วันรักคืนร้อน

ตอนที่ 3 : ตอนที่ 3 คนรักของอา

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 415
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 3 ครั้ง
    4 ส.ค. 55

หลังจากที่พวกเขาเอาแต่ทุ่มเถียงกันไปมา สุดท้ายแล้วก็เห็นจะมีแต่อาเกื้อกูลซึ่งเป็นน้องชายแท้ๆ ของบิดาเธอคนนี้นี่แหละ ที่ยื่นมือเข้ามาให้ความช่วยเหลือ ทั้งที่ตอนนั้นเขาเพิ่งจะเป็นบัณฑิตใหม่จากรั้วมหาวิทยาลัยในสาขาออกแบบเสื้อผ้าเครื่องแต่งกายมาได้ไม่นาน อาชีพหน้าที่การงานก็ไม่ได้มั่นคงมากมายเท่าใดนัก แต่ก็ยังเสนอตัวขออาสาเป็นคนดูแลเธอเอง โดยไร้ซึ่งเสียงคัดค้านใดๆ

 

หลังงานพิธีฌาปนกิจศพผ่านพ้นไปเรียบร้อยแล้ว เกื้อกูลจึงได้พาเธอมาอยู่ด้วยกันที่บ้านเช่าหลังเล็กหลังหนึ่งซึ่งเป็นที่พักอาศัยของเขา ส่วนบ้านหลังเก่าของพี่ชายนั้นก็ต้องปล่อยให้ถูกยึดขายทอดตลาดไป เพราะในเวลานั้นเขาไม่มีกำลังทรัพย์เพียงพอที่จะผ่อนส่งค่างวดบ้านซึ่งยังเหลืออีกราวห้าปีได้ ชายหนุ่มและเด็กหญิงตัวน้อยจึงต้องใช้ชีวิตอยู่ในบ้านหลังเล็กๆ นั้นด้วยความลำบาก รายได้ที่มีเข้ามาจากการรับจ้างตัดเสื้อผ้าสตรีซึ่งเป็นงานที่เกื้อกูลถนัดก็ไม่ได้มากมายอะไรเพียงแค่พอจุนเจือประทังชีวิตของสองอาหลานไปวันๆ เท่านั้น

 

อรุสารู้ดีว่าผู้เป็นอาของเธอต้องยอมอดมื้อกินมื้อเพื่อให้หลานสาวอย่างเธอได้กินอิ่มนอนหลับ หลายครั้งที่เธอแอบเห็นเกื้อกูลนั่งร่ำไห้อย่างเงียบเชียบเพียงลำพังเพราะคิดว่าเธอหลับไปแล้ว เด็กหญิงตัวน้อยได้แต่สัญญากับตัวเองในใจว่าเธอจะต้องทำงานหาเลี้ยงตัวเองให้ได้และไม่ทำให้อาของเธอต้องมาตกระกำลำบากใช้ชีวิตแบบยากจนข้นแค้นอีกแล้ว

 

หยดน้ำใสๆ ไหลรินลงมาจากดวงตากลมโตของหญิงสาวเมื่อนึกไปถึงเรื่องราวเมื่อครั้งอดีต มือเรียวยกขึ้นปาดมันทิ้งไปก่อนจะตั้งสติใหม่ตั้งใจขับรถมุ่งหน้าไปยังจุดหมายปลายทางที่อยู่เบื้องหน้าอีกไม่ไกลเท่าไรนัก เพียงไม่นานรถสปอร์ตสีขาวคันงามก็แล่นมาจอดนิ่งสนิทตรงหน้าประตูบ้านหลังใหญ่ หรืออาจเรียกได้ว่าเป็นคฤหาสน์หรูในหมู่บ้านที่เต็มไปด้วยคนรวยและชนชั้นสูงในสังคมซึ่งนิยมซื้อบ้านหลังงามราคาหลังละไม่ต่ำกว่ายี่สิบล้านเพื่อป่าวประกาศอวดศักดาให้คนอื่นๆ ได้รู้ว่าพวกเขามีเงินมีทองมากมายและต้องการการยอมรับจากคนในแวดวงต่างๆ ทางสังคม ซึ่งสิ่งเหล่านี้เธอมองว่ามันเป็นเพียงแค่เปลือกนอกอันฉาบฉวยของคนเท่านั้นเอง หาได้แสดงถึงคุณงามความดีในใจเลยแม้แต่น้อย แต่กระนั้นตัวเธอเองก็ไม่สามารถตัดขาดจากสิ่งเหล่านี้ได้เช่นกัน

 

ประตูอัลลอยด์บานเลื่อนค่อยๆ เปิดออกจากกันด้วยระบบวงจรไฟฟ้า เมื่อเห็นว่าความกว้างของประตูนั้นเพียงพอสำหรับความกว้างของรถยนต์คู่ใจแล้ว อรุสาก็รีบเลื่อนรถขับเข้าไปภายในอาณาบริเวณของคฤหาสน์หลังงามนั้นทันที เธอจอดรถไว้ตรงหน้าทางเดินเข้าบ้าน ชายหนุ่มคนหนึ่งซึ่งมีหน้าที่คอยดูแลรถก็รีบกุลีกุจอมาเปิดประตูรถให้ พร้อมกับนำรถของเธอเข้าไปเก็บยังโรงจอดรถตรงด้านข้าง สาวใช้อีกคนก็รีบออกมาต้อนรับเธอด้วยท่าทางเป็นมิตรพร้อมกับเดินนำเธอไปยังห้องรับแขกตามที่เจ้าของบ้านได้บอกกล่าวเอาไว้ล่วงหน้าแล้ว

 

“สวัสดีค่ะคุณสา พี่นิ่มไม่ได้เห็นหน้าเสียนาน คุณสาดูสวยขึ้นมากเลยนะคะ แล้วนี่สบายดีหรือเปล่าคะ”

 

หญิงร่างอวบวัยสามสิบต้นๆ ที่เรียกตัวเองว่า พี่นิ่ม เอ่ยทักทายผู้มาเยือนด้วยคำพูดอย่างเป็นกันเอง เธอเห็นเด็กสาวซึ่งเป็นหลานของหนุ่มใหญ่เจ้าของบ้านมาตั้งแต่เด็กๆ จึงรู้จักและคุ้นเคยกันเป็นอย่างดี

 

“แหมพี่นิ่ม เล่นชมกันต่อหน้าอย่างนี้สาก็เขินแย่สิคะ สาสบายดีค่ะ พี่นิ่มเองก็ดูหน้าตาสดใสขึ้นนะคะเนี่ย เอ...หรือว่ากำลังอยู่ในช่วงอินเลิฟกับใครบางคนอยู่หรือเปล่าคะ”

 

“คุณสาเนี่ย ชอบรู้ทันพี่อยู่เรื่อยเลยนะคะ”

 

อรุสายิ้มเก้อเขินรับคำชมของอีกฝ่าย พลางแกล้งหยอกกลับไปบ้างส่งผลให้คนถูกแซวถึงกับแก้มแดงปลั่งราวผลตำลึงสุกก็มิปาน ก่อนจะเอ่ยถามถึงผู้เป็นอาของเธอที่ไม่เห็นออกมายืนต้อนรับเหมือนอย่างเคย

 

“แล้วนี่อาเกื้อไปไหนเสียล่ะคะ”

 

“คุณเกื้ออยู่ในครัวน่ะค่ะ พอได้ยินว่าคุณสาจะมาทานข้าวกลางวันด้วยก็รีบโชว์ฝีมือทำอาหารด้วยตัวเองเลย ช่างเป็นคุณอาที่น่ารักจังเลยนะคะ”

 

สาวใช้วัยเลขสามนำหน้ารีบบอกผู้มาเยือนทันที และไม่วายหันไปมองทางครัวพลางอดยิ้มน้อยๆ ออกมาอย่างชื่นชมเจ้านายของตนมิได้

 

“ใช่ค่ะ อาเกื้อเป็นผู้ชายที่น่ารักที่สุดสำหรับสาเลยล่ะ นี่ถ้าไม่ติดว่าอาเกื้อมีคุณนพอยู่แล้ว สาคงจะขอเป็นเจ้าสาวของอาเกื้อไปแล้วล่ะค่ะ อืม ว่าแต่คุณนพไม่อยู่บ้านเหรอคะพี่นิ่ม”

 

อรุสายิ้มกว้างพลางแกล้งพูดออกมาอย่างขบขันเรียกเสียงหัวเราะร่วนจากสาวรุ่นพี่ได้เป็นอย่างดี พลางหันซ้ายแลขวามองหาเจ้าของบ้านอีกคน

 

“ดูสิคุณสา ทำเป็นพูดเข้า ถ้าคุณนพมาได้ยินเข้าเธอคงขำไม่ออกเชียวค่ะ รายนั้นน่ะหวงคุณเกื้อยิ่งกว่าอะไร นี่ถ้าไม่ใช่เพราะถูกคุณแม่เรียกตัวไปช่วยงานกะทันหัน ก็คงไม่ยอมออกจากบ้านไปไหนแน่ค่ะ คุณเกื้อเพิ่งกลับมาทั้งทีนี่นา”

 

สาวรับใช้แกล้งทำเสียงเข้มดุใส่คนตรงหน้าที่อายุอ่อนกว่าเธอราวห้าปีเห็นจะได้ พลางรีบรายงานความเคลื่อนไหวของผู้เป็นเจ้านายอีกคนให้ฟังทันที

 

อรรณพ หรือ คุณนพที่คนทั้งสองกล่าวถึงนั้น คือชายหนุ่มหน้าสวยผู้ซึ่งมีอายุอ่อนกว่าเกื้อกูลราวสี่ถึงห้าปี และพักอาศัยอยู่ที่นี่ในฐานะคนรักของชายหนุ่มผู้เป็นเจ้าของบ้าน ทั้งคู่เจอะเจอกันครั้งแรกเมื่อตอนที่มารดาของอรรณพไหว้วานให้เขามารับชุดที่สั่งตัดไว้กับร้านของเกื้อกูล จากความประทับใจเมื่อแรกพบทำให้ต่างฝ่ายต่างเริ่มสานความสัมพันธ์ใกล้ชิดสนิทมากขึ้นกว่าเดิม

 

แม้ว่าอายุของคนทั้งสองจะห่างกันค่อนข้างมากก็ตามที แต่ตัวเลขนี้ก็มิได้เป็นอุปสรรคแต่อย่างใดเพราะความคิดความอ่านของอรรณพนั้นดูจะเป็นผู้ใหญ่จนเกินตัวเสียด้วยซ้ำ แถมด้วยความมีมิตรไมตรีอัธยาศัยดีของเขา จึงทำให้ทั้งสองสามารถพูดคุยกันได้ถูกคอราวกับคนที่อยู่ในวัยใกล้เคียงกัน สถานะความสัมพันธ์ของเกื้อกูลและอรรณพจึงเริ่มเปลี่ยนไป จากลูกชายหัวแก้วหัวแหวนของลูกค้าคนสำคัญก็กลับกลายมาเป็นเพื่อนสนิทต่างวัยเมื่อมีโอกาสได้เจอะเจอกันบ่อยครั้ง  นานวันเข้าความสัมพันธ์ของทั้งคู่ก็ค่อยๆ เจริญเติบโตงอกงามจนกลายเป็นความรักในที่สุด

 

ในช่วงแรกๆ ที่อรุสาเริ่มสังเกตว่าผู้เป็นอาของเธอดูจะให้ความใส่ใจกับลูกค้ารายนี้เป็นพิเศษ ประกอบกับข่าวลืออันหนาหูจากคนรอบข้างเรื่องความสัมพันธ์ที่ไม่ธรรมดาระหว่างช่างตัดเสื้อหนุ่มรูปงามผู้เป็นอาของเธอกับชายหนุ่มหน้าหวานซึ่งเป็นลูกค้าประจำของร้านที่แวะเวียนมาบ่อยครั้ง ทำให้เธอแอบสงสัยอยู่บ้างไม่น้อยเพราะไม่เคยได้ยินผู้เป็นอานั้นพูดถึงหญิงสาวหรือนางในฝันคนไหนให้เธอฟังเลยสักครั้ง แต่เธอก็ไม่ทันได้เอะใจว่าเกื้อกูลนั้นมีรสนิยมชอบเพศเดียวกัน และคิดไปว่าเกื้อกูลกับอรรณพนั้นดูสนิทสนมกันมากเพราะทั้งคู่ต่างก็เป็นชายหนุ่มวัยไล่เลี่ยใกล้เคียงกัน

 

โปรดติดตามตอนต่อไปเร็วๆ นี้ค่ะ >>>

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 3 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

79 ความคิดเห็น

  1. #58 จิรารัตน์ (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 26 มีนาคม 2556 / 22:55
    อาน่ารักนะเนี้ย
    #58
    0
  2. #7 tungkn4841 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 8 สิงหาคม 2555 / 21:04
    เป็นความจริงที่รักออกแบบไม่ได้ ขึ้นอยู่กับพรหมลิขิต จริงๆๆๆ อย่างคู่ของเกื้อกูล และอรรณพ
    #7
    0
  3. #5 jeabkiss (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 4 สิงหาคม 2555 / 19:38
    สารักคุณอามากเพราะคุณอาเลี้ยงมานั่นเอง
    #5
    0