SHORT FICTION / ONE SHORT { EXO }

ตอนที่ 1 : [SF] It happened on your birthday { KRIS x SUHO, CHANBAEK } 1/3

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,913
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 5 ครั้ง
    30 พ.ค. 55


It happened on your birthday

genre: A/U , Flangst
paring: chanyeol x baekhyun, kris x suho, etc
status:  chapter 1




หลายคนคงเคยได้ยินประโยคที่ว่า 

"สถานที่ที่ไป... ไม่สำคัญเท่าคนที่ไปด้วย"


เพราะอย่างนั้น ปาร์ตี้วันเกิดที่ขาดคนสำคัญของ บยอน แบคฮยอน จะไปมีความสุขได้อย่างไร


.
.



"เลิกทำหน้าเป็นหมาหงอยได้แล้วน่า"



กระป๋องเบียร์เย็นๆถูกแนบลงบนใบหน้ามุ่ย ร่างบางที่ถูกกล่าวหาทำได้แค่ค้อนใส่วงโตแล้วดึงกระป๋องเบียร์มาเปิดดื่มอึกใหญ่



"ป่านนี้แล้วยังไม่มีใครมาเลย พวกมันลืมวันเกิดฉันป่าววะ ชานยอล"


เจ้าของชื่อที่เพิ่งลงนั่งบนโซฟานุ่ม ยกมือขึ้นขยี้ผมอีกคนอย่างหมั่นเขี้ยว "บ้าน่า ใครจะไปลืม"



เขาคนหนึ่งแหละที่ไม่มีวันลืมเด็ดขาดว่า วันที่ 6 พฤษภาคม เป็นวันดีที่ทำให้โลกใบนี้มี บยอน แบคฮยอน เกิดขึ้นมา
อยากจะวิ่งเข้าไปกราบคุณพ่อคุณแม่ของเจ้าตัวด้วยซ้ำ ที่ให้กำเนิดลูกชายได้น่ารัก น่าฟัดขนาดนี้



"เฮ้ย ทำไรวะ" อยู่ดีดีร่างสูงโย่งก็กระโจนกอดจนเกือบตกโซฟากันไปทั้งคู่


"หมั่นเขี้ยวอะ" 



ชานยอลไม่พูดเปล่า รั้งร่างบางเข้ามากอดแน่นกว่าเดิม ใบหน้าเรียวที่ซุกอยู่ตรงซอกคอขาวเริ่มซุกไซ้ มือไม้อยู่ไม่สุข ใช่ว่าแบคฮยอนจะอยู่นิ่งๆเสียเมื่อไำหร่ แต่ยิ่งดิ้นก็ยิ่งเหมือนทำตัวให้โดนหมั่นเขี้ยวเข้าไปอีก จนแล้วจนรอดชานยอลก็ยื่นหน้าขึ้นมาคลอเคลียอยู่ตรงแก้มเนียน เลื่อนขึ้นมาอีกนิดเพื่อสัมผัสเบาๆบนสันจมูก เหมือนร่างกายมีโปรแกรมปรับสภาพอัตโนมัติ ยิ่งเมื่อริมฝีปากเคลื่อนเข้าใกล้กันเท่าไหร่ ดวงตาสวยคมก็ปิดสนิทลงเท่านั้น ปาร์ค ชานยอล จรดริมฝีปากลงอย่างเชื่องช้า กดย้ำทุกจังหวะลงบนกลีบปากสีหวานเนียนนุ่ม ไม่รู้ว่าเค้กที่ซื้อมาเตรียมฉลองวันเกิดนั้นจะหวานแค่ไหน จะหวานเหมือนรสจูบตอนนี้ไหม.. แบคฮยอนไม่กล้าบอก


ร่างสูงกดไหล่อีกฝ่ายให้นอนราบลงบนโซฟากว้าง แบคฮยอนลืมตาช้ำเยิ้มขึ้นมองโดยไม่พูดอะไรในขณะที่ฝ่ามือใหญ่ลูบไล้เส้นผมบางอย่างเบามือ ชานยอลยิ้มกว้างก่อนจะกดจูบคนใต้ร่างอีกครั้ง มือซนของคนอยู่ไม่สุขเริ่มปัดป่ายไปทั่ว เสียงหวานที่เผลอเล็ดลอดออกมายามที่มือหนาลากผ่านลำคอไปหยุดลงบนเนินทำเอาลมหายใจติดขัด แบคฮยอนจับมือนั้นไว้



"จะ ท...ทำบ้าอะไรไอ้ไฮเปอร์!"


"โห รู้ๆอยู่ยังถามอีก"



รู้หรือยังว่า น่ารัก น่าฟัด ขนาดไหน!

ชานยอลไม่ปล่อยให้อีกฝ่ายพูดอะไรได้อีกต่อไป รสจูบหนักหน่วงไม่ปล่อยช่องทางให้แบคฮยอนได้ประท้วงอะไรออกมาอีก เขาตอบรับสัมผัสอย่างเคยชิน มือน้อยยกขึ้นโอบรอบคอเป็นผลให้คนทั้งคู่แนบชิดกันมากยิ่งขึ้น มือหนาลูบวนบนยอดอกก่อนผละริมฝีปากลงมาจูบไซ้ซอกคอขาว กลิ่นหอมเฉพาะตัวแม้จะใช้น้ำหอมขวดเดียวกันทำให้ยากที่จะผละออกมา

อยากสัมผัสมากกว่านี้.. อยากได้กลิ่นมากกว่านี้



มือสากเลื่อนลงไปจับชายเสื้อยืดถลกขึ้นมาจนเผยให้เห็นเนินขาว มือซนจับเล่นหยอกเย้าอยู่บนหยอดอกสีลูกกวาดหวานน่าลิ้มรส ชานยอลไม่รอช้า เรียวลิ้นตวัดชิมรสหวานจนอีกฝ่ายครางรับสัมผัสทันที



"ย..หยุดเถอะ"


"พูดไม่คิดอีกแล้วนะ" ชานยอลผละออกจากลูกกวาดเม็ดสวย ย้ายมาจูบเม้มริมฝีปากที่เอาแต่พูดอะไรขัดใจเขาตลอด


"อือ...เดี๋ยวมีคนมา.." ถึงจะพูดอย่างนั้นแต่ก็ยังตอบรับอีกฝ่ายเป็นอย่างดี


"งั้นไปที่ห้องนายมั้ย"




ติ๊ง..... ต่อง............





ใบหน้าคนถามถอดสีลงทันที



"ฮะฮะ ต้องไปที่ประตูแทนแล้วล่ะ" แบคฮยอนแถมจูบให้อีกคนก่อนรีบจัดเสื้อผ้าของตัวเองให้เรียบร้อย จะว่าไปตัวเองก็นึกเสียดายอยู่เหมือนกัน แต่ก็ดีใจที่ได้หักดิบเจ้าเด็กไฮเปอร์ที่ชอบทำลุ่มล่ามกับเขาตลอดเวลา




ส่วน ปาร์ค ชานยอล นั้นหรือ...

ได้แต่ชักดิ้นชักงออยู่บนโซฟา ก่นด่าคนที่มากดออดจนแทบไม่ได้ผุดได้เกิด พอได้ยินเสียงสนทนาหน้าประตูก็กระโดดผลุงเข้าไปกระชากคอเสื้อคนหน้าประตู



"เฮ้ยๆ จะทำไรวะชานยอล"


"ไอ้จงอิน มึง...!!!!!"



มึงมาขัดจังหวะกูอะ

อยากจะพูดใจจะขาด แต่ไอ้สายตาพิฆาตของคนข้างตัวเตือนสติเขาไว้ได้ก่อน


"มึงมาสาย!"


"ก็กูบอกแล้วว่าติดธุระที่ชมรม" หนุ่มผิวสีเข้มปัดมือบนคอเสื้อออกอย่างไม่ใส่ใจก่อนเบียดกายเข้าไปยึดโซฟา ที่อีกคนเพิ่งผละมาไปนอนทอดกายบนนั้นแทน


"มันเหนื่อย เลยหงุดหงิด" เสียงของอีกคนที่เดินตามเข้ามาบอก "อะนี่ สุขสันต์วันเกิดนะแบคฮยอน"


"ขอบใจนะคยองซู"


เจ้าของวันเกิดเดินยิ้มร่าเอากล่องของขวัญไปวางบนโต๊ะในห้องรับแขก


"อ้าว ซูโฮฮยองยังไม่มาอีกหรอ" ทันทีที่เข้ามาแล้วไม่เห็นใครคยองซูจึงเอ่ยปากถาม ทำเอาหมาหงอยก่อนหน้านี้ทำหน้าบอกบุญไม่รับเข้าไปใหญ่ แบคฮยอนระบายอารมณ์ด้วยการทิ้งตัวลงนั่งบนตัวคนที่นอนแผ่หลาบนโซฟา คนถูกกระทำเหนื่อยเกินกว่าจะต่อกรจึงหยัดตัวลุกขึ้นนั่งแล้วเอนตัวพิงที่รอง แขนผลอยหลับไป


"ยัง" แบคฮยอนตอบเสียงเขียว


"คนอื่นๆก็ยังไม่มาหรอ นึกว่ามากันหมดแล้วนะเนี่ย" คยองซูพูดพลางเดินมานั่งข้างๆคนเจ้าอารมณ์ก่อนก้มดูนาฬิกาบนข้อมือตัวเอง "นี่มันจะสองทุ่มแล้วนะ นายไม่ได้นัดไว้ตอนทุ่มนึงหรอ"


"เออ นัดไว้ทุ่มนึง แต่พวกแกก็มาสาย คนอื่นๆก็ยังไม่มา!"



บอกตามตรงว่าตอนนี้ บยอน แบคฮยอน หงุดหงิดที่สุดในสามโลก!..จะว่าโกรธก็ไม่ใช่ น้อยใจก็ไม่เชิง เอาเป็นว่าหน่วงๆ เคืองๆ ก็พอแล้วกัน

ทำไมหรอ วันเกิดแบคฮยอนคนนี้มันไม่สำคัญเลยใช่ไหม มันก็แค่วันธรรมดาๆวันนึงของใครหลายๆคนสินะ 

ปกติทุกปีเขาจะจัดปาร์ตี้วันเกิดที่ร้านอาหารไม่ก็ที่ผับบาร์ ทำให้ไม่ว่าจะถึงเวลานัดหรือไม่ก็ยังมีคนแวะเวียนมาทักทายทำให้เขาไม่รู้สึกอะไร แต่เพราะปีนี้ทั้ง พ่อ แม่ พี่ชาย เดินทางไปประชุมที่ต่างประเทศกันหมด เขาจึงถือโอกาสลองจัดปาร์ตี้ที่บ้านดูบ้าง เผื่อใครเมาเละจะได้ไม่ลำบากพากันไปส่ง นอนเมาสลบเหมือดกันได้ตามสบายที่บ้านเขานี่แหละ



แต่ดู๊...ดูสิ! ยังไม่เห็นใครจะโผล่หัวมาเลย!!!



"ขอโทษแทนจงอินด้วยนะ พอดีโค้ชทำโทษที่วันก่อนมันโดดซ้อม ก็เลยให้มันอยู่ซ้อมหนักกว่าเพื่อนเลย" คยองซูแก้ตัวแทนคนที่นอนสลบเหมือดโดยที่ไม่ต้องพึ่งแอลกอฮอล์แต่อย่างใด


"โดนทำโทษ! หะหะ ..สมน้ำหน้าว่ะ" ชานยอลเดินหัวเราะออกมาจากในครัว จัดการเปิดกระป๋องเบียร์แล้วยื่นให้คยองซู


"ใช่! แบบนี้มันต้องโดนทำโทษ!!"


"อะไร ก็แค่โดดซ้อมวันเดียวเอง ไม่เห็นจะต้องโดนทำโทษหนักขนาดนี้เลย หมอนี่ว่ายน้ำจนตะคริวกินไปหลายรอบเลยนะ"


"ช่างหัวจงอินมันเถอะคยองซู ฉันหมายถึงคนที่มาสาย มันต้องถูกทำโทษ!"



คยองซูและชานยอลหันมองหน้ากัน ต่างคนต่างยักไหล่ก่อนหันกลับไปมองแบคฮยอนที่นั่งหน้าเครียด คิ้วขมวดมุ่นจนเป็นปม พยายามคิดหาบทลงโทษที่ว่า



"เครียดไปหรือเปล่า คนอื่นอาจติดธุระแบบเจ้าจงอินก็ได้" ชานยอลเดินไปคลึงระหว่างคิ้วให้คลายออกจากกัน


"พูดเป็นเล่น ชมรมบาสเราเลิกตั้งแต่ยังไม่หกโมง ไอ้เซฮุนไปไหน? พี่เลย์อีกล่ะ ไหนจะไอ้คนไม่มีชมรมอยู่อย่างไอ้พี่มินซอกอีก มันหายไปไหนกันหมด!"



ขี้เหวี่ยงและวีนซะจริงๆ

ยิ่งถ้าเป็นคนคิดเล็กคิดน้อยอย่างแบคฮยอนด้วยแล้วละก็ ตอนนี้บอกได้คำเดียวเลยว่า ปรอทขี้น้อยใจแตกไปเป็นที่เรียบร้อยแล้วจ้า



"เอาแบบนี้มั้ย" คยองซูเอ่ยเสียงเรียบ "วันก่อนที่ไปนัดบอดกับจงอิน เค้าให้คนที่มาสายที่สุดต้องคบกับคนที่มาคนแรก"


"ห๊ะ! แบบนั้นไม่เอานะ" ชานยอลร้องเสียงหลงจนจงอินสะดุ้งตื่นขึ้นมาคว้าหมอนอิงปาใส่แล้วกลับไปหลับต่อ


"ทำไมต้องคนแรกกับคนสุดท้ายด้วยล่ะ"


"ก็คนคิดเกมเป็นคนแรกที่มา ก็เลยอยากหาคู่ให้ตัวเองโดยปริยายมั้ง" คยองซูพูดพลางยักไหล่ "ในครัวมีไรให้กินบ้างมั้ย" ไม่รอให้มีใครตอบ เจ้าตัวก็เดินเข้าไปสำรวจในห้องครัวเรียบร้อยแล้ว


"ไม่เอานะแบคฮยอน ลงโทษกันแบบนี้ฉันไม่ไหวนา" คนตัวสูงกระโดดผลุงลงไปนั่งแทนคยองซูที่ลุกออกไป แรงสั่นสะเทือนบนโซฟาทำให้จงอินส่งเสียงคำรามเพราะถูกขัดจังหวะการนอน แต่ชานยอลก็แค่ปรายตามองแล้วกลับมาออดอ้อนอีกคนเหมือนเดิม


"งั้นเอางี้มั้ย สองคนสุดท้ายที่มาสายที่สุดต้องคบกัน"


"บยอน แบคฮยอนน่ารักที่สุดดดด!" ชานยอลดึงเจ้าของชื่อมากอดเอาไว้แน่น รู้สึกโล่งใจเป็นที่สุดกับบทลงโทษที่บัญญัติขึ้นใหม่โดยคนในอ้อมกอด


"ปล่อยเลย" คนพูดลุกขึ้นเดินหนีเข้าครัวไปสมทบกับคยองซูที่เริ่มจัดแจงเอาของกินออกมาใส่จาน ไม่นานชานยอลก็ลุกตามไปอีกคน จงอินเลยได้โอกาสยึดโซฟาเป็นเตียงได้อีกหน



ตอนนี้บอกได้เลยว่า อารมณ์ขุ่นมัวของแบคฮยอนก่อนหน้านั้นหายไปหมดแล้ว จากที่นั่งเบื่อหน่ายและหงุดหงิดกับการรอคอย ตอนนี้แบคฮยอนกลับนึกสนุก ในหัวตอนนี้มีใบหน้าเพื่อนๆและพี่ๆที่ชวนมางานวันเกิดลอยตีกันไปหมด เขาจับคนนั้นมาคู่คนนี้จนบางทีก็เผลอหัวเราะกับความคิดบ้าบอของตัวเอง


...ช่างเป็นวันเกิดที่น่าสนุกที่สุดเท่าที่เคยจัดมาเลยจริงๆ


.
.
.




ยิ่งรีบ.. ก็ยิ่งช้า

ยิ่งเราอยู่ในสถานการณ์ที่รีบเร่งมากเท่าใด ไม่รู้ทำไมต้องมีเหตุมาฉุดรั้งให้เวลายืดยาวมากขึ้นเท่านั้น



ซูโฮได้แต่ถอดถอนหายใจเมื่อต้องเข้าร่วมประชุมเพื่อเตรียมความพร้อมในการจัดแสดงเพลงประสานเสียงที่จะจัดขึ้นกลางเดือนหน้า กว่าจะซ้อมเสร็จก็เลิกเย็นจะแย่อยู่แล้ว เมื่อวานทำไมไม่ประชุม หรือวันพรุ่งนี้ค่อยประชุมก็ได้ ทำไมอยู่ดีดีถึงมาเปิดประชุมกันดื้อๆเอาวันนี้ก็ไม่รู้! ก็อย่างที่เขาว่านั่นแหละนะ ยิ่งรีบ... ก็ยิ่งช้าจริงๆ



หลังจากประชุมเสร็จเขาก็รีบวิ่งออกมาจากห้องชมรมตรงไปยังป้ายรถเมล์หน้ามหาวิทยาลัย ทั้งที่รู้ว่าปาร์ตี้วันเกิดของน้องรหัสอย่างแบคฮยอนคงกินเวลายืดเยื้อไปยันสว่างแต่ก็อยากจะไปถึงให้เร็วที่สุดเท่าที่จะทำได้

เขากับเจ้าของวันเกิดไม่ได้สนิทกันเพราะเป็นพี่รหัสกับน้องรหัสเพียงแค่นั้น เขาทั้งคู่รู้จักกันตั้งแต่เรียนมัธยม สนิทสนมกันเพราะอยู่ชมรมดนตรีด้วยกันมา พอเข้ามหาลัยก็บังเอิญเรียนเอกวอยซ์และเป็นพี่กับน้องรหัสกันอีก ทำให้ทั้งคู่สนิทกันจนนับถือกันเหมือนพี่เหมือนน้องจริงๆ



ซูโฮเร่งฝีเท้าเร็วขึ้นเมื่อเห็นรถเมล์สายที่สามารถนั่งไปถึงบ้านแบคฮยอนกำลังเข้าจอดที่ป้ายรถเมล์พอดี มีเพียงผู้ชายสองคนที่กำลังยืนรอขึ้นรถ แต่ซูโฮไม่ทันได้มองเลยว่าผู้ชายคนนั้นไม่ได้ก้าวขึ้นรถอย่างที่ตัวเองคิด จึงทำให้เขาวิ่งชนหลังชายคนนั้นเข้าอย่างจัง ร่างเล็กทรุดลงกับพื้นปูน ส่วนอีกคนแค่เซออกไป



"อูย...เจ็บชะมัด" ซูโฮโอดครวญอยู่บนพื้น



คนโดนชนหันมาทำหน้าไม่พอใจใส่ ดีที่เพื่อนที่มาด้วยรีบเข้ามาช่วยฉุดซูโฮให้ลุกขึ้น



"เป็นอะไรไหมครับ" สำเนียงแปร่งถามด้วยความเป็นห่วง


"ไม่เป็นไร ขอบคุณครับ" แทนที่จะมองหน้าคนถาม แต่เขากลับปรายตามองคนที่ยืนขวางทางจนทำให้เขาชนจนล้มอย่างไม่พอใจขณะรีบเดินขึ้นรถประจำทาง แต่ยังไม่ทันจะก้าวขาขึ้นไปก็ถูกมือหนาฉุดไว้จนแทบจะเซล้มไปอีก ดีที่เขาหันกลับมาตั้งหลักได้ทัน


"รถคนนี้ไปที่นี่หรือเปล่า?" ชายร่างสูงผู้เป็นคู่กรณียื่นแผ่นกระดาษที่จดชื่อถนนและสายรถเมล์ขึ้นให้เขาอ่าน


"ไป"


"ขอบคุณ" เขาปล่อยมือที่ฉุดแขนร่างบางไว้แล้วเดินขึ้นรถไปทันที



ซูโฮถอนหายใจยาวก่อนเดินขึ้นรถคันเดียวกันนั้น เขารู้สึกว่าวันนี้มีแต่เรื่องน่าหงุดหงิดใจไปเสียหมด ตั้งแต่การซ้อมประสานเสียงที่ดูจะไม่ราบเรียบเหมือนทุกวัน ต้องซ้อมใหม่อยู่อย่างนั้นจนเลิกช้าไ่ม่พอ ยังต้องประชุมต่ออีก พอจะรีบมาขึ้นรถก็ดันชนกับยักษ์ปักหลั่นนิสัยเสียไร้มารยาท


...ให้ตายเถอะ วันนี้เป็นวันซวยของเขาจริงๆ




"แล้วต้องลงตรงไหนนายรู้หรือเปล่า"



ภาษาที่ไม่คุ้นเคยดังมาจากทางเบาะหลังของซูโฮ เขาไม่แปลกใจแล้วว่าทำไมภาษาเกาหลีของสองคนนี้ถึงฟังดูแปลกๆ ที่แท้ก็เป็นคนต่างชาตินี่เอง



"ไม่รู้"


"อ้าว ไม่รู้แล้วจะไปยังไงวะ"


"แกก็ลองถามใครดูสิ เนี่ย..ถามคนข้างหน้านี่ก็ได้"


"แกก็ถามเองสิ"


"แกนั่นแหละ"


"งานวันเกิดเพื่อนนายไม่ใช่หรือไง ธุระอะไรที่ฉันต้องถามให้ด้วย"



ทั้งคู่ยังคงเถียงกันเป็นภาษาแปลกที่ซูโฮไม่เข้าใจ แต่เพราะภายในรถมีเพียงเสียงเครื่องยนต์เท่านั้น ผู้โดยสารนอกจากเขาและคนต่างชาติสองคนนี้แล้วก็มีอีกแค่ 2 คน และทั้งคู่ก็ใส่เฮดโฟนสร้างโลกส่วนตัวไปเป็นที่เรียบร้อย



"น่า..นายนั่นแหละถาม เป็นการฝึกภาษาเกาหลีไง อะ พูดตามฉันแบบนี้นะ ขอโทษนะครับ ถ้าถึงที่นี่แล้วช่วยกดกริ่งให้หน่อยได้ไหมครับ" ซูโฮฟังออกแค่ประโยคคำถามเชิงขอร้องนั้น


"นายก็พูดเองดิ" อีกคนกระซิบบอกเพื่อนเป็นภาษาที่เขาเข้าใจ ทั้งคู่ยังเถียงกันไปเถียงกันมาจนน่ารำคาญ




"ผมจะลงป้ายนั้นเหมือนกัน อีกสองป้ายก็จะถึงแล้ว เตรียมตัวลงได้เลยครับ" อยู่ดีดีซูโฮที่นั่งข้างหน้าก็หันมาบอกแบบนั้น คนต่างชาติเลยพากันเงียบกริบไปทั้งคู่..



ไม่นานนัก รถประจำทางสายนั้นก็จอดส่งคนทั้ง 3 ยังจุดหมายปลายทาง ซูโฮรีบเร่งฝีเท้าทันทีโดยไม่ทันฟังคำขอบคุณจาก 1 ใน 2 คนต่างชาติที่ร่วมเดินทางมาด้วยกัน



"ไม่รู้จะรีบไปไล่ควายที่ไหน"


"จริงๆเราก็ควรจะรีบป่าววะ นี่จะสามทุ่มแล้วนะ"


"นัดไว้กี่โมง"


"ทุ่มนึง"


"แล้วไปทางไหนต่อ?" 


ร่างสูงโปร่งมองซ้ายขวาสลับกับกระดาษบนมือตัวเอง มีเพียงสายรถเมล์กับชื่อป้ายที่ต้องลงทำให้ไม่รู้ว่าต้องไปทางไหนต่อดี


"แบคฮยอนบอกว่าลงรถแล้วให้โทรหา"


"งั้นก็รีบโทรสิ"


"ครับๆ ท่านอู๋ฟาน"



เจ้าของชื่อยืนมองเพื่อนโทรศัพท์อยู่ไ่ม่นานก็ได้ความว่าแค่เดินตรงไปเรื่อยๆเดี๋ยวเจ้าของบ้านจะออกมายืนรอรับเอง

ผิดกับอีกคนที่รู้ตำแหน่งบ้าน และกำลังมองเห็นปลายรั้วสีขาวอยู่ห่างออกไปอีกไม่ไกล ซูโฮยกยิ้มด้วยความดีใจ ในที่สุดเขาก็จะได้พักกายที่เหนื่อยล้าลงบนโซฟาหนานุ่มพลางจิบเบียร์คุยเล่นกับรุ่นน้องและเพื่อนๆเสียที



ความคิดเป็นอันต้องสะดุดเมื่อมีเสียงเรียกเข้าจากโทรศัพท์มือถือดังขึ้น เขาหยิบมันออกจากกระเป๋ากางเกง เห็นหน้าจอขึ้นชื่อเจ้าของบ้านรั้วสีขาวนั้นแล้วยิ่งรีบเร่งฝีเท้าใหญ่


"แบคฮยอนน่า! ฮยองใกล้จะถึงแล้ว อีกนี๊ดดดดเดียวเอง"


"อ้าวหรอ นี่ฮยองลงรถยัง?"


"ลงแล้วๆ" ไม่อยากจะบอกว่าอีกไม่กี่สิบก้าวก็ถึงหน้าบ้านแล้วจ้า อย่าเพิ่งโกรธ โมโห หรืองอนไปเลยนะน้องรัก


"ดีเลย งั้นฮยองช่วยแวะร้านสะดวกซื้อหน่อยสิ ซื้อเบียร์และก็ของกินเล่นมาด้วย มินซอกฮยองกินจุชะมัด"


"แต่แบคฮยอนน่า.. ฮยองเดินเลยมาเยอะแล้วนะ เนี่ย..จะถึงหน้าบ้านอยู่แล้ว ขอเข้าไปพักก่อนแล้วเดี๋ยวออกมาซื้อให้ได้มั้ย ฮยองเหนื่อย"


"บ่นเป็นคนแก่ไปได้.. ว่าแต่ฮยองรู้ั้มั้ยว่าตอนนี้มันกี่ทุ่มแล้ว และเผื่อฮยองจะจำไม่ได้ บยอน แบคฮยอนนัดจัดงานวันเกิดตอนทุ่มตรงนะครับ แล้วดูสิว่าคนสำคัญที่สุดของเจ้าของวันเกิดมากี่โมงกัน"



เจ็บแปลบ.. และแสบจริงๆ
บอกได้เลย บยอน แบคฮยอน เป็นเด็กแสบจริงๆ



"โอเคๆ..."



หลังจากวางสายจากพี่รหัสไป แบคฮยอนก็หัวเราะชอบใจจนชานยอลจอมไฮเปอร์ถึงกับเอ่ยปากถาม



"ไปแกล้งอะไรฮยองอีกล่ะ"


"ป่าวนะ"


"นายอยากให้พี่รหัสตัวเองมีแฟนขนาดนั้นเชียว"


"บ้าน่าจงอิน" แบคฮยอนยังทำเป็นลอยหน้าลอยตาไม่ยินดียินร้ายต่อคำกล่าวหาใดใดทั้งสิ้น


"หรือไม่จริง นี่ก็จะมากันครบแล้วนี่ เหลือใครอีกวะ"


"อ้อ เหลือเลย์ฮยอง"


"ใคร?" หนุ่มร่างสูงเบียดตัวเข้ามาชิดแล้วถามเสียงแข็ง


"เลย์ฮยองอะ คนจีนที่เพิ่งเข้าชมรมบาสอะ จำไม่ได้หรอวะ" ชานยอลนึกอยู่สักพักก็ร้องอ๋อๆขึ้นมา ไม่แปลกใจที่แบคฮยอนจะรู้เรื่องการเข้าออกของคนในชมรมดี เพราะที่เข้าชมรมบาสมานี่ไม่ได้ชอบเล่นเองหรอก ชอบดูเสียมากกว่า ตัวเล็กๆ เตี้ยๆแบบนี้ไม่มีใครเอาลงเป็นตัวจริงหรอก แบคฮยอนเลยชอบช่วยบริหารจัดการทีมมากกว่า


"เออ น่าจะใกล้ถึงแล้วมั้ง เมื่อกี้โทรมาบอกว่าลงรถแล้ว เดี๋ยวออกไปรับที่หน้าบ้านดีกว่า" ไม่พูดเปล่า ร่างบางรีบลุกขึ้นเตรียมเดินไปรอหน้าประตูอย่างที่พูดแต่ก็ชะงักเมื่อได้ยินชานยอลพูดว่า


"เออ งั้นฉันไปช่วยซูโฮฮยองถือของดีกว่า คนเดียวคงแบกทั้งเบียร์ทั้งขนมมาไม่ไหวหรอก"


โด คยองซูเบิกตาโพลงแล้วทักว่า "ถ้าชานยอลกลับมาพร้อมซูโฮฮยอง ก็หมายความว่าทั้ง 2 คนเป็นสองคนสุดท้ายที่เข้าบ้านนะ"



ส่งผลให้ร่างสูงโย่งยืนอ้ำอึ้งทำอะไรไม่ถูก



"ไปดิ ได้เป็นแฟนซูโฮฮยองเลยนะเว้ย" แบคฮยอนยักคิ้วใส่


"งั้นออกไปด้วยกันสิ แล้วฉันจะให้ซูโฮฮยองเดินเข้าบ้านก่อนเราสองคน" คนตัวสูงกว่ายักคิ้วกลับไปบ้าง


"ไอ้บ้าชานยอล"


"เอ้า แฟร์ดีออก แบคฮยอนออกไปรับเลย์ฮยอง ส่วนเราออกไปรับซูโฮฮยองไง"



ไม่ทันที่คนตัวเล็กกว่าจะเถียงอะไรกลับไป เสียงออดก็ดังขึ้น แบคฮยอนเลยรีบวิ่งออกไปเปิดประตู รั้วไม้สีขาวไม่สูงมากนักทำให้เห็นผู้มาเยือนได้อย่างชัดเจน



"นั่นไงเลย์ฮยอง" แบคฮยอนเปิดประตูแล้วกวักมือเรียก เขาระวังไม่ให้เผลอก้าวเท้าออกนอกประตูบ้าน "เข้ามาเลยฮะฮยอง!"



พอเลย์เข้ามาได้ก็บ่นใหญ่ว่าทำไมไม่ยอมออกไปรับ ดีนะที่แถวนี้มีบ้านรั้วไม้สีขาวอยู่บ้านเดียวไม่งั้นคงวุ่นวายไปกดออดบ้านอื่นแน่



"หยุดก่อนครับฮยอง.. ผมมีเรื่องจะเซอร์ไพรส์ฮยองด้วยนะ"


"หืม?" ผู้มาใหม่ทำหน้างง


"เพื่อเป็นการลงโทษที่ฮยองมาสายสุดๆ ฮยองต้องคบกับซูโฮฮยอง.. ฮ่าฮ่าฮ่า!"


"เฮ้ย!!!!!!!"


.
.


บอกแล้วว่าวันนี้มันเป็นวันซวยของ... ซูโฮ จริงๆ

อีกเพียงแค่ไม่กี่ก้าวก็จะถึงบ้านแบคฮยอนอยู่แล้ว ทำไมพี่รหัสที่แสนดีคนนี้ถึงต้องย้อนกลับมาซื้อเสบียงไปเติมให้ด้วยนะ ไอ้เรื่องแบบนี้ัมันควรเป็นหน้าที่ของเด็กที่อายุน้อยที่สุดไม่ใช่หรือไง! แต่ถึงซูโฮจะทำได้แค่บ่นอยู่ในใจ ความที่เป็นพี่รหัสพ่วงตำแหน่งพี่ชายแบบจำยอมเลยต้องทนก้มหน้ายอมรับชะตากรรมต่อไป



เขาแบกเบียร์กระป๋องเกือบโหล พร้อมทั้งหิ้วถุงใส่ขนมและของกินเล่นมาอย่างทุลักทุเล ตอนหยิบขนมใส่ตะกร้าไม่ทันได้คิดหรอกว่าตอนแบกออกมาจะลำบากขนาดนี้ ก็ถ้าเป็นเรื่องกินละก็...อะไรก็น่ากินไปหมดนั่นแหละ



"เฮ้ย! ถุงขาด!!"



สิ้นเสียงพูด กระป๋องเบียร์ก็กลิ้งหล่นจากถุงจนซูโฮต้องวางทุกสิ่งลงบนพื้นแล้วรีบวิ่งไปเก็บกระป๋องเบียร์ที่เริ่มกลิ้งกระจัดกระจาย ขณะก้มตัวลงเก็บก็เห็นปลายเท้าใครบางคนจึงเงยหน้าขึ้นมา ใบหน้าแสนคุ้นตากำลังหิ้วถุงเบียร์ที่ยังไม่ขาดขึ้น



"บ้านอยู่ไหน?" เขาถามด้วยประโยคแสนสั้น เพราะของที่อยู่ในมืออธิบายในตัวของมันอยู่แล้วว่าเขาจะช่วยหิ้วของเหล่านี้ไปให้ที่บ้าน


"ไม่เป็นไร" ร่างบางรีบวิ่งมาหยิบถุงขนมที่เหลือแล้วแบมือขอถุงเบียร์คืน


"นายหิ้วเองไม่ไหวหรอก"



อยากจะเถียงใจแทบขาดว่าที่บอกว่าหิ้วไม่ไหวน่ะ ก็หิ้วมาถึงนี่ได้แล้วกันน่า!



"งั้นจะช่วยหิ้วไปถึงแค่บ้านรั้วสีขาวนั้นแล้วกัน"


"บ้านรั้วสีขาว?"


"อือ ข้างหน้านี่เอง" ร่างสูงพยักเพยิดไปทางข้างหน้าที่มองเห็นปลายรั้วสีขาวอยู่อีกไม่ไกล


"บ้านแบคฮยอน?"


"อ้อ รู้จักด้วยหรอ"



เขาควรจะเป็นฝ่ายถามต่างหากว่าคนต่างชาติอย่างหมอนี่รู้จักบ้านแบคฮยอนได้ยังไง.. !!!




.
.
.



"อ้าว เลย์ฮยองพาเพื่อนมาด้วยเหรอ"


"ใช่ พอดีมันคุยโทรศัพท์อยู่หน้าบ้าน เดี๋ยวคงเข้ามา"



ปาร์ตี้เริ่มไปได้ชั่วโมงกว่าแล้ว ดนตรีจังหวะสนุกเปิดคลอไม่ดังมาก แต่ทำให้หลายคนโยกตามได้ไม่ยากเลย แบคฮยอนพาเลย์เข้ามาหาอะไรดื่มในครัว ของกินและเครื่องดื่มวางเกลื่อนบนโต๊ะอาหารในห้องครัว และบนโต๊ะในห้องรับแขก



"เพื่อนฮยองนี่คนไหน ผมรู้จักมั้ย แล้วเข้าชมรมบาสด้วยหรือเปล่า?" เป็นชานยอลที่ถามขึ้น ตั้งแต่รุ่นพี่คนนี้เข้าบ้านมาชานยอลเป็นต้องเดินตามติดชนิดเป็นเงาตามตัวของแบคฮยอนเลยทีเดียว


"คริสไง วันก่อนที่พามาร่วมแจมในทีมบาสด้วย ตัวสูงๆ หน้าแหลมๆน่ะ"


"อ๋อ คนที่พาเจ้าหมาแบคไปเมาโซจูนี่เอง" แม้ริมฝีปากจะยกยิ้ม แต่แววตาของ ปาร์คชานยอล กลับแข็งกระด้างและหาเรื่องอยู่ในที


"หะหะ โทษทีๆ พอดีคริสมันชอบโซจู แต่ก็ไ่ม่รู้นะว่าวันนั้นใครพาใครไปเมากันแน่" เลย์เองก็ส่งยิ้มหวานกลับไปให้ชานยอลเช่นกัน พร้อมทั้งแววตาเจ้าเล่ห์ที่สั่นระริกจนเห็นได้ชัด


"เฮ้ย.. ผมว่าเราโทรหาซูโฮฮยองดีกว่ามั้ย นี่ก็นานแล้วไม่รู้จะแบกของกลับมาไหวหรือเปล่าเน้อะ"



บยอน แบคโฮ.... ผู้ที่เปลี่ยนเรื่องเก่ง แต่ก็ปล่อยพิรุธออกมาซะมากมาย.....



"ชานยอล ฉันว่าเราไปเตรียมพลุกระดาษมาคอยดึงตอนซูโฮฮยองเข้ามาดีมั้ย ฮยองคงประหลาดใจน่าดู แล้วเราก็เฉลยเรื่องบทลงโทษไง ดีมั้ยๆ?"


"เอางั้นก็ได้" ชานยอลชักสีหน้าใส่แบคฮยอนก่อนเดินออกไปเตรียมของตามที่พูด


"แฟนนายนี่ขี้หึงเหมือนกันนะ"


"เลย์ฮยองก็อย่าพูดจาให้เข้าใจผิดนักสิ เห็นขี้เล่นปัญญาอ่อนแบบนี้เวลาโมโหก็น่ากลัวเอาเรื่องเหอะ"



แบคฮยอนเดินนำรุ่นพี่ชาวจีนออกมาจากห้องครัวเพื่อสมทบกับชานยอลที่แจกพลุกระดาษให้เพื่อนๆเรียบร้อยแล้ว ทุกคนพากันมายืนออกันที่หน้าประตู ทั้งรุ่นพี่ รุ่นน้องและเพื่อนร่วม 10 กว่าคนพากันสนอกสนใจผู้เคราะห์ร้ายทั้งสองเป็นอย่างมาก



"นี่ต้องคบกันนานเท่าไหร่?" เลย์ถามขึ้นกลบความเงียบที่แม้กระทั้งเสียงเพลงก็ได้ถูกปิดลงไปแล้ว


"เอ.. ยังไม่ได้คิดเลยอะ ซักเดือนเลยเป็นไง"


"สงสารซูโฮฮยองแย่ ซัก 2 อาทิตย์ก็พอ เดี๋ยวก็วันเกิดแกแล้วนี่" จงอินหันมาออกความคิดเห็นโดยที่หลายชีวิตพนักหน้าเห็นด้วย


"ว่าไงก็ว่าตามกัน" เจ้าของวันเกิดที่แสนอารมณ์ดีตอบตกลงโดยไม่ขัดอะไร



หลังจากนั้นไม่นานเสียงเคาะประตูหน้าบ้านก็ดังขึ้น เป็นปรกติที่ซูโฮจะไม่กดออด ไม่อยากจะบอกว่ารู้ที่ซ่อนกุญแจบ้านเสียด้วยซ้ำไป เพียงแต่ว่าข้าวของที่พากันแบกมาพะรุงพะรังแถมยังหนักเบียร์กระป๋องมันไม่เอื้อให้ไขกุญแจบ้านเองเลย

และหลังจากประตูเปิดออก พลุกระดาษก็ถูกดึงออกมาใส่คนทั้งคู่ เสียงโห่ร้องดีใจพร้อมเสียงผิวปากดังไปทั่ว เจ้าของวันเกิดกระโดดโล้ดเต้นรอบตัวคริสและซูโฮ


"ตั้งแต่วันนี้นับไปอีก 2 อาทิตย์ ผมขอให้ซูโฮฮยอง และคริสฮยองคบกันตลอด 2 อาทิตย์เต็ม เนื่องจากเป็นสองคนสุดท้ายที่มาสายที่สุด ผมขอแสดงความยินดีด้วยครับ!"






.
.
.



"นี่มันเรื่องบ้าอะไรแบคฮยอน! / นี่มันเรื่องบ้าอะไรวะเนี่ย!"





TBC.


+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++ 

special talk: 
+ สุขสันต์วันเกิด บยอน แบคฮยอน (และตัวเราเอง) ย้อนหลังค่ะ !!! #จุดพลุ 

+ ที่จริงก็ตั้งใจแต่งเป็นชอทฟิคตอนเดียวจบ ... แต่รู้สึกมันจะยาวเกินไปเดี๋ยวแยกไปอีกพาร์ทแล้วกันเน้อะ
พาร์ทนี้ชานแบคเค้ามาแรง พาร์ทหน้ามาดูซิว่าคริสโฮเขาจะแซงทันหรือเปล่าเน้อะ กิกิ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 5 ครั้ง

479 ความคิดเห็น

  1. #469 Bean_6 (@inspiration-vp) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 30 มกราคม 2558 / 21:17
    เค้าคบกันแหละแกเอ้ย~ ><
    #469
    0
  2. #458 uzosou (@uzosou) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 9 ตุลาคม 2557 / 00:38
    พี่คริสขี้เก๊กกกกกกกกกกกก ฮ่าๆๆๆ

    พูดกะน้องดีๆหน่อยสิ

    ขำพี่ชานโดนขัดจังหวะ โถๆๆๆๆ
    #458
    0
  3. #434 Taepearlz (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 11 กรกฎาคม 2557 / 02:52
    55 ขี้แกล้งกันซะจริงๆ แต่ก็ดีนะ คริสโฮคบกัน คงฟินน่าดู
    #434
    0
  4. #419 - B E M i N - (@bebeminmin) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 23 เมษายน 2557 / 11:18
    แอร๊ยยยยย เจ้าหมาแบค คิคิคิคิ แสบจริงๆ! 
    #419
    0
  5. #411 iaqmyn (@iaqqqq) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 4 มีนาคม 2557 / 11:38
    แบคนี่ขี้แกล้งจริงๆ พี่จุนก็ดันไปยอมอีกเอ๊ะ5555555555555555
    #411
    0
  6. #377 IM Lucifer (@ssunisa) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 12 มกราคม 2557 / 11:33
    แบคบยอนแสบจริง
    #377
    0
  7. #353 εїзCHU~εїз (@pisshy) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 11 ธันวาคม 2556 / 00:17
    เกมส์แกนี่มันไม่ใช่ดวงละ เล่นกะให้ซูโฮโดยแท้

    ฮ๋าๆๆๆ น่ารักนะเนี่ย
    #353
    0
  8. #327 Spa Za Lulla (@sa-pa-za) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 10 ตุลาคม 2556 / 15:44
    การี๊ดดดดดๆๆๆ บทลงโทษนี้ชั่ง 555+
    #327
    0
  9. #323 Chanie F.'Lady (@chaniewa-holy) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 9 ตุลาคม 2556 / 22:22
    ตอนแรกแอบลุ้นชานโฮนะคะ 
    พออ่านต่อๆชูป้ายไฟคริสโฮ กรี๊ดดดดดดดดดดดด 
    #323
    0
  10. #273 Puffy (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 24 สิงหาคม 2556 / 16:22
    งื้ออออออ น่ารัก. คิดภาพซูโฮ. ถือของเยอะๆแล้วขำ. ปกติก็ชอบทำหน้าจะร้องไห้ตลอดเวลาอยู่แล้ว นี่คงฮามากๆ อิอิ



    #273
    0
  11. #267 katziiez (@katziiez) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 18 สิงหาคม 2556 / 22:28
    แหม่ ชานยอล ... แทบจะไม่พูดพล่ามทำเพลงอะไรเลยเนอะ แต่เราก็เข้าใจนะ แพคฮยอนออกจะน่ารัก น่ากอดขนาดนี้

    มันก็ต้องมีบ้าง เป็นธรรมดา ... งืออออออ เค้าชอบฉากนัว 5555555 คือมันเกือบจะเลยเถิดแล้วอ่ะ อีกนิดเดียวจริงๆ

    จงอินกับคยองซูก็มาได้จังหวะจริงๆ พับผ่าสิ สงสารชานยอลเลย กร๊ากกกกก ไม่เป็นไร คราวหน้ายังมีนะ(?) อิอิ

    คือ...บรรเจิดมาก บทลงโทษคนมาช้าเนี่ย นี่ถ้าไม่มีการเปลี่ยนแปลงอะไรในบทลงโทษนี่คือชานยอลมีร้องไห้แน่อ่ะ 

    เออนะ...ถือว่าแกงค์เด็กจีนโชคดีที่ได้เจอซูโฮที่ป้ายรถเมล์ไหมยังไง แต่แอบหมั่นไส้พี่คริสนะ...เก๊กตัลหลอดดดดดด

    เอาจริงๆคือลุ้นนะ คิดว่าคริสกับเลย์จะได้เข้าบ้านเป็นสองคนสุดท้ายแล้วเชียว แต่ต้องชอบคุณเจ้าของวันเกิดจริงๆนะ

    ใช้พี่ให้ไปซื้อเสบียงเพิ่มเนี่ย ฮ่าๆๆๆๆ ... แล้วก็ขอบคุณคู่สนทนาทางโทรศัพท์ของคริสด้วยที่ถ่วงเวลาเจ้าตัวเองไว้

    อยากจะไปดึงพลุกระดาษฉลองให้สองคนนี้ด้วยจัง กร๊ากกกก ยินดีด้วยนะคะ ได้มีแฟนแบบไม่ทันตั้งตัวเลย 555555

    #267
    0
  12. #237 CHomPoo_know'Y' (@chompoo-knowy) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 27 กรกฎาคม 2556 / 09:41
    โอ้ยยย น่ารักอ่าาาา ><
    พรหมลิขิตบันดาล ให้เรามาพบกัน อร๊ายยยย ><
    #237
    0
  13. #233 EternaL (@soulmyc) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 13 กรกฎาคม 2556 / 23:12
    แนี่แค่เริ่มต้นก็น่ารักขนาดนี้แล้ว โอ๊ยยยยยย ฝดสเา้่พรฝา่กเาสพ่ ความน่ารักคือ มารู้จักกันโดยบังเอิญนี่แหละค่ะ อิอิ
    น่ารักเน้ออ ถ้าไม่ใช่พรหมลิขิตจะให้เรียกว่าอะไร กรี๊ดดด อยากรู้ว่าจะคบกันแบบไหน
    #233
    0
  14. #222 `krispriv. (@minprivate) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 5 มิถุนายน 2556 / 22:13
    ถ้าพวกหมาน้อยมันจะแสบกันขนาดนี้?
    แต่แสบแบบนี้ก็ดีนะ 555555555555 ชอบ แกล้งพี่คริสกับพี่ซูโฮไปเลยนะหนูบยอน
    ลีดดูงงมาก พอเข้ามาถึงปั๊บน้องบยอนเฉลยว่าต้องคบกับพี่คริส ยู้ฮู้วว เซอร์ไพรส์!!


    #222
    0
  15. #208 pangatinuchy (@pangsuk) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 18 เมษายน 2556 / 00:49
    ง่าาา อยากโดนทำโทษแบบนี้บ้าง
    #208
    0
  16. #170 HwangBoruem (@boruemmygang) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 23 มีนาคม 2556 / 21:41
    เป็นบทลงโทษที่น่ากลัวมากกกก55
    #170
    0
  17. #118 dreammono (@dreamworldland) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 7 ธันวาคม 2555 / 22:32
    โอ้ววว แหล่มเลย
    #118
    0
  18. #113 Gifz_Jelly5 (@Love-negative) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 23 พฤศจิกายน 2555 / 19:28
    พี่แพคแสบมาก สงสารพี่รหัสตัวเองมั้ยนั่น
    เล่นจะจับคู่ให้เขา 
    ปล ชอบฉากชานแพค จริงๆ :) 
    #113
    0
  19. วันที่ 12 พฤศจิกายน 2555 / 19:07
    ตอนแรกมา โถๆๆ หมาน้อยของเจ้ ไม่มีใครมาหาลูกเลยเหรอ=___=ll
    ตอนหลัง แบคนายทำร้ายพี่โฮของเราอ่ะ!! แต่เราชอบ!>[ ]<
    #104
    0
  20. #95 ~*!!(...+Circle+...)!!*~ (@ky0ya) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 18 ตุลาคม 2555 / 12:46
    จุนมยอนน่าสงสาร ~
    แต่ก็ดีแล้วนะ ลองคบคบกันไป! (>____<)

    แบคแกคิดเกมส์ได้ดีมาก! 5555555
    #95
    0
  21. #90 WonKyu' FC (@minmin-wk) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 13 ตุลาคม 2555 / 21:56
    กรี๊สสสสสสส! ไคโด้ขัดจังหวะเบาๆนะ 555'
    อิเอ๋อแลดูโมโหน่าดูที่โดนขัดจังหวะ...
    เฮียกะนุ่มนิ่มต้องคบกันสองอาทิตย์ทั้งๆที่ยังไม่รู้จักกันเนี่ยนะ!
    #90
    0
  22. #85 _URRU2802 (@urru2802) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 9 ตุลาคม 2555 / 21:20
    นี่มันเกมส์อะรายยยย
    น่ารักน่าชังจริงๆ 
    ฮ่าาาา แบคกับยอลเกือบไปแล้ว- / -
    ถ้าโด้กับไคไม่มาก่อนะ คิคิ
    #85
    0
  23. #78 `/เห็ดเอ๋อ(❤). (@turtletoey) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 29 กันยายน 2555 / 23:11
    มันกรี๊ดมากกก ~~
    ประโยคสุดท้าย อร้ายยย >____<
    #78
    0
  24. #73 lonely_fox (@lonely-fox) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 8 กันยายน 2555 / 15:38
    ชอบเรื่องนี้
    #73
    0
  25. #70 Yesung Love Love (@phueng97) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 5 กันยายน 2555 / 20:25
    น่ารักมาก  กรี๊ดดดดดดดดดดด
    #70
    0