(รีไรท์+จบ) Red Destiny ทำนายรักหนูน้อยหมวกแดงกับนายหมาป่า

ตอนที่ 2 : Red Destiny #1 Destiny (บังเอิญ โลกกลม พรหมลิขิต) [ รีไรท์จ้า ]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2138
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2 ครั้ง
    18 ต.ค. 59


#1 

Destiny

บังเอิญ โลกกลม พรหมลิขิต
 

 

ฉันชื่อ ณณา ย้ำอีกครั้งณณา!!! ที่ต้องย้ำก็เพราะมีบางคนชอบเรียกฉันว่า นานะ เพราะหนังเรื่อง นานะ นั่นแหละ และฉันก็ขี้เกียจไปนั่งอธิบายหรือแก้ความเข้าใจของพวกเขา อีกอย่างมันก็เป็นชื่อญี่ปุ่นที่คุณตาตั้งให้ ซึ่งน้อยคนนักจะรู้ ใช่ฉันเป็นลูกเสี้ยว คุณพ่อเป็นลูกครึ่งไทยจีน ส่วนคุณแม่เป็นคนญี่ปุ่น หน้าฉันเลยออกมาหมวยขนาดนี้ แต่ไม่รู้ทำไมตาถึงโตนัก แล้วก็ขาวเว่อร์ยังกับโดยฟอกโอโม่ แต่ความสูงเนี่ยไม่มีใครแบ่งให้เลย ฉันเลยสูงแค่ 164 ซม. เท่านั้น และไม่ต้องถามถึงน้ำหนักนะ ฉันเป็นนางแบบได้สบาย ติดที่เตี้ยนี่แหละ

หลายคนชอบถามว่าทำไมฉันชอบใส่เสื้อผ้าสีแดง เหตุผลน่ะหรอ ก็เพราะตอนเด็กๆ ฉันไม่สบายบ่อยมาก คุณแม่พาฉันไปดูดวง ท่านแม่หมอบอกว่า ฉันเนี่ยเป็นคนมีเคราะห์มีกรรมติดมาตั้งแต่ชาติปางก่อน วิธีการสเดาะเคราะห์ก็คือต้องพกของที่มีสีแดงติดตัวไว้เสมอ ไม่อย่างนั้นโชคร้าย โรคภัยไข้เจ็บจะวิ่งเข้ามาหา

และตั้งแต่นั้นมาฉันก็พกของที่มีสีแดงติดตัวไว้ตลอด จนโตขึ้นมาก็เลยชอบสีแดงไปโดยปริยาย และไม่แค่ของที่พกด้วยสิ ทั้งเสื้อผ้า รองเท้า กระเป๋า ฉันก็มีแต่สีแดงทั้งนั้น และไม่อยากจะบอกว่าตั้งแต่นั้นมาฉันไม่เคยป่วยหนักๆ จนต้องเข้าโรงพยาบาล ไม่ว่าจะหัวแตก แขนหัก หมากัด อุบัติเหตุอะไรอีกเลย แม่นมั้ยล่ะ อยากรู้ว่าสำนักไหนหลังไมค์มานะคะ ณณาพร้อมแชร์!

แต่เรื่องนั้นเอาไว้ก่อน เพราะตอนนี้ฉันกำลังทำเรื่องที่สำคัญที่สุดในชีวิต มันเป็นเรื่องที่เกี่ยวพันถึงอนาคตต่อไปในภายภาคหน้าของสาวสวยแต่ไม่อยากโสดนานอย่างฉัน ซึ่งนั่นก็คือ...


            “ เป็นไงบ้างคะเจ้าแม่ ดวงหนูต่อจากนี้จะเป็นยังไงบ้างคะ เนื้อคู่ของหนูมารึยังคะ? “

ฉันกำลังให้แม่หมอที่เคยทำนายให้ฉันเมื่อตอนเด็กๆ ดูดวงของฉันอีกครั้ง เพราะเมื่อตอนที่มาครั้งก่อน ท่านบอกว่าเมื่ออายุครบยี่สิบปีพอดีให้มาหาท่านอีกครั้ง ตอนนั้นดวงเนื้อคู่ฉันจะมา เพราะฉะนั้นแต่แต่โตมาจนอายุยี่สิบหมาดๆ ฉันยังไม่เคยมีแฟนมาก่อน ไม่ใช่เพราะไม่มีใครมาจีบนะ มีเยอะขอบอก แต่ฉันไม่สนซักคน เพราะไม่ใช่เนื้อคู่ ไม่อยากเสียเวลา 

                “ ฮ่าๆๆ ข้ารอเจ้ามานานแล้ว อีกอแก้ว ข้าจำได้ ชาติที่แล้วเจ้าเคยไปสัญญาว่าจะสาบานรักกับผู้ชายคนหนึ่งไว้ที่ศาลของข้า แต่มันก็ตายจากเจ้าไปก่อนจะได้สาบานรักกัน “ ท่านเจ้าแม่ประทับลงร่างของสาววัยรุ่นร่างทรง เปล่งเสียงของหญิงแก่ออกมา ในขณะที่ฉันพนมมือตั้งใจฟังเรื่องในอดีตชาติของตัวเอง แล้วก็ต้องตกกะใจเมื่ออยู่ดีๆ ท่านก็ตะเบ็งเสียงออกมา

                “ แต่คำสัญญาสาบานมันยังคงอยู่!! “ ท่านพูดอย่างโกรธเกรี้ยว

                “ แล้วหนูต้องทำยังไงคะ? “ ฉันถามท่านออกไปอย่างอยากรู้ ก็สัญญาไปตั้งแต่ชาติที่แล้วนี่นา หรือต้องยืมทรานแมชชีนโดราเอมอนย้อนกลับไปในอดีตงั้นหรอ

                “ เจ้าก็ต้องไปตามหาชายคนนั้น แล้วสาบานรักกันตามคำสัญญาที่พวกเจ้าเคยให้ไว้กับข้า ชายที่เกิดวันศุกร์ที่ 13 เดือน 9 ตอนกลางคืน ปีมะแม ราศีสิงห์ จงรีบไป ก่อนปีหน้าจะย่างมาเยือน มิเช่นนั้นเจ้าจะไร้คู่อยู่อย่างเดียวดาย เฉกเช่นชาติก่อนของเจ้า…..

           “ แล้วเนื้อคู่ของหนูล่ะคะ “

แต่ไม่ทันได้ตอบ ท่านเจ้าแม่ก็จากไป กลายเป็นแค่สาววัยรุ่นธรรมดาที่ตื่นขึ้นมาอย่างงงๆ

นี่แปลว่าฉันต้องตามหาคนที่เกิดวันศุกร์ที่ 13 เดือน 9 ตอนกลางคืน ปีมะแม ราศีสิงห์ แล้วให้เขาบอกรักฉันงั้นสินะ หลังจากนั้นฉันก็จะได้เจอกับเนื้อคู่ของตัวเอง แบบนี้สินะ เข้าใจแล้ว

แล้วนี่ฉันจะไปหาเขาได้ที่ไหนหละ เกิดเป็นคนไทยรึเปล่าก็ไม่รู้ จะเกิดรึยังก็ยังไม่รู้เลย แล้วถ้าเป็นตาแก่อายุเจ็ดสิบหละ ฮื่อๆ สยองชะมัด แถมต้องภายในปีนี้อีกด้วยงั้นหรอ ไม่งั้นฉันจะต้องขึ้นคาน ไม่นะ ทำไมคนสวยแบบฉันจะต้องขึ้นคานด้วยหละ ไม่มีทางซะหรอก ไม่ว่าต้องทำยังไงฉันก็จะต้องหาคนๆ นั้นให้เจอแล้วให้เขาบอกว่ารักฉันให้ได้

ฮึ่ย ไอผู้ชายบ้า ถ้าแกไม่ชิงตายจากฉันไปก่อนเมื่อชาติที่แล้ว ฉันก็ไม่ต้องมาลำบากแบบนี้หรอก ถ้าแม่หาเจอนะ จะด่าให้หายแค้นก่อนเลยคำแรก

แล้วฉันต้องเริ่มหาจากตรงไหนหละเนี่ย?

          “ อย่าทำหน้าแบบนั้นสิ นานะ เป็นคู่กันมันหาไม่ยากหรอก บางทีเดินออกไปอาจจะเจอเลยก็ได้ “ ปันปัน ลูกพี่ลูกน้องและเพื่อนสนิทของฉันพูดปลอบใจในขณะที่เราเดินเข้ามานั่งในร้านเค้กร้านหนึ่งแถวๆ นั้น

                “ มันง่ายแบบนั้นก็ดีหนะสิปันปัน ฉันจะได้ไม่ต้องกลุ้มแบบนี้ “ ฉันบ่นพร้อมกับทำหน้าบู่ทู่ แล้วปีนี้มันก็เหลืออีกแค่ห้าเดือนเอง

                “ อ่ะ แคนตาลูปนมสดเย็นๆ ดื่มให้ชื่นใจ จะได้คิดอะไรดีๆ ออก “ ปันปันที่แสนรู้ใจสั่งเครื่องดื่มของโปรดของฉันมาให้ ฉันเองก็ไม่ลังเลเลยที่จะดูดมันเข้าปากผ่านหลอดอาหารลงกระเพาะไป

                “ ชื่นใจจัง ค่อยอารมณ์ดีขึ้นหน่อย “  ฉันหันไปยิ้มให้เธอที่ส่งยิ้มมา ก่อนจะคิดอะไรดีๆ เหมือนที่เธอว่าออกแล้ว

ฉันลุกขึ้นยืน ก่อนจะสูดลมหายใจเข้าไปลึกๆ แล้วเปล่งเสียงที่แสนไพเราะของตัวเองออกมา

                “ ขอโทษนะคะ มีใครในนี้เกิดหรือรู้จักคนที่เกิดวันศุกร์ที่ 13 เดือน 9 ตอนกลางคืน ปีมะแม ราศีสิงห์ บ้างมั้ยคะ “ เสียงพูดคุยที่เคยมีก่อนหน้าหายวับไปกับตาก่อนที่คนทั้งร้านกว่าสามสิบชีวิตจะมองมาที่ฉันคนเดียว แต่ฉันไม่อายหรอก เกิดมายังไม่เคยรู้สึกอายกับอะไรเลย ก่อนจะกวาดสายตาไปรอบๆ ร้าน

                “ มีครับ “ เสียงสวรรค์ดังขึ้นที่โต๊ะในสุดของร้าน ฉันรีบตรงไปทางนั้นทันที คนสวยลักกี้จริงๆ

                “ นายเหรอ “ ฉันถามคนที่ยกมือขึ้น หล่อไม่เบาแหะ แต่ไม่ใช่สเปกฉันนี่สิ

                “ เปล่า เพื่อนผมเอง คนเนี้ยะ “ หมอนั่นพูดแล้วฉีกยิ้มชี้ไปทางผู้ชายที่นั่งข้างๆ โอ้แม่เจ้า หล่อลากดินลากหินมาก หุ่นยังกะนายแบบ ผมดำสไลด์อย่างหนุ่มเกาหลี หน้านี้เกาหลีชัดๆ ขอบคุณสวรรค์ คนสวยลักกี้อีกแล้ว

                “ นายเกิดวันนั้นจริงๆ เหรอ “ ฉันถามเขาด้วยน้ำเสียงหวานสุดฤทธิ์ แต่เขาแค่เอาหางตาเหลือบมองมาแล้วหันกลับไปจดจ่อที่จอไอโฟนของเขา

หนอยแน่ ไอท่าทีแบบนั้นมันหมายความว่าไงยะ โทรศัพท์ของนายมันสวยกว่าฉันตรงไหน ฉันเป็นถึงดาวคณะเชียวนะ อย่ามาทำเมินกันนะเฟ้ย

ปัง!! ฉันเอามือเรียวๆ ทั้งสองข้างทุบลงบนโต๊ะแต่หมอนั่นก็ไม่มีทีท่าจะหันมามองที่ฉันเลย

ฮึย ไอหมอนี่มันกวนโอ๊ยจริงๆ คิดว่าหล่อลากเหวแล้วฉันจะให้อภัยเหรอ เคยมีคนที่หล่อกว่านายมาจีบฉันแต่ฉันไม่สนตั้งเยอะแยะ เพราะฉะนั้นนายควรจะดีใจนะที่ฉันมาคุยกับนายเนี่ย

                “ ฉันจะไม่พูดมาก เพราะฉะนั้น ตั้งใจฟังเอาไว้ด้วย “ ฉันนั่งลงตรงข้ามเขา พูดด้วยน้ำเสียงที่มั่นใจและแน่วแน่ และเหมือนเดิมไอบ้านั่นไม่สนฉันเลย

                “ ฉันชื่อ ณณา สีที่ชอบคือสีแดงเท่านั้น แล้วนายล่ะ ชื่ออะไร เรียนที่ไหน “ ฉันถามเขา และอีกแล้ว เขาเมินไม่สนคำพูดฉัน

                “ มันชื่อ วูล์ฟ เรียนบริหารระหว่างประเทศ ที่มหาลัย แมรี่ ลาซาน “ เป็นเพื่อนของเขาที่ตอบฉันมา แต่บังเอิญจังเลยนะ ไม่ใช่สิ ต้องเรียกว่าพรหมลิขิตมากกว่า

                “ แหม สมแล้วที่เป็นพรหมลิขิม เราเรียนที่เดียวกันเลย คณะฯ เดียวกันด้วยสิ ฉันเรียนบัญชี อยู่ที่ลาซานเหมือนกัน “ ฉันบอกแล้วยิ้มหวานไปให้เขา

“ เอาล่ะ บอกว่ารักฉันสิ “ ฉันบอกด้วยน้ำเสียงและรอยยิ้มหวานสุดฤทธิ์แต่ดูเหมือนพวกเขาจะตกใจเอามากๆ ทั้งเขาและเพื่อนของเขาหันมามองที่ฉันตาเดียว แถมยังทำตาเท่าไข่ห่านอีก ทั้งๆ ที่ลืมตาก็เหมือนไม่ได้ลืม

                “ ยัยประสาท เพิ่งหลุดออกมาจากโรงพยาบาลบ้าหรือไง มาทางไหนก็รีบกลับไปทางนั้นเลย “ เขาที่เพิ่งหาปากเจอพูดขึ้นด้วยน้ำเสียงราบเรียบ ก่อนจะเดินออกจากร้านไป

                ดะเดี๋ยวนะ นี่เขาว่าฉันเหรอ หนอย ไอ้หมาป่าบ้า อยากตายรึไง ไม่สิๆ เย็นไว้ณณา เธอต้องให้เขาบอกออกมาว่ารักเธอก่อนแล้วหลังจากนั้นเธอค่อยฆ่าเขา!!

“ เดี๋ยวเซ่ “ ฉันวิ่งตามออกไปขวางหน้าเขาพร้อมกับยัยปันปันที่วิ่งตามออกมา

“ ก็แค่บอกว่า นายรักฉัน แค่นี้ มันยากตรงไหน “ ฉันพยายามสงบจิตใจและอารมณ์ที่พุ่งพล่านของตัวเอง

                “ ทำไมฉันต้องทำตามที่เธอบอกด้วย “ เขายังคงพูดด้วยน้ำเสียงเย็นชาเหมือนเดิม ทำอย่างกับว่ารำคาญฉันหนักหนา

                “ แค่พูดออกมามันไม่เสียหายอะไรซักหน่อย แค่ไม่กี่พยางค์ น้ำลายนายคงไม่หมดตัวหรอก “

                “ แต่ฉันไม่รู้สึกอะไรกับเธอซักนิด แล้วเราก็ไม่ได้เป็นอะไรกันด้วย โทษด้วยล่ะกัน ฉันไม่ชอบเสแสร้ง “

                อะไรนะ ไม่รู้สึกอะไร? ฉันที่สวยขนาดนางฟ้ามาโปรดขอทาน (หน้าตาดีมาก) อย่างนาย นายจะบอกไม่รู้สึกอะไรเลยงั้นเหรอ ต่อมความรู้สึกของนายเท่าตัวพยาธิในลำไส้ใหญ่ตอนปลายของมดหรือไง (แบบว่าเล็กมาก) ไอหมาบ้า!!

                “ นั่นสินะ ก็จริงอย่างที่นายบอกว่าเราไม่ได้เป็นอะไรกัน “ ฉันบอกเสียงเศร้าในตอนแรกจนเขาต้องหันมามอง ก่อนจะเปลี่ยนเป็นยิ้มเจ้าเล่ห์

“ งั้นเรามาคบกัน ฉันจะทำให้นายบอกว่ารักฉันให้ได้เลย “ ฉันบอกแล้วยิ้มอย่างผู้ชนะ

                นายมีบุญมากเลยนะเนี่ย คงไม่รู้ตัวสินะ นายเองก็คงไม่คิดว่าเทพธิดาอย่างฉันจะหยิบยื่นข้อเสนอที่ผู้ชายทั้งโลกต้องอิจฉาให้นายเนี่ย โฮะๆ นอกจากจะสวยแล้วยังใจบุญอีกฉันเนี่ย โฮะๆ (หัวเราะนางมารร้ายมาก)

                “ ไม่ล่ะ ฉันไม่ทีทางรักเธอหรอก “ เขาพูดออกมาโดยไม่คิดไตร่ตรองอะไรเลยซักนิด

                นี่นายจะเล่นตัวมากไปแล้ว รู้มั้ยว่าฉันคนนี้เป็นใคร มีคนที่มาขอฉันเป็นแฟนแล้วฉันปฏิเสธไปไม่รู้เท่าไหร่ แต่นายที่ฉันคนนี้ลดตัวลงไปคบด้วยกลับปฏิเสธ แถมยังบอกว่าไม่มีทางรักฉันได้อีกงั้นหรอ ฮึ่ย สายตานายทำด้วยอะไรยะถึงไม่เห็นความสวยใสน่ารักปานมิสไทยแลนด์ยูนิเวิร์สของฉันเนี่ย

                “ มั่นใจมากเลยนะที่พูดเนี่ย “

                “ แน่นอน ยังไงฉันก็ไม่หลงเสน่ห์จอมปลอมของผู้หญิงแบบเธอหรอก “

                “ งั้นมาลองดูกันซักตั้งมั้ยหละ สิ้นปี ถ้าฉันทำให้นายบอกรักฉันไม่ได้ เราก็เลิกกันไป ไม่เสียหายอะไรด้วย “

                “ ไม่ เสียเวลา ยังไงเธอก็ทำไม่ได้อยู่ดี “

                “ กลัวล่ะสิ ถึงไม่กล้ารับคำท้า “ ฉันยั่วเขาด้วยคำพูด

                “ เธอพูดกับใครอยู่มิทราบ คนอย่าง วูล์ฟ ไม่เคยมีคำว่ากลัว!! “

                นั่นป่ะละ ผู้ชายก็เหมือนกันหมดแหละนา บ้าศักดิ์ศรี ฆ่าได้หยามไม่ได้ แทบจะกินมันแทนข้าว จะบอกเอาบุญล่ะกันว่าผู้ชายแบบนี้ตกม้าตายเพราะมารยาหญิงมานักต่อหนักแล้ว

                “ งั้นก็เป็นอันตกลงสินะ “ ฉันพูดแล้วส่งยิ้มหวานร้อยศพ (แบบว่าบาดใจชายมานับไม่ถ้วน) ไปให้ว่าที่คุณแฟนในอนาคต

                “ สิ้นปี เธอนั่นแหละที่จะเป็นคนที่ต้องร้องไห้อ้อนวอนขอความรักจากฉันคนนี้ “ เขาท้าทาย แววตาที่ฉายความมั่นใจหนักหนา

                เชอะ คิดว่าฉันคนนี้จะหลงเสน่ห์นายรึไง ฉันไม่มีทางรักใครนอกจากเนื้อคู่ของฉันหรอกยะ และคนที่จะต้องร้องไห้อ้อนวอนขอความรักคือนายต่างหาก

       หมับ!

               เราสองคนจับมือรับคำท้าของกันและกัน โดยที่ทั้งฉันและเขาต่างก็ยิ้มที่แปลความหมายว่าฉันนี่แหละคือผู้ชนะ โดยมีปันปันกับเพื่อนของเขาเป็นพยานรัก (รบ) ครั้งนี้!!

 





 

เอามาลงอีกครั้งค่ะ คิดถึงกลิ่นไอความหลงตัวเองของณณา แหะๆ แต่เธอก็สวยจริงๆ นั่นแหละ นิยายแนวนี้เป็นรักใสๆ ค่ะ ไม่หวือหวานะเออ อ่านแก้เครียดๆๆๆ ^^

รักและคิดถึงคนอ่านจังเลยค่ะ

<3

 

Rewrite : 30-10-14

REWRITE : 18.10.16

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2 ครั้ง

182 ความคิดเห็น

  1. #162 Jackshare (@ttlovesu) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 31 ตุลาคม 2557 / 15:00
    รีไรท์แล้วๆๆๆ รออยู่นานมากกกกก ขอบคุนค่าาา
    #162
    0
  2. #98 beby (@kyuri13) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 29 ตุลาคม 2555 / 19:03
    นางเอกมั่นมากอะ55555555
    #98
    0
  3. #72 ME_ONLY (@uranus00) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 26 สิงหาคม 2555 / 22:29
    นางเอกแร๊งแบบนี้แหละเจ้ชอบคิกๆ
    #72
    0
  4. #71 ME_ONLY (@uranus00) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 26 สิงหาคม 2555 / 22:29
    นางเอกแร๊งแบบนี้แหละเจ้ชอบคิกๆ
    #71
    0
  5. #61 manaw (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 2 มิถุนายน 2555 / 14:20
    โอ้!!!!นางเอกช่างกล้าหาญ
    #61
    0
  6. #50 V.Devil (@sornkanok765) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2555 / 14:35
    น่ารักๆๆๆๆ
    #50
    0
  7. #34 FreZinPrince (@0856900008) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 18 มีนาคม 2555 / 04:42
    บรู้วววววว ชักจะอยากหม่ำพระเอก -..-

    นางเอกบ้าได้ใจมากๆ ชอบบบบบบบ 5555
    #34
    0
  8. #33 Miss Danger (PP.) (@ping-pongza) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 15 มีนาคม 2555 / 22:57
    วี๊ด บึ้ม พระเอกเกิดวันเดียวเดือนเดียวราศีเดียวกะเราเลยอ่า โอ้วววภูมิใจ. 555
    #33
    0
  9. #32 Miss Danger (PP.) (@ping-pongza) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 15 มีนาคม 2555 / 22:57
    วี๊ด บึ้ม พระเอกเกิดวันเดียวเดือนเดียวราศีเดียวกะเราเลยอ่า โอ้วววภูมิใจ. 555
    #32
    0
  10. #8 *0* (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 29 มกราคม 2555 / 20:04
    อัพต่อ สู้ ๆ
    #8
    0
  11. #7 St.AbBong (@jazzkie) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 28 มกราคม 2555 / 00:18
    นางเอกโชคดีนะคะ ไม่ต้องไปตามหาไกลเลย ไม่ใช้เวลานานด้วย
    ถามปุ๊บเจอปั๊บ แบบนี้หรือเปล่านะที่เขาเรียกกว่า 'คู่กันแล้วไม่แคล้วกัน' 
    #7
    0