So Cute! บอกเเล้วไง กูไม่ใช่เกย์!! [Yaoi]

ตอนที่ 11 : So Cute![No.8] : คนที่คุณรู้ว่าใคร [[เชล]]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,849
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 4 ครั้ง
    16 มิ.ย. 55

 

                  
มาต่อเเล้ว พอดีว่า .... คอมเน่า(อีกเเล้ว!) ฟิคหายหมดเลย ภัสต้องเอาไปให้ที่ร้านกู้ให้ เลยนานหน่อย (เพราะไม่ไปรับคืนสักที555+) ขอโทษจริงๆค่ะ มาต่อให้เเล้วอีก ..นิดนึง ให้เต็มร้อย


รักคนอ่าน จุ๊ฟๆ (ภัสเปิดเทอมเเล้วนะ งานเยอะมาก คนอ่านล่ะค่ะ? งานเยอะมั้ย?) 
 


























     
ใครว่าผมโรคจิต..........ไม่มี๊ไม่มี เพียงแค่ตอนนี้ผมกำลัง แอบดูใครบางคนอยู่   คนที่ผมแอบดูคือ นายแกรม แค่นี้เอง   ผมแค่อยากรู้ว่าไอ้เนี่ยมันอยู่ห้องข้างผมจริงๆ หรือเป็นห้องคนอื่นกันแน่ วันนี้ตอนเช้าผมเลยแอบไปมองว่ามันจอดรถที่ไหน ส่วนตอนเย็นผมก็มองที่รถของมันตลอดตั้งแต่ผมเรียนเสร็จ แต่ก็ไม่มีวี่แววเจ้าของรถนั่นจะกลับบ้านเลย

 

 

 

            มึงหาไรว่ะเชล  ชะโงกชะเง้อมาสิบปีแล้ว  แล้วนี่มึงจะกลับคอนโดมั้ย? จะได้ไปพร้อมกู

 

 

 

 

 

            ไอ้ปันที่ตอนนี้มันกินนมเย็นปั่น(มันกินแต่อะไรที่แต๋วๆ)  ถามผม ซึ่งในขณะนี้มีผมกับมันและฝนกับฟอนต์นั่งทำงานอยู่ใต้ตึกคณะ

 

 

 

 

 

            เชลจะกลับเหรอ? ไม่เอาเชล ไปดูบาสกันเถอะ วันนี้ถาปัตย์แข่งกับวิดวะนะ ไปดูเถอะๆๆๆ

                   

 

 

 

            ไอ้ฝนก็จับแขนผมเหวี่ยงไปมา แบบอ้อนๆให้ผมไปดูบาสเป็นเพื่อนกับเธอ ผมมองหน้าฟอนต์เห็นฟอนต์ยิ้มๆอยู่ก่อนแล้ว แสดงว่าเธอเองก็คงไป ส่วนไอ้ปันก็ ไม่มีทางพลาดหรอก เพราะว่า มันชอบบาสมาก แม้จะไม่ติดทีมโรงเรียนก็เหอะ

                                                 

 

 

            แล้วกี่โมงล่ะ

 

 

 

            หกโมงเย็นจ้า

 

 

 

            ผมยกนาฬิกาขึ้นมอง มันบอกเวลาราวๆห้าโมงกว่าๆแล้ว จึงบอกให้ฝนเตรียมเก็บของเพื่อจะได้ไปดูบาสกันทันหกโมงเย็นพอดี

 

 

 

 

            จากนั้นเราสี่คนก็เดินไปสนามบาส ถึงแม้ว่าจะไกลบ้างแต่ก็พอจะเดินเล่นชิวส์ๆไปเรื่อย ชมวิวตึกถาปัดย์ ต่อด้วยตึกวิศวะ แป๊ปเดี๋ยวก็ถึงสนามบาสพอดี  เราขึ้นมานั่งกันที่อัฒจันทร์กันไม่นานเพลงเชียร์ทั้งสองคณะก็เริ่มขึ้น พอเชียร์จบไปเพลงหนึ่งนักกีฬาก็ลงสนามพอดี   สถาปัตย์ใส่เสื้อสีส้ม วิศวะใส่เสื้อดำ นักกีฬาที่สะดุดตาก็คงจะเป็นพี่นายน์ พี่นายน์ของผมเก่งรอบด้านจริงๆ ><   สักครู่วิศวะก็หันหน้ามาทางอัฒจันทร์ ทำให้ได้เห็นนักกีฬาอีกคนที่ผมสะดุดตา

 

 

 

 

 

            นายแกรมนั่นไง ....  นายแบบที่หนึ่งเดือนมานี้ เขาปฏิเสธทุกงานจนทำให้พ่อ ซีนอนแล้วก็พี่ๆที่บริษัทบ่นอุบเป็นแถว แต่ก็ทำอะไรไม่ได้ เพราะไม่ว่าใครจะเสนองานอะไร เขาก็มักจะไม่รับลูกเดียว อ้างโน่นอ้างนี่ไปเรื่อย จนในที่สุดคนที่ไปเสนอต่างเอือมระอาความรั้นของนายนี่กันทุกคน  ไอ้นายแบบจอมอู้เอ้ย !

 

 

 

            แล้วก็รู้สาเหตุจนได้ว่าที่จริงมันมีแข่งบาสต่อนั้นเอง ถึงว่าคนอุตส่าห์เฝ้ามองมาตั้งแต่บ่าย พอเกมส์เริ่มขึ้นทั้งสองฝ่ายก็คู่คี่สู่สีกันเสมอๆ ผลัดกันนำผลัดกันตามไปจนเกือบๆ 15 นาทีสุดท้าย

 

 

 

            ตลอดเวลาเหมือนนายแกรมอะไรนั่นเล่นไม่ดีเท่าไรนัก เขามีโอกาสชู๊ดตั้งหลายครั้ง แต่ก็ไม่ลง ชอบเหม่อมองไปตรงอื่น อย่างอัฒจันทร์ถาปัตย์ เป็นต้น ไม่รู้ว่าอัฒจันทร์มันจะมีดีอะไรนักหนาทำไมถึงไม่สนใจลูกบาสว่ะตอนนี้นายแกรมประกบหลังเบียดๆอยู่กับพี่นายน์ เหมือนสองคนนั้นจะคุยอะไรกันด้วยเพียงแต่สายตายังจ้องไปที่คนทีกำลังเลี้ยงลูก พอพี่นายน์พูดอะไรไม่รู้ แกรมหันควับไปมองหน้าพี่นายน์แล้วหันมามองอัฒจันทร์ถาปัตย์ นายแกรมผละเล็กน้อยแบบตกใจ ก่อนจะก้มหน้าหงุด  และเงยหน้าในทันทีที่มีเสียงเรียกจากเพื่อนร่วมทีม พี่คนหนึ่งส่งลูกให้แกรม นายแกรมสะบัดจากพี่นายน์ออกมา แล้วเลี้ยงลูกหลบคนอื่นเรื่อยๆ แล้วก็ ชู๊ด จากนั้นนายแกรมนั่นก็เล่นดีขึ้นๆ หลบได้ตลอด ชู๊ดเอาชู๊ดเอาจนหมดเวลา ถาปัตย์แพ้ตามระเบียบ ....

 

 

 

           

            พี่แกรมคนนั้นน่ะ คนที่อยู่วิดวะ ใส่เสื้อเบอร์ 4 อ่ะไอ้ฟอนต์ >< ”

 

 

            อะไรหรือฝน *0*

                                    

 

            หล่อลากกระซวกตับลากไปตับจริงอะไรจริง กร๊าซซซ

 

 

            อร๊ายย จริง! ฝนเราเห็นด้วย ><”

 

 

            เออ... =_= เอาเข้าไปทั้งไอ้ฝนและไอ้ฟอนต์  ตั้งแต่มันออกมาจากโรงยิมมันก็เพ้อถึงไอ้นายแบบตัวดีนั่นทันดี  อย่างไอ้ฝนก็พี่แกรมอย่างโน่นพี่แกรมอย่างนี้ เมื่อวานก่อนนอนเปิดทีวีเจอโฆษณาลูกอมรสอ้วกผสมมะเขือเทศของพี่แกรมพอดี เลยหลับฝันดี = =  หรือจะไปไอ้ฟอนต์ผู้เรียบร้อย มันยังเพ้อว่า คนอะไรเห็นครั้งเดียวกลับไปนอนฝันอีกสามพันปี ฯลฯ

 

 

 

 

            เซ็งเนอะมึง แมร่งกำลังนำอยู่แล้วเชียว

 

           

 

            นั่นเด่ะ เซ็งจิต -*- ”

 

 

 

            ผมกับไอ้ปันหน้างอเป็นตูดอยู่หน้าโรงยิม ตอนนี้ก็ใกล้ค่ำแล้วล่ะครับ  เราสองคนที่หน้าเป็นตูดกับอีกสองสาวที่หน้าระรื่นก็ค่อยๆย่างก้าวเสด็จกันไปที่ร้านประจำแถวๆหลังมอ ร้านน้องวงกลมนั่นแหละ กว่าจะมาถึงก็ปวดขาเหมือนกัน

 

 

 

            ว้าวววว พี่ๆไปไหนกันมาค่ะ กลมจะปิดร้านอยู่แล้วเนี่ย

 

 

 

 

            น้องวงกลมคนงามน่ากลมทำนมเย็นอร่อย ยืนยิ้มอยู่หน้าร้านทันทีที่เราเดินเข้าไป วันนี้วันจันทร์นะ แต่ว่าวันนี้โรงเรียนน้องวงกลมหยุดเป็นสนามสอบให้หน่วยงานอะไรสักอย่างน้องแกเลยหยุดวันนึง

 

 

 

            ไปดูบาสมา พี่ปีสามแข่งกับวิดวะ

 

 

            อ่อ กลมรู้แล้วใช่พี่ที่ใส่เสื้อดำกลุ่มโน่นป่ะ

 

 

            น้องกลมมันก็ชี้ไปที่โต๊ะใหญ่ๆโต๊ะหนึ่งที่อยู่ในสุดติดกับทีวีจอยักษ์ของร้าน ที่วันนี้เป็นวันที่มีบอลไทยพอดี(เพราะมันมีติดประกาศไว้ที่ข้างทีวี)  แต่บนจอทีวีกำลังฉายหนังเรื่อง  30 กำลังแจ๋ว เรื่องนี้ใครดูแล้วจะรู้ว่า มัน น่า รัก มว๊ากก ที่อั้มแสดงกับเคน ภูภูมิอ่ะครับ คนหนึ่งก็สวยน่ารักกระชากวัย อีกคนก็น่ารักแบบอ่อนๆ รวมกันเลย ฮา แบบน่ารัก

 

 

 

 

            นั่นมันพี่วิศวะใช่มั้ย *0* ”

 

 

            ฟอนต์หน้าระรื่นทำตาวาวทันทีที่เห็นกลุ่มนักบาสเสื้อดำของวิศวะ  ผมมองไปยังโต๊ะนั้น ก็ไม่เจอไอ้เฮียแกรม สงสัยมันจะกลับบ้านไปแล้วล่ะมั้ง ดีเหมือนกันไม่อยากเห็นหน้ามัน เห็นที่ไรหงุดหงิดไปยี่สิบแปดวัน(ครบรอบเป็นประจำเดือนพอดี)

 

 

 

            แต่เอ๊ะ!  กลับบ้าน ว้ากกกกกกกกก!   งั้นที่คอยตามเฝ้ารถมันทั้งวันไม่มีความหมายเลยใช่มั้ย

 

 

            เฮ้เชล! มึงทำห่าอะไร ไม่นั่งลงฟร่ะ  ไอ้ห่ามันกระชากผมลงไปนั่งข้างๆมัน หลังจากที่มันพยายามเป็นรอบที่ล้านที่จะเรียกผมให้ออกจากภวังค์

 

 

            รับอะไรค่ะพี่เชลซี น้องกลมคนงามถามตอนที่ผมนั่งพอดี

 

 

            มอคค่าร้อนแล้วกัน 

 

 

 

            งั้นขออนุญาติทวนรายการ พี่ฟอนต์ ทาร์ตมะพร้าวกับโกโก้ไม่หวาน พี่ฝนคาปูชิโน่  ส่วนพี่เชลซีมอคค่าร้อน แล้วก็พี่ปัน นมเย็นกับสตอร์เบอร์รี่ชีสเค้ก -*- ”

 

 

 

 

            ไอ้ชิบหาย กูอายแทน หน้าโคตรแมน แดกห่าไรก็ไม่รู้  ไอ้กลมมันทำหน้าเอือมๆหน่อยแล้วก็มุดหัวกับไปที่เคาท์เตอร์ต่อ   ไอ้ปันมันแต๋วตลอด อะไรก็ชมพู ไม่ก็ม่วงๆ หรือสีอะไรที่มันน่ารักๆ เดี๋ยววันหลังผมจะเล่าให้ฟัง ก๊ากกก

 

 

 

            ครืดดดด ครืดดดดดดด

                                                        

 

 

            ฉากนี้มันคุ้นๆมั้ยครับ

 

 

            [ ฮัลโหลเชล ขอสายปันด่วน!!! ] 

 

 

            อ่ะ ของมึง สัดนิ มือถือตัวเองไม่มีรึไง โทรมาแต่เบอร์กู

 

            ครับๆ คนที่คุณรู้ว่าใครนั่นแหละ = _ =  ไอ้ป็อปโคตรเชี่ยโทรมาแต่เบอร์ผม

 

 

 

            อืม ครับ...ครับ...เดี๋ยวไปรับครับ....แล้วเจอกันครับ

 

 

 

 

            ปันมันพูดจบก็ยื่นโทรศัพท์มาให้ผม กูละโคตรซึ้งใจในมิตร ตอนโทรหากันก็ใช้เบอร์กู เงินกู แบตกู แต่รู้อะไรมั้ย? ที่มันโทรเบอร์ผมเพราะว่า มันโทรฟรีเครือข่ายเดียวกันนั้นเอง..... ส่วนไอ้ปันไม่ยอมย้ายเครือข่าย เพราะมันบอกว่า ค่ายนั้นมีแค่แฟนมันกับผมใช้ ค่าโทรแพง  -0- กูล่ะเซ็งจิตกะอีพวกสองผัวเมียขี้งกนี่จริง

 

 

 

            ว่าไงมึง เมียโทรตามเหรอ

 

 

 

 

            อืม...กูต้องไปแล้วแหละแมร่งป็อปมันไปเดินเล่นกับเพื่อนที่ฟิวเจอร์ กูฝากแดกนมเย็นกับสตอร์ชีสฯ เผื่อกูบ้างนะ

 

 

 

 

            เฮ้ยแล้วกูจะกลับกับคะ.......

 

 

 

            ฟิวววววววววววววววววววววววววววววววววววววว

 

 

 

            มันไปแล้วอ้เพื่อนชั่วผู้ครองตำแหน่งความชั่วเสมอต้นเสมอปลายตั้งแต่แรกเจอจนปัจจุบัน(ใช้ the present perfect continuous tense)<< ความรู้ภาษาอังกฤษเสริม T-T

 

 

 

            มันทิ้งมรดกหนี้ร่วมร้อยบาทให้ผม นั่นก็คือ นมเย็นกับสตอว์เบอรี่ชีสเค้ก กรรมของกูจริง =  = ผมว่าจะตะโกนบอกน้องกลมแล้วเชียวให้ยกเลิกของปันถ้าน้องกลมไม่...

 

 

            ทาด้า~ มาแล้วค่ะ นี่ของพี่ฟอนต์ พี่ฝน พี่เชลซีแล้วก็พี่ปัน อ้าว...พี่ปันล่ะค่ะ

 

            ทำไวขนาดนี้ T^T 

 

 

            กลับแล้วจ๊ะ แต่ไม่ต้องห่วงพี่เชลซีคนหล่อจะเคลียร์เองไอ้ฝนพูด !

 

           

 

 

            ผมมองดูนมเย็นสีชมพูสดใสกับสตอว์เบอรรี่ชีสเค้ก พลางมองกระดานเมนู ที่อยู่เหนือเคาท์เตอร์ร้าน

 

            นมเย็น   40

 

 

 

            สตอว์เบอร์รี่ชีสเค้ก 55

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

            อ๊ากกกกกกกกกกกกกก  95 บาท!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

 

 

 

 

 

            มองอีกที

 

 

 

 

            มอคค่าร้อน 35

 

 

 

 

            เห็นมั้ยว่าผมเป็นคนประหยัด! ทำไมมันไม่รู้จักกลับบ้าน = = จะได้จ่ายเงินๆไปเลย  ภาระกูจริงๆ 

 

           

                       

 

            แล้วงี้ เชลจะกลับกับใครล่ะ ฟอนต์นางฟ้าตัวน้อย ที่ผมคิดเสมอว่าถ้าถอดเสื้อของเธอออก คงจะมีปีกงอกออกมาชัวร์ ถามด้วยความหวังดีตามสไตล์

 

 

            ไม่รู้สิ รอดูก่อนอ่ะ

 

            ตอบแล้วกลับมามองซากนมเย็นต่อ สักพัก บอลก็มา แล้วทีมที่ผมเชียร์ ก็ชนะ ดีใจโคตรๆ(ไม่ขอบอกว่าทีมไหน) ตอนนี้เกือบสามทุ่มแล้ว มีผมกับฝนนั่งกันอยู่สองคน เพราะนางฟ้าฟอนต์กลับสวรรค์ของเธอไปแล้ว

 

           

 

            ว่าไง1สาว1หนุ่ม ค่ำแล้วไม่กลับบ้านหรือ?

 

 

            ทายซิใคร....?

 

 

 

            อ้าว..ทัต พอดีเลยไปส่งเราหน่อย

 

            ไอ้ฝนครับ (มันตลอด) พอดีช่วงเสาร์อาทิตย์ ฝนกับผมไปเที่ยวกันแล้วบังเอิญเจอทัตกับเพื่อนมัน ฝนมันเลยลบอคติความเป็นเด็กช่างของทัตออก และมองเป็นนักศึกษา หน้าใสธรรมดา แถมยังมีท่าทีว่าจะปลื้มไอ้ทัตนี่ออกหน้าออกตาซะด้วย

 

 

            แล้วเชลกลับไง เราไปส่งเชลมั้ย ทัตมันพูดสุภาพขึ้นเยอะครับ ไม่รู้ทำไมแต่ก็ดีครับ มันดูเป็นผู้ดีขึ้นเยอะแยะ

 

 

            อะไรทัต ไม่ต้องหรอก ไปส่งฝนเหอะ ฝนผู้หญิงนะ

 

            อ้าว เราลืมโทษนะฝน เราไม่คิดว่าฝนเป็นผู้หญิง

 

 

            เท่านั้นแหละครับ!

 

 

 

            ได้เกิดการประหารไอ้ทัตต่อหน้าต่อตาผมเลย-*- ฝนมันก็ด่าไปทุบไปตีไป สารพัด จนทัตมันยอมแพ้

 

            งั้นกูกลับก่อนนะเชล

 

            แล้วเชลกลับไงอ่ะ ไปด้วยกันดีกว่าสีหน้ามันดูกังวลนิดๆ

 

            ไม่เป็นไร เราอยู่หอในน่ะ เดินแป๊ปเดียวก็ถึง ฝนต้องกลับบ้านแถมคนละทางกับหออีก ลำบากทัตแย่

 

 

            แน่ใจนะ?”

 

            อืม ไปเหอะ เดี๋ยวเรากลับเอง

 

 

            แต่...

 

 

            ถ้าไม่มีใครไปส่ง ก็กลับด้วยกันซิ

 









 

            มันคือเสียงของคนที่คุณรู้ว่า..ใคร นั่นแหละครับ

           






           แล้วคุณคิดว่าผมจะทำไง....ก่อนจากสนองความอยากเปลืองน้ำมันของเขาไป ผมว่าความจริงถึงเขาจะเปลืองน้ำมัน แต่เขาก็ได้ความปลอดภัย เพราะในยามดึกมีผู้ชายนั่งรถไปด้วย(ช่างประเมินตัวเองได้....)

 

 

            “ ไปบ้านหรือที่ไหน

 

            “ คอนโดครับ

 

           

 

            ติ๊ด...

 

 

 

            ข้อความจากบริษัทเข้ามาที่ไอโฟนของผม มีเรื่องเดียวเท่านั้นแหละที่ทางบริษัทจะติดต่อกับผม ก็คงจะเป็นเรื่อง....นายแกรมนั่นแหละ

 

 

            นายแกรมไม่รับอีกแล้ว คราวนี้ถ่ายโฆษณา น้ำผลไม้ของ WQ เชียวนะ....ถ้าเป็นแบบนี้อีก..พี่จะฟ้องพ่อของเชลแล้วให้ คนอื่นมาดูแลแกรมแทน/พี่ปิง’  

 

 

            พี่ปิง ......เลขาของพ่อผมเอง....-*-

 

 

 

 

 

            ผมรู้สึกสะอึกกับคำว่า คนอื่นมาดูแลแทน

 

 

 

 

            ไม่นะ.... คนที่ทำให้เขาเซ็นต์สัญญากับบริษัทได้ ไม่ใช่ผมรึไง ! อยากงี้มันแย่งกันชัดๆ

 

 

 

            เฮีย..เอ่อ...คุณ ทำไมคุณไม่รับงานนี้ WQ เชียวนะ ถ่ายตัวเดียว คุณได้ค่าน้ำมันไว้ใช้เป็นปี

 

            WQ เป็นแบรนใหม่ แต่ดัง เพราะคนที่สร้างแบรนเป็นหมอ และให้ความสำคัญกับสุภาพ เดี๋ยวนี้เทรนด์สุขภาพกำลังมาแรง นอกจากค่าจ้างสูงแล้ว ถ้าถ่ายตัวนี้ นายแกรมจะดังไปสามชาติเจ็ดชาติ ข้ามทวีปดังถึงอเมริกาเลยมั้ง(เว่อร์)

 

 

           

 

            ก็ไม่ชอบนี่น่า แล้วอีกอย่าง นายไม่ยอมไปดูเวลาที่ฉันถ่ายนี่ ฉันทำข้อตกลงแล้วนะว่าทุกครั้งที่ฉันไปทำงาน นายต้องไปอยู่ด้วย

 

           

 

            นายแกรมว่าอย่างฉุนๆ ผมไม่เข้าใจเขาเลยจริงๆว่าทำไมต้องให้ผมไปปดูเวลาถ่ายด้วยฟร่ะ

 

 

            ตูล่ะหน่ายกับมันจริงอะไรจริง

 

 

            คุณกี่ขวบแล้ว ไม่ต้องให้ผมไปนั่งเป็นผู้ปกครองหรอกมั้ง

 

            ผมบ่นอุบกับตัวเอง แต่ก็เหมือนให้เขาได้ยินด้วย จากนั้นเราไม่ได้พูดอะไรกัน ผมหยิบสมุดโน๊ตที่ไว้จดงานมาเปิดดู มีงานของอาจารย์ท่านหนึ่งที่ให้ส่งแบบร่างวันพรุ่งนี้..อืม แล้วก็วันพรุ่งนี้มีเลี้ยงสายรหัส...อั๊ยยะ ในที่สุดผมก็ได้เลี้ยงสายซักที

 

            เน่ไม่คิดจะง้อฉันต่อหน่อยหรือ?”

 

            “ ง้อ?...ง้ออะไรคุณ! ผมเนี่ยนะง้อคุณ...พับผ่าสินั่นน่ะ!”

 

            “ แล้วถ้าฉันไม่รับของWQ แล้วใครจะรับ

 

            “ ให้คุณแกรมม่าก็ได้ เซ็กซี่ดี”  ผมพูดประชดประชันมันสุดฤทธิ์ แหะ!! คิดว่าผมจะยอมหรือ ไม่มีทางน่ะ! นายแบบในสังกัดมีเป็นร้อย คิดว่าตัวเองดังตายล่ะนะ ไอ้คนหลงตัวเอง

 

            ว่าอย่างไงน่ะ!

 

 

            โอ๊ะ...!  ฉุนด้วยเว้ยเฮ้ย! ต้องแหย่มันต่อ

 

 

            “ ผมบอกว่าจะให้แกรมม่ารับแทน เซ็กซี่ดี แล้วเขาก็ดูมีสุขภาพดีไปซะ...ทุกส่วน

 

 

            กร๊อบ...

 

            มันกระดูกข้อนิ้วมือของแกรมดังเบาๆ ผมว่ามันต้องโกรธนิดๆอาจเพราะว่าการชมนายแบบที่เป็นรุ่นเดียวกัน(แต่เขาก้าวหน้ามากกว่ามัน)ในฟัง มันเลยรับไม่ได้ สงสัยจะเป็นโรคไม่ยอมรับความจริง  ผมกลับมาสนใจกันเอกสารชุดหนึ่งที่ไอ้โบมันฝากให้เอาไปให้ครูที่โรงเรียนเก่า หรือจะเป็นสมุดไดอารี่รูป ที่จะเก็บเฉพาะรูปที่ผมถ่ายแล้วชอบ มีตั้งแต่รูปทุ่งทานตะวันที่ไปเที่ยวกับอลิซตอนม.2 น้ำตกที่ไปกับเพื่อนตอนม.4 งานโรงเรียนตอนม.5 ที่จะมากหน่อย เพราะผมอยู่ชมรมถ่ายภาพ หรือจะเป็นงานอำลาโรงเรียนตอนม.6 มีแต่ภาพที่ผมชอบจริงๆ

 

 

            ตกลง

 

            “ หือ...?

 

 

            ฉันตกลงรับงานแต่...นายต้องไปด้วย





            ผมว่านะตอนที่เฮียมันโกรธ โคตรน่ากลัว TT

 

                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                

 

 

                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                        เห็นมั้ย! ไม่ยอมเม้นท์ เฮียโกรธเลย (โดนตบ!)                        

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 4 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

787 ความคิดเห็น

  1. #758 luffy1 (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 17 มิถุนายน 2556 / 22:02
    แหม โกรธ หรือ หึง ว่ะ ฮ่า ฮ่า ฮ่า
    #758
    0
  2. #736 sunnew-new (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 17 เมษายน 2556 / 15:44

    มองหาน้องเชล 555

    พอเจอก็ฮึ่ดสู้ ~

    #736
    0
  3. #722 reinaria (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 10 เมษายน 2556 / 11:52
    ประเด็นหลักที่ไม่รับงานเพราะเชลไม่ไปดูป่ะจ๊ะ
    #722
    0
  4. #695 ๅ/_ (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 12 มีนาคม 2556 / 21:28
    แหม่ อยากให้เฮียรุกกว่านี้ 5555
    #695
    0
  5. #679 { SEleb'Maxas } (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 3 กุมภาพันธ์ 2556 / 18:18
    แว้ยยยย >//<
    #679
    0
  6. #626 เด็กหญิงอินดี้ (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 9 พฤศจิกายน 2555 / 18:14
    เฮียแกรมหึงแล้ว
    #626
    0
  7. #608 Space of Love (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 6 พฤศจิกายน 2555 / 14:32
    ตกลงแกรมอยู่วิดวะ??
    แล้วทำไมตอนรับถึงข้นรถคันเดียวกับเชลล่ะ
    #608
    0
  8. #567 lay (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 19 ตุลาคม 2555 / 05:03
    พี่นายของเชล ตกลงใครเป็นพระเอก 555555
    #567
    0
  9. #525 MarshMalloW KinG (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 12 สิงหาคม 2555 / 18:48
    กว่าเฮียจะมา...แต่คิดถึงพี่ซีนอ่า T^T(บ้าอยู่คนเดียว?)
    #525
    0
  10. #489 แกงส้ม (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 9 กรกฎาคม 2555 / 12:29
    แกรม นายจะเอาไงเนี่ย

    ระวังโดนทัตแย่งนะ
    #489
    0
  11. #447 Merongin (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 16 มิถุนายน 2555 / 11:17
     น่ารักง่า

    ><

    มีกำลังใจถึงจะเล่นได้ 5555
    #447
    0
  12. #437 Gu_Sum (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 6 มิถุนายน 2555 / 02:07
    หึหึ จับกดเลย
    #437
    0
  13. #433 TheLastManStanding137 (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 3 มิถุนายน 2555 / 01:07
     เชล โปรดอย่าเข้าใจเฮียแบบน้านนนนนนน

    เข้า "หึง" มิใช่โกรธ :))

    สนุกดีค่ะ :)))))))))
    #433
    0
  14. #430 The White Rose of Death (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 29 พฤษภาคม 2555 / 22:48
    เชล เฮียเค้าหึงมิใช่อิจฉานะ ต่อคะต่อๆๆๆ
    #430
    0
  15. #412 'm yours. V.I.P (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 17 พฤษภาคม 2555 / 20:29
     เฮียเหมือนไม่ใช่พระเอกเลย โพล่มาน้องเหลือเกิน - -;;
    #412
    0
  16. #409 Annular eclipse (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 17 พฤษภาคม 2555 / 19:57
     เฮียแกรม เย้!!! เฮียมาแล้ววววว
    #409
    0
  17. #392 Gift monta (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 16 พฤษภาคม 2555 / 19:23
    พี่แกรม ม ม
    #392
    0
  18. #391 bb-dna (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 16 พฤษภาคม 2555 / 18:57
     ในที่สุดก็มา^^
    #391
    0
  19. #390 TheLastManStanding137 (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 16 พฤษภาคม 2555 / 18:49
     มันคือเสียงของ...เฮียแกรมใช่ป่ะ *-*

    สนุกดีค่ะ:)
    #390
    0
  20. #384 Oo FireFly oO (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2555 / 21:15
    ในที่สุด เฮียก็มีบท ฮ่าๆๆๆ ^^
    #384
    0
  21. #383 *AprIL* (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2555 / 20:21
    พี่แกรมชิมิๆ พี่แกรมช่วยโผล่มาบ่อยๆหน่อยนะคะ 
    เกือบลืมพระเอกแล้วเนี่ย 5555+
    #383
    0
  22. #379 `latico.bethis? (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2555 / 16:04
     เฮียแกรม !
    #379
    0
  23. #377 ying (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2555 / 13:42
    รู้สึกบทเฮียแกรมน้อยไปมั้ยค่ะ

    ทำให้เฮียแกรมทำคะแนนไม่ถึงไหนเลยอ่ะ

    น่าสงสารจริงเชียว

    #377
    0
  24. #368 numkingba (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2555 / 12:05
    เสียงของคนที่รู้ว่าใคร แล้วเราจะรู้ไหมเนี่ย สู้ๆนะค่ะ

    แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 16 พฤษภาคม 2555 / 19:11
    #368
    0
  25. #365 zorazel (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2555 / 11:43
    คนที่คุณก็รู้ว่าใคร >///<
    #365
    0