(รีไรท์+จบ) Red Destiny ทำนายรักหนูน้อยหมวกแดงกับนายหมาป่า

ตอนที่ 7 : Red Destiny #6 เธอ + เขา = เจ็บ [ รีไรท์จ้า ]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,307
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 3 ครั้ง
    18 ต.ค. 59


 

#6

เธอ + เขา เจ็บ


         เสียงรถปอร์ตแต่งเต็มที่ไม่ได้ยินมานานดังขึ้นที่หน้าบ้าน ฉันบอกลายัยสามสาวอีกครั้งก็ออกมาขึ้นรถที่จอดรออยู่
 

“ ไฮ ดาร์ดิ่ง “ ฉันทักทายเจ้าของรถรูปหล่อ

“ สวยไม่สร่างเลยนะ เบบี๋ “ ริวพูดยิ้มๆ ตามสไตล์ของเขา

“ ของมันแน่อยู่แล้ว “ ฉันก็ตอบกลับไปตามสไตล์ของฉัน

เขาเลี้ยวรถเข้าไปในวนอุทยานสนามแข่งรถอันใหญ่โตมโหฬารของเขา ผู้คนและรถแข่งมากมายเรียงรายสุดลูกหูลูกตา เสียงเพลงจากดีเจดังสนั่นไปทั่ว ก่อนจะจอดรถในที่จอดส่วนตัวของเขาโดยเฉพาะ

ฉันก้าวลงมาจากรถโดยมีดาร์ลิ่งเปิดประตูให้ ก่อนจะเอาแขนเรียวสวยของตัวเองควงกับแขนแข็งแรงของเขา เขาพาฉันเดินเข้าไปทักทายกับนักแข่งรถและเพื่อนๆ ของเขาด้วยท่วงท่าที่สง่างามราวกับหงส์เคียงมังกร

“ เฮ้ ดราก้อน แล้วก็สวอนแสนสวย “ เสียงห้าวของหนุ่มน้อยสัญชาติอเมริกันทักคนข้างๆ ฉัน ก่อนจะเปลี่ยนเป็นเสียงเจ้าชู้มาทักฉันอีกที

“ ไฮ ไบรอัน “ ฉันทักเขาด้วยรอยยิ้มและน้ำเสียงแสนหวานที่ชอบทำประจำ ก่อนคนข้างๆ จะพาฉันไปทักคนอื่นๆ อีกประมาณ สิบกว่าคน

“ ยังไม่หมดอีกเหรอ “ ฉันเริ่มบ่นกับคนที่ควงอยู่เมื่อส้นสูงสี่นิ้วที่ใส่มาเริ่มทำพิษ

“ อีกคนน่า คนนี้เธอยังไม่เคยเจอเลย เป็นน้องใหม่มาแรงเชียวหละ “ เขาพูดก่อนจะเอามือมายีผมฉันเล่น เสียงทรงหมด

“ ไงวูล์ฟ “

ชื่อที่คนข้างๆ พูดออกมาทำให้ฉันหันไปมองตรงหน้าของตัวเอง ผู้ชายรุ่นเดียวกัน อยู่ในชุดแจ็คเก็ตหนังสีดำเหมือนสียีนส์ที่เขาใส่ อย่างกับเพิ่งหลุดออกมาจากนิตยสารยืนพิงรถสปอร์ตสีน้ำเงินขาวมองมาทางนี้อยู่ก่อนแล้ว

บังเอิญจัง!! หรือสวรรค์จงใจนะ

“ ก็ดีฮะ รุ่นพี่ “ เขาตอบกลับมาแต่ทำไมต้องจ้องมาที่หน้าฉันด้วยล่ะ หน้าฉันมันสวยมากงั้นสิ ฉันรู้แล้วย่ะ!!

“ ตุ๊กตาหน้ารถก็แจ่มใช้ได้นี่ “

เสียงของริวทำให้ฉันมองเลยเขาไปที่ที่นั่งข้างคนขับ เชอะ คนละคนกับที่เจอเมื่อบ่ายนี่นา นายมีผู้หญิงกี่คนกันแน่เนี่ย ตอนกลางวันอยู่กับฉัน แต่กลางคืนไปขลุกอยู่กับนังพวกนั้นละสิ แล้วทำไมฉันต้องหงุดหงิดด้วยนะ!!

“ แล้วที่อยู่ข้างๆ รุ่นพี่ใช่สวอนที่เขาร่ำลือกันหรือเปล่าฮะ “ เขาถามกลับมาด้วยน้ำเสียงเย็นชา น่ากลัวตายล่ะ

“ ใช่ นี่ นานะ รู้จักกันไว้สิ เมื่อนายมาอยู่ที่นี่แล้ว นายต้องเจอเธอไปอีกนาน “ ริวพูดยิ้มๆ ตามแบบฉบับของเขา

“ ดาร์ลิ่ง นานะเดินจนปวดขาจะตายแล้ว ไปหาที่นั่งกันเถอะ “ ฉันเขย่าแขนของริว พร้อมกับเข้าไปกระแซะ ทำเสียงบอกอย่างออดอ้อน

“ รู้แล้วน่า เบบี๋ “ เขาพูดแล้วเอามือมายีผมฉันอีกครั้ง

“ แล้วเจอกันข้างบนหลังแข่งจบ “ ก่อนจะหันไปบอกผู้ชายอีกคนที่ฉันรู้จักดี

จากนั้นเขาก็พาฉันไปนั่งที่โซนวีไอพี อยู่ด้านบนสุดของสเตเดี่ยมข้างสนามแข่ง อยู่ตรงนี้สามารถมองเห็นทุกอย่างที่เกิดขึ้นทั่วทั้งสนามได้เลย แถมยังดูการแข่งได้มันส์กว่าใครเพื่อนอีกด้วย

ฉันเองก็ชอบการแข่งนะ แต่ริวไม่ให้ลงแข่งล่ะ เพราะอันตราย แถมถ้าแพ้ขึ้นมา คนชนะสามารถเรียกร้องอะไรจากผู้แพ้ก็ได้ แม้แต่ร่างกายก็ต้องยอม เพราะเป็นกฎ (ฉันล่ะเกลียดไอกฎเวรข้อนี้มากที่สุดเลย)

ส่วนด้านหลังสนามแข่งเป็นสวนน้ำขนาดใหญ่เหมือนที่สวนสยามเลย มีสไลเดอร์ด้วยนะขอบอก แล้วถัดไปก็จะเป็นห้องพักแบบแยกเดี่ยวสำหรับคนที่ได้รับอนุญาตจากท่านริวแล้วเท่านั้น แล้วก็มีสนามโกคาร์ทกับเอทีวีอยู่ด้านข้าง ส่วนตึกที่พักสำหรับพวกวีไอพีอย่างเช่นฉันกับริว ก็จะพักที่คฤหาสน์ย่อมๆ สี่ชั้นใจกลางวนอุทยานสนามแข่งรถแห่งนี้

“ เฮ้ เบบี๋ อันดับสองถึงสิบสามจะเริ่มแข่งกันแล้วนะ “ ริวเรียกฉันให้ไปยืนดูที่ริมสเตเดี่ยมจะได้มองเห็นการแข่งทั้งหมด

อันดับสองถึงสิบสามเนี่ย จัดอันดับโดยแต่ละคืนจะมีการแข่งแบบนี้ประจำ แล้วคนที่เอาชนะคนมีอันดับได้ก็จะได้รับอันดับนั้นไปแทน แล้ววันนี้เป็นวันที่หนึ่งของเดือน ทุกๆ วันที่หนึ่งของเดือนจะมีการแข่งพิเศษแบบนี้ ดังนั้นนักแข่งที่มีโอกาสได้ลงแข่งในสนามวันนี้ได้ก็จะต้องทำให้ตัวเองอยู่ภายในอันดับสิบสามให้ได้

ส่วนอันดับหนึ่งคงไม่ต้องบอกนะว่าเป็นใคร ก็คนที่ยืนเอาแขนหนักๆ มาพาดบ่าฉันอยู่นี่ไง แต่อยากรู้จังว่านายหมาป่าน้ำแข็งนั่นอยู่ที่อันดับเท่าไหร่ เห็นริวบอกว่าเป็นน้องใหม่มาแรง ถึงว่าก่อนหน้านี้ไม่เคยเห็นเลย

“ นี่ดาร์ลิ่ง “ ฉันดึงชายเสื้อเขาที่กำลังจดจ่ออยู่กับการแข่งให้หันมาสนใจฉันบ้าง

“ นายหมา...เอ่อ...วูล์ฟคนนั้นน่ะ เขาอยู่อันดับเท่าไหร่เหรอ “

“ สนใจเขาล่ะสิ “ ไอมังกรบ้า พูดออกมาหน้าตาเฉยได้ไง

“ ไม่ใช่นะ...แค่อยากรู้ไว้เฉยๆ “ ฉันบอกแล้วหันหน้าหนีเขาไปทางอื่น กลัวเขาจะรู้ว่าฉันกำลังทำหน้าแดงอยู่

“ อย่าตกใจละกัน….อันดับสอง “ เขาหันมาบอกเสียงจริงจัง

ไม่จริง!! หมอนั่นโค่นเฮียฟาโรห์ที่เป็นอันดับสอง เฮียออทั่มอันดับสาม แล้วก็เฮียกัณต์อันดับสี่ ไม่รวมอีกหลายคนที่บาทานรกไม่แพ้กันลงได้อย่างงั้นเหรอ?!!!

“ หมอนั่นโค่นเฮียฟาโรห์ได้เหรอ? “ ฉันถามอย่างตกใจ เฮียเขาเป็นผู้ชายต้นแบบของฉันเลยนะ แต่ฉันไม่ได้ชอบเขาแบบคนรัก แค่ชื่นชมเฉยๆ

“ เปล่า ไอฟามันขอสละอันดับของมันเอง เพราะมันติดแฟน ส่วนออทั่มมันตามแฟนมันไปเมืองนอก แล้วไอกัณต์บอกว่าขี้เกียจ ส่วนที่เหลือถูกหมาป่าสีน้ำเงินที่ชื่อ วูล์ฟ โค่นลงทั้งหมดเลย “ ริวบอกยิ้มๆ ตามแบบฉบับของเขา แต่ทำไมกันนะฉันรู้สึกว่าเวลาที่เขาพูดถึงเฮียฟาโรห์ น้ำเสียงและแววตาของเขาดูหม่นลงแปลกๆ

อย่างงี้นี่เอง แต่ยังไงเขาก็เทพจริงๆ นั่นแหละ จากนักแข่งโนเนม ผ่านไปหนึ่งเดือนเขากลายเป็นอันดับสองของสนามแข่งกลางคืนที่ใหญ่ที่สุดในประเทศไทยได้ ไม่ธรรมดาเกินไปแล้ว

“ กรี๊ดดดดด “

เสียงกรี๊ดของสาวๆ ที่สเตเดี่ยมทำให้ฉันหันไปมองที่สนามแข่ง ฉันลืมดูการแข่งไปเลย แล้วใครชนะนะ คนที่ชนะต้องแข่งกับริวอีกครั้งนี่นา

“ ใครชนะเหรอ ลืมดูเลย “

“ ไปกันเถอะ เบบี๋ “ เขาไม่ตอบแต่กลับยิ้มอย่างกับพอใจอะไรหนักหนาแล้วเดินลงไปที่สนามแข่งด้านล่าง

“ เป็นไงบ้างฮะ การแข่งของผม “ เสียงคุ้นหูเอ่ยขึ้น

ไม่จริง เขาชนะเหรอ งั้นแปลว่าคนที่ริวจะแข่งด้วยก็คือวูล์ฟ

“ แค่นี้ยังโค่นฉันไม่ได้หรอก “ ริวบอกเสียงจริงจัง รอยยิ้มทะเล้นไม่มีให้เห็นอีกแล้ว

“ เพราะตุ๊กตาหน้ารถฉันแจ่มกว่านาย “ ไม่น่าชมเลย ยังไงก็ทิ้งนิสัยทะเล้นไม่ได้สิน่า

ฉันเข้าไปนั่งเป็นตุ๊กตาหน้ารถให้ริวเหมือนอย่างเคย ไม่อยากจะบอกว่าคนที่สอนฉันขับรถก็คือริวนี่แหละ

ริวขับรถไปเทียบข้างรถของฟา เขาเองก็มองมาทางนี้เหมือนกัน ไม่รู้ว่าเขามองริวหรือมองฉัน แต่สายตานั่นพอมองเข้าไปแล้วรู้สึกหนาวๆ ยังไงไม่รู้

สาวสวยเอ็กอึ้มในชุดบีกีนี่น้อยชิ้นเดินผ่านหน้ารถมาหยุดที่กึ่งกลางระหว่างสองคันก่อนจะชูผ้าสีแดงในมือขึ้น

ทันทีที่ผ้านั่นถูกยกลง รถทั้งสองคันก็แทบจะพุ่งเหาะทะยานไปข้างหน้า

การแข่งครั้งนี้ดูริวจะจริงจังกว่าครั้งไหนๆ ไม่มีรอยยิ้มทะเล้นๆ หรือเสียงพูดติดตลกเหมือนทุกที มีแต่รอยยิ้มและแววตาที่ดุดันราวกับมังกรกำลังไล่ตะปบเหยื่อด้วยกรงเล็บที่แหลมคม และในที่สุดการแข่งก็จบลงเหมือนที่ใครๆ ก็คาดคะเนไว้

ริวเป็นฝ่ายชนะ!! และดูริวเองก็พอใจกับการแข่งครั้งนี้เอามากๆ

หลังจากจบการแข่ง ฉัน ริว และนักแข่งอีกสิบสองอันดับที่เหลือก็พากันไปนั่งดื่มฉลองกันที่โซนวีไอพีด้านบนสุดของสเตเดี่ยม ซึ่งทุกคนก็ล้วนแต่เป็นเพื่อนของริวที่ฉันเคยเห็นมาก่อนๆ หน้านี้แล้วยกเว้นไอหมาป่าน้ำแข็งนั่นที่เป็นตัวแปลกปลอมคนเดียวในกลุ่ม

“ สวอนใจดีจังเลยนะ ยอมให้ผู้หญิงพวกนั้นมาโลมเลียดราก้อนเนี่ย “ ไบรอันนักแข่งอันดับห้าพูดขึ้นแล้วหันไปมองร่างของริวเพื่อนซี้ของตนที่ถูกสาวๆ ชาวไทยและต่างชาติรุมตอมอยู่

หลายคนที่นี่ชอบเรียกฉันว่าสวอน ที่แปลว่า หงส์ ซึ่งจะคู่กับมังกรก็คือริวนั่นแหละ เพราะทุกคนที่นี่คิดว่าฉันเป็นผู้หญิงของริว ก็เลยไม่มีใครกล้าแตะฉันเลยซักคน และนั่นเป็นเรื่องที่ดีมาก

“ ก็เขายังปล่อยให้ฉันไปเที่ยวกลางคืนโดยไม่หวงอะไรเลยนี่นา แบบนี้ก็แฟร์กันทั้งสองฝ่าย “

ฉันบอกอย่างไม่จริงจังแล้วยกเครื่องดื่มสีฟ้าของโปรดขึ้นดื่ม แต่ทำไมตาของฉันมันต้องเหลือบไปมองไอหมาป่าน้ำแข็งนั่นด้วยนะ และทุกครั้งที่มองไปก็จะเห็นเขาจ้องอยู่ก่อนแล้ว แถมยังจ้องเหมือนจะเข้ามาตะปบคอฉันอีก ฉันไปทำอะไรให้นายโกรธยะถึงมองกันแบบนี้ ทียัยโนตมนมโตที่ออเสาะนายอยู่ข้างๆ ฉันยังไม่หวงเลย แค่หมั่นไส้เฉยๆ

“ แต่ถ้าเป็นไอนะ มีสวอนที่สวยแบบนี้อยู่ใกล้ตัว ไอจะไม่มองผู้หญิงคนไหนอีกเลย “ ไบรอันส่งสายตาเจ้าชู้มาให้รอบที่เท่าไหร่แล้วก็ไม่ได้จำ แต่ก็ได้แค่ส่งสายตาแบบนี้เหมือนผู้ชายคนอื่นๆ นั่นแหละ เพราะสำหรับที่นี่ ฉันคือของต้องห้าม ที่ไม่ว่าใครหน้าไหนก็แตะต้องไม่ได้

“ ปากหวานจังเลยนะ แต่มันเป็นธรรมดาของคนเราที่เวลามีของสวยๆ อยู่ในมือ แต่มองทุกวันมันก็เบื่อ เลยต้องออกไปหาของใหม่ๆ มาชื่นชมบ้าง “ ฉันพูดจริงนะ คนเราก็แบบนี้แหละ ไม่เคยพอใจในอะไรซักอย่าง

“ แต่ยังไงตัวจริงก็คือเธอคนเดียว เบบี๋ “ ริวที่กลับมานั่งที่โซฟาตัวเดียวกับฉันพูดขึ้น

น้ำเน่า! ฉันไม่หลงคารมของนายหรอก

“ น่าเชื่อตายล่ะ “ ฉันแกล้งทำเป็นงอน แต่เขาก็ไม่ได้พูดอะไร แค่เกี่ยวคอฉันไปซบเขาเฉยๆ

และนั่นทำให้ใครบางคนที่มองดูเหตุการณ์ทั้งหมดอยู่แทบคลั่ง ด้วยเหตุผลและความรู้สึกประหลาดที่เขาเองก็ไม่รู้ว่ามันคืออะไร

เมื่อดึกขึ้น คนก็เริ่มน้อยลง บางคนก็กลับบ้าน บางคนที่ได้รับเลือกให้พักค้างคืนที่นี่ได้ก็เลือกสาวที่หมายตาพาเข้าห้องเล่นเป่ายิงฉุบกันไป บางคนที่ยังไม่กลับก็ดื่มสังสรรค์เฮฮากันตามประสาผู้ชาย

ส่วนที่โซนวีไอพีเหลือแค่ฉัน ริว แล้วก็ไอหมาป่าน้ำแข็งเท่านั้น

“ เฮ้วูล์ฟ ค้างที่นี่มั้ย? “ ปากก็พูดถามเขาอีกคนแต่มือกลับมาเล่นยีผมฉัน ไอมังกรบ้า เล่นตั้งแต่เด็กจนโตป่านนี้ยังไม่ยอมเลิกอีก

“ ก็ดีฮะ ขี้เกียจขับรถแล้วด้วย “ เขาตอบแต่ทำไมฉันรู้สึกว่านั่นไม่ใช่เหตุผลจริงๆ ของเขา

“ แล้วเบบี๋จะค้างที่นี่รึเปล่า “ ริวถามฉันบ้าง แต่ก็ยังไม่ยอมเลิกยีผมฉันซักที

“ ไม่ อยากกลับบ้าน “ ฉันตอบอย่างเร็ว ไม่ต้องเสียงเวลาคิดเลย

“ แต่ฉันไม่ไปส่งนะ “ แล้วเขาก็ยิ้มทะเล้นมาให้ ฉันเลยหรี่ตาใส่เขา นี่กะจะมัดมือชกให้ฉันค้างที่นี่อยู่แล้วแต่แรก แล้วจะถามหาเตี่ยนายทำไมเนี่ย เดี๋ยวโบกไปนู้นเลย!!

“ แล้วจะถามทำไมเนี่ย?!!! “ วีนใส่ซะเลย

“ ก็อยากให้เธอวีนแบบนี้ไง ตื่นเต้นดี “

ฮึย โกรธหมอนี่ไม่เคยลงซักทีสิน่า ไอมังกรปัญญาอ่อนเอ้ย

ตอนนี้ริวที่เอามือกอดคอฉันอยู่กำลังเดินไปที่ที่ตึกพักแรมของแขกวีไอพีที่มีเวรยามเฝ้าอยู่ตลอดเวลา เพื่อพาไอหมาป่าน้ำแข็งไปดูห้องของตัวเอง

“ อ่ะ นี่กุญแจห้องนาย “ ริวหยิบกุญแจเบอร์สองออกมาแล้วยื่นไปให้เขาคนนั้นหลังจากพามาที่ห้องของเขาแล้ว

“ ขอบคุณฮะ “

ต๊าย พูดขอบคุณก็เป็นกับเขาด้วยหรอเนี่ย

“ จะพาสาวมาค้างด้วยก็ได้นะ ฉันไม่ได้ห้าม ส่วนชั้นบนสุดของที่นี่เป็นเขตหวงห้าม ที่ของฉันกับเบบี๋เท่านั้น ไปล่ะ “ ริวพูดทิ้งท้ายแบบจงใจให้คิดลึกชัดๆ แล้วก็ลากฉันขึ้นไปที่ชั้นบนสุดของที่นี่ซึ่งเป็นอาณาเขตของริวเท่านั้น และนั่นคือที่ที่ฉันจะนอนค้างคืนนี้

ดูจากสายตาของไอหมาป่าขั่วโลกแล้ว หมอนั่นคงคิดว่าฉันกับริวเป็นแบบที่คนอื่นๆ เขาพูดกันแน่ๆ เลย แถมริวยังชอบพูดจาสองแง่สามง่ามชวนให้คนฟังคิดไปไกลอีก เจริญเลย แต่ฉันไม่เห็นต้องแคร์อะไรเลยนี่นา ทีเขายังเที่ยวไปนอนกับใครต่อใครได้เลย ทั้งที่เราสองคนเป็นแฟนกัน ดังนั้น ไม่ว่าเขาจะคิดว่าฉันจะไปทำอะไรกับใครก็ไม่เกี่ยวกับฉันซักนิด เพราะอย่างที่บอกไปแล้ว ว่าเรื่องของเราเป็นแค่เกมส์เท่านั้น

“ ฉันง่วงแล้วอ่ะ อยากนอนมากเลย “ ฉันบอกริวด้วยท่าทางงัวเงีย หาวไปสามสิบรอบแล้วมั้งเนี่ย

แล้วถ้าถามว่าทำไมฉันไม่ไปนอนก็เพราะไอมังกรบ้านี่น่ะสิ เกิดอะไรมาดลใจอยากเล่นเกมส์ตอนตีสองแบบนี้ก็ไม่รู้ แถมยังลากฉันมาทรมานให้เล่นเป็นเพื่อนมันอีก ตอนนี้ฉันเลยต้องถ่างตากดจอยเกมส์เล่นเป็นเพื่อนเขาอยู่นี่ไง

“ แต่ฉันยังไม่ง่วงเลย “ เขาบอกแล้วกดโจมตีรัวๆ จนฉันแพ้อีกครั้ง ครั้งที่เท่าไหร่แล้วก็ไม่รู้

“ พรุ่งนี้ฉันมีเรียนตอนสิบโมงนะ “ ฉันบอกหลังจากผงกไปสองที

“ อืม เดี๋ยวไปส่งตอนแปดโมง “ เขาบอกแล้วกดจอยเกมส์อย่างเมามันส์ ไม่ง่วงเลยหรือไงนะ

“ นี่มันจะตีสามแล้วนะ “

“ อืม ฉันดูนาฬิกาเป็น “

“ ฉันง่วง “ ฉันบอกครั้งสุดท้ายแล้วปาจอยส์เกมส์ทิ้ง

“ เฮ้ย! เพล์สามของฉัน “ ริวร้องโหยหวนแล้วกระโดดไปรับจอยเกมส์ที่ฉันปาไปไว้ทันก่อนมันจะตกลงพื้นอย่างฉิวเฉียด

“ ยัยเบบี๋บ้า ถ้าเจ๊งนะ ฉันจะจับเธอผูกกับล้อรถแล้วลากไปรอบสนามเลย “ เขาพูดไปก็ลูบๆ เช็ดๆ จอยเกมส์สุดหวงไปโดยไม่รู้เลยว่าคนที่คนเขากำลังพูดด้วย ตอนนี้กลับคาโซฟาไปเรียบร้อยแล้ว

ริวอุ้มร่างที่เบาราวปุยนุ่นของผู้หญิงอีกคนที่เขารักดุจน้องสาวแท้ๆ เข้าไปในห้อง วางเธอลงบนเตียงก่อนจะดึงผ้าห่มมาห่มให้เธออย่างอ่อนโยน

ฉันถูกไอมังกือปลุกให้ตื่นตั้งแต่เจ็ดโมง ทั้งที่ฉันเพิ่งได้นอนไปตอนตีสามเอง ไอไส้เดือนดินบ้า แถมยังหาววอดๆ ไม่ยอมหยุดอีก ถึงแม้ฉันจะชอบเที่ยวแต่ก็เป็นเด็กอนามัยนะ ต้องนอนอย่างน้อยวันละแปดชั่วโมงนะ พอลงไปถึงชั้นล่างก็เห็นใครบางคนที่ไม่อยากเจอยืนกินลมชมวิวอยู่หน้าที่พัก แถมยังหันหน้าเข้าอีกตะหาก แล้วไอตรงที่เขายืนอยู่เนี่ยมันตรงกับห้องของฉันเลยนี่นา

“ เฮ้ยวูล์ฟ ตื่นแต่เช้าเลย “ ริวทักเขาแต่ก็ยังกอดคอฉันอยู่อย่างนั้น

“ เปล่าฮะ ยังไม่ได้นอนเลย “ เขาตอบเสียงเรียบ แถมยังส่งสายตาแปลกๆ มาที่ฉันอีก

“ งั้นเหรอ ไม่คุ้นที่ล่ะสิ พวกเราเองก็เพิ่งได้นอนเหมือนกัน แต่เบบี๋มีเรียนตอนเช้า ต้องพาไปส่งก่อน ไปนะ “

ก็บอกแล้วว่าไอไส้เดือนดินข้างๆ ฉันมันชอบพูดอะไรที่เป็นสองแง่สามสี่ง่ามชวนให้คนฟังคิดลึกแล้วทำไมฉันถึงรู้สึกผิดที่เห็นเขามีอาการแบบนั้นนะ

ยัยณณาบ้า! จำใส่สมองของเธอเอาไว้ว่าทุกอย่างที่เขาทำก็เพื่อชัยชนะในเกมส์เท่านั้น อย่าได้หลงไปติดกับดักที่เขาวางเอาไว้หละ เพราะสุดท้ายแล้วคนที่เสียใจที่สุดก็คือเธอ

แต่เธอจะรู้มั้ยนะว่ามีใครอีกคนที่ตัวเธอเองนั่นแหละทำให้เขาได้รู้จักกับความเจ็บปวดและเสียใจไปเรียบร้อยแล้ว…..


 




TOT โฮ วูล์ฟของช้านนนนนนนนนน

 

Delete : 5-08-13
Rewrite : 10-12-14

REWRITE : 18.10.16 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 3 ครั้ง

182 ความคิดเห็น

  1. #167 JLSmile (@jlmm) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 11 ธันวาคม 2557 / 20:20
    หมาหงอยเลยทีเดียว
    #167
    0
  2. #166 JLSmile (@jlmm) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 11 ธันวาคม 2557 / 20:20
    หมาหงอยเลยทีเดียว
    #166
    0
  3. #135 **Jang-Sinyuan** (@yodnam-namyod) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 28 มิถุนายน 2556 / 19:27
    สนุกมากๆรอตอนต่อไปป ><<3
    #135
    0
  4. #107 beby (@kyuri13) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 3 มีนาคม 2556 / 11:46
    หนูอยากอ่านมากกกกกกกก
    #107
    0
  5. #79 ME_ONLY (@uranus00) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 27 สิงหาคม 2555 / 09:51
    ง่าส์เย็นชาเกินไปแล้วยะเจ้าค่ะ^^
    สงสารวูฟของฉันอะ
    #79
    0
  6. #65 manaw (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 2 มิถุนายน 2555 / 15:57
    สนุก^^
    #65
    0
  7. #55 V.Devil (@sornkanok765) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 16 พฤษภาคม 2555 / 13:58
    สนุกๆๆๆ
    #55
    0
  8. #13 *0* (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 6 กุมภาพันธ์ 2555 / 19:20
    สงสารทั้ง 2 คนเลยแห่ะ



    แต่สนุกลุ้น ๆ *0*
    #13
    0