SHORT FICTION / ONE SHORT { EXO }

ตอนที่ 6 : [OS] Come play with me { KRIS x SUHO }

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,336
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2 ครั้ง
    7 พ.ย. 55



Come play with me 

genre: A/U, Shounen ai
writer: yumiko
paring: kris x suho






"ไม่ลองไปหาของขวัญวันเกิดให้ตัวเองที่ร้านของเล่นเปิดใหม่ดูล่ะ"


.
.





มันคงบ้ามากหาก อู๋ อี้ฟาน จะทำตามคำแนะนำของ อี้ชิง 

แต่ก็อย่างที่เห็น เขามายืนอยู่หน้าร้านขายของเล่นที่ว่านั่นเรียบร้อยแล้ว มันเป็นร้านของเล่นบนตึกสองคูหาซึ่งเปิดเมื่อต้นเดือน ด้วยทำเลที่ไม่ไกลจากโรงเรียนประถมนัก ทำให้ช่วงเย็นมีเด็กวิ่งเข้าออกเต็มไปหมด นั่นไม่ใช่เหตุผลหลักที่เขามาตั้งแต่ร้านยังไม่ทันจะเปิด



"อ๊ะ..ข....ขอโทษนะครับ วันนี้เปิดร้านสายไปหน่อย"



อู๋อี้ฟานเบิกตาโพลงเมื่อคนในร้านเปิดประตูออกมาต้อนรับ 



"คุณ! คนที่ช่วยซ่อมหุ่นยนต์ให้เด็กเมื่อวันก่อนนี่นา!" เข้าฉีกยิ้มกว้างให้อีกคน


"เขามาก่อนสิครับ แต่ร้านอาจจะรกไปหน่อย พอดีเมื่อวานมีของเล่นเข้ามาใหม่ ยังจัดไม่เรียบร้อยเลย"



ร่างเล็กเจ้าของผิวสีน้ำนมผายมือเข้าไปในร้านที่เต็มไปด้วยของเล่นหลากหลายชนิด มองไปคล้ายร้านขายของเล่นมหัศจรรย์ของมิสเตอร์มาโกเรี่ยม แต่ที่ไม่เหมือนกันคือของเล่นที่นี่ไม่ได้มหัศจรรย์พิลึกโลกแบบในหนังเท่านั้นเอง

อี้ฟานหยุดรอให้เจ้าของร้านเดินนำเข้าไป แต่แทนที่จะสนใจสินค้ามากมายภายในร้านที่เจ้าของกำลังแนะนำอยู่ เขากลับจับจ้องไปที่ใบหน้าหวานของคนที่กำลังแนะนำสินค้าด้วยใบหน้าเปื้อนยิ้ม.. 


นี่แหละเหตุผลของคนอายุ 20 ปี ที่เดินเข้าร้านขายของเล่นเพื่อมาหาของขวัญให้ตัวเอง




"ไม่ทราบว่าอยากได้ของเล่นแบบไหนเป็นพิเศษหรือเปล่าครับ" คนตัวขาวหันมาถามเมื่อเห็นว่าอีกคนเงียบไปนาน 


"ผมช่วยแนะนำได้นะ"


"อยากได้ของขวัญวันเกิด"


"ของขวัญวันเกิดเหรอครับ เอ...วันเกิดใครครับ เด็กผู้หญิง หรือเด็กผู้ชาย"



ร่างสูงรีบเสตามองไปที่อื่นเมื่อเจ้าของร้านเงยหน้าขึ้นถาม เขาทำทีเป็นหยิบตุ๊กตาแองกรี้เบิร์ดบนโต๊ะขึ้นมา แสร้งให้ความสนใจมากกว่าอีกคนที่ดูมีอิทธิพลต่อระดับการเต้นของหัวใจ 

อู๋ อี้ฟาน ยอมรับว่าชอบร่างผอมบางตรงหน้าไม่น้อย เพียงเพราะรอยยิ้มหวานนั้นที่ยิ้มให้เมื่อหลายวันก่อน ตอนที่เขาช่วยซ่อมหุ่นยนต์ให้เด็กคนหนึ่ง สีหน้าดีใจเหมือนตัวเองเป็นเจ้าของหุ่นยนต์ยังผลให้เขาจำได้ไม่ลืม นอกจากจะเรียกว่ารักตั้งแต่แรกพบแล้ว ยังเป็นความประทับใจแรกที่แสนตรึงใจจริงๆ



"เกมนั่นเด็กๆชอบกันมากเลยครับ เป็นแองกี้เบิร์ดสเปซ นอกจากจะสร้างฐาน สร้างด่านได้เองแล้ว ง่ามไม้ที่ใช้ดีดตัวแองกรี้เบิร์ดก็มีเสียงประกอบด้วยนะ ลองเล่นดูสิครับ"



เห็นลูกค้าทำท่ายึกยัก คนตัวเล็กกว่าจึงลงมือสร้างฐานซึ่งหน้าตาก็คล้ายในเกมขึ้นมา แล้วเร่งให้อีกคนดีดเจ้านกขี้โมโหเพื่อทำลายฐานนั่นเสีย อี้ฟานจนใจกับนัยน์ตาวาวที่เหมือนขอร้องให้เขาลองเล่นดู ร่างสูงมองหน้าคนตัวเล็กตรงข้ามโต๊ะตัวยาว สลับกับฐานบนโต๊ะ ก่อนจะจำใจง้างง่ามไม้เพื่อเตรียมยิง 

แต่อย่างที่บอก เขาไม่ได้อยากเล่นของเล่นนี่เสียหน่อย ก็เลยดีดง่ามไม้ไปอย่างไม่ตั้งใจ ยังผลให้นกตัวนั้นลอยไปแปะกลางหน้าผากคนที่อยู่อีกฟากของโต๊ะแทน



"ปะ..เป็นอะไรหรือเปล่าครับ เจ็บมั้ย?"



ด้วยความตกใจทำให้เขารีบกุลีกุจอเข้าไปดูอีกฝ่าย มือหนาเชยคางมนขึ้นเพื่อสำรวจรูปหน้าหวาน ว่าได้รับความเสียหายหรือเปล่า เห็นเจ้าของร้านลูบหน้าผากจึงถือโอกาสไล้สัมผัสเพื่อให้แน่ใจว่าไม่ได้เป็นแผลอะไร แต่แล้ว เมื่ออีกคนช้อนตาขึ้นมอง อี้ฟานเหมือนถูกสะกดด้วยดวงตากลมใสนั่น เขายืนค้างมองอีกคนนิ่ง สิ่งเดียวที่รับรู้ได้คือเสียงหัวใจที่ดังโครมครามไม่หยุด อี้ฟานรีบหันหลังขวับ ยกมือขึ้นกุมบนหน้าอกด้วยกลัวว่าอีกคนจะได้ยิน



"อันตรายจริงๆด้วย ดีที่เลือกแบบเป็นตุ๊กตายัดนุ่น ถ้าเป็นแบบพลาสติกเด็กๆคงได้แผลแน่เลย"


"ผมขอโทษนะ"


"ไม่เป็นไรหรอกครับ เป็นธรรมดาของของเล่นพวกนี้ ลองดูอย่างอื่นดีไหมครับ"



หลังจากนั้น ร่างบางก็ออกเดินนำลูกค้าคนเดียวในร้านไปดูของเล่นชิ้นอื่น อี้ฟานเดินผ่านชั้นวางตุ๊กตาก็อดที่จะหยิบตัวที่น่าสนใจมาลูบเล่นไม่ได้ ก่อนจะรีบวางกลับไปที่เดิมเมื่อเห็นเจ้าของร้านนำไปไกลแล้ว

เขาไม่รู้ว่าคนตัวเล็กเป็นสาวกแองกรี้เบิร์ดหรือเปล่า ของเล่นแต่ละอย่างที่นำออกมาถึงได้มีเจ้านกหน้านิ่วคิ้วขมวดไปซะทุกอย่าง แม้แต่เฮลิคอปเตอร์บังคับที่หยิบออกมาให้เขาลองเล่น ยังเป็นเจ้านกขี้โมโหตัวสีแดงนี่เลย หรือแม้กระทั่วรถของเล่นที่ต้องหยดน้ำลงไปถึงจะออกวิ่งได้ ยังมีสติ๊กเกอร์รูปหน้านกโกรธตัวนี้ติดประดับอยู่หน้ารถเลย แต่จะว่าไปก็เริ่มสนุกแล้วเหมือนกัน พวกเขาเหมือนกลับไปเป็นเด็กอีกครั้ง แข่งรถกันว่าของใครจะเข้าเส้นชัยได้เร็วกว่า บังคับเฮลิคอปเตอร์แกล้งบินเฉี่ยวไปมาจนเจ้าของร้านต้องวิ่งหนี จนทั้งร้านมีแต่เสียงหัวเราะ



"เลือกได้ไหมครับว่าจะเอาชิ้นไหน"



เขาส่ายหน้า "ของเยอะเกินไป ผมเลือกไม่ถูกเ้ลย"



"จริงๆแล้ว เราไม่ใช่คนที่จะเลือกของเล่นเองหรอกครับ ของเล่นต่างหากที่จะเลือกเจ้าของของมันเอง" เมื่อเห็นอีกคนชักสีหน้าสงสัย พร้อมหัวคิ้วที่ขมวดเข้าหากัน เจ้าของร้านแอบขำ เมื่อมันช่างละหม้ายคล้ายเจ้านกสีแดงนั่นอย่างที่เขาคิดไม่มีผิด


"พวกมันพยายามพรีเซนต์ตัวเองให้เด่นสะดุดตา จนคุณต้องหยิบมันขึ้นมาเล่นไงครับ"



บางครั้ง คนเราก็ไม่อาจอธิบายถึงเหตุผลของการเลือกสิ่งใดได้จริงๆ คุณเคยไหม ที่เข้าร้านขายของแล้วดันหยิบอย่างอื่น แทนที่จะมุ่งไปซื้อของที่เตรียมมาซื้อไว้แล้ว นี่อาจจะเป็นอย่างที่เจ้าของร้านขายของเล่นนี้พยายามจะบอกก็เป็นได้..



"แล้วตกลงว่าเลือกของขวัญได้หรือยังครับ"



อี้ฟานมองไปรอบข้างบนเคาน์เตอร์สำหรับคิดเงิน ด้านหลังมีหลังกระดาษสำหรับห่อของขวัญอยู่ และบนโต๊ะก็มีโบว์และริ้บบิ้นวางอยู่ด้วย เขาหยิบโบว์สีแดงชิ้นหนึ่งขึ้นมา มันคงจะสวยดีหากผูกโบว์นี้ลงบนกล่องของขวัญสักอัน หากแต่สิ่งที่เขาต้องการจริงๆไม่ใช่ของขวัญที่ผูกโบว์สีแดงนี่สักหน่อย


ตาเรียวมองคนในเคาน์เตอร์นิ่ง ก่อนมือหนาจะยื่นโบว์นั้นออกไปวางบนฝ่ามือของอีกคนที่ยกขึ้นมารอไว้แล้ว



"เอาชิ้นนี้แล้วกัน" 





.
.


"แล้ววันนั้น อี้ฟานก็ได้โบว์กลับบ้านเป็็นของขวัญวันเกิด ฉันล่ะขำแทบตาย!" ไม่พูดเปล่า อี้ชิงยังหัวเราะเสียงดัง พลางตบบ่าเพื่อนที่นั่งหัวเราะข้างๆไม่หยุด 


"นี่มันมุขจีบสาวสมัยไหนวะ โอ๊ย! ไปขอดูกล้องวงจรปิดที่ร้านได้มั้ย อยากเห็นหน้าตอนแกพูดจริงๆเลยว่ะ"


"แค่คิดยังขำจะตาย เห็นของจริงได้กรามค้างแน่เลยว่ะลู่ฮาน" ทั้งสองคนยังหัวเราะไม่หยุด มีก็แต่คนต้นเรื่องนั้นแหละที่ทำหน้าบอกบุญไม่รับ



จะให้เขาทำไงล่ะ ปรกติมีแต่คนเข้าหา ไม่เคยได้จีบใครเองสักที..



"เอ้อ มัวแต่ขำเลยลืมเลย เมื่อเช้าฉันเอาเฮลิคอปเตอร์ไปให้ที่ร้านซ่อม คุณเจ้าของร้านให้แกไปหาด้วย บอกว่าแกลืมของไว้"


"อย่ามาอำ เขาจะไปรู้ได้ไงว่าเราเป็นเพื่อนกัน"


"ก็หน้าแกเหมือนแองกรี้เบิร์ดออกขนาดนี้! ตอนฉันบอกว่าเจ้าของวันเกิดหน้าเหมือนเจ้าตัวนี้ เขาถามใหญ่เลยว่า ใช่คนตัวสูงๆ หน้าเหมือนลูกครึ่ง พูดสำเนียงเกาหลีแปลกๆหรือเปล่า ฉันว่ามันต้องเป็นแกแน่เลยว่ะ ใช่มะ?"


"แล้วฉันหน้าเหมือนแองกรี้เบิร์ดมากเลยเหรอวะ"


"ยิ่งตอนขมวดคิ้วแบบนี้นี่ เด๊ะเลยว่ะ!"



ยิ่งพูดแบบนี้ เขายิ่งขมวดคิ้วมากกว่าเดิม ทำให้อี้ชิงและลู่ฮานเริ่มประสานเสียงหัวเราะกันอีกครั้ง 

ไม่รู้เพราะเือือมเพื่อนร่วมชาติทั้งสองคน หรือเพราะติดใจสงสัยว่าตัวเองไปลืมอะไรไว้ที่ร้าน เขาจึงลุกออกจากโต๊ะเพื่อไปที่ร้านทันที ในเมื่อคาบบ่ายไม่มีเรียน จึงไม่มีเหตุผลต้องทนนั่งฟังสองคนนั้นหัวเราะใส่เขานี่นา



ร้านขายของเล่นยามบ่ายวันนี้ก็ยังคงเงียบไม่ต่างจากร้านรวงข้างๆ เขาเปิดประตูร้านเข้าไปหวังจะเห็นรอยยิ้มหวานของใครบางคน กลับพบชายซึ่งมีใบหน้าคล้ายกัน แต่มีอายุมากกว่า



"ยินดีต้อนรับจ้ะพ่อหนู" เสียงผู้หญิงอีกคนดังขึ้นด้านข้างทำให้อี้ฟานตกใจไม่ใช่น้อย จึงแอบสะดุ้งไปหน่อย


"อุ๊ย ขอโทษที่ทำให้ตกใจนะจ้ะ กำลังหาของเล่นแบบไหนอยู่ถามได้นะจ้ะ"


"คุณขึ้นไปพักเถอะ เดี๋ยวผมดูแลร้านเอง เมื่อคืนก็จัดของจนดึก ยังดื้ออีกนะ" ผู้ชายสูงวัยเดินมานำคนที่คาดว่าน่าจะเป็นภรรยาเข้าไปพัก 



อี้ฟานจึงถือโอกาสนั้นเดินหาคนที่อยากพบทั่วร้านแต่ก็ไม่เจอ จึงมายืนรอที่หน้าเคาน์เตอร์จนชายสูงวัยออกมาจากหลังร้าน



"เอ่อ ขอโทษนะครับ พนักงานอีกคนไม่อยู่เหรอครับ"


"พนักงาน? อ๋อ จุนมยอนน่ะเหรอ วันนี้มีเรียนช่วงเช้าน่ะ เดี๋ยวก็กลับมาแล้ว พ่อหนุ่มเล่นของเล่นรอไปก่อนนะ เดี๋ยวลุงขอไปจัดของตรงนั้นหน่อย"



ขณะที่เขารอจุนมยอนด้วยการเดินดูของเล่น ในใจก็พยายามคิดว่าสิ่งที่เขาลืมไว้นั้นคืออะไร ในเมื่อวันนั้นไม่มีอะไรติดตัวไปเลย นอกจากมือถือและกระเป๋าสตางค์นี่นา แต่เพราะของเล่นที่มากมายในนั้นทำให้เขาลืมความสงสัยไปเสียหมด เหมือนได้กลับไปเป็นเด็กที่ไม่ต้องแบกรับภาระความรับผิดชอบอะไร 



"ได้ของเล่นถูกใจบ้างหรือยังล่ะ" ไม่รู้ว่าเวลาผ่านไปนานแค่ไหนแล้ว เขาเผลอปล่อยตุ๊กตาทหารในมือเมื่อชายสูงวัยทักขึ้น


"เอ่อ.. ผมเจอของที่ถูกใจแล้วล่ะครับ แต่จะทำยังไงถ้าของที่เราอยากได้ กลับไม่อยากได้เราเป็นเจ้าของ"


"ถ้ายังดึงดันจะเอามันไปเล่นล่ะก็.... น่าสงสารแย่เลยนะ"



คนสูงวัยหยิบตุ๊กตาทหารฝั่งตรงข้ามขึ้นมาขยับแขนที่ถือปืน ทำทีเป็นกำลังยิ่งใส่ทหารฝ่ายของอี้ฟาน เขาทำเสียงดัง "ปัง" ก่อนจะเขี่ยทหารนายนั้นล้มลงไปนอน



นั่นสินะ.. ถ้าขืนเขาดึงดัน ของเล่นที่ไม่อยากให้เราเล่นด้วยคงน่าสงสารแย่



"งั้นผมกลับก่อนนะครับ ไว้วันหลังจะแวะมาใหม่"


"อ้าว ไม่รออีกหน่อยเหรอ ใกล้เวลาที่จุนมยอนจะกลับมาแล้วนะ"



ชายหนุ่มส่ายหน้าให้น้อยๆ ก่อนจะก้มศีรษะลงแล้วออกจากร้านไป.. 





บางทีมันอาจต้องใช้เวลามากกว่านี้ อย่างที่เราต้องใช้เวลาเดินเลือกของเล่นนานๆ เพื่อจะได้เจอชิ้นที่ถูกใจ และเป็นชิ้นที่อยากได้เราไปเป็นเจ้าของจริงๆ ความรักก็เหมือนกัน เราไม่ควรรีบร้อน ต้องค่อยเป็นค่อยไปจนกว่าทั้งสองฝ่ายจะมีใจตรงกัน









"ด..เดี๋ยว รอก่อนครับ!" 



เสียงใสร้องเรียกอยู่ไกลๆ เมื่อเขาหันกลับไปก็เห็นคนตัวเล็กกำลังพยายามวิ่งตามมา เขาหยุดโกยอากาศหายใจเข้าปอด โดยถือโอกาสคว้าแขนเสื้อของอีกคนไว้เป็นหลัก



"ไม่ต้องรีบร้อนขนาดนั้นก็ได้" จุนมยอนพยักหน้ารับคำ เมื่อเริ่มหอบน้อยลงแล้ว เขาจึงปล่อยมือบนแขนเสื้อของคริสออก


"คุณบอกให้ผมมาเอาของที่ลืมไว้ แต่ผมจำได้ว่า ไม่ได้ลืมอะไรไว้นะ"


"ลืมสิครับ" อี้ฟานขมวดคิ้วมุ่น 


"ค...คุณลืม......" 



อยู่ดีดีก็เหมือนมีก้อนอะไรสักอย่างจุกอยู่ในคอจนจุนมยอนไม่สามารถพูดออกมาได้ เขาจะเรียกมันว่า ก้อนกระดาก ก็แล้วกัน ทั้งที่คิดแล้วว่าจะพูดออกไป แต่ความกระดากอายก็ทำให้เลือกที่จะก้มหน้าซ่อยความเขินอายอยู่แบบนั้น



"ตกลงว่าผมไม่ลืมอะไรใช่ไหม"


"ลืมสิ!" ใบหน้าขาวเงยขึ้นเถียง แก้มเนียนออกสีชมพูเข้มจนเจ้าตัวรู้สึกได้ถึงความร้อนผ่าว


"ผมลืมอะไร? ไม่น่าจะมีนะ..คุณจำผิดคนหรือเปล่า"


"หน้าแองกรี้เบิร์ดมีอยู่คนเดียว ใครจะไปจำผิด" ถึงจะบ่นหมุบหมิบอยู่คนเดียว แต่คนถูกพาดพิงก็ได้ยินนะ!


"ตกลงผมลืมอะไร?"


"ลืม.....





ลืมของเล่นน่ะสิ!"



โบว์สีแดงบนฝ่ามือขาว...




"ต...แต่ของชิ้นนี้ไม่มีบริการหลังการขายนะครับ" จุนมยอนพูดหน้าตาเฉย แม้ใบหน้าที่เคยขาวซีดนั้นจะแดงเห่อเหมือนลูกแอปเปิ้ลไปแล้วก็ตาม


"ไม่เป็นไร ผมจะดูแลของเล่นชิ้นนี้เป็นอย่างดีเอง"



เมื่อเจ้าของกุมมือของเล่นชิ้นโปรดเอาไว้ ตอนนั้นเองที่อี้ฟานตระหนักถึงการให้ความสำคัญกับ "ของเล่น" มากกว่าที่มันควรจะเป็น.. คงไม่มีใครหรอกที่อยากจะเป็นของเล่นให้ใคร เพราะเล่นไม่นานเท่าไหร่ ความเบื่อก็จะทำให้ของเล่นชิ้นนั้นถูกทิ้งไป แต่ทุกครั้งที่เราลองหยิบมันกลับมาเล่นดู ความสุขเก่าๆที่เคยคิดว่าจางหายไปจากชีวิตกลับคืนมาได้อย่างน่าอัศจรรย์ นี่คงเป็นความมหัศจรรย์ของของเล่นล่ะมั้ง





"ดูแลอย่างดีไม่พอนะครับ ต้องดูแลไปตลอดด้วย"



"แน่นอน"






FIN.


+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++ 


special talk: 
+ จัดเอนซีหนักตอนวันเกิดแพคฮยอนและจุนมยอนไปแล้ว วันเกิดพี่คริสเลยใสใส เบาเบา แล้วกันนะคะ #อ้าง
+ เป็น one shot ที่แสนสั้น และไร้แก่นสารสิ้นดี ๕๕๕๕๕ ๕๕ 


 
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2 ครั้ง

479 ความคิดเห็น

  1. #479 DsJmss (@DsJmss) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 25 มีนาคม 2562 / 08:29
    อี้ฝานขอของเล่นได้มั้ย ไม่งั้นก็ขอจุนมยอนอีกคนฮืออออ
    #479
    0
  2. #478 Mheewen (@jellzx151) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 29 มีนาคม 2560 / 00:41
    มันชั่งตะมุนตไมแต้ๆ งืออ-//- อยากได้จุนกลับบ้านบ้าง ฮ่อรรร
    #478
    0
  3. #472 Bean_6 (@inspiration-vp) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 1 กุมภาพันธ์ 2558 / 17:46
    อยากได้ของเล่น
    #472
    0
  4. #457 uzosou (@uzosou) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 9 ตุลาคม 2557 / 00:22
    งืออออ น่ารัก 



    เอาตัวเองติดโบว์ เป็นของเล่นให้พี่คริส แงงงงง
    #457
    0
  5. #416 Tadasu Harue (@atomcream8) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 16 มีนาคม 2557 / 17:49
    น่ารักโคตรอ่ะ ฟินไปสามโลก >///<
    #416
    0
  6. #356 εїзCHU~εїз (@pisshy) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 11 ธันวาคม 2556 / 11:17
    ว่าแล้วก็อยากเหนกล้องวงจรปิดจิงๆแหละ
    กล้าพุดมากๆเลยย ย ย 

    #356
    0
  7. #236 llSHININGBOYll (@sugar_sugar) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 22 กรกฎาคม 2556 / 21:48
    ว้ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก

    เขินโพดโพดดดดดดดดดดดดดดดดดTwwwwwwwwT

    เขินอ้ะะะะะะะะะ! มันแบบน่ารักที่สุดเลยยยยยยยยยยยยย!!!!!

    ต้องขอบคุณอี้ชิงกับลู่หานที่มีส่วนร่วม(?)ในความรักครั้งนี้!

    คือเราก็ไม่คิดแหละว่าอี้ฟานจะเลือกของขวัญอย่างนั้นแว้กกกกกกกกก

    ฮือออออออออ แต่จุนมยอนที่ตอนแรกซื่อๆขายโบว์ไปอย่างนั้นน่าจับฟัดที่สุด!

    มีมามุขบอกว่าอี้ฟานลืมของงี้อีก ของอะไรๆๆๆๆๆๆ ลืมหัวใจงั้นหรา แอร้~~~~ \(//∇//)\
    #236
    0
  8. #210 pangatinuchy (@pangsuk) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 18 เมษายน 2556 / 01:31
    บ้าๆๆๆๆไปแล้ว อพค ใช้มุกนี้เลยหรออออออ อิอิ
    #210
    0
  9. #202 TaynMalik (@tayn-malik) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 9 เมษายน 2556 / 14:47
    ไปร้านของเล่นกันนนนน
    #202
    0
  10. #187 Numwaen (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 30 มีนาคม 2556 / 21:17
    คุณพระ! มันช่างหวานนนนเหลือเกิน

    เฮียเงิงได้ของเล่นที่ถูกใจแล้วอ่ะดี้~
    #187
    0
  11. #155 -`p.ngerngneon.- (@MawKunG) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 21 กุมภาพันธ์ 2556 / 19:08
    น่ารักเฟ้อออออออออออออออ =////=
    ไปฟินแลนนน
    #155
    0
  12. #139 WonKyu' FC (@minmin-wk) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 28 มกราคม 2556 / 18:58
    กรี๊สสสสสสส! น่ารักเวอร์อะไรเวอร์อ่ะจริงๆ! ทั้งเฮียทั้งนุ่มนิ่มเลย
    คือเฮียชอบนุ่มนิ่มเลยไปที่ร้านของเล่น แต่ดันซื้อแค่ริบบิ้นซะงั้น 55'
    คิดภาพตามแล้วก็แอบฮาอ่านะ แต่แลดูรู้อ่ะว่าจุดประสงค์ของเฮียคืออะไร
    ยังไงก็ดูแลของเล่นที่ชื่อ"จุนมยอน"ให้ดีและกัน อยากได้ของเล่นแบบนี้บ้างอ่ะ! ><
    #139
    0
  13. #125 Gunner (@urngforever) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 21 ธันวาคม 2555 / 19:58
    จุนมยอนเาอีหรอบนี้ทำเขินนะ
    #125
    0
  14. #123 dreammono (@dreamworldland) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 7 ธันวาคม 2555 / 23:26
    หวานเกินไปแล้ววววว
    >///<
    #123
    0
  15. วันที่ 17 พฤศจิกายน 2555 / 22:02
    โอ่ยยยยย น่ารักลืมตายอ่ะ
    ชอบบบบบบ ฮือออออ T/////////////T
    #112
    0
  16. #110 -@Endlesslove@- (@panglovelypoly) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 12 พฤศจิกายน 2555 / 23:28
    อ๊ายยยยยยยยยย คริสโฮ น่ารักมากมาย

    ของเล่นชิ้นนี้ต้องดูแล และ รักษายังดีนะ
    #110
    0
  17. วันที่ 12 พฤศจิกายน 2555 / 20:41
    พี่โฮ พี่ไม่ใช่แค่ของเล่นพี่คริสนะ พี่คือคนสำคัญต่างหาก~
    กิ๊ส เขิน>///<
    #109
    0
  18. #103 palapingping (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 8 พฤศจิกายน 2555 / 23:05
    โห่ยน่ารักกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก

    จุนมยอน ของเล่นของอู๋ฟานนนนน -////////////-

    *กลิ้ง*



    ชอบค่ะชอบ

    เขิน ฟินมากเลย ...
    #103
    0
  19. #102 K i m L e e (@madamkimlee) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 8 พฤศจิกายน 2555 / 06:22
    น่ารักดีอ่ะค่ะ

    เรื่อยๆมาเรียงๆ แต่ก็ได้เห็นอีพีคริสในมุมที่แบบว่าทำเนียน

    จีบพี่จุนด้วยมุขนี้ น่าสนใจดีเนอะ ๕๕๕๕

    แต่พี่จุนก็เล่นกลับเหมือนกัน 

    ของเล่นแบบนี้ อยากได้บ้างจังงงงงง
    #102
    0
  20. #101 หมึกมิน (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 8 พฤศจิกายน 2555 / 03:00
    เราว่าไรเตอร์เขียนฟิคได้ดี



    เปรียบเปรยได้เห็นภาพอะ



    ฟิคเรื่องนี้น่ารัก



    ของเล่น >
    #101
    0
  21. #100 mukari (@mikikaru) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 8 พฤศจิกายน 2555 / 01:16
    น่ารักมาาากๆๆๆๆๆอ่ะ

    สุดท้ายของขวัญก็ได้เลือกเจ้าของมันสักที อิอิ
    #100
    0
  22. #99 jeeje26 (@jeeji) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 8 พฤศจิกายน 2555 / 00:35
    love love
    #99
    0
  23. #98 `/เห็ดเอ๋อ(❤). (@turtletoey) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 7 พฤศจิกายน 2555 / 21:27
    น่ารักมากก เขินน ><
    ก็ดูแลตลอดไปนั้นแหละ โอเคน้ะ (:
    #98
    0