[Fic Harry]Frozen Heart [JP/SS]ft.[HP/DM]

ตอนที่ 5 : Frozen Heart: Chapter 0

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 5531
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 125 ครั้ง
    23 ก.ค. 57

Winter's Embrace
No.1: Frozen Heart


 


 

Chapter 0
- Prologue -
 

 


 

0 องศาสัมบูรณ์... ทุก ๆอย่างถูกจะถูกแช่แข็งไว้อย่างนิจนิรันดร์

 
 

อนธการ กำลังเข้าคืบคลานกลืนกินทุกทั่วบริเวณอย่างเชื่องช้าและอ้อยอิง เกล็ดหิมะสีขาวพิสุทธิ์ดูคล้ายว่าถูกแทรกซึมด้วยของเหลวสีดำ ความเงียบโรยตัวเข้าเติมเต็มความว่างเปล่าขณะที่อุณหภูมิรอบกายค่อย ๆลดต่ำลง แว่วเสียงสายลมครวญครางเข้าโสตประสาทพลางพัดพาเส้นผมสีดำสนิทให้เอนอ่อนตาม แรง เปลือกตาที่ซ่อนนัยน์เนตรสีอำพันสุกใสไว้ค่อย ๆเปิดกว้างขึ้นก่อนที่เจ้าตัวจะยืดแขนและชูขึ้นไปบนอากาศธาตุ

 

 

ท้อง ฟ้าสีดำสนิทถูกแต่งแต้มด้วยหมอกเมฆสีเทาเข้มปนอ่อนดูคล้ายภาพวาดในยามวิกาล ที่ช่างเงียบเหงา ดวงดาราบนความมืดมิดนั้นทอประกายแสงริบหรี่ก่อนที่จะถูกบดบังจนลับสายตาไป แขนยาวของร่างสูงที่ชูขึ้นลดต่ำลงก่อนที่เจ้าตัวจะวางฝ่ามือบนกองหิมะเย็น เยียบและกำแน่นชั่วครู่ อุณหภูมิอุ่นร้อนจากกายค่อย ๆละลายผลึกน้ำแข็งจนแปรเปลี่ยนเป็นเพียงความชื้นแฉะ

 

 

ดวง ตาเบื้องหลังเลนส์แว่นหรี่ลงอย่างขัดใจเมื่อแว่นของตนถูกหิมะโรยตัวเกาะจน ไม่สามารถมองเห็นได้ มือหนาที่หยาบกร้านดึงแว่นออกจากใบหน้าคมพลางกระพริบตาอย่างไม่คุ้นชินนัก ประกายแสงที่มักสะท้อนออกจากแววตาขี้เล่นนั้นหม่นลงก่อนที่ร่างสูงจะผุดลุก ขึ้นยืนพลางปัดเกล็ดสีขาวบนเสื้อผ้าของตนออกอย่างลวก ๆ

 

 

ฝ่า เท้าเปลือยเปล่าที่สัมผัสกับทุ่งหิมะสีขาวโพลนโดยตรงนั้นดูไม่สะทกสะท้านกับ ความหนาวเย็นเลยแม้แต่น้อย ร่างสูงเพ่งสายตามองรอบกายก่อนจะพบว่าไม่มีสิ่งใดอยู่เลยนอกจากหิมะและความ มืดมิดและสายตาของเขากลับสามารถมองเห็นได้อย่างชัดเจนแม้ว่าจะปราศจากแว่น เจมส์นึกฉงนก่อนที่จะค่อย ๆย่ำฝ่ากองหิมะสูงครึ่งแข้งไปอย่างยากลำบาก

 

 

แต่ ละอย่างก้าวที่ชายหนุ่มฝังตัวลงบนพื้นหิมะ ไออุ่นจากกายที่ยังมีชีวิตนั้นทำให้ผลึกน้ำแข็งที่จับตัวกันหนาแน่นละลายไป อย่างช้า ๆก่อนที่จะเผยหน้าดินที่เปียกแฉะคล้ายโคลนแทน ใบหญ้าสีเขียวสดค่อย ๆผุดงอกออกจากพื้นดินพลางแตกใบอ่อนท่ามกลางกองหิมะเย็นเยียบ โดยที่ชายหนุ่มไม่รู้ตัวเลยสักนิดว่าเขาได้ขจัดความเหน็บหนาวที่คล้ายกับคำ สาปออกไปและได้มอบชีวิตใหม่ท่ามกลางความโหดร้ายแทน

 

 

ขา ยาวทั้งสองข้างยังคงก้าวต่อไปแม้เจ้าตัวจะไม่รู้ว่าจุดหมายปลายทางที่จะก้าว เดินไปคือที่ไหน เพียงแต่สิ่งดึงดูด สิ่งหนึ่งที่เพรียกหาให้เขาเดินเข้าใกล้เรื่อย ๆคือแสงสว่างจุดเล็ก ๆที่อยู่ห่างไกลออกไป ความมืดไล่หลังมาติด ๆพลางค่อย ๆโอบล้อมรอบกาย หากแต่ชายหนุ่มดูจะไม่สะทกสะท้านกับรัตติกาลที่ย่างกรายเข้าใกล้เลยแม้แต่ น้อย ตรงกันข้าม เขากลับรู้สึกว่าสิ่งเหล่านี้ได้โอบกอดเขาไว้ และสิ่งที่กัดกินจิตใจเขาจากภายในคือความเย็นเยียบและความอ้างว้างที่ค่อย ๆแทรกซึมเข้ามาอย่างช้า ๆ หาใช่ความมืดอย่างที่ใครต่อหลายคนมักเข้าใจ

 

 

ความ ว่างเปล่ารอบกายถูกเติมเต็มนิรันดร์กาลในยามราตรี เจมส์เงยหน้าขึ้นก่อนที่ริมฝีปากหยักจะยกขึ้นที่มุมปาก จิตรกรปริศนาได้แต่งแต้มสีสันลงบนท้องฟ้ายามค่ำคืนอีกครั้ง แสงจันทราอ่อนจางโลมเลียไปทั่วบริเวณเท่าที่จะส่องถึงขณะที่ชายหนุ่มสัมผัส ได้ถึงอุณหภูมิที่ค่อย ๆลดต่ำลงอีกครา

 

 

แขน ยาวที่มีมัดกล้ามโอบกอดตัวเองไว้อย่างหลวม ๆขณะที่เสื้อเชิ้ตสีเข้มเริ่มพัดปลิวไปตามแรงลม ชายหนุ่มหรี่ตาและพยายามเพ่งมองฝ่ากระแสวายุและหิมะที่เริ่มโรยตัวหล่นลงหนา ขึ้นทุกที ขายาวของเขายังคงพยายามก้าวต่อไปก่อนที่นัยน์ตาคู่คมจะเบิกกว้างขึ้นเมื่อ เห็นภาพตรงหน้า

 

 

นายคือใคร...

 

 

แผ่น หลังของร่างปริศนาอยู่ไม่ไกลจากเขานัก เจ้าของเรือนร่างนั้นค่อย ๆเดินตรงนำหน้าเขาไปอย่างไม่เร่งรีบ เส้นเกศาและเสื้อคลุมที่กลืนไปกับสีแห่งราตรีโบกพลิ้วสะบัดน้อย ๆ ทุกย่างก้าวที่คนตัวเล็กกว่าขยับกายดูมั่นคงและเนิบช้าราวกับไม่รู้สึกรู้สา ใด ๆกับบรรยากาศที่เย็นเยือก ณ ที่แห่งนี้

 

 

ฉันเพียงแต่อยากจะรั้งนายไว้...

 

 

“เดี๋ยว !” เจมส์ตะโกนก้องแข่งเสียงกับสายลมที่ครวญครางหนักขึ้นทุกที “รอก่อน !”

 

 

อดีต นักกีฬาร่างสูงพยายามวิ่งไล่ตามขณะที่กองหิมะเริ่มสูงถึงเข่า เขาเริ่มขยับกายได้ทุลักทุเลมากขึ้นทุกที ความรู้สึกชาแล่นริ้วไปตามร่างกายเบื้องล่างขณะที่ขาทั้งสองข้างไม่สามารถ ขยับได้อีกต่อไป เจมส์ค่อย ๆทรุดตัวลงหากแต่มือหนายังคงยืดไปข้างหน้าราวกับต้องการจะไขว่คว้าใครบางคน ไว้ให้ถึงที่สุด

 

 

คว้าไว้ไม่ได้อีกแล้วสินะ...

 

 

มือ หนาเลื่อนขึ้นขยุ้มอาภรณ์เพียงชิ้นเดียวที่ปกคลุมกายเมื่อจู่ ๆอวัยวะภายใต้อกซ้ายพลันรู้สึกเจ็บขึ้นมาอย่างกะทันหัน ทั่วทั้งร่างพลันรู้สึกชาวาบอย่างที่ไม่เคยเป็นก่อนที่ชายหนุ่มจะล้มลงนั่ง คุกเข่าท่ามกลางกองหิมะที่สูงถึงครึ่งตัว

 

 

ทำไมถึงรู้สึกเจ็บแบบนี้

 

 

“...อีกแล้ว ?”

 

 

...ต้องปล่อยคน ๆนั้นไปอีกแล้วอย่างงั้นหรอ

 

 

“...ที่นี่หนาวพอแล้ว”

 

 

แว่ว เสียงนุ่มหากแต่แผ่วเบาและอ่อนระโหยลอยมาตามลมเข้าโสตประสาท เจมส์ที่กำลังก้มหน้าลงอย่างผิดหวังพลันเงยหน้าขึ้นทันที ในดวงตาคู่คมได้สะท้อนความหวังอันริบหรี่ไว้เจือจางก่อนที่ร่างสูงจะพยายาม ผุดลุกขึ้นยืนอีกครั้ง จากที่ไม่รู้สึกถึงความเย็นเยียบตามร่างกาย บัดนี้แขนขาทั้งสองข้างกลับชาและหนักอึ้งราวกับว่าเป็นตะกั่วที่ไม่สามารถยก ไปไหนมาไหนได้ หากแต่ด้วยเหตุผลบางอย่าง อาจเป็นเพราะเสียงนั่นที่ทำให้เขาต้องลุกขึ้นเดินตามแผ่นหลังร่างบางนั้นต่อ ไป

 

 

ก้าวแล้ว... ก้าวเล่า

 

 

เปลือก ตาของชายหนุ่มร่างสูงจวนจะปิดเนื่องด้วยความอ่อนเพลีย หากแต่เมื่อในคลองสายตาปรากฏภาพที่ไม่คาดคิดว่าจะได้เจอ ความเหนื่อยล้ากลับต้องหายไปอย่างเป็นปลิดทิ้ง ริมฝีปากหยักสั่นระริกขณะที่มือหยาบของเจ้าตัวค่อย ๆเลื่อนเข้าใกล้ของแข็งตรงหน้าอย่างช้า ๆพลางไม่หวั่นเกรงว่าสิ่งตรงหน้าจะมีอุณหภูมิเยียบเย็นเพียงใด

 

 

คน ๆนี้สินะ...

 

 

ไอ เย็นแผ่ออกมาจากปราการน้ำแข็งท่ามกลางความหนาวเหน็บของทุ่งหิมะสีขาวโพลน เกล็ดหิมะที่บริสุทธิ์ไร้มลทินกำลังร่วงหล่นลงมาอย่างไม่ขาดสาย ใจกลางที่ถูกห่อหุ้มด้วยความหนาวเย็นนั้นนิ่งสนิท ไร้วี่แววใด ๆที่เป็นสัญญาณของการมีชีวิตอยู่ เรือนร่างบางมีเพียงผืนผ้าสีขาวพิสุทธิ์ผืนเดียวที่เป็นอาภรณ์ปกคลุมกาย ดูคล้ายราวกับเป็นห่อผ้าที่พันรอบร่างที่ไร้ชีวิตก็ไม่ปาน

 

 

ขน ตาแพรยาวรับกับเปลือกตาที่ปิดสนิท ฟองอากาศที่แข็งตัวยังคงมีให้เห็นอยู่ประปราย เรือนผมสีดำแผ่สยายไปทั่วใจกลางน้ำแข็งคล้ายกับว่าเจ้าตัวได้ดิ้นรนภายใต้ ผืนน้ำแห่งนี้ก่อนที่ความเย็นจะทำให้อนุภาคทั้งหมดเรียงชิดติดกัน ริมฝีปากบางซีดจนแทบจะกลืนไปกับสีผิว อาภรณ์เนื้อบางหลุดลุ่ยเผยผิวกายเนียนละเอียดตั้งแต่เนินไหล่จนถึงซอกคอขาว ใบหน้าเรียวยาวที่งดงามนั้นสงบนิ่งราวกับว่าเจ้าตัวกำลังจมอยู่ในห้วงนิทรา ที่ไม่มีวันตื่น

 
 

ฉันเจอนายแล้ว...

 

 

“คน ๆนั้นคือนายนั่นเอง...” เจมส์กระซิบพลางแนบฝ่ามือบนผิวน้ำแข็งที่ขวางกั้นทั้งสองเอาไว้  มือหนาที่แนบไปบนผิวเรียบลื่นค่อย ๆกำหมัดแน่นขณะที่ดวงตาสำรวจใบหน้าของร่างบางอย่างถี่ถ้วน

 

 

ฉันต้องช่วยนายออกมาให้ได้...

 

 

มือ หนาของนักกีฬาร่างสูงทุบปราการน้ำแข็งที่แข็งกร้าวยิ่งกว่าโลหะหรือหินแร่ ธาตุใด ๆอย่างบ้าคลั่ง ชายหนุ่มเพียรตะโกนก้องเรียกคนในนั้นจนเสียงทุ้มเริ่มแหบแห้งก่อนที่ขาทั้ง สองข้างค่อย ๆทรุดตัวลงบนกองหิมะอีกครา หยาดน้ำอุ่นที่เอ่อคลอขึ้นในดวงตาพลันร่วงหล่นสู่พื้นหิมะเย็นเยียบ

 

 

ใน ทันทีที่น้ำตาจากร่างสูงสัมผัสกับความหนาวเหน็บแห่งเหมันต์ฤดู เส้นด้ายบางเฉียบสีแดงสดที่ใกล้จะขาดออกจากการพลันปรากฏขึ้นตรงหน้า สายใยนั้นพันเกี่ยวเข้ากับนิ้วก้อยของชายหนุ่มผมดำและร่างที่ถูกแช่แข็งไว้ ไอพลังเวทย์เบาบางที่ใกล้มอดดับลงทำให้ดวงเนตรสีอำพันเบิกกว้างขึ้น แววตาฉายความหวังขึ้นมาอีกครั้งก่อนที่เจ้าตัวจะแนบฝ่ามือทั้งสองข้างลงบน แผ่นน้ำแข็งอีกครั้ง

 

 

เขายังอยู่... เขายังมีชีวิตอยู่...

 

 

เส้นด้ายนี้ใกล้จะขาดทุกที...

 

 

“ฉัน จะไม่ยอมให้มันขาด...” ชายหนุ่มร่างสูงพูดเบา ๆก่อนที่ควันเบาบางจะค่อย ๆก่อตัวขึ้นเมื่อมือหนาแนบกับที่มาของความเย็นได้ชั่วครู่ ผืนผิวด้านนอกค่อย ๆละลายกลายเป็นหยดน้ำอย่างเชื่องช้าก่อนที่ใบหน้าคมสันจะฉายแววมุ่งมั่นออก มา

 

 

ไม่ว่านายจะเป็นใคร... จะสำคัญต่อฉันหรือไม่

 

 

“ฉันจะช่วยนายเอง...”

 


 

ฉันอยากจะผูกปมที่ด้ายแดงนี่... ให้มันไม่มีวันขาดออกจากกัน

 

 

ฉันอยากจะพานายออกไปจากที่นี่...ไปให้ไกลจากความอ้างว้างเดียวดาย

 

 

ฉันอยากจะละลายน้ำแข็งที่ห่อหุ้มนาย... แล้วทำให้ตัวนายอุ่นด้วยร่างกายของฉันเอง

 

 

 

เพราะฉะนั้นได้โปรด... มีชีวิตอยู่ถึงตอนนั้นด้วยเถอะนะ














 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 125 ครั้ง

1,007 ความคิดเห็น

  1. #954 earnnaruk (@earnzuza) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 24 เมษายน 2562 / 22:20
    หื้มมมม
    #954
    0
  2. #942 BabyFish2004 (@lookpa2547) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 1 ธันวาคม 2561 / 16:14

    ชอบมากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก

    #942
    0
  3. #868 Chulity (@Chulity) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2561 / 20:32
    ชอบมากกกกกกกกก~กชอบคู่นี้~ชอบอารมณ์นี้~ชอบ ^^
    #868
    0
  4. #454 kikunee (@nunee_kikunee) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 28 มกราคม 2558 / 21:49
    อร๊ากกกกกกกก สงสารเจมส์ค่ะ ทำไมถึงทำกับฉันด๊ายยยย เจมส์สู้ๆนะคะ TT ^ TT
    #454
    0
  5. #277 sowrow angle (@jam-jam-maryweth) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 13 กรกฎาคม 2556 / 16:34
    สงสารเจมส์
    #277
    0
  6. #268 BlacX Lotus (@blacx-lotus) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 3 กรกฎาคม 2556 / 18:35
    ฮึกๆ TT^TT ร้องไห้ตามเจมส์ ฮืออออออ ดราม่าเพื่อ? ใจแข็งไปไหนเซฟฟฟ
    #268
    0
  7. #259 aomeii-bumeii (@aomeii-bumeii) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2556 / 09:24
    สเนปใจแข็งเวอร์
    #259
    0
  8. #251 เดร (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2556 / 19:27
    อย่าดราม่าน่าเซฟวี่ นายเองก็รักเค้าจะตาย



    อิรี่ปากดีนะแก ชอบแขวะ ชอบค่อนขอดยู่เรื่อย = =!!
    #251
    0
  9. #200 [:: - Oni' [N a N a H o] Neko" - ::] (@nanaho2553) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 21 มีนาคม 2556 / 13:18
    แฮร์รี่...มาดหลุดแล้วหนู= =;;
    #200
    0
  10. #173 BirdS of ParadiZe (@birdsof-paradize) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 9 กุมภาพันธ์ 2556 / 01:12
    ป๋าจะใจแข็งไปไหน ยอมๆเขาไปเถอะ
    #173
    0
  11. #127 CSbread (@pangpond-c7) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 26 ธันวาคม 2555 / 16:35
    ไรเตอร์แต่งเก่งมากเลยค่ะ ภาษาที่ใช้ทำให้จินตนาการตามไปได้อย่าลื่นไหลเลย ><

    ตามไปอ่านคู่ลูกต่อ ><
    #127
    0
  12. #119 ChulSungJoon (@hibari-kyoya-za) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 24 ธันวาคม 2555 / 18:43
    สเนปใจเเข็งเกินนนน น  T^T
    เจมส์ละลายน้ำเเข็งของสเนปเร็วๆ นะ

    #119
    0
  13. #104 KuroJung (@pokemon-specail) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 7 ธันวาคม 2555 / 21:35
    อิ๊ยะ คืนดีกันไว ๆ น้า ;w;
    ทำไมตาแจ่มชอบทำผิด แล้วก็มาขอโทษสเนปล่ะะะ ทำไมนายไม่คิดให้ดีกว่านี้ ก่อนที่จะทำอะไนลงไป แง่ง ๆ =x=~
    สนุกค่ะ!! XD
    #104
    0
  14. #74 Raysia Rusternia (@mil99) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 9 ตุลาคม 2555 / 22:29
    อร๊ายยยยยยยยย!!!!! ชอบคู่นี้มาก jp/ss โดนมากกว่า hp/dm ที่ชอบเหมือนกันสะอีก
    กรี๊ดดดดดด!!!!!! มันโดนจนอธิบายไม่ถูก
    #74
    0
  15. #42 ' Gemini Of Gemini '¾ (@kamzazibzib) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 19 สิงหาคม 2555 / 11:08
    รุ่นลูก หึหึหึ
    #42
    0
  16. #41 love_chul (@love_chul) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 18 สิงหาคม 2555 / 18:50
    โฮะๆ

    รออยู่จ้า รอรุ่นลูกอยู่
    #41
    0
  17. #40 love_chul (@love_chul) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 15 สิงหาคม 2555 / 18:34
    หลังจากอ่านจบ

    คำแรกที่คิดขึ้นคือ........อร๊ากกกกกกกกกกกกกก ค้างเว้ย
    #40
    0
  18. #38 Trick_Art (@Trick_Art) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 12 สิงหาคม 2555 / 20:15
    ภาษาดีแล้วจ้าา อ่านแล้วไม่ติดขัด

    สู้ต่อไปนะ ติดตามอยู่จ้าาา
    #38
    0
  19. #37 {TN} (@sento) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 12 สิงหาคม 2555 / 20:00
    สำนวนภาษาของไรท์เตอร์อ่านง่ายมากค่า !
    เราพอใจ 555
    รอมาอัพต่อนะคะ
    #37
    0
  20. #36 pungploy (@pungploy) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 12 สิงหาคม 2555 / 17:18
    ไรเตอร์แต่งดีมากค่ะ ภาษาสวย อ่านแล้วเห็นภาพค่ะ<br />
    ไรเตอร์สู้ๆค่ะ แต่งคู่เจมส์ สเนปเยอะๆน่ะค่ะชอบคู่นี้มากๆๆๆๆ
    #36
    0
  21. #35 thoandfel (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 11 สิงหาคม 2555 / 23:32
    อร๊ากกกก อยากอ่านต่อคร๊าาา ไรเตอร์แต่งได้ดีแล้ว ทั้งภาษาสำนวนและการเรียบเรียงแต่งได้สละสลวยถูกใจคนอ่านมาก สำหรับเราแล้วไรเตอร์แต่งได้ดีทีเดียว ถ้าจะให้หาช่วงที่อ่านแล้วขัดๆ คงจะต้องอ่านตรวจสอบเลยทีเดียวล่ะ โดยส่วนตัวเราเป็นคนอ่านแบบสบายๆ เพราะฉะนั้นเวลาเราอ่านจะไม่ได้อ่านแบบตรวจสอบหาข้อผิดพลาด แต่อ่านแบบโดยใช้ความรู้สึกที่ว่า บทความนั้นสามารถชักจูงเราเข้าไปในเนื้อเรื่องและสามารถคล้อยตามได้แบบไม่รู้ตัว



    เพราะฉะนั้น สำหรับเราแล้ว ไรเตอร์แต่งดีแล้วล่ะจร้า ;)



    ปล.เราชอบคู่ พอตเตอร์/เดรโก (มาก) อยากให้ไรเตอร์แต่งคู่หลักคู่นี้บ้างจัง ._. 555 ว่าเข้าไปนั่น

    สู้ๆนะจร้า
    #35
    0
  22. วันที่ 11 สิงหาคม 2555 / 23:11
    สู้ๆนะคะ ไรเตอร์ รออ่านอยู่ เดรกจะเจออะไรนะ ><
    #34
    0
  23. #33 เยี่ยมชม (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 12 สิงหาคม 2555 / 13:34
    รอตอนที่เหลือค่ะ

    แต่งสนุกมากเลยค่ะ

    เดรจะเป็นไงต่อไปอยากรู้ไวๆ

    ปล. ชอบคู่ แฮร์/เดร
    #33
    0
  24. #32 ' Gemini Of Gemini '¾ (@kamzazibzib) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 11 สิงหาคม 2555 / 19:16
    ภาษาสวยแล้ว บรรยายโอเคแล้วจ๊ะ :)

    อัพต่อไปนะจ๊ะ รีดฯจะตาม กรี๊ดๆ
    #32
    0