SHORT FICTION / ONE SHORT { EXO }

ตอนที่ 15 : [SF] 24 Hours { KRIS x SUHO } 1/2

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 880
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    30 ส.ค. 56





24hours

- n o t  e n o u g h   w h e n   i’ m   w i t h   y o u -

 
 
 

 

 

อู๋อี้ฟานเป็นชาวจีนโดยกำเนิดก็จริง แต่รูปร่างหน้าตาที่ดูโดดเด่นประกอบกับความสูงเกือบ 190 ซม.ทำให้หนุ่มตี๋หน้าจีนคนนี้เป็นที่สนใจของคนที่ได้พบเห็นอยู่เสมอ ไม่เว้นแม้แต่ คิมจุนมยอน หนุ่มชาวเกาหลีแท้ที่มีหน้าตาขาวซีดอันเป็นเอกลักษณ์ทางชาติพันธุ์โดยชัดเจน


 

ตอนแรกคริสว่าจะปฏิเสธปาร์ตี้คืนวันศุกร์ที่ผับแถวมหาลัยเพื่อไปขลุกอยู่กับเด็กใหม่ที่เพิ่งมาทอดสะพานให้ถึงที่ แต่เพราะรุ่นพี่คนสนิทขอร้องจึงยอมมาด้วยอย่างเสียไม่ได้ เห็นบอกว่ามีคนอยากแนะนำให้รู้จัก ก็นึกว่าจะเป็นดาวเดือนของมหาลัยไหนสักแห่ง สุดท้ายแล้วกลับต้องมากินเหล้าเคล้าเต้าหู้แห้งยี่ห้อคิมจุนมยอน ที่ไม่ว่าจะดูยังไงก็ไม่น่าลองชิมเอาเสียเลย ยิ่งร่างบางเอาแต่มองเขาไม่วางตาตั้งแต่เข้ามาแบบนี้ คริสยิ่งรู้สึกอึดอัดและไม่ชอบใจเข้าไปใหญ่ ถึงจะพยายามทำเป็นไม่สนใจด้วยการคุยเล่นกับเพื่อนและรุ่นพี่ในคณะก็ยังรู้สึกได้ถึงสายตาที่จ้องมองมาอยู่ดี



 

"รุ่นน้องพี่ดูไม่ค่อยเต็มเลยว่ะ เรียนหนักไปหรือไง" ร่างสูงพยักเพยิดให้รุ่นพี่ในเอกที่เป็นคนนัดเขามาให้หันไปมองเจ้าของใบหน้าขาวภายใต้กรอบแว่นหนาที่แสดงถึงความเป็นเด็กเรียนได้เป็นอย่างดี


 

"จุนมยอนน่ะเหรอ มันขี้อายมาแต่ไหนแต่ไรแล้ว" รุ่นพี่คนนี้ออกตัวว่ารู้จักกับจุนมยอนมาตั้งแต่เรียนมัธยม เห็นว่าเรียนหนักก็เรียนอยากพามาเปิดหูเปิดตาและเข้าสังคมบ้าง ซึ่งคริสไม่เห็นว่าคนอย่างจุนมยอนจะเหมาะกับสังคมแบบนี้เท่าไหร่เลย


 

"บอกให้เขาเลิกจ้องซะทีเถอะ ขนลุกว่ะ"


 

"กูก็เห็นมึงชอบให้คนมองออกบ่อย แค่นี้ทำเป็นหวงตัว"



 

แ ม่ง... ไม่ลองมาโดนจ้องบ้างให้มันรู้ไป คิมจุนมยอนไม่ได้แค่มองธรรมดาไง แต่จ้องเอาจ้องเอาอยู่นั่นแหละ นี่ถ้าไม่ติดว่าเป็นเด็กคณะแพทย์นะ ถ้าเป็นพวกเด็กวิศวะอะไรพวกนั้นมีหวังคริสได้ลุกขึ้นไปกระชากคอเสื้อเพื่อเอาเรื่องที่มานั่งจ้องหน้าไปนานแล้ว!

 

แต่ทำไม่ลงว่ะ...เห็นมันนั่งซดน้ำผลไม้แทนเหล้าแล้วยิ่งไม่น่าเข้าไปยุ่งด้วยเลย




 

"ไม่มีอะไรแล้วใช่มั้ย งั้นกลับล่ะ" คริสยืนเต็มความสูงจนคนตัวเล็กฝั่งตรงข้ามต้องเงยหน้าขึ้นมองจนสุด


 

"เฮ้ย! เดี๋ยวดิวะ" รุ่นพี่ที่เป็นคนนัดมาร้องห้ามแต่อีกฝ่ายก็เดินหนีออกไปไม่ฟังคำเรียกแต่อย่างใด นี่อาจจะเป็นความผิดของเขาเองก็ได้ที่บอกให้คริสมาทำความรู้จักกับรุ่นน้องที่ชื่อคิมจุนมยอน เพราะพอมันแนะนำตัวเสร็จก็เป็นอันหมดธุระจนชิ่งหนีกลับไปแล้ว


 

"พี่ว่าเราน่าจะรีบตามไปดีกว่านะ...ไปเถอะ" จุนมยอนก้มหน้าคิดอะไรอยู่ครู่เดียวก็ลุกพรวดตามร่างสูงโปร่งออกไปทันที



 

คนตัวเล็กวิ่งออกมาจากห้องวีไอพีที่อยู่บนชั้นสอง ฝ่าผู้คนจำนวนมากที่กำลังเต้นเบียดเสียดกันอยู่ แม้แสงไฟในผับจะสลัวจนมัวตา แต่เพราะรูปร่างสูงเกินกว่าคนทั่วไปทำให้จุนมยอนจับสังเกตได้ง่ายขึ้น โชคยังดีที่ร่างเล็กทันเห็นคริสกำลังเดินเลี้ยวไปทางห้องน้ำถึงได้รีบเร่งฝีเท้าตามไปก่อนที่จะทันคลาดสายตา

 

ภายในห้องน้ำมีพื้นที่จำกัดและเป็นส่วนตัวเกินกว่าจุนมยอนจะตามเข้าไปได้ เขาเลยเลือกที่จะยืนรออยู่ด้านหน้าอย่างทำอะไรไม่ถูก ไม่รู้ว่าเมื่อคริสออกมาแล้วจะพูดอะไรดี ยิ่งมองผู้คนเดินผ่านไปผ่านมาร่างกายของเขายิ่งหดเล็กลงเหมือนเหลือตัวนิดเดียว จุนมยอนรู้ดีว่าตัวเองไม่เหมาะกับที่นี่และยิ่งไปกว่านั้นคือเขาไม่คู่ควรกับคริสเลยแม้แต่น้อย เพียงแต่ความรู้สึกและความต้องการที่จะใกล้ชิดผู้ชายคนนี้ไม่สามารถรอได้อีกต่อไปแล้ว เขาจึงตัดสินใจเป็นฝ่ายเข้าหาเสียเอง เพราะต่อให้รอจนตาย..คริสก็คงไม่มีทางเป็นฝ่ายเข้าหาเขาก่อนแน่



 

"อ๊ะ.." ตอนที่เดินไปเดินมาเพราะยังคิดไม่ตกว่าจะพูดอะไรกับคริสดี จุนมยอนก็ถูกใครบางคนเดินชนจนล้มทั้งยืน เขารู้ว่าผู้ชายคนนั้นคงไม่ได้ตั้งใจ เพราะคงจะเมาจนเดินเซมาชนเขาก็ได้ แต่ที่รู้สึกเจ็บ...ไม่ใช่ทางกายแต่เป็นในใจก็คงเป็นตอนที่เงยหน้าขึ้นมาสบนัยน์ตาคมที่ปรายตามองมาอย่างดูแคลน แถมยังไม่คิดจะช่วยดึงเขาให้ลุกขึ้นมาอีกด้วย

 

จุนมยอนกลืนความรู้สึกที่เสียไปก่อนจะตะโกนรั้งเจ้าของเรียวขายาวนั้นเอาไว้ก่อนที่จะเดินหนีไปได้สำเร็จ



 

"อะไร!" ร่างสูงหันมาตวาดแข่งกับเสียงดนตรีที่ก้องอยู่ในผับ มองคนตัวเล็กที่พยายามลุกขึ้นยืนด้วยสายตาติดจะรำคาญ


 

"ด...เดี๋ยวก่อน"


 

"นายต้องการอะไร..ฉันว่านายกลับไปท่องตำราไม่ดีกว่าหรือไง..ว่าที่คุณหมอคิมจุนมยอน" เจ้าของชื่อเม้มปากแน่นเพื่อกลั้นยิ้มเอาไว้ เขารู้สึกเหมือนตัวเองกำลังเป็นบ้า เพียงแค่คริสจำชื่อเขาได้ก็ดีใจจนห้ามตัวเองไม่ไหวแล้ว


 

"ฉ..ฉัน....."


 

"นายนี่น่ารำคาญว่ะ" ริมฝีปากที่กำลังจะเอ่ยขอสิ่งที่ต้องการได้แต่อ้าค้างเมื่อได้ยินอีกฝ่ายต่อว่ามา เสียงดนตรีที่ดังกระหึ่มได้แต่ผ่านหูเขาไปแต่ไม่สามารถกระทบโสตประสาทจุนมยอนได้เท่าคำต่อว่านั้นเลย


 

"มีอะไรก็รีบพูดมา...เสียเวลาชะมัด!" นึกแล้วก็เสียดาย แทนที่จะได้ใช้เวลากับเดือนนิเทศฯให้สมใจอยาก นอกจากจะไม่ได้กินเหล้าให้สบายใจแล้วยังต้องมาเจอกับคนไม่น่าสนใจอย่างคิมจุนมยอนอีก...เซ็งกว่านี้ไม่มีอีกแล้ว


 

"เสียเวลางั้นเหรอ..." จุนมยอนแค่นยิ้ม เขาอยากจะหัวเราะใส่คนที่เอาแต่เที่ยวเล่นไปวันๆแต่ดันพูดเรื่องเวลาที่เสียไปอย่างเปล่าประโยชน์ได้เหมือนกับว่าใช้มันอย่างคุ้มค่าที่สุดแล้วอยาางนั้นแหละ


 

"ถ้าอย่างนั้น..ฉันขอซื้อเวลาอันมีค่าของนายหน่อยได้ไหมล่ะ"


 

"เฮ้ย! นายนี่ท่าจะบ้าว่ะ" คริสทำท่าจะเดินหนีเพราะไม่อยากคุยกับคนที่ดูไม่ค่อยเต็มในความคิดของเขา ก็จุนมยอนน่ะดูเป็นพวกเด็กเรียนจะตาย แล้วการที่มาตามเกาะแกะเขาแบบนี้ก็ทำให้คริสรู้สึกขนลุกขึ้นมาชอบกล


 

"ขอร้องล่ะคริส!" ร่างเล็กรีบเข้าไปคว้าแขนอีกคนเอาไว้ คริสไม่อาจพูดได้ว่าเขาขยะแขยงคนตรงหน้า เพียงแต่ว่ารู้สึกไม่ดีมากกว่าที่ถูกดึงตัวเอาไว้แบบนี้ ไม่รู้ว่าเพราะจุนมยอนตัวเล็กเกินไปหรือว่าเขาตกใจจนเผลอหนักมือไปหน่อย ถึงได้ผลักอีกฝ่ายไปติดกำแพงเข้าอย่างจังจนแว่นเจ้าตัวกระเด็นหลุดออกมา


 

โอเค...คิมจุนมยอนไม่ได้หน้าตาแย่เท่าที่คิด แต่ก็ใช่ว่าจะดีจนเขาต้องตะลึง ยามที่แว่นกรอบดำอันใหญ่หลุดออกไปเผยให้เห็นใบหน้าขาวผ่องกระทบแสงไฟภายในคลับก็ดูน่ามองดีเหมือนกัน ดูๆไปแล้ว...เหมือนจะหน้าเด็กลงกว่าตอนใส่แว่นเยอะเลย



 

"นายต้องการอะไรจากฉัน ห๊ะ" คริสจับไหล่บางยึดติดกับผนัง ไม่สนใจคนที่เดินผ่านไปผ่านมาว่าจะหยุดมองการกระทำนั้นหรือไม่ เพราะโดยรอบหน้าห้องน้ำแล้วมีคนอื่นที่น่าสนใจกว่าพวกเขาอีกเยอะ ฉากรักหน้าห้องน้ำนี่ถ่ายไปตัดทำคลิปหลุดพอให้รู้สึกหวาบหวิวได้เลย


 

"ว...เวลาของนาย...ให้ฉันเถอะนะ"


 

"ฉันไม่ได้ขายตัว!" คริสตะคอกใส่เสียงดังพร้อมบีบไหล่จนร่างเล็กนิ่วหน้าด้วยความเจ็บ


 

"ขอร้องล่ะคริส คิดซะว่าฉ....ฉันซื้อเวลาของนายก็ได้" ยิ่งพูดยิ่งงง คริสไม่เข้าใจว่าไอ้เด็กบ้าเรียนนี่ต้องการอะไรจากเขากันแน่ ทั้งที่มั่นใจว่าหน้าตาและเสน่ห์ของตัวเองคงทำให้จุนมยอนหลงจนหัวปักหัวปำ ไม่อย่างนั้นคงไม่ตามมาพูดเรื่องบ้าๆกับเขาแบบนี้แน่ แต่ที่ไม่เข้าใจคือเป็นบ้าอะไรถึงได้มาขอซื้อเวลาของเขากัน ไม่รู้หรอกว่าจุนมยอนจะรวยมาจากไหน แต่การคิดจะซื้อตัวเขาไปแบบนี้มันไม่ดูถูกกันเกินไปหน่อยหรือไง แต่ก็พอจะเข้าใจหรอกนะว่าคนอย่างคิมจุนมยอนถ้าไม่มีข้อเสนอดีพอก็อย่าหวังว่าคนอย่างเขาจะสนใจเลย


 

"ตกลงนายต้องการเวลาของฉัน...หรือตัวฉันกันแน่" คนพูดก้มหน้าลงไปใกล้จนลมหายใจอุ่นเคล้ากลิ่นฉุนของแอลกอฮอล์รินรดอยู่บนหน้าของจุนมยอน คริสถนัดนักแหละเรื่องการบริหารเสน่ห์ของตัวเองและปั่นหัวคนอื่นเล่น มันสนุกดีเวลาที่เห็นคนเหล่านี้เขินหน้าแดงหูแดงไปหมด โดยเฉพาะคนตัวขาวอย่างจุนมยอนที่กำลังกลายสภาพเป็นลูกแอปเปิ้ลสีแดงสด...มองแล้วก็น่ากัดกินดูว่าจะกรอบและหวานฉ่ำหรือเปล่า


 

"ฉันต้องการเวลา...ให้ตัวคริสอยู่กับฉัน" เจ้าของชื่อกระตุกยิ้ม


 

"นานเท่าไหร่?"


 

"นานเท่าที่ฉันต้องการได้คงดี...." เสียงของเขาขาดหายไปเพราะถูกอีกฝ่ายปิดเอาไว้ด้วยอัวยวะเดียวกัน คริสยอมรับว่าคิมจุนมยอนไม่ใช่สเป็คเขาเลยสักนิด แต่ที่ปรายตามามองก็เพราะความบ้าบอที่น่าสนุกของคนตรงหน้าล้วนๆ คืนนี้เขาพลาดการได้ลองชิมเดือนคณะนิเทศฯไปแล้ว คงน่าเสียดายแย่ถ้าคืนนี้ไม่ได้สอยใครกลับไปด้วย ใบหน้าใต้กรอบแว่นหนาเตอะนี่ก็ไม่ได้เลวร้ายเท่าไหร่เมื่อเทียบกับตอนที่เขาเมาแล้วคว้าเอาใครก็ไม่รู้กลับไปนอนด้วย หน้าตาซีดเผือดของคนตัวเล็กในอ้อมกอดยังถือว่าดีกว่าพวกนั้นหลายขุม



 

"ฉันให้เวลานายแค่สองอาทิตย์" คริสกระซิบบอกที่ข้างหูก่อนขบเล่นจนร่างบางห่อไหล่ด้วยความสะท้าน เรียกรอยยิ้มร้ายจากชายหนุ่มได้ไม่ยากเลย



 

จากนี้ไปอีกสองอาทิตย์ก็จะถึงช่วงสอบไฟนอลแล้ว เขารู้ว่านักศึกษาแพทย์อย่างคิมจุนมยอนคงไม่มีเวลามากพอไปทำอย่างอื่นนอกจากท่องตำราหนักเป็นกิโลได้ เพราะฉะนั้นเขากับคนตรงหน้าคงไม่ต้องใช้เวลาร่วมกันมากนัก อย่างน้อยก็รอดูคืนนี้ก่อนแล้วกันว่าน่าจะสานสัมพันธ์ต่อในคืนต่อๆไปหรือเปล่า...



 

"คริส...ขอบคุณนะ!" คงเพราะคริสก้มตัวอยู่พอดีทำให้จุนมยอนโอบกอดรอบลำคอได้โดยง่ายละมั้ง แต่คริสอดแปลกใจไม่ได้ว่าทำไมถึงสัมผัสรความอบอุ่นที่แล่นริ้วขึ้นมาได้ คงเพราะแรงโอบรัดที่แน่นเกินไปก็เป็นได้ที่ทำให้ตัวเขาร้อนกรุ่นขึ้นมา พอได้กอดกันคริสเลยรู้ว่าเจ้าของร่างภายใต้เสื้อเชิ้ตตัวโคร่งนี้กลับผอมบางกว่าที่คิด ตัวก็เล็กแถมยังนุ่มนิ่มอีกต่างหาก อันที่จริงเด็กคณะแพทย์ก็น่าสนใจน้อยเสียที่ไหน มีแต่คนตัวเล็กๆ ขาวๆ น่าดูเอ็น เอ้ย! เอ็นดูกันทั้งนั้น เพียงแค่เขายังไม่เจอคนจากคณะนั้นเข้ามาเล่นด้วยเท่านั้นเอง

 

ยกเว้นก็แต่เจ้าของสายตาที่เคยรู้สึกว่าโคตรน่าขนลุกตอนที่ถูกจ้องจนแทบทะลุนั่นแหละ แต่ไม่รู้ว่าไอ้ลูกตานั่นมันถูกถอดทิ้งไปไว้ไหนแล้ว เพราะตอนนี้เห็นแต่นัยน์ตาใสที่พอยิ้มแล้วกลายเป็นสระอิ...เห็นแล้วก็ตลกดีจนแทบจะหลุดยิ้มตามเลยทีเดียว






 

"นายยังใจดีไม่เปลี่ยนเลย!"








 

เขาเนี่ยนะใจดี……...ตรงไหนวะ?




 

 
+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++






คิมจุนมยอนอาศัยอยู่ในอพาร์ทเมนท์กับพ่อและแม่รวมทั้งพี่ชายอีกหนึ่งคน ดังนั้นคริสจึงพาร่างบางกลับมาที่ห้องของตัวเองแทน ชายหนุ่มเลือกที่จะเช่าห้องอยู่เพราะบ้านค่อนข้างไกลจากมหาวิทยาลัย แต่เหตุผลหลักจริงๆคงใช้เป็นที่หาความสุขใส่ตัวเองเสียมากกว่า คริสไม่ค่อยชอบเข้าโรงแรม บางทีเขาอาจจะเป็นพวกเสือติดถ้ำก็ได้จึงชอบทำการอยู่แต่ในที่ของตัวเอง ถึงเวลาอยากเปลี่ยนบรรยากาศค่อยไปใช้บริการโมเต็ลก็ไม่เสียหายอะไร



ทันทีที่เปิดประตูเข้าห้องมายังไม่ทันไร จุนมยอนก็ถูกร่างสูงโถมตัวเข้าใส่จนชิดติดประตูและตามมาด้วยการระดมจูบที่ไม่รู้เลยว่าควรจะต้องรับมืออย่างไร ชายหนุ่มตกใจไม่น้อยที่ถูกอีกฝ่ายจู่โจมเข้าใส่ ทั้งที่ตัวเองเป็นคนตัดสินใจเริ่มเรื่องทั้งหมดแต่ความประหม่าและตื่นกลัวต่อเรื่องที่เกิดขึ้นอย่างรวดเร็วนี้ก็ทำให้จุนมยอนทำอะไรไม่ถูก

ถึงแม้จะเร็วไปหน่อย...แต่ก็ดีกว่าปล่อยให้เวลาสูญเปล่าไปโดยที่ไม่ทันทำอะไรเลย



"จูบไม่เป็นหรือไง" ริมฝีปากนุ่มที่คริสกดจูบเมื่อครู่นิ่งเสียจนเขาเหนื่อยที่จะไล่ต้อน คนใต้ร่างเอาแต่เบิกตากว้างมองเขาอย่างตื่นกลัว



"ทำไมทำหน้าอย่างนั้น นายอยากใช้เวลากับตัวฉันมากนักไม่ใช่หรือไง เอาสิ..คืนนี้ฉันให้นายได้ทั้งคืนเลย" แค่คิดว่าเด็กเรียนอย่างคิมจุนมยอนจะทำเรื่องอย่างว่าเป็นไหมก็ถึงกับหัวเราะชอบใจออกมา ทั้งที่คนตัวเล็กเป็นฝ่ายเชิญชวนเองแท้ๆ แต่กลับมายืนทำหน้าเหมือนจะร้องไห้ใส่กันแบบนี้...มันไม่ยากเลยที่จะเรียกความดิบในตัวให้อยากรังแกคนตรงหน้าขึ้นมา



คริสก้มลงฉวยกลีบปากสีชมพูสดเพียงนิดแล้วผละออกมาลอยหน้าอยู่ไม่ไกล จมูกโด่งของเขาจึงสัมผัสปลายจมูกมนของคนที่เริ่มสั่นน้อยๆอย่างไม่ได้ตั้งใจ จนเห็นอาการตื่นเต้นจนตัวสั่นนั่นแหละถึงได้เจตนาไล้ปลายจมูกลงบนแก้มขาวซะเลย



"..อยากทำแบบนี้ไม่ใช่หรือไง" เขาทวงถามถึงการกดจูบเมื่อครู่ว่าใช่สิ่งที่จุนมยอนต้องการใช้เวลาทำแบบนี้ใช่หรือเปล่า คนถูกถามประหม่าเสียจนแค่การบังคับตัวเองให้พยักหน้าก็ยากเต็มที จุนมยอนรู้สึกเหมือนตัวเองอยู่ดีดีก็ไข้ขึ้น เพราะไอร้อนเห่อขึ้นเต็มหน้าจนตาเบลอหูอื้อไปหมด



"หึ...อยากทำแต่ดันทำไม่เป็น เรื่องแบบนี้ไม่มีตำราให้อ่านหรอกนะ ข้ามขั้นไปสอนภาคปฏิบัติเลยแล้วกัน"




ตั้งแต่ทำแว่นตกหายที่ผับจุนมยอนก็คล้ายกับคนตาบอดตรงที่ไม่สามารถมองเห็นอะไรได้ชัดเจนอีกต่อไป คริสไม่ยอมให้เขาหาแว่นตากรอบหนาเตอะเพียงเพราะตัวเองไม่มีความจำเป็นต้องใช้มันเลยไม่คิดจะเสียเวลารอให้เขาหาของสำคัญในการมองเห็นที่ไม่รู้ว่ากระเด็นตกไปไหนหรือถูกใครเหยียบแตกไปแล้ว

ในเมื่อสายตาสั้นเกินกว่าจะมองโลกชัดเหมือนคนทั่วไป ทำให้คริสต้องกลายเป็นคนนำทางให้เขาแทน ตอนแรกจุนมยอนก็เป็นคนเดินไปดึงชายเสื้อคริสเอาไว้เพื่อที่จะได้ไม่หลงกัน จนตอนไหนก็ไม่รู้ที่มือหนาข้างนั้นกุมมือเขาเอาไว้แน่นแล้วจูงเดินไปไหนมาไหนด้วยกันตลอดเวลา


คริสจูงเขามาหยุดอยู่ในห้องน้ำ ทันทีที่มือเล็กถูกปล่อยให้เป็นอิสระ ใจของจุนมยอนกลับชาวาบขึ้นมาอย่างน่าใจหาย ความอบอุ่นบนฝ่ามือค่อยๆจางหายไปเมื่อไอเย็นแทรกผ่านเข้ามา มันตอกย้ำให้จุนมยอนรู้ว่าเขาไม่อาจรั้งความอบอุ่นนี้เอาไว้ได้แม้ต้องการจนแทบใจจะขาดก็ตาม




"อาบน้ำก่อน...ฉันเหนียวตัว" แม้การเบียดเสียดกับผู้คนในผับจะเรียกเหงื่อได้ไม่มากเท่าการออกเสต็ปแดนซ์ไปตามจังหวะเพลงของดีเจในผับแต่ก็ทำให้คริสรู้สึกไม่สบายตัวเอาเสียเลย ไหนจะกลิ่นเหงื่อตัวเอง ไหนจะกลิ่นน้ำหอมของใครก็ไม่รู้ที่เบียดมาชนจนกลิ่นมันติดเสื้อผ้ามาด้วย ทั้งยังกลิ่นฉุนของเหล้านี่อีก ...อาบน้ำให้สดชื่นเตรียมตัวเหม็นเหงื่ออีกรอบดีกว่า



จุนมยอนผงะเมื่อร่างสูงก้าวเข้ามาใกล้โดยมีแค่ผ้าเช็ดตัวพันรอบเอวเอาไว้เท่านั้น



"งั้น..ฉ...ฉันออกไปรอข้างนอกนะ"



"จะไปไหน..มาอาบพร้อมกันเนี่ยแหละ" ตากลมเบิกกว้างเข้าไปอีกตอนที่เห็นคริสสะบัดผ้าขนหนูหลุดออกจากตัวแล้วเอาไปพาดไว้บนราว ขายาวของร่างสูงก้าวเข้าไปยืนในอ่างอาบน้ำก่อนจะลังเลว่าจะหยิบฟักบัวหรือเปิดก็อกเพื่อรองน้ำในอ่างดี



"อยากแช่น้ำมั้ย?" คริสไม่น่าจะเดาสีหน้าของจุนมยอนไม่ออกนะ นอกจากเขาจะไม่อยากแช่น้ำแล้ว ยิ่งไปกว่านั้นเขายังไม่อยากใช้ห้องน้ำร่วมกันกับคริสอีกด้วย ทั้งที่เคยใช้บริการห้องน้ำสาธารณะที่ต้องแก้ผ้าต่อหน้าคนอื่นมาก่อน แต่พอคนอื่นที่ว่ากลายเป็นคนที่ชื่อคริสแล้ว...จุนมยอนกลายเป็นคนซกมกที่ไม่อยากอาบน้ำอีกต่อไปเลย



"ยืนบื้ออยู่ทำไม..รีบมาอาบน้ำได้แล้ว" คริสเปิดฟักบัวเพื่อปรับลดอุณหภูมิของน้ำไม่ให้ร้อนหรือเย็นเกินไป ภาพเหล่านั้นพร่ามัวอยู่ในสายตาของจุนมยอนก็จริง แต่เมื่อเห็นร่างกายอันเปลือยเปล่าของคริสทั้งที่มันเลือนลางก็ยังทำให้ใจร่างบางเต้นระส่ำอยู่ดี




จุนมยอนหันหลังให้คนตรงหน้าแล้วก้มหน้างุด ขาสั่นจนแค่ยืนก็แทบจะล้มอยู่แล้ว เขาตื่นเต้น...ตื่นเต้นมาก! ตื่นเต้นจนได้ยินแต่เสียงหัวใจตัวเองไม่ทันได้ยินเสียงฝีเท้าของอีกคนที่ก้าวเข้ามาฉวยต้นแขนแล้วลากไปยืนในอ่างอาบน้ำด้วยกัน เพราะขนาดตัวที่เล็กกว่าทำให้เขาปลิวติดมือคริสมายืนอยู่ในอ่างได้ไม่ยาก และเพราะระยะห่างที่เหลือไม่มากนั้นแหละที่ทำให้คนสายตาสั้นมองเห็นวัตถุใกล้ตัวชัดเจนยิ่งขึ้น เขาเลยเลือกที่จะหันหลังให้อีกฝ่าย



"ไม่ถอดก็อย่าถอด อาบมันทั้งอย่างนี้เลยแล้วกัน" รู้สึกรำคาญไม่น้อยที่เห็นอีกฝ่ายเอาแต่ยืนเอ๋ออยู่อย่างนั้น ไม่ได้อยากจะใจร้ายแต่พูดแล้วไม่ยอมทำตามก็เลยต้องใช้วิธีการแบบนี้แทน ตามธรรมชาติของคนเราคงไม่มีใครยอมใส่เสื้อผ้าเปียกๆไปตลอดหรอก พอทำแบบนี้เดี๋ยวจุนมยอนก็ยอมสลัดผ้าทิ้งไปเอง



"ค...คริส!" คริสแกล้งเอาฝักบัวจ่อลงบนตัวของจุนมยอนทั้งที่บนตัวยังมีเสื้อผ้าอยู่ครบชุด ร่างเล็กสะดุ้งเพราะน้ำเย็นกว่าที่คิดและเขาไม่อยากให้เสื้อผ้าเพียงชุดเดียวต้องเปียกด้วย เลยหันมาพยายามปัดฝักบัวออกจากตัวแต่ใช่ว่าคริสจะยอมง่ายๆ อาศัยส่วนสูงและช่วงแขนที่ยาวกว่ายกฝักบัวขึ้นเหนือหัวอีกคนเสียเลย



"เปียกหมดแล้ว ทีนี้จะถอดออกได้หรือยัง"




เชิ้ตสีฟ้าอ่อนเปียกน้ำจนแนบติดไปกับคนตัวขาว ละอองน้ำที่เกาะพราวบนเส้นผมสีดำขลับกระเด็นไปทั่วยามที่จุนมยอนเคลื่อนไหว คริสไม่ถูกกับรสนิยมการแต่งตัวของจุนมยอนเท่าไหร่ เชิ้ตสีอ่อนกับกางเกงผ้าทำให้คนใส่ดูสูงวัยกว่าอายุจริง เขาถึงได้อยากเห็นเรือนร่างที่แท้จริงของอีกฝ่ายเลยออกอุบายจับมาอาบน้ำด้วยกัน เพราะแค่ผิวขาวๆภายนอกร่มผ้าก็นวลเนียนน่ามองอยู่แล้ว ใต้ร่มผ้าจะขาวขนาดไหนไม่อยากจะคิดเลย...



"หรือจะให้ช่วยถอด?"



"ต้องถอดด้วยหรอ" คำถามพาซื่อที่เล่นเอาคริสคิ้วกระตุก ถ้าเป็นเดือนหรือดาวคณะทำคงน่าเอ็นดูอยู่หรอก แต่นี่เป็นคิมจุนมยอนไง...คิมจุนมยอนที่ไม่ได้ใสซื่อแต่โคตรบื้อเลยต่างหาก!



"เอ้า! ใครอาบน้ำทั้งเสื้อผ้าบ้างล่ะ"



"ก็ฉันไม่อยากอาบน้ำกับคริสนี่นา" คิ้วหนายิ่งกระตุกเข้าไปใหญ่



"อ้าวเฮ้ย! ตกลงเอาไงกันแน่วะเนี่ย" ทั้งที่เสนอตัวเข้าหา แต่จุนมยอนดันมาทำท่าทางรังเกียจใส่กันซะอย่างนั้น! ไม่แปลกหรอกที่คริสจะงงและเสียสูญไปบ้าง ในเมื่อคนอื่นที่เคยพามาเขายังไม่ทันได้เอ่ยปากก็รีบถอดเสื้อผ้าไปนอนรอบนเตียงแล้ว



"ก...ก็ในห้องน้ำมันสว่างเกินไปนี่นา"




ใช่...มันสว่างมาก สว่างจนสะท้อนผิวขาวๆนั้นเป็นประกายจับตาเชียวล่ะ แล้วยังสว่างจนมองเห็นริ้วแดงบนแก้มชัดขึ้นอีกด้วย เวลาที่จุนมยอนหน้าแดงนี่แทบจะแดงไปทั้งหน้าเลยนะ แล้วไอ้รูปหน้ากลมๆพอขึ้นสีแดงเข้าหน่อยก็ยิ่งเหมือนแอปเปิ้ลเข้าไปใหญ่เลย

แอปเปิ้ลสดจากไร่แบบที่เด็ดออกมากินเองจากต้นเลยด้วย...





 






TBC.



+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++



          + ขอเวลาโด๊ปไวอากร้าแล้วจะมาต่อไอ้ที่... "แค่ 24ชม.ก็ไม่พอ เมื่อฉันสัมผัสคุณ และเมื่อคุณสัมผัสฉัน" นะคะ -.,-

          + เรื่องนี้ออกตัวก่อนเลยว่าเราลอกเลียนพลอตหลักๆจาก LOVE MODE (อีกแล้ว) แต่เป็นในเล่มหก ตอนของโทโมกิ
กับอามากาอิ ถ้าใครคุ้นๆก็ไม่ต้องสงสัยนะคะ เราเอาโครงหลักของเรื่องมาเลย พอดีฟังเพลงนี้แล้วนึกถึงคู่นี้เลยอ่า แต่ถ้าใครยังไม่
เคยอ่านอย่าเพิ่งไปหามังงะอ่านก่อนนะ! เพราะมันจะสปอยตอนจบของเรื่องนี้เลย หมดสนุกพอดี ๕๕๕ ๕๕๕๕



          + นี่หาเรื่อง แต่งเรื่องใหม่...ไม่ต่อเรื่องเก่าอีกละ ถึงอย่างนั้นก็ฝากติชมและคอมเมนท์เช่นเคยนะคะ : )





+ แต่งไปแต่งมา เราขอแบ่งเป็นสองพาร์ทดีกว่าค่ะ...แหะๆ
+ ฉากที่ตัดไปยังไม่มีอะไรมากมายนะคะ แค่มันล่อแหลมเล็กน้อย
+ กลัวติดแบน..ขี้เกียจรอเวลาปลดเลยเอาไปใส่ไว้ในบลอคเสียเลย อุ่นใจดี :p


+ อ่านแล้วอยากกิน #เต้าหู้แห้ง มั่งเน้าะ อย่าถามเราว่ามันคืออะไรหรือเป็นยังไง ให้ไปถามพี่คริสเอาเองค่ะ -.,-
+ ฝากติ-ชมกันด้วยนะคะ ขอบคุณมากๆเลยจ้า จุ๊บๆ


 

479 ความคิดเห็น

  1. #433 Taepearlz (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 11 กรกฎาคม 2557 / 02:05
    พี่คริสคงจะตกตะลึงในเรือนร่างของพี่จุนใช่มั้ยคะ



    ผู้ชายอะไรตัวบางมาก แถมขาวมากซะด้วย อิๆ
    #433
    0
  2. #302 แรมน้อย (@ramnoii) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 15 กันยายน 2556 / 04:55
    ฮอลลลลลลลลลลล ไม่ไหวนะ

    อิพี่คริส ปากดีไปเถอะ ว่าจุน เป็นเต้าหู้ไปเถอะ

    คอยดูนะ ถ้าจุนหายไปแล้วจะรู้สึก


    แต่เหมือนจุนจะรู้จักคริสอยู่แล้ว ที่บอกว่าคริสใจดี

    อยากรู้จังว่ามันเกิดอะไร


    ปล.ไรเตอร์มาอัพต่อเร็วๆนะ  อยากให้จุนทิ้งพี่คริส ให้อิพี่คริสลงแดงบ้างจัง
    #302
    0
  3. #292 UMOON_ (@umoonfiction) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 3 กันยายน 2556 / 02:51
    ยังไงดีล่ะ....อ่านจบแล้วอยากจะตีพี่จุนจ๋าจังเลย ง้อพี่คริสมากไปแล้ว
    พี่คริสเองก็ไม่เห็นค่าของพี่จุนเลยแม้แต่นิด คิดเป็นแต่เรื่องลา มกรึไงเนี่ย
    พี่จุนจ๋าเขารักพี่คริสอย่างบริสุทธิ์ใจจริงๆนะ

    ฮึ่ยยย หงุดหงิดจริงๆ นี่ถ้าได้พี่จุนแล้วติดใจนะ จะสมน้ำหน้าเลย
    ทำเป็นดูถูกพี่จุนเค้าสารพัด พูดอะไรไม่คิดถึงจิตใจพี่จุนกันบ้างเลย

    เราสงสารพี่จุนมากตอนที่ทำแว่นหล่นแล้วพี่คริสไม่รอเก็บอ่ะไรท์
    มันให้ความรู้สึกว่าพี่เอกเห็นแก่ตัวจริงๆ รีบ ร้อน ขนาดนั้นเลยหรอคะ
    อ่านแล้วแบบ...พี่จุน เปลี่ยนใจเหอะ อย่าไปกับเขาเลย ฮ่าๆๆๆๆๆๆ

    สนุกมากค่ะไรเตอร์ มันบีบหัวใจและตื่นเต้นมากกกกกก
    ไรเตอร์มาต่อเร็วๆนะคะ เราเป็นกำลังใจให้ค่ะ
    ขอบคุณค่ะ
    #292
    0
  4. #291 Ing_Lucky (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 2 กันยายน 2556 / 19:44
    คุณยูมิโกะคะ!!!!!

    O
    #291
    0
  5. #290 K i m L e e (@madamkimlee) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 31 สิงหาคม 2556 / 05:14
    หมั่นใส้เว่ออออออออออ หมั่นเพราะอีพี่คริสคิดว่าจุนมยอนขาดมันไม่ได้นี่แหละ
    นี่เริ่มสงสัยในจุนมยอนมากเลยนะ
    ทั้งที่อ่อนหัด ไก่อ่อน ไม่เชี่ยวไม่แรงขนาดนี้ แต่กล้ามาพี่คริสขนาดนี้ คือไม่ธรรมดานะ
    มีอะไรในใจงั้นเหรอ 
    ถ้าเป็นคนอื่นนี่คงเริ่มเบื่อ พี่คริสปลุกขนาดนี้ยังไม่มีใดๆโต้ตอบ 
    แต่พอเป็นจุนมยอน นางไม่แรงไง โดนพี่คริสปลุกแต่ก็ได้แต่เขินอาย
    ถ่อววววว พี่คริส บอกเลยว่าถ้าได้ลองซักทีจะติดใจจนทิ้งไม่ลงเถอะ
    ขนาดตัวเองเห็นจุนมยอนเวอร์ชั่นไร้แว่นยังอึ้งเลยไม่ใช่เรอะ
    ขี้คร้านจะเป็นพี่คริสเองมากกว่าเถอะ ที่ขาดมยอนไม่ได้ 
    ป่านนั้นนะ ขอให้มยอนทิ้งไปคริสไปให้ไกล อย่าได้ใจอ่อน
    แต่ตอนนี้หาสาเหตุที่มยอนทำยังไม่ออกเลย อิอิ

    มาต่อไวๆน้าเจ๊
    #290
    0
  6. #289 EternaL (@soulmyc) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 31 สิงหาคม 2556 / 00:46
    ก่อนอื่นนนน เอาอีพระเอกไปเก็บเลยค่ะ บังอาจมาว่ามุ้งมิ้งของเราได้ยังไง เด็กแว่นเรียนแพทย์แล้วไง เต้าหู้แห้งแล้วไง รู้เปล่าเต้าหู้ทำได้หลายอย่างนะโว๊ยย ก็น่ากินอ้ะมีไรมะ พอแว่นหลุดแล้วสะดุดรักเลยล่ะสิ โด่ อี๋ๆๆๆ หมั่นไส้อพค!! แล้วแบบๆๆๆมุ้งมิ้งทำเหมือนว่ารู้จักกับอพค.มาก่อนแบบนั้นแหละ นี่น้องพยายามไปหาเรื่องเลิฟโหมดอ่านแต่งงกับตอนที่เยอะของมันเลยยอมแพ้รออ่านเวอร์ชั่นคุณยมก.ดีกว่าค่ะฟินกว่าเพราะเป็นคริสโฮ แล้วๆๆพี่จุนอยากเสียตัวจริงเหรอ เอาเถอะเสียไปแล้ว คือที่บอกว่าต้องการเวลาของนายนี่คือร่ะะะ ตอบบบบ เกิดไรขึ้นกับนาง นางจะป่วยตายเรอะ มีความลับไรไม่ยอมบอกกันเลยนะ โอ๊ย ค้างงง อีฉากในห้องน้ำนั่นก็บั่บ... หงเา่พงะำพา้กสืะนหพส้วกาเทิแมใ ขูบบบบบบบ อยากกินมุ้งมิ้งด้วยโอ๊ยยยย หมั่นไส้พระเอกไม่พอเพิ่มความอิจฉาไปด้วย!! 
    #289
    0
  7. #288 mbbickk (@mbbickk) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 30 สิงหาคม 2556 / 23:49
    เต้าหู้แห้ง แอปเปิ้ลแดง อร๊ายยยยยย ><
    #288
    0
  8. #287 OIL (@oil555eve999) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 30 สิงหาคม 2556 / 18:59
    อพค นี่ทำตัวน่าหมั่นไส้มากนะคะ
    ฮึ่มๆๆๆๆ เห็นแล้วอยากฟาด อะไรมาว่าจุนจย๋าาเป็นเต้าหู้แห้ง
    แห้งที่ไหนกัน ของดีมองไม่เห็นเองแล้วทำมาพูด
    พี่คริสแกมั่นใจในตัวเองแล้วคำพูดคำจาน่าตีปากแรงๆมาก
    จุนมยอนก็นะ ซื่อแบบนี้อยากจะลักพาตัวเอามากกเองจังเลยย 55555
    รอตอนจบนะคะพี่ยูมิโกะ อยากจะรู้ว่าพี่คริสสุดท้ายแล้วจะแพ้ทางเต้าหู้แห้งรึเปล่า อิอิ
    #287
    0
  9. #286 PARIINK (@pariink) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 30 สิงหาคม 2556 / 10:12
    ยังคงหมันไส้ความมั่นใจของพี่ครี๊สสสสสส
    หล่อมากสินะ~ ฮ่าาา น่าฟาด !! เป็นการอาบน้ำ
    ที่เรียกว่าทุลักทุเลดีจริงๆ จุนมยอนเดูมีความลับ
    นะ มีความลับอะไรรรรร บอกมา~ รออ่านนะค่ะ
    #286
    0
  10. #285 almost winter (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 30 สิงหาคม 2556 / 09:55
    งื้อออออออ เราจะไม่ทนแล้วนะคะ ;A;

    นี่ไม่ใช่เต้าหู้แห้งแล้วนะนี่มันเต้าหู้แซ่บ! ก๊ากกกก 5555555555555

    เด็กคณะแพทย์ที่ไม่รู้ประสีประสามันทำให้เราคลั่งค่ะ T__T คลั่งมากกกก โฮกกกก

    เต้าหู้เหมือนเด็กอ่อนต่อโลก แล้วมาเจอกับพ่อเสือประสบการณ์โชกโชนแบบนี้ ทำให้เรายิ่งอยากรู้ข้อสรุปแล้วหละ

    สรุปเต้าหู้แห้งเด็ดไหมคะพี่คริส เราก็รู้สึกว่าเริ่มขาดเต้าหู้ไม่ได้เหมือนกันแล้วนะ ;w;)/

    พ่อเสือติดใจแล้วใช่ไหม เรารู้นะ ว่าเธอติดใจแล้ว55555555555 (พูดเองเออเอง T v T )

    เราขอชมหน่อยนะคะ เราชอบภาษาของไรเตอร์มากเลย อ่านแล้วได้ฟีลแบบการ์ตูน ซึ่งเราชอบมาก!



    รอตอนต่อไปนะคะไรเตอร์

    ขอบคุณสำหรับฟิคสนุกๆแบบนี้นะคะ!
    #285
    0
  11. #283 Luminehaha (@junminkim) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 29 สิงหาคม 2556 / 14:54
    เดี๋ยวก็รู้!ว่าเด็กคณะแพทย์จะเป็นไง แล้วแค่โดนกอดก้ติดใจแล้วเหรอตัวบางนุ่มนิ่มติดใจรัยัง
    #283
    0
  12. #282 namiesname (@namiesname) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 28 สิงหาคม 2556 / 00:25
    เต้าหู้แห้ง ~~~~~ โอยยยอิพี่คริสว่าจุนมยอนซะเสียเลยยย เดี๋ยวจะคอยดูว่าจะขาดเต้าหู้ชิ้นนี้ได้ไหม ชริ!!!
    เห.... ว่าเมนทำไม งื้อออออออ โฮ่ยยยย น่ากระโดดเตะพระเอกจริงๆให้ตาย 

    ว่าแต่ว่า...จุนมยอนจะทำอะไรหนอ อ่า ไรท์เตอร์โดปไวอากร้าเสร็จแล้ววว มาต่อด่วนน้าาา ห๊ะ 555
    รอที่เหลืองับ 
    #282
    0
  13. #281 pangatinuchy (@pangsuk) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 27 สิงหาคม 2556 / 23:58
    หน้าเต้าหู้แห้งคือรายยยยยยยยยยย อพค 5555555555555555555 
    โดคทำร้ายพี่จุน ระวังจะหลงจนถอนตัวไม่ขึ้นนะ ตัวเล็กเค้าน่ารักนะเออ คิคิ
    #281
    0
  14. #279 TaynMalik (@tayn-malik) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 27 สิงหาคม 2556 / 09:52
    เดี๋ยวๆๆ เดี๋ยวได้รู้รสของคิมจุนมยอนนน ย๊าาาา
    จุนมิ..รู้จักพี่คริสมาก่อนสินะ ><
    #279
    0
  15. #278 mimkie_micky (@december_minkie) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 27 สิงหาคม 2556 / 09:39
    จุนรุ้จักกับคริสมาก่อนหรือป่าว..

    รออ่านนีาา
    #278
    0
  16. #277 thailady- (@thailady-) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 27 สิงหาคม 2556 / 09:18
    เดี๋ยวจะได้รู้ว่าเด็กแพทย์เด็ดแค่ไหนนะคริส 5555555555555555
    #277
    0
  17. #276 PARIINK (@pariink) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 27 สิงหาคม 2556 / 07:02
    อ๊อยยยยย หมันไส้พี่คริสจัง แล้วอย่ามาติดใจ

    กันทีหลังนะๆๆ แต่เหมือนจุนมยอนเหมือนเคย

    รู้จักกับพี่คริสมาก่อนมั้ย อ่า~ อยากอ่านเเล้วว

    รออ่านนะค่ะ
    #276
    0