล้ว

 ยังจะมาแย่งเคียวยะไปจากฉันอีก  แกจะเอายังไงกับฉันห๊า!!"


"โอ้ยยย ปล่อยยยย ชั้นกลัวเเล้ว!! อย่าฆ่าชั้นเรยนะ ฮื้ออออ

"กลัวหรอ ดี! ถ้างั้นก็จำใส่กระบาลของแกไว้ ถ้าไม่อยากตาย อย่ามายุ่งกับชีวิตฉันอีก ไม่ได้ขู่นะ!

มืออีกข้างของโคลม ใช้นิ้วชี้จี้กดไปที่หน้าผากของเอ็มเอ็ม

"อื้อออออ ชะ ชั้นจะไม่ยุ่งกับเธอออีกเเล้วอย่าฆ่าชั้นเลยย ฮื้อออ"   เอ็มเอ็มตอนนี้ทั้งเจ็บทั้งกลัว

 จนตัวสั่นเขาไม่เคยเห็นโคลมโหดขนาดนี้มาก่อนเลยในชีวิต  


"ดี!  ถ้าฉันเห็นหน้าแกอีกนะ ฉันจะไม่ไว้ชีวิตแก จะฆ่าแกให้ตายจำไว้"  พูดจบก็เหวี่ยงหัวเอ็ม

 เอ็มลงไปทันที



"ฮึ"  และก่อนจะไปก็หันไปจิกหางตาใส่เอ็มๆ แล้วก็เดินออกจากห้องไปโดยไม่แคร์สายตาใคร

 




โอ้ยยยแต่งตอนนี้เหนื่อยมากเลย ปวดแขนด้วยอะ

ตอนที่ผมกำลังพิมอยู่มีคนเข้ามาอ่านตอนนี้  ผมพยามพิมเร็วๆแล้วนะ 55

ก้แหม่ คิดไปพิมไป แล้วเป็นไงกันบ้าง สะใจไหม 555 

ผู้หญิงตบกันก็มีเรื่องเดียวนี่แหละเนาะ 

อ่านแล้วเป็นยังไงเม้นบอกเค้าด้วยน๊าคนสวย






          
              





















































 
 
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 7 ครั้ง

1,107 ความคิดเห็น

  1. #1105 Pear11345 (@Pear11345) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 25 ตุลาคม 2561 / 09:25
    ทันบ่ nongpearpear@gmail.com
    #1105
    0
  2. #1104 saebeetanin (@saebeetanin) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 16 สิงหาคม 2561 / 21:24
    ทันปะะะ ขอnc pomsarai17@gmail.com
    #1104
    0
  3. #1079 NavyRibster (@NavyRibster) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 20 มีนาคม 2559 / 17:51
    ขอ nc ด้วยนะครับบบ
    #1079
    0
  4. #1073 Benjawan (@loadpon) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 14 ตุลาคม 2558 / 21:27
    สนุกมากค่า loadpondza12@gmail.com
    #1073
    0
  5. #1070 Mamon (@sabakunotemari) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 3 ตุลาคม 2558 / 17:46
    สนุกมากกกก ของncบ้าง lunaticcharm265156@gmail.com
    #1070
    0
  6. #1066 Poppy3zap (@Poppy3zap) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 13 กันยายน 2558 / 14:50
    โหดดดเวอร์
    #1066
    0
  7. #1051 Porfai SONE (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2558 / 13:30
    'ฉันเป็นคนไม่สู้ใคร แต่ถ้าใครทำให้ฉันหมดความอดทน ฉันก็ตบไม่สน ไมว่าจะเป็นคนหรือนักเลง'โอ้ววพระเจ้า โคลมเดือดได้ใจฝุดๆ
    #1051
    0
  8. #1044 poo (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2558 / 14:10
    ชอบมากChom-091@hotmail.com
    #1044
    0
  9. #1033 autaau (@akb00488) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 31 มกราคม 2558 / 12:33
    สะใจอ่ะ ฮารุกะโดนตบ 555555555+
     
    #1033
    0
  10. #1032 autaau (@akb00488) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 31 มกราคม 2558 / 12:32
    สะใจอ่ะ ฮารุกะโดนตบ 555555555+
     
    #1032
    0
  11. #1030 SeNsE (@harumi1896) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 30 ธันวาคม 2557 / 02:27
    สนุก^0^/ ขอncบ้างสิคะ
    ayasaki-04@hotmail.com
    #1030
    0
  12. #1024 Pamica Prim (@violab) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 6 ตุลาคม 2557 / 14:10
    แรงมา แรงไป เยี่อมยอดมากเลยโคลม
    #1024
    0
  13. #1013 โอตาคุหน้าตาย (@231654789) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 24 กรกฎาคม 2557 / 16:49
    0_0อ่านตอนนี้ถึงกับค้าง
    #1013
    0
  14. #1003 IchibiNoSHUKAKU (@shukaku) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 27 พฤษภาคม 2557 / 22:10
    โคลมแรงเฟ่องะ........น่ากลัวชะมัด
    #1003
    0
  15. วันที่ 13 กุมภาพันธ์ 2557 / 00:02
    โคลมสวดยอด -_-b โคตรสะใจเลย55555 ขอnc ด้วยน้ะค่ะ ^ ^ Nonglookkaew@hotmail.com
    #961
    0
  16. #924 cha (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 25 กรกฎาคม 2556 / 12:23
    คนเงียบๆเวลาโกดน่ากลัวจะตาย
    #924
    0
  17. #898 vosonkun (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 29 เมษายน 2556 / 00:51
    โคลม เธอทำได้ดีมาก
    #898
    0
  18. #894 hnung >_< (@125486567) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 23 เมษายน 2556 / 15:39
    อ่านค่ะ
    #894
    0
  19. #888 Sirirak Pang (@rebornonetail) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 27 มีนาคม 2556 / 16:28
    โคลมแรงอ่ะ ไม่ใช่แรงอย่างเดียวนะโหดด้วย ความรักทำให้ทุกอย่างเปลี่่ยนไป(แต่ก็สะใจ)
    #888
    0
  20. #879 View Natchanya (@angel0) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 25 มีนาคม 2556 / 19:20
    สะจายยยยย
    #879
    0
  21. #822 Shadow D.Nuvora (@nono1234) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 3 กุมภาพันธ์ 2556 / 23:32
    ตอนนี้สะจายยยยยยยย555+

    ปล.ผู้หญิงตบกับไม่ได้มีแค่เรื่องเดียวหรอกนะ แค่ไม่ชอบหน้ากันก็ตบแล้ว555+
    #822
    0
  22. #807 ๐๐llRunGll๐๐ (@Monkeiiz_l2ung) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 28 มกราคม 2556 / 12:07
    เอ่อะ!  จำใส่หัว ใส่ใจ ใส่ทุกอย่างที่ใส่ได้แล้วจ้า  ว่าอย่าทำให้นู๋โคลมโกรธเด็ดขาด  ถ้ายังอยากจะใช้ชีวิตต่อไปบนโลก ^^;

    โหดมากกกกกกก
    #807
    0
  23. #793 snow night (@french-za) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 27 มกราคม 2556 / 17:56
    -0- ว้าวววว หนูโคลม...น่ากลัวง่า
    #793
    0
  24. #718 sea (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 16 มกราคม 2556 / 15:10
    0()0คะ.................โคลมโหดอ่ะ
    #718
    0
  25. #712 ice-cream pop (@itim-itim) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 16 มกราคม 2556 / 12:15
    ค...โคลมโหด-0-;
    #712
    0